8 Septyembre. Ang Pagkahimugso sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios....................3
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
14 Septyembre. Ang Pagtaas sa Balaan ug Nagahatag-kinabuhi nga Krus....................19
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dakong Vespers • Sa Matinas • Sa Balaang Liturhiya
21 Septyembre. Ang Pista sa Pagtaas sa Krus.
Ang pagkadiskubre sa mga relikya ni San Demetrio sa Rostov....................35
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matins • Sa Balaang Liturhiya
1 Oktubre. Ang Pagpanalipod sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios....................51
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
21 Nobyembre. Ang Pagpresentar sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios sa Templo....................62
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dakong Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Misa
Ang Semana sa mga Balaang Katigulangan....................81
• Sa Dakong Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Liturhiya
Ang semana sa wala pa ang Pagkahimugso ni Kristo, ang mga Balaang Amahan....................91
• Sa Dakong Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Liturgiya
24 Disyembre. Ang Bisperas sa Pasko....................107
• Sa Vespers • Sa Kompletino • Sa Matinas
25 Disyembre. Ang Pagkahimugso sa atong Ginoong Hesukristo....................119
• Ang Unang Oras • Ang ikatulong oras • Ang ika-unom ka oras • Ang ikasiyam ka oras • Mga Serbisyo sa Liturhiya
• Sa Dako nga Vespers • Sa Matins • Sa Balaang Liturhiya
26 Disyembre. Ang Pista sa Balaang Inahan sa Dios....................155
• Sa Dakong Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Liturhiya
Ang semana pagkahuman sa Pagkahimugso ni Kristo....................160
• Sa Dakong Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Liturhiya
1 Enero. Ang Pagpamutol sa atong Ginoong Jesu-Kristo
ug sa paghinumdom kang San Basilio nga Dako....................172
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
5 Enero. Ang bisperas sa Pista sa Epipanya,
ug sa mga Balaang Martir nga sila Theopemptus ug Theona, ug sa Balaang Kagalang-galang nga Syncletica....................189
• Sa Vespers • Sa Kompletino • Sa Matins
6 Enero. Ang Pagbunyag sa atong Ginoo nga si Jesu-Kristo....................202
• Unang oras • Ang ikatulong oras • Ang ika-unom ka oras • Ikasiyam ka oras • Mga klase sa arte
• Sa Dakong Vespers • Sa Pagpanalangin sa Tubig • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
2 Pebrero. Ang Pagpresentar sa atong Ginoong Hesukristo....................244
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
25 Marso. Ang Pagpahibalo sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios....................258
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dakong Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
24 Hunyo. Ang Pagkahimugso ni San Juan nga Propeta, Minalantaw ug Maminyo....................274
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Liturhiya
29 Hunyo. Mga Santo Pedro ug Pablo, ang unang gitawag nga mga Apostoles....................290
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dakong Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Misa
1 Agosto. Ang Pagtaas sa Kinabuhi-Mangahatag nga Krus sa Ginoo....................305
• Sa Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Misa
6 Agosto. Ang Pagbag-o sa dagway sa atong Ginoong Jesu-Kristo....................319
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matins • Sa Banal nga Liturhiya
15 Agosto. Ang Pagkatulog sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios....................334
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dakong Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Liturhiya
29 Agosto. Ang Pagputol sa Ulo ni Juan nga Manggagawa ug Bawtista....................348
• Sa Gamay nga Vespers • Sa Dako nga Vespers • Sa Matinas • Sa Banal nga Liturhiya
Maglipay kamo, O Joachim ug Anna, / kay kamo ang nag-anak sa Sinugdanan sa atong kaluwasan, / ang bugtong Inahan sa Dios. / Sa pagsaulog uban kanila karong adlawa, / ginadayeg nato ang putli nga Birhen / nga miturok gikan sa himayaong gamot ni Jesse.
Gikan kang Ana karong adlawa, ang Sanga, / ang Tanom nga gihatag sa Dios, /—mibuto ang Inahan sa Dios, ang kaluwasan sa katawhan, / Gikan Kaniya ang Magbubuhat, nga natawo sa labaw sa tanang hunahuna, / nagalimpyo, isip Maayo, / sa tanang kahugawan ni Adan pinaagi sa Iyang kaayo.*
Kinsa may makahimo, sa angay nga paagi, / sa pagdayeg sa takos nga pagdayeg / sa bata—ang Birhen—nga natawo sa dili masukod nga paagi gikan kang Ana? / Busa, O mga bukid ug bungtod, / pag-ulan kamo og tam-is nga mga tulo karong adlawa: / kay ang tanang kinabuhi ug paghinlo ginapakaon sa gatas / – ang putli nga Inahan sa Dios.*
Ang yuta, kaniadto walay bunga, / karon nagbunga og mabungahong yuta, / ug pagkahuman gihatagan og balaan nga bunga gikan sa walay bunga nga sabakan, / ginapakaon kini sa iyang gatas. / Usa ka milagro nga nagpuno kanato og kahingawa: / ang Nagpakaon sa atong Kinabuhi, / nga midawat sa Langitnong Pan sa iyang sabakan, / ginapakaon sa gatas gikan sa iyang mga suso!
Ang imong labing balaan nga Pagkahimugso, / Labing Balaan ug Purong Birhen, / gihimaya sa kadaghanan sa mga anghel sa langit / ug kanamo, ang kaliwatan sa tawo, dinhi sa yuta, / kay ikaw nahimong Inahan sa Hari sa tanan, si Kristo among Dios. / Ayaw hunong sa pag-ampo alang kanamo, among hangyo kanimo, / kami nga nagbutang sa among paglaum kanimo pagkahuman sa Dios, / O Inahan sa Dios, gidayeg sa tanan ug wala mailhi ang kaminyoon!
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Maglipay, Joachim ug Anna! / Maglipay, kay ang Birhen, ang Magahatag sa kalipay ug kaluwasan, / natawo kanato gikan sa walay bunga!
Bersikulo: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ipaling ang imong dalunggan. Salmo 44:11a
Ikaw ra gayud sa taliwala sa mga anaa sa yuta / nagpadayag sa kaluwasan sa Imo mismo, / sa pag-anak sa Pulong / nga labaw pa sa pulong ug kinaiyahan; / busa gitawag ka namo nga Bulahan.
Bersikulo: Ang mga manggaranon sa taliwala sa katawhan mangita sa imong pabor. Salmo 44:13b
Gibulag, Adan ug Eba, / tanang kasubo, / kay ang Inahan sa Kalipay, bisan baog, / himayaong nanganak karong adlawa.
Ang Templo sa Dios / – ang usa ug bugtong Inahan sa Dios / mibutho gikan sa walay bunga ug walay anak, / ug si Adan malipay, nagasigaw.
Ang Imong Pagkatawo, O Birhen nga Inahan sa Dios, / naghatag og kalipay sa tibuok uniberso, / kay gikan Kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios; / ug, pagwagtang Niya sa sumpa, gihatagan Niya kita og panalangin, / ug, pagwagtang Niya sa kamatayon, gihatagan Niya kita og kinabuhi nga walay katapusan.
Usab ang litani ug ang pagpauli.
Niining adlawa, ang Dios, nga nagapahulay sa mga trono sa kinaadman, / nag-andam alang sa Iya mismo og balaan nga trono dinhi sa yuta; / sa kinaadman Iyang gitukod ang mga langit, / Iyang gihimo ang Buhing Langit tungod sa gugma alang sa katawhan; / kay gikan sa walay bunga nga gamot Iyang gipamunga alang kanato / ang nagahatag-kinabuhi nga tanum – ang Iyang Inahan. / Ikaw ang Dios sa mga katingalahan ug paglaum sa mga walay paglaum, / O Ginoo, himaya kanimo!
Kini ang adlaw sa Ginoo; maglipay kamo, O katawhan; / kay ang Kwarto sa Kasal sa Kahayag / ug ang Basahon sa Pulong sa Kinabuhi migikan sa sabakan; / ug ang Usa nga Natawo—ang pultahan nga nag-atubang sa sidlakan— / nagpaabot sa pagsulod sa dakong Punong Pari, – / ang Usa ug Bugtong, nga nagdala sa usa ka Kristo ngadto sa uniberso / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Bisan pa man nga pinaagi sa balaang kabubut-on, / ang mga himayaong baog nga babaye nanganak usab, / si Maria nagdan-ag sa pagka-diyosnon labaw pa sa tanan nga natawo; / kay Siya, nga sa katingalahan natawo gikan sa inahan nga walay anak, / sa unod nanganak sa Dios sa tanan, / nga labaw pa sa kinaiyahan, gikan sa walay binhi nga sabakan – / ang nag-inusarang Pultahan sa nag-inusarang Anak sa Dios; / nga sa paglabay Niya niini, gipabilin Niya kini nga selyado / ug, human Niya nga maalamong paghan-ay sa tanang butang, sumala sa Iyang kaugalingong kahibalo, / gidala ang kaluwasan alang sa tibuok katawhan. (2)
Niining adlawa ang mga walay bunga nga ganghaan gibuksan, / ug ang birhen nga Banal nga Pultahan mitungha; / niining adlawa ang grasya nagsugod sa pagbunga sa unang bunga, / nagpadayag sa kalibutan sa Inahan sa Dios, / Pinaagi Kaniya ang kalibutanong gipahiusa sa langitnon / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag. (2)
Kining adlawa nagtimaan sa pagsubang sa unibersal nga kalipay, / kining adlawa ang mga hangin, mga mensahero sa kaluwasan, mihuyop; / ang pagka-walay bunga sa atong kinaiyahan natapos na, / kay ang walay bunga nga babaye napadayag nga inahan / sa Iya Nga nagpabiling birhen bisan pa sa pag-anak sa Magbubuhat, / gikan Kaniya ang Dios, pinaagi sa Iyang kinaiyahan, gikuha ang ikalayo Niya / ug, pinaagi sa unod, nagdala og kaluwasan sa mga naligaw / – si Cristo, ang Mahigugma sa katawhan ug Manuluwas sa atong mga kalag.
Niining adlawa, ang baog nga si Ana nanganak sa Birhen sa Dios, / gipili gikan sa tanang kaliwatan / ingon nga puy-anan sa Hari sa tanan ug sa Magbubuhat, si Cristo Dios, / aron matuman ang Balaang plano, / pinaagi niini kita, nga natawo sa yuta, gibag-o / ug gipahiuli gikan sa pagkadaut / ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.
Gloria, ug karon: Niining adlawa, ang Dios, nga nagpuyo sa mga trono sa kinaadman:
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Mibiya si Jacob sa Balon sa Panata ug miadto sa Haran; miabot siya sa usa ka dapit ug natulog didto, kay nilubog na ang adlaw. Gikuha niya ang usa sa mga bato sa maong dapit ug gibutang kini ilawom sa iyang ulo, ug natulog siya sa maong dapit. Ug nakakita siya sa usa ka damgo: ug tan-awa, usa ka hagdanan ang gitukod sa yuta, ug ang tumoy niini nakaabot sa langit; ug ang mga anghel sa Dios nagsaka ug naganaog niini. Ug ang Ginoo nagtindog sa ibabaw niini, ug Miingon Siya: 'Ako ang Dios ni Abraham, ang imong amahan, ug ang Dios ni Isaac; ayaw kahadlok. Ang yuta nga imong gina-higdaan, ihatag ko kini kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug ang imong mga kaliwatan daghan sama sa balas sa yuta; ug mosabwag sila paingon sa dagat, ug paingon sa habagatan, ug paingon sa amihanan, ug paingon sa sidlakan; ug ang tanang katawhan sa yuta pagapanalanginan pinaagi kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug tan-awa, Ako anaa uban kanimo, ug panalipdan tika bisan asa ka moadto; ug ibalik tika niining yuta, kay dili tika biyaan hangtud mahuman nako ang akong gisaad kanimo.' Ug namata si Jacob gikan sa iyang pagkatulog ug miingon, 'Ang Ginoo anaa niining dapita, ug wala ko kini nahibaloan!' Ug nahadlok siya, ug miingon, 'Makahadlok gayud ning dapita! Dili kini lain kondili balay sa Dios, ug kini mao ang ganghaan sa langit!'
Genesis 28:10–17
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Sugod sa ikawalong adlaw, maghalad ang mga pari sa inyong mga halad-sunog ug sa inyong mga halad-kalinaw sa halaran; ug dawaton ko kamo uban sa pabor,' ingon ni (Adonai) ang Ginoo. Unya gidala ko niya pagbalik sa gawasnong ganghaan sa santuaryo nga nagtubang sa sidlakan, ug kini sirado. Ug miingon ang Ginoo kanako, 'Ang mga ganghaan niini magpabilin nga sirado; dili kini ablihan, ug walay bisan kinsa nga moagi niini, kay ang Ginoo, ang Dios sa Israel, moagi niini, ug magpabilin kini nga sirado. Busa, ang prinsipe—moupo siya didto aron mokaon sa pan atubangan sa Ginoo; mosulod siya pinaagi sa beranda sa mga ganghaan niini, ug sa samang dalan siya mogawas.' Gidala niya ako unya sa dalan paingon sa ganghaan sa santuwaryo, sa amihanan nga daplin atbang sa templo, ug mitan-aw ako: ug ania karon, ang balay sa Ginoo napuno sa himaya.
Ezekiel 43:27; 44:1–4
Ang kinaadman nagtukod ug usa ka balay alang sa iyang kaugalingon ug nagtindog ug pito ka haligi; gipatay niya ang iyang mga halad ug gihalo ang iyang bino sa iyang kopa, ug giandam ang iyang salo-salo; gipadala niya ang iyang mga sulugoon, nagawag sa kusog nga pahibalo sa kopa: 'Kinsa man ang walay pagsabot, padulong kanako!' Ug sa mga walay pagsabot miingon siya: 'Umari, tilawi ang akong pan ug imna ang bino nga akong gihalo para kaninyo; biyaa ang kabuang, ug mabuhi kamo, ug pangitaa ang pagsabot, aron mabuhi kamo ug makab-ot ang kinaadman sa kahibalo.' Ang magtudlo sa daotan makadala ug kaulaw sa iyang kaugalingon, ug ang mosaway sa daotan dili makab-ot ang dungog. Ayaw pagsaway sa daotan, kay masuko siya kanimo; pasawayi ang maalamon, ug higugmaon ka niya; hatagi ang maalamon ug rason, ug mas maalamon pa siya; pakig-istorya sa matarong, ug maminaw siya. Ang sinugdanan sa kinaadman mao ang kahadlok sa Ginoo, ug ang tambag sa mga balaan mao ang pagsabot; ang pag-ila sa Balaod mao ang timailhan sa maayong panghuna-huna: kay pinaagi niini mabuhi ka og dugay, ug madugangan pa ang imong mga katuigan.
Panultihon 9:1–11
Niining adlawa, O katawhan, / ang unang bunga sa atong kaluwasan napakita. / Kay tan-awa, ang Inahan ug Birhen, / nga gitakda sukad pa sa karaang mga henerasyon, / ug ang puloy-anan sa Dios, / napakita, nga natawo gikan sa usa ka baog nga babaye. / Ang Sanga miturok gikan kang Jesse, ug ang Turok gikan sa iyang gamot. / Maglipay ang atong katigulangan nga si Adan / ug magsaulog sa kalipay si Eba, / – kay tan-awa, siya nga gimugna gikan sa tadyaw ni Adan / klaro nga nagadayeg sa iyang Anak nga Babaye ug apo nga Babaye. / 'Alang kanako,' ingon niya, 'natawo ang kaluwasan, / pinaagi niini maluwas ako gikan sa gapos sa impyerno!' / Maglipay si David, samtang gitugtog ang lira, / ug panalanginan niya ang Dios, / – kay tan-awa, ang Birhen miturok gikan sa walay bunga nga bato / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag!
Kamo nga naghigugma sa pagkabirhen / ug masigasig sa pagkab-ot sa pagkab-os; / kamo, dawata uban sa gugma ang Pagdayeg sa Birhen, / ang Tinubdan sa Kinabuhi nga nag-agos gikan sa lig-on nga bato, / ug gikan sa walay anak – ang Palumpong sa kalayo nga dili matunaw, / nga naglimpyo ug nagpasiga sa atong mga kalag!
Unsa kini nga malipayong kasaba nga nagngagak? / Si Joaquin ug si Ana nagselebrar sa misteryo, nagpahayag: / 'Malipay kamo uban namo karong adlawa, Adan ug Eva, / kay kamo, nga kaniadto gipugngan sa Paraiso tungod sa paglapas n , / gihatagan kami sa labing himayaong bunga – / ang Birhen Maria, Inahan sa Dios, / nga nag-abli sa dalan paingon niini para sa tanan!'
Gitudlo nga mahimong Reyna sa tanan, ang puloy-anan sa Dios / mibutho niining adlawa gikan sa walay bunga nga sabakan sa himayaong Ana, / ang Banal nga Panulondon sa walay katapusang Pag-anaa. / Pinaagi kaniya, ang hambog nga impyerno gitatad sa tiilan, / ug si Eba, ang inahan sa tanang henerasyon, / gidala ngadto sa walay katapusang kinabuhi. / Kaniya, ingon nga angay, atong ipahayag: / 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, / ug bulahan ang bunga sa imong sabakan!'
Niining hinungdanong adlaw sa atong pista / tugtoga nato ang espirituhanong lira sa kusog nga tingog. / Kay gikan sa binhi ni David / niining adlawa natawo ang Inahan sa Kinabuhi, nga nagpahawa sa kangitngit, / – ang pagbag-ong paglalang kang Adan ug ang tawag kang Eba ngadto sa kaluwasan, / ang tinubdan sa pagkawalay-kadaut, ang katapusan sa pagkabulok. / Pinaagi Niya nakab-ot nato ang pagka-diyosnon / ug naluwas kita gikan sa kamatayon. / Busa, kiningaw nato Siya tawgon uban kang Gabriel, O mga matinud-anon: / 'Malipayon ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nga nagahatag kanato pinaagi kanimo og dakong kaluoy!'
Ang unibersal nga kalipay misidlak kanato gikan sa mga matarong – / gikan kang Joachim ug Anna – ang hingpit nga gihimaya nga Birhen, / Nga, pinaagi sa kadagaya sa Iyang pagkabalaan, / nahimong buhing templo sa Dios / ug tinuod nga Siya ra ang Inahan sa Dios. / Pinaagi sa Iyang mga paghangyo, O Kristo among Dios, / hatagi og kalinaw ang kalibutan, / ug dakong kaluoy sa among mga kalag.
Bersikulo: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ipaling ang imong dalunggan. Salmo 44:11a
Sumala sa propesiya sa Anghel, ang labing balaan nga Bata / natawo niining adlawa sa matarong nga mga ginikanan nga sila Joachim ug Anna, O Birhen, / – langit, ug trono sa Dios, ug tipigan sa pagkabalaan, / nagdala og kalipay sa tibuok kalibutan; / Tagapangamuyo alang sa among kinabuhi, pagtangtang sa sumpa, / ang gasa sa panalangin sa iyang dapit! / Busa, sa adlaw sa Imong Pagkahimugso, O Birhen nga gitawag sa Dios, / hangyoa ang kalinaw alang sa kalibutan, / ug dakong kaluoy alang sa among mga kalag.
Bersikulo: Ang mga manggaranon sa taliwala sa katawhan / mangaliya sa Imong nawong. Salmo 44:13b
Hinaut nga si Ana nga walay anak, nga wala mag-anak, / moklap sa iyang mga kamot sa kalipay karong adlawa; / hinaut nga mosidlak ang tibuok yuta, maglipay ang mga hari, / maglipay ang mga pari sa mga panalangin, / magsaulog ang tibuok kalibutan. / Kay tan-awa, ang Reyna ug ang walay batik nga Nobya sa Amahan / miturok gikan sa gamot ni Jesse. / Dili na mag-anak sa kasakit ang mga babaye, / kay namulak ang kalipay / ug ang kinabuhi sa tawo nag-uswag sa kalibutan. / Dili na ibalik ang mga gasa kang Joachim, / kay ang paghilak ni Ana nahimong kalipay. / 'Maglipay kamo uban kanako,' ingon niya, 'tanan nga pinili nga katawhan sa Israel; / kay tan-awa, ang Ginoo naghatag kanako og buhing Templo / sa Iyang langitnong himaya / alang sa panag-ambit nga kalipay ug pagmalipayon, / ug alang sa kaluwasan sa atong mga kalag!'
Umari kamo, tanan nga matinud-anon, magdali kita ngadto sa Birhen. / Kay tan-awa, siya natawo, / ang Inahan sa atong Dios, gipili pa sa wala pa siya mabuo, /—ang bahandi sa pagkabirhen, ang tungkod ni Aaron nga miturok gikan sa gamot ni Jesse, / ang pahibalo sa mga propeta / ug ang kaliwat sa matarong nga mga ginikanan, si Joachim ug Anna. / Tan-awa, Natawo Siya, ug ang kalibutan nabag-o pinaagi Kaniya; / Natawo Siya, ug ang Simbahan gisul-oban sa Iyang himaya; / Siya mao ang balaan nga templo, ang puloy-anan sa Pagkadiyosnon, / ang birhen nga sudlanan, ang harihong palasyo, / diin natuman ang wala pa madungog nga misteryo sa dili masukod nga panaghiusa / sa mga kinaiyahan nga nagkahiusa kang Kristo. / Nagasimba Kaniya, nag-awit kita / sa Pagkahimugso sa Labing Balaan nga Birhen.
Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios, / naghatag og kalipay sa tibuok uniberso, / kay gikan Kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios; / ug, pagwagtang Niya sa sumpa, gihatagan Niya kita og panalangin, / ug, pagdaug Niya sa kamatayon, gihatagan Niya kita og kinabuhi nga walay katapusan. (3)
Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios, / naghatag og kalipay sa tibuok uniberso, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarung, si Cristo among Dios; / ug, pagwagtang sa sumpa, Iyang gihatag ang panalangin, / ug, pagwagtang sa kamatayon, Iyang gihatag kanamo ang kinabuhi nga walay katapusan. (3)
Ipahibalo, O David, unsa ang gisaaran kanimo sa Dios? / 'Ang Iyang gisaad kanako,' ingon niya, / 'tan-awa, natuman na Niya, / pinaagi sa paghatag sa Birhen gikan sa bunga sa akong sabakan, / gikan kaniya natawo si Kristo ang Magbubuhat, ang bag-ong Adan, / Hari sa akong trono; ug karon nagahari Siya, / nga nagpanag-iya sa usa ka gingharian nga dili matandog'. / Ang baog miburot sa Inahan sa Dios ug Manag-atiman sa atong Kinabuhi!
Gloria, ug karon: balik-balik nato kini.
Gikan sa gamot ni Jesse ug sa hawan ni David / ang Birhen Maria, ang Inahan sa Dios, / natawo kanato karong adlawa, / ug nagpakita kanato nga hingpit nga nabag-o ug gihimong diosnon. / Maglipay kamo uban, langit ug yuta, / dayeg-a Siya, kamo mga katawhan sa mga nasud! / Naga lipay si Joakim ug nagalig-aw si Ana, nga nagasinggit: / 'Ang baog nanganak sa Inahan sa Dios / ug ang Manag-atiman sa atong Kinabuhi!'
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Gidayeg ka namo, O Labing Balaan nga Birhen, / ug gihatagan namo og dungog ang imong mga balaan nga ginikanan / ug gidayeg namo ang imong labing himayaong / Pagkahimugso.
1 Koro: Hinumdumi, O Ginoo, si David ug ang tanan niyang pagkamaulawon. 2 Giunsa niya pagpanumpa sa Ginoo, ug paghimo og saad sa Dios ni Jacob. 1 Tan-awa, nadungog namo siya sa Ephrathah, nakaplagan namo siya sa lasang nga kapatagan. 2 Mahanungdanong mga butang ang gisulti bahin kanimo, O Siyudad sa Dios. 1 Ang Dios anaa sa tunga-tunga niini, ug dili kini matandog. 2 Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon, ug dili Niya kini balibaran. 1 'Ipahimutang ko ang usa sa bunga sa imong sabakan sa imong trono.' 2 Kay ang Ginoo mipili sa Siyon; Gipili Niya kini nga puloy-anan. 1 Ang Labing Halangdon nagbalaan sa Iyang puloy-anan. 2 Ang pagkabalaan ug himaya naa sa Iyang santuaryo. 1 Balaan ang imong templo, katingalahan sa kamatuoran. 2 Ang pagkabalaan angay sa imong puloy-anan, O Ginoo, hangtod sa kahangturan. 1 Ako magahimo sa imong ngalan nga hinumduman sa tanang kaliwatan. 2 Bulahan ang Ginoo hangtod sa kahangturan.
Kahimaya, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 131:1; 131:2; 131:6; 86:3; 45:6a; 131:11a; 131:11b; 131:13; 45:5b; 95:6b; 64:5d; 92:5b; 44:18a; 88:53a
Maglipay ang langit, magmalipayon ang yuta, / kay ang Langit sa Dios naa sa yuta, / kini nga Nobya sa Dios natawo sumala sa saad. / Ang baog, si Maria, nagapasuso sa bata sa iyang dughan, / ug si Joaquin nagalipay sa niining pagkahimugso, ug nagapahayag: / 'Usa ka sanga ang natawo kanako, gikan sa sanga niini—si Cristo— / nga miturok gikan sa gamot ni David. / Tinuod, usa ka katingalahang milagro!'
Gloria, ug karon, ang maong tingog: Pagbag-o, Adan; lipay, Eba; / lipay, David; malipay, Ana: / kay ang Inahan sa imong Magbubuhat natawo sa himaya. / Nabag-o, ang tibuok kalibutan naglipay / ug nagmalipayon, nga nagsul-ob og bisti sa pista; / pasagdi nga ang matag nasud, nga naglipay, mosinggit kang Maria: / 'Bulahan ang panimalay ni David, / nga nag-atiman sa Nagpabuhi sa atong Kinabuhi!'*
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mapahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamong malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ako maghimo sa Imong ngalan nga hinumduman / sa matag henerasyon ug sa tanang kapanahonan. Bersikulo: Ang akong kasingkasing naglabay og pulong sa panalangin. Salmo 44:18a, 2a
Niadtong mga adlaw, mibiyahe si Maria sa pagdali paingon sa kabukiran, ngadto sa usa ka lungsod sa Juda, misulod sa balay ni Zacarias ug gipangumusta si Elizabeth. Ug nahitabo nga sa pagdungog ni Elizabeth sa pangumusta ni Maria, misayaw ang bata sa iyang tiyan; ug napuno si Elizabeth sa Espiritu Santo, ug misinggit siya sa kusog nga tingog, ug miingon: 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, ug bulahan ang bunga sa imong tiyan! Ug ngano kaha nga gihatag kini kanako, nga ang Inahan sa akong Ginoo moanha kanako? Kay tan-awa, sa diha nga ang tingog sa imong pangumusta nakaabot sa akong dalunggan, ang bata misayaw sa kalipay sulod sa akong tiyan; ug bulahan siya nga nagtuo nga matuman ang gisulti kaniya sa Ginoo.' Ug si Maria miingon, 'Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo, ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas; kay gitutokan Niya ang pagka-ubos sa Iyang sulugoon; kay tan-awa, sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan; kay ang Gamhanan nagbuhat kanako ug dagkong butang, ug balaan ang Iyang ngalan.' Nagpabilin si Maria uban kaniya sulod sa mga tulo ka bulan, unya mibalik siya sa iyang panimalay.
Lucas 1:39–49, 56
Kaluho: Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Ikaw nga Maloloy-on, pahawaa ang kadaghan sa among mga sala.
Ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios:
Kaluy-i ako, O Dios, sumala sa imong dakong kaluoy / ug sumala sa kadaghan sa imong mga kalooy / pahawaa ang akong pagkadautan.
Kini ang adlaw sa Ginoo; lipaya, O katawhan; / kay ang Kwarto sa Nobya sa Kahayag / ug ang Basahon sa Pulong sa Kinabuhi migikan sa sabakan; / ug ang Usa nga Natawo—ang pultahan nga nag-atubang sa sidlakan— / nagpaabot sa pagsulod sa dakong Punong Pari, – / ang Usa ug Bugtong, nga nagdala sa usa ka Kristo ngadto sa uniberso / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang una – ni San Juan sa Damasco, tono 2, ug ang ikaduha – ni San Andres sa Creta, tono 8; ang mga irmos sa duha ka canon gikanta og duha ka beses, samtang ang mga troparia gikanta og dose ka beses.
Kanon 1. Irmos: Umari, katawhan, / mag-awit kita og himno kang Kristo nga atong Dios, / nga mibulag sa dagat ug nagdala sa katawhan, / nga iyang gipagawas gikan sa pagkaulipon sa Ehipto, / kay siya gipadayeg.
Umari kamo, mga matinud-anon, / nga nagalipay sa Espiritu sa Dios, / pasidunggan nato sa mga awit / ang Kanunay nga Birhen ug Dalaga, / nga niining adlawa mibutho gikan sa walay anak nga babaye / alang sa kaluwasan sa mga tawo.
Maglipay ka, labing balaan nga Inahan / ug sulugoon ni Kristo among Dios, / Tagahatag sa karaang kalipay sa katawhan; / kita tanan, ingon nga angay, / ginadayeg ka namo sa mga awit.
Niining adlawa natawo ang Taperang sa Kinabuhi, / pinaagi niini ang mga mortal, nga nakakaplag sa paagi aron mobalik / gikan sa ilang pagkahulog ngadto sa impyerno, / naghimaya kang Kristo, ang Maghahatag sa Kinabuhi, / pinaagi sa mga himno.
Kanon 2. Irmos: Kaniya nga nagpukan sa kaaway sa pakig-away pinaagi sa Iyang gamhanang bukton / ug nagdala sa Israel sa Tabing Dagat Pula, / mag-awit kita kaniya ingon sa atong Manluluwas, Dios, / kay siya gipadayeg.
Maglipay ang tanang binuhat, / maglipay usab si David, / nga gikan sa iyang tribo ug sa iyang kaliwatan / miturok ang usa ka sanga nga nagbunga – / ang Ginoo ug Manuluwas sa tanan.
Ang Labing Balaan / gitukod isip usa ka bata sa balaang templo / aron mapakaon sa kamot sa usa ka Anghel: / magsaulog kita tanan uban sa pagtuo / sa Iyang pagkahimugso.
Ena, nga baog ug dili makaanak, / apan dili walay anak sa panan-aw sa Dios; / kay siya gipili sukad pa sa tanang kaliwatan / nga mahimong inahan sa putli nga Birhen; / ug gikan kaniya ang Magbubuhat sa tanang binuhat / natawo sa porma sa usa ka sulugoon.
Ikaw, walay-sala nga karnero, / nga gikan sa Imong sabakan gipagawas / ang balhibo ni Cristo—ang atong kaugalingong kinaiyahan— / Ikaw, nga natawo kang Ana, / gidayeg nato tanan pinaagi sa mga awit.
Trinitariano: Gidayeg ko ang Tulo nga Walay Sinugdanan, / Gidaug ko ang Tulo ka Balaan, / Gipahayag ko ang Tulo nga pantay nga walay katapusan sa usa ka Pagkaanaa; / kay sa Amahan, sa Anak ug sa Espiritu Santo / ang usa ka Dios gihimaya.
Theotokos: Kinsa may nakakita sa Bata nga gipakaon sa gatas, / nga wala magagikan sa binhi sa amahan? / O diin man nakita ang Birheng Inahan? / Sa tinuod, ang duha dili masabtan, / O putli nga Inahan sa Dios!
Katavasia: Pinaagi sa paghimo sa tanda sa krus, si Moises / gibahin ang Dagat Pula sa iyang tungkod / alang sa Israel samtang naglakaw sila sa tiil, / ug sa usa ka hampak lang / gibalik paghiusa ang maong dagat / aron malunod ang mga karwahe ni Paraon, / nga nagpakita sa usa ka dili mapildi nga armas; / busa mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios: / kay Siya gipadayeg na.
Kanon 1. Irmos: Palig-una kami sa Imo, O Ginoo, / Ikaw nga nagpamatay sa sala pinaagi sa Kahoy, / ug itanom ang imong kahadlok / sa kasingkasing sa among nag-awit sa imong mga pagdayeg.
Tungod kay nagpuyo sila nga walay sala alang sa Dios, ang mga matinud-anong ginikanan sa Kadtong nagdala sa among Magbubuhat ug Dios nagdala sa kaluwasan sa tanan.
Ang Ginoo, Tinubdan sa tanang kinabuhi, / gipanganak gikan sa walay bunga nga Birhen, / diin Siya nalipay nga nagpuyo, / gipreserbar Siya nga walay sala pagkahuman sa pagpanganak.
Ang bunga ni Ana—si Maria, / nga nanganak sa Nagahatag-kinabuhi nga Ubasan, / karong adlawa ginaawit nato siya isip Inahan sa Dios, / ug alang sa tanan—atong Panalipod ug Tabang.
Kanon 2. Irmos: Ang akong kasingkasing nakasugakod sa Ginoo, / ang akong sungay napataas sa akong Dios, / ang akong baba mibukas pag-ayo batok sa akong mga kaaway, / nalipay ako sa Iyang kaluwasan.
Gidala sa Labing Balaan sa mga Balaan, / O Labing Putli nga Birhen, Inahan sa Dios, / Ikaw gipadayag nga labing hataas sa tanang binuhat, / kay ikaw ang nanganak sa Magbubuhat sa unod.
Bulahan ang imong sabakan, / putli nga Ana; / kay kini mipamunga sa bunga sa pagkabirhen – / siya nga, walay binhi, nanganak sa Nagpakaon sa tanang binuhat / ug sa Manuluwas, si Jesus.
Ang tanang binuhat nagtawag kanimo nga bulahan, Kanunayng Birhen, nga natawo kang Ana karong adlawa, ang walay mantsang sanga gikan sa gamot ni Jesse, nga nagpamunga sa Bulak – si Kristo.
Ang Imong Anak, O Labing Putli nga Inahan sa Dios, / nagpadayag Kanimo nga labing hataas sa tanang binuhat, / naghimaya sa Imong pagkahimugso gikan kang Ana / ug naghatag kalipay sa tanan karong adlawa.
Himno sa Trinidad: Ginasimba ka namo, Amahan, ang Walay Sinugdan nga Pag-anaa; nagadayeg kami sa Imong Walay Katapusang Anak, ug gihatagan namo og dungog ang pareho nga walay katapusang Espiritu: ang Tulo – ingon usa ka Dios sa kina-iya.
Theotokos: Tungod kay ikaw ang nanganak sa Magahatag sa kahayag / ug sa Tinubdan sa kinabuhi sa tawo, / ikaw, O Labing Putli nga Inahan sa Dios, / nahimong bahandi sa among kinabuhi / ug ganghaan padulong sa dili maabot nga Kahayag.
Katavasia: Ang tungkod gikuha isip simbolo sa sakramento: / kay pinaagi sa pagtubo niini gipasabot ang pari; / ug alang sa Simbahan, kaniadto walay bunga, ang kahoy sa Krus karon namulak / alang sa iyang kusog ug kumpirmasyon.
Maria, tinuod nga Birhen ug Inahan sa Dios, / misidlak kanato karong adlawa sama sa hayag nga panganod / ug nagpakita gikan sa taliwala sa mga matarong alang sa atong himaya. / Si Adan dili na gisilotan, / ug si Eba napalaya gikan sa iyang mga gapos. / Busa kami usab misinggit, / nagasaba uban sa kaisog ngadto sa Kadtong Putli: / 'Ang Imong Pagkahimugso nagpahayag og kalipay sa tibuok uniberso!'
Gloria, ug karon: among balik-balikon ang sama.
[Sumala sa ritong Griyego – ipakoí, tono 2.)
'Usa ka pultahan nga dili masudlan, / gibantayan sa atong Usa ka Dios,' / mao kana ang gitawag sa propeta sa Balaang Birhen, / nga pinaagi kaniya misulod ang Ginoo, / nga gikan kaniya ang Labaw ka Halangdon natawo, / ug gibyaan Siya nga selyado sama sa una, / nga nagluwas sa atong kinabuhi gikan sa pagkadaut.]
Kanon 1. Irmos: Nadungog ko, O Ginoo, / ang balita sa Imong plano / ug gipadayeg ko Ikaw, / ang bugtong Mahigugma sa katawhan.
Nag-awit kami kanimo, O Ginoo, / nga naghatag sa tanang matinud-anon og salbasyon nga dalangpanan – / Siya nga nagdala kanimo sa iyang sabakan.
Ikaw, ang Nobya sa Dios, gipadayag ni Cristo ingon tinubdan sa pagdayeg ug kusog alang sa tanan nga nag-awit sa imong misteryo uban sa pagtuo.
O Ginoo-bayan, nga wala mailhi ang kaminyoon! / Naligtas kami gikan sa among mga sala pinaagi sa Imong mga pag-ampo, / kami tanan naghimaya Kanimo uban sa pagpasalamat.
Kanon 2*
Irmos: Ang propeta Habakuk / nakakita sa hunahuna / sa Imong pag-abot, O Ginoo, / ug busa misinggit: / 'Ang Dios moanha gikan sa Teman; / himaya sa Imong gahum, / himaya sa Imong kaluoy!'
Si Patriarka Jacob, nga klaro niyang nakita daan / ang dagkong mga buhat sa Imong kaluwasan, O Manluluwas, / misinggit sa Espiritu, misteryosong nagpahayag kang Juda: / 'Gikan sa akong sanga ikaw miturok, O anak!' – / nagpahayag Kanimo, / ang Dios nga natawo gikan sa Birhen.
Karon ang tungkod ni Aaron, / nga miturok gikan sa gamot ni David, / karon ang putli nga Birhen nanaog gikan kang Ana, / ug ang langit ug ang yuta nag-uyon sa kalipay, / ug ang tanang katribo sa mga nasud, / ug si Ana uban ni Joachim sa usa ka misteryosong paagi.
Karon, pasagdi nga malipay ang kalangitan, / malipay usab ang kalibutan, / ug pasagdi nga magdayeg si Joaquin ug si David: / ang usa ingon nga imong amahan, / Ikaw nga tinuod nga nanganak sa Dios, / ug ang usa ingon nga imong katigulangan; ug pasagdi sila nga ipahayag / ang imong kadako, O Ikaw nga Putli.
Uban kanimo, O Dios-nga-maalam nga Ana, / ang uniberso nagalipay karon: / kay ikaw ang nanganak sa Inahan sa Manluluwas niini, / ang scepter sa gahum, nga miturok gikan sa gamot ni David, / nga nagpamunga alang kanato sa bulak—si Kristo.
Trinitariano: Gidayeg ko ang Dios nga walay sinugdanan – / ang Amahan, ug ang Anak, ug ang Espiritu Santo, / ang magkakabahin sa kina-iya, walay-himo nga Trinidad, / nga sa Iyang atubangan ang mga Serapim nagatindog, nga matinahuron nga nagasinggit: / 'Balaan, Balaan, Balaan Ka, O Dios!'
Theotokos: Ang wala'y sugod nga Panugdan / gikan kanimo, Inahan sa Dios, / nagkuha sa gigikanan niini sa panahon sa yuta / ug, sa pagkahimong tawo, nagpuyo / isip ang Pulong, ka-walay-katapusan uban sa Amahan / ug ingon sa walay katapusan sama sa Espiritu, / nagpanalipod sa Iyang pagka-diosnon nga dungog.
Katavasia: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong probidensya, / nasabtan ko ang Imong mga buhat, / ug gidayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Kanon 1. Irmos: Gipahawa Nimo ang kalibog sa mga misteryo, nga ngitngit sama sa landong, / ug gipahayag Nimo ang kasingkasing sa mga matinud-anon / pinaagi sa pag-abot sa kamatuoran sa Inahan sa Dios, / giyaa usab kami, O Kristo, sa Imong kahayag.
Mga mag-awit kita, O katawhan, mahitungod sa Iyang pinaagi kanino / ang Magbubuhat sa tanang butang nahimong susama kanato, / Siya nga ang hulagway gikalipay sa mga propeta nga makita, / nga nakadawat gikan Kaniya sa bunga—ang walay undang nga kaluwasan.
Ang Sanga sa uga nga kahoy gipahibalo sa Israel pinaagi sa pagpili sa pari; ug karon, nga himayaong gikonsepto gikan sa baog, ang kahimayaan sa mga nanganak kaniya katingalahang napadaghan.
Kanon 2. Irmos: O Ginoo among Dios, / hatagi kami og kalinaw; / O Ginoo among Dios, dawata kami sa Imong kaugalingon; / O Ginoo, gawas Kanimo wala kami'y lain nga nailhan, / among tawgon ang Imong ngalan.
Ang Imong labing putli nga Pagkahimugso, O walay-sala nga Birhen; / ang Imong pagpanamkon ug pagbuntis dili masukod sa pulong; / ang Imong pagkatawo dili masukod sa paghulagway, / O Nobya nga wala mailhi ang kaminyoon: / kay Siya mao ang Dios, / Kinsa mibisti sa Iyang kaugalingon nga tibuok kanako.
Niining adlawa, maglipay ang mga panon sa mga anghel, / magsaulog ang mga kaliwat ni Adan uban sa mga awit: / kay ang tungkod nga namulak—si Cristo—natawo na, / ang bugtong Manuluwas ni Adan.
Karong adlawa, gipagawas si Eba gikan sa paghukom; / ug gipagawas usab si Adan gikan sa karaang sumpa, / nga nagasinggit kanimo sa imong pagkahimugso, O Ikaw nga Labing Putli: / 'Pinaagi kanimo, gipagawas kami gikan sa pagkadaut!'
Gloria kanimo, nga sa adlawng kini gipahimaya ang baog; / kay siya nanganak, sumala sa saad, / sa kanunayng mamulak nga Sanga, diin miturok / si Kristo, ang bulak sa atong kinabuhi.
Trinidad: Himaya kanimo, Balaang Amahan, Dios nga Wala'y Sinugdan! / Himaya kanimo, Walay Katapusan nga Anak, Bugtong Anak! / Himaya kanimo, Balaang Espiritu, Kauban sa trono, / nga nagagikan sa Amahan ug nagpuyo sa Anak! *
Theotokos: Ang Imong sabakan nahimong balaang ponsia; / Ang Imong pagkabalaan nagpabilin, sama sa kaniadto, nga wala'y hugaw, / kay ang Adlaw—si Kristo—nagpakita, O Birhen, gikan kanimo / sama sa Nobyo gikan sa kwarto sa nobya.
Katavasia: O tulo ka beses nga bulahan nga Kahoy, / diin gipako si Kristo, Hari ug Ginoo, / pinaagi kanimo napukan ang maninilaw, / nga nadakpan sa Dios, / nga gipako kanimo sa unod, / nagahatag kalinaw sa atong mga kalag!
Kanon 1. Irmos: Si Jonas misinggit ngadto sa Ginoo gikan sa sulod sa balyena: / 'Luwasa ako gikan sa kalalum sa impyerno, ako naghangyo Kanimo, / aron uban sa tingog sa pagdayeg ug espiritu sa kamatuoran / makahalad ako ug halad Kanimo, O Manluluwas!'
Sa ilang kasubo tungod sa kawalay-anak, ang mga diosnon nga ginikanan sa Inahan sa Dios misinggit sa Ginoo, / ug gipadayag Siya ngadto sa tanang kaliwatan sa katawhan, / alang sa kinatibuk-ang kaluwasan ug pagdayeg sa tanan.
Ang mga matarong nga ginikanan sa Inahan sa Dios nakadawat og langitnong gasa nga angay sa Dios: / ang Karwahe, nga milabaw pa gani sa mga Kerubin mismo, / ang Inahan sa Pulong ug sa Magbubuhat.
Kanon 2. Irmos: Sama sa mga tubig sa dagat, O Mahigugma sa Katawhan, / ang mabangis nga balud sa kinabuhi nagadala kanako; / apan sama sa imong pagluwas kang Jonas gikan sa tiyan sa balyena, luwasa ang akong kinabuhi gikan sa pagkaguba, / O maloloy-on nga Ginoo!
Ang imong labing balaan nga mga ginikanan, O Labing Putli, / gibutang ka nila, ang labing balaan sa tanang balaan, / sa balay sa Ginoo, / aron ikaw mapadako sa pagkamatinud-anon / ug mapreparar nga mahimong Iyang Inahan.
Mga babayeng walay anak ug mga inahan, maglipay kamo, / kaisug ug magsaulog, kamo nga walay anak; / kay ang babayeng walay anak ug baog mao ang nanganak sa Inahan sa Dios, / Siya nga mopagawas kang Eba gikan sa kasakit sa pagpanganak / ug gikan sa sumpa ni Adan.
Nadungog nako si David nga nag-awit kanimo: / 'Mosunod kanimo ang mga birhen, / dad-on sila sa templo sa Hari!' / Uban kaniya, nag-awit usab ko sa imong mga pagdayeg, O Anak nga Babaye sa Hari.
Ginaawit namo ang Imong balaan nga Pagkahimugso, / gidayeg namo ang walay binhi nga pagpanamkon ni Cristo / gikan Kanimo, Nobya nga gipili sa Dios ug Birhen; / ug uban namo nagalipay ang mga panon sa mga anghel / ug ang mga kalag sa mga balaan.
Trinitariano: Kanimo, O Putli, ang misteryo sa Trinidad / ginaawit ug gipadayeg: / kay ang Amahan malinawong – ug ang Pulong nagpuyo sa sulod Nimo, / ug ang Balaang Espiritu mitabon kanimo.
Theotokos: Nahimong bulawanong insinsero Ka, O Balaan nga Inahan sa Dios, kay ang Kalayo nagpuyo sa Imong sabakan – ang Pulong gikan sa Espiritu Santo – ug nahimong makita sa dagway sa tawo.
Katavasia: Sa tiyan sa halimaw sa dagat, gipalapad ni Jonas ang iyang mga bukton sa porma sa krus, nga klarong nagtagna sa makaluwas nga Pag-antos; ug pagkahuman nga migawas gikan didto pagkahuman sa tulo ka adlaw, nagtagna siya sa supernatural nga Pagkabanhaw ni Kristo nga Diyos, nga gipako sa krus sa unod ug, pinaagi sa Iyang pagbangon sa ikatulong adlaw, naghayag sa kalibutan.
Si Joaquin ug si Ana giluwas gikan sa dunggot sa pagkawalay-anak, / ug si Adan ug si Eva gikan sa pagkadaut sa unod, / pinaagi sa Imong balaan nga Pagkahimugso, O Ikaw nga Labing Balaan. / Ang Imong katawhan usab nagselebrar niini, / nga giluwas gikan sa paghukom tungod sa ilang mga sala, nagasinggit kanimo: / 'Ang baog miburot sa Inahan sa Dios / ug ang Nagpanalimod sa among Kinabuhi!'
Ikos: Ang pag-ampo, kauban ang paghilak, / ni Joachim ug Anna, nga pareho nga gilutos sa pagka-walay bunga ug pagka-walay anak, / mibunga, / ug nakaabot sa dalunggan sa Ginoo, / ug mipamunga sa Bunga nga Nagahatag-kinabuhi para sa kalibutan. / Kay ang usa naghalad og pag-ampo sa bukid, / samtang ang usa nag-antos sa pang-insulto sa tanaman. / Apan karon, uban sa kalipay, ang baog nga babaye nanganak sa Inahan sa Dios / ug ang Nagatagana sa among Kinabuhi.
Kanon 1. Irmos: Ang palumpong nga dagom sa bukid, / nga wala masunog sa kalayo, / ug ang pugon sa mga Caldeo nga nagpagawas og hamog, / klarong nagtagna Kanimo, Nobya sa Dios; / kay ang Diyosnong, dili-materyal nga Kalayo / Dili masamaran nimong gidawat sa imong law-ayong sabakan; / busa nagtawag kami sa Iyang gipanganak gikan kanimo: / 'Bulahan ka, Diyos sa among mga amahan!'
Pinaagi sa dili materyal nga mga pagpadayag, ang Maghahatag sa Balaod kaniadto wala makasabot sa Imong dakong misteryo, O Labing Balaan, samtang gitudloan sa mga simbolo nga dili maghunahuna sa kalibutanong paagi; busa, napahingangha sa katingala, iyang gipahayag: 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Sama sa usa ka bukid ug ganghaan sa langit / ug hagdanan sa hunahuna, / ang Banal nga koro nagtagna Kanimo: / kay gikan Kanimo gipang-ukit ang usa ka bato / nga walay tabang sa mga himan sa tawo; / ug pinaagi niining ganghaan misulod ang Ginoo, / ang Dios sa mga katingalahan, ang Dios sa among mga amahan.
Kanon 2. Irmos: Ang hurno sa mga Caldeo, gisiga sa kalayo, / gipainom sa Espiritu pinaagi sa probidensya sa Dios; / ug ang mga batan-on misinggit: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
Nagselebrar ug nagsimba kita uban sa pagtuo, O Ikaw nga Labing Putli, / sa Imong balaan nga Pagkahimugso, nga nahitabo sumala sa saad, / pinaagi niini kita giluwas / gikan sa sumpa sa panganay / pinaagi sa pag-abot ni Cristo.
Karon si Ana naglipay ug, sa iyang pagdayeg, misinggit: / 'Ako, nga dili mabunga, nanganak sa Inahan sa Dios, / Pinaagi Kaniya napapas ang pagsilot kang Eba / ug ang kasakit sa pagpanganak!'
Gipahigayon si Adan, ug naglipay si Eba, / ug sila misinggit kanimo sa Espiritu, O Inahan sa Dios: / 'Pinaagi kanimo giluwas kami gikan sa unang panumpa / pinaagi sa pag-abot ni Cristo!'
(O sabakan nga nagkupot sa Puy-anan sa Dios! / O sabakan nga nanganak sa Labing Lapad sa mga Langit, ang Balaang Trono, / ang walay-lawm nga Kaban sa Balaan!)*
[O mga walay bunga nga kalag, nga wala'y anak, / O mga walay anak, padali kamo, / kay karon si Ana inahan na sa daghan ug nagalipay. / Mga inahan, lipaya uban sa Inahan sa Dios / ug kita tanan maglipay!]
Trinidad: Pagdayeg nato sa Amahan, sa Anak ug sa Espiritu Santo, / ang Labing Balaan nga Trinidad sa pagkahiusa sa pagka-Diyos, / dili mabahin, walay sinugdan, / pantay sa kahangturan, ug usa ka substansya.
Theotokos: Ikaw ra ang nanganak sa Dios, / usa ka Birhen bisan pagkahuman sa Iyang pagkatawo; / Gipasig-uli nimo ang kinaiyahan pinaagi sa imong Pagkahimugso, Maria; / Giluwas nimo si Eba gikan sa unang panalangin, / O putli nga Inahan sa Dios.
Katavasia: Ang buang nga sugo sa dautang tirano, / nga nagbahô sa hulga ug panamastamas nga makalilisang sa Dios, / nagpahilabut sa mga nasud; / apan ang tulo ka batan-on wala mahadlok / sa mabangis nga kasuko o sa nagdilaab nga kalayo; / apan, samtang naa sa kalayo, / diin mihuyop ang hangin nga nagdala og hamog, nag-awit sila: / 'O labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Sa hurno sa mga batan-on / Ikaw kaniadto naglarawan sa Imong Inahan, O Ginoo, / ug kining hulagway nagluwas kanila gikan sa kalayo, / samtang sila naglakaw sa sulod niini nga wala masunog. / Siya, nga napadayag pinaagi Kanimo hangtod sa katapusan sa kalibutan karong adlawa, / among ginadayeg ug ginataas hangtod sa kahangturan.
Ang gipangandam nga Tabernakulo / sa atong pakig-uli sa Dios / karon nagsugod na sa pag-anaa, / aron kini manganak sa Pulong alang kanato, / nga nagpakita sa materyal nga unod; / Siya ang among ginadayeg, / nga nakab-ot ang pag-anaa gikan sa kawalay-anaa pinaagi Kaniya, / ug among ginataas Siya hangtod sa kahangturan.
Ang katapusan sa pagka-walay bunga / naghatag usab og katapusan sa pagka-walay bunga sa kalibutan sa pagkamabuotan, / ug klaro nga gipadayag ang milagro – / ni Kristo nga miabot sa mga mortal. / Nag-awit kami Niya, / kay pinaagi Niya kami nakab-ot sa pag-eksister gikan sa wala pa pag-eksister, / ug gidayeg Niya hangtod sa kahangturan.
Kanon 2. Irmos: Ikaw nga nagtago sa Imong langitnong palasyo sa mga tubig, / nga nagtudlo sa balas isip utlanan sa dagat / ug nagpamalaum sa tanang butang! / Ang adlaw nag-awit mahitungod Kanimo, ang bulan naghimaya Kanimo, / ang tanang binuhat nagtanyag og awit Kanimo, / ingon sa Magbubuhat ug Manlilikha hangtod sa kahangturan!
Ikaw nga naghimo og katingalahan gikan sa walay bunga nga sabakan, / nga nagbukas sa walay anak nga sabakan ni Ana / ug naghatag kaniya og anak! / Ikaw ang Balaang Dios, Ikaw ang Anak sa Birhen, / gikan kaniya Ikaw gikuha ang unod / – ang kanunay nga mamulak nga Birhen ug Inahan sa Dios.
Ikaw nga nagasira sa kalawoman ug nagabukas niini, / nga nagapataas sa tubig sa mga panganod ug nagapahulog sa ulan! / Ikaw gayud, O Ginoo, / ang nagapahimo sa tungkod nga namulak gikan sa walay bunga nga gamot / – aron ang balaan nga si Ana makapamunga sa labing putli nga Bunga – ang Inahan sa Dios.
Mag-uuma sa among hunahuna / ug magtatanum sa among kalag, / Ikaw nga nagpadayag sa walay bunga nga yuta aron mamunga, / Gihimo Mong mabungaon ang kaniadto uga nga uma, / puno sa mga bungot sa trigo, ug mamunga, / – Santa Ana, aron siya makapamunga / sa labing putli nga Bunga – ang Inahan sa Dios.
(Umari kamo, tanan, tan-awa nato / kung giunsa, daw gikan sa gamay nga kwarto / ang Siyudad sa Dios karon nga nag-anak, / Siya nga migawas sa pultahan sa sabakan, / apan wala mailhi ang agianan sa panag-asawa, / kay ang nag-inusarang Magbubuhat / mipasar niining katingalahang dalan.)*
[Ikaw nga nakabuak sa dili mabuak nga mga panhigot sa pagkawalay-anak, / Ikaw nga nagtugot sa mga walay-anak sa abilidad sa pagpanganak og anak ug sa himayaong Bunga – / Siya nga ang Imong Anak nahimong ug, sama sa usa ka punla, miturok, / nga naghimo Kaniya nga Imong Inahan sumala sa unod / sa Imong pag-abot kanamo, O Ikaw nga Maloloy-on.]
Trinitariano: O Labing Halangdong Trinidad, labaw sa tanang kinaiyahan, / Pagkahiusa nga walay sinugdanan! / Ang kadaghanan sa mga anghel, langit ug yuta, / nag-awit sa Imong mga pagdayeg ug nagkurog sa Imong atubangan. / Ang mga kalawoman napuno sa kahadlok, ang katawhan nagpasalamat, / ang kalayo nag-alagad Kanimo nga mapainubsanon, / – ang tanang binuhat nagsunod Kanimo, / Balaang Trinidad, uban sa kahadlok.
Theotokos: O katingalahang balita: Ang Dios mao ang Anak sa usa ka babaye! / Ug ang pagkahimugso walay binhi: ang Inahan walay bana / ug ang Natawo mao ang Dios! / O panan-aw nga makapahingangha! / O katingalahang pagpanamkon sa Birhen! / O dili masukod nga Pagkahimugso! / Sa tinuod, kining tanan labaw pa sa hunahuna ug pagmumuni-uni!
Katavasia: Pagpanalangin, O mga batan-on, / sa Dios Amahan, ang Magbubuhat, nga patas sa ihap sa Trinidad; / awita ang Pulong nga nanaug / ug gibuhat nga hamog ang kalayo; / ug itas ang Labing Balaan nga Espiritu, nga nagahatag kinabuhi sa tanan, / hangtod sa kahangturan!
Sa ika-siyam nga ode, dili nato awiton ang 'Ang Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', kondili awiton nato ang balik-balik nga awit sa pista: Dayeg, O akong kalag, / ang himayaong Pagkahimugso sa Inahan sa Dios.
Ug ang irmos: 'O Dios, ang kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw': Unya ang ikaduhang koro moawit sa parehas nga balik-balik ug irmos.
Kanon 1. Irmos: O Dios, kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw, / nga miabot kanamo sa unod, / nga dili masukod nga nainkarna gikan sa birhen nga sabakan, / Bulahan, Labing Balaan! / Gidayeg ka namo, O Inahan sa Dios.
Kinsa nagpagawas og mga sapa gikan sa bato alang sa mga mapanghimagsik / ug nagahatag sa mga katawhan nga matinumanon Kaniya / bunga gikan sa walay bunga nga kalawoman, alang sa among kalipay – / Ikaw, Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / Kinsa among gihatagan og angay nga dungog.
Manluluwas gikan sa grabeng karaang silot / ug pagpanumbalik sa atong unang inahan, / siya nga nagdala og pakig-uli tali sa atong kaliwatan ug sa Dios, / ang Tulay nga nagdala ngadto sa Magbubuhat – / gidayeg ka namo, O Inahan sa Dios.
Kanon 2
Balik-balik: Dayega, O akong kalag, / ang walay bunga nga Birhen Maria nga nanganak.
Irmos: Ang pagka-birhen, dili kaugalingon sa mga inahan, / ug ang pagpanganak, dili kinaiya sa mga birhen – / pareho natuman kanimo, Inahan sa Dios: / busa kita tanan, mga katawhan sa kalibutan, / walay hunong nga nagpasidungog kanimo.
Usa ka pagkahimugso nga angay sa Imong pagkabalaan / Napanunod Nimo, O Inahan sa Dios, sumala sa saad; / kay kaniadto gitagana Ka sa walay bunga / ingon bunga nga gipagawas sa Dios; / busa kami tanan, mga katawhan sa kalibutan, / walay hunong nga ginadayeg Ka.
Natuman ang propesiya sa kanang misinggit: / 'Akong mubalik,' ingon niya, 'ang nahulog nga tolda sa santuwaryo ni David,' / kay kining hulagway natuman na kanimo, O Labing Putli, / pinaagi Kanimo ang tanang abog sa tawo / nabag-o ngadto sa Lawas sa Dios.
Nagluhod kami sa atubangan sa Imong lampin, O Inahan sa Dios; / among ginahimaya Siya nga nagpamunga sa kaniya nga kaniadto walay bunga / ug nga, bisan wala pa gayud siya makapanganak, milagrosong nanganak sa Manluluwas; / kay ginabuhat Niya ang bisan unsa nga Iyang gusto, / nga mao ang gamhanang Dios.
(Kanimo, O Inahan sa Dios, nga natawo kang Ana, / among gihalad kining himno nga usa ka gasa uban sa pagtuo, / among gihimaya ang Inahan isip Inahan, / ug ang Birhen isip bugtong Birhen; / among ginasimba Ka, ginaawit Ka ug gihimaya Ka.)*
[Ikaw, O Inahan sa Nobya, Anna nga maalam sa Dios, / gipanganak gikan sa imong sabakan, lampas sa tanang paglaum ug sumala sa saad, / ang Bulak nga gitamnan sa pagka-birhen, / ang Kaanyag sa pagkabüwason nga gipagawas sa Dios; / busa kami tanan nagtawag kanimo nga bulahan, / ingon nga gamot sa among kinabuhi.]
Trinitariano: Dili angay sa mga walay balaod ang paghimaya / sa walay sinugdanang Trinidad, / ang Amahan, ingon man ang Anak, ug ang Espiritu Santo, / ang dili-gamaong tanang-gahum, / pinaagi kaniya ang tibuok kalibutan gipadayon / sa pag-uyog sa Iyang gahum.
Theotokos: Gidala Nimo sa Imong Tiyan, O Birhen nga Inahan, / Usa sa Trinidad—si Kristo nga Hari, / Kinsa gidayeg sa tanang binuhat / ug sa Iyang atubangan nagkurog ang mga Trono sa langit. / Pag-ampo Kaniya, O Labing Balaan, / alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Ikaw, O Inahan sa Dios, mao ang misteryosong paraiso, / nga nagpamunga kang Kristo nga walay kasakit, / Pinaagi Kaniya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gitindog, / ginasimba namo kini ug ginadayeg ka namo.
Ang kamatayon nga miabut sa atong kaliwatan / tungod sa pagkaon sa kahoy / gipapas karong adlawa pinaagi sa Krus; / kay ang unibersal nga panalangin tungod sa sala sa atong inahan sa una / nabungkag pinaagi sa Sanga sa putli nga Inahan sa Dios, / Kinsa ginadayeg sa tanang Langitnong Gahum.
Gikan kang Ananiya nga walay anak niining adlawa / miturok ang Usa ka Bulak – ang Inahan sa Dios, / nagpuno sa katapusan sa kalibutan sa mahimayaong humot / ug nagpuno sa tanang binuhat sa kalipay. / Gidayeg namo siya nga takus sa among mga awit, / ingon usa nga tinuod nga milabaw sa tanang natawo sa yuta. (2)
[Sumala sa Griyegong ritwal:
Niining adlawa naglipay ang katapusan sa uniberso / sa Imong pagkahimugso, Maria, Birhen nga Inahan, / nga nagbata sa Dios sa Imong sabakan / ug, isip Nobya, wala mailhi ang kaminyoon: / pinaagi niini gipahunong Nimo ang masakitong pasipala tungod sa pagkawalay-anak sa Imong mga ginikanan, / ug sa sumpa sa katigulangan nga si Eba nga manganak sa kasakit.]
Gloria, ug karon: Adan, pagabag-o; Eva, pagataasa; / mga propeta, pagalipay uban sa mga Apostoles ug sa mga matarong; / unibersal nga kalipay sa kalibutan, sa mga Anghel ug sa katawhan: / gikan sa matarong nga si Joaquin ug si Ana / niining adlawa natawo ang Inahan sa Dios.
O katingalahang milagro! / Ang tinubdan sa kinabuhi natawo gikan sa baog / ug ang grasya nagsugod sa pagbunga sa unang bunga / uban sa kahimayaan. / Paglipay, Joachim, / nga nahimong amahan sa Inahan sa Dios. / Walay sama kanimo, nga giinspirar sa langit, / sa taliwala sa mga yutang ginikanan. / Kay ang Birhen nga nanganak sa Dios, ang puloy-anan sa Dios, / ang labing balaan nga bukid, gihatag kanato pinaagi kanimo. (2)
O katingalahang milagro! Ang Bunga nga misidlak gikan sa walay bunga nga sabakan / pinaagi sa kabubut-on sa Magbubuhat sa tanang butang ug sa Labawng Ginoo / gamhanan nga gipikas ang kawalay bunga sa kalibutan alang sa kaayohan. / O mga inahan, lipaya / uban sa Inahan sa Dios, nga nagasulti: / 'Malipayong pagpanamastamas, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nagahatag sa kalibutan / pinaagi kanimo og dakong kaluoy'.
Matinahuron nga Ana, / nga nagpakita isip buhing haligi sa pagkamalinis, / usa ka masidlak nga puy-anan, nga nagdan-ag sa grasya, / tinuod gayud nga nanganak sa Panalipod sa pagkabirhen, / ang Banal nga Bulak, / usa ka Gasa sa tanang birhen ug sa mga nagtinguha sa pagkabirhen, / nga klaro nga ganti-an sila sa katahum sa pagkabirhen / ug naghatag og dakong kaluoy sa tanang matinud-anon.
Gloria, ug karon, Tono 6: Kini ang adlaw sa Ginoo; lipaya, O katawhan; / kay ang kasal-anan sa Kamara sa Kahayag / ug ang Basahon sa Pulong sa Kinabuhi migikan sa sabakan; / ug ang Natawo mao ang pultahan nga nag-atubang sa sidlakan, / nagpaabot sa pagsulod sa dakong Punong Pari— / ang nag-inusara, nga nagdala sa usa ka Kristo ngadto sa uniberso / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang Dakong Doxolohiya, ang tropario sa pista, ang ektenia ug ang pagpauli.
Si Kristo, among tinuod nga Dios, pinaagi sa mga pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, sa balaan ug matarong nga mga ginikanan sa Dios nga sila Joaquin ug Ana, ug sa tanang mga santo, magkalooy Siya kanato ug magluwas kanato, ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Ug ang Unang Oras.
Uban sa musikal nga akompanyamento; ang mga bulahan nga bersikulo: ang ikatulong ode sa unang canon sa ika-upat nga tono, ug ang ika-unom nga ode sa ikaduhang canon sa ika-upat nga tono. Kung gusto sa rektor, ato pangawiton ang mga antifona sa pista.
Bersikulo 1: Hinumdumi, O Ginoo, si David / ug ang tanan niyang pagkamaamgo. Salmo 131:1
Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Tan-awa, nadungog namo siya sa Ephratah, / nakaplagan namo siya sa lasang nga kapatagan. Salmo 131:6
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 3: Mga himayaong butang ang gisulti bahin kanimo, / O Siyudad sa Dios. Salmo 86:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 4: Ang Dios anaa sa taliwala niini, / ug dili kini matandog. Salmo 45:6a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 1: Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon / ug dili niya kini balibaran. Salmo 131:11a
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan sa taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Alleluia.
Bersikulo 2: Gikan sa bunga sa imong sabakan / akong ibutang sa imong trono. Salmo 131:11b
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / himayaon sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Didto akong ipasubli ang sungay ni David; / ako nag-andam ug suga para sa akong pinahiran. Salmo 131:17
Luwas kami, O Anak sa Dios, / katingalahan sa taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Kay gipili sa Ginoo ang Siyon, / gipili niya kini nga iyang puloy-anan. Salmo 131:13
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Dinhi ako magpuyo, / kay ako kini gipili. Salmo 131:14b
Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios, / naghatag og kalipay sa tibuok uniberso, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios; / ug, pagwagtang sa sumpa, Iyang gihatag ang panalangin, / ug, pagdaug sa kamatayon, Iyang gihatag kanato ang kinabuhi nga walay katapusan.
Bersikulo 2: Ang Labaw Ka Labaw / gipahimakas Niya ang Iyang puloy-anan. Salmo 45:5b
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios:
Estro 3: Balaan ang Imong templo, / katingalahan sa kamatuoran. Salmo 64:5d
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios:
Bersikulo 4: Ang pagkabalaan ug kahimayaan / naa sa Iyang santuwaryo. Salmo 95:6b
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios:
Umari, magsimba kita ug mouko sa atubangan ni Cristo.
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan sa taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: / alleluia.
Ang Imong Pagkahimugso, O Birhen Inahan sa Dios, / naghatag og kalipay sa tibuok uniberso, / kay gikan Kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios; / ug, pagwagtang sa sumpa, Iyang gihatag ang panalangin, / ug, pagwagtang sa kamatayon, Iyang gihatag kanato ang kinabuhi nga walay katapusan.
Si Joachim ug si Anna naluwas gikan sa dunggot sa pagkawalay-anak, / ug si Adan ug si Eba gikan sa pagkadaut sa lawas, / pinaagi sa Imong balaan nga Pagkahimugso, O Ikaw nga Labing Balaan. / Ang Imong katawhan usab nagasaulog Niya, / nga naluwas gikan sa paghukom tungod sa ilang mga sala, nagasinggit kanimo: / 'Ang walay anak nga babaye nanganak sa Inahan sa Dios / ug ang Nagatagana sa among Kinabuhi!'
Ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios, akong Manluluwas.
Bersikulo: Kay gitan-aw Niya ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan. Lucas 1:46–48
Mga igsoon, kamo mag-usa sa hunahuna sama sa pag-usa ni Cristo Jesus: nga bisan siya anaa sa porma sa Dios, wala niya giisip nga usa ka butang nga angay dakpon ang pagkapareho sa Dios, kondili iyang giubos ang Iyang kaugalingon, gikuha ang porma sa usa ka sulugoon, gihimo sa susama sa tawo ug nagpakita nga usa ka tawo. Gipakumbaba Niya ang Iyang kaugalingon, pinaagi sa pagmasunuron hangtod sa kamatayon—bisan pa kamatayon sa krus. Busa gipataas siya sa Dios ug gihatagan siya sa ngalan nga labaw sa tanang ngalan, aron sa ngalan ni Jesus mokiling ang tanang tuhod, sa langit, sa yuta, ug sa ilawom sa yuta, ug ang tanang dila mag-angkon nga si Jesu-Cristo mao ang Ginoo, alang sa himaya sa Dios Amahan.
Fil 2:5–11
Salmot: Paminawa, O anak nga babaye, tan-awa, ug ituyok ang imong dalunggan.
Bersikulo: Ang mga manggaranon sa katawhan mangayo sa imong pabor. Salmo 44:11a, 13b
Niadtong panahona, misulod si Jesus sa usa ka baryo. Ug usa ka babaye nga ginganlan og Marta midawat kaniya sa iyang balay. Aduna siya'y igsoon nga babaye nga ginganlan og Maria, nga naglingkod sa tiilan sa Ginoo ug nagpaminaw sa Iyang pagtudlo. Apan nabalaka si Marta sa daghang pag-andam sa pagkaon, ug miduol siya kaniya ug miingon: 'Ginoo, wala ba Ka magtagad nga gibyaan ko sa akong igsoon nga nag-inusara sa pag-alagad? Sugoa siya nga motabang kanako.' Sa pagtubag, miingon si Jesus kaniya, 'Martha, Martha, nabalaka ka ug gipaningkamotan ang daghang butang, apan usa ra ka butang ang gikinahanglan: gipili ni Maria ang maayong bahin, nga dili kuhaon gikan kaniya.' Karon samtang siya nagasulti, usa ka babaye gikan sa katawhan ang mitawag kaniya, 'Bulahan ang sabakan nga nagdala kanimo, ug ang mga suso nga nagapasuso kanimo!' Apan mitubag siya, 'Sa pagkatinuod, bulahan ang mga nakadungog sa pulong sa Dios ug nagatuman niini!'
Lucas 10:38–42; 11:27–28
Maglipay, O akong kalag, / sa himayaong Pagkahimugso sa Inahan sa Dios.
Irmos, Tono 8: Ang pagka-birhen nga dili kinaiyahan sa mga inahan, ug ang pagpanganak nga dili kinaiyahan sa mga birhen – pareho natuman kanimo, Inahan sa Dios: busa kita tanan, mga katawhan sa kalibutan, walay hunong nga nagpasidungog kanimo.
Kuhaon ko ang kopa sa kaluwasan ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. Aleluya. (3) Salmo 115: 4
Gipasaka ang Krus – ug gipahawa ang mga demonyo, / samtang ang tulisan nag-abli sa mga ganghaan sa Eden; / napildi ang kamatayon ug karon daw walay pulos, / samtang gipasaka si Kristo. / Busa maglipay kamo, tanan nga natawo sa yuta: / nawala na ang sumpa! (2)
Kamo nga tanan nga nahigugma sa Dios, / sa pagtan-aw sa balaang Krus nga gitaas, / mag-usa kita sa pagdayeg ug paghimaya / sa usa ka Manuluwas ug Dios, nga nagasinggit: / 'Gipako sa kahoy sa Krus, / ayaw kami pagdumoti nga nag-ampo Kanimo!'
Gibag-o ang kapait ngadto sa katam-is, / giluwas ni Moises ang Israel kaniadto, / busa gipakita na daan ang Krus. / Kita usab, tanang matinud-anon, uban sa balaan nga pagrespeto, / misteryosong gipakita kini sa atong mga kasingkasing sa tanang panahon, / maluwas pinaagi sa gahum niini.
Niining adlawa, ang tanom nga nagahatag kinabuhi / misibog gikan sa dili masudlan nga kalawoman sa yuta, / nagpadayag sa pagkabanhaw ni Kristo, nga gipako niini, / ug, gipataas sa mga kamot sa mga pari, / nagpahayag sa Iyang pag-alsa sa langit. / Tungod niini, ang atong kinaiyahan, human nahulog sa yuta, / adunay pagkamamamayan sa langit. / Busa, magsinggit kita sa pagpasalamat: / 'O Ginoo, nga gipasaka sa kahitas-an niini / ug pinaagi niini gipasaka usab Mo kami, / himoa kami nga takus sa Imong langitnong kalipay / ingon nga Mahigugma sa katawhan!'
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Sa tubig nga nagabalaan / ug sa Imong dugo, O Pulong, / ang Simbahan malipayong napalamutian, / sama sa usa ka nobya, / nga nag-awit sa himaya sa Krus.
Bersikulo: Ipasidunggan ang Ginoo, among Dios, ug simba sa salog sa tiilan Siya, kay balaan Siya. Salmo 98:5
Gipataas ang bangkaw uban sa Krus, / ang mga pako ug tanan pa / diin gipako ang nagahatag-kinabuhi nga Lawas ni Kristo, / magsimba kita kaniya!
Antifona: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa una, / naghimo ug kaluwasan sa tunga-tunga sa yuta. Salmo 73:12
Sa dihang napildi ni Moises si Amalek, / samtang gipataas niya ang iyang mga kamot sama sa krus, / gitagna niya / ang labing putli nga pag-antos ni Kristo.
Niining adlawa gipadayag ang Kahoy, / niining adlawa nangalaglag ang mga Hudiyo, / niining adlawa gipadayag sa mga matinud-anong hari ang ilang pagtuo. / Ug si Adan nahulog tungod sa kahoy, / ug sa pagtan-aw sa Kahoy nangurog ang mga demonyo. / Ginoo nga Labaw sa Tanan, himaya kanimo!
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
Ang Krus, sa dihang gitaas, / nagalihok sa tanang binuhat / aron mag-awit sa labing putli nga pag-antos Niadtong gitaas niini. / Kay Siya nga nagpamatay sa among manlupig diha sa Krus / nagbanhaw sa mga patay, / ug nagpahimungtan kanila, / ug gihatagan sila og pagkamamamayan sa langit, isip Maloloy-on, / gikan sa kadagatan sa Iyang kaayo. / Busa, sa kalipay, atong dayegon ang Iyang ngalan / ug atong himayaon ang Iyang labing dakong pagpahiubos. (3)
Gipahibalo ka ni Moises sa daan, / sa pag-unat niya sa iyang mga kamot sa kahitas-an, / ug sa pagpahugno sa manlupig nga si Amalek, / O bililhon nga Krus, garbo sa mga matinud-anon, / kusog sa mga nag-antos, / pagdayanday sa mga Apostoles, / tigpanalipod sa mga matarong, / kaluwasan sa tanang mga balaan. / Busa, ang tanang binuhat, / sa pagtan-aw kanimo nga gipasaka, naglipay / ug nagsaulog, naghimaya kang Kristo, / nga pinaagi kanimo gipahiuli ang nabahin / sa Iyang labing dako nga pagkamaayo. (3)
O Krus, gipasidunggan sa tanang pagpasidungga, / nga malipayong gilibotan sa mga puersa sa mga anghel, / ikaw, nga gitaas karong adlawa, / pinaagi sa balaan nga sugo, itas ang tanan / nga gipahawa tungod sa pagpangawat og pagkaon / ug kadtong nahulog sa kamatayon. / Busa, sa paghalok kanimo uban sa pagtuo sa among kasingkasing ug sa among mga ngabil, / among gikuha ang pagkabalaan, samtang nagpahayag: / 'Dalagàta si Kristo, ang Labawng Bulahan nga Dios, / ug yuko kamo sa atubangan sa Iyang banal nga lingkoranan sa tiil!' (2)
Glory, ug karon, Tono 2: Umari, tanang nasud, / simbahon nato ang bulahan nga Kahoy, / diin miagi ang walay katapusang pagkamatarung. / Kay ang nakadani sa atong katigulangan nga si Adan pinaagi sa kahoy / mao usab siya nga nadakpan sa Krus; / ug, tungod kay nahulog siya, nagahulog sa dili mapugngan nga pagkahulog, / human niya gipugos ang pagpanag-iya sa maharlikang binuhat. / Ang hilo sa bitin nahugasan sa Dugo sa Dios, / ug ang sumpa sa matarong nga paghukom gipapas, / sa dihang ang Matarong gisilotan sa dili matarong nga paghukom. / Kay angay nga ang Kahoy mag-ayo sa kahoy / ug, pinaagi sa Pag-antos sa Wala'y-Pag-antos sa Kahoy, / laglagon ang mga pagbati sa mga gikondenar. / Apan himaya, O Kristo nga Hari, / sa Imong makahingangha nga pagdumala alang kanamo, / pinaagi niini giluwas Nimo ang tanan, / ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Gipahawa ni Moises ang mga Israelita gikan sa Dagat Pula ug gidala sila sa kamingawan sa Shur; ug nagbiyahe sila sulod sa tulo ka adlaw sa kamingawan, apan wala silay nakaplagan nga tubig nga imnon. Pag-abot nila sa Marah, dili nila maimnon ang tubig sa Marah, kay mapait kini; busa gitawag kining dapita nga 'Mapait'. Ug ang katawoan misuko kang Moises, nga nagaingon, 'Unsa man among imnon?' Apan si Moises misinggit sa Ginoo, ug ang Ginoo nagpakita kaniya og usa ka kahoy; ug iyang gilabay kini sa tubig, ug ang tubig nahimong tam-is.
Didto gitukod sa Dios alang kaniya ang mga balaod ug mga lagda, ug didto gisulay Siya kaniya, ug miingon: 'Kon tinuod gayud nga magtuman kamo sa Ginoo inyong Dios, ug buhaton ninyo ang matarong sa Iyang panan-aw, ug maminaw kamo sa Iyang mga sugo, ug tumanon ninyo ang tanan Niyang mga lagda, dili ko ibutang kaninyo bisan unsa sa mga sakit nga gipata nako sa mga Ehipsiyo, kay Ako ang Ginoo nga nag-ayo kaninyo.'
Ug miabot sila sa Elim; didto adunay napulo'g duha ka tinubdan sa tubig ug pitong puluh ka palma, ug nagpundo sila didto sa daplin sa tubig. Ug mibiya sila sa Elim, ug ang tibuok katiguman sa mga Israelinhon miabot sa kamingawan sa Sin, nga nahimutang taliwala sa Elim ug Sinai.
Exodo 15:22–27; 16:1
Anak ko, ayaw pagdumot sa pagdisiplina sa Ginoo, ug ayaw pagkahugno sa kasingkasing kon siya magsilot kanimo; kay ang Ginoo nagadisiplina sa mga ginahigugma niya, ug nagasilot sa matag anak nga iyang gidawat. Bulahan ang tawo nga nakakaplag og kinaadman, ug ang tawo nga nakabaton og pagsabot; kay mas maayo pa nga makabaton niini kaysa sa bahandi sa pilak ug bulawan. Mas bililhon kini kaysa sa bililhon nga mga bato: walay dautan nga makasukol niini; ilado kini sa tanan nga nagahigugma niini, ug walay bililhon nga takus niini. Kay ang gitas-on sa mga adlaw ug ang mga tuig sa kinabuhi anaa sa iyang tuo nga kamot, ug sa iyang wala nga kamot anaa ang bahandi ug dungog; ang kamatuoran mogawas sa iyang mga ngabil; ug sa iyang dila anaa ang hustisya ug kaluoy; ang iyang mga dalan mao ang mga dalan sa katahum, ug ang tanan niyang agianan mao ang kalinaw. Siya usa ka kahoy sa kinabuhi alang sa tanan nga magpabilin nga hugot kaniya, ug usa ka lig-on nga suporta alang sa mga nagasalig kaniya sama sa Ginoo.
Panultihon 3:11–18
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Ang imong mga ganghaan, O Jerusalem, magabukas kanunay, sa adlaw ug sa gabii; dili kini isirado, aron madala ngadto kanimo ang kusog sa mga nasud ug ang ilang mga hari. Kay ang mga nasud ug mga hari nga dili mag-alagad kanimo malaglag, ug ang ingon nga mga nasud mahimong hingpit nga bungkag. Ug ang himaya sa Libano moanha kanimo—ang sipres, ang pino, ug ang sedro nga mag-uban—aron himoon nga himayaon ang akong balaan nga puloy-anan; ug ako himoon nga himayaon ang dapit sa akong mga tiil. Ug ang mga anak sa mga nagpaubos kanimo ug nagpukaw sa imong kasuko moanha kanimo uban sa kahadlok, ug ang tanan nga nagpukaw sa imong kasuko moduko sa imong mga tiil; ug pagatawgon ka nga Siyudad sa Ginoo, Siyon sa Balaan sa Israel. Kay ikaw gipahawa ug gipasipala, ug walay motabang kanimo, buhaton tika nga kalipay sa walay katapusan, kalipay sa tanang kaliwatan. Pabusgon ka sa gatas sa mga nasud, ug magpanginabuhi ka sa bahandi sa mga hari; ug maila nimo nga ako ang Ginoo, ang imong Manluluwas, ug ang Dios sa Israel nga nagluwas kanimo.
Isaias 60:11–16
Tibuok adlaw, ang balaan nga pulong ni David / tinuod nga natuman! / Kay tan-awa, klaro namong ginasimba / ang saligan sa imong labing putli nga mga tiil / ug, naglaum sa dalungan sa imong mga pako, / O Ikaw nga Labing Maloloy-on, nagatuaw kami kanimo: / 'Pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, / ug pataasa ang sungay sa Imong matarong nga katawhan / pinaagi sa pag-alsa sa Imong Krus, / O Kristo, puno sa kaluoy!'
Gitanum sa Gólgota / ang Kahoy sa Tinuoray nga Kinabuhi, / diin ang Hari sa mga Panahon / natuman ang kaluwasan sa taliwala sa yuta, / gitukod karon nga adlaw, / nagasantos sa katapusan sa yuta, / ug ang Simbahan sa Pagkabanhaw gipabag-o. / Nagalipay ang mga anghel sa langit / ug ang mga tawo nagalipay sa yuta, / sama sa pag-ingon ug pagmantala ni David: / 'Itaas ang Ginoo nga among Dios / ug simbaa Siya sa Iyang mga tiil, / kay balaan Siya nga nagahatag ug dakong kaluoy sa kalibutan!'
Nagpasimbolo sa Imong Krus, O Kristo, / si Patriarka Jacob, / sa dihang gipanalanginan niya ang iyang mga apo, / gibutang niya ang iyang mga kamot sa ilang mga ulo. / Ug kami, sa pagtaas namo niining Krus karon, nagasigaw: / 'Ihatag ang kadaogan sa hari nga mahigugmaon kang Kristo, / sama sa imong paghatag kang Constantine sa kadaugan batok sa iyang mga kaaway!'
Ang balaang bahandi, natago sa yuta – / ang Krus sa Maghahatag sa Kinabuhi – / nagpakita sa langit sa matinud-anong hari, / ug ang nakasulat niini, klaro sa hunahuna, naghisgot sa kadaugan batok sa mga kaaway. / Siya, nagalipay, uban sa pagtuo ug gugma, / nagdali uban sa tabang sa Dios ngadto sa halangdong pagmumuni-uni, / uban sa labing dakong kadasig gikuha kini gikan sa kalawoman sa yuta / alang sa kaluwasan sa kalibutan ug sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang pagpatong sa kamot ni Patriarka Santiago / samtang nagpanalangin sa mga bata / nagtagna sa gamhanang timaan sa Imong Krus. / Ug kami, nga nagpanag-iya niini isip dili mapukan nga magbalantay, / gipalayas namo ang mga puwersa sa mga demonyo pinaagi sa gahum nga labaw sa tanan; / ug pinaagi sa pagpailawom sa garbo ni Belial niini, / among gipahawa ang makaguba-tanan nga gahum sa labing kaaway nga si Amalek. / Kining Krus mismo, nga karon matinahuron nga gitaas, / kami, ang mga matinud-anon, gihalad sa Imong kaayo ingon usa ka halad-bayad sa among mga sala, / nga nagasinggit pag-usab ug pag-usab: 'Ginoo, kalooy-a kami!' / Ikaw nga nahimong unod gikan sa Birhen, kalooy-a, O Maayo, / ang maalamon nga binuhat sa Imong mga kamot!
Ikaw ang akong gamhanang taming, / ang tulo-ka-bahin nga Krus ni Kristo, / pagkabalaan-i ako sa Imong gahum, / aron ako, uban sa pagtuo ug gugma, / pagsimba ug paghimaya kanimo!
Sugdan nato ang pagdayeg sa karon nga malipayong selebrasyon / ug uban sa malipayong nawong ug tingog, hayag kitang mosinggit: / 'Kristo, nga alang kanato midawat sa pagpanamastamas, / ug pagtu-aw, ug mga samad, / ug nga gisul-oban og mapula nga bestida ug gisaka sa Krus, / sa pagtan-aw Kaniya gitago sa adlaw ug bulan ang ilang kahayag, / ug ang yuta nangurog sa kahadlok, / ug ang tabing sa templo nabahin sa duha! / Himoa karon ang Imong balaan nga Krus nga among manalipod, / among magbalantay ug manumpa sa mga demonyo, / aron kita tanan, sa paghalok niini, mosinggit ngadto niini: / 'Luwas kami, O Krus, pinaagi sa Imong gahum! / Balaani kami sa Imong kahayag, Balaang Krus! / Ug lig-ona kami sa Imong pagpasidungog, / kay gihatag ka kanamo ingon kahayag / ug kaluwasan sa among mga kalag!'
Ang imong hulagway, O Krus, nga nagdan-ag sa mga bitoon, / nagpahibalo sa himayaong kadaugan / sa bantugan ug matinud-anong hari; / ug ang iyang inahan, si Helena, sa dihang nakakaplag kanimo, / gipahibalo ka sa tibuok kalibutan; / ug karon, samtang gipasaka ka namo, / kami, ang mga koro sa mga matinud-anon, misinggit: / 'Hayaga kami sa imong kahayag, Krus nga nagahatag-kinabuhi! / Balaana kami sa imong kusog, Krus nga labing balaan! / Palig-una kami sa imong pagbanhaw, / nga gibanhaw batok sa panon sa mga kaaway!'
Moses, nga nagtagna sa buhat sa Balaang Krus, O Kristo, / gipahawa ang kaaway nga si Amalek sa kamingawan sa Sinai; / kay sa dihang iyang gipahaba ang iyang mga kamot, nga naghulma sa dagway sa Krus, / napalig-on ang katawhan; / karon, bisan pa, ang katumanan niining mga hitabo miabut kanato: / karong adlawa gitaas ang Krus – ug ang mga demonyo nanglayas; / karong adlawa ang tanang binuhat napalaya gikan sa pagkadaut; / kay pinaagi sa Krus ang tanang mga gasa sa grasya misidlak kanato; / busa, sa kalipay, kita tanan / mitumba sa atubangan Nimo ug nagasinggit: / 'Unsa ka himayaon ang Imong mga buhat, O Ginoo! Himaya kanimo!'
Maglipay, Krus nga nagahatag-kinabuhi, / ang dili mapildi nga timaan sa kadaugan sa pagkamatinud-anon, / ang ganghaan sa paraiso, ang kusog sa mga matinud-anon, / ang panalipod sa Simbahan, / pinaagi niini ang sumpa gipukan ug gipapas, / ug ang gahum sa kamatayon gilunok, / ug kita gipasaka gikan sa yuta paingon sa langit; / dili mapilde nga armas, kaaway sa mga demonyo, / himaya sa mga martir, / tinuod nga palamuti sa mga balaan, / dalangpanan sa kaluwasan, / magahatag sa dakong kaluoy sa kalibutan!
Bersikulo: Ipasidunggan ang Ginoo, among Dios, ug simbaa sa Iyang mga tiil, kay balaan kini. Salmo 98:5
Maglipay, O Krus sa Ginoo, / pinaagi kanimo ang katawhan giluwas gikan sa sumpa, / tinuod nga timaan sa kalipay, / nga sa pagtaas niini, nagapukan sa mga kaaway, labing matinahuron nga gipasidunggan; / among tabang, gahum sa mga hari, / kusog sa mga matarong, kahimayaan sa mga pari; / gipakita – ug pinaagi niini nagluwas kanato gikan sa mga kalamidad; / ang tungkod sa gahum, diin kita nga mga ginapatnubayan; / ang armas sa kalinaw, gilibotan sa kahadlok sa mga Anghel; / ang langitnong himaya ni Kristo, / nga nagahatag dakong kaluoy sa kalibutan.
Bersikulo: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa wala pa ang mga kapanahonan, naghimo ug kaluwasan sa taliwala sa yuta. Salmo 73:12
Paglikay, giya sa mga bulag, / mananambal sa mga masakiton, / pagkabanhaw sa tanang minatay, / nga nagbanhaw kanato nga nahulog sa pagkaguba, / bililhon nga Krus, / pinaagi niini gipapas ang pagkadaut ug namulak ang pagkawalay-daut, / ug kita, mga mortal, gihimong diosnon, / ug ang yawa gipahulog hangtod sa kahangturan! / Sa pagtan-aw namo nga gipataas ka karong adlawa sa mga kamot sa mga obispo, / among gihimaya ang Misaka sa imo ug nagsimba kanimo, / nga nag-agid sa imong dakong kaluoy.
Sa kana nga butang nga kaniadto gipakita ni Moises pinaagi sa iyang kaugalingong pagkatawo / ug, pagdaug niya kang Amalek, gipahawa kini, / ug sa kana nga gitawag ni David nga salmista nga Imong banig sa tiil, gisugo kita sa pagyuko, / – Ang Imong bililhon nga Krus, Kristo among Dios, / kami nga mga makasasala, nga nagasimba niini karon, / ug nagadayeg kanimo gamit ang dili takus nga mga ngabil, / Ikaw nga midawat nga ipako niini, nagatuaw kami kanimo: / 'Ginoo, ihatag kanamo, kauban sa kawatan, ang bahin sa Imong Gingharian!'
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon* batok sa mga langyaw nga nasud / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (3)
*Griyego: mga hari
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / paghatag og kadaogan sa mga Ortodoksong Kristohanon*batok sa mga barbaro / ug pagpanalipod sa Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (3)
* Griyego: sa mga hari
Sa diha pa lang nga gitaas ang kahoy sa Imong Krus, O Kristo, nangurog dayon ang mga pundasyon sa kamatayon, O Ginoo: kay ang Iyang gilamoy sa impyerno uban sa kahakog, gipagawas kini uban sa pag-uyog. Ipakita Nimo kanamo ang Imong kaluwasan, O Balaan, ug among ginadayeg Ka: ' Anak sa Dios, kalooy-a kami!'
Ginasimba namo ang Kahoy sa Imong Krus, O Maningkamot sa katawhan, / kay sa ibabaw niini Ikaw gipako, O Kinabuhi sa tanan; / Gibuksan Nimo ang Paraiso, O Manluluwas, / alang sa kawatan nga miduol Kanimo sa pagtuo, / ug siya giisip nga takus sa kalipay, nga nag-angkon Kanimo: / 'Hinumdumi ako, Ginoo!' / Dawata kami, sama sa pagdawat Nimo kaniya, samtang nagatuaw kami: / 'Nakasala kami tanan; / pinaagi sa Imong kaluoy, ayaw kami pagdumoti!'
Niining adlawa natuman ang pulong sa propesiya: / kay ania, ginasimba namo ang dapit / diin mitindog ang Imong mga tiil, O Ginoo; / ug pagkahuman namo matilawan ang Kahoy sa Kaluwasan, / nadawat namo ang kagawasan gikan sa makasasala nga mga pagbati / pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Ikaw ra nga Nahigugma sa katawhan.
Sa karaang panahon, si Josue / misteryosong nagpahibalo sa hulagway sa Krus, / sa dihang iyang gipahaba ang iyang mga bukton sa porma sa krus, / ug ang adlaw mitindog, / hangtod iyang napukan ang mga kaaway / nga misupak Kanimo, O Dios. / Apan karon, kini natabonan na, / samtang kini nagtutok Kanimo, akong Manluluwas, sa Krus, / nga nagaguba sa gahum sa kamatayon / ug nagaguba sa impyerno.
Gidayeg namo Ikaw, Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, ug gihalaran namo ang Imong balaan nga Krus, pinaagi niini giluwas Mo kami gikan sa pagkaulipon sa kaaway.
1 Koros: Hukmi, O Ginoo, ang akong mga manlupig; pakigbisog sa mga nakig-away kanako. 2 Kuhaa ang bangga ug ang taming, ug panindug alang sa akong tabang. 1 Ang kahayag sa Imong nawong, O Ginoo, misidlak kanamo. 2 Gitalingam mo kami sa armas sa Imong pabor. 1 Imo silang gihatagan og timailhan, aron sila makalingkawas gikan sa nawong sa mananabog. 2 Aron sa yuta mailhan nila ang Imong dalan, ug ang Imong kaluwasan sa tanang nasud. 1 Nakita sa tanang tumoy sa yuta ang kaluwasan sa atong Dios. 2 Magsimba kita sa dapit diin mitindog ang Iyang mga tiil. 1 Unya malipay ang tanang kahoy sa lasang. 2 Kay ang Dios, among Hari sukad pa sa una, naghimo og kaluwasan sa taliwala sa yuta. 1 Ipasidunggan ang Ginoo among Dios, ug sumimba sa salog sa tiilan sa Iyang mga tiil, kay balaan kini. 2 Panalangini kami, O Dios, among Dios; hinaut nga panalanginan kami sa Dios. 1 Luwasa ang Imong katawhan ug panalangini ang Imong panulondon. 2 Ug mag-umol ka kanila ug pataasa sila hangtod sa kahangturan.
Kahimaya, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 34:1; 34:2; 4:7b; 5:13b; 59:6; 66:3; 97:3c; 131:7b; 95:12b; 73:12; 98:5; 66:7b–8a; 27:9a; 27:9b
Sa Paraiso, usa ka kahoy kaniadto ang naghubo kanako, / ang bunga niini gigamit sa kaaway aron magdala og kamatayon; / apan ang kahoy sa Krus, nga nagdala sa bisti sa kinabuhi sa katawhan, / gitamnan sa yuta, / ug ang tibuok kalibutan napuno sa tanang kalipay. / Sa pagtan-aw niini nga gitaas, kita, O katawhan, / magtuaw ngadto sa Dios uban sa pagtuo: / 'Ang imong balay napuno sa himaya!'
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / ug gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Nakita sa tanang tumoy sa kalibutan / ang kaluwasan sa atong Dios. Bersikulo: Awita sa Ginoo ang bag-ong awit, kay ang Ginoo nagbuhat ug katingalahan. Salmo 97:3, 1a
Ikaduhang Prokeimenon: Tanan nga nagaginhawa / pagdayeg sa Ginoo. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Miingon ang Ginoo, 'Amahan, himoa nga himayaon ang imong ngalan.' Unya usa ka tingog ang miabot gikan sa langit: 'Gihimaya ko na kini, ug hima-aon ko kini pag-usab!' Ang mga tawo nga nagbarog didto nga nakadungog niini miingon, 'Kuldas kini.' Ang uban miingon, 'Usa ka anghel ang nakigsulti kaniya.' Mitubag si Jesus ug miingon, 'Kining tingog dili alang kanako, kondili alang kaninyo. Karon ang paghukom sa kalibutan; karon ang magmamando sa kalibutan pagatabugon. Ug ako, kon akoa naibangon gikan sa yuta, ako magdani sa tanang tawo ngadto kanako.' Miingon siya niini aron ipakita ang klase sa kamatayon nga iyang pag-antoson. Mitubag ang mga tawo kaniya, 'Nakadungog kami sa Balaod nga ang Cristo magpabilin hangtod sa walay katapusan; unya giunsa man nimo pagsulti nga kinahanglan itas ang Anak sa Tawo? Kinsa kaha kining Anak sa Tawo?' Miingon si Jesus kanila, 'Ang kahayag anaa kaninyo pa lang sa mubo nga panahon. Paglakaw kamo samtang naa pa kamo'y kahayag, aron dili kamo masugat sa kangitngit; kay ang bisan kinsa nga maglakaw sa kangitngit, wala siya kahibalo asa siya paingon. Samtang naa pa kamo'y kahayag, motuo kamo sa kahayag, aron kamo mahimong mga anak sa kahayag!'
Juan 12:28–36a
Nag-awit usab kami: Sa pagkakita namo sa Pagkabanhaw ni Kristo:
[Gloria: Ikaw ang akong gamhanang taming, / ang tulo ka bahin nga Krus ni Kristo, / pagasantifica ako sa imong gahum, / aron uban sa pagtuo ug gugma / pagasimba ug paghimaya kanimo!
Ug karon: among balikon kini.]
Kaluy-i ako, O Dios:
Ang Krus ni Kristo, paglaum sa mga Kristohanon, / giya sa mga naligaw, / dalangpanan sa mga gipangbuno sa unos, / kadaugan sa mga gubat, kaluwasan sa uniberso, / mananambal sa masakiton, / pagkabanhaw sa mga patay, / kalooy-a kami!
Irmós: Sa paghimo sa tanda sa Krus, si Moises / gibahin ang Dagat Pula sa duha pinaagi sa iyang tungkod / alang sa Israel samtang naglakaw sila, / ug sa usa ka hampak / gibalik ang dagat aron masangit ang mga karwahe ni Paraon, / busa gipakita ang dili mapildi nga armas; / busa mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios: / kay Siya gipadayeg.
Gipadayag ni Moises sulod sa iyang kaugalingon / ang hulagway sa labing putli nga pag-antos sa karaang panahon, / nga nagtindog taliwala sa mga balaan: / sa pagkuha sa porma sa Krus, uban sa gipalapad nga mga bukton / iyang gipataas ang timaan sa kadaogan, / nga naglaglag sa gahum ni Amalek, ang manlaglag sa tanan; / busa, mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios, / kay Siya gipadayeg.
Gibutang ni Moises sa haligi ang usa ka tambal / nga nakaluwas gikan sa makamatay ug makahilo nga samad, / ug, sa ibabaw sa kahoy—ang hulagway sa Krus— / gipako niya ang bitin nga nag-uyog sa yuta, / ug pinaagi niini nidaug batok sa kalamidad; / busa, mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios, / kay Siya gipadayeg.
Ang langit nagpadayag sa matinud-anong magmamando / ug sa maalamon sa Dios nga hari / sa madaugong timaan sa Krus, / diin napukan ang garbo sa dautang mga kaaway, / napukan ang limbong, ug ang langitnong pagtuo / mikaylap hangtod sa katapusan sa yuta; / busa, mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios, / kay Siya gipadayeg.
Irmos: Ang tungkod gikuha isip simbolo sa sakramento: / kay pinaagi sa pagtubo niini nagpasabot kini sa pari; / ug alang sa Simbahan, kaniadto walay bunga, ang kahoy sa Krus karon namulak / alang sa iyang kusog ug kumpirmasyon.
Sa dihang ang bato mibubo ug tubig sa hampak / alang sa mga mapanghimagsik ug mapalig-on nga kasingkasing nga katawhan, / gipadayag niini ang sakramento sa Simbahan nga gitawag sa Dios, / nga alang kaniya ang Krus mao ang iyang kusog ug basihanan.
Sa dihang ang iyang labing putli nga kilid / gituslob sa bangkaw, / tubig ug dugo ang nibubo, / nagbag-o sa pakigsaol ug naghinlo gikan sa sala; / kay ang Krus mao ang pagdayeg sa mga matinud-anon / ug ang kusog ug basihanan sa mga hari.
Sa pagpasidungog kanimo, tulo ka beses nga gipanalanginan / Tagahatag sa kinabuhi, ang Krus, / ang mga tawo nagselebrar uban sa kalipay / kauban ang mga di-lawas nga koro; / ang mga obispo nag-awit sa imong mga pagdayeg uban sa pagrespeto, / samtang daghang monghe ug mga asketiko ang nagasimba kanimo, / ug kita tanan naghimaya kang Kristo nga gipako sa krus.
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Irmos: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong probidensya, / nasabtan ko ang Imong mga buhat, / ug gipadayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Sa karaang panahon, si Moises, pinaagi sa usa ka kahoy, / giusab ang mga tinubdan nga natural nga mapait sa disyerto, / nga nagtagna sa pagbag-o sa mga pagano / ngadto sa pagkamatinud-anon pinaagi sa Krus.
Si Jordan, nga gitago ang palakol sa iyang kalawmon, / gibalik kini pinaagi sa usa ka kahoy, / nga nagpasabot sa pagtapos sa sayop / pinaagi sa Krus ug pagbunyag.
Ang upat ka matang sa katawhan ginasanto, human sila mitabok sa atubangan sa prototipikal nga tabernakulo sa pagpamatuod, nga gisaulog tungod sa istruktura nga porma-krus.
Ang Krus, katingalahang gipalapad, / nagpagawas og sinag sa adlaw, / ug ang langit nagpahayag / sa himaya sa atong Dios.
Irmos: O tulo ka beses nga gipanalanginan nga Kahoy, / diin gipako si Kristo, Hari ug Ginoo, / pinaagi kanimo napukan ang maninilaw, nga naggamit og kahoy, / siya mismo nadakpan sa Dios, / nga gipako kanimo sa unod, / nagahatag kalinaw sa atong mga kalag!
Ikaw, ang gihimaya nga Kahoy, / ang Krus diin gipahimutang si Kristo, / nagpahinabo og kahadlok sa naglibot-libot nga espada nga nagbantay sa Eden, / ug ang makahadlok nga mga Kerubin misurender / sa atubangan ni Kristo nga gipako kanimo, / nga nagahatag kalinaw sa among mga kalag.
Ang mga pwersa sa kaaway sa ilawom sa yuta / nagkurog sa timaan sa Krus, / nga gitrace sa hangin / diin sila naglutaw; / ug ang panon sa mga langitnong binuhat ug sa mga natawo sa yuta / nagluhod sa atubangan ni Kristo, / nga nagahatag kalinaw sa atong mga kalag.
Ang Balaang Krus, / sa pagpakita sa putli nga mga sinag / ug sa paghayag sa mga nasud / nga nangitngit tungod sa limbong nga sayop pinaagi sa langitnong kahayag, / gidala sila kang Kristo, nga gipako niini, / nga nagahatag kalinaw sa atong mga kalag.
Irmos: Sa tiyan sa halimaw sa dagat, / gipanglapad ni Jonas ang iyang mga bukton sa porma sa krus, / nga klarong nagtagna sa makaluwas nga pag-antos; / ug pagkahuman nga migawas gikan didto pagkahuman sa tulo ka adlaw, / gitagna niya ang k , ang supernatural nga pagkabanhaw / ni Kristo nga Dios, nga gipako sa krus sa unod / ug, pinaagi sa Iyang pagkabanhaw sa ikatulo ka adlaw, gipahayag ang kalibutan.
Gikulubot sa katigulangon ug gipabug-atan sa sakit, / mitindog pag-ayo si Jacob sa dihang gibutang niya ang iyang mga kamot sa mga anak ni Jose, / diin gipadayag niya ang gahum sa Krus nga nagahatag kinabuhi; / kay ang Dios, nga gipako niini sa unod, / gipahiuli ang pagkatigulang sa landong sa gisulat nga Balaod / ug gipalayas ang makaguba-sa-kalag nga sakit sa sayop.
Sa pagbutang niya sa iyang mga kamot nga porma krus ibabaw sa ulo sa mga batan-on, / ang Banal nga Israel gipadayag / nga ang katawhan nga gipasidunggan sa mga tigulang mao kadtong nag-alagad ilawom sa Balaod; / busa, bisan pa nga gisuspetsahan siya nga nasayop niini, / wala niya giusab ang timaan nga nagahatag kinabuhi: / 'Kay,' iyang gipahayag, 'ang bentaha / ihatag sa bag-ong natukod nga katawhan ni Kristo nga Dios, / nga gipanalipdan sa Krus!'
Gipasaka sa Krus sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / hatagi sa Iyang kaluoy ang bag-ong katawhan nga nagdala sa Iyang ngalan, O Kristo Dios; / lipaya ang Iyang matinud-anong katawhan(*) pinaagi sa Iyang gahum, / hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat sa Iyang tabang, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Ikos: Gitaas ngadto sa ikatulong langit sa paraiso / ug nakadungog sa dili masulti ug banal nga mga pulong, / nga dili masukod sa mga sinultian sa tawo, – / unsa man ang iyang gisulat ngadto sa mga taga-Galacia, / ingon sa inyong nabasa ug nahibal-an, mga mahigugma sa Kasulatan? / 'Ayaw ko pasigarbo – / gawas sa Krus sa Ginoo, / diin, pagkahuman Niya sa pag-antos, gipatay Niya ang mga kahuyang.' / Busa kita tanan magpabilin nga hugot niini, / ang Krus sa Ginoo, ingon atong garbo; / kay alang kanato kini nga Kahoy sa Kaluwasan mao ang / armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaugan.
*Griyego: atong mga hari
Irmos: Ang buang nga sugo sa dautang tirano, / nga nagbahô sa hulga ug sa panamastamas nga makalilisang sa Dios, / nagpahilabut sa mga nasud; / apan ang tulo ka batan-on wala mahadlok / sa mabangis nga kasuko o sa nagdilaab nga kalayo; / apan, samtang anaa sa kalayo, / diin mihuyop ang hangin nga nagdala og hamog, nag-awit sila: / 'Labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Ang una sa mga mortal, / pagkahuman matilawan ang kahoy, nahugno, / kay, gisilotan sa labing kaulaw-ulaw nga pagkawala sa kinabuhi, / iyang gipasa sa tibuok niyang kaliwatan / ang usa ka sakit, sama sa usa ka kadaut nga makaguba sa lawas; / apan kami, nga natawo sa yuta, nakakaplag og pag-uli / pinaagi sa kahoy sa Krus, nagasinggit: / 'O labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Ang pagsuway mitumaw sa sugo sa Dios / ug ang kahoy nagdala og kamatayon sa katawhan / pinaagi sa pagkaon niini sa dili pa ang takdang panahon; / busa ang kahoy sa bililhon nga kinabuhi / gisirado aron sa kaluwasan; / apan kini gibuksan sa kawatan nga namatay sa bayolenteng kamatayon, / nga maalamon nga misinggit: / 'Labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Israel, sa pagtan-aw sa umaabot, / giyakap ang tumoy sa tungkod ni Jose, / nga nagtagna nga ang himayaong Krus / magbaton og gahum sa paghari; / kay kini mao ang madaugong pagdayeg sa mga hari / ug kahayag alang sa mga misinggit sa pagtuo: / 'O Dios sa among mga amahan, labing angay dayegon, bulahan Ka!'
Irmos: Pagpanalangin, O mga batan-on, / sa Dios Amahan, ang Magbubuhat, / nga katumbas sa ihap sa Trinidad; / awita ang Pulong nga nanaug / ug gibag-o ang kalayo ngadto sa hamog; / ug itas ang Labing Balaan nga Espiritu, / nga nagahatag kinabuhi sa tanan, hangtod sa kahangturan!
Sa pag-alsa sa Krus, / gisabwag sa dugo sa nagkatawang Pulong sa Dios, / kantaa, O mga Langitnong Pulutong, / sa pagsaulog sa pagbanhaw sa mga mortal; / O katawhan, simbaa ang Krus ni Cristo, / pinaagi niini ang kalibutan gibanhaw sa kinabuhi hangtod sa kahangturan.
Mga magbalantay sa grasya sa kalibutan! / Ialsa sa inyong mga kamot, uban sa balaan nga pagrespeto, / ang Krus diin nagbarog si Kristo Dios, / ug ang bangkil nga misaksak sa lawas sa Dios nga Pulong; / aron makita sa tanang nasud ang kaluwasan sa Dios, / nga naghimaya Kaniya hangtod sa kahangturan.
Maglipay kamo, O matinud-anong Kristohanong mga hari, nga gipili sa balaang kabubut-on: nga nakadawat sa balaang Krus gikan sa Dios, pagpasigarbo kamo niining madaugong armas: kay pinaagi niini ang mga tribo nga mapangahas sa pagpangayo og gubat gipanglisa para sa kahangturan.
Sa ika-siyam nga ode, dili nato awitan ang 'Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', bisan pa sa Domingo, kondili awitan nato ang pagbalik-balik nga awit sa pista:
Itas, O akong kalag, / ang labing balaan nga Krus sa Ginoo.
Ug ang irmos: Ikaw, O Inahan sa Dios, usa ka misteryosong paraiso: Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Ug sa nahibilin nga unom ka berso, ato gihapon awiton ang parehas nga balik-balik.
Irmos: Ikaw, O Inahan sa Dios, usa ka misteryosong paraiso, / nga nanganak kang Cristo nga walay kasakit, / Pinaagi Kaniya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gitaas, / samtang kami nagasimba Kaniya, among ginadayeg Ikaw.
Maglipay unta ang tanang kahoy sa mga kakahoyan sa oak; / kay ang ilang kaugalingong kinaiyahan gibalaan / Niya nga nagtanum kanila sa sinugdanan – / si Cristo, nga gipahimutang sa Kahoy; / busa karon, samtang kini gitaas, / ginasimba Niya ug ginadayeg Siya.
Ang balaan nga sungay sa Ulo sa tanan / gitindog alang sa mga matarong – / ang Krus, nga batok niini nabungkag / ang tanang sungay sa mga walay lawas nga makasasala; / busa karon, samtang kini gitindog, / ginasimba Niya ug ginadayeg Siya.
Usa pa ka pagbalik-balik sa pista:
Itas, O akong kalag, / ang pag-alsa sa kinabuhi-mahatag nga Krus sa Ginoo.
Ug ang irmos: 'Kamatayon, nga misakop sa atong kaliwatan': Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik nga linya ug irmos. Ug sa nahibilin nga unom ka berso, ato gihapon kini nga balik-balik nga linya ang gina-awit.
Irmos: Kamatayon, nga miabot sa atong kaliwatan tungod sa pagkaon sa kahoy, / gipapas karong adlawa pinaagi sa Krus; / kay ang unibersal nga panalangin tungod sa sala sa atong inahan sa una / gipapas sa Sanga sa putli nga Inahan sa Dios, / Kinsa ginadayeg sa tanang Langitnong Gahum.
Pinaagi sa pagpugong sa makamatay nga kapait sa kahoy, O Ginoo, / hingpit Nimo kini nga gilaglag pinaagi sa Krus; / kay sa dihang ang kahoy / mipahunong sa kapait sa mga tubig sa Merra, / nga nagtagna sa buhat sa Krus, / nga gidayeg sa tanang langitnong gahum.
Ikaw, O Ginoo, gipataas ang among katigulangan, nga kanunay nga nalubong sa kangitngit, karong adlawa pinaagi sa Krus: / kay sama sa among kinaiyahan kaniadto hingpit ug dili mapugngan nga nabalug-anan sa limbong, / ingon usab karon ang kahayag sa Imong Krus hingpit nga nagpahiuli kanamo, / nga kami, ang mga matinud-anon, gidayeg.
Aron ipakita sa kalibutan ang giilaom nga hulagway sa Krus / sa tibuok himaya niini, O Ginoo, / imo kini gipakita sa langit / nga nagdan-ag sa walay kinutuban nga kahayag, / ingon usa ka dili mapildi nga baluti para sa Hari, / nga gidayeg sa tanang langitnong gahum.
Ang Krus – magbabantay sa tibuok uniberso, / Ang Krus – kaanyag sa Simbahan, / Ang Krus – gahum sa mga hari, / Ang Krus – kusog sa mga matinud-anon, / Ang Krus – himaya sa mga Anghel / ug kapildihan sa mga demonyo. (2)
Karon ang Krus gitindog / ug ang kalibutan gibalaan; / kay Ikaw, Kristo, nga naglingkod uban sa Amahan ug sa Espiritu Santo, / sa pag-unat sa Imong mga bukton niini, / gidani Nimo ang tibuok kalibutan ngadto sa kahibalo Kanimo. / Busa, hatagi ang mga nagalaum Kanimo / sa langitnong himaya.
O katingalahang milagro! / Ang nagahatag-kinabuhi nga tanum, ang Labing Balaan nga Krus, / makita karong adlawa nga gitaas sa kahitas-an. / Pasidunggi kini sa tanang tumoy sa kalibutan, / kamingaw sa tanang demonyo. / O, unsa ka dako nga gasa nga gihatag sa mga tawo! / Pinaagi niini, O Kristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa usa ka maloloy-on! (2)
O katingalahang milagro! / Sama sa usa ka nagahatag-kinabuhi nga kumpol sa ubas / nga gialsa sa Labawng Ginoo sa Iyang kaugalingon, / karong adlawa makita ang Krus, gitaas gikan sa yuta: / pinaagi niini kita tanan gihatag ngadto sa Dios / ug ang kamatayon gilunok hangtod sa kahangturan. / O walay-daotang Kahoy, / pinaagi kanimo kami makatagamtam / sa pagkaon sa pagkawalay-kamatayon nga makita sa Eden, / naghimaya kang Kristo!
O katingalahang milagro! / Ang gilapdon ug gitas-on sa Krus katumbas sa kalangitan, / kay pinaagi sa Balaang grasya kini nagbalaan sa tanang butang. / Pinaagi niini, napildi ang mga barbarong nasud, / pinaagi niini, napalig-on ang mga scepter sa mga hari. / O balaang hagdanan, / diin kita mosaka paingon sa langit, / samtang ginadayeg nato si Kristo nga Ginoo sa awit!
Gloria, ug karon, Tono 6: Niining adlawa gipagawas ang Krus sa Ginoo, / ug ang mga matinud-anon modawat niini uban sa gugma, / ug makadawat og panambal / sa kalag, ug sa lawas, ug sa matag kakulian. / Gidayeg nato kini uban sa kalipay ug kahadlok: / uban sa kahadlok – tungod sa sala, ingon nga dili kita takus; / apan uban sa kalipay – tungod sa kaluwasan nga gihatag ni Kristo nga Ginoo, / nga gipako niini, sa kalibutan, / Siya nga puno sa dakong kaluoy.
Ug ilang gina-awit ang Dakong Doxolohiya nga hilom ug sabay. Niining panahona, ginahimo ang pagpan-insenso sa Balaang Altar, diin gibutang ang Balaang Krus. Sa katapusan sa Doxolohiya, ang abá, human sa paghimo og tulo ka pagyuko sa atubangan sa altar, nagadala sa Balaang Krus paingon sa gawas pinaagi sa amihanang pultahan. Pag-abot niya sa Harianong Pultahan, sa pagtapos sa Doxolohiya, iyang ipahayag: 'Kaalam! Motindog kita sa pagrespeto!' Ug siya mopadayon ngadto sa tunga-tunga sa simbahan sa giandam nga lamisa, diin gibutang ang usa ka pinggan nga naglangkob sa Balaang Krus, nga pagkahuman giinsinsiyahan tulo ka beses.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (Tulo ka beses.)
[Sunod, kung ginahimo ang Ritwal sa Pagtaas sa Krus, ang abá, pagkahuman sa tulo ka pagyuko, kuhaon ang Balaang Krus uban sa humot nga mga sanga sa basil ug motindog nga nakatubang sa sidlakan, samtang ang diakono nagpahayag:
Kaluy-i kami, O Dios, sumala sa Imong dakong kaluoy; nag-ampo kami kanimo, paminawa kami, O Ginoo, ug kaluy-i kami; ingon kita tanan:
Ang koro magsugod sa pagkanta sa unang gatus ka 'Ginoo, kalooy-a kami'. Una, ang rektor maghimo sa tanda sa Krus tulo ka beses, ug unya, samtang gina-awit ang unang katunga sa stichera, mopanaog siya uban sa Krus paingon sa yuta, mihunong nga hapit na moabot niini; samtang gina-awit ang ikaduhang katunga sa stichera, siya motindog, gitaas ang Balaang Krus, ug sa katapusan sa pag-awit mubuhat siya pag-usab sa tanda sa Krus tulo ka beses.
Sa parehas nga paagi, ang pag-alsa sa Krus ginabuhat pa upat ka beses, paingon sa upat ka kardinal nga direksyon.
Paingon sa kasadpan: Manalangin usab kita alang sa atong Labawng Balaang Patriarka (ngalan), ug alang sa atong Labawng Gagalang nga Metropolitan (o: Arsobispo, o: Obispo) (ngalan), ug alang sa tanang atong kaigsuonan sa Kristo, alang sa ilang panglawas ug kaluwasan; ipahayag nato tanan:
Paingon sa habagatan: Manalangin usab kita alang sa atong yutang Ruso nga gipanalipdan sa Diyos, alang sa tanang katawhan ug mga awtoridad niini, aron kita makapuyo sa malinawong ug malinawong kinabuhi sa tanang pagkamatinud-anon ug pagkabalaan; tanan kita moingon:
Paingon sa amihanan: Nag-ampo usab kami alang sa matag Kristohanong kalag, bisan pa sa kasubo o kalisod, nga nangita og kahimsog, kaluwasan ug kapasaylo sa mga sala; atong tanan isulti:
Paingon sa sidlakan: Nag-ampo usab kami alang sa tanan namong amahan ug igsoon nga nag-alagad o kaniadto nag-alagad niining balaan nga monasteryo (o: niining labing balaan nga simbahan), alang sa ilang panglawas, kaluwasan ug pagpasaylo sa ilang mga sala; ingna nato tanan:
Human sa ikalima ka gatus, mag-awit kita sa Kontakion sa Krus:
Gitindog sa Krus sa Imong kaugalingong kagustuhan, / hatagi og kaluoy ang bag-ong katawhan nga nagdala sa Imong ngalan, O Kristo nga Dios; / lipaya ang Imong matinud-anong katawhan sa Imong gahum, / hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat og tabang gikan Kanimo, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.]
Ug unya, atong kantahon ang tropario sa tono 6 uban sa tulo ka pagyuko:
Ginasimba namo ang Iyang Krus, O Ginoo, / ug ginadayeg namo ang Iyang balaan nga Pagkabanhaw.
Sumala sa kostumbre, ang troparion gikanta tulo ka beses nga sunod-sunod sa rektor, sa mga klero, ug sa koro. Dayon, ang tanan nga naa sa simbahan mosunod sa paghalok sa Balaang Krus.
Ani, mga matinud-anon, / simbahon nato ang Kahoy nga nagahatag-kinabuhi, / diin si Kristo, ang Hari sa Himaya, / sa malipayong pagbuot gipalapad Niya ang Iyang mga bukton / ug gibangon kita ngadto sa atong unang kalipay, / kita nga ang kaaway, pinaagi sa limbong nadani, / gihimong mga exilado gikan sa Dios. / Umari, mga matinud-anon, simba nato ang Kahoy, / pinaagi niini gihatagan kita og dignidad / sa paglaglag sa mga ulo sa dili makita nga mga kaaway. / Umari, tanang tribu sa mga nasud, / pasidunggan nato ang Krus sa Ginoo pinaagi sa mga awit. / Malipayon ka, O Krus, hingpit nga pagtubos sa nahulog nga si Adan! / Ang atong labing matinud-anong mga hari nagapasigarbo kanimo, / kay pinaagi sa imong gahum / ilang gamhanan nga napailalom ang mga Ismaelita. / Karon, sa among paghalok kanimo uban sa pagrespeto, / kami nga mga Kristohanon naghimaya / sa Dios nga gipako kanimo, nga nagasinggit: / 'O Ginoo, nga gipako niini, kalooy-i kami, / ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan!'
Umari, tanan katawhan, / sa pagtan-aw niining katingalahang milagro, / magluhod kita sa gahum sa Krus; / kay ang kahoy sa Paraiso nagbunga og kamatayon, / apan kini nagbunga og kinabuhi, / nga ang walay sala nga Ginoo gipako niini. / Gikan niini kita, tanang nasud, nag-ani sa bunga sa pagkawalay-kadaut, / ug nagasinggit: / 'Ikaw nga nagwagtang sa kamatayon pinaagi sa Krus / ug nagluwas kanamo, himaya kanimo!'
Ang mga pulong sa Imong mga propeta, O Dios, / si Isaias ug si David, natuman na, nga nagpahayag: / 'Mangabot ang tanang nasud, O Ginoo, / ug mosimba sa Iyang atubangan.' / Kay tan-awa, ang katawhan nga napuno sa Imong grasya / nagtindog sa Imong mga patyo, O Maayo, sa Jerusalem. / Ikaw nga nag-antos sa Krus alang kanamo / ug naghatag kanamo kinabuhi pinaagi sa Imong Pagkabanhaw, / panalipdi ug luwasa kami!
Ang kalibutan nga upat ka kanto gipanalanginan karon / sa pagtindog sa Imong krus nga upat ka bahin, Kristo among Dios, / ug sa samang higayon ang sungay sa among matinud-anong mga hari gipasidunggan, / pinaagi kanila ang mga sungay sa mga kaaway gipisag-pisag. / Dako Ka, O Ginoo, / ug katingalahan sa Imong mga buhat. Himaya kanimo!
Ang mga tingog sa mga propeta nagtagna sa balaan nga Kahoy, / pinaagi niini gipaluwas si Adan / gikan sa karaang sumpa sa kamatayon; / ug karong adlawa, sa pagtaas niini, / ang binuhat usab nagtaas sa iyang tingog, / naghangyo sa Dios alang sa daghang kaluoy. / Apan, O Ginoo, Ikaw ra ang bugtong nga ang kalooy walay sukod, / mahimong among pagpakig-ayong / ug luwasa ang among mga kalag!
Natuman ang mga pulong sa Imong propeta, O Dios, si Moises, nga nagpahibalo: 'Makita ninyo ang inyong kinabuhi nga nakabitay sa atubangan sa inyong mga mata'. / Niining adlawa gitaas ang Krus – / ug ang kalibutan giluwas gikan sa sayop; / niining adlawa gipahiuli ang Pagkabanhaw ni Kristo / ug ang mga tumoy sa yuta nagalipay, / naghalad Kanimo og himno sa mga simbal, sumala kang David, ug nagpahayag: / 'Naghimo Ka og kaluwasan sa tunga-tunga sa y , O Dios – / ang Krus ug ang Pagkabanhaw, / pinaagi niini giluwas Mo kami, O Maayo ug Mahigugma sa Katawhan. / Ginoo nga Makagagahum, himaya kanimo!'
Niining adlawa, ang Maghuhari sa binuhat ug Ginoo sa himaya / gipako sa Krus / ug gituslob sa kilid; / ang Kalipay sa Simbahan mitilaw og apug ug suka; / usa ka korona sa mga tunok gibutang / sa Iyang ulo nga nagtabon sa kalangitan sa mga panganod; / ilang gisul-oban Siya og bisti sa pang-insulto / ug gipukpok ang nawong sa Usa nga gihulma gikan sa yuta / sa kamot sa Usa nga naghulma sa tawo sa Iyang kaugalingong kamot; / ilang gilata ang Iyang likod / sa Usa nga nagsul-ob sa kalangitan sa mga panganod; / Nadawat Niya ang laway ug mga samad, / mga insulto ug mga hampak / ug gisagubang Niya kini tanan alang kanako, ang gikondena, / akong Manuluwas ug Dios, / aron Siya makaluwas sa kalibutan gikan sa sayop / pinaagi sa Iyang kalooy!
Gloria, ug karon, ang samang tingog: Niining adlawa, Siya nga sa kinaiyahan dili mapalapitan / nahimong mapalapitan kanako / ug nag-antos / Siya nga nagluwas kanako gikan sa akong mga kahuyang; / Siya nga nagahatag kahayag sa mga buta / gipasipala sa mga ngabil sa mga dautan / ug gitugyan ang Iyang likod aron masamdan alang sa mga bihag. / Sa pagtan-aw Niya sa Krus, / ang putli nga Birhen ug Inahan misinggit sa kasakit: / 'Lagmit na gayud kanako, Anak ko, ngano man nga gibuhat Mo kini? / Ikaw nga namulak sa katahum nga labaw pa sa tanang tawo, / karon nagpakita nga walay kinabuhi ug walay bili, / nga walay porma ni katahum. / Ka-ulaw ko, akong Kahayag, / Dili ko matiis nga makita Ka nga daw natulog, / Nabahin-bahin ang akong kasingkasing, ug usa ka makalilisang nga espada ang misaksak niini. / Gidaugdaug ko ang Imong mga pag-antos, / Gisaulog ko ang Imong kaluoy; / O mapailubon nga Ginoo, himaya kanimo!'
Si Kristo, among tinuod nga Dios, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa gahum sa balaan ug nagahatag-kinabuhi nga Krus, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga santo, magmaloloy-on kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
Bersikulo 1: O Dios, akong Dios, paminawa ako; / nganong gibyaan Mo ako? Salmo 21:2a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 2: Ang sala sa akong mga sala / nagpalayo kanako gikan sa kaluwasan. Salmo 21:2b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 3: O akong Dios, nagahilak ako sa adlaw – ug wala Ka mamati; / ug sa gabii – ug dili kini layo sa akong pagsabot. Salmo 21:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 4: Apan Ikaw nagpuyo sa balaan nga puloy-anan, / O Dayeg sa Israel! Salmo 21:4
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 1: Ngano, O Dios, / gibyaan Mo kami hangtod sa kahangturan? Salmo 73:1a
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, kami nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 2: Hinumdumi ang Imong katawhan, / nga imong nakuha sukad pa sa sinugdanan. Salba kami, O Anak sa Dios, nga gipako sa krus sa unod, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Ligtas kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, kami nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Kini nga Bukid sa Siyon, / diin Ikaw nagpuyo. Salba kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.Salba kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, samtang na
Luwas kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, kami nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa una, / naghimo ug kaluwasan sa tunga-tunga sa yuta. Salmo 73:12
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / nga gipako sa krus sa unod, kami nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Naghari ang Ginoo: / maglagot ang mga nasud! Salmo 98:1a
Luwas-a, Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga pagano / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Bersikulo 2: Ang Ginoo misaka sa trono: maglagot ang mga nasud! / Siya nga naglingkod sa ibabaw sa mga kerubin: magkurog ang yuta! Salmo 98:1
Troparion: Ligtas, O Ginoo, ang Imong katawhan:
Bersikulo 3: Dako ang Ginoo sa Siyon / ug labaw pa sa tanang nasud. Salmo 98:2
Troparion: Ligtas, Ginoo, ang Imong katawhan:
Bersikulo 4: Simbaha ang Ginoo / sa Iyang balaan nga korti. Salmo 95:9a
Troparion: Ligtas, Ginoo, ang Imong katawhan:
Ipasidunggan ang Ginoo nga among Dios, ug simbaa sa tiilan sa Iyang trono, kay balaan kini. Salmo 98:5
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaugan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga pagano / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Gitindog sa Krus sa Imong kaugalingong kagustuhan, / hatagi ang Imong kaluoy sa bag-ong katawhan nga nagbitbit sa Imong ngalan, O Kristo Dios; / lipaya ang Imong matinud-anong katawhan sa Imong gahum, / hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat og tabang gikan Kanimo, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Ginasimba namo ang Imong Krus, O Ginoo, / ug ginadayeg namo ang Imong balaan nga Pagkabanhaw.
Itas-a ang Ginoo, among Dios, ug simbaa sa tiilan sa Iyang mga tiil, / kay balaan kini.
Bersikulo: Naghari na ang Ginoo: maglagot na ang mga nasud! Salmo 98:5, 1a
Mga igsoon, ang mensahe sa Krus kabuang alang sa mga nagalaglag, apan alang kanato nga ginaluwas, gahum kini sa Dios. Kay nasulat: 'Laglagon ko ang kinaadman sa mga maalamon, ug ang pagsabot sa mga maalamon akong ilabay.' Asa man ang maalamon? Asa na ang eskriba? Asa na ang magtatagana sa karong panahona? Dili ba gihimo sa Dios ang kinaadman sa kalibutan nga kabuang? Kay tungod kay, sa kinaadman sa Dios, ang kalibutan pinaagi sa kaugalingong kinaadman wala makaila sa Dios, ang Dios nahimutang nga malipay sa pagluwas sa mga motuo pinaagi sa kabuang sa mensahe. Kay ang mga Hudiyo nangayo og mga timailhan, ug ang mga Griyego nangita og kinaadman, apan kami nagwali kang Kristo nga gipako sa krus: usa ka salabutan sa mga Hudiyo ug kabuang sa mga Griyego ; apan alang sa mga gitawag, mga Hudiyo man o mga Griyego, si Kristo mao ang gahum sa Dios ug ang kinaadman sa Dios.
1 Cor 1:18–24
Bersikulo: Hinumdumi ang Imong katawhan, nga imong nakuha sukad pa sa sinugdan.
Bersikulo: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa wala pa ang mga kapanahonan, naghimo ug kaluwasan sa taliwala sa yuta. Salmo 73:2a, 12
Niadtong panahona, ang mga punoang pari ug ang mga tigulang mitigom sa usa ka konseho batok kang Jesus aron patyon siya. Miadto sila kang Pilato, nagasinggit, 'Ipako siya sa krus, ipako siya sa krus!' Miingon si Pilato kanila, 'Kuhaa ninyo siya ug ipako sa krus, kay wala ko'y nakitang basihanan sa pagpasaka og kaso batok kaniya.' Mitubag ang mga Hudiyo, 'Aduna kami'y Balaod, ug sumala sa among Balaod kinahanglan Siya mamatay, kay gihimong Anak sa Dios Siya.' Sa pagdungog ni Pilato niining mga pulong, mas nahadlok pa gayud siya, ug mibalik sa praetorium ug miingon kang Jesus, 'Diin ka gikan?' Apan wala magtubag kaniya si Jesus. Miingon si Pilato kaniya, 'Dili ka mosulti kanako? Wala ka ba kahibalo nga aduna koy gahum sa paglapig kanimo, ug aduna koy gahum sa pagpagawas kanimo?' Mitubag si Jesus, 'Wala untay gahum batok kanako kon wala kini gihatag kanimo gikan sa langit.' Busa, sa dihang nadungog ni Pilato kining mga pulong, gidala niya si Jesus ug gipahimutang sa lingkoranan sa paghukom sa usa ka dapit nga gitawag og 'The Stone Pavement', o sa Hebreo, Gabbatha. Biyernes na sa wala pa ang Paskwa, mga alas sais sa hapon. Ug miingon siya sa mga Hudiyo, 'Ani-a ang inyong Haring!' Apan mitingog sila, 'Kuhaa siya, kuhaa siya, ipako sa krus!' Miingon si Pilato kanila, 'Ipako ba nako sa krus ang inyong Haring?' Mitubag ang mga punoang pari, 'Wala kami'y hari gawas kang Cesar.' Unya gihatag niya siya kanila aron ipako sa krus. Busa gidala nila si Jesus. Gidala niya ang iyang kaugalingong krus, ug miadto sa dapit nga gitawag og The Skull, nga sa Hebreo gitawag og Golgotha, diin siya ilang gipako sa krus, ug uban kaniya ang duha pa, usa sa matag kilid; ug si Jesus naa sa tunga. Nagsulat usab si Pilato og pahibalo ug gipakabit kini sa krus. Nagaingon kini: 'Si Jesus nga taga-Nazaret, Hari sa mga Hudiyo.' Daghan sa mga Hudiyo ang nakabasa niining sinulat, kay ang dapit diin gisilotan si Jesus duol sa siyudad, ug kini gisulat sa Hebreo, Griyego, ug Latin. Nagtindog tupad sa krus ni Jesus ang iyang inahan, ang igsoon sa iyang inahan, si Maria nga anak ni Clopas, ug si Maria Magdalena. Sa dihang nakita ni Jesus ang iyang inahan ug ang disipulo nga iyang gihigugma nga nagtindog duol, miingon siya sa iyang inahan, 'Babaye, ania ang imong anak.' Unya miingon siya sa disipulo, 'Ani-a ang imong inahan.' Ug sukad niadto gidala siya sa disipulo ngadto sa iyang kaugalingong panimalay. Pagkahuman niini, sa dihang nahibalo si Jesus nga nahuman na gayud ang tanan, mipanaog siya sa ulo ug mihawa ang iyang espiritu. Karon, tungod kay Adlaw sa Pag-andam man kini, nangayo ang mga Hudiyo kang Pilato nga putlon ang ilang mga bitiis ug kuhaon sila aron dili magpabilin ang ilang mga lawas sa krus sa Sabado—kay dakung adlaw man ang maong Sabado—. Busa miadto ang mga sundalo ug giputol ang mga bitiis sa unang tawo ug sa usa pa nga gipako uban kaniya. Apan sa dihang miabot sila kang Jesus, ug nakita nila nga patay na Siya, wala nila nabali ang Iyang mga bukong-bukong; apan usa sa mga sundalo misaksak sa Iyang kilid gamit ang bangga, ug diha-diha dayon migawas ang dugo ug tubig. Ang nakakita niini nagpamatuod, ug tinuod ang iyang pamatuod.
Mat 27:1–2; Juan 19:6b–11a, 13–20, 25–28a, 30b–35a
O akong kalag, dayega / ang labing balaan nga Krus sa Ginoo.
Irmos, Tono 8: Ikaw, O Inahan sa Dios, mao ang misteryosong paraiso, / nga walay kalisud mipamunga kang Cristo, / pinaagi Kaniya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gitaas, / ginasimba Niya ug ginadayeg Ka.
Ang kahayag sa Imong nawong misidlak kanamo, O Ginoo. Alleluia. (3) Salmo 4:7b
Matinud-anon ka sa gagmay nga butang, Demetrio, / gipahimutang ka sa Ginoo ibabaw sa daghan, / ug misulod ka sa kalipay sa imong Ginoo, / diin, nagatindog sa Iyang atubangan, / nag-ampo ka alang sa among mga kalag.
Human sa imong pagpaningkamot hangtod sa ikalabing-usa ka oras, / nadawat nimo ang imong ganti kauban sa mga unang mag-aani: / kay, sa pagsulat nimo sa kinabuhi sa mga santo para kanato, / ikaw mismo gisulat sa Basahon sa Walay Katapusang Kinabuhi / kauban nila.
Gidalaan nimo ang imong pagkabata sa pagkat-on, ang imong pagkabatan-on sa mga monastikong paningkamot, ug ang imong pagka-hamtong sa kaayohan sa tanan; busa karon gipasidunggan ka namo ingon usa ka santo.
Sama sa imong pagbiya sa kalibutan ug sa tanang kaanyag niini, / ingon usab, pagkahuman nimo sa pagbiya sa imong pagka-ulo sa kapatiran, / mipuyo ka pag-usab sa Kyiv duol sa mga langob, / diin, pinaagi sa imong paningkamot, / imong nadiskubre para kanamo ang mga perlas sa kinabuhi sa mga balaan.
Gloria, parehas nga tono: Paghimayaa, among Dios nga Trinidad, kay niining katapusang mga adlaw gihatagan Nimo ang Rusya og bag-ong tigbuhat sa mga milagro, si Demetrio.
Ug karon, niining adlaw sa pista.
Kung walay 'Paghandum sa Inahan sa Dios', sa parehas nga tono: 'Kalipay sa mga langitnong puersa:
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Maglipay ka, siyudad sa Rostov, / kay nadawat nimo gikan sa Kyiv / kining magbalantay, si Demetrio, / nga karon gihatagan og dungog taliwala sa mga balaan / uban sa mga kanhing nagpahuway dinhi kanimo.
Bersikulo: Ang imong mga pari pagasul-oban sa pagkamatarung, / ug ang imong mga balaan malipay sa kalipay.
Salmo 131:9
Maglipay, balaang han-ay, / kay sa sulod ninyo misidlak ang balaang hierarkiya Demetrio, / nga gihatagan og pagkawalay pagkadaut, / sama sa mira sa bungot ni Aaron.
Bersikulo: Bililhon sa panan-aw sa Ginoo / ang kamatayon sa Iyang mga balaan. Salmo 115:6
Maglipay ka, Demetrio, / dayeg sa mga balaang amahan, himaya sa mga pari, / giya sa mga monghe, / kusog sa Simbahan.
Glorya, parehas nga tono: Hatagi og himaya ang imong Dios, O Rusya, / kay Siya nga kaniadto naghatag kanimo og himaya pinaagi sa mga balaan / nagpadayon gihapon sa paghatag kanimo og himaya karon.
Ug karon, niining adlaw sa pista.
Kung walay 'Karon, O Inahan sa Dios', sa samang tono: 'Tibuok akong paglaum:'
Karon Ikaw naghatag: ang tropario sa santo. Himaya, ug karon, sa pista. Kung walay 'Karon Ikaw naghatag', ngadto sa Theotokos, tono 8: Natawo gikan sa Birhen alang sa atong ikatulod:
Bulahan ang tawo: 1st antiphon.
Sa 'O Ginoo, ako nangagaga:' ang stichera sa pista sa tono 6 ug sa santo sa tono 4.
Niining adlawa, natuman kanimo, San Demetrio, ang pagpamatuod sa Anak sa Dalugdog, kay tinuod nga nakadawat ka og pagpamatuod gikan sa tanan ug gikan sa Kaugalingon sa Kamatuoran; pinaagi sa imong mga pag-ampo, ang mga masakiton naga-ayo, ang mga bulag makakita, ang mga pilay makalakaw, ang mga demonyo mapalayas, ug ang tanang kasubo mihunong. / Busa gidayeg ka namo tanan, / among bag-ong Rusong manggagahum sa mga milagro.
Bag-ong nadiskobre nga Santo Demetrio! / Sa oras sa kamatayon, ug labi na gayud sa imong tibuok kinabuhi, / gisinturon nimo ang imong hawak sa gugma / ug, gisul-oban nimo ang imong mga tiil sa paglaum kang Kristo, / gihaplas nimo ang lampara sa pagtuo sa lana sa maayong mga buhat. / Busa, kauban sa mga maalamon nga birhen, misulod ka sa Langitnong Palasyo, / diin, nagatindog sa atubangan sa Ginoong Kristo, nag-ampo ka / nga sa dihang motunog ang pagtawag sa tungang gabii, / kami usab makagawas aron masugat Siya, nga andam.
O, ang kalawom sa mga dalan sa Dios! / O, ang kalawom sa Iyang walay-kawalay nga mga panalangin! / Giunsa nimo, tungod sa imong pagkamatarong, pagdawat sa ganti sa mga matarong, / ug nakakaplag ka og kaisog alang sa imong mga anak, / nga ginapanalipdan sa Ginoo alang kanimo, / O matarong nga Dimitri sa Dios! / Sa ikapitong bulan gisugdan nimo ang pagsulat sa kinabuhi sa mga balaan, / ug sa ikapitong bulan nadawat nimo ang imong ganti pinaagi sa pagpadayag sa imong mga relikya. / Pag-ampo alang sa kaluwasan sa tanan nga nagpasidungog kanimo, bag-ong nadiskobre nga Demetrius!
Tono 6: Sa imong kinabuhi, San Demetrio, / gisiklot nimo ang imong hawak sa gugma / ug, gisul-oban nimo ang imong mga tiil sa paglaum kang Kristo, / gihaplas nimo ang lampara sa pagtuo sa lana sa maayong mga buhat. / Busa, uban sa mga maalamon nga birhen, misulod ka sa Langitnong Palasyo, / diin, nagatindog sa atubangan sa Ginoong Kristo, pag-ampo / nga, sa diha nga madungog ang pagtawag sa tungang gabii, / kami usab makagawas aron masugat Siya, nga andam.
Gloria, Tono 8: Kaanyag gayud sa mga tiil sa mga nagdala sa mensahe sa kalinaw, / sa mga nagdala sa maayong balita, / kaanyag gayud sa imong mga tiil, O Demetrio, / o mas tukma pa, ikaw mismo matahum sa tanang paagi, / kay sa dihang misaka ka sa imong trono, / gipahayag dayon nimo ang kalinaw sa tanan: / kalinaw sa mga Simbahan ug mga siyudad, / kalinaw sa mga panimalay ug sa matag pamilya. / 'Ang kalinaw sa Dios,' ingon sa imong gipahayag, sumala kang Pablo, / 'puy-a kini sa inyong mga kasingkasing, / ug aduna moy kalinaw ug pagkabalaan sa inyong panag-uban sa tanan, mga igsoon!' / Busa karon, human nimo kami gibisita pinaagi sa pagpakita sa imong mga relikya, / ipahayag ang dakong kaluoy sa kalinaw ngadto sa kalibutan.
Ug karon, niining adlaw sa pista, Tono 2: Umari, kamong tanang nasud, / simbaa nato ang bulahan nga Kahoy, / diin miagi ang walay katapusang pagkamatarung. / Kay ang nakadani sa atong katigulangan nga si Adan pinaagi sa kahoy / mao usab siya nga nadakpan sa Krus; / ug, sa pagkahulog niya, nahulog siya sa walay hunong nga pagkahulog, / human niya gipugos ang pagpanag-iya sa maharlikang binuhat. / Ang hilo sa bitin gihugas sa Dugo sa Dios, / ug ang sumpa sa matarong nga paghukom gipapas, / sa dihang ang Matarong gihukman sa dili matarong nga paghukom. / Kay angay nga ang Kahoy mag-ayo sa kahoy / ug, pinaagi sa Pag-antos sa Wala'y Pag-antos sa Kahoy, / laglagon ang mga pagbati sa mga gikondenar. / Apan himaya, O Kristo nga Hari, / sa Imong makahadlok nga pagdumala alang kanamo, / pinaagi niini gisalbar Nimo ang tanan, / ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Ang Hari sa Langit / nagpakita sa yuta tungod sa gugma sa katawhan / ug nagpuyo taliwala sa mga tawo; / kay, pagkahuman Siya nagkuha og unod gikan sa putli nga Birhen / ug natawo gikan kaniya niining unod, / Siya nagpabilin nga usa ra ka Anak, / duha ka kinaiyahan apan dili sa Hipostasi. / Busa, nagpahayag kaniya nga tinuod / ingon hingpit nga Dios ug hingpit nga tawo, / among gikumpisal si Cristo ingon among Dios. / Pag-ampo kaniya, O Inahan nga wala mailhi sa kaminyoon, / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Pag-abli. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Ang handumanan sa matarong uban sa pagdayeg, ug ang panalangin sa Ginoo anaa sa iyang ulo. Bulahan ang tawo nga nakakaplag og kinaadman, ug ang mortal nga nakab-ot og pagsabot—kay mas maayo pa nga makuha kini kaysa sa mga bahandi sa pilak ug bulawan. Mas bililhon kini kaysa sa bililhon nga mga bato: walay dautan nga makasukol niini; nailhan kini sa tanan nga nagahigugma niini, ug ang tanan nga bililhon dili takus niini. Kay ang gitas-on sa mga adlaw ug ang mga tuig sa kinabuhi anaa sa iyang tuo nga kamot, ug sa iyang wala nga kamot anaa ang bahandi ug dungog; ang kamatuoran mogawas sa iyang mga ngabil; ug sa iyang dila anaa ang hustisya ug kaluoy. Busa, paminawa ako, O mga anak, kay mosulti ako og importante nga butang, ug bulahan ang tawo nga magbantay sa akong mga dalan, kay ang akong mga dalan mao ang mga dalan sa kinabuhi, ug ang kabubut-on sa Ginoo andam na. Busa, ako nag-awhag kaninyo ug nagpadala sa akong tingog ngadto sa mga anak sa tawo. Kay ako, ang Kaalam, naghimo og tambag, ug gitawag nako ang kahibalo ug pagsabot. Ako ang tambag ug kaluwasan; ako ang pagsabot, ug ako ang gahum. Gihigugma ko ang mga nagahigugma kanako, ug ang mga nangita kanako makakaplag og pabor. Busa, kamo nga walay dautang buot, maghimo og plano; ug kamo nga wala pa matudloan, itutok ninyo ang inyong kasingkasing niini. Paminawa pa ninyo ako pag-usab, kay mosulti ako og mga butang nga importante, ug sa akong mga ngabil ipadayag nako ang matarong; kay ang akong tutunlan magtudlo sa kamatuoran, ug ang bakak nga mga ngabil usa ka pagdumot kanako. Tanan nga pulong sa akong baba tinuod; walay baliko o baluktot niini; tanan matul-id alang sa mga nagahunahuna, ug matarong alang sa mga nakakaplag og kahibalo. Kay nagtudlo ako kaninyo sa kamatuoran, aron ang inyong paglaum mahimong sa Ginoo, ug aron kamo mapuno sa Espiritu.
Ikumpara sa Hulagway 10:7A–5A; 3:13–16; 8:34A, 35A–36A; 8:12, 14, 17; 8:5–10; 22, 19A 1, 23B (?)
Ang mga ngabil sa matarong nagapagawas ug kinaadman, apan ang dila sa dautan malaglag. Ang mga ngabil sa matarong nagapagawas ug grasya, apan ang baba sa dautan baliko. Ang dili patas nga timbang kasuklam-suklam sa Ginoo, apan ang matarong nga timbang makapahimuot kaniya. Kung mosulod ang garbo, mosulod usab ang dunggo; apan ang mga ngabil sa mapainubsanon ginatudloan og kinaadman. Ang pagkamatinud-anon sa matarong magiya kanila, apan ang limbong sa mga naglapas sa ilang saad maglaglag kanila. Ang bahandi walay pulos sa adlaw sa kasuko, apan ang pagkamatarong makaluwas gikan sa kamatayon. Ang matarong nga namatay magbilin og kasubo, apan ang pagkahugno sa daotan hapit na ug nagahatag og kalipay. Ang pagkamatarong sa walay sala maggiya sa matarong sa tukmang dalan, apan ang pagkadaotan magdala sa bakak. Ang pagkamatarong sa matinud-anon magluwas kanila, apan ang mga walay balaod masangit sa ilang kaugalingong kabuang. Sa pagkamatay sa matarong, dili mawala ang paglaum; apan ang pagpasigarbo sa daotan walay pulos. Ang matarong makalikay sa bitag, samtang ang daotan madakpan niini. Sa baba sa daotan adunay bitag alang sa mga tawo, apan ang hunahuna sa matarong magdala sa kalamboan. Ang usa ka siyudad mapalig-on sa mga hiyas sa matarong, apan adunay kalipay sa pagkahugno sa daotan. Ang usa ka siyudad mapasidunggan sa panalangin sa matarong, apan kini madaut sa mga pulong sa daotan. Ang mga buang nagbinuang sa ilang kauban nga lungsoranon, apan ang mga maalam magdala og kalinaw.
Hulagway 10:31–32; 11:1–2, 4, 3, 5–12
Ang matarong, bisan pa og mamatay sayo, makapahulay sa kalinaw, kay ang dungganong katigulang dili masukod sa gidugayon sa kinabuhi o sa kadaghan sa mga tuig: apan ang pagka-maampingon mao ang uban sa tawo, ug ang edad sa katigulang mao ang walay sala nga kinabuhi. Nakab-ot niya ang pabor sa Dios, hinigugma siya; ug bisan pa nga nagpuyo siya taliwala sa mga makasasala, gidala siya palayo; gikuha siya dayon, aron dili makadaut ang dautang buot sa iyang hunahuna, o ang limbong makalimbong sa iyang kalag. Kay ang pangdani sa dautan nagatabun sa maayo, ug ang mga hunahuna sa kahilakaw makaguba sa hunahuna nga walay dautang buot. Sa dili madugay nakab-ot niya ang pagkahingpit, ug nagpuyo siya og taas nga kinabuhi: kay ang iyang kalag makapahimuot sa Ginoo, busa dali siyang gikuha gikan sa taliwala sa limbong. Apan sa dihang nakita kini sa mga tawo ug wala nila kini masabti, wala gani nila hunahunaa nga mao kana ang grasya ug kaluoy nga gipakita sa Iyang mga balaan ug ang pag-atiman nga Iyang gihatag sa Iyang mga pinili.
Kabalaan 4:7–15
Dako Ka, O Ginoo, / ug katingalahan sa Imong mga balaan, / kay bisan pagkahuman sa iyang pagpanaw, ang mga bukog ni Samuel nagpanagna sa lubnganan, / ug ang patay nga lawas ni Eliseo nagbanhaw sa mga patay, / samtang ang kaluoy ni Elias nagbahin sa mga tubig dinhi ug didto. / Tinood kini nga katingalahan ug kahibulongan, / apan labi pa nga katingalahan ang landong ni Pedro ug ang mga panyo ni Pablo, / nga nagpahawa sa mga hugaw nga espiritu ug nag-ayo sa matag sakit ug kasakit. / Human kita makahibulong sa tanang mga katingalahan, / himayaon nato ang Dios, nga karon nagbuhat og mga milagro / pinaagi sa balaan nga tigbuhat og katingalahan nga si Demetrio.
Boses 6: Ikaw nga midawat sa mga pag-ampo sa Imong mga balaan sa langit / ug misaad, alang sa mga matarong, nga dili laglagon ang mga makasasala sa yuta, / gisugo Mo kami nga tawgon sila sa among pag-ampo kanimo, O Ginoo; / kay ingon Ka: 'Adtoa ang akong alagad nga si Job, / ug siya maghalad og halad ug mag-ampo alang kaninyo.' / Apan ang Imong kaugalingong sulugoon nga si Moises, / ug ang tulo ka batan-on sa hurno, / sa dihang nangamuyo sila kanimo alang sa mga nakasala, / una sa tanan gipresentar nila kanimo ang mga balaan nga katigulangan nga natulog na. / Busa karon, samtang nag-ampo kami Kanimo, Kristo among Dios, / among gihangyo sa among pag-ampo ang Imong sulugoon nga si Demetrio, nga nagkinabuhi sa balaan nga kinabuhi, / aron tungod kaniya, ang matarong, Ikaw magmaloloy-on kanamo nga mga makasasala, / ug luwasa ang among mga kalag.
Tono 5: Umari, O mga puersa sa Ortodoksiya, / mag-awit kita sa balaang hierarkiya, nga pinaagi sa iyang pagtulon-an nagiya kanato ngadto sa kahibalo sa Dios, / ang katingalahang bukal sa mga milagro, / ang labing hayag nga suga sa Simbahan, / ang labing maalamon nga magtutudlo sa Rostov / ug ang himayaong palamuti sa tibuok Rusya, / kay siya nagaluwas kanato gikan sa matag dautang pagsulay ug kasakit / ug nag-ampo alang sa atong mga kalag.
Ang kawan sa espirituhanong mga karnero ni Kristo / imong gipang-atiman pag-ayo, O hierark, / sa mabungahong pastulan sa pagkamapaambition; / busa, bisan pagkahuman sa imong pagpanaw, / ayaw pagbyae sa mga anak sa imong simbahan, apan bisitaha sila, / ug, nagtindog sa atubangan sa Balaang Trinidad uban sa mga obispo, / pag-ampo alang sa kaluwasan sa tanan, / ug alang sa mga nagahigugmaong nagpasidungog sa pagkaplag sa imong balaan nga mga relikya, / O dayegong Demetrio.
Gipahimaya ka sa Ginoo pinaagi sa mga ilhanan ug katingalahan, O Santo Demetrio, kay imong gipalayas ang dautang espiritu ug giayo ang mga kahuyang sa kinaiyahan, nagpasidaan sa mga kalag sa mga matinud-anon nga moanha kanimo, kapariho sa mga anghel, kauban sa mga obispo sa lingkoranan, usa ka hunahuna uban sa mga apostoles, kampyon sa tinuod nga pagtuo.
Gloria, Tono 6: Ang siyudad nabulagta, ang katawhan nakadawat og panalangin, / Ang Simbahan sa mga Unang Natawo naglipay sa espiritu / sa pagdiskubre sa imong bililhon nga mga relikya, Hierark Demetrio, / nga nagasinggit uban sa tanang katawhan: / 'Ikaw ang akong kusog ug akong suporta, / ikaw ang akong kaanyag, ug kanimo ako mapahitas-on!' / Ampinga alang sa kaluwasan sa tanan, / uban sa gugma alang sa unibersal nga pagdiskubre sa imong balaan nga mga relikya / nga kanunay natong gihimaya.
Si Moises, nga nagtagna sa buhat sa Balaang Krus, O Kristo, gipahawa ang kaaway nga si Amalek sa kamingawan sa Sinai; kay sa dihang iyang gitunlob ang iyang mga kamot, nga naghulma sa dagway sa Krus, napalig-on ang katawhan; karon, bisan pa, ang katumanan niining mga hitabo miabot na kanato: karon ang Krus gitindog – ug ang mga demonyo nanglayas; / karong adlawa ang tanang binuhat napalaya gikan sa pagkadaut; / kay pinaagi sa Krus ang tanang gasa sa grasya misidlak kanato; / busa, sa kalipay, / kita tanan mitumba sa atubangan Nimo ug nagasinggit: / 'Unsa ka himayaon ang Imong mga buhat, O Ginoo! Himaya kanimo!'
Akong Magbubuhat ug Manuluwas, O Ikaw nga Bug-os nga Balaan, / si Kristo nga Ginoo, / mibutho gikan sa Imong sabakan, / nagporma sa pagka-tawo, / ug giluwas si Adan gikan sa karaang panumpa. / Busa, O Labing Balaan, / isip Inahan sa Dios ug tinuod nga Birhen, / among gipahayag ang 'Malipay ka' uban sa Anghel nga walay hunong: / 'Malipay ka, O Ginoong Ginikanan, among panalipod, among dalangpan, / ug kaluwasan sa among mga kalag!'
Sa pagdungog nimo sa tingog sa Ginoo nga nagtawag kanimo ngadto kaniya, / andam ka na, Demetrio, nga mobiya niining kinabuhi. / Sa gabii, ug sa tungang gabii, / sa pag-awit sa tandang ug sa buntag, wala ka matulog, / nagpaabot sa pag-abot sa Ginoo, / hangtod nga nakigkita ka Niya, misulod ka sa Iyang walay katapusang kalipay, / diin, nagtindog sa Iyang atubangan, nag-ampo ka / nga Ihatag usab Niya kanamo ang balaan nga kinabuhi / ug Kristohanong kamatayon.
Sangay: Ang imong mga pari pagasul-oban sa pagkamatarung, / ug ang imong mga balaan malipay sa kalipay.
Salmo 131:9
Karon nga gisul-oban ka sa habag sa monghe tungod sa imong mga buhat, gisul-oban usab ka sa pagkabalaan tungod sa imong pagkawalay dautang tuyo. Sama sa pagbutang Niya kanimo sa korona sa pagbuhat og mga milagro sama sa usa ka putli nga nobyo, ingon usab, sama sa usa ka nobya, gipahimutang ka sa Ginoo sa pagkawalay pagkadaut tungod sa imong pagkabalaan. Gihatagan ka Niya og dili malaglag nga bahandi sa langit, kay gisunod nimo ang pagkabos sa monastiko hangtod sa imong kamatayon dinhi sa yuta, nga nagtuo nga mas makapahimuot kini sa Dios kon hinumduman sa bisan kinsa nga wala kay gibyaan bisan unsa. / Hinumdumi kami, O kanunay nga hinumduman nga Demetrio, / kami nga daghan og sala, / apan wala magbuhat og maayong buhat.
Bersikulo: Bililhon sa panan-aw sa Ginoo / ang kamatayon sa Iyang mga balaan. Salmo 115:6
Aron mapugngan ang mga mausisaong kamot sa pagpangita sa imong mga kabtangan, / ikaw, Dimitri, nga nahigugma sa mga kabus, gipahibalo kini sa imong testamento, / nga bisan pa kinsa ang magpaningkamot pag-ayo aron makuha kini, wala silay makuha. / Gikan kaniya usab, mga igsoon, makat-on kita, / nga mas maayo nga walay gipanag-iya, o igahin kini alang sa mga kabus, / kaysa itigom ug itago para sa atong kaugalingon. / Kay pinaagi niini mapalit nato ang Gingharian sa Langit gikan kang Kristo.
Gloria, Tono 4: Maglipay kita, O mga Rusong panon, / sa pagdayeg sa himaya ni Rostov, / ang milagrosong Dimitri, / kay nagpaningkamot siya pag-ayo sa pagsulat og mga libro nga mapuslanon sa atong mga kalag, / pinaagi niini, ang mga naligaw sa dalan sa tinuod nga pagkamatinud-anon / giya ngadto sa kamatuoran, / samtang ang mga kasingkasing sa mga Ortodokso napalig-on sa tinuod nga pagtuo. / Kaniya usab, atong tawagon: / 'O labing maalamon nga magtutudlo, pag-ampo kang Kristo, / aron kita, nga natudloan sa imong pagtulon-an, / makadawat sa kinabuhi nga walay katapusan!'
Kadtong gipadayag ni Moises kaniadto pa sa karaang panahon / pinaagi sa pagdaog kang Amalek ug pagpahimulos kaniya, / ug diin gisugo kanato ni David nga salmista, nga gitawag kini nga imong lingkoranan sa tiil, nga mouko kita, / – ang imong bililhon nga Krus, Kristo among Dios, / kami nga mga makasasala, nagasimba niini karon, / ug nagadayeg Kanimo gamit ang dili takus nga mga ngabil, / Ikaw nga midawat nga ipako niini, nagatuaw kami Kanimo: / 'Ginoo, hatagi kami, kauban sa tulisan, og bahin sa Imong Gingharian!'
Paminawa ang mga hangyo sa Imong mga sulugoon, O Labing Balaan, / putosa ang mga kalamidad nga nag-atake kanamo, / luwasa kami gikan sa matag kasubo: / kay Ikaw ra ang among lig-on ug kasaligan nga suporta, / ug sa Imoha namo nakaplagan ang among dalangpanan. / Ayaw kami pasagdi sa kaulaw, O Labaw nga Ginoo nga Babaye, samtang nagtawag kami kanimo! / Dali sa pagtubag sa pag-ampo sa mga nagtawag Kanimo uban sa pagtuo: / 'Maglipay ka, O Ginoo, tabang sa tanan, / kalipay, panalipod ug kaluwasan sa among mga kalag!'
Masigasig alang sa Ortodoksiya ug manlupig sa eskisma, / Mananambal sa Rusya ug bag-ong manalipod sa atubangan sa Dios, / pinaagi sa imong mga sinulat gihimo nimo nga maalamon ang mga buang, / espirituhanong lira, Bulahan Demetrio, / hangyoa si Kristo nga among Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag. (2)
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaugan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (1)
Kung walay komemorasyon, ang troparion sa santo gikanta og duha ka beses, ug ang sa Theotokos, ang Birhen, usa ka beses.
Ligtas, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / paghatag og kadaogan sa mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug pagpanalipod sa Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (2)
Masigasig alang sa Ortodoksiya ug manlupig sa pagkabahin-bahin, / Mananambal sa Rusya ug bag-ong manalipod sa atubangan sa Dios, / pinaagi sa imong mga sinulat gihimo mong maalam ang mga walay kahibalo, / espirituhanong lira, Bulahan nga Demetrio, / hangyoa si Kristo nga Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag. (1)
Ug karon, ang pista.
Natawo gikan sa Birhen alang sa atong ikatulod / ug nakasinati sa Krus, / gipukan ang kamatayon pinaagi sa kamatayon / ug gipadayag ang Pagkabanhaw isip Dios, / ayaw pagdumoti, O Maayo, kadtong gimugna sa Imong kamot; / ipakita ang Imong gugma sa katawhan, O Maloloy-on, / dawata ang Inahan sa Dios nga Nanganak Kanimo, samtang siya nag-ampo alang kanamo, / ug luwasa, O among Manluluwas, kadtong nawad-an na ug paglaum.
Si Marta ug si Maria, mga igsoon ni Lazaro, / usa naglingkod sa tiilan ni Jesus, nagpaminaw sa Iyang pulong, / samtang ang usa nag-atiman sa salo-salo para kang Cristo. / Ikaw, bisan pa, nga nagsunod sa ilang ehemplo, / nagbitbit sa matam-is nga yugo ni Cristo pinaagi sa lain-laing mga buhat sa pagsunod; / ug, sa pagpaminaw ug pagtuman sa pulong sa Dios, / nagtudlo usab sa uban sa pagbuhat sa sama. / Kay sama sa pagdawat ninyo sa lain-laing dungog gikan sa mga hari ug mga magmamando dinhi sa yuta, / ingon usab sa langit gihatagan kamo og dili matangtang nga ganti gikan kang Kristo alang niini. / Pag-ampo kamo kaniya aron ihatag niya sa atong mga kalag ang pagka-mapanagnaon nga paghunahuna ni Maria, / ug sa atong mga lawas ang pagkamasigasig ni Marta.
Ginasimba namo ang Kahoy sa Imong Krus, O Maningkamot sa Katawhan, / kay sa ibabaw niini Ikaw gipako, O Kinabuhi sa tanan; / Gibuksan Nimo ang Paraiso, O Manluluwas, / alang sa tulisan nga miduol Kanimo uban sa pagtuo, / ug siya gihimong takus sa kalipay, nga nag-angkon Kanimo: / 'Hinumdumi ako, Ginoo!' / Dawata kami, sama sa pagdawat Nimo kaniya, samtang nagatuaw kami: / 'Nakasala kami tanan; / pinaagi sa Imong kaluoy, ayaw kami pagdumoti!'
Sa dihang ang Walay Paboritong Hukom molingkod sa trono sa Iyang himaya, / unya, O Nobya sa Dios, Ginoong Maria, / pag-ampo ka alang kanako pinaagi sa imong gamhanang pag-ampo, / kay wala ko makab-ot ang pagmatngon o ang pagkamasigasig sa mga igsoon ni Lazaro, / apan gigahin nako ang tibuok nakong kinabuhi sa pag-alagad sa paghigugma sa kaugalingon ug sa mga kahaw-ang niining kalibutan. / Busa, sa wala pa moabot ang takdang panahon, nagapangitag ako sa Imong panalipod ug nagatuaw: / 'Panagang-a ako, O akong Mapinanggaon nga Manalipod, sa Adlaw sa Paghukom!'
Sama sa paglingkod sa mga superstisyosong Pariseo taliwala nato, / nagpakita sila ingon mga magtutudlo sa balaod sa atubangan sa mga walay kahibalo, / apan wala nila masabti ang ilang giangkon o ang ilang gisulti sa atubangan sa uban. / Sa pag-abot nimo sa imong kawan, nakita nimo ang ilang hambog nga kalibog, / dayon, mapinanggaon sa pagkamatinud-anon, nadasig ka sa paglihok / ug, sama kang Elias, gipagawas nimo sa kahayag ang tanang tinago nga pagtulon-an sa mga schismatiko, / gipahiya sila, ug gibyaan kami sa imong mapatin-aw nga pagtulon-an aron mailhan namo ang ilang mga bakak. / Busa, karon gipasidunggan ka namo ingon tinuod namong magwawaras ug magtutudlo, / O Dios-maalam nga Demetrio.
Sa karaang panahon, si Josue / misteryosong nagpahibalo sa hulagway sa Krus, / sa dihang iyang gipahaba ang iyang mga bukton sa porma sa krus, / ug ang adlaw mihunong, / hangtod iyang napukan ang mga kaaway / nga misupak Kanimo, O Dios. / Apan karon, kini nangitngit, / sa pagkakita kanimo, akong Manluluwas, sa Krus, / nga nagaguba sa gahum sa kamatayon / ug nagaguba sa impyerno.
Adlaw ug oras, pinaagi kang Moises ug sa mga propeta, / ang Imong Anak nagtawag kanako sa paghinulsol, O Ginoo ug Manolana; / apan dili ko magdali sa pagtuman kanila, bisan pa kon adunay motindog gikan sa mga patay. / Unsa kaha unya ang mahitabo kanako, ug unsa ang paglaum nga naa kanako, nga usa ka maluya? / Naga-agulo ako kanimo lamang uban sa mga luha: / 'Ilingi ang akong dalunggan ug akong hunahuna ngadto sa Imong Anak nga nagtawag kanako, / aron Siya, pinaagi sa mga paagi nga Siya nahibaloan, magiya kanako sa dalan sa paghinulsol!'
Gidayeg ka namo, / Balaang Amahan Demetrio, / ug gihatagan namo og dungog ang imong balaang handumanan, / kay ikaw man nag-ampo alang kanamo / sa atubangan ni Kristo, among Dios.
1st Chorus Paminawa kini, tanang nasud; tagad-a, kamong tanan nga nagpuyo sa uniberso. 2 Ang akong mga ngabil mopahayag og kinaadman, ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagkasabot. 1 Umari kamo, kamo nga nagmata sukad pa sa kaagahon, / nagatuaw kami kanimo, O Ginoo: / 'Luwas kami, kay ikaw ang among Dios; / gawas kanimo wala kami'y lain nga nailhan!' Paminawa ako, ug tudloan tika sa kahadlok sa Ginoo. 2 Gipahayag ko ang kamatuoran sa dakong panagtigom. 1 Gipahayag ko ang imong kamatuoran ug ang imong kaluwasan. 2 Ipakaila nako ang imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa panagtigom, ako mag-awit sa imong mga pagdayeg. 1 Aron madungog nako ang tingog sa imong pagdayeg ug ikasaysay nako ang tanang imong katingalahan. 2 O Ginoo, gihigugma ko ang kaanyag sa imong balay ug ang dapit diin nagpuyo ang imong himaya. 1 Gikaligtaan ko ang tigom sa mga daotan, ug dili ko molingkod uban sa mga daotan. 2 Kay gipanumbalik nako ang mga dalan sa Ginoo ug wala ko maligaw ngadto sa dautan gikan sa akong Dios. 1 Ang baba sa matarong nagpamulong og kinaadman, ug ang iyang dila nagasulti og hustisya. 2 Ang iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa kahangturan. 1 Ang imong mga pari pagasul-oban sa pagkamatarong, ug ang imong mga balaan malipay sa kalipay. 2 Bulahan ang nagpuyo sa imong balay; sila magadayeg kanimo hangtod sa kahangturan.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 48:2; 48:4; 33:12; 39:10a; 39:11b; 21:23; 25:7; 25:8; 25:5; 17:22; 36:30; 110:3b; 131:9; 83:5
Sama sa kahoy nga palma, mitubo ka nga dili malata gikan sa yuta, / ug sama sa sedro sa Libano, midaghan ka pinaagi sa mga milagro, / gipasidunggan ka sa imong pagpakita, sama sa usa ka siyudad nga nagtindog sa bungtod, / ug misidlak ka pinaagi sa imong handumanan, sama sa usa ka suga nga gipagawas gikan sa kangitngit ngadto sa kahayag. / Sa pagkakita nga natuman kini tanan kanimo, / busa among ginadayeg Siya nga nagpasidungog kanimo taliwala sa Iyang mga balaan. / Ikaw, nga adunay kaisog sa atubangan ni Kristo nga Ginoo, / pag-ampo, O Dimitrios, nga nagdan-ag sa pagkabalaan, / aron Siya magluwas ug maghayag sa among mga kalag.
Naminta ka pinaagi sa imong mahimayaong kinabuhi, San Demetrio, / gipahimutang sa kaanyag sa kinaiya, pagpugong sa kaugalingon ug kalooy, / samtang gipahimutang nimo ang Simbahan ni Kristo sa imong mga pagtulon-an nga sama sa bulawanong dila. / Busa, kanunayng hinumduman, nga nagtindog sa atubangan sa Trono sa Labawng Ginoo, / hangyoa si Kristo nga Dios nga hatagan ug pasaylo sa mga sala / kadtong nagselebrar sa imong labing balaan nga handumanan uban sa gugma.
Sa Paraiso, ang kahoy kaniadto naghubo kanako, / ang bunga niini gigamit sa kaaway aron magdala og kamatayon; / apan ang kahoy sa Krus, nga nagdala sa bisti sa kinabuhi sa katawhan, / gitamnan sa yuta, / ug ang tibuok kalibutan napuno sa tanang kalipay. / Sa pagtan-aw kaniya nga gitaas, kita, O katawhan, / mosinggit sa Dios uban sa pagtuo: / 'Ang imong balay napuno sa himaya!'
Ang mga propeta nagtagna kanimo, ang mga apostoles nagwali bahin kanimo, / ang mga martir naghimaya kanimo, ug ang mga balaang amahan nagpahayag kanimo nga bulahan. / Busa, uban kanila, samtang giangkon ka namo pinaagi sa Inahan sa Dios, matinahuron ka namo nga gihimaya.
Stepenna, unang antiphona sa ika-upat nga tono.
Ang akong mga ngabil mopahayag og kinaadman, / ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagkasabot.
Bersikulo: Paminawa kini, tanang nasud; tagad, kamo nga nagpuyo sa kalibutan. Salmo 48:4, 2
Ikaduhang Prokeimenon: Pasidunggi ang Ginoo, tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pasidunggi ang Dios sa Iyang mga balaan nga dapit; pasidunggi Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Miingon ang Ginoo sa mga Hudiyo nga miadto kaniya: 'Sa tinuod, tinuod, ginasulti ko kaninyo: bisan kinsa nga dili mosulod sa toril sa mga karnero pinaagi sa ganghaan, kondili mosaka sa lain nga paagi, siya usa ka kawatan ug tulisan; apan ang mosulod pinaagi sa ganghaan mao ang magbalantay sa mga karnero. Gibuksan sa magbabantay sa ganghaan ang ganghaan para kaniya, ug maminaw ang mga karnero sa iyang tingog; gitawag niya ang iyang kaugalingong mga karnero sumala sa ilang mga ngalan ug gidala sila paggawas. Sa diha nga iyang gipagawas na ang tanan niyang kaugalingong mga karnero, miuna siya kanila, ug gisundan siya sa mga karnero kay nailhan nila ang iyang tingog. Dili sila mosunod sa estranghero, kundili modagan sila gikan kaniya, kay dili nila maila ang tingog sa estranghero.' Gisulti ni Jesus kanila kini nga parabula, apan wala nila masabti ang iyang gisulti kanila. Busa miingon pag-usab si Jesus kanila, 'Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, nagaingon ako kaninyo, ako mao ang ganghaan sa mga karnero. Ang tanan nga miuna kanako mga kawatan ug tulisan; apan wala maminaw kanila ang mga karnero. Ako ang ganghaan; bisan kinsa nga mosulod pinaagi kanako maluwas. Mosulod sila ug mogawas, ug makakaplag sila ug malin.
Juan 10:1–9
Nagbubo ang grasya gikan sa imong mga ngabil, / San Demetrio, / kay pinaagi sa imong mga pagtulon-an gipahimutang nimo ang Simbahan, / gipadayag nimo ang kamatuoran sa Ortodoksiya, / ug gipahiya nimo ang makadaot nga skismatikong pangatarungan. / Busa, sama sa sa kinabuhi, / ingon usab pagkahuman sa imong pagpanaw, paningkamoti / nga kadtong mga nilakaw gikan kanato apan dili kanato, / unta, pinaagi sa imong mga milagro, mapakombinsi, / makabawi sa ilang paghuna-huna ug, uban kanato, pagdayegon / sa Dios nga Talo sa Usa.
Ang kanon sa pista adunay irmos sa tono 8 ug ang kanon sa santo sa tono 6. Kung walay paghinumdom, ang kanon sa Inahan sa Dios adunay irmos sa tono 6 ug ang kanon sa santo sa tono 8.
Irmós: Sama sa paglakaw sa Israel sa uga nga yuta / uban sa ilang mga tiil sa kalawoman, / ug misinggit, sa pagkakita nila kang Paraon nga manlutos nalunod: / 'Magtugtog kita og kanta sa kadaugan alang sa Dios!'
Nahimo kong sama sa hambog nga Paraon sa akong pagkamatarug / ug nasilotan sa paglunod tungod sa akong kawalay paghinulsol; / apan ikaw, San Demetrio, pag-iya kong giya sa paghinulsol, / aron ako usab makadawat gikan kang Kristo og pagsulod / sa saad nga yuta.
Wala ko magpatawad sa akong kaugalingon ni sa akong silingan, / apan kanunay nga nag-alagad sa akong tiyan sama sa nagtrabaho sa Ehipto, / ako mismo nangaluya sa kagutom ug kauhaw, / ug gipugngan nako ang uban nga mapahimulos sa mga tipik nga nahulog. / Busa, biyaan sa tanan, nangitag ako og dalangpanan kanimo, O maayong Magbalantay Demetrius, / aron mapakaon mo ako, sama sa mana, sa imong mga pulong / ug mapalong ang akong kauhaw sa mga luha sa kaluoy.
Nakatambok ug nahimong maluoyon ako; Nakalimot ako Kanimo, O Dios, akong Manluluwas, kay hapit na dili ko makadungog sa akong mga dalunggan o masabtan sa akong kasingkasing, bisan pa gani nga ginatawag Mo ako paingon Kanimo pinaagi sa Balaod ug sa mga Propeta. Busa, O akong Magbubuhat ug Manuluwas, pinaagi sa kinabuhi ug pagtulon-an sa Imong alagad nga si Demetrio, itul-id ug luwasa ako.
Alang sa Inahan sa Dios: Unsa may kapuslanan sa akong dugo samtang nagpadulong ako sa akong kapahamakan, / o unsa may makapahimulos kanako, / kon makuha pa nako ang tibuok kalibutan apan mawala ang akong kalag? / Apan Ikaw, O Ginoo, tabangi ako, / aron makadawat ako gikan kang Kristo nga Manluluwas, imong Anak, sa pagpasaylo sa mga sala ug sa kinabuhi nga walay katapusan.
Katavasia: Pinaagi sa paghimo sa tanda sa krus, gipikas ni Moises ang Dagat Pula sa iyang tungkod alang sa mga Israelinhon nga naglakaw sa uga nga yuta, ug sa usa ka hampak gipahiusa pag-usab ang maong dagat aron masangit ang mga karwahe ni Paraon, nga nagpakita sa usa ka dili mapildi nga armas; / busa mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios: / kay Siya gipadayeg na.
Irmos: Walay balaan / sama Kanimo, O Ginoo akong Dios, / nga nagpasidunggan sa dignidad sa mga matinud-anon Kanimo, O Maayo, / ug nagtukod kanamo sa bato / sa Imong pag-angkon.
Ang akong kasingkasing napuno sa dautang buot, / ang akong baba nag-abli pag-ayo sa pagpanamastamas ug pagpanaway, / nagalipay ako sa pagkatumba sa akong silingan, / apan wala gyud nako tagda ang imong makadiyosnon nga pagtulon-an, O Balaan. / Apan bisan pa man, pinaagi sa imong mga milagro, usab-a ako sugod karon / ug himoa akong tighisunod sa imong kinabuhi.
Ang uban nga mga nasud nagapasigarbo sa ilang kaalam, / ang uban sa ilang kusog ug bahandi; / apan kami, O milagrosong Demetrius, nagapasigarbo / sa balaan nga relikya sa mga santo sa Dios ug sa imong kaugalingong makahatag-kinabuhi nga mga relikya, / diin kami makadawat og lawasnong kahimsog / ug makaluwas nga tambal alang sa among mga kalag.
Ikaw nga nagatubag sa mga pag-ampo sa mga nag-ampo / ug nagapanalangin sa handumanan sa Imong matarong, Demetrio, sa among panahon, / hatagi, pinaagi sa iyang mga pag-ampo, pag-ampo batok sa mga kaaway / nga makita ug dili makita.
Alang sa Inahan sa Dios: among madaugong tigpanalipod / ug among matinud-anong manalipod sa among mga pagsulay! / Ayaw pagdumili, tungod sa among mga sala, sa pagdali sa among tabang / ug sa pagluwas kanamo gikan sa among mga kalisdanan, O ikaw nga bugtong putli, bugtong bulahan.
Katavasia: Ang tungkod gikuha isip simbolo sa sakramento: / kay pinaagi sa pagtubo niini gipasabot ang pari; / ug alang sa Simbahan, kaniadto walay bunga, ang kahoy sa Krus karon namulak / alang sa iyang kusog ug kumpirmasyon.
Gisubay ang pagkamatinud-anon sa mga karaan, / gipahinungod nimo ang imong kinabuhi sa pag-alagad sa Dios sa edad nga napulo'g walo. / Busa nahimo kang usa ka bantugang monghe, / usa ka pari, usa ka magtutudlo, usa ka hierark, / ug karon usa ka tigbuhat sa mga milagro ug manalipod sa among mga kalag.
Sa pagpasidungog kanimo, tulo ka beses nga gipanalanginan / Tagahatag sa kinabuhi, ang Krus, / ang mga tawo nagselebrar uban sa kalipay / kauban ang mga dili-lahi nga koro; / daghang mga obispo ang nag-awit sa imong mga pagdayeg uban sa pagrespeto, / samtang dili masukod nga mga monghe ug mga asketa ang nagasimba kanimo, / ug kita tanan naghimaya kang Kristo nga gipako sa krus.
Ang kaban, nga giputos sa bulawan, / sa karaang panahon nagkupot sa sulod niini / ang balaod nga gisulat sa Dios ug ang manna sa langit. / Apan ikaw, Inahan sa Dios, sa imong pagpanamkon, / sa unod nanganak sa Anak sa Dios / alang sa pagbag-o ug kaluwasan sa atong mga kalag.
Irmos: 'Si Kristo mao ang akong kusog, / Dios ug Ginoo', / – ang Balaang Simbahan nag-awit uban sa pag-amping, / nagpahayag uban sa putli nga hunahuna, / nagalipay sa Ginoo.
Ang baka nakaila sa dayami sa iyang agalon, ug ang asno sa tag-iya niini; apan ako, tungod sa walay hunong nga mga kahiligon, nalayo sa akong Magbubuhat. Apan ikaw, O maayong magbalantay, Demetrio, pangitaa ako sama sa nawala nga karnero ug ihap ako sa kawan ni Cristo.
Mas sayon pa ang pag-ani og mga bungkos sa ubas gikan sa katingkatingan ug mga igos gikan sa palungpung, / kaysa pagkuha sa lana sa kaluoy gikan sa akong batong kasingkasing. / Busa, Dimitri, mag-uuma sa ubasan ni Kristo, / panagang-a ako sa kahadlok sa Ginoo ug pahup-a ang akong kauhaw sa tubig sa paghinulsol.
Ikaw nga nagmando sa imong adlaw nga mosidlak sa mga maayo / ug nagpadala og ulan sa mga matarong, / aron bisan usa ka buhok sa akong ulo dili malaglag—Ikaw nagpanalipod kanako, usa ka makasasala. / Tanan nga mga elemento, alang kanako nga usa ka dautang tawo, nagpabilin sa ilang husto nga han-ay, / apan ako ra ang nagpabilin nga walay pagbati. / Apan hatagi ako, O Ginoo, alang sa imong alagad nga si Demetrio, / sa pagsabot sa Imong mga buhat ug, sa pagpaminaw sa Imong pulong, sa pagkahadlok Kanimo.
Theotokos: Sa pag-abot sa panahon sa Inkarnasyon, / ang Imong Anak gipadayag taliwala sa duha ka hayop. / Sa pagduol sa panahon sa among kaluwasan, / Siya nagpakita taliwala sa duha ka kawatan, O Inahan sa Dios. / Sa duha ka katingalahang buhat dili masabtan ang Pulong, / aron kita, nga nagasimba kaniya nga nahimong unod ug nag-antos alang kanato, / magpasidungog kanimo, Inahan sa Dios, sa awit.
Katavasia: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong pagdumala, / Nasabtan ko ang Imong mga buhat, / ug gidayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Irmos: Pinaagi sa Imong banal nga kahayag, O Maayo, / pasiga sa gugma ang mga kalag nga naghandum Kanimo sukad pa sa kaagahon – ako nag-ampo – / aron mailhan nila Ikaw, ang Pulong sa Dios, ang tinuod nga Dios, / nga nagtawag kanila gikan sa kangitngit sa sala / paingon Kanimo.
Ang balaod sa Ginoo usa ka suga sa akong mga tiil, / ug ang Iyang mga sugo usa ka kahayag sa akong agianan; / apan ako, nga nagapangita ug nagatagak sa kangitngit sa kawalay-hibalo, / dili ko gustong makadawat og suga uban sa maalamon nga mga birhen. / Apan ikaw, masidlak nga Demetrio, nagtindog sa akong atubangan isip akong giya, / aron ako usab, sa espiritu, makadali gikan sa gabii paingon sa kaadlawon padulong sa Dios.
Masakiton ako sa lawas ug sa kalag: kay akong gipakadaut ang lawas pinaagi sa sobra nga pagkaon ug pag-inom, ug gisal-ot ang kalag sa pagkalunod sa sala. Mas grabe ug mas lisod pa gayud ang akong sakit! Apan ikaw, O bag-ong tigbuhat sa mga milagro, hangyoa si Kristo, ang Mananambal sa tanan, nga buot unta Siya nga tambalan silang duha.
Ginoo, among Dios, hatagi kami og kalinaw sa among mga adlaw; Ginoo, among Dios, padako ang gugma sa among sulod, aron kami tanan, sa usa ka tingog ug usa ka kasingkasing, mosugid Kanimo, ang Usa ka Dios nga gihimaya sa Trinidad.
Theotokos: Wala nako dawata ang kahadlok sa Ginoo sa akong sabakan, / ni nagmasubo ang akong kasingkasing tungod sa akong kapabayaan; / apan, sa kanunay nga nagatukod ug nanganak og sala ibabaw sa sala, / gipanglutos ako sa akong konsensya sa ilang pagdaghan. / Busa, sa taliwala niining kadagatan sa mga dautan, nagatuaw ako kanimo, O Ginoo: / tabangi ako nga matawo pag-usab ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan pinaagi sa paghinulsol.
Katavasia: O tulo ka beses nga bulahan nga Kahoy, / diin gipako si Kristo, Hari ug Ginoo, / pinaagi kanimo napukan ang manlimbong, / nga siya mismo nadakpan sa Dios, / nga gipako kanimo sa unod, / nagahatag kalinaw sa atong mga kalag!
Irmos: Sa pagtan-aw nako sa dagat sa kinabuhi / nga nag-alon sa mga balud sa tukso, / ako, nga nangitag dalangpanan sa Imong malinawon nga pantalan, misinggit kanimo: / 'Luwas-a ang akong kinabuhi gikan sa pagkaguba, / O Ikaw nga Labing Maloloy-on!'
Gikan sa balyena, O Jonas, ug gikan sa lapok nga yuta sa daplin sa lanaw, gidala ka sa Ginoo, San Demetrio, ngadto sa kahayag: wala ka'y kadaut sa tiyan sulod sa tulo ka adlaw, samtang nagpabilin kang dili malata sa sulod sa yuta sulod sa kap-atan ka tuig. Usa ka dakong milagro! Apan labi pa gayud ka dako ang gasa sa Dios, / kay pinaagi sa mga milagro gipahimaya Ka Niya isip usa ka propeta.
Ang mga karaang taga-Nineve, nga mga pagano nga dili motuo, / naghinulsol sa usa ka sermon lang sa propeta. / Apan ako, nga adunay daghang balaan nga pagtulon-an / ug paminaw niini matag-adlaw, nagpabilin nga dili maghinulsol. / Apan ikaw, O Balaan, pinaagi sa imong mga pag-ampo, / giya ako aron kini masunod sa buhat.
Ang kinahiladman sa sala naglangkob kanako, / ug ang kagubot sa akong mga kahiliganan naglunod kanako. / Busa, sa wala pa itambog ang akong kalag sa impyerno, / nagatuaw ako Kanimo, O Ginoong Dios, sa akong kaguol, / aron tungod sa imong matarong, Demetrio, paminawa ako ug luwasa ako.
Theotokos: Dali nga Tabang sa panahon sa kalisdanan, / andam nga dalangpanan alang sa mga gilukop sa unos! / Panalipdi ako, Inahan sa Dios, gikan sa baha niining kinabuhi / ug ayaw tugoti nga mabangga ako sa bato sa espirituhanong pagkaguba.
Katavasia: Sa tiyan sa halimaw sa dagat, / gipanglapad ni Jonas ang iyang mga bukton sa porma sa krus, / nga klarong nagtagna sa makaluwas nga pag-antos; / ug pagkahuman nga migawas gikan didto pagkahuman sa tulo ka adlaw, / nagtagna siya sa supernatural nga pagkabanhaw / ni Kristo nga Dios, nga gipako sa krus sa unod / ug, pinaagi sa Iyang pagkabanhaw sa ikatulong adlaw, gipahayag ang kalibutan.
Gipataas sa Krus sumala sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / ipagani ang Iyang kaluoy sa bag-ong katawhan nga nagdala sa Iyang ngalan, / O Kristo Dios; / pasayloa ang Iyang matinud-anong katawhan(*) pinaagi sa Iyang gahum, / ug hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat sa Iyang tabang, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Ikos: Gisaad sa ikatulong langit sa paraiso / ug nadungog ang dili masukod ug banal nga mga pulong, / nga dili masukod sa sinultian sa tawo, – / unsa man ang iyang gisulat ngadto sa mga taga-Galacia, / sama sa inyong nabasa ug nahibal-an, mga mahigugma sa Kasulatan? / 'Ayaw ko pasigarbo – / gawas sa Krus sa Ginoo, / diin, pag-antos Niya, gipatay Niya ang mga pag-antos.' / Busa kita tanan magpabilin nga hugot niini, / ang Krus sa Ginoo, ingon atong garbo; / kay alang kanato kini nga kahoy nga makaluwas mao ang / armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaugan.
*Griyego: atong mga hari
Ang Bituon sa Rusya, nga misidlak gikan sa Kyiv, / ug nakaabot sa Rostov pinaagi sa Novgorod sa Amihanan, / nagpasiga sa tibuok yuta pinaagi sa pagtulon-an ug mga milagro, / himoa natong dayegon ang maalamon nga magtutudlo nga si Demetrio. / Kay gisulat niya alang sa tanan ang tanang magamit nga pagtulon-an, / aron, sama ni Pablo, mapahimakas niya ang tanan ngadto kang Kristo, / ug maluwas ang atong mga kalag pinaagi sa tinuod nga pagtuo.
Ikos: Alang sa mga matarong sa langit – mahitungod sa mga nagahinulsol, / ug alang kanamo nga mga makasasala dinhi sa yuta – mahitungod kanimo, matarong nga Dimitri, / angay gayud nga maglipay kami, / kay sa imo namo nakaplagan ang usa ka bag-ong manalipod sa atubangan sa Dios alang kanamo. / Samtang gihatagan ka namo og angay nga pagdayeg, / nagasinggit kami sa kalipay: / 'Maglipay kamo, garbo sa Rostov ug himaya sa tibuok Rusya!'
Irmos: Ang Anghel gihimo ang hurno / basang-basa alang sa mga matinud-anong batan-on, / ug ang sugo sa Dios, nga nagpasunog sa mga Caldeo, / nagpugos sa manlupig sa pagsinggit: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
Sama sa tulo ka batan-on sa hurno sa Babilonia / gipalong ang gahum sa kalayo pinaagi sa pag-ampo, / ingon usab ikaw, Demetrio, gipadayag sa Dios, / gipalong nimo ang kalayo sa paghalad sa kaugalingon, nga misiga sa mga eremiteryo, pinaagi sa imong mga pagtulon-an. / Busa, alang sa kaluwasan sa mga kalag nga nagakawala, / gipahimaya ka sa Ginoo pinaagi sa mga milagro ug pagkawalay-kadaut; / ug kami, sa among bahin, gipasidunggan ka pinaagi sa mga awit nga angay sa usa ka balaan.
Unsa kadaghan nga mga panalangin ang inyong nawala, kamong mga salbahis nga skismatiko: / kay wala kamo'y espirituhanong pangulo, ni tinuod nga magtutudlo sa kaluwasan, / ni makatagamtam kamo sa Dili-Dugo nga Halad o sa ubang mga sakramento! / Apan karon, ilhon na ninyo ang inyong makaguba nga ilusyon, / ug kon dili kamo motuo sa mga buhat ug pagtulon-an sa anghel-sama nga Demetrio, / nan, sama sa mga Caldeo, motuo kamo sa mga milagro nga iyang gihimo, / aron kamo, uban kanamo, sa usa ka tingog, makapangamuyo sa Dios sa among mga amahan.
Tinuod gayud, among Dios, / Ikaw ra gayud ang Dios sa mga dios ug ang Ginoo sa mga ginoo, / ug gawas Kanimo walay lain, / ug gawas sa Imong Balaang Katolikong Simbahan walay lain, / bisan sa langit o sa yuta, nga among angayng adtoan alang sa kaluwasan. / Busa, itugot nga sa usa ka tingog ug usa ka kasingkasing among himoon nga himayaon / Ikaw, nga katingalahang nagpadayag sa tanang imong mga tinguha sa mga balaan.
Alang sa Inahan sa Dios: Ang propeta Daniel nakakita Kanimo / ingon usa ka bukid, O Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / samtang ang atong kanunay hinumduman nga Santo Demetrio, / sama ni Gideon, gitawag Ka nga 'Ang Gi-didihan sa Balhibo'. / Kami, nga nag-angkon niining duha ka kamatuoran, nag-ampo / nga ang Simbahan matukod ibabaw sa Bato nga nagbulag sa Iyahang kaugalingon gikan Kanimo—Kristohanong— / ug nga ang mga kasingkasing sa mga matinud-anon / mapainom sa hamog sa Imong grasya.
Katavasia: Ang buang nga sugo sa dautang tirano, / nga nagbahô sa hulga ug panamastamas nga makalilisang sa Dios, / naglubong sa mga nasud sa kagubot; / apan ang tulo ka batan-on wala matul-og / sa mabangis nga kasuko o sa nagdilaab nga kalayo; / apan, samtang anaa sila sa kalayo, / diin mihuyop ang hangin nga nagdala og hamog, nag-awit sila: / 'O labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Irmos: Gikan sa kalayo gipagawas Mo ang hamog alang sa mga matarong, / ug sa tubig gipalong Mo ang halad sa matarong: / kay Ikaw nagbuhat sa tanang butang, O Kristo, pinaagi lamang sa Imong kaugalingong kabubut-on. / Gidayeg ka namo hangtod sa kahangturan.
Gigamit Nimo ang tanang paagi, O Balaan, aron ibalik ang mga naligaw, / gipalong sa tubig sa paghinulsol ang kalayo nga misiga sa mga eremiteryo, / gitawag ang mga nagpa-gutom sa dili mamatay nga salo-salo, / ug gipangumbinsi ang mga nahayag ug ang mga apostata, aron, sa pagkabunyag pag-usab, dili nila pag-usab ipasakitan si Kristo, / nga magpabilin sa usa ka bunyag. / Sa bisan asa, gitudloan nimo ang tanan sa tinuod nga pagtuo / ug karon, pinaagi sa imong mga sinulat, nagpadayon ka sa pagtudlo sa mao gihapon. / Busa, isip usa ka tinuod nga magtutudlo, gihatagan ka namo og dungog uban sa mga balaan.
Sama sa mga karaang magtutukod sa Torre sa Babel—mga kaaway sa atong pagkamatinud-anon—nangahas sila sa pagtukod sa tukuranan sa ilang kabuang ibabaw sa balas sa pamintasan. Apan sa dihang ang mga tubig sa pag sa imong mga pagtulon-an, O Balaan, mibotang kanila, dali silang natandog hangtod sa ilang mga pundasyon ug dako kaayo ang ilang pagkahugno; samtang alang kanamo, ang matinud-anon, naghatag kini og paglig-on ug pagtul-id.
Eternong Amahan, ka-eternong Anak, / Maayong Maghupay, Binarong Espiritu; / Ginikanan sa Pulong sa Dios, / Eternong Pulong sa Amahan, / Buhing ug malalang Espiritu, / Trinidad-sa-Pagkahiusa, kalooy-a ako.
Ang Theotokos: Sama sa nagdilaab nga tanom nga hilamon, nga nagdilaab sa kalayo, wala kini gilunop sa kaugalingon, / apan, sa paghatag og kahadlok sa tawo nga nakakita sa Dios, nagdala kaniya sa pagrespeto, / ingon usab Kanimo, ang Nobya nga wala mailhi ang kaminyoon, / sa pagdawat sa Kalayo sa Pagkadiosnon sa Imong sabakan, / nagpabilin Kang walay mantsa atol sa pag-anak. / Usa ka katingalahang misteryo! / Ginasunog Nimo sa kaulaw ang mga mapanghimagsik batok sa pagkamatinud-anon, / samtang ginabuhian Nimo og daghang milagro ang mga ortodoksong mananamba.
Katavasia: Pagpanalangina, O mga batan-on, / ang Dios Amahan, ang Magbubuhat, / nga patas sa ihap sa Trinidad; / awita ang Pulong nga nanaug / ug gibag-o ang kalayo ngadto sa hamog; / ug itas hangtod sa kahangturan ang Labing Balaan nga Espiritu, / nga nagahatag kinabuhi sa tanan!
Irmos: Dili mahimo sa tawo nga makakita sa Dios, / Kinsa ang mga puwersa sa mga anghel dili gani makasugakod sa pagtan-aw; / apan pinaagi Kanimo, O Labing Balaan, / ang Nakahimong-Tawo nga Pulong nahimong makita sa mga mortal. / Naghimaya Kaniya, / kami, kauban sa langitnong mga puwersa, / nagadayeg Kanimo.
Bulahan ang atong Ginoo, nga mibisita kanato niining mga katuigan / ug nagtukod para kanato sa Simbahang Ruso og usa ka bag-ong manggagahum sa mga milagro, si Demetrius, / kay sama sa iyang pagbuhat sa iyang ministeryo sa pagkabalaan ug pagkamatarong sa iyang kinabuhi, / ingon usab, pagkahuman sa iyang pagpanaw, iya usab giya ang mga naligaw / aron makaplagan nila ang mga dalan sa kaluwasan.
Gloria kanimo, Punong Magbalantay, kay sa atong mga adlaw gitudlo Nimo ang magmata nga magbalantay nga si Demetrio isip magbabantay, nga nagapahawa sa mga baho nga kanding gikan sa imong walay dunggoan nga panon.
Kahimaya kanimo, Kristo among Dios, / pagdayeg sa mga matinud-anon ug kalipay sa mga matinud-anon, / kay imo gipamatud-an ang pagwali sa imong Balaan nga si Demetrio / pinaagi sa tinuod nga mga milagro.
Theotokos: Kanimo, nga nakadawat og kalipay gikan sa Anghel, / kami usab, sumala sa imong propesiya, / nga nagtawag kanimo nga bulahan sa tanang kaliwatan, nagasinggit sumala sa Ebanghelyo: / 'Malipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Katavasia: Ikaw, O Inahan sa Dios, usa ka misteryosong paraiso, / nga walay kasakit nga nanganak kang Cristo, / Pinaagi Niya ang nagahatag-kinabuhi nga kahoy sa Krus / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gipataas, / ginasimba Niya ug ginadayeg Ka.
Ang Krus mao ang magbabantay sa tibuok uniberso, / Ang Krus mao ang kaanyag sa Simbahan, / Ang Krus mao ang gahum sa mga hari, / Ang Krus mao ang kusog sa mga matinud-anon, / Ang Krus mao ang himaya sa mga Anghel / ug ang kapildihan sa mga demonyo. (2)
Pinaagi sa pagtukod sa mga utlanan sa mga nasud sumala sa gidaghanon sa Imong mga anghel / ug sa pagtigom sa Imong Simbahan gikan sa nagkalat nga mga anak ni Adan, / imong gipadaghan ang Imong mga balaan sa sulod niini, among Dios, sama sa mga bitoon sa kalangitan; / ug taliwala kanila misidlak ang handumanan sa Imong balaang martir nga si Demetrio. / Tungod kaniya, pasiga ang mga kalag nga nangitngit tungod sa makabahinbahin nga pamahiin, / aron kita magkahiusa sa pag-awit kanimo sa tulo ka beses nga himno: Aleluya.
Karong adlawa gitaas ang Krus / ug ang kalibutan ginasagrado; / kay Ikaw, Kristo, nga naglingkod uban sa Amahan ug sa Espiritu Santo, / sa pag-unat sa Imong mga bukton niini, / gidani Nimo ang tibuok kalibutan ngadto sa kahibalo Kanimo. / Busa, hatagi ang mga nagalaum Kanimo / sa langitnong himaya.
Sunda ang mga tiil ni San Demetrio, nga mibiya kanato paingon sa langitnong puloy-anan, / nagatuaw kami kanimo, O Ginoo, uban sa paglaum: / ingon nga makita ka namo nga gipintalan dinhi sa yuta / sa imong labing putli nga ikon kauban ang Walay Katapusan nga Bata, / busa tugoti nga makita usab ka namo nga nagtindog sa tuo sa imong Anak ug Dios / sa dili masudlan nga kahayag sa langit.
Gikan pa sa imong pagkabatan-on gipahinungod nimo ang imong kaugalingon / sa pagpangita sa kinaadman ug sa kahadlok sa Dios; / ug pagkahuman nimo kini naangkon, wala nimo kini gilubong sa yuta sama sa usa ka tapulan nga sulugoon, / kondili, pinaagi sa pagtudlo ug paglihok subay sa kabubut-on sa Iya nga nagahatag kanimo sa imong talento, / imo kini gipadaghan og gatus ka beses pinaagi sa imong mga paningkamot, / ug ikaw usa ka dakong negosyante, / nga nagpadayag sa daan ug bag-o, / ug, sa pagpadayag sa kahulogan sa mga banal nga sinulat, / nagtudlo usab ka sa pagkamaayo. / Busa, Dimitri, maayong matinud-anong alagad sa Dios, / tungod sa daghang bahandi nga imong gipadayag kanamo, / misulod ka sa kalipay sa imong Ginoo.
Gitugyan nimo ang tibuok nimong hunahuna sa pagsunod sa pagtuo, / aron kini mapalamuti sa mga maayong buhat; / busa napamatud-an nimo nga ikaw usa ka maalamon nga mag-uuma sa ubasan ni Cristo, / kay ang matag sanga nga wala magbunga / giputol nimo tungod sa kahadlok sa Ginoo, / nga nagpabilin lamang ang pagkamapa-Diosnon; / Gikan sa gawas, gipanalipdan nimo kini sa mga doktrina sa Simbahan, / sa sulod, gipalig-on nimo kini sa tore sa ortodoksiya, / gipanghukay nimo ang mga tinik sa bakak nga mga pagtulon-an bisan asa. / Busa karon usab, masipag nga San Demetrio, / bisitaha ang imong ubasan, nga gitamnan sa tuo nga kamot sa Labawng Ginoo, / aron kini mamunga—ang mga hugpong sa kaluwasan.
Gibutang nimo ang imong paglaum sa Dios hangtod sa katapusan: / samtang mitabok ka sa kalawom niining kalibutan, O bulahan, / wala ka malumos sa kagubot sa kinabuhi, / ug, samtang nag-antos ka sa unos sa mga tukso, wala ka nabangga sa mga bato sa paglimbong, / apan, kanunay nga hinay-hinay nga giya, / nakaabot ka sa usa ka malinawong pantalan. / Ug, pagkuha nimo sa timon sa barko sa Simbahan ni Kristo, / gibalik nimo kini sa usa ka luwas nga dalan, / gibungkag pag-usab nimo ang mga hangin nga nagbuga og erehiya, / ug gipahugti kini sa angkla sa imong mga pagtulon-an, / aron kita makatingala ug magpakilusot sa Dios, / nga magpadayon ka sa pagpahilum sa supak nga hangin sa erehiya / pinaagi sa imong mga pag-ampo.
Ikaw hingpit nga gipahinungod sa Diyos ug sa imong isigkatawo, / kay, human nimo gipang-atiman ang imong kawan, / nagpaningkamot ka sa imong kalag pinaagi sa paghunahuna sa Diyos ug sa pagtudlo, / samtang sa lawas nagsilbi ka sa mga nangayo sa imong tabang: / nagpalig-on sa mga nagaluya ang pagtuo, / nag-ayo sa mga kalag nga naantos tungod sa paghinulsol, / nagbendit sa mga nabungkag sa kasingkasing uban sa lig-on nga paglaum, / nagbalik sa mga naligaw gikan sa kamatuoran ngadto sa husto nga dalan, / ug nangita, alang sa pagkamatinud-anon, sa mga nangalaglag sa erehe. / Busa, O among labing malumo nga magbalantay, San Demetrio, / hangyoa si Kristo nga Dios, ang Punong Magbalantay sa imong panon, / nga Siya mismo ang magbantay niini sa pagkahiusa sa hunahuna, gugma ug ortodoksong pagtuo.
Gloria, Tono 6: Awita, O Rusya, usa ka bag-ong awit ngadto sa Ginoo, / dayega ang imong Dios, O siyudad sa Rostov, / kay ang Labawng Ginoo malipay sa paghatag kanato og usa ka bag-ong tigbuhat sa mga milagro, si Demetrio, / nga nakadawat og pagpamatuod gikan sa tanan ug gikan sa Kamatuoran mismo. / Samtang gihatagan nato og dungog ang iyang handumanan taliwala sa mga balaan, / kita usab, mga tigulang ug mga batan-on, / pagdayeg ug pagpasidungog sa atong Dios, / nga nagtugot nga ang ingon ka dako nga sulugoon Niya mosidlak taliwala nato / uban sa pagkawalay-kadaut ug gahum sa paghimo og milagro nga angay sa mga balaan.
Ug karon, niining adlaw sa pista, Tono 6: Niining adlawa gisaulog ang Pagtaas sa Krus sa Ginoo, / ug ang mga matinud-anon modawat niini uban sa gugma, / ug hatagan sila og panambal / sa kalag, sa lawas, ug sa matag sakit. / Gidayeg nato kini uban sa kalipay ug kahadlok: / uban sa kahadlok tungod sa sala, ingon nga dili kita angay; / apan uban sa kalipay tungod sa kaluwasan nga gihatag ni Kristo nga Ginoo, / nga gipako niini, sa kalibutan, / Siya nga puno sa dakong kaluoy.
Ang katahum sa Imong pagkabirhen dili masukod, / Ang Imong himaya, O Inahan sa Dios, labaw pa sa mga pulong, / kay napili Ka, sama sa adlaw, / puno, sama sa bulan ug sa bahaghari sa ilang kasagaran, / sama sa sedro sa Lebanon sa panahon sa pag-ani sa kabukiran / ug sama sa sipres nga misaka gikan sa walog paingon sa langit. / Daghan kaayong katahum ug himaya ang naa kanimo, O Kanunay nga Birhen, / apan labaw sa tanan – nga ikaw ang nag-anak sa Usa nga nagbitbit sa tanang butang. / Pag-ampo Kaniya uban ni San Demetrio, / aron Siya magluwas ug magpasiga sa among mga kalag pinaagi sa tinuod nga pagtuo.
Ang Dakong Doxolohiya. Ang Tropario sa Santo. Himaya, ug karon, sa pista o sa Theotokos. Ug ang Pagpahawa.
Ang mga 'Blessed' sa Kapistahan, Oda 9 sa ika-4 nga modo, ug sa Santo, Oda 6 sa ika-4 nga modo.
Kung walay Dedikasyon, ang mga Bulahan gikan sa kanon sa Santo, mga istikso 3 ug 6 sa tono 8.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / hatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Masigasig alang sa Ortodoksiya ug manlupig sa eskisma, / Mananambal sa Rusya ug bag-ong manalipod sa atubangan sa Dios, / pinaagi sa imong mga sinulat gihimo nimo nga maalamon ang mga walay kinaadman, / espirituhanong lira, Bulahan Demetrio, / hangyoa si Kristo nga atong Dios alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang Bituon sa Rusya, nga misidlak gikan sa Kyiv, / ug nakaabot sa Rostov pinaagi sa Novgorod-Seversky, / nagpasidlak sa tibuok yuta pinaagi sa pagtulon-an ug mga milagro, / himoa natong dayegon ang maalamon nga magtutudlo nga si Demetrius. / Kay gisulat niya alang sa tanan ang magamit nga pagtulun-an, / aron, sama ni Pablo, mapadani niya ang tanan kang Kristo, / ug maluwas ang atong mga kalag pinaagi sa tinuod nga pagtuo.
Gamay nga gipataas sa Krus sa Iyang kaugalingong kagustuhan, / hatagi og kaluoy ang bag-ong katawhan nga nagbitbit sa Iyang ngalan, / O Kristo nga Dios; / lipaya ang Iyang matinud-anong katawhan pinaagi sa Iyang gahum, / hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat sa Iyang tabang, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Prokeimenon, Alleluia, ug berso sa Komunyon para sa pista ug sa santo.
Itas-a ang Ginoo, among Dios, ug simbaa sa Iyang mga tiil, / kay balaan kini.
Bersikulo: Ang Ginoo misaka sa trono: maglagot na ang mga nasud! Salmo 98:5, 1a
Ang akong baba mosulti og kinaadman, / ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagpakasabot. Bersikulo: Paminawa kini, tanang nasud; tagad, kamo nga nagpuyo sa kalibutan. Salmo 48:4, 2
Mga igsoon, ang ingon ana ang angay alang sa us : Punong Pari: balaan, walay sala, walay hugaw, gibulag gikan sa mga makasasala ug gipataas sa ibabaw sa mga langit, nga wala nay kinahanglanon, sama niadtong mga labawng pari, sa paghalad og halad adlaw-adlaw—una para sa iyang kaugalingong mga sala, unya para sa mga sala sa katawhan—kay gihimo Niya kini sa usa ka higayon alang sa tanan pinaagi sa paghalad sa Iyang kaugalingon ingon halad. Kay ang Balaod nagtudlo isip mga labawng pari nga mga tawo nga may kahuyang, apan ang pulong nga gisunod sa panumpa, nga miabut pagkahuman sa Balaod, nagtudlo sa Anak, nga hingpit hangtod sa kahangturan. Ang punoang punto sa gisulti mao kini: aduna kita'y ingon nga Labawng Pari, nga naglingkod sa tuo sa trono sa Kahimayaan sa langit, ingon nga ministro sa santuwaryo ug sa tinuod nga tabernakulo, nga gitukod sa Ginoo, ug dili sa tawo. Heb 7:26–8:2
Bersikulo: Hinumdumi ang Imong katawhan, nga imong nakuha sukad pa sa sinugdan. Bersikulo: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa kadenaan sa mga kapanahonan, naghimo ug kaluwasan sa tunga-tunga sa yuta. Salmo 73:2a, 12
Bersikulo: Ang mga ngabil sa matarong mosulti og kinaadman, ug ang iyang dila mopahayag og hustisya. Bersikulo: Ang balaod sa iyang Dios anaa sa iyang kasingkasing, ug ang iyang mga tiil dili masayop. Salmo 36:30–31
Miingon ang Ginoo sa mga Hudiyo nga miadto kaniya: 'Ako ang ganghaan; kon kinsa ang mosulod pinaagi kanako, siya maluwas, ug mosulod ug mogawas, ug makakaplag og padayunan. Ang kawatan moanha lamang aron mangawat, ug mamamatay, ug magaguba. Ako miabot aron sila makabaton og kinabuhi, ug makabaton niini nga bug-os. Ako mao ang maayong magbalantay. Ang maayong magbalantay ihatag ang iyang kinabuhi alang sa mga karnero. Apan ang suking magbalantay, nga dili magbalantay ug wala magpanag-iya sa mga karnero, makakita sa lobo nga moanha, biyaan ang mga karnero ug modagan—ug dakpon sa lobo ang mga karnero ug ikalat ang panon. Ang suking magbalantay modagan kay suking magbalantay ra siya ug wala siyay pagtagad sa mga karnero. Ako ang maayong magbalantay; kaila ko sa akong kaugalingon ug kaila usab ang akong kaugalingon kanako. Ingon nga kaila ang Amahan kanako, kaila usab ko sa Amahan; ug itugyan ko ang akong kinabuhi alang sa mga karnero. Aduna pa Akong uban pang mga karnero nga dili bahin niining kawan; kinahanglan usab nako silang dad-on, ug maminaw sila sa akong tingog, ug usa ra ka kawan, usa ra ka Magbalantay. Juan 10:9–16
Ang kahayag sa Imong nawong misidlak kanamo, O Ginoo!
Ang mga matarong hinumduman hangtod sa kahangturan; dili sila mahadlok sa panamastamas. Alleluia. (3) Salmo 4:7b; 111:6b–7a
Pagkahuman sa pagbiya sa Liturhiya, ang pari mosulod sa Pultahan sa Hari uban ang insenso, gisundan sa diyakono nga nagbitbit ug kandila, ug giinsensohan ang Balaang Krus sa analohion tulo ka beses; sumala sa tradisyon, ang koro moawit sa tropario sa pista niining panahona, gisundan sa 'Gloria, ug karon' – ang kondakio sa pista. Dayon ibutang sa pari ang Balaang Krus sa iyang ulo ug, gisundan sa diyakono nga nagbitbit ug kandila ug insenso, dad-on ang Krus pinaagi sa Hariang Pultahan ngadto sa santuwaryo, ibutang kini sa halaran, ug iinsensohan ang palibot sa halaran. Human masirad-an ang Hariang Pultahan ug ang tabing, ang Krus mahinahong dad-on sa dapit diin kini itago.
1 Oktubre
Ang usa ka Dios, nga nagpuyo sa labing hataas nga mga trono, / gitagaan ang Iyang alagad og panan-aw sa labing hataas nga mga butang sa yuta / – ikaw, O Soberanong Ginoo, nga nag-unat sa Iyang labing balaan nga mga kamot sa pag-ampo, / nag-ampo alang sa siyudad ug sa mga tawo niini. / Tabuni usab kami karon, O Ginoo, / sa omophorion sa Iyang kalooy. (2)
Ang siyudad nga nagpasidungog ug naghimaya Kanimo sumala sa angay, Ginoong Dama, imong gitabonan sa imong balaan nga omophorion gikan sa pagsulong sa mga kaaway, gikan sa gutom, linog ug panagbangi sa katawhan, O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, Nobya sa Dios, usa ka taming ug manalipod alang sa katawhan.
Ang buhing templo ni Kristo, / ug alang sa mga matinud-anon – usa ka pader, usa ka dalangpanan, ug usa ka kusog! / Pinaagi Kanimo, Inahan sa Dios, ang Imong siyudad maluwas; / kadtong kanunay nga nagapasigarbo Kanimo / makadaog batok sa mga pagano, / kay gipanabonan Mo sila sa omophorion sa Imong kaluoy.
Umari, kamong tanan nga mahigugma sa mga pista, / mag-awit kita sa Labing Balaan nga Birhen: / kay karong adlawa ginasaulog sa mga Anghel ug mga balaan / ang balaan nga Pagpanalipod sa Inahan sa Dios / ug ginatawag kita, nga mga tawo sa yuta, sa pagdayeg kaniya, / aron kita makasiyagit uban sa walay hunong nga tingog: / 'Malipayon ka, katingalahang palamuti sa Simbahan / ug katingalahang panalipod sa tibuok kalibutan! / Malipayon ka, tabang sa mga matinud-anon sa mga gubat ug panalipod sa mga mandirigma! / Malipayon ka, among panalipod ug depensa, / kay ang Kristohanong kaliwatan / walay hunong nga nagtawag kanimo nga bulahan!
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Kahimaya sa langit ug kalipay sa yuta, / – kay ang Reyna, uban sa tanang mga balaan, / nag-ampo alang kanato sa templo!
Bersikulo: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ipaling ang imong dalunggan. Salmo 44:11a
Umari, mga matinud-anon, sa balaang simbahan, / kay didto gitabonan sa Inahan sa Dios ang katawhan sa iyang omophorion / gikan sa tanang pag-atake sa kaaway.
Antifona: Ang mga dato sa katawhan / mangaliya sa Imong nawong. Salmo 44:13b
Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / ayaw kami kalimti, kami nga imong mga sulugoon, / apan pag-ampo alang kanamo nga nag-awit sa imong mga pagdayeg uban sa pagtuo.
Umari, kamong tanan nga ganahan sa pagsaulog, / atong dayegon ang balaan nga Panalipod sa Inahan sa Dios: / kay gikalapad Niya sa kalooy ang Iyang mga kamot ngadto sa Iyang Anak / ug ang kalibutan napanalipdan sa Iyang balaan nga panalipod. / Busa, pinaagi sa atong mga ngabil ug kasingkasing, / ug sa mga himno ug espirituhanong mga kanta, / kauban sa tanan nga nagapangitag dalangpan Niya, / atong saulogon nga matin-aw.
Niining adlawa kita, mga matinud-anon, nagasaulog nga matinam-awon, / panalanginan sa Imong pag-abot, O Inahan sa Dios; / ug, sa pagtan-aw sa Imong labing putli nga hulagway, nagasinggit kami uban sa debosyon: / 'Tabuni kami sa Imong balaan nga Panalipod / ug luwasa kami gikan sa tanang dautan, / nagapakakusog kami sa Imong Anak, si Kristo among Dios, / nga luwason ang among mga kalag'.
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
O putli nga Inahan sa Dios! / Ikaw ang dakong Manag-ampo alang sa mga nag-antos, / ang paspas nga Tabang, / ang kaluwasan ug kusog sa kalibutan, / ang kalawoman sa kaluoy, ang bukal sa langitnong kinaadman, ang Panalipod sa kalibutan. / Busa, mag-awit kita, O mga matinud-anon, sa Iyang masidlak nga omophorion, / nagpahayag og dili masukod nga mga pagdayeg: / 'O Ikaw nga Kalipay, lipay, kay ang Ginoo uban Nimo, / nagahatag pinaagi Nimo og dakong kaluoy sa kalibutan!' (2)
Ang katingalahang Isaias nagtagna, nagpahibalo: / 'Ug mahitabo sa katapusang mga adlaw – / ang bukid sa Ginoo ipadayag / ug ang balay sa Ginoo sa tumoy sa bukid.' / Ug karon nakita namo sa Imo, O Maningkamot nga Ginoo, / ang tinuod nga pagtuman sa iyang propesiya: / kay ang mga bukid ug bungtod gipahimutang / sa daghang ngalan nga mga simbahan sa Iimong mga pista. / Busa, uban sa kalipay among gipangawit kanimo: / 'Malipay ka, O Puno sa Kalipay, kay ang Ginoo uban kanimo, / nagahatag pinaagi kanimo og dakong kaluoy sa kalibutan!'
O katingalahang Kaanyag sa tanang matinud-anon! / Ang tinuod nga pagtuman sa mga propesiya, / ang himaya sa mga Apostoles ug pagdayanday sa mga martir, / ang pagdayeg sa pagkabirhen ug katingalahang panalipod sa tibuok kalibutan. / Tabuni, O Ginoo, sa omophorion sa Imong kalooy / ang tanang mga tawo nga nagatuaw: / 'Malipay ka, O Punô sa Kalipay, ang Ginoo uban Kanimo, / nagahatag pinaagi Kanimo og dakong kalooy sa kalibutan!'
Sama sa paraiso nga gitamnan sa Dios / ug sa dapit diin motubo ang Kahoy sa Kinabuhi, / ginapainom sa Espiritu Santo, / – mao kini among pag-ila kanimo, Inahan sa Dios, / nga nanganak sa Magbubuhat sa tanan, / nga nagapakaon sa mga matinud-anon sa Pan sa Kinabuhi. / Ampinga kami kaniya, kauban sa Mibulgar, / tabuni ang mga Ortodoksong matinud-anon sa imong balaan nga omophorion / gikan sa tanang katalagman.
Ang langit ug ang yuta gipanalanginan, / ang Simbahan nagdan-ag, / ug ang tanang katawhan nagalipay: / kay tan-awa, ang Inahan sa Dios, uban sa mga anghel, uban kang Juan nga Maninulti ug Juan nga Teologo, uban sa mga propeta ug mga apostoles, nga misulod nga dili makita, nag-ampo kang Kristo alang sa mga Kristohanon, alang sa kaluoy sa siyudad ug sa mga tawo niini, nga nagselebrar sa pista sa Iyang Pagpanalipod.
Ikaw mao ang Kaanyag ni Jacob / ug ang Langitnong Hagdanan, / diin ang Ginoo mibaba ngadto sa yuta: / kining mga hulagway sa dihang napadayag / nagpahayag sa imong dungog ug himaya, O Inahan sa Dios. Ikaw, nga nanganak sa Dios sa tanan, / gitawag nga bulahan sa langitnong mga Anghel / ug sa mga tawo nga natawo sa yuta, / kay nag-ampo Ka alang sa tibuok kalibutan, nagatabon sa Imong kaluoy / kadtong nagselebrar sa Imong balaan nga pista.
Karong adlawa misidlak ang malipayong pista / sa Labing Balaan nga Pagpanalipod sa Inahan sa Dios: / kay niining adlawa ang Reyna ug Ginoo sa tanan, / nga nag-unat sa Iyang mga kamot ngadto sa Iyang Anak, nag-ampo nga matinud-anon, / naghangyo og kalinaw para sa kalibutan, / nagpanalipod sa mga tawo gikan sa pagsulong sa langyaw nga mga tribo pinaagi sa omophorion sa Iyang kalooy. / Ug kadtong nagapasigarbo sa ilang kadaugan batok sa ilang mga kaaway pinaagi Kanimo / nangita og dalangpanan ilawom sa omophorion sa Imong gugma alang sa katawhan.
Gloria, ug karon, tono 8: Ang tanang dili-mortal nga mga puersa naglipay uban kanato, / nga nakatigom sa atong yutang koro sa espiritu, / sa pagtan-aw sa Reyna ug Ginoo sa tanan, / nga gihimaya sa nagkalain-laing paagi sa mga matinud-anon; / ug ang mga kalag sa mga matarong malipay usab, / tungod kay nakakita sila sa usa ka katingalahang panan-awon: / giunsa sa Inahan sa Dios sa kahanginan, / uban sa pag-ampo nga pag-unat sa Iyang labing putli nga mga kamot, / nag-ampo alang sa kalinaw ug pakig-uli sa kalibutan, / alang sa pagpalig-on sa mga Ortodoksong Kristohanon / ug sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Pag-abli. Ang Prokeimenon sa adlaw ug ang komon nga mga pagbasa alang sa Inahan sa Dios.
Niining adlawa miabot na ang labing hayag nga pista / sa Imong balaan nga Pagpanalipod, O Labing Balaan nga Birhen. / Mas hayag pa sa adlaw, imong gipahayag ang katawhan, / nga uban sa pagtuo gikan sa putli nga kasingkasing / nga nag-angkon Kanimo nga tinuod nga Inahan sa Dios / ug nagatuaw ngadto sa Imong Anak: / 'Kristo among Dios, pinaagi sa mga pag-ampo sa Kanunay nga Birhen, / nga nagbata Kanimo nga putli ug walay mantsa, / ayaw kami itugyan sa mga kaaway nga nakig-away batok sa Imong panulondon, / apan, isip Maloloy-on, luwasa ang among mga kalag sa kalinaw!'
Ang katawhan sa Imong Anak, O Pinakabalaan nga Ginoo, / gustong moawit sa angayng pagdayeg kanimo, apan dili nila kini mahimo. / Kay kanunay Nimo gipanalipdan ang tanang matinud-anon, / ug gitabonan sila sa Imong balaan nga Beluha, / ug nag-ampo alang sa kaluwasan sa tanan / nga, uban sa pagtuo, nagpasidungog kanimo, O Balaan, / ingon sa tinuod nga Inahan sa Dios.
Niining adlawa, nga nagtigom kita, kita nga mga matinud-anon, himoa nga himayaon nato ang Walay Sala nga Reyna sa tanan, / ang Labing Balaan nga Birhen, Inahan ni Kristo nga atong Dios, / kay kanunay Niya nga gipalapad ang Iyang mga kamot sa kaluoy paingon sa Iyang Anak. / Bisan ang katingalahang si Andres nakakita kaniya sa hangin / nga nagtabon sa mga tawo sa Iyang balaan nga belo. / Kaniya usab, atong tawagon uban sa debosyon: / 'Malipay ka, among dalangpanan ug manalipod, / ug kaluwasan sa among mga kalag!'
Gloria, ug karon, tono 2: Pagahugaw-on nato ang atong hunahuna ug paglaglag, / maglipay usab kita uban sa mga Anghel, / sa malipayong pagsugod sa kanta ni David ngadto sa Birhen, / ang Nobya sa Hari sa tanan, si Kristo nga atong Dios: / 'Bangon, O Ginoo,' among ipahayag, 'paingon sa Imong dapit sa pahulay, / Ikaw ug ang kaban sa Imong pagkabalaan!' / Kay Gihimong Nimo Siya nga matahum nga puloy-anan / ug gibutang Siya ibabaw sa Imong siyudad, O Ginoo, / aron pagdumala niini ug pagpanalipod niini gikan sa mga kaaway nga pagano / pinaagi sa Imong gamhanang gahum, pinaagi sa Iyang mga pag-ampo.
Ikaw, Labaw sa tanan sa langit ug sa yuta, / mas mahimayaon kay sa mga Kerubin ug mas dungganon kay sa tanang binuhat, / isip Manalipod ug gamhanang panalipod, / gihatag ni Kristo sa Kristohanong kaliwatan, / aron tabonan ug luwason ang mga makasasala nga nagapangitag dalangpanan kanimo. / Busa, isip dalangpanan sa tanan, nag-awit kami kanimo, O Ginoo, / ug malipayon namong gisaulog ang balaan nga pista sa Imong Pagpanalipod, / nag-awhag kang Kristo nga ipagawas kanamo ang Iyang dakong kaluoy.
Bersikulo: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ituyok ang imong dalunggan. Salmo 44:11
Mga katawhan, mag-awit kita uban sa kalipay sa Awit ni David / mahitungod sa Birhen, ang Nobya sa Dios, / ang Inahan ni Kristo, Hari sa tanan: / 'Ang Reyna nagtindog sa imong tuo, Ginoo, / gisul-oban sa bulawanong mga palamuti / ug gipalamutian sa langitnong mga kaanyag. / Kay Ikaw, nga nagpalamuti Kaniya—gipili gikan sa tanang kababayen-an—/ labaw pa sa tibuok kalibutan, / nalipay nga matawo gikan Kaniya / pinaagi sa Imong dakong kaluoy, / ug gihatagan Mo Siya, ang usa ra ka bulahan, / isip Tabang sa Imong katawhan, / aron panalipdan ug tabonan ang Imong mga sulugoon gikan sa matag kalamidad.
Linya: Ang mga manggaranon sa katawhan / mangita sa Imong pabor. Salmo 44:13
Ikaw usa ka dakung ug labing himayaong bukid, / labaw pa sa Bukid Sinai, O Inahan sa Dios: / kay kining bukid, nga wala makasustine sa pag-anhi sa himaya sa Dios sa mga hulagway ug landong, / nasunog, ug nagpakita didto ang dalugdog ug kilat. / Apan Ikaw nagdala sa Imong sabakan Kaniya Nga Siya mismo hingpit nga Balaang Kalayo, / nga wala masunog, / – ang Pulong sa Dios, Nga pinaagi sa Iyang lihok ginapadayon ang tanang butang! / Ug adunay kaisog sa usa ka inahan sa Iyang atubangan, / tabangi, O Labaw nga Ginoo nga Babaye, kadtong nagselebrar sa Imong balaan nga pista uban sa pagtuo, / ug ayaw kalimti ang pagbisita kanila sa Imong kaluoy. / Kay nadawat Nimo gikan sa Dios ang gasa sa pag-atiman ug pagpanalipod / sa Imong panon—ang Imong mga sulugoon—nga nagbitbit sa ngalan ni Cristo.
Gloria, ug karon, Tono 2: Sama sa labing masidlak nga korona, O Bug-os nga Balaang Inahan sa Dios, / ang Simbahan sa Dios natabonan sa Imong balaan nga belo, / ug nagdan-ag sa kalipay karong adlawa, / ug nagmalipayon sa misteryoso nga paagi, O Mananaog nga Ginoo, nga nagtawag kanimo: / 'Malipayon ka, bililhon nga bado ug korona sa himaya sa Dios; / Malipayon ka, ang bugtong pagkahingpit sa himaya ug walay katapusang kalipay; / Malipayon ka, dalangpanan sa mga nagapanaw ngadto Kanimo, / ug among kaluwasan ug pagluwas!"
Niining adlawa kami, ang mga matinud-anon, matinagong nagasaulog, / gipanalanginan sa Imong pag-abot, O Inahan sa Dios; / ug, sa pagtan-aw sa Imong labing putli nga hulagway, nagasinggit kami uban sa debosyon: / 'Tabuni kami sa Imong balaan nga Panalipod / ug luwasa kami gikan sa tanang dautan, / nagapakakusog sa Imong Anak, si Kristo among Dios, / nga luwason ang among mga kalag'.
Niining adlawa kita, mga matinud-anon, nagaselebrar nga matinud-anon, / gipanalanginan sa Imong pag-abot, O Inahan sa Dios; / ug, sa pagtan-aw sa Imong labing putli nga hulagway, nagasinggit kami uban sa debosyon: / 'Tabuni kami sa Imong balaan nga Panalipod / ug luwasa kami gikan sa tanang dautan, / nagapakakusog sa Imong Anak, si Kristo among Dios, / nga luwason ang among mga kalag'. (3)
Gilibotan sa langitnong kahayag sa mga anghel, / ug uban sa mga propeta ug mga apostoles / nga may dignidad nga nagadawat niining ministeryo isip Inahan sa Dios, / bisitaha kami, imong mga sulugoon, / nga nagapakakusog kang Kristo among Dios / nga ipagani kanamo ang Iyang dakong kaluoy.
Gloria, ug karon: balik-balikon nato ang sama.
Ikaw gayud ang kusog sa mga walay kusog, / Labing Balaan nga Inahan sa Dios; / busa, pinaagi Kanimo, samtang nagpaubos kami, gipataas kami; / uban sa Imong tabang, nagpabilin kami sa kahitas-an sa usa ka diosnon nga kinabuhi, / – kay Ikaw ang Panalipod sa tanan / ug ang Manag-ampo sa atubangan sa Dios.
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Gidayeg ka namo, O Labing Balaan nga Birhen, ug gihatagan namo og dungog ang imong balaan nga panalipod, kay si San Andres nakakita kanimo sa kahanginan nga nag-ampo alang kanamo sa atubangan ni Kristo.
1 Koros: Hinumdumi, O Ginoo, si David ug ang tanan niyang pagkamaamgo. 2 Giunsa niya pagpanumpa sa Ginoo, ug paghimo og saad sa Dios ni Jacob. 1 Tan-awa, nadungog namo siya sa Ephrathah, nakaplagan namo siya sa lasang nga kapatagan. 2 Mahanungdanong mga butang ang gisulti bahin kanimo, O Siyudad sa Dios. 1 Ang Dios anaa sa iyang taliwala, ug dili siya matandog. 2 Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon, ug dili niya kini balibaran. 1 'Ipahimutang ko ang usa sa bunga sa imong sabakan sa imong trono.' 2 Kay ang Ginoo mipili sa Siyon; iyang gipili kini nga puy-anan niya. 1 Ang Labing Hataas nagbalaan sa iyang puy-anan. 2 Ang pagkabalaan ug himaya naa sa iyang santuaryo. 1 Balaan ang imong templo, katingalahan sa kamatuoran. 2 Ang pagkabalaan angay sa imong balay, O Ginoo, hangtod sa kahangturan. 1 Akong himoon nga hinumduman ang imong ngalan sa tanang kaliwatan. 2 Bulahan ang Ginoo hangtod sa kahangturan.
Kahimaya, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 131:1; 131:2; 131:6; 86:3; 45:6a; 131:11a; 131:11b; 131:13; 45:5b; 95:6b; 64:5d; 92:5b; 44:18a; 88:53a
Tinuod nga mas bililhon pa kaysa sa karaang Arka / ang imong balaan nga omophorion, / nga mas hayag kay sa bulawan ug pilak! / Gidala sa taas dili sa materyal nga paagi, kondili sa espirituhanon, sa Imong dili malata ug labing putli nga mga kamot, / kini malumo nga nagpanalipod sa mga nagselebrar / sa matahum nga gipalamuti nga pista sa Imong Panalipod, O Ginoo; / karon nga nagtigom kami alang niini, / gisaulog namo kini uban sa kadasig.
Gloria, ug karon: Dawata, O Ginoo, ang mga nagapanalipod sa ilawom sa Imong payag uban sa pagtuo / ug ayaw ko pagsalikway, / ayaw pagtamà, O Maayo, sa paghinulsol sa nag-antos; / dawata ang paghangyo gikan sa mga ngabil sa daghang dili takus nga mga kalag / ug pinaagi sa Imong pag-ampo luwasa ako gikan sa mga bitag, / aron ako makahingalo kanimo nga walay kahadlok: / 'Malipayon ka, Punô sa Grasya!'
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Ikaw nga nagdumot sa Siyon, mapahiya ka sa atubangan sa Ginoo: kay ikaw malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / ug gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Buhaton ko nga hinumduman ang Imong ngalan / sa tanang kaliwatan ug henerasyon. Bersikulo: Ang mga manggaranon sa katawhan mangita sa Imong pabor. Salmo 44:18a, 2a
Ikaduhang Prokeimenon: Pagdayeg sa Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong mga adlaw, si Maria misugod dayon sa pagbiyahe paingon sa kabukiran sa Juda, ngadto sa usa ka lungsod sa Juda, misulod sa balay ni Zacarias ug gipangumusta si Elizabet. Ug nahitabo nga sa pagkadungog ni Elizabeth sa pangumusta ni Maria, misayaw ang bata sa iyang tiyan; ug napuno si Elizabeth sa Espiritu Santo, ug misinggit siya sa kusog nga tingog, nga nag-ingon, 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, ug bulahan ang bunga sa imong tiyan! Ug ngano kaha nga gihatag kini kanako, nga ang Inahan sa akong Ginoo moanha kanako? Kay tan-awa, sa diha nga ang tingog sa imong pangumusta nakaabot sa akong dalunggan, misayaw sa kalipay ang bata sa akong tiyan; ug bulahan siya nga nagtuo nga matuman ang gisulti kaniya sa Ginoo.' Ug miingon si Maria: 'Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo, ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas; kay gitutokan Niya ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay tan-awa, sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan; kay ang Gamhanan nagbuhat kanako ug daghang katingalahan, ug balaan ang Iyang ngalan.' Nagpabilin si Maria uban kaniya sulod sa mga tulo ka bulan, unya mibalik siya sa iyang panimalay.
Lucas 1:39–49, 56
Ang tanang dili-lawas nga mga puwersa nagalipay uban kanato, / nga nakatigom sa atong yutang koro sa espiritu, / sa pagkakita sa Reyna ug Ginoo sa tanan, / nga gihimaya sa nagkalain-laing paagi sa mga matinud-anon; / ug ang mga kalag sa mga matarong nagalipay usab, / nga nahimong mga saksi sa usa ka katingalahang panan-awon: / giunsa sa Inahan sa Dios, sa hangin, / sa pag-ampo nga pag-unat sa Iyang labing putli nga mga kamot, / pagpangayo og kalinaw ug pakig-uli alang sa kalibutan, / alang sa pagpalig-on sa mga Ortodoksong Kristohanon / ug alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Irmos: Ako magbukas sa akong baba, / ug kini mapuno sa Espiritu; / ug ako mosulti sa Reyna ug Inahan, / ug ako motungha nga masidlak sa kalipay, / ug ako malipayong moawit sa Iyang mga katingalahan.
Kauban sa mga panon sa balaang mga Anghel / ug sa kadaghanan sa mga propeta ug mga apostoles, / sa dakong himaya, isip Inahan sa Dios, / sa pagsulod Nimo sa templo karong adlawa, Nag-ampo Ka alang sa mga Kristohanon, / ug nagluwas sa tanan gikan sa mga kalisdanan ug kasubo, / nga nagatabon kanila sa Imong kalooy.
Gitawag ka ni Moises nga Tabernakulo / ug Bawang ni Aaron, / kay gipagawas Mo ang Kahoy sa Kinabuhi – si Cristo; / nga adunay kaisog sa Iyang atubangan, / pag-ampo para kanamo, O Reyna, nga nagpasidungog kanimo, / aron maluwas kami sa tanang dautan, / aron sa among pagsaulog sa pista sa Imong Panalipod.
Karon dili kini usa ka selebrasyon sama sa karaang mga panahon, / kondili mas dako pa: / dili si David nga, pagkahuman pagtigom og koro, nagpatugtog sa atubangan sa Kaban, / kondili ang mga matinud-anon, kauban ang mga panon sa mga balaan, / nagdali-dali sa atubangan Nimo paingon sa templo, / nagasimba Nimo, nagapahayag: / 'Amo kamo ipangamuyo alang sa mga nagpasidungog kanimo, / aron, samtang among gihimaya ang imong Pagpanalipod, / among maselebrar kining pista sa takus nga paagi!'
Ang mga anghel nag-awit sa imong mga pagdayeg, O Inahan sa Dios, / ug ang mga patriyarka ug balaang mga amahan naghimaya kanimo, / nga nagdali-dali sa templo sa atubangan sa imong nawong. / Kauban nila, si San Andres kaniadto nakakita kanimo / nga nag-ampo sa Dios alang kanato nga mga makasasala / – alang sa kaluoy sa mga / nagselebrar sa pista sa imong Pagpanalipod.
Irmos: O Inahan sa Dios, / buhi ug masagana nga tinubdan, / lig-ona kadtong nag-awit sa Imong mga himno, / nga nag-andam niining espirituhanong handum, / ug sa Imong pagka-diyosnong himaya / hatagi sila sa mga korona sa himaya.
Klaro nga imong gipamunga ang balaan nga dalunggan sa trigo, / sama sa wala pa gitamnan nga uma! / Malipay ka, buhing harina, / nga naglangkob sa Pan sa Kinabuhi; / malipay ka, dili mahurot nga tuburan / sa buhing tubig, O Labaw nga Ginoo nga Babaye!
Kami, imong mga sulugoon, O Ginoo, / karon nagtindog sa pagtuo sulod sa imong templo, / nagpaabut sa imong kaluoy; / tan-awa ang among pagkaubos / ug, pinaagi sa imong balaan nga Pagpanalipod, / panalipdi ang katawhan gikan sa tanang dautan.
O Birhen, gitawag sa daghang mga ngalan, / nga matinahuron nga gipadayag sa mga propeta, / kinsa karon nag-alagad Kanimo uban sa mga Anghel! / Pag-ampo sa Dios alang kanamo uban kanila, / aron kita tanan malipayon ug masanag nga makasaulog / sa balaan nga pista sa Imong Pagpanalipod.
Si Gideon gipakita ka pinaagi sa balhibo sa karnero, / kay si Kristo Dios mipanaug kanimo sama sa hamog; / pag-ampo kaniya, O Inahan sa Dios, / nga Ihatag Niya sa among hukbo ang kadaogan batok sa among mga kaaway, / aron, sama sa imong pagdaog kaniadto sa mga Midianita, / among dayegon ang imong balaan nga pista.
Mas hayag kay sa sinag sa adlaw / pinaagi sa Imong omophorion, ginasidlak Nimo / ang simbahan ug ang katawhan, / ug gipalayas ang kangitngit sa among mga sala / pinaagi sa Imong presensya, O Inahan sa Dios, / nga nag-ampo alang kanamo sa atubangan sa Imong Anak ug Dios.
O mainit ug dili mapildi nga Manalipod, / O matinud-anon ug walay kahuya nga Paglaum, / usa ka pader, usa ka taming ug usa ka dalangpanan alang sa mga nagalihok ngadto Kanimo, / O Kanunay nga Birhen! / Pag-ampo sa Imong Anak ug Dios, kauban sa mga Anghel, / aron Iya nga ihatag ang kalinaw sa kalibutan, / ug kaluwasan, ug dakong kaluoy.
Gloria, ug karon: balik-balik nato kini.
Irmos: Nalingkod sa himaya / sa trono sa Pagkadiyosnon, / sa usa ka panganod nga hayag, / ang labing diyosnong Hesus miabot, / gidala sa usa ka putli nga kamot, / ug giluwas ang mga misinggit: / 'Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Uban sa makusog nga mga himno ug sa pagtuo / nagatuaw kami kanimo, Labawng Mahimayaong Birhen: / 'Malipay ka, mabungahong bukid, gipakaon sa Espiritu; / malipay ka, suga ug sudlanan nga nagkupot sa manna, / nga nagalipay sa mga pagbati sa tanang matinud-anon!'
Labaw pa sa Kaban ni Aaron, gipanalanginan ka sa Dios sa tibuok pinaagi sa Espiritu Santo, O Inahan sa Dios, ug gisugo Niya ang mga Anghel nga mag-alagad kanimo. Pag-ampo uban kanila alang sa siyudad ug sa mga lumolupyo niini, nga nagselebrar sa imong balaan nga pista.
Umari karon sa himaya, / sa Imong templo, O Inahan sa Dios, / uban sa mga panon sa tanang mga balaan, / sama sa pagkakita kanimo ni San Andres sa kahangin / sa kahayag, nga nag-ampo alang sa mga Kristohanon, / ug hatagi kami sa Imong kaluoy!
Palig-una, O Ginoo, ang among pwersa nga naghimaya Kanimo / aron mapalayas ang among mga kaaway, / sama sa gibuhat ni David batok kang Goliath, / aron kami makasiyagit Kanimo uban sa kalipay: / 'Malipay ka, Balaang Panalipod ug Managsumag sa among siyudad!'
Naghalad kami sa Imo sa pagtuo, O Ginoo, / ug, sa pagyuko sa among pagpasalamat, nagtuaw kami kanimo: / 'Malipay ka, O Birhen nga pinalabi sa Dios, / among panalipod ug depensa, / ug Tabang sa mga nag-antos! / Ligtasi kami nga nagapanalipod kanimo, / kay gibutang namo ang among paglaum kanimo!'
Irmos: Ang tibuok kalibutan namangha / sa Imong pagka-diyosnong himaya: / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / nagdala sa Labawng Dios sa Imong sabakan / ug nanganak sa walay katapusang Anak, / nga nagahatag kalinaw sa tanan nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Sa karaang panahon, gipakita ka ni Solomon / ingon nga sulodnong puloy-anan sa Hari sa Langit, / nga gilibutan sa mga Serapim— / nga mao ang gipahayag mahitungod Kanimo, O Inahan sa Dios. / Busa, karon among gihangyo Kanimo, / Pinakabalaan nga Inahan sa Dios: / 'Luwasa kami gikan sa tanang kalisdanan!'
Ang mga prinsipe sa mga anghel, / ug ang mga balaang propeta kauban ang mga apostoles, / nag-alagad Kanimo uban ang pagrespeto isip Inahan sa Dios, / sa pagtan-aw Kanimo nga nag-ampo alang sa kalinaw. / Sa pagtagad sa Imong mga paghangyo, ang Ginoo / nagluwas sa siyudad ug sa mga tawo / nga nagbutang sa ilang paglaum Kanimo.
Si Isaias, ang bantugan sa mga propeta, / nagtagna mahitungod Kanimo, nagpahayag / nga Ikaw manganak sa Dios nga wala mailhi ang bana. / Ug tinuod gayud, Ikaw, Balaang Maria, / gipadayag nga labing balaan sa tanan, / kay Ikaw nagbata sa Dios sa Imong sabakan ug sa Imong mga bukton. / Pag-ampo Kaniya alang kanamo, nga nagpanalipod kanamo sa Imong Pagpanalipod / sa mga naghimaya Kanimo uban sa pagtuo.
Nag-alsa sa espirituhanong pako, / ang mga panon sa mga balaan miabot sa misteryo / aron mosilbi Kanimo, Inahan sa Dios, / nga nakakita Kanimo sa ibabaw sa usa ka panganod sa himaya / nag-ampo kang Kristo nga Manluluwas / aron hatagan og kadaogan ang among panon, / ug pukanon ang mga nagpakig-away batok kanamo.
Irmos: Niining banal ug gipasidunggan sa tibuok kalibutan / nga pista sa Inahan sa Dios, / kamo, mga deboto, / sugdi nato ang pagpakpak sa atong mga kamot, / nga naghimaya sa Dios nga natawo gikan kaniya.
Ang mga diosnon nga pari, kauban ang mga debotong matinud-anon, / nagtindog sa atubangan Nimo sa Imong templo, / nagpaabut sa Imong kaluoy, O Inahan sa Dios; / usaba ang among kasubo ngadto sa kalipay, / kay Ikaw ang nanganak sa Kalipay – / Siya nga nagpasaylo sa mga sala sa tanang katawhan.
Ang tibuok kalibutan nagdala ug mga halad Kanimo, / sama sa usa ka Reyna, ang Inahan sa Dios: / ang mga hari ug mga prinsipe nagluhod sa atubangan Nimo, / samtang ang tanang katawhan nagalipay, / naprotektahan gikan sa tanang dautan / pinaagi sa Imong mga pag-ampo, O Inahan sa Dios.
Si Daniel sa propetika naglarawan Kanimo ingon usa ka dakong bukid, / kay gikan Kanimo ang Kristo natawo nga walay binhi, / ug Iyang gipukan ang tanang limbong sa demonyo / ug napuno ang tibuok kalibutan sa pagtuo kaniya. / Pag-ampo Kaniya, O Inahan sa Dios, alang kanamo, / nga nagselebrar sa pista sa Imong Panalipod!
Gipasaka namo ang anghelikong pagtuaw / kanimo, O Labing Balaan: / 'Malipay ka, Trono sa Dios, / diin nakita ni Ezequiel ang Ginoo, / sa dagway sa tawo, gipatawid sa mga Kerubin!' Ampinga kami uban kanila, O Inahan sa Dios, / aron maluwas Niya ang among mga kalag.
Karon ang Birhen nagtindog sa templo / ug, uban sa mga panon sa mga balaan, nag-ampo nga dili makita kang Dios alang kanato. / Ang mga anghel ug mga obispo nagluhod sa pagsimba, / samtang ang mga Apostoles ug mga propeta nagalipay: / kay ang Inahan sa Dios nag-ampo alang kanato / ngadto sa Walay Katapusan nga Dios.
Ikos: Umari, katawhan, maglipay kita / sa Iyang himayaong mga katingalahan: / kay pinaagi Niya giluwas si Adan gikan sa pagkadaut; / kay Siya mao ang arka, dili gihimo ni Noe, kondili sa Dios. / Sa karaang panahon, si Moises, sa nagdilaab nga tanom nga tinik, / wala makakita sa Dios; / apan karon ang tibuok kalibutan nahibalo kung giunsa ang Anak sa Dios / nga nanganak gikan Kaniya, / Kaniya nga Nagaampo Siya alang kanato. / Busa ginadayeg nato Siya isip Inahan sa Dios, / kay ang Inahan sa Dios nagaampo alang kanato / ngadto sa Dios nga Walay Katapusan.
Irmos: Ang mga matinud-anong pantas wala magpasidungog / sa mga binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, pagkahuman nila mapildi nga maisugon ang kalayo nga naghulga kanila, / malipayon silang nag-awit: / 'Ikaw ang labing dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / bulahan Ka!'
Bisan tuod wala ka hingpit nga gihulagway sa daghang mga propeta, / Wala Ka mailhi, O Birhen, / bisan sa mga anghel sa langit nga nag-alagad sa Dios; / apan karon kami tanan nakaila Kanimo ingon nga Inahan sa Dios, / ug nangayo kami sa Imong tabang ug pag-ampo, O Bulahan!
O bukid, nga gipanalanginan sa Espiritu, / nga nakita ni Habakuk, / nga nagapagawas og tambal nga katam-is sa mga matinud-anon! / O Birhen nga Inahan sa Dios, tambali kami, / nga nagatuaw ngadto sa Imong Anak: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Siya nga nagpanaug sa kalangitan kanimo, O Birhen, nagpuyo / ug karon nagtan-aw sa imong pag-ampo, O Balaang Inahan sa Dios, / pagtuman, O Reyna, sa imong mga paghangyo. / Amping pag-ampo kaniya alang kanamo, / kay among gibutang ang among paglaum kanimo, O Bulahan!
Ang among Magbubuhat ug Manluluwas, si Kristo among Dios! / Dawata ang pag-ampo sa Imong Inahan, / nga Iyang gihalad Kanimo alang kanamo nga mga makasasala, / aron kami makanta Kanimo uban ang kalipay: / 'O labing dayegon nga Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Irmos: Ang Anak sa Inahan sa Dios nagluwas / sa mga matinud-anong batan-on sa hurno: / kaniadto usa ka pahibalo, karon usa ka kamatuoran; / Gidapit Niya ang tibuok uniberso sa pag-awit kanimo. / Awita ang Ginoo, O mga binuhat, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!
Kauban sa mga panon sa mga anghel, O Ginoong Ginikanan, / kauban sa mga balaan ug himayaong mga propeta, / kauban sa mga pangunang Apostoles ug sa mga balaang martir / ug sa mga obispo, ipangamuyo kami nga mga makasasala kang Dios, / nga naghimaya sa pista sa Imong Pagpanalipod / sa yutang Ruso.
Wagtang-a ang garbo ug kagubot, / ug pugngi ang mga tinguha sa dautang mga magmamando, / laglaga ang mga nagdala og gubat, / O Inahan sa Dios, labing gipasidunggan nga Reyna; / ug ipataas ang kusog sa mga Ortodokso, / aron among mahimaya ang Iyang pista, / O Labing Balaan nga Birhen Inahan sa Dios, nga nagasinggit: / 'Mga binuhat, awita kamo sa Ginoo, / ug himoa siyang halangdon hangtod sa kahangturan!'
Samtang naghalad kami Kanimo og mga awit pinaagi sa among mga ngabil, / nagasimba usab kami Kanimo sa among mga kalag uban sa pagtuo, / kay ang among mga kasingkasing nagdilaab sa sulod namo. / Inahan sa Dios, Labing Balaan, kalooy-i kami, / nga nag-ampo Kanimo, ug nagadayeg sa Ginoo, / ug nagahimaya Kaniya hangtod sa kahangturan!
Gibug-atan sa daghang mga sala, / dili ko makabuhat og usa ka pagdayeg nga angay / sa Imong Panalipod, O Inahan sa Dios; / apan, isip Inahan sa Dios, pagpanamkon ang Imong pista sa mga milagro, / aron kita tanan makanta sa Ginoo uban sa kalipay / ug atong dayegon Siya hangtod sa kahangturan!
Irmos: Maglipay ang tanang kalag nga natawo sa yuta / nga gipahayag sa Espiritu; / maglipay usab ang kinaiya sa mga dili-materyal nga hunahuna, / samtang ilang gihatagan og dungog ang balaang pista sa Inahan sa Dios, / ug sila magsinggit: / 'Maglipay ka, Pinakabendisyonado, / O putli nga Inahan sa Dios, Kanunay nga Birhen!'
O Langitnong Hari, nga naglingkod uban sa Amahan / ug gidayeg sa mga Serapim! / Tan-awa ang pag-ampo sa Imong Inahan, / nga Iyang gihalad Kanimo alang kanamo nga mga makasasala, / ug limpyoha kami sa among mga sala, / luwasa ang among siyudad ug padaghan ang mga tawo niini, / hatagi kami og lawasnong kahimsog ug kadaogan batok sa mga pagano / pinaagi sa mga pag-ampo sa Iyang nagbata Kanimo!
Gipasaka namo kanimo ang anghelikong pagtawag, O Birhen nga gipili sa Dios: 'Malipay ka, ikaw nga nagpabalik kang Adan sa paraiso; malipay ka, kay ang imong ngalan nagpahawa sa mga demonyo; malipay ka, paglaum sa mga Kristohanon; malipay ka, pagkabalaan sa mga kalag; malipay ka, Manalipod sa among siyudad!'
Hinumdumi kami sa Imong mga pag-ampo, / O Ginoo, Birhen nga Inahan sa Dios, / aron dili kami malaglag tungod sa kadaghan sa among mga sala! / Panalipdi kami gikan sa tanang dautan ug mabangis nga mga kalamidad, / kay among gisaligan Ikaw / ug, samtang among gisaulog ang pista sa Imong Panalipod, / among ginadayeg Ikaw.
Ingon nga Inahan sa Dios, nadawat Nimo ang gasa gikan sa Dios / aron tambalan ang tanang Kristohanon sa ilang mga sakit, / aron luwason sila gikan sa kalisdanan, pasayloon ang ilang mga sala, / ug aron luwason sila gikan sa pagkaulipon ug sa tanang karahasan. / Apan ayaw usab kami pagdumot, O Ginoo, / kay Nimo nahibaloan ang among gikinahanglan: / panglawas sa lawas ug kaluwasan sa among mga kalag!
O Pinakabalaan nga Ginoo, Birhen nga Inahan sa Dios! / Tabuni kami sa Imong katingalahang omophorion, / pagpanalipod sa siyudad ug sa mga tawo niini gikan sa tanang dautan, / sama sa katingalahang pagtan-aw kanimo ni Andres / nga nag-ampo sa Simbahan sa Blachernae. / Ug karon, O Ginoo, / ipadala kanamo ang Imong dakong kaluoy. (3)
Nagapangitagò kami kanimo, O Ginoo, / ug, nagapaubos uban sa pagrespeto, nagapakilooy kami kanimo: / 'Malipay ka, O Ginoong Pinanalanginan sa Dios, / O Birhen nga gipadayeg sa daghang ngalan, / nga matinahuron nga gipadayag daan sa mga propeta! / Kay sa Imoha, sama sa hamog, mibaba si Kristo nga Dios, / ug Ikaw, ang Balaan nga wala mailhi ang kaminyoon, nanganak, / ug gikuptan sa Imong mga bukton ang Magbubuhat ug Ginoo sa tanan, / Kang Kinsa karon kami nag-ampo alang kanamo, / samtang matinud-anon namong gisaulog ang pista sa Imong Pagpanalipod!" (2)
Ang mga anghel nag-awit sa imong mga pagdayeg, O Birhen Inahan sa Dios, / ug ang mga patriyarka ug mga obispo naghimaya kanimo, / ingon man usab ang mga balaang Apostoles: / sila matinud-anon nga nag-alagad kanimo isip Inahan sa Dios, / kay nakita nila nga ikaw nag-ampo alang sa kalibutan / kang Kristo Dios, ang Manluluwas sa tanan. / Pag-ampo Kaniya aron luwason ang siyudad ug ang mga tawo niini, / nga uban sa pagtuo naghimaya Kanimo / ug nagselebrar sa pista sa Imong Panalipod.
Labaw pa sa Kaban sa Tawag ni Aaron, gipahimakas ka sa Dios nga hingpit sa Balaang Espiritu, O Inahan sa Dios, ug mas hayag pa kaysa sinag sa adlaw pinaagi sa imong masidlak nga omophorion / Ginasidlak Nimo ang Simbahan ug ang mga tawo, / ug gipalayas Nimo ang kangitngit sa atong mga sala, / gipaluwas Nimo gikan sa mga kalisdanan ug kasubo / kadtong, uban sa pagtuo, nagselebrar sa pista sa Imong Balaang Panalipod.
Gloria, ug karon, Tono 6: Sama sa katingalahang si Andres nga kaniadto nakakita Kanimo sa kahangin, / uban sa kadaghanan sa mga Arkanghel, / uban sa mga Apostoles ug mga Propeta, / ug usa ka panon sa mga Martir, / O Soberanang Ginoo, nga nag-ampo sa Imong Anak, ' ', ug sa atong Dios alang sa siyudad ug sa mga tawo niini, / ug nga nagtabon kanila sa Imong balaan nga Panalipod, / busa karon, O Ikaw nga Labing Putli, ayaw pagdili sa Imong mga pag-ampo / alang sa kaluwasan sa pinili nga panulondon sa Imong Anak, / – kadtong nagselebrar sa Imong labing balaan nga pista, Labing Gihimaya!
Nag-awit kita sa mga himno; bulahan ang: ikatulo ug ika-unom nga kantiko sa kanon.
Umari, magsimba kita ug mouko sa atubangan ni Kristo.
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: / Aleluya.
Niining adlawa kita, mga matinud-anon, matinud-anon nga nagselebrar, / gipanalanginan sa Imong pag-abot, O Inahan sa Dios; / ug, sa pagtan-aw sa Imong labing putli nga hulagway, nagasinggit kami uban sa debosyon: / 'Tabuni kami sa Imong balaan nga belo / ug luwasa kami gikan sa tanang dautan, / nagapakakusog sa Imong Anak, si Kristo among Dios, / nga luwason ang among mga kalag'.
Karon ang Birhen nagtindog sa templo / ug, uban sa mga balaan, nag-ampo nga dili makita alang kanato sa Dios. / Ang mga anghel ug mga obispo nagluhod sa pagsimba, / samtang ang mga Apostoles ug mga propeta nagalipay: / kay ang Inahan sa Dios nag-ampo alang kanato / sa Walay Katapusan nga Dios.
Ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpadako sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios, akong Manluluwas.
Bersikulo: Kay gitan-aw Niya ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay sukad karon ang tanang henerasyon motawag kanako nga bulahan. Lucas 1:46–48
Mga igsoon, ang unang pakigsaad adunay usab mga lagda mahitungod sa ministeryo ug sa santuwaryo nga iya sa kalibutan. Kay ang unang tabernakulo gitukod, diin anaa ang kandelero, ang lamisa, ug ang pagpakita sa pan; kini gitawag nga 'Balaan nga Dapit'. Apan sa luyo sa ikaduhang tabing, adunay usa ka tolda nga gitawag nga 'Balaan sa mga Balaan', nga naglangkob sa usa ka bulawanong turibosno ug sa Kaban sa Tugon, nga natabonan og bulawan sa tanang kilid, diin anaa ang usa ka bulawanong banga nga naglangkob sa mana, ang tungkod ni Aaron nga namulak, ug ang mga lapida sa tugon; ug sa ibabaw niini anaa ang mga kerubin sa himaya, nga nagtabon sa dapit sa pagpasaylo, usa ka butang nga dili kinahanglan hisgutan pag-ayo karon. Ug uban niining han-aya, ang mga pari kanunay mosulod sa unang tabernakulo aron buhaton ang ilang serbisyo, apan ang ikaduha gisulod lang kaisahan sa usa ka tuig sa labawng pari lamang, nga dili walay dugo, nga iyang gihalad para sa iyang kaugalingon ug para sa mga sala sa pagkawalay-hibalo sa katawhan.
Heb 9:1–7
Salmot: Paminaw, O Anak nga Babaye, tan-awa, ug ipaling ang imong dalunggan.
Bersikulo: Ang mga manggaranon sa katawhan mangaliya sa Imong pabor. Salmo 44:11a, 13b
Niadtong panahona, misulod si Jesus sa usa ka baryo. Ug usa ka babaye nga ginganlan og Marta madawat Siya sa iyang balay. Aduna siya'y igsoon nga babaye nga ginganlan og Maria, nga naglingkod sa tiilan sa Ginoo ug nagpaminaw sa Iyang pagtudlo. Apan si Marta nabalaka tungod sa daghang pag-andam sa pagkaon, ug miduol siya kaniya ug miingon: 'Ginoo, wala ba Ka magtagad nga gibyaan ko sa akong igsoon nga ako ra ang nag-alagad sa tanan? Sugoa siya nga motabang kanako.' Apan mitubag si Jesus, 'Martha, Martha, nabalaka ka ug gubot ang imong hunahuna tungod sa daghang butang, apan usa ra ka butang ang gikinahanglan: gipili ni Maria ang mas maayong bahin, nga dili kuhaon gikan kaniya.' Samtang nagasulti pa siya, usa ka babaye gikan sa katawhan ang mitawag kaniya, 'Bulahan ang sabakan nga nagdala kanimo, ug ang mga suso nga nagapasuso kanimo!' Apan mitubag siya, 'Sa pagkatinuod, bulahan ang mga nakadungog sa pulong sa Dios ug nagatuman niini!'
Lucas 10:38–42; 11:27–28
Kuhaon ko ang kalaharon sa kaluwasan ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. Aleluya. (3) Salmo 115:4
Si Joachim ug si Anna, nga nakadawat gikan sa Ginoo / sa Bunga sa Saad—ang Inahan sa Dios— / gidala Siya sa templo karong adlawa ingon usa ka makapahimuot nga halad, / ug si Zacarias, ang labawng pari, / gipanalanginan Siya ug gidawat Siya.
Ang Balaan sa mga Balaan gidala sa tibuok Iyang himaya, / ingon usa ka halad nga makapahimuot sa Dios, / aron magpuyo sa santuwaryo. / Ug ang mga birhen, nga gipahimutang sa pagkamaayo, / nga nagbitbit ug mga sulo sa Iyang atubangan, / gidala Siya ngadto sa Dios ingon sa labing balaan nga sudlanan.
Buksi ang pultahan sa templo nga midawat sa Dios: / kay gidala man ang Templo sa Hari sa tanan ug ang Iyang trono, / si Joakim karon nga adlaw nagpahimutang Kaniya sulod sa santuwaryo uban ang himaya, / gipahinungod sa Ginoo ang Usa nga Iyang gipili nga Iyang Inahan.
Gipahayag ni David ang bahin Kanimo, O Pinakabalaan, / sa pagtan-aw daan sa balaan nga kaseremonya sa Imong pagsulod sa templo, / nga ang mga tumoy sa yuta, sa pagsaulog niini karon, / naghimaya Kanimo, O Pinakahimaya, / – tinuod nga usa ka Birhen sa wala pa pag-anak, / ug nagpabiling walay mantsa pagkahuman sa pag-anak, / Ina sa Pulong sa Kinabuhi, misulod sa templo karong adlawa. / Nalipay si Zacarias, nga midawat Kanimo, O Ginoo, / ug ang Labing Balaan sa mga Balaan nalipay, / nga midawat Kanimo, ang Nagpabuhi sa among Kinabuhi. / Busa kami usab misinggit Kanimo sa kanta: / 'Ampi-a kami sa Imong Anak ug among Dios / aron Ihatag Niya kanamo ang dakong kaluoy!'
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
O mga pultahan sa santuwaryo, pasud-a ang Birhen—ang walay mantsa nga Tabernakulo / sa Dios nga Makagagahum—sa Labing Balaan nga Dapit.
Bersikulo: Ang mga birhen dad-on sa Hari sa iyang pagsunod, / ang iyang mga kauban dad-on sa imong atubangan. Salmo 44:15
O mga birhen, eskortaha ang Balaang Birhen, / malipayon nga nagbitbit og mga suga, ngadto sa Labing Balaan nga Puloy-anan, / isip Nobya sa Hari sa tanan.
Antifona: Dad-on sila uban sa kalipay ug pagdayeg, / dad-on sila sa templo sa Hari. Salmo 44:16
Ang tinapay sa kinaadman gikan sa kamot sa balaang Anghel / nadawat sa Palasyo sa Pulong sa Dios, / nga nagpuyo sa Labing Balaan.
Ang Triyuno nga Kahayag, / nga nagpasiga kanimo, O Inahan sa Dios, sa templo sa himaya, / nagpadala kanimo og langitnong pagkaon, nagpasidungog kanimo.
Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios / ug usa ka tigpahibalo sa kaluwasan sa katawhan: / sa templo sa Dios ang Birhen nagpakita sa hayag / ug nagpahibalo kang Kristo sa tanan. / Kaniya usab, magsinggit kita sa kusog nga tingog: / 'Malipay ka, / katumanan sa gisugo sa Manlalang!'
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
Niining adlawa, O mga matinud-anon, maglipay kita, / sa pag-awit ngadto sa Ginoo sa mga salmo ug mga awit, / sa pagpasidungog sa Iyang balaan nga Tabernakulo, / ang buhing Kaban nga naglangkob sa Dili Masulti nga Pulong; / kay gidala Siya sa atubangan sa Ginoo / – usa ka talagsaong bata sa unod, / ug ang dakong punong pari Zacarias / midawat Kaniya uban ang kalipay, / ingon nga Puy-anan sa Dios. (2)
Niining adlawa, ang Buhing Templo / sa balaan nga himaya ni Kristo among Dios, / – ang usa ug bugtong panalanginan ug putli sa mga babaye, / gidala ngadto sa balaan nga templo, / aron puy-an sa Labing Balaan nga Puloy-anan; / ug uban kaniya, naglipay sa espiritu si Joaquin ug si Ana, / ug ang mga koro sa mga birhen nag-awit ngadto sa Ginoo, / nagdayeg ug nagpasidungog sa Iyang Inahan pinaagi sa mga salmo.
Ikaw ang pahibalo sa mga propeta, / ang himaya sa mga Apostoles, ug ang pagdayeg sa mga martir, / ug ang pagbag-o sa tanan nga natawo sa kalibutan, / O Birhen nga Inahan sa Dios: / kay pinaagi Kanimo kita napasig-uli sa Dios. / Busa, kami tanan, nga naluwas pinaagi sa Imong pag-ampo, / nagpasidungog sa Imong pagsulod sa templo sa Ginoo / ug, kauban ang Anghel, nag-awit sa pag-ingon: 'Malipay ka!' / Kanimo, Pinakabalaan.
Sa Labing Balaan nga Puloy-anan, ang Balaan ug Walay Sala / gipuy-an sa Balaang Espiritu / ug gipakaon sa usa ka Anghel, / Siya nga tinuod gayud / ang labing balaan nga templo sa atong Balaang Dios, / nga nagbalaan sa tanang butang pinaagi sa Iyang pagsulod / ug naghatag kinabuhi sa mortal nga kinaiyahan nga natumba. (2)
Ang mga birhen, nagalipay ug naggunit sa ilang mga sulo, / karong adlawa nanguna sa espirituhanong Sulo / ug solemne Siyang gidala sa Labing Balaan nga Puloy-anan, / nagpadayag daan sa dili masukod nga Kahayag, / nga mosidlak gikan Kaniya / ug, pinaagi sa Espiritu, pasigaon kadtong naglingkod sa kangitngit sa kawalay-hibalo.
Sa kalipay, ang gidayeg-dayeg nga si Ana misinggit: / 'Dawat-a, Zacarias, Siya / nga gipahayag sa mga propeta sa Dios pinaagi sa Espiritu, / ug gidala Siya sa balaan nga templo alang sa balaan nga pagpadako, / aron Siya mahimong alang sa Ginoo sa tanan / usa ka langitnong trono, ug usa ka palasyo, ug usa ka higdaanan, / ug usa ka masidlak nga puloy-anan!'
Gloria, ug karon, Tono 8: Pagkahuman sa Imong pagkahimugso, O Nobya sa Dios ug Ginoong Ginang, / Misulod Ka sa templo sa Ginoo, / Aron pag-atimanon sa balaan nga e tunga sa mga balaan, ingon usa nga balaan. / Unya gipadala si Gabriel Kanimo, O Labing Putli, / Aron magdala Kanimo og pagkaon. / Ang tibuok langit natingala, / sa pagkakita nga ang Balaang Espiritu nagpuyo sa Imong sulod. / Busa, Ikaw nga Labing Putli, nga walay sala, / gihimaya sa langit ug sa yuta, / Inahan sa Dios, luwasa ang among kaliwatan!
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Miingon ang Ginoo kang Moises, 'Sa unang adlaw sa unang bulan, itukod nimo ang Toldang-Saksi, ug ibutang didto ang Kaban sa Saksi, ug tabuni kini sa tabing; ug dad-a nimo ang lamisa ug ang kandelero; ug ibutang nimo ang bulawanong insinsero alang sa pagsunog sa insenso sa atubangan sa Kaban sa Saksi, ug ibutang ang tabing sa ganghaan sa Toldang-Saksi. Kuhaa ang lana sa pag-uyog ug pahiran ang Toldahan sa Panatiling ug ang tanan nga anaa niini, ug balaan kini ug ang tanan nga gamit niini, aron kini mahimong balaan. Balaan usab ang halaran, ug ang halaran mahimong labing balaan.
Ug gibuhat ni Moises ang tanan nga gisugo kaniya sa Ginoo (ang Dios, ang Balaan sa Israel); [busa gibuhat niya kini]. Unya gitabonan sa panganod ang Toldahan sa Pamatasan, ug napuno sa himaya sa Ginoo ang Toldahan. Ug wala makasulod si Moises sa Toldahan sa Pamatasan, kay ang panganod nagpabilin ibabaw niini, ug napuno sa himaya sa Ginoo ang Toldahan.
Exodo 40:1–5, 9–10, 16, 34–35
Karon sa dihang nahuman na ni Salomon ang pagtukod sa balay sa Ginoo, iyang gitawag ang tanang mga kamalancan sa Israel ngadto sa Siyon aron dalhon ang kaban sa pakigsaad sa Ginoo gikan sa Dakbayan ni David, nga mao ang Siyon. Ug gidala sa mga pari ang Kaban sa Tipan sa Ginoo, ang Toldang Pamatasan, ug ang tanang balaang sudlanan nga naa sa Toldang Pamatasan; ug ang hari ug ang tanang Israel nanguna sa Kaban. Ug gidala sa mga pari ang Kaban sa Tipan sa Ginoo ngadto sa iyang lugar, sa labing sulod nga bahin sa templo, sa Labing Balaan nga Dapit, ilawom sa mga pako sa mga kerub; kay gipahilap sa mga kerub ang ilang mga pako ibabaw sa dapit sa Kaban, ug gitabonan sa mga kerub ang Kaban ug ang mga balaan nga butang niini gikan sa ibabaw.
Ug wala'y bisan unsa sa kaban gawas sa duha ka [bato nga lapida], ang mga lapida sa Tugon, nga gibutang didto ni Moises sa Horeb, sumala sa gisugo sa Ginoo. Ug nahitabo nga sa pagguwa sa mga pari gikan sa Balaan nga Dapit, usa ka panganod ang napuno sa balay [sa Ginoo]; ug ang mga pari wala makapadayon sa ilang pag-alagad tungod sa panganod, kay ang himaya [sa Ginoo] napuno sa balay sa Ginoo (sa Dios nga Labaw sa Tanan).
3 Mga Hari 7:51; 8:1, 3–7, 9–11
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Sugod sa ikawalong adlaw, maghalad ang mga pari sa inyong mga halad-sunog ug sa inyong mga halad-pakigdama sa halaran; ug dawaton ko kamo uban sa pabor,' ingon ni (Adonai) ang Ginoo. Unya gidala ko niya pabalik sa dalan paingon sa gawasnong ganghaan sa santuaryo nga nagtubang sa sidlakan, ug kini sirado. Ug miingon ang Ginoo kanako, 'Kini nga mga ganghaan magpabilin nga sirado; dili kini ablihan, ug walay bisan kinsa nga moagi niini, kay ang Ginoo, ang Dios sa Israel, moagi niini, ug magpabilin kini nga sirado. Busa ang prinsipe—moupo siya didto aron mokaon og pan atubangan sa Ginoo; mosulod siya pinaagi sa beranda sa niini nga mga ganghaan, ug sa samang dalan siya mogawas.' Gidala niya ako unya sa dalan paingon sa ganghaan sa santuwaryo, sa amihanan nga daplin atbang sa templo, ug mitan-aw ako: ug ania karon, ang balay sa Ginoo napuno sa himaya.
Ezekiel 43:27; 44:1–4
Maglipay karon ang langit sa ibabaw / ug pasagdi nga ang mga panganod mag-ulan og kalipay / tungod sa labing katingalahan / ug dagkong mga buhat sa atong Dios: / kay tan-awa, ang Pultahan, nga nag-atubang sa sidlakan, / nga natawo gikan sa baog nga wala pa gayud manganak, sumala sa saad, / ug gipahinungod sa Dios ingon nga puloy-anan, / gidala karon sa templo ingon usa ka putli nga halad. / Maglipay si David, samtang gitugtog ang lira: / 'Dad-on sila,' ingon niya, 'ngadto sa Hari, mga birhen nga nagsunod Kaniya, / Ang Iyang mga kauban dad-on sa tabernakulo sa Dios, / Sa Iyang balaan nga puloy-anan', / – Aron Siya matudlo sa puloy-anan / Niadtong natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / – alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Niining adlawa, ang templo nga midawat sa Dios – ang Inahan sa Dios – / gidala sa templo sa Ginoo, / ug gidawat Siya ni Zacarias. / Niining adlawa, ang Labing Balaan nagalipay / ug ang koro sa mga Anghel misteryosong nagselebrar. / Kauban nila, samtang nagselebrar kita karon, / atong pag-awit uban kang Gabriel: / 'Maglipay ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nga puno sa kaluoy!'
Umari, tanang nasud, / atong dayegon ang usa ka Walay Sala, / – nga gipahayag sa mga propeta / ug gidala sa templo: / ang Inahan nga gitakda sa wala pa ang mga kapanahonan / ug gipadayag sa katapusang mga adlaw isip Inahan sa Dios. / O Ginoo, pinaagi sa Iyang pag-ampo, / hatagi kami sa Imong kalinaw ug dakong kaluoy!
Misidlak ang usa ka malipayong adlaw / ug usa ka labing balaan nga pista, / kay niining adlawa gidala sa templo / ang Birhen sa wala pa siya manganak / ug ang Birhen pagkahuman siya manganak. / Ug si Zacarias nga tigulang, amahan sa Munaong Magsusulti, naglipay, / ug nagasinggit sa kalipay: / 'Ang Paglaum sa tanan nga nagasubo / miduol sa balaang templo, ingon usa ka balaan, / aron pagahinon ug mahimong puloy-anan sa Hari sa tanan!' / Maglipay si patriarkang Joaquin, ug magmalipayon si Ana, / kay gidala nila ngadto sa Dios, sama sa usa ka tathas nga baka nga tulo ka tuig, / ang walay sala nga Ginoo. / Pagmalipayon uban kanila, O mga inahan; pagpasigarbo, O mga birhen; / pagpasigarbo kamo tanan, O mga walay anak; / kay ang gipili nga Reyna sa tanan / nagbukas kanato sa Gingharian sa Langit. / Pagmalipayon, O katawhan, ug paglipay!
Maglipay ang langit ug ang yuta, / sa pagtan-aw sa langitnong Langit nga misulod sa balaan nga puloy-anan, / aron pag-amumahon uban sa pagrespeto— / ang usa ra ka hingpit nga walay-sala nga Birhen, / Kang Kinsa misinggit si Zacarias sa katingala: / 'Ang Pultahan sa Ginoo! Gibukas ko ang mga pultahan sa templo alang Kanimo; / lipaya sa kalipay sulod niini, / – kay nakaila ug nagtuo ako / nga ang kaluwasan sa Israel sigurado nga moabot, / ug ang Pulong sa Dios paganganak gikan Kanimo, / nga magahatag og dakong kaluoy sa kalibutan!"
Bersikulo: Ang mga birhen dad-on sa Hari sa iyang pagsunod, / ang iyang mga kauban dad-on sa imong atubangan. Salmo 44:15
Anna – langitnong grasya – malipayon nga nagdala sa Templo sa Dios sa Kanunay nga Birhen, putli ug gihatag kaniya pinaagi sa grasya, nagtawag sa mga dalaga uban sa ilang mga suga nga maglakaw sa atubangan niya ug nagpahayag: 'Adto, Anak, mahimong halad ug humot nga insenso ngadto Kaniya nga naghatag kanimo.' / Mosulod sa dili masudlan ug maila ang mga misteryo, / ug mag-andam aron mahimong usa ka malipayong ug matahum nga puloy-anan para kang Jesus, / nga nagahatag ug dakong kaluoy sa kalibutan!"
Bersikulo: Dad-on nila siya uban sa kalipay ug pagmalipayon, / dad-on nila siya sa templo sa Hari. Salmo 44:16
Sulod sa templo sa Dios / ang templo nga midawat sa Dios—ang Labing Balaan nga Birhen—nag-okupar sa Iyang lugar, / ug ang mga batan-ong dalaga uban sa ilang mga lampara karon naglakaw sa Iyang atubangan. / Ang Iyang labing maayong ginikanan—/ si Joaquin ug si Ana—nagmalipayon, / nagselebrar / nga sila ang nanganak sa Kadtong nagbuntis sa Magbubuhat—/ Siya nga, naglipay sa langitnong mga puloy-anan / ug gipakaon sa kamot sa usa ka Anghel, / nagpakita isip hingpit nga putli nga Inahan ni Cristo, / nga nagahatag og dakong kaluoy sa kalibutan.
Nagkatigum karong adlawa, kita, ang matinud-anong kongregasyon, / magsaulog sa espiritu / ug matinahuron nga magdayeg sa Inahan sa Dios, ang Birhen ug Theotokos, / samtang gidala siya sa templo sa Ginoo – / siya nga gipili gikan sa tanang kaliwatan / aron mahimong puy-anan ni Cristo, ang Hari sa tanan ug Dios sa tanan. / O mga Birhen, nagbitbit og sulo, mouna kaniya, / pagpasidungog sa balaan nga prosisyon sa Kanunay nga Birhen. / Mga inahan, biyaan nato ang tanang kasubo, / kuyog ta siya sa kalipay, / samtang atong ginadayeg ang Inahan sa Dios / ug ang Magahatag og kalipay sa kalibutan. / Magsinggit kita uban sa anghel: 'Maglipay ka!' O Punô sa Grasya, / nga kanunay nag-ampo alang sa atong mga kalag.
Niining adlawa—timaan sa pabor sa Dios / ug panlasa sa kaluwasan sa katawhan: / sa templo sa Dios ang Birhen hayag nga nagpakita / ug nagpahibalo kang Kristo sa tanan. / Kaniya usab, atong pagtawgon sa kusog nga tingog: / 'Malipayon ka, / katumanan sa tuyo sa Magbubuhat!' (3)
Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios / ug usa ka tigpahibalo sa kaluwasan sa katawhan: / sa templo sa Dios ang Birhen hayag nga nagpakita / ug nagpahibalo kang Kristo sa tanan. / Kaniya usab kita magtuaw sa kusog nga tingog: / 'Malipay ka, / pagtuman sa gikatakda sa Manlalang!' (3)
Ang bunga sa matarong nga mga magigulang nga sila Joaquin ug Ana / gipresentar sa Dios sa balaan nga santuaryo / – ang Nagpabuhi sa atong kinabuhi, karon usa ka sanggol sa unod, / nga gipanalanginan sa balaan nga Zacarias. / Kita tanan maghimaya kaniya isip Inahan sa Dios / uban sa pagtuo.
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Sa wala pa ka maburos, O Ikaw nga Putli, / gipahinungod ka sa Dios, / ug, sa imong pagkatawo dinhi sa yuta, / karon gihalad ka Niya ingon usa ka gasa / aron matuman ang saad sa imong amahan. / Ug pagkasalig kanimo sa balaan nga templo, / ingon tinuod nga balaan nga templo, / sukad pagkabata sa pagkabalaan uban sa nagdan-ag nga mga sulo, / Ikaw mipakita ingon sudlanan / sa dili maabot ug Balaang Kahayag. / Tinuod gayud nga dako ang Imong prosisyon, / O bugtong Nobya sa Dios ug Kanunay nga Birhen.
Gloria, ug karon: atong balikon kini.
Gidayeg ka namo, / O Labing Balaan nga Birhen, / Pinili sa Dios nga Dalaga, / ug gihatagan namo og dungog ang imong pagsulod / sa templo sa Ginoo.
1 Koro: Dako ang Ginoo, ug labing takus sa pagdayeg, sa siyudad sa among Dios, sa Iyang balaan nga bukid. 2 Nindot kaayo ang pagtukod niini, kalipay sa tibuok kalibutan. 1 Mga himaya ang gisulti bahin kanimo, O siyudad sa Dios. 2 Siyudad sa dakong Hari. 1 Sama sa among nadungog, mao usab among nakita. 2 Sa siyudad sa Ginoo sa mga hukbo, sa siyudad sa among Dios. 1 Ang Dios nagtukod niini hangtod sa kahangturan. 2 Ang Labing Halangdon nagbalaan sa Iyang puloy-anan. 1 Ang pagkabalaan ug himaya naa sa Iyang santuwaryo. 2 Balaan ang Iyang templo, katingalahan sa pagkamatarong. 1 Mao kini ang mga ganghaan sa Ginoo; ang mga matarong mosulod niini. 2 Ang Reyna nagtindog sa imong tuo. 1 Gisul-oban sa bisti nga bulawanon, gipahimutang. 2 Ang mga halangdon sa katawhan mangita sa imong pabor. 1 Ang mga anak nga babaye sa mga hari gipasidunggan sa imong atubangan. 2 Ang tibuok himaya sa Anak nga Babaye sa Hari naa sa sulod. 1 Gisul-oban siya sa mga palamuting bulawanong burda, gipahimutang. 2 Ang mga birhen dad-on sa Hari sa iyang pagsunod. 1 Ang iyang mga kauban dad-on sa atubangan Nimo. 2 Dad-on sila uban sa kalipay ug pagdayeg; dad-on sila sa palasyo sa Hari. 1 Paminawa, O anak nga babaye, tan-awa, ug ituyok ang imong dalunggan. 2 Ug kalimti ang imong katawhan ug ang balay sa imong amahan. 1 Kay ang Hari nangandoy sa imong kaanyag. 2 Akong himuon nga hinumduman ang imong ngalan sa tanang kaliwatan. 1 Among nadawat, O Dios, ang imong pabor sa taliwala sa imong katawhan. 2 Busa ang mga nasud magdayeg kanimo hangtod sa kahangturan.
Kahimayaan karon dayon: Aleluya (3).
Salmo 47:2; 47:3a; 86:3; 47:3c; 47:9a; 47:9b; 47:9c; 45:5b; 95:6b; 64:5d; 117:20; 44:10b; 44:10c; 44:13b; 44:10a; 44:14a; 44:14b; 44:15a; 44:15b; 44:16; 44:11a; 44:11b; 44:12a; 44:18a; 47:10; 44:18b
Pasagdi nga malipay si David nga salmista, / ug pasagdi nga magsaulog sila Joachim ug Anna, / kay ang Balaang Bata nanggawas gikan kanila – / si Maria, ang lampara sa Diyos nga nagbitbit sa kahayag; / ug karon Naga lipay Siya samtang misulod Siya sa templo; / ug si Barachias nga anak, sa pagkakita kaniya, gipanalanginan Siya / ug malipayon nga misinggit: / 'Maglipay ka, katingalahan sa tibuok kalibutan!'
Gloria, ug karon: balik-balikon nato ang sama.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malaglag, sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ituyok ang imong dalunggan. Bersikulo: Ang akong kasingkasing naglabay og maayong pulong; gipahayag ko ang akong mga buhat sa Hari. Salmo 44:11a, 2a
Ikaduhang Prokeimenon: Pagdayeg sa Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong mga adlaw, si Maria mibiyahe dayon ug nagdali-dali paingon sa kabukiran, ngadto sa usa ka lungsod sa Juda, misulod sa balay ni Zacarias ug gipangumusta si Elizabeth. Ug nahitabo nga sa pagdungog ni Elizabeth sa pangumusta ni Maria, misayaw ang bata sa iyang tiyan; ug napuno si Elizabeth sa Espiritu Santo, ug misinggit siya sa kusog nga tingog, ug miingon: 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, ug bulahan ang bunga sa imong tiyan! Ug ngano kaha nga gihatag kini kanako, nga ang Inahan sa akong Ginoo moanha kanako? Kay tan-awa, sa diha nga ang tingog sa imong pangumusta nakaabot sa akong dalunggan, ang bata misayaw sa kalipay sulod sa akong tiyan; ug bulahan siya nga nagtuo nga matuman ang gisulti kaniya sa Ginoo.' Ug miingon si Maria, 'Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo, ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas; kay gitutokan Niya ang pagka-ubos sa Iyang sulugoon; kay tan-awa, sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan; kay ang Gamhanan nagbuhat kanako ug daghang katingalahan, ug balaan ang Iyang ngalan.' Nagpabilin si Maria uban kaniya sulod sa mga tulo ka bulan, unya mibalik siya sa iyang balay.
Lucas 1:39–49, 56
Kahimaya: Niining adlawa ang buhing Templo sa dakong Hari / misulod sa templo, / aron pag-andamon Siya og usa ka balaan nga puloy-anan. / Malipayon kamo, O katawhan!
Ug karon: balik nato kini.
Niining adlawa, ang templo nga midawat sa Dios – ang Inahan sa Dios – gidala sa templo sa Ginoo, ug gidawat siya ni Zacarias. Niining adlawa, nagalipay ang Labing Balaan nga Puloy-anan ug misteryosong nagselebrar ang koro sa mga anghel. / Kauban nila, samtang nagselebrar kita karon, / pag-awit ta uban kang Gabriel: / 'Malipayon ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / Siya nga dato sa kaluoy!'
Ang una – ni George, Metropolitan sa Nicomedia, tono 4, ug ang ikaduha – ni Basil Pagariotes, Arsobispo sa Caesarea, tono 1; ang mga irmos sa duha ka canon gikanta og duha ka beses, samtang ang mga tropario sa matag canon gikanta sa tono 6.
Kanon 1. Irmos: Ablihan ko ang akong baba, / ug mapuno kini sa Espiritu; / ug mosulti ako sa Reyna ug Inahan, / ug motungha ako nga nagdan-ag sa kalipay, / ug mag-awit ako nga malipayon sa Iyang pagsulod.
Kaila kami Kanimo, O Labing Balaan, / ingon nga bahandi sa kinaadman / ug ingon usa ka dili mahurot nga bukal / sa grasya; / didi-i kami, among hangyo Kanimo, O Labaw nga Ginoo nga Babaye, / sa mga tulo sa kahibalo, / aron among madayday ang Imong mga himno hangtod sa kahangturan.
Gitawag nga labing halangdon nga templo sa langit / ug usa ka palasyo, / gipahinungod ka nila, O Labing Balaan, / ingon nga templo sa Dios; / pag-andam ka alang Kaniya / ingon usa ka balaan nga puloy-anan / sa Iyang pag-abot.
Nagdan-ag sa kahayag sa grasya, / ang Inahan sa Dios gipasiugdahan ang tanan ug gihangyo sila / nga pagdayandayan sa mga awit / ang Iyang labing hayag nga handumanan. / Umari, magtapok kita sa Iyang atubangan!
Ang Mahanungdanong Pultahan, / nga dili masudlan sa hunahuna, / sa pag-abli sa mga pultahan sa templo sa Dios, / karon nagdapit kanato / nga mosulod uban Niya ug malingaw / sa Iyang mga banayad nga katingalahan.
Kanon 2. Irmos: Magsaba kita tanan og kanta sa kadaugan / ngadto sa Dios, / nga naghimo og katingalahang mga milagro / pinaagi sa Iyang gamhanang bukton / ug nagluwas sa Israel: / kay Siya gipadayeg.
Magkatigum kita karong adlawa / aron pasidunggan ang Inahan sa Dios sa mga awit / ug seryosong saulogon kini nga espirituhanong pista, / kay Iya gipresentar / ingon usa ka halad sa templo sa Dios.
Mga awit kita / sa himayaong prosisyon sa Inahan sa Dios; / kay karong adlawa Siya, ang Templo sa Dios mismo, / gidala sa templo ingon usa ka bililhon nga halad / sumala sa mga propesiya.
Ang walay sala nga si Ana / naglipay sa kalipay sa usa ka inahan, / naghalad og bililhon nga gasa kang Dios sa templo; / ug si Joaquin naglipay uban kaniya sa kalipay.
Ang imong katigulangan nga si David / nag-awit bahin Kanimo kaniadto pa, / O Birhen, Nobya sa Dios, / nga nagtawag Kanimo nga anak nga babaye ni Cristo nga Hari, / Kinsa, pagkahimugso Nimo kaniya, / imong gipadede sa imong dughan, sama sa pagpadede sa inahan sa iyang anak.
Ang Inahan sa Dios, tulo ka tuig ang panuigon sa lawas, gidala sa atubangan sa Ginoo; samtang si Zacarias, ang pari sa Dios, pagdawat kaniya uban sa kalipay, gibutang siya sa templo.
Maglipay kamo, mga birhen nga nagbitbit ug sulo, / sugdi karon ang inyong kanta; / ug kamo, mga inahan, kantaa ang Reyna sa mga Inahan, / nga moanha sa templo sa Kristo nga Hari.
Himno sa Trinidad: Ang konsubstansyal nga Trinidad – / ang Amahan, ang Pulong, ug ang Espiritu Santo! / Pinaagi sa pagtuo gidayeg ka namo ingon Manlalang sa tanan, / ug uban sa pagrespeto nagatuaw kami kanimo: / 'Luwas kami, O Dios!'
Theotokos: Gisul-oban sa purpura / ang kolor sa Imong dugo, O Labing Putli, / pinaagi Kanimo ang Hari ug Dios nga miabot / nabag-o ang tibuok katawhan / pinaagi sa Iyang kalooy.
Katavasia: Natawo si Kristo – himayaa! / Si Kristo gikan sa langit – dawata Siya! / Si Kristo dinhi sa yuta – lipaya! / Awita sa Ginoo, tibuok kalibutan, / ug awita uban sa kalipay, O katawhan, / kay Siya gimahimaya!
Sugod karon, kini nga katavasia gina-awit hangtod Enero 1.
Kanon 1. Irmos: O Inahan sa Dios, / – buhi ug masagana nga tinubdan, / lig-ona kadtong nag-andam niining espirituhanong handuman, / ug tungod sa Imong balaan nga pagsulod / hatagi sila sa mga korona sa himaya.
Niining adlawa ang Templo nagpakita / ingon sa labing matahum nga palamuti sa nobya / ug ingon sa kalinaw sa kasal, / nga nadawat ang buhing puloy-anan sa Dios, / – ang Balaan, ang Walay Sala, / ug ang Labing Masidlak sa tanang binuhat.
Si David, nga nag-una sa kalipay, / nagselebrar ug naglipay uban kanato, / ug nagpahayag Kanimo, O Imaculada, / ang gidayandayan nga Reyna, nga nagtindog sa templo / sa atubangan sa Hari ug Dios, O Labing Balaan.
Gikan kaniya nibuto sa karaang panahon / ang sala sa katawhan, / ug gikan usab kaniya miturok ang pagtubos ug pagkawalay-kadaut: / siya mao ang Inahan sa Dios, / nga gidala karon sa balay sa Dios.
Nagakalipay ang mga puhon sa anghel / ug ang tibuok katawhan, / ug sa atubangan sa Imong nawong, O Labing Balaan, / karong adlawa nagdali sila uban sa mga sulo, / nagpahayag sa Imong kadako / sa balay sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Ipahimutang ang akong kasingkasing sa Imong kabubut-on, Kristo Dios, / Ikaw nga nagtukod sa ikaduhang langit ibabaw sa mga tubig / ug nagtukod sa yuta ibabaw sa mga tubig, Makagagahum.
Maglipay kita, O mga mahigugma sa kombiyerto, / ug maglipay kita nga mag-uban sa espiritu, / nga nagasaulog karon sa balaan nga kombiyerto / sa Anak nga Babaye sa Hari ug Inahan sa atong Dios.
Si Joaquin, lipaya karong adlawa, / ug si Ana, malipay sa espiritu, / samtang inyong gipresentar sa Ginoo ang tulo ka tuig nga natawo kaninyo, / sama sa balaan, hingpit nga putli nga baka.
Sa balaang templo gidala / ang puloy-anan sa Dios – / ang Inahan sa Dios, si Maria, tulo ka tuig ang panuigon sa unod, / ug ang mga birhen nga nagbitbit ug kandila nagdali sa Iyang atubangan.
Ang walay-sala nga Kordero sa Dios, / ang walay-daot nga Salampati, / ang Tabernakulo nga naglangkob sa Dios, ang Balaang Dapit sa himaya, / gipili para sa iyang kaugalingon / nga puy-an ang balaang tabernakulo.
Tulo ka tuig sa lawas / apan walay katigulangon sa espiritu, / mas lapad pa kaysa langit ug mas hataas pa kaysa mga gahum sa langit, / paghimayaon sa mga awit ang Nobya sa Dios.
Sama sa atong pagsaulog sa pagsulod sa Inahan sa Dios / sa labing balaan sa mga balaan, / busa karong adlawa, uban sa atong dili-materyal nga mga sulo, / magduol kita sa templo uban sa mga birhen nga malipayon.
Mga pari sa Dios! / Isul-ob ninyo ang pagkamatarong sa grasya / ug malipayon nga dawata ang Anak nga Babaye sa Hari ug Dios, / pag-abli sa dalan alang Kaniya ngadto sa Balaang Dapit.
Himno sa Trinidad: Suga ang Amahan, Suga ang Iyang Anak, / Suga ang Maghupay, ang Balaang Espiritu: / kay, sama sa pagdan-ag gikan sa usa ka Adlaw, / ang Trinidad sa Diosnong paagi naghatag og kahayag / ug nagpanalipod sa atong mga kalag.
Theotokos: Gikan Kanimo, O Balaan, / ang mga propeta nagtagna / ingon nga arka sa mga Balaan, ang bulawanong insinsero, / ang kandelabro, ug ang lamisa; / ug kami nag-awit mahitungod Kanimo, / ingon nga tabernakulo nga midawat sa Dios.
Katavasia: Alang sa Anak, nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / ug niining katapusang mga adlaw naging unod gikan sa Birhen / nga walay binhi, / pag-awit nato kang Kristo nga atong Dios: / 'Ikaw nga nagpasidungog sa atong dignidad, / balaan Ka, O Ginoo!'
Ipahibalo, O David, nga karon usa na kini ka pista / sa dungog Niya nga kaniadto nimong gi-awit sa Basahon sa mga Salmo, / isip Anak nga Babaye – ang Birhen sa Dios ug ang Dalaga: / 'Ihatud sila,' ingon nimo, 'sa Hari sa tago / ang mga dalaga nga nagsunod Niya ug sa Iyang mga kauban'. / Himua kining pista katingalahan ug unibersal alang sa mga nagasinggit: / 'Ang Inahan sa Dios miduol kanato / – ang Magahatag sa kaluwasan!'
Gloria, ug karon, pareho gihapon ang tingog: ang Walay Sala nga Kordero ug ang santuaryo nga walay hugaw / – ang Inahan sa Dios, si Maria, gidala sa katingalahang paagi / uban sa kalipay ngadto sa balay sa Dios. / Siya matinud-anon nga giuban / sa mga nagbitbit og bangkaw – ang mga Anghel sa Dios, / ug ang tanan nga matinud-anon kanunay siyang gihimaya / ug, sa pagpasalamat, nag-awit kaniya nga walay hunong sa kusog nga tingog: / 'Ikaw ang among himaya ug kaluwasan, Ikaw nga Walay Sala!'*
Kanon 1. Irmos: Sa paghunahuna sa dili masukod nga tambag sa Dios / mahitungod sa Imong, O Labawng Kataas, Inkarnasyon gikan sa Birhen, / ang propeta Habakuk misinggit: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Ang Balay sa Dios, nga karon midawat sa Dalan nga Dili Malabang, / nagtapos sa tanang legalistikong pagsunod ug mga landong, / kay, ingon sa iyang pagmantala, ang kamatuoran tinuod nga napadayag / sa mga nagpuyo sa yuta.
Ang bukid nga may landong, nga daan nang nakita ni Habakkuk sa karaang panahon, nagpahibalo daan kaniya nga nagpuyo sulod sa dili masudlan nga mga lawak sa templo: kung giunsa Siya pag-uswag sa pagkamaayo ug naglabay sa Iyang landong sa katapusan sa kalibutan.
Ang tibuok kalibutan! Makasaksi kita sa dili katuohan, / katingalahan ug katingalahang mga buhat: / kung giunsa sa Birhen, nga midawat og pagkaon gikan sa Anghel, / ang pagdawat sa mga timaan sa banal nga probidensya sa Dios.
Nagpakita ingon nga templo, usa ka palasyo, / ug usa ka buhing langit, / Nobya sa Dios ug sa Hari, / karong adlawa ikaw gipahinungod sa templo sa Balaod / aron itipigan para Kaniya, O Labing Putli.
Kanon 2. Irmos: Sa Espiritu, sa wala pa, nakita Nimo ang Inkarnasyon sa Pulong, / ikaw, propeta Habakuk, nagpahayag, nagasinggit: / 'Sa pagduol sa mga katuigan, maila Ka; / sa pag-abot sa panahon, magpakita Ka.' / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Propeta Isaias, ingna kami, / kinsa kining Birhen nga nagdala og anak sa iyang sabakan? / – 'Siya mao ang miturok gikan sa gamot ni Juda / ug kaliwat ni Haring David, / ang himayaong bunga sa balaan nga binhi.'
Sugdi ug kantaa ang inyong mga awit, O mga birhen, / nga naggunit sa inyong mga lampara sa inyong mga kamot, / nagadayeg ug nagalipay uban kanamo / sa prosisyon sa putli nga Inahan sa Dios, / nga karon misulod sa templo sa Ginoo.
Joachim ug Anna, malipay kamo karon, / samtang gidala ninyo sa templo sa atubangan sa Ginoo / ang putli nga umaabot nga Inahan sa Kristo nga Diyos, ang Hari sa tanan, / nga natawo kaninyo, / – sama sa usa ka tinedyer nga baka nga tulo ka tuig ang panuigon.
Ingon nga labing balaan sa mga balaan, O Labing Dungogong, / Gusto Ka nga magpuyo sa balaang templo / ug magpabilin, O Birhen, sa pag-uyon sa mga Anghel, / nga milagrosong nakadawat og pan gikan sa langit, / Nagahatag-kinabuhi.
Pagkahuman nimo pag-anak, nga walay paglaum, sa usa ka putli ug walay mantsa, si Joaquin ug si Ana matinud-anon nga nagsaad sa Dios nga ihalad Sika; ug karon natuman nila kini nga saad, sa paghalad sa balay sa Dios sa bata nga ilang gipanganak.
Sa dihang miturok ang tungkod ni Aaron, / nga nagtagna, O Balaan, sa pagkahimugso nga gikan sa Diyos— / nga Ikaw maburos nga walay binhi ug magpabilin nga walay sala, / ug magpakita nga birhen pagkahuman sa pagpanganak, / nga ginapasuso sa Imong dughan ang Bata—ang Diyos sa tanan.
Tigum kamo uban namo aron sa matinahuron nga pagdayeg / sa Birhen sa mga birhen, ug sa Inahan sa mga inahan, / nga natawo nga walay mantsa nga halad, / ug pagkahuman sa iyang pagkahimugso gihalad sa Dios ingon nga bunga; / magsaulog kita tanan uban sa kalipay!
Himno sa Trinidad: Mapinanggaon namong gihimaya ang Trinidad sa mga Persona ug ang Usa sa kina-iya: / ang tinuod nga Dios, Kinsa, isip Ginoo sa tanang binuhat, / gidayeg sa mga pangulo sa mga panon sa mga anghel ug arkanghel, / nga tanan nagasimba Kaniya uban sa pagtuo sa tanang panahon.
Theotokos: Padayon nga pag-ampo, O Labing Balaan, O Walay Sala, / alang sa Imong Anak ug Dios, / Kinsa imong gipanganak sumala sa unod, / aron Iyang luwason ang tanan Nimong mga sulugoon / gikan sa nagkalain-laing bitag sa yawa / ug gikan sa matag tukso nga moabut kanila.
Katavasia: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / ug usa ka bulak gikan niini, / gikan sa Birhen Ikaw mibutho, O Kristo; / Ikaw miabot, O Angay sa Dayeg, / gikan sa bukid nga gilalom sa mga kakahoyan, / nga nahimong unod gikan sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa, / Ikaw nga Dili Makita ug Dios. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Kanon 1. Irmos: Ang tibuok kalibutan nangahibulong / sa Imong balaan nga pagsulod; / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa bana, / misulod sa templo sa Dios, / ingon sa labing putli nga templo, / nagahatag kalinaw sa tanan / nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Usa ka himayaong santuwaryo ug balaang halad, O Labing Balaan nga Birhen, nga gidala isip usa ka gasa sa templo sa Dios karong adlawa, gitipigan sa puloy-anan sa Hari sa tanan, ang atong usa ka Dios, sumala sa Iyang kaugalingong kahibalo.
Sa pagtan-aw kaniadto / sa kaanyag sa Imong kalag, O Pinakabalaan, / misinggit si Zacarias uban sa pagtuo: / 'Ikaw ang among pagtubos, Ikaw ang kalipay sa tanan, / Ikaw ang among pagtawag ngadto sa kinabuhi; / pinaagi Kanimo, ang Dili Masabtan / mahimong masabtan para kanako!'
O, ang Imong mga katingalahan, O Labing Putli, / milabaw sa tanang hunahuna! / Talagsaon ang Imong pagkahimugso, / talagsaon ang paagi sa Imong pagtubo; / talagsaon, dili masabtan, ug dili masukod sa mga tawo / mao ang tanan Nimo, Nobya sa Dios!
Ikaw, ang masidlak nga suga, Nobya sa Dios, / misidlak karong adlawa sa balay sa Ginoo / ug gihayag kami, O Balaan, / sa balaan nga mga gasa sa Imong mga katingalahan, / O Labawng Dayegong Inahan sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Pasiga kami sa Imong hayag, walay katapusang kahayag, / samtang nagbantay kami sa mga paghukom sa Imong mga sugo, / O Kristo, Mahigugma sa Katawhan, among Dios.
Magsul-ob kita og kahayag, O mga matinud-anong Ortodokso, / samtang kita magkatigum aron dayegon ang Inahan sa Dios, / kay karong adlawa siya gipresentar sa Ginoo / ingon usa ka makapahimuot nga halad.
Maglipay karon ang mga patriyarka, O Ginoong Ginikanan, / ug maglipay usab Siya nga Nanganak Kanimo, kauban sa Imong Amahan, / nga ang ilang bunga gihalad sa Ginoo.
Kita tanan mag-awit sa daghang-ngalan ug labing himayaong Walay-sala nga Baka, / nga sa unod nanganak sa Banal nga Baka-bata, / sa pagsaulog uban sa pagtuo.
Kay Ikaw mao ang Nobya, ang putli nga Birhen, / karong adlawa ang mga langitnong timaan, nga labaw sa pagsabot sa tawo, / sa Imong pagpanamkon pinaagi sa Espiritu Santo / narekord sa balay sa Dios.
Buhaton unta nga ablihan ang mga ganghaan sa himaya sa atong Dios, ug dawaton unta nila ang Inahan sa Dios, nga wala mailhi og bana, ingon usa ka tinedyer nga baka nga tulo ka tuig nga wala matandog sa kahugawan.
Awita nato ang halangdon ug landong nga bukid – / ang Kanunay nga Birhen, nga nahimong Inahan sa Dios, / kay gipahayag Niya / ang katapusan sa kalibutan sa Iyang kahayag.
Trinitariano: Naghimaya sa labing hataas sa tanang sinugdanan / ug sa walay katapusan, usa ka Pagkadiyosnon, / simbaa nato Siya sa tulo ka Persona, dili mabahin sa kinaiya / ug pantay nga gihatagan og dungog sa himaya.
Theotokos: Ingon usa ka malinawon nga pantalan ug dili mapukan nga pader / sa mga panahon sa kasakit among nakaplagan / ang Imong pag-ampo, Inahan sa Dios, / kanunay kaming giluwas Nimo gikan sa mga kalisdanan ug kasubo.
Katavasia: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy, / gipadala Nimo kanamo ang Magsusulti sa Imong dakong plano, / ang magdala sa kalinaw. / Busa, nga nadala sa kahayag sa kahibalo sa Dios, / ug gisaulog ang kaagahon pagkahuman sa gabii, / ginadayeg ka namo, Mahigugma sa katawhan.
Kanon 1. Irmos: Samtang gisaulog nato kining banal ug gipasidunggan sa tibuok kalibutan nga pista sa Inahan sa Dios, umari kamo, O mga maalam sa Dios, magpalakpak kita, nga naghimaya sa Dios nga natawo gikan kaniya.
Siya nga nagpadayon sa tanang butang pinaagi sa Iyang pulong / nadungog ang pag-ampo sa mga matarong; / busa, sa Iyang kalooy, gipahunong Niya ang kasakit sa pagkawalay-anak, / ug gihatagan sila sa Tinubdan sa kalipay.
Tungod kay gusto Niya ipadayag ang Iyang kaluwasan sa mga nasud, gidawat karon sa Ginoo gikan sa katawhan ang usa nga wala mailhi ang kaminyoon ingon usa ka timaan sa pakig-uli ug pagbag-o.
Nagpakita, ingon sa usa ka balay sa grasya, / diin gitipigan ang mga bahandi / sa dili masukod nga pagtukod sa balay sa Dios, / Ikaw, ang Labaw nga Bala, gihiusa sa templo / sa dili malaglag nga kalipay.
Ang templo, sa pagdawat kanimo, Ginhawa sa Dios, / ingon usa ka maharlikang diadema, / nahan-ag ug misaka paingon sa mas maayo, / sa pagkakita kanimo sa katumanan / sa gipahayag daan.
Kanon 2. Irmos: Sumala sa ehemplo sa propeta Jonas, nagatuaw ako: / 'O Maayo, luwasa ang akong kinabuhi gikan sa pagkaguba / ug luwasa ako, Manluluwas sa kalibutan, / samtang nagatuaw ako: Himaya kanimo!'
Sauloga nato, O mga matinud-anon, kining espirituhanong pista, / nga matinahuron mag-awit sa Inahan sa Dios, / kay Siya labaw pa sa pagkabalaan kaysa sa mga langitnong hunahuna.
Sa espirituhanong mga awit atong dayegon, / O mga matinud-anon, ang Inahan sa Kahayag, / kay niining adlawa Siya nagpakita kanato / samtang misulod Siya sa balay sa Dios.
Ang Karnero nga walay sala, / ug ang putli nga Salampati, / gidala aron puy-an sa balay sa Dios, / nga gitakda nga mahimong, isip ang Walay-Sala, / ang Inahan sa Dios.
Ang Templo sa Dios, ang langitnong Tabernakulo, / diin misidlak ang kahayag kanato nga nagpuyo sa kangitngit, / misulod sa yutang templo.
Bata pa sa unod / apan hingpit sa espiritu, / ang balaan nga Arka misulod sa balay sa Dios / aron makatagamtam sa Balaang grasya.
Gikan sa tanang tukso / ug katalagman sa kalag, / luwasa kami nga nagapangitag dalangpanan Kanimo, / pinaagi sa Imong pag-ampo, O gidayeg nga / Inahan ni Kristo among Dios.
Trinitariano: Amahan, ug Anak, ug Espiritu Santo / – Pagkahiusa sa tulo ka Persona ug ang dili mabahin nga Trinidad! / Kaluy-i kami nga nagasimba / sa Imong banal nga gahum.
Theotokos: Dili masulod sa tibuok kalibutan, / apan gisulod sa Imong sabakan, O Inahan sa Dios, / Natawo Siya gikan Kanimo, O Labing Balaan, / duha ka kinaiya – Dios ug Tawo.
Katavasia: Gikan sa tiyan ni Jonas, ang halimaw sa dagat gipagawas ang bata / sama sa pagdawat niini kaniya; / apan ang Pulong, nga nagpuyo sa Birhen ug nagpakatawo, / mipasar kaniya, gipreserbar siyang dili madunot; / kay sama sa Iyang dili pag-ilawom sa ordinaryong pagpanamkon, / ingon usab gipabilin Niya siyang walay samad ang Inahan Niya.
Ang labing putli nga templo sa Manluluwas, / ang bililhon nga puloy-anan ug ang Birhen, / ang balaan nga bahandi sa himaya sa Dios, / gidala ngadto sa balay sa Ginoo karong adlawa, / nagdala uban Niya sa grasya, / ang naa sa Balaang Espiritu. / Ang mga anghel sa Dios nag-awit sa Iyang mga pagdayeg; / Siya mao ang Langitnong Tabernakulo.
Ikos: Sa pagtan-aw sa grasya sa dili masulti ug balaang mga misteryo sa Dios, / nga gipadayag ug klarong natuman sa Birhen, / naglipay ako ug napuno sa katingala, / naningkamot nga masabtan ang katingalahang ug dili masukod nga paagi / diin ang Pinili ug ang Usa ug Bugtong Putli / gipataas sa ibabaw sa tanang binuhat, / – ang makita ug ang masabtan sa hunahuna. / Busa, sa tinguha nga dayegon Siya, / dako kaayo akong kakulang sa pulong ug hunahuna. / Bisan pa, sa pagkuha og kaisog, gidayeg ko Siya ug gipahayag: / 'Siya mao ang langitnong tabernakulo!'
Kanon 1. Irmos: Ang mga diosnon-maalamon wala magpasidungog / sa binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, human nila mapildi nga maisugon ang kalayo nga naghulga kanila, / sila malipayon nga nag-awit: / 'Ikaw ang labing dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / Bulahan Ikaw!'
Tan-awa, karon usa ka malipayong tingpamulak ang mibuntag / hangtod sa katapusan sa uniberso, / nagpasiga sa atong kalag, atong hunahuna ug atong paghuna-huna / sa grasya – ang pista sa Inahan sa Dios. / Busa, mag-apil kita sa misteryoso nga paagi karong adlawa!
Pasidunggan karon sa tanan ang Reyna ug Inahan: ang langit ug ang yuta, ang mga puwersa sa mga anghel ug ang kadaghanan sa mga mortal – ug pasinggit sila: 'Ang Kalipay ug Kaluwasan gidala sa templo!'
Ang sinulat nga balaod nawala na, nangawala sama sa landong, / ug ang mga sinag sa grasya misidlak / sa templo sa Dios, sa imong pagsulod niini, / O Balaan nga Birhen nga Inahan, / bulahan hangtod sa kahangturan.
Sa Iyang natawo gikan Kanimo, O Labing Balaan, / ang langit, ang yuta ug ang ilawom sa yuta misumite / ingon sa Magbubuhat ug Dios; / ug ang matag dila sa mga mortal nag-angkon / nga ang Ginoo napakita, / ang Manluluwas sa atong mga kalag.
Kanon 2. Irmos: Napalong ang hurno, O Manluluwas, / samtang ang mga batan-on, nagalipay, nag-awit: / 'Bulahan Ka, O Dios sa among mga amahan!'
Maglipay kita karong adlawa, O mga mahigugma sa kombira, / ug mag-awit kita mahitungod sa Labing Balaan nga Ginoo, / nga nagpasidungog kang Joachim ug Anna sumala sa ilang angay.
Panagna, O mananalita sa Espiritu: / 'Ang mga birhen mosunod sa Imong mga tiil, / ug dad-on sa templo ngadto Kanimo, O Reyna ug Inahan.'
Naglipay ang mga panon sa mga anghel, / nagmalipayon ang mga espiritu sa mga matarong, / nga ang Inahan sa Dios gidala ngadto sa balaan nga dapit.
Nakadawat og langitnong pagkaon, / siya mitubo sa kinaadman ug grasya, / siya nga nahimong Inahan sumala sa unod / ni Kristo nga Manluluwas.
Sa lawas ug espiritu naglipay si Maria nga Walay Sala, / samtang nagpuyo sa templo sa Dios, / isip labing balaan nga sudlanan.
Ang imong putli nga mga ginikanan, O Labing Putli, / gidala Ka sa pinakadermihan nga bahin sa templo – / alang sa talagsaong pagpadako / sa puloy-anan ni Cristo nga Dios.
Trinitariano: Dayegon nato ang dili mabahin nga Trinidad, / awiton nato ang usa ka Pagkadiyosnon: / ang Pulong ug ang Labing Balaan nga Espiritu, kauban ang Amahan.
Theotokos: Mangaliya ka, Inahan sa Dios, sa Ginoo, / Kinsa imong gipanganak, / nga sa kinaiyahan maloloy-on, / aron luwason ang mga kalag sa mga nagadayeg kanimo.
Katavasia: Ang mga batan-on, nga gipadako sa pagkamatinud-anon, / pagkahuman nila balewalaon ang sugo sa daotan, / wala sila mahadlok sa naghulga nga kalayo, / apan, nagbarog taliwala sa mga siga, nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Paminawa, O Balaan nga Birhen nga Dalaga, – / pasabuta karon si Gabriel / ang walay katapusan ug tinuod nga tuyo sa Labawng Ginoo: / 'Andam sa pagdawat sa Dios; / kay pinaagi Kanimo ang Dili Masabtan magpuyo uban sa mga mortal; / busa malipayon kong gipahayag: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan binuhat sa Ginoo!'"
Sa dihang gidala na niya ang Labing Balaang Templo sa balay sa Dios, si Ana, nga nagtuaw sa pagtuo, miingon sa pari: 'Karon nga nadawat na nako ang Bata, nga gihatag usab kanako sa Dios, dad-a Siya sa templo sa imong Magbubuhat ug awita Siya sa kalipay: "Bendisyona ang Ginoo, tanang binuhatan sa Ginoo!"'
Usa ka higayon miingon si Zacarias kang Anna, samtang nagtan-aw kaniya sa Espiritu: 'Gidala nimo ang tinuod nga Inahan sa Kinabuhi, nga klaro nga gipahayag sa mga propeta sa Dios nga Inahan sa Dios; busa, giunsa kaha sa templo pag-akma kaniya? Busa, nagasinggit ako sa katingala: "Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!"'
'Nagsugod ako sa pag-ampo sa Dios,' / tubag ni Ana kaniya, / 'nagtawag kaniya uban sa pagtuo ug pag-ampo / aron madawat nako ang bunga sa akong pag-antos / ug, pagkahuman nako sa pagpanganak, ihalad ang Nanganak sa Kadtong naghatag kaniya. / Busa, nagasinggit ako sa kalipay: / Pagpanalangin sa Ginoo, tanan nga buhat sa Ginoo!'
'Tinood, matarong kini nga buhat,' / miingon ang pari kaniya, / 'apan katingalahan kaayo kini kanako / nga makita nga siya nga gidala sa balay sa Dios / milabaw pa sa santuwaryo sa grasya; / busa, ako usab misinggit sa kalipay: / Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!'
'Nalig-on ang akong kasingkasing,' miingon si Ana kaniya, / 'sa akong paghunahuna sa imong gisulti, / kay nasabtan nimo pinaagi sa Espiritu sa Dios / ang akong klarong gipahayag mahitungod sa Birhen; / busa dawata ang Labing Putli ngadto sa templo sa imong Magbubuhat / ug mag-awit sa kalipay ngadto Niya: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, sa tanang binuhatan sa Ginoo!'"
'Ang suga nga nagdala sa kahayag,' miingon ang pari, '/ nagpasiga alang kanato sa labing dakong kalipay, nagdan-ag sa templo; / maglipay unta uban kanako ang mga kalag sa mga propeta, / sa pagtan-aw sa katingalahang mga buhat / nga gihimo sa balay sa Dios, / ug magsinggit unta sila karon: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang mga buhat sa Ginoo!'"
Kanon 2. Irmos: Siya nga girespeto sa mga Anghel ug sa tanang langitnong puwersa / isip Magbubuhat ug Ginoo, / awita Siya, O mga pari; dayeg-a Siya, O mga batan-on; / panalangina Siya, O katawhan; / ug itas-a Siya hangtod sa kahangturan!
Karon naglipay si Joakim sa dakong kalipay, / ug ang walay sala nga si Ana nagtanyag sa Ginoong Dios / sa balaan nga Anak nga Babaye / nga gihatag kaniya sumala sa iyang saad.
Ang mga balaan nga sila si David ug Jesse nagalipay, / ug ang Juda gipasidunggan, / kay gikan sa ilang gamot miturok ang bunga – / ang putli nga Birhen, diin ang walay katapusan nga Dios natawo.
Si Maria, ang labing putli ug buhing tabernakulo, gidala karong adlawa sa balay sa Dios, ug gidawat siya ni Zacarias sa iyang mga bukton, ingon sa gipahinungod nga bahandi sa Ginoo.
Ingon usa ka pultahan sa kaluwasan ug usa ka espirituhanong bukid, / ingon usa ka buhing hagdanan, kita, ang mga matinud-anon, tinuod nga pasidunggan / ang Birhen ug Inahan sa Dios, / nga gipanalanginan sa mga kamot sa mga pari.
Mga propeta, mga apostoles ug mga martir ni Kristo, / mga puhon sa mga anghel ug tanan nga natawo sa kalibutan, / pasidunggan nato ang putli nga Birhen sa mga awit, / ingon nga bulahan nga Inahan sa Labaw nga Labaw.
Gidala Ka nila sa templo, O Bug-os nga Walay Sala, Putli, / nga sa diwa misangko Kanimo ingon putli nga halad, / ug nagpuyo Ka sa katingalahang paagi sa dili masudlan nga mga dapit uban sa Dios – / aron mag-andam og puloy-anan para sa Pulong.
Himno sa Trinidad: Pagdayegon ang Labing Balaan nga Trinidad: / ang Amahan, ang Anak ug ang Espiritu Santo, / usa ka dili mabahin nga Pagkahiusa, usa ka Dios nga nagkahiusa, / nga nagkupot sa tanang binuhat sa Iyang kamot hangtod sa kahangturan.
Theotokos: Ang Pulong nga walay sinugdanan nahimong unod, / natawo, sumala sa Iyang kaugalingong pagbuot, / Dios ug tawo gikan sa Birhen nga Dalaga, / nagbag-o kanato nga nahulog, / pinaagi sa Iyang walay kinutuban nga kaluoy.
Katavasia: Ang hurno, nga gisabwagan sa hamog, / nagpakita sa hulagway sa usa ka supernatural nga milagro: / kay dili man kini makasunog sa mga batan-on nga gidawat niini, / sama sa kalayo sa Pagkadiyosnon nga dili makasunog sa sabakan sa Birhen, / diin Siya nanaug. / Busa, atong awita ang himno: / 'Panalangini Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Dili nato gina-awit ang ika-siyam nga kantiko, 'Ang Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', bisan pa sa Domingo, kondili gina-awit nato ang pagbalik-balik sa pista:
Ang mga anghel, sa pagkakita sa pagsulod sa Labing Balaan, nangahibulong sa paagi nga / misulod ang Birhen sa Labing Balaan sa mga Balaan.
Ug ang irmos: 'Pasagdi nga ang buhing Kaban sa Dios:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Ug sa matag troparion, awhagon nato ang mga balik-balik sa pista, nga mag-ilis-ilis ang matag koro.
Kanon 1. Irmos: Hinaut nga ang buhing Kaban sa Dios / dili gayud matandog sa kamot sa dili inisyado, / kondili ang mga ngabil sa mga matinud-anon, nga walay hunong / nag-awit sa pagtawag sa Anghel, / motawag sa Inahan sa Dios uban sa kalipay: / 'Sa pagkatinuod, labaw ka sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ang mga anghel, sa pagkakita sa pagsulod sa Labawng Balaan, namangha sa paagi / nga Siya misulod sa Labing Balaan nga Dapit sa himaya.
Nagbaton sa labing masidlak nga kaanyag sa espirituhanong pagkabalaan ug napuno gikan sa langit sa grasya sa Dios, Ikaw, O Balaang Inahan sa Dios, walay hunong nga nagpasiga sa walay katapusang kahayag sa mga nagasinggit sa kalipay: 'Sa pagkatinuod, labaw ka sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ang mga anghel, sa pagtan-aw sa pagsulod sa Birhen, nangahibulong sa paagi / nga katingalahang misulod Siya sa Labing Balaan nga Puloy-anan.
Ang Imong milagro, O Balaang Inahan sa Dios, / milabaw pa sa gahum sa mga pulong; / kay giila ko sa Imoha, labaw pa sa tanang rason, / ang usa ka lawas nga dili masudlan sa dagan sa sala, / busa nagtawag ako kanimo uban sa pagpasalamat: / 'Tinuod gayud, Ikaw labaw sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ang mga anghel ug mga tawo! Pasidunggan nato ang pagsulod sa Birhen, kay misulod siya sa Labing Balaan sa himaya.
Ang Balaod katingalahang gipahulagway / Ikaw, O Balaan, ingon nga Tabernakulo, / ug ang banal nga sudlanan sa manna, / ang katingalahang Kaban, ug ang tabing, ug ang tungkod, / ang dili mapukan nga templo ug ang pultahan sa Dios; / pinaagi niini nagtudlo kini kanato sa pag-awit kanimo: / 'Sa tinuod, Ikaw labaw sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ang mga anghel, sa pagtan-aw sa pagsulod sa Birhen, namangha sa paagi / nga Iyang gisulod ang Labing Balaan nga Dapit sa usa ka paagi nga makapahimuot sa Dios.
Sa karaang mga awit, gipahayag kanimo ni David, / nga nagtawag kanimo nga anak sa Hari / tungod sa kaanyag sa imong mga hiyas, sa dihang iyang nakita ka / nga nagtindog nga napahimutang sa tuo sa Dios; / busa siya misinggit nga propetiko: / 'Sa tinuod, ikaw labaw sa tanan, O Purong Birhen!'
Mga anghel, maglipay kamo uban sa mga balaan; mga birhen, maglipay kamo nga mag-uban: kay ang Birhen sa Dios misulod na sa Labing Balaan nga Puloy-anan.
Si Solomon, sa iyang pagtan-aw daan / nga Ikaw madawat sa Dios sulod Kanimo, / gipareho Ikaw, O Inahan sa Dios, sa higdaanan sa Haring / ug sa usa ka buhing, selyadong tinubdan, / diin misangag ang walay panganod nga tubig / alang kanamo nga nagasinggit sa pagtuo: / 'Sa pagkatinuod, Ikaw labaw sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ang mga anghel ug mga tawo, atong dayegon ang Birhen sa kanta; / kay misulod Siya sa Labing Balaan nga Dapit sa paagi nga angay sa Dios.
Ihatag sa akong kalag, kauban sa Imong mga gasa, / ang Imong kalinaw, O Inahan sa Dios, / nga nagahatag kinabuhi sa mga nagpasidungog kanimo sa angay nga paagi, / nga Ikaw mismo ang nag-atiman kanila, nagpanalipod ug nagpanalangin kanila, / aron sila makapanawag kanimo: / 'Tinood gayud, labaw ka sa tanan, O Balaang Birhen!'
Unya ang unang koro moawit sa malipayong balik-balik sa ikaduhang kanon:
Dayega, O akong kalag, / ang gidala sa templo sa Ginoo / ug gipanalanginan sa mga kamot sa mga pari.
Ug ang irmos: 'Lumoyag nga panganod:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa samang balik-balik ug irmos. Ug sa matag troparion mo-awit kita sa samang malipayong balik-balik.
Kanon 2. Irmos: O panganod nga nagdala sa kahayag, diin ang Ginoo sa tanan / mibaba gikan sa langit sama sa ulan sa balhibo sa karnero / ug, Siya nga Walay Sinugdan, nahimong unod, / nahimong tawo alang kanato, / kita tanan nagpasidungog / sa putli nga Inahan sa atong Dios.
Gikan sa matarong nga si Joaquin ug Ana / ang bunga sa ilang saad nahimong tinuod / – si Maria, ang Birhen sa Dios; / ug, sama sa humot nga insenso, / siya, nga usa pa ka sanggol sa unod, / gidala sa balaang templo, / aron, isip usa ka balaan, siya magpuyo sa santuaryo.
Dayegon nato siya sa mga awit, / Siya nga, bisan pa usa ka bata sa kinaiyahan, / gipadayag isip Inahan sa Dios pinaagi sa usa ka supernatural nga buhat, / kay niining adlawa / gidala siya sa templo sa Ginoo / sama sa humot nga pahumot, / sama sa espirituhanong bunga sa mga matarong.
Kauban sa Anghel, atong isinggit 'Malipay ka', O mga matinud-anon, / ngadto sa Inahan sa Dios, sama sa angay: / 'Malipay ka, O matahum nga Nobya; / malipay ka, O hayag nga panganod, / diin misidlak ang Ginoo / kanato nga nagpuyo sa kangitngit sa pagkawalay-hibalo; / malipay ka, O Paglaum sa tanan!'
Balaan sa mga Balaan ug Inahan sa Dios, O Purong Maria, / luwasa kami, pinaagi sa Imong pag-ampo, gikan sa mga bitag sa kaaway, / ug gikan sa matag erehe ug kasubo, / kami nga nagasimba uban sa pagtuo ang hulagway / sa Imong balaan nga nawong.
Ang tanang binuhat / nag-awit og labing angay nga himno / sa Inahan sa Dios, / kauban si Anghel Gabriel, nga nagasinggit: / 'Malipay ka, hingpit nga putli nga Inahan sa Dios, / pinaagi Kanimo nga kita giluwas gikan sa karaang sumpa, / nga nahimong mga kabahin sa pagkawalay-kadaut!'
Milabaw ka sa mga Kerubin, / ug mas hataas ug mas lapad pa kaysa sa mga Serapim sa langit, / Nagpakita Ka, O Birhen, / – nga sa dili masukod nga paagi nagdala ug nanganak sa among Dios, / nga ang tibuok kalibutan dili makasulod: / hangyoa Siya nga matinud-anon alang kanamo.
O akong kalag, dayega / ang gahum sa dili mabahin nga Pagkadiyosnon sa tulo ka Persona.
Trinidad: Ang kinaiya sa tulo ka Persona / ug ang dili mabahin nga himaya, / nga walay hunong nga ginaawit sa pagkahiusa sa Pagkadiyosnon / sa langit ug sa yuta – ang dili mapabulag nga Trinidad: / uban sa Anak, sa Amahan ug sa Espiritu, / himayaon nato Siya, pagsimba Siya nga may pag-uyon.
Dayeg, O akong kalag, / sa labing hataas nga dungog ug himaya sa Langitnong mga Pulong, / (ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.)
Ang Theotokos: Pag-ampo, O Birhen nga Inahan sa Dios, / alang sa kaluwasan gikan sa pagkaguba, kadaut, / ug sa tanang matang sa mga tukso / alang sa mga nagapangitag dalangpan sa Imong kalooy uban sa pagtuo / ug matinahuron nga nagasimba sa Imong Anak, / ingon Dios sa tibuok kalibutan ug Ginoo.
Unya ang duha ka koro maghiusa sa pagkanta sa refren sa unang kanon:
Ang mga anghel, sa pagkakita sa pagsulod sa Labing Balaan, namangha sa kamatuoran / nga ang Birhen misulod sa Labing Balaan sa mga Balaan.
Katavasia: Akong makita ang usa ka misteryo / nga talagsaon ug katingalahan: / ang langob mao ang langit, ang trono sa mga Kerubin mao ang Birhen, / ang sabnita mao ang duyan / diin natulog ang dili masukod nga Kristo Dios, / Kinsa among gidayeg sa among mga awit.
Dayegon nato uban sa pagtuo si Maria, ang Birhen sa Dios, / Nga sa karaang panahon gipahayag sa kadaghanan sa mga propeta / ingon usa ka sudlanan sa manna, ug usa ka tungkod, / ug usa ka tabla, ug usa ka bukid nga wala mabahin: / kay karong adlawa gidala Siya sa Labing Balaan nga Puloy-anan / aron pag-atimanon alang sa Ginoo. (3)
Ang mga birhen uban sa ilang mga sulo, / nagasiga sa dalan para sa Kanunay nga Birhen, / tinuod nga nagpanagna sa Espiritu sa mga umaabot, / kay ang Inahan sa Dios, nga mao ang templo sa Dios, / gidala sa templo uban sa himaya sa usa ka birhen / sukad pa sa iyang pagkabata.
Ingon nga bunga, ug tinuod gayud ang labing himayaon, / sa balaang saad, / ang Inahan sa Dios mipakita sa kalibutan, / ingon gayud ang labing hataas sa tanan. / Siya, nga matinahuron nga gidala sa balay sa Dios, / natuman ang matinahuron nga panata sa iyang mga ginikanan, / gipanalipdan sa Balaang Espiritu.
O Birhen, tinuod nga gipakaon / sa langitnong pan sa templo sa Ginoo! / Ikaw ang nanganak sa pan sa kinabuhi para sa kalibutan – ang Pulong, / Kaniya, ingon nga pinili ug hingpit nga putli nga templo, / ikaw sa misteryosong paagi gitakda sa Espiritu, / gipangasaw-an kang Dios Amahan.
Buksi ang pultahan sa templo nga midawat sa Dios: / kay kining adlawa, pagkahuman niyang gidala ang Templo ug ang Trono sa Hari sa tanan, / si Joakim, uban sa himaya, gibutang / sulod sa santuaryo ingon usa ka halad, pagkahuman niyang gipahinungod sa Ginoo / ang Usa nga iyang gipili aron mahimong Iyang Inahan.
Niining adlawa, gidala ang Bug-os-Putli nga Birhen sa templo / aron mahimong puloy-anan sa Hari sa tanan, ang Dios, / ug Mag-atiman sa atong tibuok kinabuhi; / niining adlawa, ang labing putli nga santuwaryo, sama sa usa ka tulo ka tuig nga baka nga batan-on, / gidala sa Labing Balaan nga Puloy-anan. / Mosinggit kita kaniya, sama sa pagbuhat sa Anghel: / 'Malipay ka, O bulahan, talagsaon sa mga babaye!'
Ang Dakong Doxolohiya.
Si Kristo, among tinuod nga Dios, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, sa balaan ug matarong nga mga ginikanan sa pagbunyag nga sila Joaquin ug Ana, ug sa tanang mga santo, magmaloloy-on kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
Ikonograpiko; bulahan: ang ikatulo nga ode sa unang canon sa ika-upat nga tono, ug ang ika-unom nga ode sa ikaduhang canon sa ika-upat nga tono. Kung gusto sa rektor, atong kantahon ang mga antifona sa pista.
Bersikulo 1: Dako ang Ginoo ug angay kaayo nga dayegon / sa siyudad sa atong Dios, sa Iyang balaan nga bukid.
Salmo 47:2
Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Mga himayaon nga butang ang gisulti mahitungod kanimo, / O Siyudad sa Dios. Salmo 86:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 3: Nailhan ang Dios sa Iyang mga palasyo, / sa diha nga moanhi Siya aron motabang. Salmo 47:4
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 4: Sama sa among nadungog, ingon usab among nakita / sa siyudad sa Ginoo sa mga hukbo, sa siyudad sa among Dios. Salmo 47:9a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 1: Ang Labaw nga Labing Kataas-taasan nagbalaan / sa Iyang puloy-anan. Salba kami, O Anak sa Dios, / katingalahan sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 2: Ang pagkabalaan ug kahimayaan / naa sa Iyang santuwaryo. Salmo 95:6b
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / katingalahan sa taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Mao kini ang mga ganghaan sa Ginoo; / ang mga matarong mosulod niini. Salmo 117:20
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Balaan ang imong templo, / katingalahan sa pagkamatarong. Salmo 64:5g
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Ang mga manggaranon sa taliwala sa katawhan / mangita sa Imong nawong. Salmo 44:13b
Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios / ug usa ka paunang tilaw sa kaluwasan sa katawhan: / sa templo sa Dios ang Birhen hayag nga nagpakita / ug nagpahibalo kang Kristo sa tanan. / Kaniya usab kita magtuaw sa kusog nga tingog: / 'Malipay ka, / pagtuman sa tuyo sa Magbubuhat!'
Bersikulo 2: Ang tibuok himaya sa Anak nga Babaye sa Hari naa sa sulod. / Siya gisul-oban ug gipahimutang sa bulawanong palamuti. Salmo 44:14
Troparion: Kining adlawa usa ka timaan sa pabor sa Dios:
Bersikulo 3: Ang mga birhen dad-on sa Hari sa iyang eskorta, / ang iyang mga kauban dad-on sa atubangan Nimo. Salmo 44:15
Troparion: Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios:
Bersikulo 4: Dad-on sila uban sa kalipay ug pagdayeg, / dad-on sila sa templo sa Hari. Salmo 44:16
Troparion: Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios:
Ani, magsimba kita ug magluhod sa atubangan ni Cristo; / luwasa kami, O Anak sa Dios, katingalahan sa taliwala sa mga balaan, / nga nag-awit kanimo: Alleluia.
Niining adlawa – usa ka timaan sa pabor sa Dios / ug usa ka paunang tilaw sa kaluwasan sa katawhan: / sa templo sa Dios ang Birhen hayag nga nagpakita / ug nagpahibalo kang Kristo sa tanan. / Kaniya usab, magsinggit kita sa kusog nga tingog: / 'Malipayon ka, / katumanan sa gisugo sa Manlalang!'
Ang labing putli nga templo sa Manluluwas, / ang bililhon nga palasyo ug ang Birhen, / ang balaan nga bahandi sa himaya sa Dios, / gidala sa balay sa Ginoo karong adlawa, / nagdala uban kaniya sa grasya, / nga anaa sa Balaang Espiritu. / Ang mga anghel sa Dios nag-awit sa iyang mga pagdayeg; / siya mao ang Langitnong Tabernakulo.
Ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpadako sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios, akong Manluluwas.
Bersikulo: Kay gitan-aw Niya ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan. Lucas 1:46–48
Mga igsoon, ang unang pakigsaad adunay usab mga lagda mahitungod sa ministeryo ug sa santuwaryo nga iya sa kalibutan. Kay ang unang tolda gitukod, diin anaa ang kandelero, ang lamisa, ug ang pagpakita sa pan; kini gitawag nga 'Balaang Dapit'. Apan sa luyo sa ikaduhang tabing, adunay usa ka tolda nga gitawag 'Balaan sa mga Balaan', nga naglangkob sa usa ka bulawanong insinsero ug sa Kaban sa Tugon, nga natabonan og bulawan sa tanang kilid, diin anaa ang usa ka bulawanong banga nga naglangkob sa mana, ang tungkod ni Aaron nga namulak, ug ang mga tabla sa tugon; ug sa ibabaw niini anaa ang mga kerubin sa himaya, nga nagtabon sa dapit sa paghinulsol, usa ka butang nga dili na kinahanglan hisgutan pag-ayo karon. Ug uban niining han-aya, ang mga pari mosulod kanunay sa unang tabernakulo aron buhaton ang ilang pag-alagad, apan ang ikaduha gisulod lang kaisahan sa usa ka tuig sa labawng pari lamang, nga dili walay dugo, nga iyang gihalad alang sa iyang kaugalingon ug alang sa mga sala sa pagkawalay-hibalo sa katawhan.
Heb 9:1–7
Salmot: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, ug ipaling ang imong dalunggan.
Bersikulo: Ang mga dato sa taliwala sa katawoan mangaliya sa Imong pabor. Salmo 44:11a, 13b
Niadtong panahona, misulod si Jesus sa usa ka baryo. Ug usa ka babaye nga ginganlan og Marta madawat Siya sa iyang balay. Aduna siya'y igsoon nga babaye nga ginganlan og Maria, nga naglingkod sa tiilan sa Ginoo ug nagpaminaw sa Iyang pagtudlo. Apan si Marta nabalaka tungod sa daghang pag-andam sa pagkaon, ug miduol siya kaniya ug miingon: 'Ginoo, wala ka bay pagtagad nga gibyaan ko sa akong igsoon nga babaye aron ako ra ang mag-alagad sa tanan? Sugoa siya nga motabang kanako.' Apan mitubag si Jesus, 'Martha, Martha, nabalaka ka ug gubot sa daghang butang, apan usa ra ka butang ang gikinahanglan: gipili ni Maria ang mas maayong bahin, nga dili kuhaon gikan kaniya.' Samtang nagasulti pa siya, usa ka babaye gikan sa katawhan ang mitawag kaniya, 'Bulahan ang sabakan nga nagdala kanimo, ug ang mga suso nga nagapasuso kanimo!' Apan mitubag siya, 'Sa pagkatinuod, bulahan ang mga nakadungog sa pulong sa Dios ug nagatuman niini!'
Lucas 10:38–42; 11:27–28
Ang mga anghel, sa pagtan-aw sa pagsulod sa Labing Balaan, namangha sa paagi / nga ang Birhen misulod sa Labing Balaan sa mga Balaan.
Irmos, Tono 4: Hinaut nga ang buhing Arka sa Dios / dili gayud matandog sa kamot sa dili-inisyado, / kondili ang mga ngabil sa mga matinud-anon, walay hunong / nga nag-awit sa pagtawag sa Anghel, / motawag sa Inahan sa Dios uban ang kalipay: / 'Sa tinuod, ikaw labaw sa tanan, O Balaang Birhen!'
Ug hangtod sa Komunyon.
Kuhaon ko ang tasa sa kaluwasan ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. Aleluya. (3) Salmo 115: 4
Samtang gisaulog nato ang matinud-anong mga Patriyarka karong adlawa, / mag-awit kita mahitungod kang Kristo ang Manuluwas, / nga nagpasidungog kanila sa taliwala sa tanang nasud / ug nga matinud-anon nga naghimo og himayaong mga milagro, ang Ginoo, / ingon nga gamhanan ug makagahum, / ug nga pinaagi kanila gipadayag kanato ang tungkod sa gahum – / ang Birhen Maria, nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, ug ang Anak nga Babaye sa Dios, ang putli nga si Maria, / gikan kaniya miturok ang Bulak – si Cristo, / nga naghatag og kinabuhi sa tanan, / ug walay kinutuban nga kalipay, ug walay katapusang kaluwasan.
O Ginoo, nga nagluwas sa balaan nga mga batan-on gikan sa kalayo, / ug kang Daniel gikan sa baba sa mga leon; / nga nagpanalangin kang Abraham, ug kang Isaac, imong sulugoon, / ug sa iyang anak nga si Jacob; / nga midugong mahimong susama kanato gikan sa ilang binhi, / aron Ikaw makaluwas sa atong mga katigulangan nga kaniadto natumba / pinaagi sa (Imong) Krus ug Pagkabanhaw / ug, pagkahuman nimo nabungkag ang mga gapus sa kamatayon, imong gibanhaw uban Nimo ang tanan / nga kaniadto nagpuyo taliwala sa mga patay, / aron sila mosimba Kanimo, Kristo, Hari sa mga kapanahonan.
Sama sa ulan, gisabwag sa hamog sa Espiritu, / naglipay taliwala sa kalayo, ang mga batan-on sa Dios naglakaw, / misteryosong nagpahibalo niini sa Trinidad / ug sa Inkarnasyon ni Cristo; / ug, ingon sa mga maalamon, ilang gipalong ang gahum sa kalayo pinaagi sa ilang pagtuo; / samtang ang matarong nga si Daniel napamatud-an nga manalansang sa mga leon. / Paminawa ang ilang pag-ampo, O Manluluwas, higugma sa katawhan, / luwasa usab kami gikan sa dili mapalong nga kalayo sa walay katapusan / ug hatagi kami nga makaabot sa Imong Langitnong Gingharian.
Sama sa nagpuyo sa taliwala sa hamog, / ang Imong matinud-anon ug balaan nga mga batan-on / misteryosong gipadayag sa kalayo sa nagdilaab nga hurno / ang Imong pag-anhi gikan sa Birhen, / nga misidlak kanato nga walay kadaut; / ug si Daniel nga matarong, katingalahan sa mga propeta, / nga klaro nga nagpadayag sa Imong ikaduhang pagka-diyosnong pag-abot, misinggit: / 'Nakita ko,' ingon niya, 'hangtud nga gipahimutang ang mga trono, / ug ang Hukom mipahimutang sa Iyang lingkoranan, ug usa ka suba sa kalayo ang midaloy!' / Ilikay kami niini, O Kristo, / pinaagi sa ilang pag-ampo, O Ginoo!
Gloria, Tono 6, Anatolius: Dayegon nato karong adlawa, O mga matinud-anon, / ang tanang mga amahan nga nabuhi sa wala pa ang Balaod: / Abraham, ang mahigugma sa Dios, / ug si Isaac, nga natawo sa saad, / ug si Jacob, ug ang napulo'g duha ka patriyarka; / Si David nga labing malumo, / ug si Daniel, ang propeta sa tinguha; / uban kanila among gihimaya usab ang tulo ka batan-on, / nga gihimo ang hurno nga hamog, / nga nangayo og pasaylo kang Kristo among Dios, / nga gihimaya sa Iyang mga balaan.
Ug karon, ang unang tono sa Theotokos.
Gloria, Tono 1: Gihanawan sa mga sinag sa Balaang pagpadayag, / ang mga propeta, bantog sa ngalan, / kanunayng gitawag nga bulahan; / ug, sa pagpadaghan sa bunga sa mga pulong sa Espiritu, / ilang gipahayag sa tanan ang dili masukod nga Pagkahimugso sa Kristo nga Dios; / ug nagkinabuhi sila og katingalahang kinabuhi, / nga gidala nila ngadto sa matarong nga katapusan.*
Ug karon, O Inahan sa Dios: Tan-awa, natuman ang propesiya ni Isaias, / kay Ikaw, O Birhen, nanganak ug nagpabilin nga sama sa wala pa Ikaw manganak: / kay Siya nga nanganak mao ang Dios, / ug busa giusab Niya ang mga balaod sa kinaiyahan. / Apan, O Inahan sa Dios, ayaw pagdumoti ang mga pag-ampo sa Imong mga sulugoon, / nga gihalad kanimo sa Imong santuwaryo, / kondili, ingon nga Ikaw nga nagbitbit sa Maloloy-on sa Imong mga bukton, / kaloy-i ang Imong mga sulugoon / ug pag-ampo alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Gloria, Tono 3, ni Herman: Umari kamo, tanan nga nahigugma sa pagsaulog, dayegon nato ang panon sa atong mga katigulangan pinaagi sa mga salmo: Si Adan nga atong katigulangan, si Enoc, si Noe, si Melquisedec, si Abraham, si Isaac ug si Jacob; nga nagkinabuhi sumala sa Balaod: Moisés ug Aaron, / Hesus, Samuel ug David, / kauban nila – Isaias, Jeremias, Ezequiel, / ug Daniel, ug ang napulo'g duha ka propeta; / Elias, Eliseo, ug uban kanila tanan: / Zacarias, Juan nga Maminaral, ug ang uban nga nagwali kang Cristo / – ang kinabuhi ug pagkabanhaw sa atong kaliwatan!
Ug karon, O Inahan sa Dios: Walay binhi, pinaagi sa Espiritu Santo / ug sa kabubut-on sa Amahan, Ikaw naburos sa Anak sa Dios. / Siya nga nagsugod gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, walay inahan, / apan alang kanato gikan kanimo mibutho nga walay amahan, / Ikaw nag-anak kaniya sa imong sabakan sumala sa unod / ug gipakaon isip usa ka bata sa gatas. / Busa, ayaw hunong sa pag-ampo alang sa kaluwasan sa atong mga kalag gikan sa mga kasakit.
Pinaagi sa pagtuo sa mga patriyarka gipahimakas Mo sila, / kay pinaagi kanila gipangasaw-on Mo sa Imong kaugalingon ang Simbahan gikan sa tanang nasud. / Ang mga balaan nagalipay sa himaya, / kay gikan sa ilang binhi miturok ang usa ka himayaong bunga, / – Siya nga nanganak Kanimo nga walay binhi. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag.
Pinaagi sa pagtuo sa mga patriyarka gipahimakas Mo sila, / ug pinaagi kanila gipangasaw-on Mo sa Imong kaugalingon ang Simbahan sa tanang nasud. / Ang mga balaan nagalipay sa himaya, / kay gikan sa ilang binhi miturok ang usa ka himayaong bunga, / – Siya nga nanganak Kanimo nga walay binhi. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag.
Pagkahuman sa kathismata, ang mga sedalnia sa Domingo uban sa ilang mga himno sa Theotokos.
Atong dayegon sa awit si Abraham, si Isaac ug si Jacob, / si David nga malumo, si Jesus ug ang napulo'g duha ka patriyarka, / kauban ang tulo ka batan-on nga gipalong ang nagdilaab nga kalayo pinaagi sa espirituhanong gahum, / 'Paglikay,'—nga nagtawag kanila,— / 'nga maisugong gipadayag ang kabuang sa buang nga hari, / ug nag-ampo kang Kristo nga hatagan og kapasaylo sa mga sala / kadtong nagselebrar sa inyong balaan nga handumanan uban sa gugma!' (2)
Gloria, ug karon, sa Inahan sa Dios: Naghalad Ako Kanimo, O Ginoo, sa angay nga pagpasalamat, / sama sa balo nga naghatag sa iyang duha ka mita, / alang sa tanan Nimong mga gasa: / kay Ikaw nahimong taming ug tabang, / kanunay nga nagluwas kanako gikan sa mga kalamidad ug kasubo. / Busa, sama sa gikan sa tunga sa nagdilaab nga hurno, / nga naluwas gikan sa mga naglutos kanako, / nagatuaw ako kanimo gikan sa akong kasingkasing: / 'Inahan sa Dios, tabangi ako, pagpakilooy kang Kristo Dios / nga ipagawas ako sa akong mga sala; / kay ikaw ang akong paglaum, imong alagad!'
Tulo ka kanon: ang Kanon sa Domingo sa tono 4, ang Kanon sa Tulo ka Balaang Binatan-on sa tono 4, ug ang Kanon sa mga Patriyarka sa tono 6. Ang Kanon sa Tulo ka Balaang Binatan-on, sa tono 8, adunay akrostiko: 'Ginaawit ko ang Tulo ka Binatan-on ug ang bantugang Daniel'. Gihimo ni San Teofanes.
Kanon 1. Irmos: Pagkahuman sa pagtabok sa mga tubig sama sa uga nga yuta, / ug paglikay sa pagkadaut sa Ehipto, / ang Israelita misinggit: / 'Magtugtog kita alang sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Dayegon nato ang Pulong nga walay sinugdanan, / nga gipanganak sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, / ingon nga angay sa Dios, / nga mitungha sa hulagway ngadto sa mga batan-on sa hurno.
Mapangahas nga misupak sa sugo sa dautang tirano, / ang mahimayaong mga batan-on / misalikway sa pagkahugaw sa ilang kaugalingon / sa pagkaon sa mga walay balaod, / sumala sa kostumbre sa mga Caldeo.
Gipakaon ninyo ang inyong mga kalag sa Pulong, / samtang alang sa inyong mga lawas kontento kamo sa mga tanom sa kalasangan, / apan mitindog kamo sa atubangan sa hari / nga mas matahum ang hitsura kaysa sa mga nagpuyo sa kahimayaan.
Theotokos: Ang hilo sa bitin, nga nisulod sa dalunggan ni Eba uban sa kapait, / gihayag sa Birhen, kaliwat ni David, / samtang gidala niya ang Manluluwas sa iyang sabakan.
Usa pa ka kanon sa mga balaang mga amahan, tono 1, uban sa akrostiko: 'Sa mga Amahan karon naghalad ko og pagdayeg, ingon nga angay'. Gihimo ni San Jose.
Irmos: Natawo si Kristo – hatagi og himaya:
Maghatag kita og pagdayeg sa mga Amahan, / nga misidlak sa wala pa ang Balaod ug sa ilawom sa Balaod, / ug kinsa nag-alagad sa Ginoo ug Magbubuhat, nga misidlak gikan sa Birhen, / uban sa matarong nga hunahuna, / ug kinsa karon nagalipay sa dili malataw nga kahayag.
Hinaut nga atong pasidunggan si Adan nga una, / gipasidunggan sa kamot sa Magbubuhat, / nga karon nahimong katigulangan nato tanan, / ug nagapahulay sa makalangit nga mga tabernakulo / uban sa tanang pinili.
Si Abel, nga naghalad og mga halad uban sa labing mahimayaong espiritu, gidawat sa Dios, ang Ginoo sa tanan; ug siya, nga sa karaang panahon gipatay sa dautang kamot, gidala Niya ngadto sa kahayag, ingon usa ka banal nga martir.
Theotokos: Paminawa nato ang mga pulong nga giinspirar sa Dios / nga nagpahayag sa pag-abot ni Cristo: / kay tan-awa, siya natawo sa usa ka langob / sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / ug ang Iyang makahingangha nga Pagkahimugso / gipadayag sa mga Maghahatag sa bitoon nga mitungha.
Katavasia: Natawo si Kristo – himayaa! / Si Kristo gikan sa langit – dawata Siya! / Si Kristo dinhi sa yuta – lipaya! / Awita sa Ginoo, tibuok kalibutan, / ug awita uban sa kalipay, O katawhan, / kay Siya gimahimaya!
Kanon 1. Irmos: Ikaw ang kusog / sa mga nangitagpang sa Imong dalangpanan, O Ginoo, / Ikaw ang Kahayag sa mga anaa sa kangitngit, / ug ang akong espiritu nag-awit mahitungod Kanimo.
Nakab-ot ang kinaadman, / gitudloan sa Dios, O Ginoo, / ang mga batan-on, mga anak ni David, / gipreserbar nila ang balaod sa ilang mga amahan uban sa langitnong kinaadman.
Ang kalayo wala mosunog / sa labing putli nga mga lawas sa mga deboto: / kay gipakaon sila / sa pag-ayuno nga nagpalig-on sa kalag.
Ang unibersal ug daghang pagdayeg / ginaawit sa tulo ka batan-on sa tunga sa hurno, / nga milagrosong gisabwag sa hamog.
Theotokos: Aron ipakita kanato ang pagkahimugso / gikan sa birhen nga lawas, Ikaw, O Ginoo, / nagluwas sa mga lawas sa mga birhen sa hurno.
Usa pa ka kanon. Irmos: Kaniya nga natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan:
Ang nagdilaab nga pangandoy ni Sif alang sa Magbubuhat ginaawit sa tibuok kalibutan, kay pinaagi sa iyang walay sala nga kinabuhi ug disposisyon sa kalag tinuod gayud siyang nag-alagad Kaniya, ug karon, sa yuta sa mga buhi, siya nagasinggit: 'Balaan Ka, O Ginoo!'
Sa baba, dila ug kasingkasing / pagtawag sa Ginoong Dios uban sa paglaum / ang katingalahang Enoch, maalamon sa Dios, determinado sa Espiritu / ug, pagkahuman sa pagkinabuhi nga makapahimuot sa yuta, / nakaangkon og himaya.
Pinaagi sa labing balaan nga mga awit sa pagdayeg / atong dayegon ang bulahan nga Enoch, / kay, tungod kay nakapahimuot siya sa Ginoo, / gidala siya sa himaya, / napamatud-an niyang mas gamhanan siya kaysa kamatayon, sumala sa gisulat, / kay nahimo siyang labing matinud-anong sulugoon sa Dios.
Theotokos: Karon ang Gipaabot sa mga nasud nanganak gikan sa Birhen, / ug sa Betlehem, ingon nga angay, nagbukas / sa Eden nga kaniadto gisirado, / nga midawat sa Pulong nga nahimong unod / ug nga mipili nga matulog sa sabnita.
Katavasia: Alang sa Anak, nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / ug niining katapusang mga adlaw, gipanganak gikan sa Birhen / nga walay binhi, / pag-awit nato kang Kristo nga atong Dios: / 'Ikaw nga nagpasidunggan sa atong dignidad, / balaan Ka, O Ginoo!'
Ang kalayo nabag-o ngadto sa hamog alang sa mga batan-on, / ug ang paghilak nabag-o ngadto sa kalipay alang sa mga babaye. / Ug ang Anghel mao ang ministro sa duha ka milagro: / nga nagbag-o sa pugon ngadto sa usa ka dapit sa pahulay alang sa uban, / samtang nagpahibalo sa Pagkabanhaw sa ikatulong adlaw sa uban. / Maghuhari sa among kinabuhi, O Ginoo, himaya kanimo!
Kanon 1. Irmos: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong probidensya, / nasabtan ko ang Imong mga buhat / ug gipadayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Si Daniel, ang labing maalam sa tanan, / gipahimulag sa langitnong kinaadman, / gihubad ang mga damgo sa mga magmamando / pinaagi sa langitnong grasya.
Ang kaisog sa mga batan-on sa hurno / nagdan-ag sa mga milagro: / kay ilang napildi ang tirano, ug gidala siya / sa pag-ila Kanimo, ang Makagagahum.
Ang mga harmoniyosong instrumento / ug ang malindog nga mga tugtug sa musika / wala makapahubog sa mga maisug / ni makapahimo kanila sa pagyuko sa atubangan sa bulawanong imahe.
Theotokos: Pinaagi sa mga himno, ang mga batan-on nga naa sa Babilonya / nagpasidungog, O Pinakadayeg, / sa Imong Labing Banal nga Anak, / Kinsa ilang nakaila sa hurno.
Laing kanon. Irmos: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse:
Maghalad kita og pagdayeg sa Dios, / nga nagpasidungog pinaagi sa mga awit kang Noe, nga matarong gayud: / kay, sa iyang pagpasigarbo sa pagtuman sa tanang balaang sugo, / napalugot siya kang Cristo, / Kang Niya nga atong ginadayeg uban sa pagtuo: / 'Kaluoy sa Imong gahum, O Ginoo!'
O Dios, sa pagtan-aw sa Iyang pagkamaayo, sa pagkahinlo sa imong kinaiya ug pagkahingpit sa tanang butang, klaro Niyang gipadayag ka, Noe, nga mao ang kaliwatan sa ikaduhang kalibutan, nga nagluwas alang niini gikan sa baha sa unod sa binhi sa matag matang, sumala sa Iyang gisugo.
Pagdayeg nato nga may pagrespeto pinaagi sa mga awit kang Noe, nga nagpabilin nga buo ang balaod sa Dios, / nga kaniadto nakaplagan nga matarong taliwala sa iyang katawhan, / ug nga, sa karaang panahon, sulod sa usa ka kahoy nga arka, / nagluwas sa mga klase sa mga binuhat nga walay pulong pinaagi sa Sugo sa Iyang gahum-sa-tanang-butang.
Ang imong handumanan, bulahan nga Noe, nagbubo sa bino sa kalooy kanato nga nagpasidungog kanimo, nga kanunay nagapahimuot sa mga kalag ug kasingkasing, nga matinud-anon nga nagadayeg sa imong mga debotong hiyas ug sa imong kinabuhi nga giinspirar sa Dios.
Ang Theotokos: Karon ang atong Kaluwasan nagahigda sa sabnong / ug giputos sa lampin sama sa usa ka bata. / Ug ang mga Magi, mga hari sa Sidlakan, miabot / aron tan-awon Siya isip Dios ug Haring natawo sa yuta, / ug aron mosilbi kaniya nga matinud-anon uban sa ilang mga gasa.
Katavasia: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / ug usa ka bulak gikan niini, / gikan sa Birhen ikaw natawo, O Kristo; / Miabot ka, O Dapiton, / gikan sa bukid nga natabonan sa mga palungpung, / nga nahimong unod gikan sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa, / ang Walay Lawas ug Dios. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Kanon 1. Irmos: Ngano man gipahawa Mo ako / gikan sa Imong atubangan, O Dili Mapalong nga Kahayag, / ug ngano man gilibotan ko sa langyaw nga kangitngit, ako nga maluya? / Apan ibalik ako sa kahayag sa Imong mga sugo / ug itultol ang akong mga agianan, ako naghangyo Kanimo.
Ang Imong mga sulugoon, nga natudloan sa Balaod, wala kini gisalikway, O Manluluwas, – ang bantugang Daniel uban sa tulo ka matinud-anong batan-on; apan, nga nakadawat ug kusog gikan Kanimo, O Maninabangon, ilang giusab ang mga pamaagi sa mga tirano pinaagi sa ilang kaisog.
Sa iyang hunahuna, si Daniel gitudloan / sa Imong mga misteryo, O Manliligaw sa Katawhan: / kay iyang nakita Ka, ingon nga Anak sa Tawo, / Hari ug Hukom sa tanang nasud, / uban sa putli nga hunahuna / nga miabot sa panganod.
Mas matahum pa kaysa bato nga zafiro / ang inyong mga lawas nahimong, O mga anak: / sama sa kahayag sa bulawan, nagdan-ag kamo sa kadasig sa pagkamatinud-anon, / malipayon nga misulod sa hurno / ug nakadawat sa kalipay sa tibuok kalibutan.
Theotokos: Si Daniel, nga giinspirar sa Dios, / klaro nga nagtagna Kanimo, O Birhen, ingon usa ka Bukid; / samtang ang tulo ka batan-on, sa pagtan-aw sa kalayo nga nagahatag kinabuhi, / nagadayeg sa Imong Divino nga Anak pinaagi sa mga himno / ingon Manluluwas, Magbubuhat ug Ginoo.
Laing kanon. Irmos: Ikaw, Dios sa kalinaw:
Ihatag kaniya ang dungog uban sa mga pagdayeg nga giinspirar sa Diyos, / siya nga nakadawat sa bunga—ang panalangin sa iyang amahan, / ug nga nakapahimuot sa Diyos, / ug gibilang sa han-ay sa mga patriyarka, / ug nga malipayon nga nagapahulay sa yuta sa mga buhi.
Ingon usa ka higala sa Dios, gitagaan si Abraham og grasya nga makita / ang adlaw sa iyang Magbubuhat / ug napuno siya sa espirituhanong kalipay; / busa kita, sa pagpasidungog kaniya pinaagi sa matarong nga hunahuna, / tanan maghimaya kaniya ingon usa ka matinud-anong sulugoon sa Dios.
Imong nakita, kutob sa makaya sa usa ka tawo nga makakita, ang Trinidad / ug imong gidawat Siya nga may pag-abiabi, / ingon usa ka suod nga higala, pinakabendisyonan nga Abraham; / busa nadawat nimo ang imong ganti / alang sa imong talagsaong pag-abiabi, / tungod kay gikonsiderar kang takus nga mahimong amahan sa walay ihap nga mga nasud pinaagi sa pagtuo.
Theotokos: Siya nga nagbaton sa tanang pagka-hingpit / nagpaubos sa Iyang kaugalingon sa unod alang kanato, / ug ang Wala'y Sinugdan nakadawat og sinugdan; / ang Garbo nahimong pobre, / ug Siya nga mao mismo ang Pulong sa Dios / natulog ingon usa ka bata sa sabnong sa mga binuhat nga walay pulong, / nga nagdala sa pagbag-o sa tanan nga nangabuhi sukad pa sa una.
Katavasia: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy, / gipadala Nimo kanamo ang Magsusulti sa Imong dakong plano, / ang Magahatag sa kalinaw. / Busa, nadala sa kahayag sa pag-ila sa Dios, / ug gisaulog ang kaagahon pagkahuman sa gabii, / gidayeg ka namo, Mahigugma sa katawhan.
Kanon 1. Irmos: Ang unos sa kalawoman sa mga sala ug mga kalapasan nagpalibog kanako / ug nagpugos kanako ngadto sa kalawoman sa kawad-on sa paglaum; / apan Ikaw mismo, iunat ang Imong gamhanang kamot kanako, sama sa gibuhat Nimo kang Pedro, / ug kuhaa ako gikan sa kalawoman sa pagkaguba.
Sa pag-angkon og gahum ibabaw sa mga pagbati sa kalag pinaagi sa gahum sa Pulong, / nahimong mga magmamando kamo sa mga yuta sa mga tribo sa Caldea; / kay ang pagkamaayo nakahibalo unsaon paghatag og dungog sa mga nakab-ot niini, / O maalamon nga mga kaliwatan ni David!
Gisul-oban sa kamatayon nga nagahatag-kinabuhi, / kaniadto gipatay ni Daniel pinaagi sa iyang pagkaon / ang labing daotan nga bitin, nga daotan nga gisimba sa mga Caldeo ingon usa ka dios, / ug sa maalamon niyang paagi gipapas niya ang mga kaaway nga pari.
Theotokos: O Inahan, pinaagi sa Imong mga pag-ampo, palihug tagad-i, / aron sa Adlaw sa Paghukom maloloy-on Siya kanako / ug luwason ako gikan sa grabeng pag-antos, / ang Hukom—ang Imong Anak, O Birhen nga Inahan sa Dios; / kay sa Imoha ra ako nagbutang sa akong paglaum.
Laing Canon. Irmos: Gikan sa sabakan ni Jonas:
Ikaw nahimong klarong pahibalo / sa kamatayon ni Kristo, labing bulahan nga Isaac, / nga gidala sa pagsunod sa imong amahan sa halad. / Busa nakab-ot nimo ang pagkabulahan, / ug tinuod nga napamatud-an nimo nga ikaw ang labing suod nga higala sa Dios, / nga nagpuyo uban sa tanang matarong.
Si Jacob nagpakita isip labing matinud-anon nga sulugoon sa Dios sa tanan; busa nakigbisog siya sa Anghel, ginganlan siya nga 'ang naglantaw sa Dios sa hunahuna', ug nakakita siya sa damgo sa balaan nga hagdanan, diin ang Dios natukod, human Niya paghiusa sa Iyang kaugalingon sa unod pinaagi sa Iyang kaayo.
Si Jose, nga nahigugma sa pagsunod sa iyang amahan, / gilabay sa usa ka lubnganan ug gibaligya / ingon usa ka hulagway sa umaabot kang Kristo, nga gipatay ug gilabay sa usa ka lubnganan; / apan nahimo siyang tig-apod-apod sa pan sa tibuok Ehipto, / nga putli ug matarong, / ug labing tinuod nga magmamando sa mga pagbati.
Alang sa Inahan sa Dios: Ang Bata gipadayag sa kalibutan / – Siya nga naglungtad sa walay katapusan uban sa Amahan ug sa Espiritu; / Siya giputos sa lampin / niadtong tinuod nga nagtabon sa kalibutan sa kangitngit, / ug natulog sa sabnanan taliwala sa mga hayop nga walay pulong. / Karon, sa kalipay, atong sauna pa lang saulogon / Ang Iyang Pagkahimugso nga walay binhi.
Katavasia: Gikan sa tiyan ni Jonas, gipagawas sa halimaw sa dagat ang bata / sama sa paglunaw niini kaniya; / apan ang Pulong, nga nagpuyo sa Birhen ug nagpakatawo, / milabay kaniya, nagpabilin kaniya nga dili madunot; / kay sama sa Iyang dili pag-ilalom sa ordinaryong pagpanamkon, / ingon usab Iyang gipanalipdan siya nga nanganak kaniya nga walay kadaut.
Wala mosugot sa pagsimba sa larawan nga hinimo sa tawo, / apan nangitag dalangpan sa Dili Masaysay nga kinaiya, O mga tulo ka beses nga bulahan, / gipadayeg kamo sa inyong kaisog sa kalayo / ug, nagbarog taliwala sa dili masaway nga kalayo, nagtawag kamo sa Dios: / 'Pagdali, O Maloloy-on, / ug tabangi kami, isip Mahigugmaon, / kay bisan unsa ang Ibumot, mahimo Nimo kini!'
Ikos: Iyab-ong ang Imong kamot, / kinsa ang gahum gisulayan sa karaang panahon / sa mga naglutos nga Ehipsiyo ug sa gilutos nga mga Hudiyo. / Ayaw kami biyai, aron ang kamatayon nga naghandum kanamo dili kami kan-on, / ug si Satanas nga nagdumot kanamo, / kondili duola kami ug kaluy-i ang among mga kalag, / ingon nga kaniadto imong gikaluy-an ang imong mga batan-on nga anaa sa Babilonia, / nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg nga walay hunong ug gilabay sa hurno alang kanimo, / ug gikan sa sulod niini misinggit sila kanimo: / 'Dali, O Maloloy-on, / ug tabangi kami isip Mahigugmaon, / kay bisan unsa ang Imong gusto, mahimo Nimo buhaton!'
Kanon 1. Irmos: Ang mga batan-ong mahadlokon sa Dios sa Babilonia / wala mouko sa bulawanong larawan, / apan, samtang gisunog sila sa kalayo sa tunga-tunga sa pugon, / nag-awit sila og himno, nga nagasinggit: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Usa ka matinud-anong tingog ang mibuto / gikan sa tunga sa kalayo ngadto sa Labawng Ginoo; / kay si Azaria, nga nakahimo og usa ka balaang koro, / mitugtog og himno, nga nag-ingon: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Gidayeg sa mga lira sa mga batan-on / ang Dios sa tanan ug ang Labaw sa Tanan, / nga klarong nagpakita kanila sa hurno, / ug nag-awit sila og kanta, nga nagasinggit: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Nahibalo ang maghuhari nga tulo ang gilabay sa hurno, / ug sa dihang nakita niya ang porma sa Ikaupat, / gitawag niya Siya nga Anak sa Dios ug gipahayag sa tanan: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Theotokos: Adunay hunahuna nga nagdan-ag sa langitnong himaya, / Daniel, gipanalanginan sa Dios, / klaro nimo nga natagna ang pagkahimugso gikan sa Birhen, / gipahibalo sa misteryosong mga hulagway, ug misinggit ka: / 'Bulahan ang Dios sa atong mga amahan!'
Laing kanon. Irmos: Mga batan-on nga gipadako sa pagkamatinud-anon:
Dayegon si Ananias, Azarias ug Misael / kauban si Daniel, nga gipalong ang nagdilaab nga hurno / ug gipugngan ang kasuko sa mga leon, / ug kinsa nag-awit sa unisono uban ni Cristo: / 'O Dios sa among mga amahan, gipanalanginan Ka!'
Si Job, nga matarong nga nag-antos sa mga kapakyasan / sa mga pagsulay ug walay hunong nga kasubo, / malumo, walay dautang tuyo, matarong, / hingpit, walay sala, / ginganlan nga labing tinuod nga sulugoon sa Dios / ug misinggit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Sa pagtuo ni Moises ug Aaron, pasidunggan nato sila uban sa kalipay, / nga nagadayeg kang Jesus ug sa labing balaan nga Levi, / ingon man usab kang Gideon ug Samson, ug nagasinggit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Theotokos: Tan-awa, sumala sa gipahayag sa propeta, / siya nga wala mailhi ang bana nagdalit sa Dios sa iyang sabakan / ug nagdali gayud sa pagpanganak sa langob sa Betlehem / kaniya nga atong gina-awit sa tanan: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Katavasia: Ang mga batan-on, nga gipadako sa pagkamatinud-anon, / pagkahuman nila balewalaon ang sugo sa daotan, / wala sila mahadlok sa naghulga nga kalayo, / apan, nagbarog taliwala sa mga siga, nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Pito ka beses ang hurno / gipahungaw sa Chaldean nga magmamando / alang sa mga nagpasidungog sa Dios; / apan sa pagkakita nga sila naluwas sa mas labaw nga gahum, / misinggit siya sa Magbubuhat ug Manluluwas: / 'O mga batan-on, panalangina Siya; O mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg; / O katawhan, itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Sa pagpaningkamot nga mapreserbar ang pagkabanaog ni Abraham, nakab-ot nimo ang pundasyon nga labing angay para kaniya—pagtuo ug paglaum, O mga halangdon, ug pagkamapailubon, ug pagkamapundok sa mga pagsulay, nga nagasinggit nga walay hunong: 'Mga pari, panalangina; katawhan, itas si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Sama sa mga hayag nga suga nga misidlak / ug gihimo ang yuta nga daw langit, / ug nagdan-ag sa kahayag sa pagkamatinud-anon, / naghimo og unibersal nga koro, nag-awit sila / ngadto sa Ginoo nga nagluwas kanila gikan sa ilang mga pagsulay: / 'Mga batan-on, panalangina Siya; mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg; / katawhan, itas si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Ang mga kaliwat ni David, nga sa ilang pagkabatan-on gipalong ang nagdilaab nga hurno / ug gipugngan ang mga ngipon sa mga leon, / karon malipayon nga nag-awit / ngadto sa Ginoo nga nagluwas kanila gikan sa ilang mga pagsulay: / 'Kamo mga batan-on, panalangina Siya; kamo mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg; / kamo mga tawo, itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Theotokion: Si Daniel nga labing maalam gipahinungod sa misteryo, / ug ang tulo ka batan-ong maalamon nagpahibalo sa daan / sa Pagkahimugso Gikan Kanimo, O Labing Balaan, / sa dihang ilang nakita sa hulagway gikan sa Imong sabakan Siya nga miabot sa dili masukod nga paagi, / Kinsa gipanalanginan sa mga batan-on, gidayeg sa mga pari, / ug gipasidunggan sa katawhan hangtod sa kahangturan.
Laing kanon. Irmos: Ang hurno nga gisabwagan sa hamog:
Niining adlawa gisaulog nato ang balaan nga paghinumdom / sa mga halangdon nga amahan nga nagpuyo sukad pa sa karaang panahon: / si Adan ug si Abel, si Set ug si Noe, / ug si Enos, ug si Enoc, ug si Abraham, / si Melquisedec ug si Job, si Isaac ug ang matinud-anong Jacob, nga nagasinggit: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo magpanalangin kaniya / ug magpasidungog kaniya hangtod sa kahangturan!'
Dayegon nato ang matinud-anong panag-uban sa mga banal nga amahan: / Baraka, Naphan, ug Eleazar, / Josiah ug David, Jephthah ug Samuel, / nga matinahuron nga nagtutok sa umaabot ug nagasinggit: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo magpanalangin kaniya / ug magpasidungog kaniya hangtod sa kahangturan!'
Ihalad nato ang pagdayeg pinaagi sa mga himno / sa mga propeta sa Dios, nga nagpasidungog / Oseas ug Miqueas, Safanias ug Habacuc, Zacarias ug Jonas, Hageo ug Amos, ug kauban nila si Obadias, Malaquias ug Nahum, Isaias, Jeremias ug Ezequiel, ug uban pa nila—Daniel, Elias ug Eliseo.
Sa tulo ka pilo nga mga himno, O mga matinud-anon, / atong awitan ang Labawng Balaan nga Trinidad: / ang Amahan nga walay sinugdanan ug ang Anak, / ug ang Matarong, ang Espiritu Santo – / Usa sa Tulo ka Persona, / nga gihimaya sa tanang buhing binuhat, nga nagasiyagit: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug himoa Siyang halangdon hangtod sa kahangturan!'
Theotokos: Nagpakita Ka, O Kristo, gikan sa dugo sa Birhen, / nahimong unod pinaagi sa Dili Masulti nga Pulong, / ug isip hingpit nga bata / natawo sa langob pinaagi sa kadagatan sa Imong kaluoy, O Jesus. / Ug ang bitoon nagtudlo Kanimo gikan sa layo / ngadto sa mga Magi, nga misinggit sa pagtuo: / 'Mga awit ug pasidunggi si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Katavasia: Ang hurno, nga gisabwagan sa hamog, / nagpakita sa hulagway sa usa ka supernatural nga milagro: / kay dili kini mosunog sa mga batan-on nga gidawat niini, / sama sa kalayo sa Pagkadiyosnon nga dili mosunog sa sabakan sa Birhen, / diin Siya mibaba. / Busa, atong awiton ang himno: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo pagpanalanginan Siya / ug pagdayeg Siya hangtod sa kahangturan!'
Kanon 1. Irmos: Tinud-anay namo nga gi-angkon ka nga Inahan sa Dios / kami nga naluwas pinaagi kanimo, O putli nga Birhen, / gidayeg ka namo uban sa mga panon sa mga dili-mortal nga binuhat.
Nakaabot ka sa gipangandoy nga katapusan / ug mitindog sa atubangan sa Tumong sa tanang pangandoy / sa langitnong mga palasyo, O hingpit nga bulahan nga batan-on.
Sa kalipay ninyo gipangtipon ang mga kinasuloran – / ang bunga sa inyong matahum nga paningkamot, / nga gihimo uban sa mga luha / ug nagbunga og dili malaglag nga ani.
Karon misidlak ang kahayag nga angay kanimo / ug namulak ang kalipay sa inyong mga kasingkasing: / kay nagpuyo na kamo / sa usa ka dapit diin milayas na ang kasubo.
Theotokos: Imong gipahunong ang paglapad sa kamatayon, O Birhen, / pinaagi sa pag-anak sa Magahatag sa Kinabuhi ug sa Ginoo, / nga nagahatag kinabuhi sa mga nagpasidungog kanimo uban sa pagtuo.
Laing kanono. Irmos: Akong makita ang misteryo:
Pinaagi sa Imong gahum sa karaang mga adlaw / Ang Imong mga anak nga babaye, O Ginoo, / nagbuhat og dagkong mga buhat: / Si Ana, ug si Hudit, ug si Debora, / Si Olda ug si Jael, si Ester, si Sara, / Si Miriam, igsoon ni Moises, ug si Rahel, / ug si Rebeka, ug si Ruth, dako sa espiritu.
Pagdayeg nato sa hayag ug matinahuron nga paagi / sa balaan nga mga batan-on nga nagpahunong sa kalayo, / kauban si propeta Daniel ug ang tanang matarong, / nga misidlak sa matahum nga kahayag sa wala pa ang Balaod / ug misilbi sa Ginoo sulod sa Balaod.
Nahimong labing maalamon nga mga propeta nga giinspirar sa Dios, ang mga kaliwat ni Abraham nagpamulong uban sa mainitong kadasig sa Espiritu sa Pulong sa Dios nga natawo gikan kang Abraham ug Juda; pinaagi sa ilang pag-ampo, O Hesus, kaluy-i kami tanan.
Ang tanang binuhat nabalaan pinaagi sa imong handumanan / ug, nagalipay, nagasinggit, nagapahayag uban sa pagpakakusog: / 'Maghalad kamo og mga pag-ampo sa Ginoo sa tanang panahon, O mga bulahan, / aron kadtong nagadayeg kaninyo / makab-ot ang walay katapusang panalangin!'
Theotokion: Gisul-oban sa sulod nako, Siya mibulos gikan sa Birhen, / ug sa usa ka langob natawo ang Walay-pagkalibog nga Pulong sa Amahan; / malipay, binuhat, pagdayeg uban sa mga tingog sa pagpasalamat / sa Iyang labing balaan nga pag-anhi, nga nahimo pinaagi sa kaluoy.
Katavasia: Akong makita ang usa ka misteryo / nga katingalahan ug talagsaon: / ang langob mao ang langit, ang Birhen mao ang trono sa mga Kerubin, / ang sabsaban mao ang sudlanan, / diin ang dili masukod nga Kristo Dios natulog, / Kinsa atong gidayeg sa atong mga awit.
Dayegon nato si Adan, / si Abel, si Seth ug si Enosh, / si Enoch ug si Noe, si Abraham, si Isaac ug si Jacob, / si Moises, si Job ug si Aaron, / si Eleazar ug si Jesus, / si Barak, si Samson ug si Jephthah, / si David ug si Solomon.*
Ug karon: Ang dakong Adlaw – ang Magbubuhat – / misidlak gikan sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa, / nagdali paingon sa Betlehem aron pasidan-an ang mga kaliwatan ni Adan. / Ug karon ang labing hayag nga handumanan sa mga patriyarka / nagpahayag niini nga milagro.*
Hinaut nga atong handuman karon ang tanang dungogang mga katigulangan, / nga nag-awit sa ilang (makapahimuot sa Dios) kinabuhi, / diin sila gipahitas-on. (2)
Salmot: Bulahan Ka, Ginoo, Dios sa among mga amahan, / ug ang Imong ngalan angay pasidunggan ug himayaon hangtod sa kahangturan. Dan 3:26
Gipalong sa mga batan-on ang gahum sa kalayo, / nagalipay sa tunga-tunga sa hurno / ug nag-awit sa Dios nga Labaw sa Tanan.
Bersikulo: Kay matarong Ka sa tanan / nga imong gibuhat kanamo. Dan 3:27
Gibilanggo sa hukay, / nagpuyo taliwala sa mga hayop, ang propeta Daniel / naplagan nga wala'y kadaut nga nadawat gikan kanila.
Gloria, Tono 7, ni Herman: Umari kamo tanan, atong saulogon sa matinud-anon nga pagtuo / ang tinuig nga paghinumdom sa atong mga katigulangan nga nabuhi sa wala pa ang Balaod – / si Abraham ug kadtong uban kaniya. / Pasidunggan nato ang tribo ni Juda uban sa angay nga pagrespeto – / ang mga batan-on nga gipalong ang kalayo sa hurno sa Babilonia; / dayegon nato sila, kauban ni Daniel, ingon usa ka simbolo sa Trinidad. / Nagpabilin nga hugot sa mga propetikanhong panagna, / atong kusog nga pag-awit uban kang Isaias: / 'Tan-awa, ang Birhen magbuntis sa iyang sabakan / ug manganak og Anak – Emmanuel, / nga nagpasabot: Ang Dios uban kanato!'
Ug karon, O Inahan sa Dios: Pinakabendisyonado Ka, O Birhen nga Inahan sa Dios:
Ang Dakong Doxolohiya. Ang Ektenia, ang Pagpahawa ug ang mga stichera sa Ebanghelyo. Ang Unang Oras ug ang katapusang Pagpahawa.
Ang Bulahan nga Oktosio, Tono 6, ug ang ikatulong kantiko sa mga Patriarka, Tono 4.
Pinaagi sa pagtuo sa mga Patriyarka Gipa-matarong Mo sila, / kay pinaagi kanila Imong gipangasaw-on sa Ikaugalingon ang Simbahan gikan sa tanang nasud. / Ang mga balaan nagalipay sa himaya, / kay gikan sa ilang binhi miturok ang usa ka himayaong bunga, / – Siya nga Nanganak Kanimo nga walay binhi. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, O Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag.
Tungod kay wala mo mosimba sa larawan nga hinimo sa tawo, / apan nangitag dalangpan sa Dili Masaysay nga kinaiya, O kamo nga tulo ka beses nga gipanalanginan, / gipadayeg kamo sa inyong kaisog sa kalayo / ug, nagbarog taliwala sa dili masabar nga kalayo, mitawag kamo sa Dios: / 'Dali, O Maloloy-on, / ug tabangi kami, ingon nga Ikaw nga Mapinanggaon, / kay bisan unsa ang imong gusto, imong makab-ot!'
Bulahan Ka, Ginoo, Dios sa among mga amahan, / ug ang Imong ngalan angay gayud nga dayegon ug himayaon hangtod sa kahangturan. Bersikulo: Kay matarong Ka sa tanan nga imong gibuhat kanamo.
Dan 3:26, 27a
Mga igsoon, sa dihang si Cristo, ang inyong kinabuhi, mopakita, kamo usab mopakita uban Niya sa himaya. Busa, ipatay ninyo ang inyong mga lawasnong tinguha: pakighilawas, kahugawan, tinguha, dautang pangandoy ug kahakog— , nga mao ang pagsimba sa diyos-diyosan—nga tungod niini ang kasuko sa Dios moabut sa mga anak sa pagsuway, diin kamo kaniadto naglakaw usab sa taliwala nila. Apan karon, itabi kining tanan: kasuko, kalagot, dautang tinguha, pagpanamastamas, ug hugaw nga sinultian gikan sa inyong mga ngabil. Ayaw kamo magbakak sa usag usa, kay inyong gisul-ob na ang bag-ong pagkatawo, nga ginabag-o sa kahibalo sumala sa hulagway sa Naghimo niini, diin walay Griyego o Hudio, ginputli o dili ginputli, barbaro, Scythian, ulipon o gawasnon, kondili si Cristo ang tanan ug anaa sa tanan.
Col 3:4–11
Si Moises ug si Aaron sa Iyang mga pari, ug si Samuel sa mga nagtawag sa Iyang ngalan. Bersikulo: Nangaliya sila sa Ginoo, ug gitubag sila Niya. Salmo 98:6
Gisulti sa Ginoo kini nga panultihon: 'Adunay usa ka tawo nga nag-andam og dakong salo-salo ug nagdapit og daghang tawo. Gipadala niya ang iyang sulugoon sa takna sa salo-salo aron sultihan ang mga nadapit, "Moanhi kamo, kay andam na ang tanan." Apan nagsugod silang tanan sa pagpanghimakak, sunod-sunod. Ang una miingon kaniya, "Nakapalit ko og uma, ug kinahanglan ko nga moadto aron makita kini. Pasayloa ko.' Usa pa miingon, 'Nakapalit ko ug lima ka pares nga baka ug moadto ko aron sulayan kini. Pasayloa ko, palihug.' Ug ang ikatulo miingon, 'Bag-o lang ko nagminyo, busa dili ko makaanhi.' Sa pagbalik sa sulugoon, gisulti niya kini sa iyang agalon. Unya, sa iyang kasuko, miingon ang agalon sa sulugoon, 'Dali, paggawas sa kadalanan ug sa mga daplin sa dalan, ug pugosa ang mga tawo nga mosulod, Ug miingon ang sulugoon, 'Ginoo, nahimo na sumala sa imong gisugo, ug aduna pa gihapon bakante.' Ug miingon ang agalon sa sulugoon, 'Lumakaw ka sa kadalanan ug sa mga daplin-dalan sa siyudad ug pugsa ang mga tawo sa pagsulod, aron mapuno ang akong balay. Kay giingon ko kaninyo nga walay bisan usa kanila nga giimbitar ang makatilaw sa akong panihapon; kay daghan ang gitawag, apan pipila ra ang napili.'
Lucas 14:16–24
Dayegon ang Ginoo gikan sa langit; dayegon Siya sa kahitas-an. Ug usa pa: Maglipay kamo, mga matarong, sa Ginoo; ang pagdayeg angay sa mga matul-id. Aleluya. (3) Salmo 148:1; 32:1
Sa Gamay nga Vespers, ginakanta ang Domingo nga stichera ug kadtong para sa Inahan sa Dios sumala sa naandan. Sa Dako nga Vespers, pagkahuman sa pambungad nga salmo, ginakanta nato ang 'Bulahan ang tawo:' – ang tibuok kathisma.
Sa 'O Ginoo, mitawag ako:' sa ika-18 ug ika-19 sa Disyembre, atoong gina-awit ang tulo ka stichera sa Domingo, tulo ka stichera sa Sidlakan, ug upat ka stichera alang sa mga Amahan.
Gikan sa ika-20 hangtod sa ika-23 sa Disyembre, among gina-awit ang ikatulong stichera sa Domingo, ang unang stichera sa Sidlakan, ang ikatulong stichera sa wala pa ang pista, ug ang ikatulong stichera alang sa mga Amahan.
Sa 24 sa Disyembre, among gina-awit ang stichera sa mga Amahan sa tono 6 ug ang pre-fiesta nga stichera sa tono 4.
Ang Adlaw nga dili gayud malubog / hapit na mosidlak gikan sa sabakan sa Birhen / ug pasigaon ang tanan nga naa ilawom sa adlaw. / Uban sa putli nga mga mata ug putli nga mga buhat / padali-a nato ang pag-atubang kaniya / ug andama nato karon sa espiritu / ang pag-abot kaniya pinaagi sa iyang katingalahang pagkahimugso, sumala sa iyang kabubut-on. / Aron siya makabangon kanato, nga nangawala gikan sa kinabuhi sa Eden, ngadto kaniya, / siya, nga maloloy-on, / natawo sa Betlehem.
Gidala sa abaga sa mga Kerubin, / ang Dios nga Pulong, nga naghiusa sa unod sumala sa Iyang Hipostasi, / nagpuyo sa hingpit nga putli nga sabakan, ug nahimong Tawo, / ug nanaog sa yuta aron matawo gikan sa tribo ni Juda. / O balaan nga langob, pagpanamkon sa imong kaugalingon alang sa Hari sa tanan, / ingon sa labing halangdong palasyo; / ug ang sabnong—ingon sa trono sa kalayo— / mao ang dapit diin gibutang sa Birhen Maria / ang Bata sa Walay Katapusan / alang sa pagbag-o sa tanang binuhat.
Sa sabnong alang sa mga hayop nga walay rason gibutang Ka sa Birhen, / Ikaw nga Walay Sinugdan nga Pulong sa Dios, / nga ang gigikanan labaw pa sa panghuna-huna. / Kay Ikaw miabot / aron tapuson ang akong kabuang, / diin nahulog ako tungod sa kasina sa bitin; / ug pagabalotan sa lampin, / aron imo nga mapunit ang mga panapton ug mga gapos sa akong mga sala, / O Ikaw nga Bugtong Maayo ug Mahigugma sa Katawhan. / Busa gidayeg tika, / gina-awit ko ang imong mga pagdayeg ug nagasimba uban sa dakong kalipay ang imong pag-anhi sa unod, / pinaagi niini nakab-ot nako ang kagawasan.
Ang handumanan sa mga patriyarka miabot sa katapusan sa yuta, / tinuod nga napuno sa kahayag ug nagdan-ag sa kabuntagon sa grasya: / kay si Kristo, ang masidlak nga Adlaw, / nagdan-ag gikan sa kahitas-an ug gikan sa gilay-on, / nag-una sa panon sa mga bitoon, nga misidlak uban Niya; / ug ang Pagkahimugso sa Dios-Tawo napadayag, / nga nahitabo sulod sa utlanan sa Betlehem. / Kita usab, kita tanan, uban sa pagtuo sa dungog sa Iyang Pagkahimugso, / nagpalakpak nga matinahuron ug nagalipay, / nagpahayag sa daang pagdayeg sa pista. (2)
Niining adlawa, si Adan gipahimutang sa himaya sa pakig-uban sa Pagkadiyosnon, / nagalipay, / ingon nga ang basihanan ug kumpirmasyon sa mga maalamon nga katigulangan; / si Abel usab nagalipay uban kaniya, ug si Enoc nagasidlak sa kalipay, / ug sila Seth ug Noe nagalipay nga mag-uban; / samtang ang gidayeg nga si Abraham nag-awit uban sa mga patriyarka, / ug si Melquisedec, nga walay amahan, karon nagtan-aw gikan sa kahitas-an. / Busa, samtang gisaulog usab nato ang balaan nga paghinumdom sa mga katigulangan ni Cristo, / nag-ampo kita / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang katiguman sa mga matarong nga batan-on / misidlak sa kalipay sa hurno / ug nagpahayag sa Pagkahimugso ni Kristo dinhi sa yuta. / Kay, sama sa balaan nga hamog nga nagahulog, ang Ginoo / nagapanalipod sa Iyang Inahan nga walay mantsa, / nagapabilin kaniya nga putli / ug nagapadato kaniya sa mga gasa sa langit. / Busa, si Daniel, pinalangga sa Dios, / naglipay sa dakong kalipay: / kay klaro niyang nakita daan ang Bato, nga gipangahoy gikan sa Bukid nga dili sa kamot sa tawo, / siya karon nangamuyo nga walay pagduha-duha / alang sa among mga kalag.
Gloria, Tono 6: Si Daniel, ang tawo sa tinguha, sa pagkakita sa bato, / nga gipangahoy nga walay tabang sa kamot—Ikaw, O Ginoo— / gitagna ang walay binhi nga pagkahimugso sa Bata— / Ikaw, ang Pulong nga naging tawo gikan sa Birhen, / ang walay-kausaban nga Dios ug Manluluwas sa atong mga kalag.
Ug karon, sa gabii sa pista, sa mao gihapon nga tono, Bizantino: O langob, pagpanamastamas, / kay ang Kordero moabot, nagbitbit kang Kristo sa iyang sabakan; / ug O sabnong, dawata / Siya nga, pinaagi sa Iyang pulong, nagluwas kanato, nga natawo sa yuta, gikan sa buang nga mga buhat. / Mga magbalantay, magpatugtog sa inyong mga plawta, / magpamatuod kamo niining katingalahang milagro; / ug ang mga Maghahatag gikan sa Persia, / dad-a ang bulawan, insenso ug mira ngadto sa Hari, / kay ang Ginoo napakita gikan sa Birhen nga Inahan. / Ug sa Iyang atubangan, mitungo sama sa usa ka sulugoon, ang Inahan misimba / ug mitubag Niya nga naghigda sa Iyang mga bukton: / 'Giunsa Ka pagtanum sa akong sulod? / O giunsa Ka pagdako sa akong sulod, / akong Manuluwas ug akong Dios?'
Kung Disyembre 18 o 19: Ug karon, ang Theotokos sa kasamtangang tono.
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Pagkadungog ni Abram nga bihag si Lot, ang iyang pag-umangkon, iyang gipundok ang kaugalingon niyang panimalay—tulo ka gatus ug napulo ug walo ka lalaki—ug gisundan sila hangtod sa Dan. Ug gisulong niya sila sa gabii, siya ug ang iyang mga batan-ong sulugoon nga kauban niya, ug gipukan sila, ug gisundan sila hangtod sa Hoval, nga naa sa wala sa Damascus; ug gibalik niya ang tanang kabalyero sa Sodom, ug gibalik usab niya si Lot nga iyang pag-umangkon, ug ang tanan niyang kabtangan, ug ang mga babaye, ug ang mga tawo. Ang hari sa Sodom migawas aron masugat siya sa iyang pagbalik gikan sa iyang kadaugan batok kang Hodol-Logomor ug sa mga hari nga kauban niya, ngadto sa Walog sa Shaveh – mao kana ang kapatagan sa mga hari. Ug si Melquisedec, hari sa Salem, nagdala og tinapay ug bino – kay siya mao ang pari sa Labing Halangdong Dios. Ug gipanalanginan niya siya, nga nagaingon, 'Panalanginan si Abram sa Labing Halangdong Dios, Magbubuhat sa langit ug yuta; ug panalanginan usab ang Labing Halangdong Dios, nga mitugyan sa imong mga kaaway sa imong kamot.'
Genesis 14:14–20
Niadtong mga adlaw miingon si Moises sa mga Israelinhon: 'Tan-awa, gibutang ko na kaninyo ang yuta: suod kamo ug panag-iya sa yuta nga gisaaran sa Ginoo, ang Dios sa inyong mga amahan— kang Abraham, kang Isaac ug kang Jacob—nga ihatag niya kanila ug sa ilang mga kaliwatan pagkahuman kanila.' Ug miingon ako kaninyo niadtong panahona, 'Dili ko makapamuno kaninyo sa akong kaugalingon; gipadaghan kamo sa Ginoo inyong Dios, ug ania karon, kamo daghan sama sa mga bitoon sa langit. Hinaut nga ang Ginoo, ang Dios sa inyong mga amahan, magpadaghan kaninyo sa libo ka beses ug panalanginan kamo, sama sa Iyang gisaad kaninyo.' Ug gipili ko gikan kaninyo ang mga tawo nga puno sa kinaadman, kahibalo ug pagsabot, ug gitudlo sila aron mangulo kaninyo: mga kumander sa libo, sa gatus, sa lima ka pulo, sa napulo, ug mga sekretaryo nga mag-alagad isip inyong mga huwes. Ug gihatag ko kining sugo sa inyong mga hukom niadtong panahona, nga nagaingon: 'Paminawa ang mga panagbingkil sa taliwala sa inyong mga igsoon ug hukmi sa matarong, taliwala sa usa ka tawo ug sa iyang igsoon, ug taliwala sa langyaw nga nag-uban kaniya. Ayaw pagpakita og pabor sa paghukom: bisan gamay o dako ang tawo, inyong hukman sila sa patas. Ayaw kahadlok sa bisan kinsa, kay kini paghukom sa Dios.'
Deuteronomio 1:8–11; 15–17
Niadtong mga adlaw miingon si Moises sa mga Israelinhon: 'Tan-awa, ang langit ug ang langit sa mga langit, ang yuta ug ang tanan nga naa niini, iya sa Ginoo nga inyong Dios. Apan gipili sa Ginoo ang inyong mga amahan, gihigugma sila, ug gipili kamo, ilang mga kaliwat, pagkahuman kanila, gikan sa tanang nasud, hangtod karon. Busa, pagtuli sa inyong mga kasingkasing nga mapig-ot, ug ayaw na pagkatig-a sa inyong mga liog; kay ang Ginoo inyong Dios mao ang Dios sa mga dios ug ang Ginoo sa mga ginoo, usa ka dako, gamhanan ug makalilisang nga Dios, nga wala magpaka-paborito ug dili modawat og suhol, apan naghimo og hustisya alang sa langyaw, ulila ug balo; ug gihigugma Niya ang langyaw, nga nagahatag kaniya og pagkaon ug sinina. Kinahanglan usab ninyo higugmaon ang langyaw, kay kaniadto kamo mga langyaw sa yuta sa Ehipto. Kahadlokon ninyo ang Ginoo nga inyong Dios, pag-alagad kaniya lamang, pagkapit kaniya, ug panumpa sa iyang ngalan: Siya mao ang inyong pagdayeg , ug Siya mao ang inyong Dios, nga nagbuhat kaninyo niining dagkong katingalahang mga buhat nga nakita sa inyong kaugalingong mga mata.
Deut. 10:14–18, 20–21
Gipahimakas sa mga sinag sa langitnong pagpadayag, / ang mga propeta, himayaon sa ngalan, / kanunay gitawag nga bulahan; / ug, sa pagpadaghan sa bunga sa mga pulong sa Espiritu, / ilang gipahayag sa tanan ang dili masukod nga Pagkahimugso ni Kristo nga Dios; / ug nabuhi sila og katingalahang kinabuhi, / nga ilang gipahuman uban sa matarong nga kamatayon.*
Gloria, Tono 3, ni Herman: Umari, kamong tanan nga malipay sa pagsaulog, / atong dayegon ang panon sa mga patriyarka pinaagi sa mga salmo: / si Adan nga patriyarka, si Enoc, si Noe, si Melquisedec, / si Abraham, si Isaac ug si Jacob; / nga nagkinabuhi subay sa Balaod: Moses ug Aaron, / Jesus, Samuel ug David, / uban kanila—Isaias, Jeremias, Ezequiel, / ug Daniel, ug ang napulo'g duha ka propeta; / Elias, Eliseo, ug uban kanila tanan: / Zacarias, Juan nga Maminaral, ug ang uban nga nagwali kang Cristo / – ang kinabuhi ug pagkabanhaw sa atong kaliwatan!
Ug karon, sa mga adlaw nga nag-una sa pista, mao gihapon nga tingog: Pahimungtani ang imong kaugalingon, Betlehem, / kay napadayag na ang Eden. / Andama ang imong kaugalingon, Ephrathah, / kay si Adan ug si Eba ginabag-o uban kaniya: / kay ang sumpa nahuman na, / ang kaluwasan mitubo alang sa kalibutan, / ug ang mga kalag sa mga matarong gipahimutang, / ingon usa ka halad nga gipresentar nga gasa, / naghalad og kanta imbis sa insenso, / samtang nagadawat og espirituhanong kaluwasan ug pagkawalay pagkadaut. / Kay tan-awa, Siya nga nagahigda sa sabsaban nagamando na / sa mga nagasinggit nga walay hunong nga maghalad og espirituhanong awit: / 'Ginoo, himaya kanimo!'*
Ug karon, O Inahan sa Dios, Tono 3: Walay binhi, pinaagi sa Espiritu Santo / ug sa kabubut-on sa Amahan, imong gikonsepsyon ang Anak sa Dios. / Siya nga nagsugod gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, walay inahan, / apan alang kanato mibutho gikan kanimo nga walay amahan, / imo siyang gipanganak sa imong sabakan sumala sa unod / ug gipadede isip usa ka bata. / Busa, ayaw hunong sa pag-ampo alang sa kaluwasan sa among mga kalag gikan sa mga kasakit.
Domingo nga stichera gikan sa Octoechos.
O Balay sa Eufrates, / balaang siyudad, / himaya sa mga propeta! / Pahimungtan ang balay / diin natawo ang Balaan.
Stich: Ang Dios moanha gikan sa habagatan, / ug ang Balaan – gikan sa bukid nga natabonan sa palungpung. Hab 3:3a
Mga Katunog: Betlehem, yuta sa Juda! / Andama ang Usa Nga Puy-anan nga hayag sa unod, / usa ka banal nga langob, / diin ang Dios natawo sa unod / sa balaan nga Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / aron luwason ang atong kaliwatan.
Bersikulo: O Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahadlok, / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Umari, kamo tanan, sauloga nato ang Pagkahimugso ni Kristo / sa pagtuo nga daan / ug ihalad nato ang atong mga awit sa hunahuna sama sa usa ka bitoon; / ipahayag nato ang mga pagdayeg sa mga Maghihimo ug sa mga magbalantay: / Ang Kaluwasan miabot na sa katawhan gikan sa sabakan sa Birhen, / nga nagtawag sa mga matinud-anon ngadto Kaniya.
Gloria, sa samang tono, gikanta nga a cappella ni Cyprian: Maglipay kamo, mga halangdong propeta, / nga matahum nga nagtukod sa Balaod sa Ginoo / ug pinaagi sa pagtuo napamatud-an ninyo nga kamo mga haligi nga dili matandog ug lig-on; / kay kamo usab nahimong mga tunga-tungahan / sa Bag-ong Tugon ni Kristo. / Ug, sa pag-asdang Nimo sa langit, mangaliya Ka uban Niya / aron maghatag og kalinaw sa kalibutan ug magluwas sa among mga kalag.
Ug karon, sa mga adlaw nga nag-una sa pista, mao gihapon ang tingog ni Cyprian: Tan-awa, hapit na ang panahon sa atong kaluwasan, / andama ang imong kaugalingon, O langob: / ang Birhen nagkadool na aron manganak. / Betlehem, yuta sa Juda, malipayon ug maglipay, / kay gikan kanimo misidlak ang among Ginoo. / Paminawa, O mga bukid ug bungtod, / ug a , mga palibot nga rehiyon sa Judea, / kay si Kristo moabot, / aron luwason ang tawo nga Iyang gimugna, / isip Mahigugma sa Katawhan.
Ug karon, O Inahan sa Dios, Tono 2: O bag-ong katingalahan, nga milabaw sa tanang karaang katingalahan! / Kay kinsa bay nakahibalo sa usa ka inahan nga nanganak nga walay bana, / ug nagbitbit sa iyang mga bukton sa Kadtong nagakugos sa tanang binuhat? / Ang plano sa Dios mao kini nga pagpanamkon. / Apan ikaw, O Labing Putli, nga naggunit Kaniya sa imong mga bukton isip usa ka bata, / ug nakab-ot ang kaisog sa usa ka inahan atubangan Niya, / ayaw hunong sa pag-ampo alang sa mga nagpasidungog kanimo, / aron Siya magpakita og kaluoy ug maluwas ang among mga kalag.
Kung gisaulog ang Banal nga Pagbantay sa Tibuok Gabii: Maglipay ka, O Birhen Inahan sa Dios: (2)
Dako ang mga buhat sa pagtuo! / Sa bukal sa kalayo, sama sa mga tubig sa pahulay, / naglipay ang tulo ka balaan nga batan-on. / Ug ang propeta Daniel nagpakita sa mga leon sama sa usa ka magbalantay sa karnero. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, O Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag!
Dako ang mga buhat sa pagtuo! / Sa hurno sa kalayo, sama sa kalinaw sa tubig, / naglipay ang tulo ka balaan nga batan-on. / Ug ang propeta Daniel nagpakita sa mga leon, ginatiman sila sama sa mga karnero. / Pinaagi sa ilang pag-ampo, O Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag! (2)
Sa usa ka higayon, sa Betlehem, gisulod si Maria sa panrehistro uban kang Jose nga tigulang, / ingon usa ka kaliwat sa binhi ni David, / nga nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala'y kapuy-an para sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / usa ka langob ang gipakita sa Reyna. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Dako ang mga buhat sa pagtuo! / Sa bukal sa kalayo, sama sa tubig sa pahulay, / naglipay ang tulo ka balaan nga batan-on. / Ug ang propeta Daniel nagpakita sa mga leon, ginatiman sila sama sa mga karnero. / Pinaagi sa ilang pag-ampo, O Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag!
Ug karon, O Inahan sa Dios, parehas nga tono: Ang tanan labaw sa pagsabot, ang tanan labing himayaon / mao ang Imong mga misteryo, O Inahan sa Dios: / gipamatud-an sa pagkabalaan ug napreserbar ang Imong pagkabirhen, / Ikaw mipakita isip tinuod nga Inahan, nga nanganak sa tinuod nga Dios. / Pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Pag-andam, Betlehem: / Ang Eden nabuksan para sa tanan. / Pahimungtan ang imong kaugalingon, Efrata, / kay ang Kahoy sa Kinabuhi mitubo sa usa ka langob gikan sa Birhen. / Ug sa tinuod, ang iyang sabakan nagpakita nga usa ka espirituhanong paraiso, / diin— —ang balaan nga Sanga nagpuyo. / Sa pagtilaw niini, mabuhi kita, / ug dili na kita mapasakop sa kamatayon sama kang Adan. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahulog.
Ug ang kasagarang kathismata, ug ang Domingo nga sedalnia uban sa ilang mga himno sa Theotokos, ug ang pagbasa gikan sa Exegetical Gospel.
Kung Disyembre 24, mag-awit kita sa mosunod nga sedalnia:
Pinaagi sa mga amahan, O Dios, imo sa misteryosong paagi gipahinungod / ang misteryo sa umaabot nga pagpadayag sa Dios dinhi sa yuta – / ang Imong walay katapusang Anak gikan sa Birhen; / pinaagi kang Abraham, Isaac ug Jacob, Juda ug sa uban pa, / Jesse, David ug sa tanang mga propeta, / nagpahayag pinaagi sa Espiritu kang Cristo nga magpakita sa Bethlehem, / nagtawag sa tanan nga nagpuyo sa kalibutan ngadto sa kaluwasan.
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Sauloga nato kining pista, O mga matinud-anon, / malipayong pagpasidungog sa atong mga banal nga katigulangan: / pagpasidungog kang Adan ug Abel, paghimaya kang Seth ug Enosh, / mag-awit kita kang Enoch, Noah, Shem ug Japheth, / Abraham, nga misidlak sa pagtuo sa wala pa ang Balaod, / ug ang banal nga Isaac, Jacob ug Juda, / Levi ug ang putli nga Jose, atong dayegon sila ug ipahayag uban sa pagtuo: / 'Mga katigulangan nga nagdala sa Dios, ampinga kang Kristo nga among Dios / aron ikahatag ang pagpasaylo sa mga sala / sa mga nagselebrar sa inyong balaan nga handumanan uban sa gugma!'
Gloria, ug karon: Ug balik-balikon nato kini.
Human sa 'Immaculate Ones', sa ilang mga troparia, sa Ipakoia sa tono 8 ug sa sedalnia para sa mga Amahan.
Atong dayegon sa kanta si Abraham, si Isaac ug si Jacob, / ang malumo nga si David, si Jesus ug ang napulo'g duha ka patriyarka, / kauban ang tulo ka batan-on nga gipalong ang nagdilaab nga kalayo pinaagi sa espirituhanong gahum, / 'Maglipay kamo,'—nga nagtawag kanila,— / 'kamo nga maisugong nagpadayag sa kabuang sa buang nga hari, / ug nag-ampo kang Kristo nga hatagan og kapasaylo sa mga sala / kadtong nagselebrar sa inyong balaan nga handumanan uban sa gugma!' (2)
Kahimayaan, karon ug sa walay katapusan, ang tingog pareho gihapon: Gikan sa sabakan sa Amahan, Ikaw nanaug / ug pinaagi sa dili masukod nga pagpaubos gikuha Nimo ang among pagka-imol, / labaw pa sa kinaiyahan, O Gugma sa katawhan; / Midugmok Ka nga nagpuyo sa usa ka langob, O Ginoo, / ug ingon usa ka bata gipakaon Ka sa suso, O Magbubuhat ug Ginoo. / Busa, gipangulohan sa usa ka bitoon, ang mga Magi nagdala ug mga gasa kanimo, / ingon nga Ginoo sa tanang binuhat, / samtang ang mga magbalantay ug ang mga Anghel natingala, nga nagasinggit: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, nga moanha sa yuta / aron pag-anak nga tawo!'
Gihanyag ko Kanimo, O Ginoo-on, ang angay nga awit sa pagpasalamat, / sama sa balo nga naghatag sa iyang duha ka mita, / alang sa tanan Nimong mga gasa: / kay Ikaw ang nahimong akong panalipod ug akong tabang, / kanunay nga nagluwas kanako gikan sa mga kalamidad ug kasubo. / Busa, sama sa gikan sa tunga sa nagdilaab nga hurno, / nga naluwas gikan sa mga naglutos kanako, / nagatuaw ako Kanimo gikan sa kalawom sa akong kasingkasing: / 'Inahan sa Dios, tabangi ako, pagpakilooy kang Kristo Dios / nga pasayloon ako sa akong mga sala; / kay Ikaw ang akong paglaum, O akong Ginoo!'
Ang stichera ug prokimen sa tono, ang Ebanghelyo sa Domingo.
Kung ang Semana sa mga Balaang Amahan mahulog sa ika-18 o ika-19 sa Disyembre, mag-awit kita sa Domingo nga kanon gikan sa Oktosio uban sa irmos sa tono 4, sa mga kantiko sa wala pa ang pista sa tono 4, ug sa mga kantiko alang sa mga Amahan (walay Domingo nga mga tropario) sa tono 6.
Gikan sa 20 hangtod 23 Disyembre, atoong kantahon ang kanon sa Domingo nga adunay irmos sa tono 4, ang kanon sa wala pa ang pista sa tono 4, ug ang kanon sa mga Amahan (walay troparia sa Domingo) sa tono 6.
Sa 24 Disyembre, among gina-awit ang Canon sa mga Amahan sa Tono 8, ang mga irmos kaduha matag-usa, ang mga tropario (lakip na ang sa Domingo) sa Tono 6, ug ang mga canon sa wala pa ang pista sa Tono 6.
Irmós: Pinaagi sa balud sa dagat / Siya nga kaniadto / natabonan ang manlupig-tirano / natago sa ilawom sa yuta / sa mga anak nga iyang giluwas; / apan kita, sama sa mga batan-ong dalaga, / mag-awit sa Ginoo: / kay Siya gipadayeg sa himaya.
Sa kahadlok Kanimo / ang mga ganghaan sa kamatayon nabuksan / ug ang mga walay katapusan nga kandado nabungkag: / kay sa Imong balaan nga pag-anhi / ang mga dugay nang namatay mibanhaw, / nag-awit uban sa kalipay, O Kristo, / sa Imong Pagkabanhaw.
Nagtindog Siya sa atubangan sa hukmanan ni Pilato sa Iyang kaugalingong kagustuhan / tungod sa usa ka dili matarong nga akusasyon, ingon nga Hukom nga gisulay, / ug gikan sa kamot sa mga walay balaod Iya nga nadawat / ang mga hampak sa nawong, O Dios, / nga Sa Iyang atubangan / ang kalibutan / ug ang mga langitnong puersa nangurog.
Niining adlawa, ang katiguman sa mga Balaang Amahan / malipayong gisaulog daan ang Pagkahimugso ni Kristo / ug gipamatud-an ang Katingalahang Grasya niini: / kay si Abraham ug ang mga batan-on nagpakita / ingon hulagway sa Balaod.
Sa karaang panahon, ang balaan nga si Abraham / gidayeg ang Pagkadiyosnon, usa sa tulo ka Persona; / apan karon ang Pulong, nga pantay sa dungog sa Amahan / ug sa Espiritu Santo, miabot sa mga bata, / nga himayaong gidayeg.
Pinaagi sa ihap sa Balaang Trinidad / ug sa pagtuo Niini, nga gipukan ang kawalay-pagkadiosnon, / ang mga bata, sa hurno, gipadayag sa kalibutan / ang umaabot nga mga misteryo sa Dios.
Si Abraham kaniadto giluwas / gikan sa kamot sa daotan, / samtang ang Balaang mga batan-on / naluwas gikan sa kalayo sa pugon, / ug ang propeta Daniel naluwas gikan sa mga hayop ug sa hukay. / Busa, karon ila nang gisaulog daan ang Pagkahimugso ni Kristo.
Alang sa Inahan sa Dios: O Mapalad nga Inahan, nga wala mailhi ang kaminyoon, / O Birhen nga dili malata, gipanalanginan ka namo: / kay gikan sa kaliwatan ni Abraham ug sa tribu ni David / miturok ka ug nanganak kang Kristo, / nga gipahayag sa mga propeta.
Irmos: Natawo si Kristo:
Si Kristo, nga nahimong sanggol sa unod, / Si Kristo, nga sa kaugalingong kabubut-on nahimong pobre, / Si Kristo, nga nagpahimangno sa Iyang kaugalingon, / karon ang Birhen paingon sa Betlehem aron manganak, / maglipay ang langit ug ang yuta.
Mga bukid ug bungtod, lipaya, / mga propeta sa Dios, pagpasigarbo, / mga nasud ug katawhan, sugdi ang pagpalakpak: / Ang Kaluwasan ug Kahayag para sa tanan hapit na, / samtang Siya natawo sa siyudad sa Betlehem.
Ang Theotokos: Ang Dato nahimong pobre, / nagapabakod sa mga napukan sa kalautan; / Ang Dios, nga natawo gikan sa Birhen nga wala mailhi ang kaminyoon, / nagpadayag sa Iyang kaugalingon isip usa ka mortal nga wala mag-usab; / mag-awit kita tanan sa Iyang mga pagdayeg, / kay Siya gipadayeg na.
Katavasia: Natawo si Kristo – hatagi siya og himaya! / Si Kristo gikan sa langit – dawata siya! / Si Kristo ania sa yuta – lipaya! / Awita sa Ginoo ang tibuok kalibutan, / ug awita uban sa kalipay, O katawhan, / kay gihimaya Siya!
Kanon 1. Irmos: Ikaw, nga nagbitay sa tibuok kalibutan ibabaw sa mga tubig nga walay suporta, / sa dihang ang binuhatan nakakita Kanimo nga gibitay sa dapit sa lubot, / napuno sa dakong kahadlok, misinggit: / 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo!'
Nagpabilin Ka sulod sa tulo ka adlaw sa lubnganan, / gibanhaw Mo uban sa kinabuhi-hatag nga pagkabanhaw kadtong nangamatay sukad pa sa una, / ug sila, nga napalaya gikan sa paghukom, / naglipay sa kalipay ug misinggit: / 'Tan-awa, Miabot Ka ingon among Manluluwas, O Ginoo!'
Gloria sa Imong Pagkabanhaw, among Manluluwas, kay giluwasan Mo kami gikan sa impyerno, pagkadaut ug kamatayon, ingon sa Makagagahum. Ug nag-awit kami sa pag-ingon: 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo, Mahigugma sa Katawhan!'
Kanon sa mga Amahan
O ang himaya sa sulod nato nga sumala sa hulagway / ug pagkapareho sa Dios! Sa paghunahuna niini, / ang mga batan-on, uban sa kalayo sa Espiritu, / maisugong gipalong ang bulawanong hulagway, nga nag-awit uban sa pagtuo: / 'Wala kami'y nailhang Ginoo gawas Kanimo!'
Pinaagi sa ilang labaw nga kinaadman ug sa gahum sa Espiritu, napahiya sa mga batan-on ang mga pantas sa Babilonia, gipreso sila, ug misinggit sila nga mapangahas: 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo, Mahigugma sa Katawhan!'
Ang Balaod nagalipay ug nagapasigarbo / kauban sa mga batan-on ug sa mga propeta, / ug niining adlawa gisaulog na daan / ang pagkadivino nga pag-abot sa Ginoo; / ug si Abraham nagalipay, kay iyang nakita ang Ginoo / nga nahimong unod gikan sa iyang kaliwatan.
Theotokos: Ang pagpanamkon Niya nga natawo gikan Kanimo / nahitabo nga walay pag-antos; / Ang pag-angkon Niya sa atong kinaiyahan – / labaw pa sa pulong ug kinaiyahan; / kay ang supernatural nga misteryo nga gipadayag sa mga propeta / gipadayag kanato: / Ang Pulong sa Dios, ang tinuod nga Ginoo.
Kanon sa Paunang Paghandum. Irmos: Kaniya nga natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan:
Gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, labaw sa tanang hunahuna, / sa katapusan sa panahon siya nagpakatawo gikan sa Birhen, sumala sa iyang kaugalingong kahibalo, / nga nagtinguha sa pagbag-o sa katawhan, / nga guba tungod sa tambag sa dautang bitin.
Siya nga naglingkod sa kahitas-an / uban sa Amahan ug sa Espiritu / – ang Walay Sinugdan nga Anak sa Dios, / sa pagtan-aw nga napahiubos ang kina-iya sa tawo, midawat og sinugdan / ug nagtuyo nga matawo sa unod, / ingon sa usa ka tawo.
Theotokos: Labing Balaan sa mga Anghel ug sa tanang binuhat, karon, pinaagi sa Dakong Konseho sa mga Anghel, nanganak sa unod nga walay binhi alang sa pag-uli sa tanan nga walay hunong nga nag-awit kaniya: 'Balaan Ka, Ginoo!'
Katavasia: Alang sa Anak, nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / ug niining katapusang mga adlaw, nagpakatawo gikan sa Birhen / nga walay binhi, / atong pagtu-aw ngadto kang Kristo nga atong Dios: / 'Ikaw nga nagpasidunggan sa among dignidad, / Balaan Ka, O Ginoo!'
Sa kaniadto usa ka anghel nagwisik og tubig sa hurno sa mga batan-on; / karon iyang gipahilom ang paghilak sa mga babaye, nagpahibalo: / 'Unsa may inyong dad-on sa lubnganan? / Kinsa may inyong gipangita sa lubnganan? / Si Kristo nga Dios nabanhaw: / kay Siya mao ang kinabuhi ug kaluwasan / sa katawhan!'
Kanon 1. Irmos: Sa pagtan-aw sa Imong pagpaubos nga pagka-Diyosnon sa Krus, / si Habakkuk misinggit sa katingala: / 'Giputol Nimo, O Balaan, ang gahum sa mga magmamando, / pinaagi sa paghiusa sa Imong kaugalingon uban sa mga anaa sa Hades, / ingon nga Makagagahum!'
Pinaagi sa Imong pag-unlod sa Hades, gipadayag ang kinabuhi sa mga patay, O Kristo nga Dios: kay Ikaw, O Maayo, nagbugkos sa mga kaaway sa ilawom sa yuta ug nagbukas sa dalan paingon sa Langit alang sa katawhan.
Ang labing putli nga lawas sa Manuluwas, / nga nagahigda sa lubnganan, wala nabubulok, / apan uban sa dakong gahum, O Kristo, imong gipikas ang mga ganghaan sa impyerno / ug nabanhaw pag-usab sa himaya sa ikatulo ka adlaw.*
Kanon sa mga Amahan
Hinaut nga atong pasidunggan ang mga patriyarka: Abraham, Isaac ug Jacob, / kay gikan sa ilang binhi misidlak si Cristo, / nga ninkarnar gikan sa Birhen, ingon nga ang Makagagahum.
Nagpahibalo sa umaabot nga pag-abot ni Kristo, / klaro nga gipadayag ni Daniel sa tanan ang mga hayop nga sama sa mga karnero: / kay iyang nakita ang umaabot, isip usa ka propeta sa Dios.
Dili nadani sa hilo sa sala, / ang mga bata giluwas gikan sa kalayo: / kay, tinuod nga mas bililhon pa kaysa bulawan, / wala sila natunaw sa hurno sa sayop.
Theotokos: Ang pagpaabot sa mga nasud gipahayag uban sa kusgan nga tingog / ug ang kaluwasan sa kalibutan—ang Usa nga sa supernatural nga paagi Natawo / gikan kanimo, Labing Putli, Labing Dungog; / karon ang panon sa mga amahan nag-awit sa Iyang mga pagdayeg.
Kanon sa Paunang Pag-andam. Irmos: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse:
Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / Ikaw, O Birhen, ang nag-anak, / nga nagbunga sa dili malata nga Bulak—ang Magbubuhat sa tanan, / nga, sama sa Dios, nagpalamuti sa mga bulak / sa tibuok kalibutan, nga nagasinggit kaniya: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Aron ako, nga gikawatan sa dautang tukso / ug nalibog ang akong hunahuna, / ug nahimong sama sa mga walay sentido nga binuhat pag-usab, mabalik kanimo, / Ikaw, ang Pulong sa Dios, miabot, nahimong usa ka bata / ug gibutang sa sabnong sa mga walay sentido nga hayop. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Theotokos: Gikan sa landong nga bukid—ang Birhen—gitan-aw ka ni Habacuc, Hesus, sa dihang nagpakatawo Ka, / gipukan ang dautang mga bukid ug bungtod / ug gipahugno sa pagkaguba ang garbo sa mga dautan / ug ang pagpasigarbo sa mga demonyo.
Katavasia: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / ug usa ka bulak gikan niini, / gikan sa Birhen Ikaw natawo, Kristo; / Miabot Ka, O Dignong Dayegon, / gikan sa bukid nga gilamdag sa mga palungpung, / nga nahimong unod gikan sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / Ikaw nga Walay Lawas ug Dios. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Kanon 1. Irmos: Sa pagpadayag sa Imong pag-abot kanamo, O Kristo, / nga mitumaw gikan sa kaluoy, / si Isaias, sa pagtan-aw sa dili malata nga kahayag, / samtang nagbantay sa gabii, misinggit: / 'Ang mga patay mobangon, / ug ang mga naa sa mga lubnganan mobangon, / ug ang tanan nga nagpuyo sa yuta malipay!'
Nagdan-ag pag-ayo, hayag nga nagpadayag sa kalipay, / ang anghel nga nagbitbit sa kahayag nagpakita sa lubnganan, / nagpahibalo sa pagkabanhaw sa mga babaye; / ug sila, mihunong sa ilang paghilak, nalipay nga nabanhaw si Kristo, / ug gipahibalo sa mga Apostoles: 'Maglipay kamo!'
Pinaagi sa Imong kalooy, O Maayo, / nga nagpasanay sa among pagka-tawo, / Ikaw mipailalom sa pagpakusog sa Krus alang kanako, / ako nga kaniadto misalikway, alang sa pagkaon, / sa Imong balaan nga sugo sa Paraiso; / ug Ikaw namatay, sama sa angay sa tawo, / nga naghatag kanako sa kinabuhi.*
Kanon sa mga Amahan
Ang mga patriyarka—si Patriyarka Abraham, / isip mananambag sa Balaod ug Grasya, / ug ang Balaan nga si Daniel—nagtigum karong adlawa; pasidunggan nato sila uban sa pagtuo: / kay, isip usa ka propeta sa Dios, iyang gipahayag daan ang pag-abot ni Kristo gikan sa Birhen / ug siya ang unang midawat / sa Iyang Balaang Pagkahimugso.
Klarong nagpahibalo sa atubangan / sa pag-abot sa Ginoo kanato, / ang mga anak ni Abraham, sa pagpakita sa Anghel, gipalong ang hurno / ug, gipahisama ang kalayo sa usa ka panganod sa hamog, / natunaw ang himaya sa bulawanong dios-diosan / sa sulod niini pinaagi sa pagtuo.
Si Daniel, pinaagi sa gahum sa Espiritu, gipugngan ang mga baba sa mga mananap sa lungib, samtang ang mga anak ni Abraham gipalong ang gahum sa kalayo pinaagi sa grasya. Ug, pagkahuman nga maluwas gikan sa pagkaguba, ilang gipahayag ang Kristo nga natawo gikan sa Birhen, nga naghangyo Niya, isip among Manuluwas, nga ihatag kanamo ang kaluwasan.
Theotokos: Nagpadayag sa Balaang Espiritu, O Ginoo, / sa Imong walay-pagbati nga pagdawat sa among kinaiyahan, / si Isaias, nagbantay sumala sa Balaod sa grasya, misinggit: / 'Moabot ang Birhen, nga manganak nga walay binhi / kaniya nga gikan sa kaliwatan ni Abraham / ug sa tribo ni Juda sumala sa unod!'
Kanon sa Paunang Paghandum. Irmos: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy:
Ginoo sa kinaiyahan, giisip Nimo ang Imong kaugalingon nga kauban sa Imong mga sulugoon, / ang hingpit kaayong Anak sa Dios, / nga sa Imong kalooy misugot nga matawag / nga Anak sa Tawo, O Ikaw nga Labing Maloloy-on. / Busa, sa boluntaryong pagkahimong pobre, O Ikaw nga Labing Bulahan, / miadto Ka aron pag-anak sa usa ka langob.
O Kristo, Hari nga dili masukod sa kinaiyahan, / giunsa kaha sa usa ka gamay nga langob ang pagdawat Kanimo? / Giunsa kaha sa usa ka sabnong ang pagkupot Kanimo, / nga alang kanato, pinaagi sa usa ka Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / miabot sa unod ngadto sa Iyamang kaugalingon, / aron luwason ang mga gipahilayo, O Ginoo?
Theotokion: Ang Kordero sa Magbalantay natawo na: / andama ang imong kaugalingon, balaan nga langob; / mga magbalantay, padali sa pagtan-aw sa Magbalantay ug sa Korderong natawo; / mga Magi, uban sa inyong mga gasa, andama ang inyong kaugalingon / sa pagsimba Kaniya isip Hari sa unod.
Katavasia: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy, / gipadala Nimo kanamo ang Magsusulti sa Imong dakong plano, / ang Magahatag sa kalinaw. / Busa, nga nadala na sa kahayag sa kahibalo sa Dios, / samtang gidayeg nato ang kaagahon pagkahuman sa gabii, / gidayeg ka namo, Mahigugma sa katawhan.
Kanon 1. Irmos: Sa pagtan-aw nako sa dagat sa kinabuhi / nga nag-alon sa mga balud sa tukso, / ako, nga nangitag dalangpanan sa Imong malinawong pantalan, misinggit kanimo: / 'Luwasa ang akong kinabuhi gikan sa pagkaguba, / O Ikaw nga Labing Maloloy-on!'
Imong napildi ang kamatayon, O Maayo, / ug gilaglag ang impyerno / pinaagi sa Imong tulo ka adlaw nga paglubong, / ug gihatagan og kinabuhi ang mga nagpuyo sa kalibutan, / nga nabanhaw, sama sa angay sa Dios, / Hesus, Hari. (2)
Kanon sa mga Amahan
Ang espiritu sa pagkamahigalaon, / ug ang halangdong pagtuo sa atong katigulangan nga si Abraham; / busa siya naglipay, nga simbolikong nadawat ang Banal nga misteryo; / ug, nga miuna kang Kristo, siya karon naglipay.
Ang pagtuo karon nagpailawom sa tanang binuhat sa mga batan-on / pinaagi sa gasa sa Espiritu: / kay ang kalayo nga dili mapalong ug mabangis napahiya / sa atubangan sa mga nagpasidungog sa Magbubuhat sa kalayo, si Jesu-Kristo.
Ang propeta Daniel kaniadto nagpakita, / pinaagi sa pagselyo sa mga baba sa mga leon sa lungib, / kung giunsa ang kalupigan sa kalibutan, sa pag-abot ni Cristo, / pagarepaso sa banal nga han-ay / sa paagi nga angay sa Dios.
Theotokos: Gikan sa imong birhen nga sabakan gipanganak nimo si Kristo, / Maria, Inahan nga wala mailhi ang bana: / Ang mga propeta nakakita kaniya sa banal nga paghunahuna, / ug karon ang mga Amahan nagalipay / sa wala pa ang adlaw sa Iyang pagkahimugso.
Kanon sa Paunang Kapistahan. Irmos: Gikan sa sabakan ni Jonas:
Ikaw ang Bag-ong Langit, O Soberanang Ginoo: / Nagdali ka gikan sa Imong sabakan, sama sa usa ka panganod, / aron ipadayag si Kristo, ang Adlaw sa Himaya, sa unod sulod sa langob, / aron Siya klarong mosidlak / sa tanan nga nagpunô sa kalibutan sa Iyang kahayag, / pinaagi sa Imong walay kinutuban nga kalooy.
Nakita Nimo ang among kasakit ug pag-antos, / maloloy-on nga Kristo, ug wala Nimo kami gisalikway, / apan nagpaubos Ka, nga wala mobiya sa Imong Inahan, / ug nagpuyo Ka sa sabakan sa Birhen, / nga mogawas aron ipanganak Ka sa unod / nga walay kasakit sa langob.
Theotokos: Mga bukid ug bungtod, mga kapatagan ug bangin, / mga nasud ug tribo, mga katawhan ug tanan nga nagaginhawa, / nagasinggit, napuno sa langitnong kalipay: / 'Miabot na ang pagtubos sa tanan, niabot na / – ang Walay-Katapusan nga Pulong sa Dios / nagpakita na sa panahon pinaagi sa Iyang kalooy!'
Katavasia: Gikan sa tiyan ni Jonas, gipagawas sa halimaw sa dagat ang bata / sama sa pagdawat kaniya; / apan ang Pulong, nga nagpuyo sulod sa Birhen ug nagpakatawo, / milabay kaniya, samtang gipreserbar siyang dili madunot; / kay sama sa Iyang dili pag-ilawom sa ordinaryong pagpanamkon, / ingon usab gipabilin Niya siyang walay samad ang Inahan Niya.
Tungod kay wala kamo mosugot sa pagsimba sa larawan nga hinimo sa tawo, / apan nangitag dalangpan sa Dili Masaysay nga kinaiya, O mga tulo ka beses nga bulahan, / gipadayeg kamo sa inyong kaisog sa kalayo / ug, nagbarog taliwala sa dili masaway nga kalayo, mitawag kamo sa Dios: / 'Dali, O Ikaw nga Maloloy-on, / ug tabangi kami, isip Ikaw nga Mapinanggaon, / kay bisan unsa ang Ibumot, mahimo Nimo kini!'
Ikos: Iunat ang Imong kamot, / kinsa ang gahum gisulayan sa karaang panahon / sa mga naglutos nga Ehipsiyo ug sa gilutos nga mga Hudiyo. / Ayaw kami biyai, basi ang kamatayon nga naghandum kanamo maglaglag kanamo, / ug si Satanas nga nagdumot kanamo, / kondili duola kami ug kaluy-i ang among mga kalag, / ingon nga kaniadto imong gikaluy-an ang imong mga batan-on nga naa sa Babilonia, / nga walay hunong nga nag-awit kanimo ug gilabay sa hurno alang kanimo, / ug gikan sa sulod niini misinggit kanimo: / 'Dali, O Maloloy-on, / ug tabangi kami, ingon sa Maloloy-on, / kay bisan unsa ang imong gusto, imong makab-ot!'
Maglipay, Betlehem, Ephrata, mag-andam: / kay ania, ang Kordero, nga gidala sa sabakan sa dakong Magbalantay, nagdali nga matawo. / Sa pagkakita kaniya, ang mga amahan nga nagdala sa Dios naglipay, / nag-awit uban sa mga magbalantay ngadto sa Birhen nga nagapakaon sa gatas.
Ikos: Sa pagtan-aw sa masidlak nga himaya / sa Imong pagbuntis, O Birhen, / si Abraham nga mahigugmaon sa Dios, si Isaac nga himayaon, / si Jacob ug ang tibuok panon sa mga balaan nga gitigum sa Dios naglipay. / Ug gidala nila ang tanang binuhat aron makigkita Kanimo / uban sa mga pulong sa kalipay: / kay Ikaw mipakita isip Magahatag sa kalipay sa tanan, / nga nagdalit sa Imong sabakan Kaniya nga kaniadto mipakita sa Babilonia, / ug kinsa, labaw pa sa tanang pagsabot, nagpanalipod sa mga batan-on, / nga dili matarong gisulod sa hurno, gikan sa pagkasunog. / Busa ginahimaya nila / Siya nga makita sa mga bukton sa Birhen, / samtang nag-awit sa mga pagdayeg sa Birhen nga nagapakaon sa iyang gatas.
Kanon 1. Irmos: Usa ka dili masukod nga milagro! / Siya nga nagluwas sa mga matinud-anong batan-on gikan sa kalayo sa hurno / gipahulay sa lubnganan ingon usa ka patay ug walay kinabuhi, / alang sa among kaluwasan, kami nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
O katingalahang dili matupngan! / Ang Ginoo, nga naglingkod sa Iyang trono sa kahitas-an, / nga Siya mismo nagpakatawo, nakasinati sa kamatayon, / apan mibanhaw pag-usab pinaagi sa gahum sa pagka-Diyos, / nagbanhaw uban Niya sa mga patay sukad pa sa sinugdanan sa panahon.
Gikurog Mo ang gahum sa kamatayon / ug mibanhaw, naghatag sa Pagkabanhaw / sa mga naghimaya Kanimo, ang tinuod nga Ginoo, / ug kinsa, uban sa ortodoksong pagtuo, misinggit Kanimo: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'*
Kanon sa mga Amahan
Tungod kay ikaw ang nag-una nga nagbunga kang Kristo sa unod, / ikaw, Amahan Abraham, ang amahan sa pagtuo, / walay duhaduha nga gipadayag sa Espiritu ingon amahan sa mga nasud, / alang sa atong kaluwasan, samtang nag-awit kita: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Ang mga tunog sa walay kinabuhi nga mga instrumento, / nga nag-uyog sa walay pulos, / napahilom sa inspirado nga awit: / kay, gitamakan nila sa ilang mga lawas ang kalayo sa nagdilaab nga hurno, / ang mga batan-ong wala'y samad misinggit: / 'O Dios, gipanalanginan Ka!'
Sa espirituhanong pagmumuni-uni, / kaniadto si propeta Daniel / gipakita ang Ikaduhang Pag-abot ni Kristo / ug gipahayag ang makalilisang nga mga panghitabo nga kauban niini, / nga nagasinggit: 'O Dios, gidayeg ka!'
Theotokos: Usa ka katingalahang milagro, / nga klarong gipasa sa karaang panahon / taliwala sa mga propeta ug mga Amahan — / ang Balaan nga Birhen, nga mag-anak, nagpakita / alang sa kaluwasan nato nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Kanon sa Paunang Paghandum. Irmos: Mga batan-on, gipadako sa pagkamatinud-anon:
Ang Banal nga Ubasan, / nga nagbunga og mga hugpong sa walay-sala nga pagkahinog, / nagkadool, aron manganak / Kaniya Nga nagbubo sa bino sa kalipay / ug nagpalimod sa among kauhaw samtang nagatuaw kami Kaniya: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Balaang Inahan sa Myro, / nga nagbitbit sa mabangong Myro sa sulod, / sa langob sa Betlehem mipadayag aron ibubo Siya, / nagpuno sa mga nag-awit sa usa ka misteryosong humot: / 'Diyos sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Theotokos: Ang mga plier nga nakita sa propeta Isaias / sa karaang panahon nagkadool na, / nagbitbit sa ilang tiyan sa Banal nga Uling – si Kristo, / nga nagasunog sa tibuok kinaiya sa sala, / samtang nagpasiga sa mga kalag sa mga matinud-anon.
Katavasia: Ang mga batan-on, nga gipadako sa pagkamatinud-anon, / nga wala magtagad sa sugo sa daotan, / wala mahadlok sa naghulga nga kalayo, / apan, nagbarog taliwala sa mga siga, nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Mangha kamo, O langit, / ug pasagdi nga makurog ang mga patukod sa yuta; / kay tan-awa, Siya nga nagpuyo sa kahitas-an / gibilang sa mga patay / ug gilubong sa usa ka masipit nga lubnganan; / panalangini Siya, O mga batan-on, / awiti ang Iyang mga pagdayeg, O mga pari, / ug itas Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
O, Imong dili masukod nga pagpaubos, O Kristo, / alang kanamo, kami nga mga ubos! / Kay tan-awa, pagkahuman Nimo matilawan ang kamatayon, bisan pa ikaw ang imortal nga Dios, / Ikaw, ang Pulong, gibutang sa lubnganan ingon usa ka mortal; / apan mibanhaw Ka pag-usab, ug gibanhaw usab Nimo ang mga anaa sa yuta, / nga nagpasidungog Kanimo hangtod sa kahangturan.
Napuno sa kahadlok ang tanan sa pagpaminaw / kung giunsa pag-anhi sa Labawng Ginoo sa Iyang kaugalingong kabubut-on sa yuta, / aron laglagon ang kuta sa impyerno / pinaagi sa Krus ug paglubong; / ug gibanhaw Niya silang tanan uban Niya, nga nagdasig kanila sa pag-ingon: / 'Mga batan-on, panalangina Siya; mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg; / katawhan, dayeg-a Siya hangtod sa kahangturan!'
Kanon sa mga Amahan
Sa pagtan-aw daan sa Imong halad, O Kristo, / si Abraham, matinumanon Kanimo, O Ginoo, / misaka uban sa pagtuo aron ihalad ang iyang anak, nga iyang gipanganak, / ingon nga karnero sa halad sa bukid; / apan si Isaac ug ang tigulang mibalik nga malipayon, / nagdayeg Kanimo hangtod sa kahangturan.
Ang dili mapalong nga kalayo hingpit nga napalong, / sa dihang ang Imong mga balaan nga batan-on / nagsul-ob Kanimo, O Kristo, nga Balaang Kalayo, / sama sa usa ka bisti, / ug ang hamog, pinaagi sa Imong pag-anaog, mipahibalo sa mga mag-aawit: / 'Mga pari, kantaa, / katawhan, dayeg-a Siya hangtod sa kahangturan!'
Ang propeta Daniel gihatag nga pagkaon sa mga leon / pinaagi sa dili masukod nga mga sugo; / apan, salamat sa mga lagda sa pag-ayuno, / ang mga mananap misugod sa pag-ayuno uban kaniya / uban sa pagrespeto sa kalawom sa lubnganan. / Pinaagi sa iyang mga pag-ampo, luwasa si Abraham ug ang mga batan-on / dinhi sa kalibutan, O Kristo, nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Theotokos: Kinsa ang matinud-anong gipahayag sa mga propetiko—Jesus, Emmanuel—ang umaabot nga Anak sa Dios ug sa Amahan sa lawas nga tawo, ug ang Pulong nga ka-walay-katapusan uban Niya, ang Birhen Maria, pinaagi sa Espiritu Santo, nag-anak kaniya, nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, sa siyudad sa Betlehem.
Kanon sa Paunang Paghandum. Irmos: Ang hurno nga gisabwag sa hamog:
'Kahimaya sa Dios sa kahitas-an!' – / Ipanawag nato uban sa mga Anghel sa kalipay, – / 'Ang Manluluwas natawo, ang Ginoo moanha; / usa ka bitoon ang nag-iya sa mga Maghihimo ngadto kaniya, / samtang sila nagdali sa pagtan-aw kaniya sa sabsaban. / Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo pagpanalanginan siya / ug pagpasidunggan siya hangtod sa kahangturan!'
Ikaw, O Ginoo, narehistro uban sa mga ulipon, / sa malipayong pagtuman sa sugo ni Cesar, O Labing Maloloy-on, / aron, isip Dios, imong luwason ang katawhan / gikan sa pagkaulipon sa dautan. / Busa malipayon kami nga nag-awit: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Ang Theotokos: 'Nagbitbit ko og usa ka gamay nga Bata—/ Ikaw, ang Pulong nga walay sinugdanan, / apan wala ko'y nahibaloan sa panaghiusa uban sa tawo,' / – ang Birhen nagpahayag sa katingala. / – 'Kinsa sa yuta akong tawgon nga Imong Amahan? – Wala ko kahibalo. / Busa, uban sa tanan, nag-awit ako kanimo: / Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo magpanalangin / ug magpasidungog kaniya hangtod sa kahangturan!"
Katavasia: Ang hurno, nga gisabwagan sa hamog, / nagpakita sa hulagway sa usa ka supernatural nga milagro: / kay dili man kini mosunog sa mga batan-on nga gidawat niini, / ingon man ang kalayo sa Pagkadiyos dili mosunog sa sabakan sa Birhen, / diin Siya nanaug. / Busa, atong awitan ang himno: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo pagpanalangin kaniya / ug pagpasidungog kaniya hangtod sa kahangturan!'
Kanon 1. Irmos: Ayaw paghilak alang kanako, O Inahan, / sa pagtan-aw Nimo sa Imong Anak sa lubnganan, / Kinsa imong gipanamkon sa Imong sabakan nga walay binhi, / kay mubanhaw ko pag-usab ug pagadayegon, / ug sa himaya pagataas ko, ingon sa Dios, / kadtong walay hunong, uban sa pagtuo ug gugma, / nagadayeg kanimo.
Ngano man nga nagahilak ka, O binuhat, / sa pagkakita sa Krus ug sa lubnganan / sa Ginoo sa kinabuhi ug Diyos? / Kay Siya mobangon, malipayong magbag-o kanimo, / pagkahuman Niya gipukan ang Hades pinaagi sa Iyang pagkabanhaw sa ikatulong adlaw / ug pagbanhaw uban Niya sa mga patay / nga nagadayeg Kaniya.
Bisan pa nga Nilusong Ka sa lubnganan / ingon usa ka mortal, O Maghahatag sa kinabuhi, / apan gilaglag ra usab Nimo ang gahum sa impyerno, O Kristo, / pinaagi sa pagbanhaw uban Nimo sa mga patay nga gilunok niini, / ug gihatag Nimo ang Pagkabanhaw sa tanan, ingon Dios, / nga nagpasidungog Kanimo uban sa pagtuo ug gugma.
Kanon sa mga Amahan
Samtang gisaulog nato ang pista sa mga Amahan nga nangabuhi sa wala pa ang Balaod, / pasidunggan nato si Jesus, nga naggikan kanila, / pinaagi sa mga pagdayeg nga angay sa Dios: / kay si Abraham, ug si Isaac uban kaniya, ug si Jacob, / mao ang basihanan sa mga propeta ug sa Balaod, / ug pinaagi sa pagtuo—ang espirituhanong sinugdanan sa grasya.
O Dios, nga gipadayag kang Moises—/ang nakakita sa langitnong—/ang misteryo nga labaw sa pagsabot sa tawo sa nagdilaab nga tanom, /Siya mismo, sa pag-anaog sa kalayo ngadto sa mga batan-on, /gibag-o ang kalayo sa hurno ngadto sa hamog /pinaagi sa kalayo sa Iyang kaugalingong Pagkadiosnon.
Nagkatigum uban ni Abraham, ang labing balaan nga mga batan-on / ug si Daniel, ang katingalahang propeta sa Dios, / si Isaac, si Jacob, ug si Aaron uban ni Moises / naglipay nga matinud-anon sa atubangan sa Pagkahimugso ni Cristo, / nga walay puas nga nag-ampo alang sa atong kaluwasan.
Theotokos: Ang tanang binuhat nagalipay / sa pagkahimugso nga imong gihimo, O Birhen: / kay ang Betlehem nagbukas sa Eden alang kanato. / Ug karon, nga nakatagamtam sa kahoy sa kinabuhi uban sa pagtuo, / kita tanan mainitong nagasinggit: / 'Tubaga ang among mga pag-ampo, O Ginoo!'
Kanon sa Pag-andam. Irmos: Nakita ko ang usa ka misteryo:
Mga misteryo nga katingalahan, makapahingangha ug wala pa madungog: ang Ginoo sa himaya miabut sa yuta ug, sa pagkahimong pobre, misulod sa usa ka langob sa unod, sa pagpangita nga tawgon si Adan ngadto sa kaluwasan ug luwason si Eba gikan sa kasakit sa pagpanganak.
Pinaagi sa imong lampin gipalaya nimo / ang mga gapos sa Pagkahulog, / ug pinaagi sa imong dakong pagka-imol gipakabaroan nimo ang tanan, O Maloloy-on; / gilatag sa sabnong sa mga hayop nga walay rason, / giluwasan mo kami gikan sa walay sentido nga dautang buot sa mga tawo, / O Walay Katapusang Pulong sa Dios!
Ang Theotokos: Natuman na ang mga propesiya sa mga propeta: / kay Siya nga ilang gipangpanagna nga moabot sa katapusan sa panahon, / miabot na ug nagpakita, nga nahimong tawo gikan sa putli nga Birhen. / Dawata nato Siya uban sa putli nga kasingkasing.
Katavasia: Akong makita ang usa ka misteryo / katingalahan ug talagsaon: / ang langob mao ang langit, ang trono sa mga Kerubin mao ang Birhen, / ang sabnanan mao ang sudlanan, / diin natulog ang dili masukod nga Kristo Dios, / Kinsa atong gihimaya sa atong mga himno.
Ang mga pinili gikan sa mga patriyarka / ug ang mga amahan nga nabuhi sa wala pa ang Balaod – / Abraham, Isaac ug Jacob, / mao ang unang misidlak sa pagtuo, sama sa mga suga: / kay ang tanang mga propeta ug mga matarong gipahimulag kanila, / sama sa mga lampara nga nagbuga og kahayag, / ug gipahayag nila ang tibuok binuhat, nga nagpuyo sa kangitngit, / pinaagi sa mga sinag sa balaang propesiya.
Ug karon: (Disyembre 18 ug 19) Ang Kordero, nga walay lama sa sala, / nanganak sa takdang panahon niining katapusang mga adlaw / sa Kordero, ang Pulong nga walay sinugdanan, / ang kaliwat ni Adan ug ni David. / Kini usa ka katingalahang / ug dili masukod nga pagkahimugso gikan kaniya, / nga gisaulog sa daghang mga amahan nga angay sa daan.*
Gikan sa binhi ni Abraham / ug sa banal nga David, ang Amahan sa Dios, / ang Walay Katapusan nga Pulong gidala sa kalibutan, / sa atubangan sa Tulo ka Balaang Bata, patas sa ihap sa Trinidad, / kinsa usa ka anghel milagrosong giluwas gikan sa kalayo / ug gihimo nga kalipay ang paghilak sa mga babaye.*
Gloria: Ang mga pinili gikan sa mga patriyarka: (Tan-awa sa ibabaw)
Ug karon: (20–24 Disyembre) Malipay, Betlehem, ug ikaw usab, Ephrathah, andama ang imong kaugalingon: / kay ang Inahan sa Dios moanha / aron ipanganak ang Dios sa usa ka langob ug sa usa ka sabnong, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / O, makapahingangha nga misteryo! / Karon ang Iyang balaan nga Pagkahimugso / malipayong gisaulog daan ni Abraham, Isaac ug Jacob, / sa tanang patriyarka ug propeta, / ug sa mga tawo kauban ang mga Anghel.
Itaas ang imong tingog sa kamatuoran, / O Siyon sa Dios, balaang siyudad, / ug ipahayag ang balaang handumanan sa mga Amahan, / nga nagpasidungog sa himayaong Abraham, Isaac ug Jacob. / Tan-awa, uban kang Juda ug Levi, among gidayeg / ang bantugang Moises ug ang katingalahang Aaron, / ug uban kang David among gihimaya si Jesus ug si Samuel. / Nagpahayag sa kusog nga tingog, sa mga awit nga giinspirar sa Dios, / ang balaan nga pagdayeg sa pagpaabot sa pista ni Cristo, / nangayo kami nga makig-ambit sa kaayohan nga nagagikan Kaniya, / nga nagahatag og dakong kaluoy sa kalibutan. (2)
Bersikulo: Bulahan Ka, Ginoo, Dios sa among mga amahan, / ug ang Imong ngalan angay dayegon ug himayaon hangtod sa kahangturan. Dan 3:26
Umari, Elias, kinsa kaniadto mipahiluna / sa nagdilaab nga langitnong karwahe, / ug ang debotong Eliseo, kauban ni Hezekias! / Malipay usab uban kang Josias / ug sa halangdon nga napulo'g duha ka propeta, nga giinspirar sa Dios: / sa magkahiusa pagsaulog sa Pagkahimugso sa Manluluwas / ug mag-awit, kamong tanan nga mga matarong, sa kanta! / O mga batan-ong gipanalanginan gayud, / nga gipalong ang kalayo sa hurno pinaagi sa hamog sa Espiritu, / mangaliya kamo alang kanamo, pagpakilooy kang Kristo / nga ipagawas ang dakong kalooy sa among mga kalag!
Bersikulo: Kay matarong Ka sa tanan / nga imong gibuhat alang kanamo. Dan 3:27
Ang Birhen nga Inahan sa Dios, nga gipahayag sukad pa sa karaang panahon / sa mga pulong sa mga propeta, nagpakita sa yuta, / Kinsa ang gipahayag sa mga maalamon nga patriyarka / ug sa mga panon sa mga matarong; / uban kanila nagalipay ang himaya sa mga babaye: / si Sara, Rebekah ug si Rahel uban kang Ana, / ug uban kanila gisaulog ang himaya sa mga babaye: / si Sara, / Nagalipay uban kanila ang mga tumoy sa yuta: / ang tanang binuhat nagasaulog, / kay ang Magbubuhat sa tanan ug Dios pagatawoon sa unod / ug magahatag og dakong kaluoy sa kalibutan.
Gloria: Ang Balaodnong Mga Giya:
Natuman ang pulong ni Isaias: / kay tan-awa, ang Birhen sa Dili Masabtan, / kinsa karon nahimong makita sa unod, nagbitbit Kaniya sa iyang sabakan / ug moanhi aron kanangan Kaniya sa himaya. / O langob nga modawat sa Dios, pagpanamkon; / O Betlehem, pag-andam: / kay ang Hari nagpili kanimo ingon nga Iyang puloy-anan. / Dawata, O sabsabaw, / ang Bata nga Kristo nga gipahimpit, / nga nagtinguha sa pagbungkag sa mga gapus sa sala sa tawo / pinaagi sa Iyang kaayo.
Giparehistro Ka uban sa mga alagad sa senso, O Ginoo, / nga nagtinguha sa pagbungkag sa talaan sa mga sala / ug sa pagsulat sa tanan nga / gipatay sa limbong sa bitin sa basahon sa kinabuhi. / Ang Birhen nagdala Kanimo, Ikaw nga nagdala sa tanan, / nagsul-ob og mortal nga unod / ug mipuyo sa usa ka yano nga langob. / Ang langitnong mga anghel / gidayeg Ka sa Imong pagkahimugso, kauban sa mga matinud-anong magbalantay, / namangha sa Imong gahum.
Usa ka masidlak ug buhing panganod, / nga nagbitbit og langitnong ulan, / karon miabot aron ibubo kini sa yuta, / aron pahumokan ang nawong sa yuta. / Tinubdan sa grasya, ang espirituhanong langgam, / nga nagkupot Kaniya sa sulod sa iyang sabakan, / nag-anak Kaniya sa dili masukod nga paagi, / nga nagtapos sa tingtugnaw sa kawalay pagka-Diyosnon. / Usa ka putli nga santuwaryo, nga wala matandog sa kahugawan, / nagdala sa nagkatawang Hari sa langob.
Gloria, Tono 8: Ang katiguman sa matarong nga mga pagtulon-an nagpadayag sa Diyosnong Pagkahimugso ni Kristo sa unod, ngadto sa mga kaniadto nagwali sa Ebanghelyo sa grasya sa wala pa ang Balaod, kay, pagkahuman nila malabwan ang Balaod, nagpabilin sila sa pagtuo; / busa ila usab gipahibalo sa mga kalag nga anaa sa Hades / ang tinuod nga dalan / paingon sa kaluwasan gikan sa pagkadaut pinaagi sa Pagkabanhaw. / O Ginoo, himaya kanimo.
Ug karon: Bulahan ka gayud:
Ang Dakong Doxolohiya. Ang Tropario sa Domingo, ang Ektenia ug ang Pagpahawa. Unya, atong kantaon ang Isticheron sa Ebanghelyo sa narthex, gisundan sa Unang Oras ug sa katapusang Pagpahawa.
Ang 'Bulahan' sa Tono 6 ug ang Ikatulong Himno sa mga Amahan sa Tono 4.
Pag-andam, Betlehem: / Ang Eden nabuksan para sa tanan. / Pahimungtan ang imong kaugalingon, Efrata, / kay ang Kahoy sa Kinabuhi miturok sa usa ka langob gikan sa Birhen. / Ug sa tinuod, ang iyang sabakan nagpakita nga usa ka espirituhanong paraiso, / diin anaa ang balaan nga Sanga. / Sa pagtilaw niini, mabuhi kita, / ug dili na kita mapasakop sa kamatayon sama kang Adan. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahulog.
Dako ang mga buhat sa pagtuo! / Sa bukal sa kalayo, sama sa mga tubig sa pahulay, / naglipay ang tulo ka balaan nga batan-on. / Ug ang propeta Daniel nagpakita sa mga leon, ginatiman sila sama sa mga karnero. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, O Kristo among Dios, luwasa ang among mga kalag!
Tungod kay wala mo mosimba sa larawan nga hinimo sa tawo, / apan nangitag dalangpan sa Dili Masaysay nga kinaiya, O kamo nga tulo ka beses nga gipanalanginan, / gipadayeg kamo sa inyong kaisog sa kalayo / ug, samtang nagtindog taliwala sa dili masabar nga kalayo, mitawag kamo kang God : / 'Dali, O Maloloy-on, / ug tabangi kami, isip Mahigugmaon, / kay bisan unsa ang Ibumot, mahimo Nimo kini!'
Maglipay ka, Betlehem, Ephrata, andama ang imong kaugalingon: / kay ania na, ang Kordero, nga gidala sa sabakan sa dakong Magbalantay, nagdali nga matawo. / Sa pagkakita kaniya, ang mga amahan nga nagbitbit sa Dios naglipay, / nag-awit uban sa mga magbalantay ngadto sa Birhen nga nagapakaon sa gatas.
Bulahan Ka, O Ginoo, Dios sa among mga amahan, / ug ang Imong ngalan angay pasidunggan ug himayaon hangtod sa kahangturan. Bersikulo: Kay matarong Ka sa tanan nga imong gibuhat alang kanamo.
Dan 3:26, 27a
Mga igsoon, pinaagi sa pagtuo si Abraham, bisan pa nga usa siya ka langyaw, nagpuyo sa yuta sa saad sama sa usa ka langyaw nga yuta, nagpuyo sa mga tolda uban ni Isaac ug Jacob, nga mga kauban sa panulondon sa maong saad. Kay nagpaabut siya sa usa ka siyudad nga adunay lig-on nga mga pundasyon, nga ang magtutukod ug magmamahimong mao ang Dios. Pinaagi sa pagtuo, si Abraham, sa dihang gisulay, iyang gihalad si Isaac; ug siya nga nakadawat sa mga saad iyang gihalad ang iyang bugtong anak, nga mahitungod kaniya giingon, 'Pinaagi kang Isaac pagatawgon ang imong kaliwatan,' nga naghunahuna nga ang Dios makahimo gani sa pagbanhaw kaniya gikan sa mga patay; ug nabawi usab niya siya ingon usa ka timaan. Pinaagi sa pagtuo, gipanalanginan ni Isaac si Jacob ug si Esau alang sa umaabot. Pinaagi sa pagtuo, si Jacob, sa dihang nagakamatay na, gipanalanginan ang matag-usa sa mga anak ni Jose ug misimba sa Dios, samtang nagsandig sa tumoy sa iyang tungkod. Pinaagi sa pagtuo, si Jose, sa panahon sa iyang kamatayon, gihandom ang pagpanaw sa mga anak sa Israel ug naghatag og sugo mahitungod sa iyang mga bukog. Pinaagi sa pagtuo, gitago si Moises sa iyang mga ginikanan sulod sa tulo ka bulan pagkahimugso kaniya, kay ilang nakita nga matahum ang bata, ug wala sila mahadlok sa sugo sa hari. Ug unsa pa man akong isulti? Kay kulang pa ang panahon aron isaysay ko pa ang mahitungod kang Gideon, Barak, Samson, ug Jefte, ni David ug Samuel, ug sa mga propeta, nga pinaagi sa pagtuo nakadaog sa mga gingharian, nagpahamtang og hustisya, nakab-ot ang mga saad, napugngan ang mga baba sa mga leon, napalong ang gahum sa kalayo, nakalikay sa hait sa espada, napalig-on sa ilang kahuyang, nahimong gamhanan sa pakig-away, ug napahawa ang mga langyaw nga hukbo. Aduna usab mga babaye nga nabanhaw ang ilang mga minatay. Ang uban gipaka-antos, wala mosugot nga buhian sila aron makab-ot nila ang mas maayong pagkabanhaw. Ang uban pa nakasinati og insulto ug pagpanakit, ingon man usab og kadena ug pagkabilanggo; gipangbato sila, gipang-ilas sa duha ka bahin, gipahamtang sa estaka; namatay sila, gipatay sa espada; naglibot-libot sila nga nagsul-ob og panit sa karnero ug panit sa kanding, nag-antos sa kakulang, kalisud, ug pag-antos: kadtong ang kalibutan dili takus kanila naglibot-libot sa mga disyerto ug kabukiran, sa mga langob ug sa mga lungag sa yuta. Ug silang tanan, nga nakadawat ug maayong pagpamatuod pinaagi sa ilang pagtuo, wala makasulod sa pahulay nga gisaad, tungod kay ang Dios nagtagana ug mas maayo alang kanato, aron dili sila hingpit gawas kanato.
Hebreohanon 11:9–10; 17–23; 32–40
O Dios, nadungog namo sa among mga dalunggan, ug gisultihan kami sa among mga amahan. Bersikulo: Kay imo kami gipaluwas gikan sa mga nagpugos kanamo ug gipakaulaw ang mga nagdumot kanamo. Salmo 43:2a, 8
Ang kaliwatan ni Jesu-Cristo, anak ni David, anak ni Abraham. Si Abraham nanganak kang Isaac; si Isaac nanganak kang Jacob; si Jacob nanganak kang Juda ug sa iyang mga igsoon; si Juda nanganak kang Phares ug Zerah pinaagi kang Tamar; si Phares nanganak kang Esrom; si Esrom nanganak kang Aram; Si Aram nanganak kang Aminadab; si Aminadab nanganak kang Naason; si Naason nanganak kang Salomon; si Salomon nanganak kang Boaz pinaagi kang Rahab; si Boaz nanganak kang Obed pinaagi kang Ruth; si Obed nanganak kang Jesse; si Jesse nanganak kang Haring David; si Haring David nanganak kang Solomon pinaagi sa asawa ni Uria; Si Solomon nanganak kang Abijah; si Abijah nanganak kang Asa; si Asa nanganak kang Jehoshaphat; si Jehoshaphat nanganak kang Joram; Si Joram nanganak kang Usias; si Usias nanganak kang Jotham; si Jotham nanganak kang Ahaz; si Ahaz nanganak kang Hezekias; si Hezekias nanganak kang Manases; si Manases nanganak kang Amon; Si Amon nanganak kang Josias; si Josias nanganak kang Jeconias ug sa iyang mga igsoon sa panahon sa pagka-exile sa Babilonia. Human sa pagka-exile sa Babilonia, si Jeconias nanganak kang Salaphiel; si Salaphiel nanganak kang Zerubabel; si Zerubabel nanganak kang Abiud; si Abiud nanganak kang Eliakim; si Eliakim nanganak kang Azor; Si Azor nanganak kang Zadok; si Zadok nanganak kang Achim; si Achim nanganak kang Eliud; si Eliud nanganak kang Eleazar; si Eleazar nanganak kang Matthan; si Matthan nanganak kang Jacob; si Jacob nanganak kang Jose, bana ni Maria, diin natawo si Jesus, nga gitawag nga ang Cristo. Busa, ang kinatibuk-ang gidaghanon sa mga kaliwatan: gikan kang Abraham hangtod kang David, napulo ug upat ka kaliwatan; gikan kang David hangtod sa Pag-exil sa Babilonia, napulo ug upat ka kaliwatan; ug gikan sa Pag-exil sa Babilonia hangtod kang Cristo, napulo ug upat ka kaliwatan. Karon, ang pagkahimugso ni Jesu-Kristo nahitabo sa ingon niini nga paagi: pagkahuman nga gipangasaw-anan si Maria, ang iyang inahan, kang Jose, sa wala pa sila mag-uban, nasayran nga siya nagdadalangtao pinaagi sa Espiritu Santo. Si Jose, ang iyang bana, nga usa ka matarong nga tawo ug dili gustong ipahiya siya sa publiko, naghunahuna nga hilum-hilom lang siyang biyaan. Apan samtang naghunahuna pa siya niini, ania karon, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kaniya sa damgo, nga nagaingon, 'Jose, anak ni David, ayaw kahadlok sa pagdawat kang Maria nga imong asawa, kay ang anak nga naa kaniya gikan sa Espiritu Santo. Manganak siya og usa ka Anak nga Lalaki, ug imong itawag ang Iyang ngalan: Hesus, kay luwason Niya ang Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala.' Tanan kini nahitabo aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta, nga miingon: 'Tan-awa, ang usa ka birhen manamkon ug manganak og usa ka Anak nga lalaki, ug pagatawgon nila ang Iyang ngalan nga Emmanuhel' – nga sa hubad nagpasabot 'Ang Dios uban kanato'. Pagmata ni Jose gikan sa iyang tulog, gibuhat niya ang gisugo kaniya sa anghel sa Ginoo ug gidala niya ang iyang asawa sa iyang balay, apan wala siya makigsekso kaniya hangtod siya nanganak sa iyang panganay nga Anak; ug ginganlan niya Siya og Jesus.
Mateo 1:1–25
Dayegon ang Ginoo gikan sa langit; dayegon Siya sa kahitas-an. Ug usab: Maglipay kamo, mga matarong, sa Ginoo; ang pagdayeg angay sa mga matul-id. Aleluya. (3) Salmo 148:1; 32:1
'Gidala Nimo ang dagway ni Adan, / Nga anaa sa hulagway sa Dios, hingpit gayud, / ug gusto Nimo nga ikaw bitbiton sa mga bukton, / Ikaw Nga nagkupot sa tanan sa Imong kamot pinaagi sa Imong gahum', – / Ang Balaan ug Walay Sala nagpahayag, nag-ingon, – / 'Unsaon ko pagbalkot kanimo sa lampin, ingon sa usa ka bata? / Unsaon ko pagpadede Kanimo sa akong mga suso, O Ikaw nga nagpadede sa tanan, / unsaon ko paghanga sa Imong pagka-inaw, nga milabaw pa sa panghuna-huna? / Unsaon ko pagtawag Kanimo nga akong Anak, / samtang ako mismo karon usa ka sulugoon Nimo? / Nag-awit ako sa Imong mga pagdayeg, gipanalanginan tika, / O Ikaw nga nagahatag sa dakong kaluoy sa kalibutan!'
Sa pagtan-aw niya sa Bata, nga ninkarna gikan kaniya, – ang walay katapusang Dios – O Ikaw nga Labing Balaan, / gihuptan Siya sa iyang mga bukton ug kanunay siyang gihalokan, / ug napuno sa kalipay, mituyok siya ngadto kaniya: / 'O Labawng Dios, Hari nga Dili Makita, / giunsa ko Kamo makita apan dili masabtan / ang misteryo sa Inyong walay kinutuban nga pagka-imol? / Kay kining labing kipot nga langob, ug dili gani akoa, / nagkupot sa sulod niini Kanimo, nga natawo, / ug wala makalapas sa akong pagka-birhen, / nga nagpabilin sa akong sabakan sama sa wala pa Ka matawo, / ug nga nagahatag ug dakong kaluoy!'
Busa ang Balaan, nga nag-ingon nga nagkurog sama sa usa ka sulugoon, / nakadungog sa mga Magi nga nagtindog sa atubangan sa langob, / ug mituyok kanila: / 'Kinsa inyong gipangita? / Kay kamo, sa akong tan-aw, gikan sa layo, langyaw nga yuta, / ug adunay hitsura ug pamatasan sa mga Persyano. / Naghimo kamo og katingalahang panaw ug pagpanaw sa pagsimba / ug miabot kamo uban sa kadasig aron simbahon Siya / nga, pagkanaog gikan sa kahitas-an, nahimong langyaw / ug sa katingalahang paagi nagpuyo sa sulod Nako, sama sa Iyang nahibaloan, / nga naghatag og dakong kaluoy sa kalibutan!"
Gibyaan nimo ang kaanyag sa kalibutan, / gipasiag nimo ang pagka-ilado sa kalag / pinaagi sa kaanyag sa langitnong pagka-ilado, / O Eugenia nga gidayeg sa tanan, / gipreserbar nimo ang walay panganod nga grasya sa hulagway sa Dios / sa tibuok nimong kinabuhi, / O dili mapildi nga martir, / Diosnong panalipod sa pagkabirhen / ug ang labing iladong bulak sa katawhan.
Gipahimutang sa pulong, kinabuhi, grasya, / ug sa pagkamapailubon sa kalag, / imong gidala ang hukbo sa mga nag-antos / ug ang tigum sa mga birhen ngadto Kaniya nga misidlak gikan sa Birhen, / ug klaro nimo nga gipadayag sa tanan ang dalan sa pagpamatuod Kaniya, / O labawng maalamon nga Eugenia. / Kauban nila, hangyoa Siya karon / nga luwason ang imong kawan.
Ang Arkitekto sa Kamatuoran nagpahimutang kanimo, isip usa ka putli nga dalaga ug usa ka himayaong martir, sa duha ka korona sa kahimayaan, nga naghatag kanimo og matahum nga puloy-anan, nga gipasiugda sa kahayag sa suga. Ug sa pagpuyo didto, ikaw, Nobya ni Cristo, karon klarong napalambo sa walay katapusang kalipay.
Gloria, ug karon, sa gabii sa pista, Tono 2, Cyprian: Tan-awa, hapit na ang panahon sa atong kaluwasan; / andama ang imong kaugalingon, O langob: / ang Birhen nagkadool na sa pag-anak. / Betlehem, yuta sa Juda, malipay ug magdayeg, / kay gikan kanimo misidlak ang among Ginoo. / Paminawa, O mga bukid ug bungtod, / ug ang naglibot nga mga dapit sa Juda, / kay si Kristo moabot, / aron luwason ang tawo nga Iyang gimugna, / isip Mahigugma sa Katawhan.
'Aron magdala og mga gasa kanimo, Anak ko, / ang mga hari gikan sa Sidlakan miabot, / pagkahibalo nila sa imong pagkahimugso, O Hari – / insenso, mira ug bulawan; / ug karon nagtindog sila sa atubangan sa pultahan. / Pasagdi sila nga makakita Kanimo, O Bata, / Kinsa akong gihuptan sa akong mga bukton, / ang karaang Adan, ang una sa tanan!
Bersikulo: Ang Dios moanha gikan sa habagatan, / ug ang Balaan – gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpung. Hab 3:3a
'Ugsa, mosulod kamo dayon,' / – miingon ang Birhen kaniadto sa mga Magi, / 'ug tan-awa ang Dili Makita, / nga nagpakita sa hayag ug nahimong Bata.' / Misulod sila uban sa kadasig, / ug misimba, ug nagtanyag sa ilang mga gasa, / pagtuman sa balaang propesiya.
Salmong: O Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahadlok; / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
'Gidala tika sa akong mga bukton ingon usa ka Bata, / Ikaw nga nagbitbit sa tibuok kalibutan, ug natingala ako,' / – gipahayag niya nga wala pa mailhi ang pakighilawas – / 'unsaon ko pagpadede kanimo og gatas, Ikaw nga nagapakaon sa tanan, / akong Anak ug akong Magbubuhat? / Gidayeg ko ang Imong walay kinutuban nga kaluoy sa katawhan, / pinaagi niini galuwas Nimo / ang nagakawala nga kalibutan'.
Gloria, ug karon, sa gabii sa pista, Tono 6: Sion, lipay; Jerusalem, malipay; / O siyudad ni Cristo among Dios, dawata ang Magbubuhat, / nga nagpuyo sa usa ka langob ug sabnanan! / Ablihi ang mga ganghaan para kanako / ug, mosulod ko niini, makita ko ang Bata, / giputos sa lampin, apan nagkupot sa tanang binuhat sa Iyang kamot, / Kinsa ang ginaawit sa mga Anghel sa walay hunong nga mga tingog, / ang Ginoo, ang Magahatag sa kinabuhi, / nga nagaluwas sa atong kaliwatan.
Sa usa ka higayon, narehistro si Maria sa senso uban kang Jose nga tigulang, / ingon usa nga kaliwat sa binhi ni David, sa Bethlehem, / nga nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala'y kapuy-an para sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / gipakita sa Reyna ang usa ka langob. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Ang Imong Karnero, O Hesus, si Eugenia / nagasinggit sa kusog nga tingog: / 'Gihigugma Ka nako, akong Nobyo, / ug sa pagpangita kanimo, nag-antos ako, / ug gipako sa krus ug gilubong uban kanimo sa imong bunyag, / ug nag-antos sa mga pag-antos alang kanimo, aron ako maghari kanimo, / ug mamatay alang kanimo, aron ako mabuhi uban kanimo; / apan dawata ako nga usa ka walay dunggoan nga halad, / gihalad kanimo uban sa gugma!' / Pinaagi sa iyang pag-ampo, O Maloloy-on, luwasa ang among mga kalag.
Ang akrostiko niini: 'Ug karong adlawa nag-awit ako sa Dakong Sabado'. Nag-awit kami sa mga irmos kaduha, ug sa mga tropario sa tono 6. Sa katapusan sa matag himno, ang duha ka koro mag-awit sa irmos nga magkahiusa.
Irmós: Pinaagi sa balud sa dagat / nga kaniadto sa karaang mga panahon / natabonan ang tirano nga misunod / sa Bata nga natago sa sabsabanan, / si Herodes nangita sa pagpatay Kaniya; / apan kita mag-awit uban sa mga Magi: / 'Mga-awit kita ngadto sa Ginoo: / kay Siya gipadayeg na!'
O Ginoo, akong Dios! / Mangkanta ako kanimo og himno sa Pasko / ug usa ka awit sa wala pa ang pista, / kanimo nga, pinaagi sa imong pagkahimugso nga gikan sa langit, naghatag kanako og bag-ong pagkatawo / ug mibalik kanako sa akong kaniadto nga dungog.
Sa kahitas-an – sa trono / ug sa ubos – sa sabsabanan, / ang mga binuhat nga langitnon ug yutanon, / sa pagtan-aw Kanimo, akong Manluluwas, / namangha sa Imong gahum: / kay labaw pa sa tanang pagsabot, / nagpakita Ka sa duha ka kinaiya, Dios-tao.
Aron mapuno Nimo ang tanang butang / sa Imong himaya, / mihanaak Ka gikan sa langit ug miabut dinhi sa yuta: / kay sama sa ulan sa balhibo, mibaba Ka sa sabakan sa Birhen; / karon, nga nagtinguha nga matawo gikan niini sa duha ka paagi, / miabot Ka, Dios-tawo.
Unya ang duha ka koro mag-awit sa irmos nga magkuyog.
Irmos: Ikaw, nga nagbitay sa tibuok kalibutan ibabaw sa mga tubig nga walay suporta, / sa dihang nakita sa binuhatan nga ikaw natawo sa langob, / napuno sa kahadlok, misinggit: / 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo!'
Gipadayag ang mga misteryo sa dili masukod nga Inkarnasyon, / O Ikaw nga Maloloy-on, / Gipadaghan Nimo ang mga panan-awon ug giinspirar ang mga propesiya; / Karon natuman na Nimo kini pinaagi sa imong pag-abot, sa imong pagkahimugso sa unod / sa putli nga Birhen sa siyudad ni David.
Ang yuta gipalapad ang iyang likod / ug gidawat ang Magbubuhat, / nga midawat og himaya gikan sa mga Anghel, / gikan sa langit usa ka bitoon, gikan sa mga magbalantay pagdayeg, / gikan sa mga Magi mga gasa, / ug gikan sa tibuok kalibutan, kahibalo.
Ang mga propesiya ni Balaam, ang manan-aw, / natuman na karon: / kay misidlak ang usa ka bitoon gikan kang Jacob / ug nagiya sa mga Magi, / nga nagdala og mga gasa – mga hari gikan sa Persia – / paingon sa Adlaw sa Himaya.
Irmos: Sa pagtan-aw sa imong pag-abot gikan sa Birhen, / si Habakuk misinggit sa katingala: / 'Ikaw, ang Manuluwas, miabot gikan sa Teman, nagpakatawo, / aron tawgon si Adan, nga gipahawa, / pabalik kanimo pag-usab!'
Ang Ginoo nagaduol na, siya moabot na karon / – paglaum sa mga nasud ug kaluwasan sa kalibutan; / andama ang usa ka langob, O siyudad sa Bethlehem, / ug kamo mga magbalantay, kauban sa mga Magi, / kamo ang unang modagan!
Sa gahum sa Pagka-Diyosnon, / nga naghiusa sa mga mortal sa usa ka dili mabahin nga panaghiusa, / sa pagkamakatawo sa unod, Ikaw, O Manluluwas, / gihatagan si Adan og pagkawalay-kadaut / ug giluwas Siya pinaagi sa imong gikuha sa imong kaugalingon.
Ang Pulong, nga nahimong unod, nagdawat og materyal nga porma / ug nagpuyo uban kanato pinaagi sa dili masukod nga probidensya. / Umari, mga matinud-anon, tan-awa nato ang Iyang himaya, / ang himaya sa Bugtong Anak sa Dios ug sa Amahan.
Irmos: Sa pagpadayag sa Imong pag-abot kanamo, O Kristo, / nga mitumaw gikan sa kaluoy, / si Isaias, sa pagtan-aw sa dili malata nga kahayag, / misinggit samtang nagbantay sa gabii: / 'Tan-awa, ang Birhen magdalit sa iyang sabakan, / ug manganak sa Pulong nga nahimong unod, / ug ang tanan nga natawo sa yuta malipay!'
Ikaw nagbag-o sa mga natawo sa yuta, O Magbubuhat, / kay Ikaw mismo nagpakita nga sama sa usa ka binuhat gikan sa abog: / kay ang sabsabanan, ang lampin, ug ang langob / mga simbolo sa Imong pagpaubos. / Ang betrothed sa Imong Inahan, / ug ang Imong ginikanan sa unod, / karon nagrepresentar sa plano / sa Amahan nga naghimo Kanimo.
Sa mira – nga nagpasabot sa mortal nga kinaiyahan, / sa bulawan – nga nagpasabot sa gahum sa hari, / ug sa insenso – nga nagpasabot sa pagka-Labaw sa Pagkadiyosnon, / ang mga hari sa mga nasud naghalad niining mga gasa kanimo, / nga natawo sa langob sa Betlehem / gikan sa usa ka Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki.
Mibaba gikan sa Birhen, / Ikaw, ang Pulong nga ka-angkon sa pagkab-angkon sa Amahan, / nagpuyo sa unod sulod sa langob, / gigamit ang sabsabanan isip Imong trono. / Ug pinaagi sa Imong makapahingangha nga pagbuhat / gikurat Nimo ang mga Magi ug ang mga magbalantay; / gikurat usab Nimo ang mga Anghel: / nga nagasinggit, 'Gloria!'
Irmos: Si Jonas gilunok apan wala gihuptan nga bihag sa kalawom sa balyena; kay, nagbitbit sa hulagway Nimo nga natawo ug nagpakita sa unod, migawas siya gikan sa mananap sama sa usa ka palasyo; kay Ikaw, nga karon natawo sa unod ug nagaduol sa lubong ug kamatayon, mobanhaw pag-usab sa ikatulong adlaw.
Karon ang pagkabahin sa karaang pagdumot / gikuha ug gilaglag / pinaagi sa Imong pag-anhi sa unod, O Kristo; / ug ang nagdilaab nga espada nibalik, / samtang ako makig-ambit pinaagi sa pagtuo sa kahoy nga nagahatag kinabuhi sa Eden, / nga gitahasan pag-usab sa pag-amuma sa mga tanom nga dili mamatay.
Ang impyerno naghari uban sa sala / gikan kang Adan hangtod kanimo, / apan ang garbo sa iyang tiraniya matapos / sa dihang ikaw matawo sa unod, O Manuluwas, / gikan sa balay ni David, / ug ikaw molingkod sa trono sa Iyang gingharian, / ug maghari hangtod sa kahangturan.
Ang dautang Herodes nahimong mamamatay sa mga bata, apan dili mamamatay kang Kristo: kay bisan pa nga siya sa kasubo gipamutol ang mga sanggol sama sa hilamon, wala niya makuha o mapamatay ang Dalunggan sa Kinabuhi: kay ang tinuod nga Maghahatag sa Kinabuhi, ingon sa Dios, gipugngan ang manlupig pinaagi sa gahum sa pagkadiosnon.
Irmos: Usa ka dili masukod nga milagro! / Siya nga nagluwas sa mga matinud-anong batan-on gikan sa kalayo sa hurno / karon nagahigda isip usa ka Bata sa usa ka yano nga sabnita, / alang sa among kaluwasan, kami nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Ang manlimbong nga kaaway napukan, / sa pagkakita niya sa Dios nga usa ka Bata nga naghigda sa yano nga sabnong, / ug nag-agol, gipatay sa balaan nga kamot, / alang sa kaluwasan kanato nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
O manggaranon nga sabnong! / Kay, sa pagdawat niini sa sulod / sa Magbubuhat nga usa ka Bata, / kini daw usa ka cherubikong trono / alang sa kaluwasan sa ato nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Sumala sa balaod sa tawo, gidawat Nimo, / sa pagpakita Nimo isip usa ka Bata, ang kahimtang sa pagbalot sa lampin, / nga pinaagi niini gipaluag Nimo ang mga gapos sa akong mga sala, / nga naghatag kagawasan sa mga nagasinggit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
[Ang Imong Pagka-Diyosnon, O Kristo, usa ka pagka-usa sa Amahan ug sa Espiritu, / sa Imong walay katapusang pagkahimugso / ug sa Imong pagkatawo, / alang sa kaluwasan sa kami nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!']
Irmos: Mangha ka, O langit, / ug pasagdi nga makurog ang mga patukod sa yuta; / kay tan-awa, Siya nga nagbitbit sa tanang butang sa dakop sa Iyang kamot / giputos sa mga lampin / ug gibutang sa usa ka yano nga sabnitan; / panalangini Siya, O mga batan-on, / awita ang Iyang mga pagdayeg, O mga pari, / ug itas Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
Gipagawas si Adan, / ug gihatagan og kagawasan ang tanang matinud-anon, / sa dihang Ikaw, O Manluluwas, giputos sa lampin / ug gibutang sa usa ka masipit nga langob / ug sa sabsabanan taliwala sa mga hayop nga walay rason. / Busa, uban sa kalipay ug pagtuo, among gihalad Kanimo kini nga himno sa wala pa ang pista / sa pagpaabut sa Imong Pagkahimugso.
Natapos na ang ilad sa Persiya: / kay ang mga astrologo, mga hari sa Sidlakan, / nagdala og mga gasa sa bag-ong natawo—si Kristo, Hari sa tanan: / bulawan, mira ug insenso. / Panalangini Siya, O mga batan-on; awiti ang Iyang mga pagdayeg, O mga pari; / dayeg-a Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
O katingalahang mga milagro! O kaayo! / O dili masukod nga pagkamapailubon! / Kay tan-awa, Siya nga nagpuyo sa kahitas-an / giisip nga usa ka Bata, / ug ang Dios, sumala sa Iyang kaugalingong kabubut-on, milayas gikan kang Herodes. / Panalangina Siya, O mga batan-on; awita ang Iyang mga pagdayeg, O mga pari; / itas Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
Irmos: Ayaw katingala karon, O Inahan, / sa pagtan-aw sa Bata, / Siya nga natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon: / kay, tin-aw, mianha Ako / aron ibalik ug himayaon uban Nako / ang nahulog nga kinaiya sa mga mortal / nga, uban sa pagtuo ug gugma, / nagpasidungog Kanimo.
Sa Imong katingalahang Pagkahimugso, / nga sa supernatural nga paagi nakalikay sa pag-antos, / gipahimaya ako, O Anak nga walay sinugdanan; / apan karon, sa pagtan-aw kanimo nga nagpalagyo kang Herodes, / ang akong kalag gilubong sa espada sa kasubo; / apan buhi ug luwasa ang mga nagpasidungog kanimo.
Misulod ako sa yuta sa Ehipto, / apan ang mga dios-diosan nga hinimo sa tawo sa Ehipto, / O Inahan, gipahulog ko pinaagi sa usa ka linog; / bahin sa mga kaaway nga walay pulos nga nangita sa akong kalag, / gipadala ko sila sa impyerno, ingon sa Usa nga gamhanan, / apan akong itas ug luwason ang mga nagpasidungog kanimo.
Maglipay ang tanang binuhat, / kay ang Magbubuhat napadayag, / ug ang Dios nga naglungtad sukad pa sa walay katapusan / karon napahibalo pag-usab; / tugoti ang mga Magi nga makigkita Niya uban sa ilang mga halad; / tugoti ang mga magbalantay sa karnero, sa pagtan-aw sa milagro, nga mopakpak sa ilang mga kamot sa pagtuo, / ug tugoti ang katawhan nga malipay uban sa mga Anghel!
Sa usa ka higayon, sa Betlehem, gisulod si Maria sa rehistro uban kang Jose nga tigulang, / ingon nga kaliwat ni David, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong gipanamkon nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala'y kapuy-an para sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / gipakita sa Reyna ang usa ka langob. / Si Kristo nanganak aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Natuman na karon ang mga pulong sa mga propeta: / kay ugma natawo ang atong Dios gikan kang Birhen Maria sa paagi nga labaw pa sa pagsabot sa tawo, / ug nagpabilin siya sama sa iyang kahimtang sa wala pa ang Pagkahimugso. / Nagkatigum ang mga Magi, nagdala og mga gasa; / nagpatukar ang mga magbalantay sa ilang plawta, ug kita usab nag-awit: / 'Natawo gikan sa Birhen, O Ginoo, / himaya kanimo!'
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Sa dihang mihunong ang tugtog sa plawta sa mga magbalantay, / ang panon sa mga anghel misinggit, nga nag-ingon kanila: / 'Undang sa inyong pagtugtog, kamo nga nagbantay sa mga panon sa karnero! / Ipahibalo pinaagi sa kanta nga si Kristo nga Ginoo natawo na, / nga, isip Dios, midugong sa pagluwas sa katawhan!'
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Ang Kanon sa Paunang Pag-andam nga adunay irmos sa tono 8 ug balaang berso sa tono 4. Ang Kanon sa Paunang Pag-andam, tono 2: adunay akrostiko nga gibase sa alpabeto. Komposisyon sa Banal nga Jose. Katavasia pagkahuman sa ikatulo, ika-unom, ikawalong, ug ikasiyam nga oda – ang mga irmos sa kanon alang sa balaang martir.
Kanon 1. Irmos: Sa kaniadto, sa kalawom, / ang labawng gahum naglaglag sa tanang puersa ni Paraon; / apan ang Pulong, nga nahimong unod, naglaglag sa dautang sala – / ang labing gipadayeg nga Ginoo; / kay Siya gipadayeg sa himaya.
Narehistro Ka sa rehistro, / O Hari sa tanan, pinaagi sa sugo ni Cesar, / nga nagtinguha sa pagrehistro sa katawhan sa basahon sa kinabuhi; / ingon usa ka langyaw Miabut Ka sa Imong kaugalingon, / nagtawag sa langit sa mga nagpuyo sa kaguol / sa gawas sa Paraiso sa usa ka langyaw nga yuta.
Betlehem, dawata si Kristo, / kay Siya nga pagahimoon nga unod moanha kanimo, / nga nagabukas sa Eden alang kanako; / O langob, andama ang pagtan-aw sa Dili Masabtan, / nga katingalahang nagpuyo sa sulod nimo, / nga karon nahimong kabus / pinaagi sa bahandi sa Iyang kalooy.
Si Kristo moanhi aron pag-anakon, / usa ka katingalahang pagkabanhaw, ingon panalangin, / gihatag sa mga kaliwat ni Adan. / Pagmalipayon, kamingawan nga walay bunga – / ang tibuok mortal nga kaliwatan – / kay ang Ginoo miabot / aron ikaw mahimong mabunga.
Kanon sa Santo, sa samang tono, gisulat sa Banal nga Theophanes. Ang akrostiko niini: 'Nag-awit ako uban sa kadasig sa dakong himaya ni Eugenia sa akong mga awit'.
Ang maong irmos
Eugenia, martir ni Kristo, / karon naglipay uban sa mga anghel, / isip usa ka dalagita nga walay mantsa / ug isip martir, ang hingpit nga bulahan nga gikoronahan, / pag-ampo alang sa gasa sa grasya / alang sa mga nag-awit kanimo uban sa gugma.
Sa pagpaminaw sa Banal nga Awit, / napukaw ka, Nobya ni Kristo, / ngadto sa labaw nga pagkabana: / kay ang teolohiya sa Espiritu misidlak sa imong kasingkasing / sama sa kahayag pinaagi sa kanta, / nga nagpahawa sa tanang pagkawalay Dios.
Kalimot sa imong pagkababayen-hayan, / ang imong hunahuna misaka sa buhat nga panglalaki, / nga gipalig-on sa grasya / ug giya sa Diyos, Martir Eugenia, / nga nagbahin sa iyang ngalan uban sa langitnong pagkabana-banahon.
Gipahimakas sa kahayag nga masabtan sa hunahuna, / daghan kaayo ang imong gihimong kaambit niining kahayag, / O Diosnong-maalamon; / hatagi karon niining grasya ang mga nag-awit sa imong mga pagdayeg, / ug luwasa sila gikan sa sala pinaagi sa imong mga pag-ampo, / O labawng-bulahan nga Martir Eugenia.
Theotokos: Gipamatay sa tanom sa kahibalo, / kami, ang matinud-anon, gitawag pag-usab sa kinabuhi sa Kahoy sa Kinabuhi, / nga miturok gikan kanimo, O Balaan nga Theotokos, / nga labaw sa tanang hunahuna—si Cristo among Dios; / mangaliya ka nga walay kahadlok sa Iyang atubangan / alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Kanon 1. Irmos: Ang disyerto namulak sama sa liryo, O Ginoo, / – ang walay bunga, pagano nga simbahan – sa Iyang pag-abot; / niini nakakaplag og pahulay ang akong kasingkasing.
Gipagawas ko gikan sa mga gapos sa dautan, O Ginoo, / Ikaw miabot, O Mahigugma sa katawhan, / aron balotan sa lampin sama sa usa ka bata. / Ginasimba ko ang Imong pag-anhi nga diyosnon.
Ikaw, nga misidlak gikan sa Amahan sa wala pa ang panahon, / ang Birhen miabot aron ikaw matawo, / karon nagpakita sa panahon aron tapuson / ang dugay nang mga kahuyang sa atong mga kalag.
Nangita kanako, nga nagalibot-libot tungod sa akong sala, / nagpuyo Ka sa usa ka langob sama sa langit, / nag-andam alang kanako sa mga puloy-anan didto, / O Maloloy-on ug Labing Mahigugmaon!
Kanon 2. Irmos: Sa pagpatukod kanako sa bato sa pagtuo, / gibuksan Mo ang akong baba batok sa akong mga kaaway, / kay ang akong espiritu nalipay, nga nag-awit: / 'Walay balaan sama sa atong Dios, / ug walay mas matarong pa kaysa Kanimo, O Ginoo!'
Sama sa usa ka walay dunggoan nga halad ngadto sa Ginoo / ikaw gihalad uban sa labing hingpit nga tuyo / ug gisalikway ang mga bahandi sa kalibutan, nagpahayag, O Labing Maalamon: / 'Ikaw ang among Dios, ug walay bisan kinsa nga balaan / nga labaw pa Kanimo, O Ginoo!'
Ang imong pagkabalaan, O labing putli, nahibal-an, / ang kusog sa imong mga buhat misidlak, / kay gihimo nimo ang imong mga buhat nga usa ka pagsaka ngadto sa pagkontemplasyon, / nga nag-ingon: / 'Ikaw ang among Dios, / ug walay balaan / nga labaw pa Kanimo, O Ginoo!'
Nabihag sa gugma sa pagkamakusganon, / gipasiugda nimo ang pagdayeg sa pagkahinlo, / ug nahimong maalamon ka, nga nag-awit kang Kristo: / 'Ikaw ang among Dios, / ug walay mas balaan pa kaysa Kanimo, O Ginoo!'
Theotokos: Awita nato si Maria, ang Labing Buluhaton nga Inahan sa Dios, / nga nagpakita isip Tagahatag sa kaluwasan, / O mga Diosnong-maalamon, ug magtuaw kita: / 'Walay sama sa imong pagkabuluhaton, O Labing Buluhaton, / ug walay walay mantsa gawas kanimo, O Ginoo!'
Ang Ginoo, nga nagpahimutang kanimo sa mahimayaong kinaiya ug naghatag kanimo og langitnong dungog, naghiusa sa Iya mismo kanato sa porma sa usa ka sulugoon nga natawo gikan sa Birhen. Gihilakip ka Niya sa han-ay sa mga birhen nga nagbitbit sa ilang mga sulo ug gihiusa ka Niya sa mga martir, Eugenia, kay tinuod nga nakadaog ka sa korona sa kadungganan sa langitnong himaya.
Sa imong pag-una sa mga pagpanamastamas sa lawas, / gipadayeg ka usab pinaagi sa imong mga pakigbisog isip martir, / nga nagdala sa daghang mga tawo nga maluwas ngadto sa imong Magbubuhat: / kay, tungod sa balaan nga gugma, sa imong pagbiya sa mga butang sa kalibutan, / nagbuhat ka og mga buhat nga angay sa usa ka tawo, O himayaon. / Busa, sa imong pagpanaw, nakab-ot nimo ang kinabuhi nga walay katapusan, / nagpuyo kanunay uban sa imong Nobyo, Eugenia, nga katumbas sa mga anghel. / Pag-ampo kang Kristo nga among Dios / aron Iya nga ipagawas sa sala / kadtong nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Gloria, ug karon: Niining adlawa, ang yuta nahimong langit kanako, / kay sa ibabaw niini ang Magbubuhat natawo / ug gibutang sa sabsabanan sa Betlehem sa Judea. / Kauban sa mga anghel, ang mga magbalantay nag-awit nga walay hunong: / 'Gloria sa kataas-taasan, ug kalinaw sa yuta!' / Kay ilang nakita ang bitoon nga nag-uban sa mga Magi, / nga nagdali sa pagdala kaniya og mga gasa: / bulawan, mira ug insenso, ingon sa tinuod nga Dios sa tanan, / ug ang walay katapusan nga Hari, ug ang Magbubuhat sa tibuok kalibutan, / nga natawo sa usa ka langob pinaagi sa Iyang kalooy.*
Kanon 1. Irmos: Mianha Ka gikan sa Birhen, dili ingon usa ka sugo, / ni ingon usa ka Anghel, kondili ingon ang Ginoo mismo sa unod, / ug giluwas Mo ako, usa ka tawo, sa tibuok kong pagkatawo. / Busa nagasinggit ako Kanimo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
O binuhat, ilabay karon ang tanang pagkadaut, / sa pagtan-aw sa Magbubuhat nga gihimo ug nagapanumbalik kaninyo, / nga nahimong usa ka bata ug nagabangon kaninyo / ngadto sa inyong unang kaanyag.
Natingala sa katingalahang pagkahimugso, ang mga Magi mitindog, / nga giya sa Balaang Bituon, / ug, sa pagkakita sa Adlaw nga misidlak gikan sa birhen nga panganod, / gidala nila kaniya ang ilang mga gasa.
Tan-awa, ang Birhen moabot, sama sa usa ka batan-ong baka, / nagbitbit sa iyang sabakan sa maayong gipakaon nga Baka nga Anak, / nga nagwagtang sa mga sala sa kalibutan: / maglipay ug magsaulog ang tanang binuhat!
Ang mga propesiya sa mga propeta, / nga nagpahibalo sa pag-abot ni Kristo, / nakab-ot na karon ang ilang makaluwas nga katumanan: / kay Siya nagpakita sa unod / sa mga nag-antos sa kangitngit.
Kanon 2. Parehas nga irmos
Miabot Ka, nga nahimong tawo gikan sa Birhen, / gipangasawahan Nimo, O Labawng Kataas, ang mga han-ay sa mga birhen, / nga Ikaw ra ang ilang gihigugma, / Ikaw nga Nobyo sa mga birhen, nga nailhan sa tanan.
Gihawa nimo ang tabon sa imong pagkatawo sa yuta, O labing himayaong martir, ug sa bunyag gisul-ob nimo ang dili madunot nga bisti sa pagkabanhaw, masidlak sama sa kahayag.
Ang kahayag nga nagbitbit sa kaagahon misidlak sa imong kasingkasing, / gipalayas ang nagkalat nga kangitngit sa limbong / pinaagi sa kahayag sa grasya, / Eugenia, Martir ni Kristo, labing matahum nga dalaga.
Mapainubsanon ug matahum nimo nga gipahapsay ang imong kinabuhi, / una nimo gipalong ang mga kahiligon sa unod pinaagi sa pag-agil, / ug pagkahuman misidlak ka sa himaya pinaagi sa pag-antos, Eugenia.
Theotokos: Nanglabaw ka sa mga anghel, O Pinadayeg sa Tanan, / kay ikaw ang nanganak sa Anghel sa Dako nga Tigtigom sa Amahan, / ang Mahigugma sa Katawhan, nga nahimong tawo / pinaagi sa Iyang dakong kalooy.
Kanon 1. Irmos: Nahimong Tagapahiuli ka tali sa Dios ug sa mga tawo, O Kristo among Dios; kay pinaagi Kanimo, O Ginoo, gikan sa kangitngit sa pagkawalay-hibalo nakasulod kami sa Tinubdan sa kahayag—ang Imong Amahan.
Nga ang mga tawo, nga kaniadto nagpuyo sa kangitngit, / makakita sa nagdan-ag, Dili Malata nga Kahayag: / Siya nga gipakita sa usa ka bitoon kaniadto / sa mga hari sa Persia nga nagsimba sa kalayo.
Ang dakong Hari, ang Labawng Banal, / nagdali sa pagsulod sa masipit nga langob, / aron itas ako, ang mapainubuson, / ug aron pasagdan ang mga kabus sa walay kinutuban nga bahandi.
Karon, sumala sa gipahayag ni Balaam, / si Kristo natawo gikan kang Jacob, / ug Siya magahari ibabaw sa mga nasud, / ug ang Iyang Gingharian pagataason pinaagi sa Iyang grasya, / nga nagpabilin nga walay kausaban.
Kanon 2. Irmos: Kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit, / kaluwasan sa mga nawad-an og paglaum, O Kristo, akong Manluluwas! / Kanimo ako motutok sukad sa pagsubang sa adlaw, O Hari sa kalibutan: / pasiga ako sa Imong kahayag, / kay wala koy lain nga Dios gawas Kanimo.
Sa pagtan-aw sa imong panaw padulong sa kaluwasan, / ang makamatay nga bitin nagpatong / ug nagkalain-laing tukso batok kanimo, O asketa, / nga nagtinguha sa pagpakunhod sa imong kadasig; / apan ikaw, matarong ug putli, gipyat-an nimo siya sa imong tiil.
Nipakita ka sa atubangan sa Maghahatag sa tanang katahum, ang Mabubulig, / ug si Kristo, ang Nobyo sa mga kalag, / nagdan-ag taliwala sa mga asketiko pinaagi sa imong pagpugong sa kaugalingon / ug masidlak pinaagi sa imong mga pag-antos isip martir, / Martir Eugenia, ang labing matahum nga birhen ni Kristo.
Gipahimutang sa imong ulo ang korona sa mga gasa: / kay gihatagan nimo og dungog ang balaang kinaadman, / gisalikway nimo ang bahandi ug himaya sa imong amahan, / ug uban sa kadasig, O labing maalamon, / gisunod nimo ang imong hinigugma nga Nobyo.
Theotokos: Ang Kinabuhi, nga mibutho sa kalibutan / gikan Kanimo, Inahan sa Dios, / nagtawag pag-usab sa panaghigalaay sa walay katapusang kinabuhi / kadtong kaniadto bihag sa kamatayon, / samtang sila mosinggit uban sa pagtuo: / 'Wala kami'y lain nga Dios gawas Kanimo!'
Kanon 1. Irmos: Gidala sa kalawoman sa sala, / Nagaawhag ko sa walay sukod nga kalawoman sa Imong kalooy: / O Dios, luwasa ako gikan sa pagkaguba!
Sa katingalahang paagi miabot si Kristo sa Iyang mga kaugalingon; / molihok kita gikan sa sala ug dawata Siya, / nga nagpuyo sa mga mapainubsanon nga kalag.
Dili gyud ka mahimong labing gamay sa mga lungsod, Betlehem, kay gikan kanimo natawo ang Hari ug Ginoo, nga mag-atiman sa Iyang pinili nga katawhan.
Unsaon kaha sa usa ka gamay nga langob / pagdawat Kanimo, O Dili Masabtan, nga ang tibuok kalibutan dili makasulod? / Unsaon kaha Nimong mahimong usa ka Bata, makita sa mata, / gipamalandong sa hunahuna, ingon nga ka-walay katapusan uban sa Amahan?
Kanon 2. Parehas nga irmos
Wala ka magpahulay sa imong mga pagbati, / hangtod imong gipatay ang tanang pagka-senswal / ug gihimo ang imong kaugalingon nga usa ka putli nga puloy-anan / alang sa imong Magbubuhat.
Masinauton sa mga pamaagi sa babayeng Ehipsiyo, / itom sa buhat ug sa ngalan, / nangahas siya sa pagpanamastamas sa imong dungganan / nga kinabuhi, O Labawng Maalamon.
Sa pagpakita og lig-on nga determinasyon / ug napalambo sa grasya sa pagtambal, / pinaagi sa imong daghang pagtuo, / nahimo kang magtutudlo sa kadaghanan sa mga madre.
Theotokos: Ang tanang mga propeta misteryosong gitudloan, / nakasabot sa dili masukod nga pagkahimugso gikan kanimo, O Labing Balaan, / espirituhanong nagpahibalo ug nagtagna sa umaabot alang sa tanan.
Niining adlawa ang Birhen mipahawa aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipay ka, O uniberso, sa pagpaminaw niini, / ug dayeg-a Siya, uban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Kadtong midugyang pagpakita alang kanato— / ang bata, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ikos: Ang balaan nga mga pulong sa mga propeta natuman na: kay tan-awa, ang Birhen nanganak sa hingpit nga hingpit sa siyudad sa Betlehem, sulod sa usa ka langob. Tanan nga binuhat, pagbag-o, paglipay ug pagdayeg: ang Ginoo sa tanan miabot aron puy-an uban sa Iyang mga sulugoon, nagluwas kanato nga napailalom sa pagkadaut, gikan sa langyaw nga paghari. / Ug Siya makita nga usa ka Bata sa sabnanan, / giputos sa lampin / – ang gamay nga Bata, ang Walay Katapusan nga Dios.*
Kanon 1. Irmos: Ang walay Diyos nga sugo sa walay balaod nga magmamando / nagdilaab ug masuko nga kalayo; / apan si Kristo nagbubo sa hamog sa Espiritu ibabaw sa mga matinud-anong batan-on, / ang bulahan ug labing gipadayeg.
Hinaut nga ang mga panganod sa ibabaw magwisik og tubig: / Siya nga nagbuhat sa Iyang balaan nga pagsaka / sa ibabaw sa mga panganod moanha, / gidala sa Birhen sama sa usa ka panganod, / aron mosidlak uban sa Dili-malata nga Kahayag / sa mga kaniadto natabonan sa kangitngit ug gilutos.
O kawan sa mga anghel sa langit, andama ang inyong kaugalingon / sa pag-awit sa dili masukod nga pag-anhi sa Ginoo; / Mga Maghahanap, dali kamo; mga magbalantay, paspas kamo: / Miabot na Siya, ang Ginoong Kristo, / nga gikatakda alang sa tanan nga mga nasud, / paglaum ug pagtubos sa kalibutan.
'Unsa kini nga labing dako ug walay sama nga katingalahan? / Unsaon ko'g dalit Kanimo, nga nagpamantala sa tanang butang pinaagi sa Imong pulong, / Ikaw nga natawo sa dili masukod nga paagi, akong Anak nga walay sinugdanan?' / – miingay ang Labing Balaan, / samtang gihuptan si Kristo sa Iyang mga bukton uban sa kahadlok.
Kanon 2. Parehas nga irmos
Gipadayag Nimo sa tanan ang kamatuoran sa mga Kasulatan nga giinspirar sa Diyos, / gitago Nimo ang imong pagkababae sulod sa pagkalalaki, / ug pinaagi niining katingalahang buhat, O Labing Dungog nga Usa, gikatingalahan Nimo ang tanan; / gidala usab Nimo sila sa marangyang paagi / ngadto sa pagtuo kang Kristo, O Labing Bulahan.
Maalamon nimo nga gipadayag ang kabuang sa idololohiya / pinaagi sa imong banal nga mga pagtulon-an, O Pinadayeg sa Tanan, / nga gipangasaw-an kang Kristo, nga nagahari sa ibabaw sa tanan, / usa ka panon sa mga birhen nga walay ihap, / nga nagdan-ag sa dugo sa pagkamartir.
Sa pagkakita sa imong kinabuhi nga nagdala sa Dios, ang himayaong Vassila misugod sa pag-alig kanimo uban sa gugma: kay siya gipangakabana kang Cristo, pagkahuman biyaan ang tanang kalibugan sa unod, ug karon giisip nga takus sa kalipay sa mga martir.
Theotokos: Imong gipahunong ang paglapad sa kamatayon, / sa pagdala sa Inkarnadong Kinabuhi sa imong sabakan nga walay binhi, / O Kanunay nga Birhen, Putli nga Inahan sa Dios. / Busa, sa kalipay, gitawag ka namo / nga bukal sa pagkawalay kamatayon.
Kanon 1. Irmos: Ang nagdilaab nga hurno sa karaang Babilonia / nagpakita og lain-laing mga katingalahan, / gipaso ang mga Caldeo pinaagi sa sugo sa Diyos, / samtang gipabasa sa hamog ang mga matinud-anon, samtang nag-awit sila: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga buhat sa Ginoo!'
Sa kahitas-an sa tinuod nga dili masukod nga misteryo / Niya nga ang kahibalo Niya naglangkob sa mga langit, / ang Imaculada nga Ginoo namangha ug miingon: / 'Ang langitnong trono nagdilaab samtang nagkupot Kanimo, / ug giunsa ko Kikaw pag-amuma, Anak ko?'
'Gidala Nimo, Anak ko, ang dagway sa Amahan; / ug giunsa Nimo pag-angkon ang dagway sa sulugoon, nga nahimong walay-bahandi? / Giunsa ko ikaw paghigda—Ikaw nga nagluwas sa tanan gikan sa kabuang— / sa sabnong sa mga binuhat nga walay pagsabot? / Gidaug-daug ko ang Imong kaluoy!'
Maglipay, O tibuok kalibutan: / tan-awa, si Kristo nagkadool na, natawo sa Betlehem; / O dagat, malipay ka; O panon sa mga propeta, magdayeg kamo, / sa pagtan-aw sa pagtuman sa inyong mga pulong karong adlawa, / ug maglipay kamo, tanan kamong mga matarong!
Kanon 2. Irmos: Alang sa Dios nga nanaug / sa nagdilaab nga hurno uban sa mga batan-ong Hudiyo, / ug gibuhat nga hamog ang mga kalayo, / kantaa, tanang binuhat, ingon sa Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Sa suba uban sa kabatan-onang kusog, apan sa kalayo uban sa pagkamapailubon / imong gisagubang ang pagsulay: / kay mitabok ka nga matinud-anon sa mga kaaway nga elemento, / nag-awit mahitungod kang Kristo ug misinggit uban sa pagtuo: / 'Gidayeg tika, Kristo, hangtod sa kahangturan!'
Pagpakita Niya kanimo sa katingalahang paagi, nga nagpabilin ka ubos sa bantay, ginapakaon ka ni Kristo sa daghang pag-ayo, ug sa wala pa ang Iyang Pagkahimugso, gihiusa ka Niya sa langitnong mga puwersa, nga naghimaya kaniya hangtod sa kahangturan, O Balaan.
Ang imong Nobyo nagpahimutang kanimo sa maanindot nga paagi / sa duha ka korona, O Diosnong Eugenia, / ug matarong nga gihatagan ka og masidlak nga puloy-anan, ingon usa ka matarong. / Gidayeg nato Siya hangtod sa kahangturan.
Ang grasya sa Dios, nga misidlak kanimo sama sa kahayag, / karon nagpasidlak kanimo sa langitnong mga puloy-anan. / Padayon nga pag-ampo, aron pinaagi sa imong pag-ampo / kadtong nagselebrar / sa imong paghandum nga nagdala sa Dios mapuno usab niini.
Theotokos: Gikilala ka namo, O Inahan sa Dios, / ingon nga tin-aw nga tinubdan sa pagkawalay kamatayon, / kay ikaw ang nanganak sa Pulong sa walay kamatayong Amahan, / nga nagluwas gikan sa kamatayon sa tanan nga / naghimaya Kaniya hangtod sa kahangturan.
Nag-awit kami: Uban sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin:
Kanon 1. Irmos: Ang Anak sa Amahan nga Walay Sinugdanan, Diyos ug Ginoo, / nga nahimong tawo gikan sa Birhen, nagpakita kanato / aron pasigaon kadtong naa sa kangitngit ug tipuon kadtong nagkalat. / Busa among ginadayeg ang Inahan sa Diyos, nga ginaawit sa tanan.
Mag-awit sa kalipay ang tanang gingharian sa kalibutan, / ug maglipay ang mga tribo sa mga nasud; / mga bukid, bungtod ug mga walog, / mga suba, ang dagat ug ang tanang binuhat / sa Ginoo, karon nga natawo, pagdayeg-a Siya.
Ikaw nakita sa mga propeta, / kutob sa mahimo / nga makita Ka; apan niining katapusang mga adlaw, / sa pagkahimong mortal, Ikaw nagpakita sa tanang katawhan / sa Betlehem, ang siyudad sa Hudiyo, / sa dihang ang bitoon nagtudlo Kanimo / sa mga astrologo, O Dili Masabtan.
'O Pinakamahimayaong Bata, / giunsa ko Kamo pag-amuma, Ikaw nga nag-amuma sa tibuok kalibutan? / Giunsa ko Kamo paggunit, / Ikaw nga naggunit sa tanang butang pinaagi sa Imong paghuyop lang? / Giunsa ko Kamo pagbalkot sa lampin, / Ikaw nga nagbalkot sa tibuok kalibutan sa hamog?' / – miingay ang Labing Balaan nga Ginoo, / Nga among gidayeg nga walay hunong.
Kanon 2. Parehas nga irmos
Pagpuyo Nimo sa langitnong puloy-anan, O himayaon, / karon klaro ka nga giila nga takus sa kalipay sa paraiso / uban sa mga birhen—isip usa ka matinud-anong martir, / ug uban sa mga martir—isip usa ka kanunayng birhen, / O labawng bulahan nga Eugenia.
Nakaabot ka sa labing hataas nga mga tinguha, hunahuna ug paghunahuna, / malipayon nga nagtindog sa atubangan sa Labaw sa Tanan, ang Napahitas-on, / ug nagdan-ag sa hayag nga mga sinag sa Nagharing Trinidad, / O Dios-maalamon, / hingpit nga bulahan nga Eugenia.
Gidala ang lampara sa pagkabirhen, O himayaon, / gipahimutang ka sa korona sa martir; / ug karon ayaw hunong sa pag-ampo, / aron pinaagi sa imong pag-ampo maluwas / kadtong nagpasidungog kanimo uban sa pagkamatinud-anon ug gugma, / Eugenia, nga gidayeg sa tanan.
Sa Langitnong Kalipay karon / mibiyahe ka na, O labing-maayo, / pagkahuman nimong nilabyan ang kalayo sa dili masabar nga pag-antos / ug ang dili malabyan nga tubig sa tukso, O Martir Eugenia. / Palihug hangyoa si Kristo, aron maluwas ang among mga kalag.
Theotokos: Sama sa balhibo sa karnero, O Ikaw nga Bug-os nga Putli, / sa imong pagsabak sa Langitnong Ulan sa imong sabakan, / imo gipanganak ang Magahatag sa pagkaon sa pagkawalay kamatayon para kanato, / kinsa among ginadayeg nga may pag-uyon / ug ikaw usab, O Ikaw nga Bug-os nga Putli, / ingon nga Inahan sa Dios.
Human sa ika-siyam nga ode, ang 'Angay gayud' dili gina-awit.
Siya nga nagpuyo sa dili masudlan nga kahayag ug naggunit sa tanang butang / natawo gikan sa Birhen pinaagi sa dili masukod nga kaluoy / ug giputos sa lampin isip usa ka Bata, / naghigda sa usa ka langob ug sa sabnita sa mga hayop nga walay pulong. / Dali kita sa Bethlehem aron siya simbahon uban sa mga Magi, / nga maghalad sa bunga sa atong labing maayong mga buhat ingon mga halad.
Gloria, ug karon: Kita, mga matinud-anon, mag-awit kang Birhen Maria: / kay tan-awa, siya karon nagpadulong na sa pagpanganak / kang Kristo nga Manluluwas sa siyudad sa Betlehem; / busa, mga Magi, pagdali uban sa inyong mga gasa, sumusunod sa bitoon, / aron pagsimba kaniya uban kanamo; / ug kamo, mga magbalantay, padali uban sa mga Anghel sa pagpahibalo sa Natawo: / 'Gloria kanimo, nga naghigda sa langob ug sa sabnitan!'
Misidlak ang usa ka bitoon gikan kang Jacob sa langob; / moanhi usab kita aron sa pagsaulog sa mga pista sa pag-andam; / magdali kita uban sa mga Magi, mag-uban kita sa mga magbalantay, / tan-awa nato ang Dios nga giputos sa lampin, tan-awa nato ang Birhen nga nagapasuso kaniya. / O, usa ka talan-awon nga makapahingangha! / Ang Hari sa Israel, si Kristo, nagaanhi.*
Sa mga himno, ang koro sa mga anghel karon nagpasidungog Kanimo, / O masidlak nga Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki. / Naglipay kini sa kalipay / sa pagkahimugso ni Kristo gikan Kanimo, O Labing Balaan: / 'Maglipay kamo, paglaum sa mga Ortodokso, / maglipay kamo, Manalipod sa mga nag-awit kanimo!' / Busa, atong pagtawag: / 'Bulahan ang atong Dios nga miabot, himaya kanimo!'*
'Usa ka sanga moturok gikan sa gamot ni Jesse,' – / ingon sa gipahayag sa propeta nga giinspirar sa Dios; / ug tan-awa, atong makita ang Birhen, nga sa katingalahang paagi nanganak / sa usa ka langob sa Hinigugma nga Rosas, / Siya nga naglingkod sa usa ka trono uban sa Amahan sa langit. / Mosinggit kita, O katawhan: / 'Bulahan ang atong Dios nga miabot; himaya kanimo!'*
Niining adlawa, si Adan giluwas gikan sa tukso / ug gikan sa ngitngit nga bakak sa kaaway, / kay si Kristo nahimong Tawo gikan sa Birhen – / Siya, nga nagbag-o kang Adan, gipapas ang sumpa pinaagi sa Birhen. / Katawhan, mag-awit kita: / 'Bulahan ang among Dios nga miabot, himaya kanimo!'*
Ang himaya, tingog ug paagi nagpabilin nga pareho: Dali, Betlehem! / Andama ang tanan para sa Pagkahimugso. / Adto, Jose, ug iparehistro si Maria. / Labing balaan nga sabnita, mga lampin nga nagbitbit sa Dios! / Ang Kinabuhi, nga giputos niini, mobungkag sa mga gapus sa kamatayon, / magdani sa mga mortal ngadto sa pagkawalay-kadaut, / – Kristo nga among Dios!
Ug karon, sa samang paagi: O bulahan nga sabakan sa Birhen nga gipili sa Dios: / kini nagpakita sa hunahuna nga labaw pa sa kalangitan! / Kay sa Imong sulod gipuy-an / ang dili masulod sa langit. / O bulahan nga suso sa Birhen, / diin gipakaon si Kristo, ang Magpakaon sa tanang nagaginhawa, / Siya nga naghimo og unod alang sa Iya mismo / sa sabakan sa Birhen nga wala mailhi!
Ikaw nahimong puloy-anan sa Magbubuhat sa tanang butang, O Birhen! / Kay ang Ginoo sa himaya, nga nagpuyo sa sulod Nimo, / karon moanhi aron matawo.
Stich: Ang Dios moanha gikan sa habagatan, / ug ang Balaan – gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpung. Hab 3:3a
Ang bata nga bag-o pa natawo – ang walay katapusan nga Dios – / natawo sa Betlehem gikan sa Birhen; / sa sabnong sa mga hayop nga walay pulong / gibutang Siya – O katingalahan!
Bersikulo: O Ginoo, nadungog ko ang imong mensahe ug napuno ko sa kahadlok; / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Ang walay lawas nga mga anghel sa langit / kauban ang mga magbalantay ug ang mga Magi / nagpahayag sa bag-ong natawo nga Dios: / 'Gloria kanimo!'
Gloria, susama sa sama: Gloria kanimo, Amahan, Anak ug Espiritu Santo, / Kaniya nga pinaagi kaniya natuman / ang makapahingangha nga misteryo / alang sa pagbag-o sa katawhan.*
Ug karon, sa samang paagi: Maglipay ka, O Birhen nga Inahan sa Dios, / nga nanganak pinaagi sa Espiritu Santo / sa Kinabuhi sa kalibutan alang sa kaluwasan sa tanan.*
Ug ang kasagarang konklusyon sa Matins. Dili namo iuban ang Unang Oras sa Matins, apan ginakanta namo ang mga Dako nga Oras sa husto nga panahon.
25 Disyembre
Pari: Bulahan ang atong Dios kanunay, karon ug sa walay katapusan.
Magbabasa: Amen. Himaya kanimo, among Dios, himaya kanimo.
Langitnong Hari, Maghupay, Espiritu sa Kamatuoran, nga anaa bisan asa ug nagpuno sa tanang butang, Bahandi sa tanang maayong butang ug Maghahatag sa kinabuhi, umari ug puy-ana kami, ug limpyoha kami gikan sa tanang hugaw, ug luwasa, O Maayo, ang among mga kalag.
Balaan nga Dios, Balaan nga Gamhanan, Balaan nga Walay Kamatayon, kaluy-i kami. (3)
Gloria sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay, hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan. Amen.
Labing Balaan nga Trinidad, kalooy-a kami; O Ginoo, limpyoha kami sa among mga sala; O Maestro, pasayloa ang among mga kalapasan; O Balaan, bisitaha ug tambala ang among mga sakit, alang sa Iyang Ngalan.
Ginoo, kalooy-a kami. (3)
Kaluoy sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug sa walay katapusan. Amen.
Amahan namo nga anaa sa langit! Bendisyonan ang Imong ngalan; Moabot ang Imong gingharian; Mahituman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta sama sa nahituman didto sa langit; Ihatag kanamo karon ang among adlaw-adlaw nga pan; Pasayloa kami sa among mga sala, ingon nga among gipasaylo ang nakasala kanamo; Ug ayaw kami itugyan sa tukso, kondili luwasa kami gikan sa dautan.
Pari: Kay Iyamay ang Gingharian, ug ang gahum, ug ang himaya, sa Amahan ug sa Anak ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay, ug hangtod sa katuigan sa mga katuigan.
Magbasa: Amen. Ginoo, kalooy-a kami. (12)
Kahimaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay, hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan. Amen.
Amo, magsimba kita sa atong Hari, atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Amo, magsimba kita ug mohapa sa atubangan mismo ni Kristo, ang atong Hari ug Dios.
Ug pagkahuman sa aklamasyon, ang pari magpan-insenso sa Ebanghelyo sa ambon, sa mga ikono, sa tibuok simbahan ug sa mga klero sumala sa husto nga han-ay.
Paminawa ang akong mga pulong, O Ginoo; tagda ang akong paghilak; paminawa ang tingog sa akong paghangyo, O akong Hari ug akong Dios, kay kanimo ako nag-ampo, O Ginoo. Paminawa ang akong tingog sa sayong buntag; sa sayong buntag motindog ako sa imong atubangan ug maghulat. Kay ikaw usa ka Dios nga dili malipay sa kadautan; walay bisan kinsa nga nagbuhat sa dautan ang magpuyo uban kanimo, ni ang dautan magpabilin sa imong atubangan; ginadumtan nimo ang tanan nga nagbuhat sa kadautan. Imong laglagon ang tanan nga nagasulti ug bakak; ginakadiri sa Ginoo ang mga mapintas sa dugo ug ang mga malimbungon. Apan ako, tungod sa kadagaya sa Imong kaluoy, mosulod sa Imong balay; ako magluhod sa atubangan sa Imong balaan nga templo sa pagpasidungog kanimo. O Ginoo, pangulahi ako sa Imong pagkamatarong tungod sa akong mga kaaway; itultol ang akong dalan sa atubangan Mo. Kay walay kamatuoran sa ilang mga baba; walay sulod ang ilang kasingkasing; ang ilang mga tutunlan sama sa abli nga lubnganan; ginatintal nila sa ilang mga dila. Hukmi sila, O Dios, aron sila mobalik gikan sa ilang mga tinguha; palagsa sila tungod sa kadaghan sa ilang mga kadautan, kay ilang gipaguol Ka, O Ginoo. Ug unta maglipay ang tanan nga nagalaum kanimo; malipay sila hangtod sa kahangturan; ug ikaw magpuyo uban kanila, ug ang mga nagahigugma sa imong ngalan magapasigarbo kanimo. Kay ikaw nagapanalangin sa matarung, O Ginoo; gipanalipdan mo kami sa imong pabor sama sa usa ka armas.
Ang akong kasingkasing nagbubo ug pulong sa grasya; ako nagasulti sa akong mga buhat ngadto sa Hari; ang akong dila mao ang panit nga sinulat sa manunulat. Ka-maanyag sa imong kaanyag taliwala sa mga anak sa tawo! Ang grasya nagasabwag gikan sa imong mga ngabil; busa gipanalanginan ka sa Dios hangtod sa kahangturan. Isul-ob ang Imong espada sa Imong hawak, O Gamhanan, sa Imong pagkahingpit ug sa Imong kaanyag; pagpakusgana, magmalampusona, ug maghari alang sa kamatuoran, pagkamaisug, ug pagkamatarong; ug ang Imong tuo nga kamot magiya kanimo sa katingalahan! Matulis ang Imong mga pana, O Gamhanan—ang mga nasud mahulog sa Imong atubangan—gitumong kini sa kasingkasing sa mga kaaway sa Hari. Ang Imong trono, O Dios, hangtod sa kahangturan; ang scepter sa pagkamatarung mao ang scepter sa Imong Gingharian. Gihigugma Nimo ang pagkamatarong ug gikaligtaan ang kadautan; busa, O Dios, gipahiran Ka sa lana sa kalipay sa Imong Dios labaw pa sa Imong mga kauban. Mirra, bálsamo ug kasyà—gikan sa Imong mga bisti, gikan sa mga lawak nga garing, diin sila nagalipay sa Imong atubangan. Gipasidunggan sa Imong atubangan ang mga anak nga babaye sa mga hari; ang Reyna nagtindog sa Imong tuo nga kamot, gisul-oban sa bisti nga burdado sa bulawan, napalamutian. Paminawa, O anak nga babaye, ug tan-awa; ipaling ang imong dalunggan; kalimti ang imong katawhan ug ang balay sa imong amahan, kay ang Hari nangandoy sa imong katahum; kay Siya mao ang imong Ginoo. Ug ikaw mosimba kaniya, ug ang anak nga babaye sa Tiro uban sa iyang mga halad; ang mga manggaranon sa katawhan mangayo sa imong pabor. Ang tibuok himaya sa anak nga babaye sa Hari naa sa sulod; siya nagsul-ob og bisti nga burdahan og bulawan ug napalamutian. Ang mga birhen dad-on ngadto sa Hari sa iyang pagsunod; ang iyang mga kauban dad-on kanimo; sila dad-on uban sa kalipay ug pagdayeg, ug dad-on sa palasyo sa Hari. Ang imong mga anak nga lalaki mipuli sa imong mga amahan: itudlo nimo sila nga mga prinsipe sa tibuok yuta. Akong himoon nga hinumduman ang imong ngalan gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan; busa ang mga nasud magdayeg kanimo hangtod sa kahangturan.
Ang Dios mao ang among dalangpanan ug kusog, usa ka manluluwas sa mga panahon sa kalisdanan nga grabe kaayo nga miabot kanato. Busa dili kami mahadlok, bisan pa man nga ang yuta makurog ug ang mga bukid matandog sa kasingkasing sa dagat. Ang ilang mga tubig nagngurog ug naglagot; ang mga bukid nagkurog sa Iyang gahum. Ang mga sapa sa suba nagapahimulos sa siyudad sa Dios—ang Labing Hataas nagahimong balaan sa Iyang puloy-anan. Ang Dios anaa sa taliwala niini, busa kini dili matandog; ang Dios motabang niini sa pagsubang sa adlaw. Ang mga nasud nanagkaguliyang, ang mga gingharian napakumbaba; ang Labing Hataas nagapahayag sa Iyang tingog—ang yuta nagakurog. Ang Ginoo sa mga hukbo anaasa nato, ang Dios ni Jacob! Kadi ug tan-awa ang mga buhat sa Dios, unsa ka katingalahan ang Iyang gibuhat dinhi sa yuta: Iyang gipahunong ang mga gubat hangtod sa katapusan sa yuta; Iyang gipikas ang pana, Iyang gibali ang mga armas, ug Iyang gisunog ang mga taming sa kalayo. Kalinaw kamo, ug hibaloa nga ako ang Dios; ako pagataason sa taliwala sa mga nasud, ako pagataason dinhi sa yuta. Ang Ginoo sa mga hukbo uban kanato; ang Dios ni Jacob mao ang among manalipod.
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kalooy. (3) Gloria:
Sa usa ka higayon, narehistro si Maria sa senso uban kang Jose nga tigulang, / ingon usa nga kaliwat sa binhi ni David, sa Betlehem, / nga nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala silay kapuy-an sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / usa ka langob ang gipakita sa Reyna. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Unsaon namo ikaw pagtawag, O Puno sa Grasya? / Langit? Kay pinaagi kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong. / Paraiso? Kay ikaw ang nanganak sa Bulak sa pagkawalay-kadaut. / Birhen? Kay Ikaw nagpabilin nga dili madunot. / Ang Balaan nga Inahan? Kay gihuptan Nimo sa Imong balaan nga yakap ang Anak, Diyos sa tanan. / Pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Unya, atong kantaon ang mga stichera nga gisulat ni Sophronius, Patriyarka sa Herusalem, nga balik-balikon kaduha ang matag-usa.
Betsahem, mag-andam ka, / pag-andama ang sabsaban; / langob, dawata: ang Kamatuoran miabot na. / Nipasagdan na ang landong, ug ang Dios nagpakita nga usa ka tawo gikan sa Birhen, / nagporma nga susama sa atong kinaiya ug gihimong balaan ang gikuha Niya sa Iyang kaugalingon. / Busa si Adan nabag-o, nagasaba uban ni Eba: / 'Ang maayong kabubut-on nagpakita sa yuta aron luwason ang atong kaliwatan!' (2)
Salmot: Ang Dios moanha gikan sa habagatan, / ug ang Balaan gikan sa bukid nga natabonan sa mga dahon sa tingdagdag. Hab 3:3a
Karon ang propetiko nga panagna misteryosong nagdali nga matuman, nga nagaingon: / 'Ug ikaw, Bethlehem, yuta sa Juda, / dili gayud ikaw ang labing gamay sa mga magmamando, / ikaw, nga nag-andam sa langob; / kay gikan kanimo mogawas alang kanako, sa unod gikan sa Birhen, / ang Pangulo sa mga tribo, si Kristo Dios, / Kinsa magbantay sa Iyang katawhan, ang bag-ong Israel'. / Ihatag nato kaniya ang tanang himaya!
Bersikulo: O Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahadlok; / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Karun usa ka misteryo nagdali nga matuman:
Gloria, Tono 8: Ingon ni Jose sa Birhen: / 'Maria, unsa kini nga akong nakita nga nahitabo kanimo? / Nalibog ko, nabigla, ug ang akong hunahuna naglibog; / busa pahilayo ka kanako sa tinago, dali. / Maria, unsa kini nga akong nakita nga nahitabo kanimo? / Imbis nga dungog – kaulaw, imbis nga kalipay – kasubo, / imbis nga pagdayeg, gidala nimo kanako ang pagpasipala! / Dili na nako ikapugos ang pagpasipala sa mga tawo, / kay gidala tika gikan sa templo sa Ginoo nga birhen, / ug karon, unsa kining akong nakita?'
Ug karon: Mao kini ang giingon ni Jose sa Birhen:
Miingon ang Ginoo kanako: / 'Ikaw ang akong Anak; karong adlawa gipanganak tika.'
Bersikulo: Hangyoa Ako, ug ihatag Nako kanimo ang mga nasud ingon nga imong panulondon, ug ang katapusan sa yuta ingon nga imong kabtangan. Salmo 2:8b, 9
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Ug ikaw, Bethlehem, balay sa Ephrata, bisan ikaw gamay sa mga kaliwatan sa Juda, gikan kanimo mogawas alang kanako (ang Maghuhari – ) ang usa nga mahimong Prinsipe sa Israel, ug ang Iyang gigikanan sukad pa sa karaang panahon, sukad pa sa unang panahon.' Busa, iyang luwason sila hangtod sa panahon nga ang nag-anak makapanganak; unya ang nahibilin sa Iyang mga igsoon mobalik sa mga anak sa Israel. Siya motindog ug magbantay, ug ang Ginoo magpastol sa Iyang panon sa karnero uban sa kusog; ug sila magpuyo sa himaya sa ngalan sa Ginoo nga ilang Dios, kay Siya karon pagataason hangtod sa katapusan sa yuta.
Miqueas 5:2–4
Ang Dios, nga kaniadto nakigsulti sa atong mga amahan sa daghang higayon ug sa daghang paagi pinaagi sa mga propeta, karon sa katapusang mga adlaw nakigsulti kanato pinaagi sa Iyang Anak, nga Iyang gitudlo nga manununod sa tanang butang, ug pinaagi kaniya usab gihimo Niya ang mga kapanahonan. Siya, nga mao ang kahayag sa Iyang himaya ug tukmang hulagway sa Iyang pagka-Diyos, ug nagpamalaod sa tanang butang pinaagi sa pulong sa Iyang gahum, pagkahuman nga Siya mismo ang nakahuman sa paghinlo sa atong mga sala, mipungko sa tuo sa Kahimayaan sa kahitas-an, nahimong labi pang labaw kaysa mga anghel, ingon man usab ang Ngalan nga Iyang napanunod labi pang labaw kaysa ilang mga ngalan. Kay kang kinsa sa mga anghel ang Dios kailan man miingon: 'Ikaw ang akong Anak; karong adlawa gipanganak tika'? Ug usab: 'Ako mahimong iyang Amahan, ug siya mahimong akong Anak'? Ug usab, sa dihang gidala Niya ang Unang Natawo sa uniberso, miingon Siya: 'Ug pasimba Siya sa tanang anghel sa Dios'. Ug mahitungod sa mga anghel miingon Siya: 'Ang maghimo sa Iyang mga anghel nga espiritu, ug sa Iyang mga sulugoon nga nagdilaab nga kalayo' – apan mahitungod sa Anak: 'Ang imong trono, O Dios, hangtod sa kahangturan; ang scepter sa pagkamatarung mao ang scepter sa imong gingharian. 'Gihigugma Nimo ang pagkamatarong ug gikaligtaan ang kadautan; busa, O Dios, gipahiran Ka sa Dios sa lana sa kalipay nga labaw pa sa Imong mga kauban.' Ug: 'Sa sinugdan, Ginoo, imong gitukod ang mga basihanan sa yuta, ug ang mga langit mao ang buhat sa imong mga kamot; kini malaglag, apan ikaw magpabilin; ug kini tanan maluma sama sa bisti; sama sa kapa, imong itupi kini, ug kini mausab. Apan ikaw mao gihapon, ug ang imong mga katuigan walay katapusan.'
Ang pagkahimugso ni Hesukristo nahitabo sa ingon niini nga paagi: pagkahuman nga napangasaw-anan si Maria, ang Iyang inahan, kang Jose, sa wala pa sila mag-uban, nasayran nga nagdadalangtao siya pinaagi sa Espiritu Santo. Si Jose, ang Iyang bana, nga usa ka matarong nga tawo ug dili gustong ipahiya siya sa publiko, naghukom nga hilom nga biyaan siya. Apan samtang naghunahuna pa siya niini, ania, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kaniya sa damgo, nga miingon, 'Jose, anak ni David, ayaw kahadlok sa pagdawat kang Maria nga imong asawa, kay ang anak nga naa kaniya gikan sa Espiritu Santo. Manganak siya og usa ka anak nga lalaki, ug imong itawag ang ngalan niya: Hesus, kay luwason Niya ang Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala.' Tanan niini nahitabo aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta, nga miingon: 'Tan-awa, ang usa ka birhen manamkon ug manganak og usa ka Anak nga lalaki, ug pagatawgon nila ang Iyang ngalan nga Emmanuhel' – nga sa paghubad nagpasabot, 'Ang Dios uban kanato'. Sa pagmata ni Jose gikan sa iyang tulog, gibuhat niya ang gisugo kaniya sa anghel sa Ginoo ug gidala niya ang iyang asawa sa iyang balay, apan wala siya makigsekso kaniya hangtod nga nanganak siya sa iyang panganay nga Anak; ug ginganlan niya Siya og Jesus.
Mateo 1:18–25
Giyaa ang akong mga lakang sumala sa imong pulong, ug ayaw tugoti nga makabihag kanako ang bisan unsang dautan.
Luwasa ako gikan sa panamastamas sa mga tawo, ug tumanon ko ang imong mga sugo.
Pasidlak sa imong nawong ibabaw sa imong alagad, ug tudloi ako sa imong mga sugo. Salmo 118:133–135
Pun-a ang akong baba sa pagdayeg kanimo, O Ginoo, aron ako makanta sa imong himaya sa tibuok adlaw—ang imong kahimayaan. Salmo 70:8
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: O Ginoo, kaluy-i kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunulti: Amen.
Niining adlawa ang Birhen mibyahe aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipay ka, O uniberso, sa maong balita, / ug himoa siyang himayaon, kauban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Siya nga mipili nga magpakita alang kanato – / ang sanggol, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ginoo, kaluy-on. (40)
Kristo nga Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing mapinanggaon, nagmahal sa mga matarong ug nagpakita og kaluoy sa mga makasasala, nagtawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! Ikaw mismo, O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo niining takna ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: balaana ang among mga kalag, limpyoha ang among mga lawas, tukia ang among mga tinguha, limpyoha ang among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga kadak-on sa himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kalooy-a kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kalooy-a kami.
Magbabasa: Amen.
Pari: Kristo, tinuod nga Kahayag, nga nagpasidlak ug nagbalaan sa matag tawo nga moabot sa kalibutan! Imprinta sa among mga nawong ang kahayag sa Imong nawong, aron makita namo niini ang dili masuod nga kahayag, , ug itultol ang among mga lakang paingon sa pagtuman sa Imong mga sugo, pinaagi sa pag-ampo sa Imong Labing Balaan nga Inahan ug sa tanang Imong mga balaan. Amen.
Amo, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Umari, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo mismo, atong Hari ug Dios.
O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug pagmaloloy-on ka kanamo, aron sa yuta maila nila ang Imong dalan, ug sa tanang nasud ang Imong kaluwasan. Dayegon ka sa mga katawhan, O Dios; dayegon ka sa tanang katawhan. Maglipay ug magsaulog ang mga nasud, kay pagahukman Nimo ang mga katawohan uban sa pagkamatarung, ug pagamantalaon Nimo ang mga nasud dinhi sa yuta. Pagadayegon ka sa mga katawohan, O Dios; pagadayegon ka sa tanang katawohan. Ang yuta nagbunga sa iyang bunga: panalangini kami, O Dios, among Dios. Panalangini kami sa Dios, ug kahadlukan Siya sa tanang tumoy sa yuta.
Ang Iyang pundasyon naa sa mga balaan nga bukid. Gihigugma sa Ginoo ang mga ganghaan sa Siyon labaw pa sa tanang puloy-anan ni Jacob. Mga himaya ang gisulti mahitungod kanimo, O siyudad sa Dios. Akong hisgutan si Rahab ug Babilonia sa mga nakaila kanako. Tan-awa, ang mga langyaw, si Tiro ug ang katawhan sa Etiopya, naa didto. 'Si Siyon mao ang inahan!'—ingon niini sa usa ka tawo; ug natawo didto ang tawo, ug ang Labing Kataas-taasan mismo ang nagtukod niini. Ipahibalo kini sa Ginoo sa rehistro sa mga nasud, ug sa mga prinsipe nga naa didto. Kay ang tanan nga nagalipay nagpuyo kanimo.
Kaluy-i ako, O Dios, sumala sa imong dako nga kaluoy; sumala sa kadaghan sa imong malumo nga kaluoy, pahawaa ang akong mga kalapasan; huga-a ako pag-ayo gikan sa akong pagkadautan, ug limpyoha ako gikan sa akong sala. Kay nasayud ako sa akong mga kalapasan, ug ang akong sala anaa kanunay sa akong atubangan. Batok kanimo ra ako nakasala ug gibuhat ang dautan sa imong panan-aw; aron ikaw matarung sa imong mga pulong ug magdaug inig paghukom kanimo. Kay, tan-awa, ako natawo sa pagkadautan, ug sa sala ako gipanganak sa akong inahan. Kay, ania, gihigugma Nimo ang kamatuoran; gipadayag Nimo kanako ang tinago ug sekreto nga mga butang sa Imong kinaadman. Ibuswak ko Nimo sa hisopo, ug malimpyo ako; huhugasan ko Nimo, ug maputi pa ko kaysa niyebe; pasagdan Nimo nga makadungog ko og kalipay ug pagmalipayon—ang akong nabungkag nga mga bukog malipay. Ilikay ang imong nawong gikan sa akong mga sala ug pahimosa ang tanan nakong pagkadautan. Paghimo kanako og putli nga kasingkasing, O Dios, ug pagbag-o kanako og matarong nga espiritu sa sulod nako. Ayaw ko paglabayi gikan sa imong atubangan, ug ayaw kuhaa ang imong Espiritu Santo gikan kanako. Ibalik kanako ang kalipay sa Imong kaluwasan, ug suportahi ako sa Imong gamhanang Espiritu. Tudloan nako ang mga daotan sa Imong mga dalan, ug ang mga dili matulid mobalik kanimo. Luwasa ako gikan sa sala sa pagpatay, O Dios, O Dios sa akong kaluwasan; unya ang akong dila malipay sa Imong pagkamatarong. O Ginoo, imong ablihan ang akong mga ngabil, ug ang akong mga ngabil mopahayag sa imong dayeg. Kay kung gusto ka unta og halad, ihalad unta nako kini—apan wala ka malipay sa halad nga gisunog. Ang halad sa Dios mao ang espiritu nga nabungkag; usa ka nabungkag ug naghinulsol nga kasingkasing, O Dios, dili nimo kini pagdumtan. Ihatag ang Imong pabor, O Ginoo, sa Siyon sumala sa Imong kaayohan, ug ipatukod pag-usab ang mga pader sa Jerusalem; unya dawata Nimo uban sa pabor ang halad sa pagkamatarong, ang halad ug ang halad-sa-sunog; unya ilang halaran ang mga batan-ong toro sa Imong halaran.
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) Ginoo, kalooy-a kami. (3) Gloria:
Sa usa ka higayon, narehistro si Maria sa senso uban kang Jose nga tigulang, / ingon usa nga kaliwat sa binhi ni David, sa Bethlehem, / nga nagbitbit sa iyang tiyan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala'y kapuy-an para sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / gipakita sa Reyna ang usa ka langob. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Ug karon, O Inahan sa Dios: O Inahan sa Dios, Ikaw mao ang tinuod nga Ubasan, / nga nagpamunga alang kanato sa Bunga sa kinabuhi; / among hangyo kanimo: mangaliya ka, O Mananaog nga Ginoo, / uban sa mga Apostoles ug sa tanang mga balaan / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Unya ato nang kantaon ang mga stichera, balik-balik kini kaduha.
Mao kini ang atong Dios, / walay sama Niya, / nga natawo gikan sa Birhen ug nagpuyo taliwala sa mga tawo; / Ang Bugtong Anak makita nga naghigda / sa usa ka yano nga sabsaban sama sa mga mortal, / ug ang Ginoo sa Himaya giputos sa mga lampin; / ug ang bitoon nagiya sa mga Magi aron siya pagsimbaon; / ug kita nag-awit: / 'Balaang Trinidad, luwasa ang among mga kalag'. (2)
Tono 8. Bersikulo: Moanha ang Dios gikan sa habagatan, / ug ang Balaan gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpung. Hab 3:3a
Sa wala pa ang Imong pagkahimugso, O Ginoo, / ang mga dili-mortal nga puhon nakatingala, / sa pagtan-aw sa misteryo uban ang kahadlok; / kay Ikaw mipahiubos sa pagkuha sa dagway sa usa ka bag-ong natawo nga Bata, / nga nagpalamuti sa kalangitan sa mga bitoon; / ug sa sabnong sa mga hayop nga walay pulong Ikaw natulog, / Ikaw nga nagkupot sa tanang tumoy sa kalibutan sa Imong kamot. / Sa tinuod, pinaagi sa ingon nga pagdumala Nimo / nahibal-an ang Imong kaluoy, O Kristo. / Dako ang Imong kaluoy; himaya kanimo!
Salmong: O Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahingawa, / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Sa wala pa ang Imong pagkahimugso, O Ginoo:
Gloria, Tono 3: 'Jose, sultihi kami: / giunsa nimo pagdala sa Birhen, nga imong gikuha gikan sa Balaang Dapit, / karon nga nagdadalangtao, ngadto sa Betlehem?' / 'Ako,' ingon niya, 'nagtun-an sa mga propeta / ug, pagdawat og pahibalo pinaagi sa usa ka Anghel, nasuta / nga si Maria mag-anak sa Dios sa paagi nga dili masabtan; / ang mga Magi gikan sa Sidlakan moanha aron mosimba Niya, / maghalad og bililhon nga mga gasa sa ilang pag-alagad.' / O Ginoo, nga nahimong tawo alang kanato, / himaya kanimo!
Ug karon: Jose, sultihi kami:
Natawo kanato ang usa ka Bata, / gihatag kanato ang usa ka Anak.
Bersikulo: Ang pagdumala magapahulay sa Iyang abaga. Isaias 9:6a
Mao kini ang atong Dios; walay sama Niya. Gihimo Niya ang tanang agianan sa kahibalo ug gihatag kini kang Jacob, ang Iyang alagad, ug kang Israel, ang Iyang pinalangga. Pagkahuman niini, mipakita Siya sa yuta ug nagpuyo taliwala sa mga tawo. Mao kini ang basahon sa mga sugo sa Dios ug ang balaod nga magpabilin hangtod sa kahangturan. Ang tanan nga magbantay niini mosulod sa kinabuhi, apan ang mga mobiya niini mamatay. Balik, Jacob, ug dakpa kini; lakaw sa kahayag sa kahayag niini. Ayaw ihatag ang imong himaya sa lain, ni ang maayo para kanimo sa langyaw nga katawhan. Bulahan kami, Israel, kay nahibalo kami unsay makapahimuot sa Dios.
Baruk 3:36–38; 4:1–4
Mga igsoon, sa wala pa kita makaabot sa pagtuo, ginabantayan kita sa Balaod, ginahulat ang umaabot nga pagpadayag sa pagtuo, aron ang Balaod mahimong among magbalantay hangtod miabot si Cristo, aron kita mapamatud-an nga matarong pinaagi sa pagtuo ; apan karon nga miabot na ang pagtuo, dili na kita ilalom sa magbalantay. Kay kamo tanan, pinaagi sa pagtuo, mga anak sa Dios kang Cristo Jesus. Kay kamo nga tanan nga nabunyagan kang Cristo, gisul-otan ninyo si Cristo. Wala nay Hudio o Griyego, wala nay ulipon o gawasnon, wala nay lalaki o babaye; kay kamo tanan usa ra sa Cristo Jesus. Ug kon kamo iya kang Cristo, kamo ang kaliwatan ni Abraham, mga manununod sumala sa saad.
Niadtong mga adlaw, usa ka sugo ang gipagawas ni Cesar Augusto alang sa usa ka pagrehistro sa tibuok kalibutan. Kini ang unang pagrehistro nga gihimo samtang si Quirinius gobernador pa sa Siria. Ug ang tanan miadto aron iparehistro, ang matag-usa sa iyang kaugalingong lungsod. Busa si Jose usab miadto gikan sa Galilea, sa lungsod sa Nazaret, paingon sa Judea, sa lungsod ni David, nga gitawag nga Betlehem, kay siya man gikan sa panimalay ug kaliwatan ni David, aron iparehistro uban ni Maria, ang iyang nobya nga nagdadalangtao. Samtang naa sila didto, miabot ang panahon sa iyang pagpanganak. Ug nanganak siya sa iyang panganay nga Anak; giputos niya kini sa lampin ug gibutang sa sabnong, kay wala nay luna para kanila sa panimalay. Ug naa didto sa maong dapit ang mga magbalantay sa karnero, nga nagpuyo sa gawas sa mga uma ug nagbantay sa ilang panon sa karnero sa gabii. Tan-awa, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kanila, ug ang himaya sa Ginoo misidlak sa ilang palibot, ug napuno sila sa dakong kahadlok. Ug miingon kanila ang anghel, 'Ayaw kamo kahadlok; kay tan-awa, nagdala ako kaninyo og maayong balita sa dakong kalipay nga alang sa tanan nga katawhan: karong adlawa sa lungsod ni David natawo kaninyo ang usa ka Manluluwas, nga mao si Cristo nga Ginoo. Ug kini ang timaan kaninyo: makakaplag kamo og usa ka bata nga giputos sa lampin ug naghigda sa sabnita.' Ug kalit lang, uban sa anghel, mitungha ang daghang panon sa langitnong hukbo, nga nagdayeg sa Dios ug nag-ingon: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, ug maayong kabubut-on sa mga tawo!' Ug nahitabo nga sa dihang ang mga anghel mibulag kanila paingon sa langit, ang mga magbalantay sa karnero miingon sa usag usa, 'Abi-abi, moadto kita sa Bethlehem aron makita nato kini nga butang nga nahitabo, nga gipahibalo kanato sa Ginoo.' Ug sila midali-dali ug nakakaplag kang Maria ug kang Jose, ug sa Bata nga naghigda sa sabakan. Pagkakita nila kaniya, ilang gipahibalo ang mensahe nga gisulti kanila mahitungod niining Bata. Ug ang tanan nga nakadungog niini nangahibulong sa gisulti sa mga magbalantay. Apan si Maria nagatipig sa tanang mga pulong niini, nga nagapamalandong niini sa iyang kasingkasing. Ug ang mga magbalantay mibalik, nga naghimaya ug nagdayeg sa Dios tungod sa tanan nilang nadungog ug nakita, sumala sa gisulti kanila.
Lucas 2:1–20
Bulahan ang Ginoong Dios, bulahan ang Ginoo adlaw-adlaw; hinaut nga ang Dios, among Manluluwas, magahatag kanamo og kalampusan. Ang among Dios mao ang Dios sa kaluwasan. Salmo 67:20, 21
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: Ginoo, kaluy-i kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay imo ang gingharian: Mambabasa: Amen.
Niining adlawa ang Birhen mipahawa aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipay ka, O uniberso, sa maong balita, / ug himoa siyang himayaon, kauban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Siya nga mipili nga magpakita alang kanato – / ang bata, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ginoo, kaluy-on kami. (40)
Kristo Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing mapinanggaon, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kaluoy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! Ikaw mismo, O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo niining taknaa ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: pagasantifica ang among mga kalag, pagaputliha ang among mga lawas, pagatul-ira ang among mga tinguha, pagaputliha ang among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw gipanalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga kadak-on sa himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
O Dios, Labawng Ginoo nga Amahan, Ginoo, Bugtong Anak nga si Jesu-Kristo, ug Balaang Espiritu! Usa ka pagka-Dios, usa ka Gahum, kaloy-i ako nga makasasala, ug luwasa ako, ang imong dili takos nga alagad, sa paagi nga imong nahibaloan, kay ikaw gipanalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Amo, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan mismo ni Kristo, atong Hari ug Dios.
O Dios, ihatag sa Hari ang Iyang paghukom, ug sa Anak sa Hari ang Iyang pagkamatarong, aron siya makahukom sa Iyang katawhan uban sa pagkamatarong ug sa Iyang mga kabus sa hukmanan sa hustisya. Hinaut nga ang mga bukid magdala og kalinaw sa katawhan, ug ang mga bungtod—ka matarungan. Hukman niya ang mga kabos sa taliwala sa katawhan, ug luwason ang mga anak sa mga nanginahanglan; pugson niya ang mapangdaot, ug magpadayon siya sama sa adlaw, ug sa atubangan sa bulan, sa tanang henerasyon. Mopaubos siya sama sa ulan sa balhibo sa karnero, ug sama sa tulo nga nahulog sa yuta. Ang Iyang pagkamatarong ug daghang kalinaw mosidlak sa Iyang mga adlaw, hangtod nga mawala na ang bulan. Ug magahari Siya gikan sa dagat ngadto sa dagat ug gikan sa suba ngadto sa katapusan sa kalibutan. Ang mga Etiyopyan mokiling sa Iyang atubangan, ug ang Iyang mga kaaway mudilat sa abog; ang mga hari sa Persis ug sa mga kapuloan magdala og mga halad; ang mga hari sa Arabia ug sa Sheba maghalad og mga halad-nga-butang; ug ang tanang hari sa yuta mouko sa Iyang atubangan; ang tanang nasud mag-alagad kaniya ingon mga ulipon. Kay iyang giluwas ang kabos gikan sa kamot sa mapanglupig, ug ang pobre nga walay motabang. Magpakita Siya og kaluoy sa mga walay-puy-anan ug mga kabus, ug luwason ang kalag sa mga nanginahanglan; luwason Niya ang ilang kalag gikan sa pagpanlupig ug kawalay-hustisya, ug ang Iyang ngalan pagahimungon nga dungganon sa ilang atubangan. Mabuhi Siya, ug ihatag nila kaniya ang bulawan sa Arabia; mag-ampo sila alang kaniya nga walay hunong ug pagapanalanginan siya nila sa tibook adlaw. Siya mahimong usa ka lig-on nga salip sa yuta, sa ibabaw sa mga tumoy sa bukid; ang Iyang bunga pagataason ibabaw sa Lebanon, ug ang mga tawo sa siyudad molambo sama sa sagbot sa yuta. Ang Iyang ngalan pagapanalanginan hangtod sa kahangturan; ang Iyang ngalan magpabilin sa atubangan sa adlaw, ug ang tanang kaliwatan sa yuta pagapanalanginan kaniya; ang tanang nasud pagatawag kaniya nga panalanginan. Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, nga nagbuhat ug mga katingalahan; ug bulahan ang ngalan sa Iyang himaya hangtod sa kahangturan; ug ang tibuok yuta mapuno sa Iyang himaya. Aron kini mahitabo, aron kini mahitabo!
Hinumdumi, O Ginoo, si David ug ang tanan niyang pagkamaambong, kung giunsa niya pagpanumpa sa Ginoo ug paghimo og saad sa Dios ni Jacob: 'Dili ko mosulod sa tolda sa akong balay, ni matulog sa akong katre; dili ko tugotan ang tulog sa akong mga mata, ni pagkatulog sa akong mga talukap-mata, ni pahulay sa akong ulo, hangtud makakaplag ko og puloy-anan para sa Ginoo, usa ka puloy-anan para sa Dios ni Jacob!' Tan-awa, nadungog namo kini sa Efrata; among kini nakaplagan sa kapatagan sa mga kakahoyan sa encina; mosulod kami sa Iyang santuaryo ug mosimba sa dapit diin kaniadto mitindog ang Iyang mga tiil. Bangon, O Ginoo; mosulod Ka sa Imong kapahulayan, Ikaw ug ang kaban sa Imong pagkabalaan; ang Imong mga pari pagasul-oban sa pagkamatarung, ug ang Imong mga balaan maglipay sa kalipay. Tungod kang David, Imong alagad, ayaw pagbalibad sa nawong sa Imong pinahiran. Ang Ginoo mitug-an kang David sa tinuod, ug dili niya kini balibaran: 'Ibutang ko ang usa sa bunga sa imong sabakan sa imong trono; kon ang imong mga anak magpabilin sa akong pakigsaad ug sa akong mga pagpamatuod, nga akong itudlo kanila, nan ang ilang mga anak maglingkod sa imong trono hangtod sa kahangturan.' Kay gipili sa Ginoo ang Siyon; gipili Niya kini nga puloy-anan Niya: 'Mao kini ang akong puloy-anan hangtod sa kahangturan; dinhi ako magpuyo, kay ako kini ang napili. Panalanginan ko ang iyang gipanguha; mapabusog ko ang iyang mga kabus sa pan; bistihon ko ang iyang mga pari sa kaluwasan, ug ang iyang mga balaan malipay sa kalipay. Didto akong ipasubli ang sungay ni David; nag-andam ko ug suga para sa akong pinahiran: bistihon ko ang iyang mga kaaway sa kaulaw, apan sa ibabaw niya mamulak ang akong pagkabalaan.'
Ang nagpuyo sa dalangpan sa Labawng Ginoo magapahulay sa landong sa buhing Dios. Moingon siya sa Ginoo: 'Ikaw ang akong dalangpan ug akong lig-on nga kuta, akong Dios, nga akong gisaligan.' Kay siya magaluwas kanimo gikan sa bitag sa mananapgag ug gikan sa makamatay nga salot. Ipahimutang ka Niya sa landong sa Iyang mga pako, ug ilawom sa Iyang mga pako makakaplag ka og dalangpanan; ang Iyang pagkamatinud-anon maglibot kanimo sama sa taming. Dili ka mahadlok sa kahadlok sa gabii, ni sa pana nga molupad sa adlaw; ni sa salot nga molihok sa kangitngit, ni sa kalaglagan nga mosamok sa udto. Usa ka libo mahulog sa imong kiliran, ug napulo ka libo sa imong tuo nga kamot, apan dili kini mosuod kanimo. Tan-aw ka lang sa imong mga mata ug makita nimo ang silot sa mga daotan. Kay ikaw, O Ginoo, mao ang akong paglaum! Gipili nimo ang Labawng Ginoo nga imong dalangpan. Walay kadaut nga moabot kanimo, ni bisan unsang salot nga mosuod sa imong tolda; kay Siya magmando sa Iyang mga anghel bahin kanimo aron bantayan ka sa tanang dalan nimo—sila magbitbit kanimo sa ilang mga kamot, aron dili ka mataptan sa imong tiil sa bato. Makatahak ka sa bitin nga asp ug bitin nga viper; imong tapakan sa tiil ang leon ug ang dragon. 'Kay misalig siya kanako, busa luwason ko siya; panalipdan ko siya, kay nakaila siya sa akong ngalan. Manganlong siya kanako, ug tubagon ko siya; anaa ako uban kaniya sa iyang kaguol; luwason ko siya ug hatagan ko siya og dungog; pun-on ko siya sa malungtaron nga kinabuhi ug ipakita kaniya ang akong kaluwasan.'
Gloria, ug karon: Aleluya, aleluya, aleluya, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kaluy-i kami. (3) Gloria:
Sa usa ka higayon, sa panahon sa pagrehistro sa katawhan, narehistro si Maria sa Betlehem uban ni Jose nga tigulang, / isip kaliwat sa balay ni David, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala silay kapuy-an sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / gipakita sa Reyna ang usa ka langob. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Dili kami makasugakod kanimo tungod sa among daghang mga sala, / apan among gihangyo Siya nga natawo gikan kanimo, O Birhen nga Inahan sa Dios! / Kay ang pag-ampo sa Inahan adunay dakong gahum sa atubangan sa malumo nga Ginoo. / Ayaw pagdumot sa mga paghangyo sa mga makasasala, Ikaw nga Labing Balaan, / kay Siya nga nag-antos alang kanato malumo ug adunay gahum sa pagluwas.
Unya ato silang kantaon ang mga stichera, balik-balik kaduha.
Umari, mga matinud-anon nga giinspirar sa Dios, itas nato ang atong mga kasingkasing / ug tan-awa pag-ayo sa Betlehem / ang Banal nga pag-anhi kanato gikan sa kahitas-an; / ug, pagkahuman natong limpyohan ang atong hunahuna, / ihalad nato ang mga hiyas sa atong kinabuhi imbis sa mabangong insenso, / nga nag-andam sa pagtuo gikan sa bahandi sa atong mga kalag / alang sa pag-abot sa mga pista sa Pasko, nga nagasinggit: / 'Kahimaya sa Dios sa kataas-taasan, sa Trinidad, / pinaagi Kaniya ang grasya mipakita sa mga tawo / alang sa pagtubos kang Adan gikan sa unang panalangin, / kay Siya mao ang Mahigugma sa katawhan. (2)
Tono 4. Bersikulo: Moanha ang Dios gikan sa habagatan, / ug ang Balaan gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpong. Hab 3:3a
Paminaw, O langit, ug tagad, O yuta, / aron ang iyang mga pundasyon matandog, / ug ang ilawom sa yuta matandog: / kay ang Dios ug ang Magbubuhat misulod sa unod nga gihulma, / ug Siya nga nagmugna sa tanang binuhat sa gamhanang kamot / makita nga bunga sa sabakan. / O ang kalawom sa bahandi, kinaadman, ug kahibalo sa Dios! / Unsa ka dili masusi ang Iyang mga paghukom / ug ang Iyang mga agianan dili matuki!
Bersikulo: Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahadlok; / nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Paminaw, O langit, ug tagad, O yuta:
Gloria, Tono 5: Umari, kamo nga nagdala kang Kristo, tan-awa nato ang milagro, / nga nakapahingangha ug nakadani sa tanang hunahuna, / ug, sa matinahuron nga pagsimba, mag-awit kita uban sa pagtuo. / Niining adlawa ang Birhen, nga nagbitbit Kaniya sa iyang sabakan, / miadto sa Betlehem aron ipanganak ang Ginoo, / samtang ang mga koro sa mga anghel nagdali-dali sa Iyang atubangan. / Ug sa pagkakita niini, si Jose, ang Iyang betrothed, misinggit: / 'Unsa kaha ka katingalahang misteryo ang nahitabo kanimo, O Birhen? / Ug giunsa ka man pag-anak, / ikaw nga wala pa mailhi sa lalaki?"
Ug karon: Umari kamo, katawhan nga nagdala kang Kristo, tan-awa nato ang milagro:
'Gikan sa sabakan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon gipanganak tika,' – nanumpa ang Ginoo, ug dili Siya magbasol.
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: 'Lingkod sa akong too'. Salmo 109:3b–4a, 1
Gipadayon sa Ginoo ang Iyang pakig-istorya kang Ahaz, nga miingon: 'Mangayo ka og timaan gikan sa Ginoo nga imong Dios, bisan sa kalawom o sa kataas.' Ug miingon si Ahaz: 'Dili ko mangayo, ug dili ko usab sulayon ang Ginoo!' Ug miingon si Isaias: 'Paminawa karon, O balay ni David! Dili ba igo kanimo nga sulayon ang katawoan? Ug giunsa man nimo pagsulay sa Ginoo? Busa ang Ginoo mismo magahatag kaninyo og timaan: tan-awa, ang usa ka birhen manamkon sa iyang sabakan ug manganak og usa ka Anak nga lalaki, ug pagatawgon nila ang Iyang ngalan nga Emmanuhel. Mokaon siya og mantikilya ug dugos; sa dili pa siya makahibalo o makapili tali sa maayo ug dautan, mopili siya sa maayo: kay sa dili pa mailhan niining Bata ang maayo o dautan, dili na siya mosugot sa dautan aron mopili sa maayo.' Ug miingon ang Ginoo kanako: 'Kuhaa para sa imong kaugalingon ang usa ka bag-ong, dako nga rolyo, ug isulat kini gamit ang panakop sa tawo nga ang pagpanakop sa mga gasa mahitabo sa dili madugay – kay nahitabo na kini. Ug itudlo isip akong mga saksi kining mga matinud-anong tawo: si Uria nga pari ug si Zacarias, anak ni Barachias.' Ug miadto ako sa Propetesa, ug siya naburos ug nanganak og usa ka Anak. Ug miingon ang Ginoo kanako: 'Tawga ang iyang ngalan nga "Kuhaa sa Dali, Panakaw sa Dali", kay sa dili pa makat-on ang Bata sa pagtawag og "Amahan" o "Ina", iyang dakpon ang gahum sa Damasco ug ang mga gipanguha sa Samaria sa atubangan sa Hari sa Asiria.' Ang Dios uban kanato – magmatngon kamo, O mga nasud, ug mosumite; paminawa, kamong tanan sa mga tumoy sa yuta. O kamo nga gamhanan, mosumite: kay kung makigbisog kamo pag-usab, mapildi kamo pag-usab. Ug bisan unsang tambag nga inyong buhaton, pagawagtangon sa Ginoo; bisan unsang pulong nga inyong isulti, dili kini magbarug nga lig-on alang kaninyo, kay ang Dios uban kanato!
Isaias 7:10–16; 8:1–4, 8–10
Sa sinugdan, Ginoo, gibutang Nimo ang mga basihanan sa kalibutan, ug ang mga langit mao ang buhat sa Imong mga kamot; kini mawala, apan Ikaw magpabilin; ug kini tanan maguol sama sa bisti; sama sa kapa, imo silang itupi, ug kini mausab. Apan Ikaw mao gihapon, ug ang Imong mga katuigan walay katapusan. Sa hain sa mga anghel miingon gayud ang Dios: 'Lingkod sa akong too hangtod akong himoon ang imong mga kaaway nga salog sa imong mga tiil'? Dili ba sila tanan mga espiritu nga nag-alagad, nga gipadala aron mag-alagad sa mga magapanunod sa kaluwasan? Busa, kinahanglan nga magmatngon kita pag-ayo sa atong nadungog, basig madala kita sa agos. Kay kon ang pulong nga gisulti pinaagi sa mga anghel napamatud-an nga lig-on, ug ang matag paglapas ug pagkawalay-sunod nakadawat sa angay nga silot, unsaon pa kaha nato paglikay kon atong pasagdan kining ingon ka dako nga kaluwasan, nga nagsugod sa pagpakigpulong mismo sa Ginoo ug gipamatud-an kanato sa mga nakadungog gikan kaniya?
Sa dihang natawo si Jesus sa Betlehem sa Judea sa mga adlaw ni Haring Herodes, ania, miabot sa Jerusalem ang mga maalamon nga tawo gikan sa Sidlakan ug nangutana, 'Ainon ba ang Haring mga Hudiyo nga natawo? Kay nakita namo ang bitoon niya sa sidlakan ug miabot kami aron mosimba kaniya.' Sa pagkadungog niini ni Haring Herodes, nabalaka siya, ug ang tibuok Jerusalem uban kaniya. Busa gitigom niya ang tanang punoang pari ug mga eskriba sa katawhan ug nangutana kanila, 'Asa ipanganak ang Cristo?' Mitubag sila, 'Sa Betlehem sa Judea, kay ingon niini ang gisulat pinaagi sa propeta: "Ug ikaw, Betlehem, yuta sa Juda, dili gyud ikaw ang labing gamay sa mga pangulo sa Juda; kay gikan kanimo mogawas ang usa ka Pangulo nga mag-amuma sa akong katawhan nga Israel."' Unya si Herodes, pagtawag sa mga maghihimo og salamangka sa tinago, gipangutana sila sa tukmang panahon sa pagpakita sa bitoon. Ug pagpadala kanila sa Betlehem, miingon siya, 'Adto kamo ug pangitaa pag-ayo ang Bata; ug sa inyong pagakaplag kaniya, pahibaloa ako, aron ako usab moanha ug mosimba kaniya.' Pagkadungog nila sa hari, nilarga sila. Ug tan-awa, ang bitoon nga ilang nakita sa sidlakan miuna kanila hangtud nga kini miabot ug mitindog ibabaw sa dapit diin nahimutang ang Bata. Sa dihang ilang nakita ang bitoon, sila nalipay sa dako kaayong kalipay. Ug sa pagsulod nila sa balay, ilang nakita ang Bata uban ni Maria, ang Iyang inahan; ug sa pagyuko, ilang gisimba Siya; ug sa pag-abli sa ilang mga bahandi, ilang gihalad kaniya ang mga gasa: bulawan, insenso, ug mira. Ug pagkahibalo nila sa damgo nga dili na sila mobalik kang Herodes, mibiyahe sila paingon sa ilang kaugalingong yuta pinaagi sa lain nga dalan.
Mateo 2:1–12
Pasagdi nga ang Imong kaluoy makasugat kanamo sa dili madugay, O Ginoo, kay kami gikapoy kaayo.
Tabangi kami, O Dios, among Manluluwas; alang sa himaya sa Iyang ngalan, Ginoo, luwasa kami, ug pasayloa ang among mga sala tungod sa Iyang ngalan. Salmo 78:8b, 9
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: O Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Paring: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunugilon: Amen.
Niining adlawa ang Birhen mipahawa aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipayon ka, O uniberso, sa pagpaminaw niini, / ug himoa siyang himayaon, kauban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Siya nga mipili nga magpakita alang kanato – / ang bata, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ginoo, kaluy-on. (40)
Kristo Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing malumo sa kasingkasing, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kalooy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! Ikaw mismo, O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo niining takna ug idirekta ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: balaan ang among mga kalag, limpyoha ang among mga lawas, tukia ang among mga tinguha, limpyoha ang among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga mas dako nga himaya sa mga Serapin, / among ginadayeg Ka, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / ang tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
O Dios ug Ginoo sa mga Hukbo, Magbubuhat sa tanang binuhat, pinaagi sa kaluoy sa Imong walay sama nga grasya, Gipadala Nimo ang Imong Bugtong Anak, among Ginoong Jesu-Cristo, alang sa kaluwasan sa among kaliwatan, ug pinaagi sa Iyang balaan nga Krus gipapas Nimo ang talaan sa among mga sala ug, pinaagi usab sa maong Krus, midaug Ka batok sa mga prinsipalidad ug gahum sa kangitngit! Ikaw mismo, O mapainubsanon nga Ginoo, dawata kining mga pag-ampo sa pagpasalamat ug paghangyo gikan kanamo nga mga makasasala, ug luwasa kami gikan sa matag makaguba ug ngitngit nga sala, ug gikan sa tanang makita ug dili makita nga mga kaaway nga naningkamot sa pagdaot kanamo. Ipako ang among unod pinaagi sa imong kahadlok, ug ayaw tugoti nga ang among kasingkasing maliso ngadto sa dautang mga pulong o hunahuna; apan tusloka ang among kalag sa gugma alang kanimo, aron, samtang kanunay kami nagtutok kanimo ug ginagiyahan sa kahayag nga nagagikan kanimo, samtang among ginasusi ka, ang dili maabtan ug walay katapusang Kahayag, aron kami makahanyag kanimo ug walay hunong nga pagdayeg ug pagpasalamat, kanimo nga Amahan nga walay sinugdanan, uban sa imong Bugtong Anak ug sa imong labing balaan, maayo ug nagahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa kahangturan sa mga kapanahonan. Amen.
Ani, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Umari, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo mismo, atong Hari ug Dios.
Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: 'Lingkod sa akong too hangtod akong himoon ang imong mga kaaway nga salog sa imong mga tiil.' Padalhan ka sa Ginoo sa scepter sa gahum gikan sa Siyon—ug maghari ka taliwala sa imong mga kaaway! Uban kanimo ang gahum sa adlaw sa imong gahum, sa kahimayaan sa imong mga balaan. 'Gipanganak tika gikan sa sabakan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon,' nanumpa ang Ginoo, ug dili siya mausab ang hunahuna: 'Ikaw usa ka pari hangtod sa kahangturan, sumala sa han-ay ni Melchizedek.' Ang Ginoo sa imong tuo nagpamugbog sa mga hari sa adlaw sa iyang kasuko; maghukom siya sa mga nasud, pun-on niya ang gidaghanon sa mga gipatay, ug pabugbogon niya ang mga ulo sa daghan sa yuta. Moinom siya sa suba sa daplin sa dalan; busa itas niya ang iyang ulo.
Dayegon ko ikaw, Ginoo, sa tibuok nakong kasingkasing, sa katiguman sa mga matarong ug sa kongregasyon. Dako kaayo ang mga buhat sa Ginoo, nahuman sumala sa tanan Niyang tinguha: Ang Iyang mga buhat puno sa himaya ug kahimayaan, ug ang Iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa kahangturan. Gipahinumdom Niya ang Iyang mga katingalahan; malumo ug maloloy-on ang Ginoo: Nagtugot Siya og pagkaon sa mga nagahadlok kaniya; hinumduman Niya ang Iyang pakigsaad hangtod sa kahangturan. Gipadayag Niya ang gahum sa Iyang mga buhat sa Iyang katawhan, aron ihatag kanila ang panulondon sa mga nasud. Ang mga buhat sa Iyang mga kamot mao ang kamatuoran ug hustisya; ang tanan Niyang mga sugo matinud-anon, natukod hangtod sa kahangturan, hingpit sa kamatuoran ug pagkamatarong. Gipadala Niya ang kaluwasan sa Iyang katawhan; gitukod Niya ang Iyang pakigsaad hangtod sa kahangturan; balaan ug makahadlok ang Iyang ngalan. Ang kahadlok sa Ginoo mao ang sinugdanan sa kinaadman, ug ang maayong panghuna-huna makita sa tanan nga nagatuman sa Iyang mga sugo. Ang pagdayeg kaniya magpabilin hangtod sa kahangturan.
Iyuko ang Imong dalunggan, O Ginoo, ug paminawa ako, kay ako pobre ug nagkinahanglan. Bantayi ang akong kalag, kay ako matarong; luwasa ang Imong alagad, O akong Dios, nga nagasalig Kanimo. Kaluy-i ako, O Ginoo, kay nagatuaw ako kanimo sa tibook adlaw. Pahimulos-a ang kalag sa imong alagad, kay kanimo gipasaka nako ang akong kalag. Kay ikaw, O Ginoo, maayo ug malumo, ug daghan ka sa kaluoy sa tanan nga nagatawag kanimo. Paminawa, O Ginoo, ang akong pag-ampo, ug tagad-a ang tingog sa akong pagpakiluoy. Sa adlaw sa akong kaguol, mitawag ako kanimo, kay gitubag man nimo ako. Walay sama kanimo sa mga dios, Ginoo, ni adunay makatupong kanimo sa imong mga buhat. Ang tanang nasud, nga imong gimugna, moanha ug mosimba sa imong atubangan, Ginoo, ug pagadayegon nila ang imong ngalan. Kay Dako ka ug nagbuhat ug katingalahan; Ikaw ra gayud ang Dios. Giyaa ako, Ginoo, sa Imong dalan, ug maglakaw ako sa Imong kamatuoran. Pasagdi nga malipay ang akong kasingkasing sa kahadlok sa Imong ngalan. Ikong ikumpisal kanimo, O Ginoo, akong Dios, sa tibuok nakong kasingkasing, ug pagadayegon ko ang imong ngalan hangtod sa kahangturan; kay dako ang imong kaluoy kanako, ug imong giluwas ang akong kalag gikan sa pinakalawom nga impyerno. O Dios, ang mga mapanglapas mitindog batok kanako, ug usa ka grupo sa mga gamhanan nangita sa akong kalag; wala nila gihatag ang kanimo. Ug Ikaw, O Ginoo, akong Dios, nga mahigugmaon ug maloloy-on, mapailubon ug daghan sa matinud-anong gugma, ug matinud-anon, tan-awa ako ug kaloy-i ako; ihatag ang Imong kusog sa Imong alagad, ug luwasa ang anak sa Imong sulugoon nga babaye. Himua kanako ang timaan sa kaayohan, aron makita kini sa mga nagdumot kanako ug mahiya sila; kay Ikaw, O Ginoo, mitabang kanako ug naglipay kanako.
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kalooy-a. (3) Gloria:
Sa usa ka panahon, si Maria narehistro uban sa tigulang nga si Jose / isip kaliwat sa balay ni David sa Betlehem, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Kadtong nabuhat nga walay binhi. / Miabot ang panahon sa iyang pagpanganak, / ug wala silay kapuy-an sa gabii; / apan, sama sa usa ka matahum nga palasyo, / gipakita sa Reyna ang usa ka langob. / Si Kristo natawo aron ibalik sa atong sulod / ang Iyang hulagway, nga kaniadto nahugno.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Siya nga natawo gikan sa Birhen alang kanato ug nag-antos sa krusipisyon, / nga pinaagi sa kamatayon gipukan ang kamatayon ug gipadayag ang Pagkabanhaw isip Dios, / ayaw pagdumti, O Maayo, kadtong gimugna sa Imong kamot; / ipakita ang Imong gugma sa katawhan, O Maloloy-on, / dawata ang Inahan sa Dios nga nagbata Kanimo, samtang siya nag-ampo alang kanamo, / ug luwasa, O among Manluluwas, kadtong nawad-an na sa tanang paglaum.
Unya ato silang kantaon ang mga stichera, balik-balik kaduha.
Natingala si Herodes, / sa pagtan-aw sa pagkamatinud-anon sa mga Magi, / apan, napuno sa kasuko, / nagkwenta siya nga daw nahitabo na ang panahon; / gipahawa sa mga inahan ang ilang mga anak, / ug ang mga sanggol, nga wala pa sa hustong edad, masubo nga gipamatay, / nangalot ang mga suso, / ug nangagahi ang mga sapa sa gatas, / dako kaayo ang kahadlok! / Apan kita, mga matinud-anon, nga nagtigum uban ang pag-uyon, / mosimba sa Pagkahimugso ni Cristo. (2)
Tono 2. Bersikulo: Moanha ang Dios gikan sa habagatan, ug ang Balaan gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpung. Hab 3:3a
Sa dihang si Jose, nagbiyahe paingon sa Betlehem, nabalaka, / Ikaw, O Birhen, misinggit kaniya: / 'Ngano, sa pagkakita nimo sa akong gisulod sa akong sabakan, / nangitngit ug nabalaka ka, / wala ka masabti sa katingalahang misteryo nga nagakahitabo sa sulod nako? / Ikalimot na, sa katapusan, ang tanang kahadlok, samtang nasabtan nimo kini nga katingalahang hitabo: / kay karon ang Dios, sa akong tiyan, mibaba sa yuta tungod sa kalooy ug nagpakatawo / Siya nga, sa diha nga matawo sa makita ingon sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / ikaw usab mosimba kaniya, puno sa kalipay, ingon nga imong Magbubuhat, / Kinsa ang gina-awit sa mga Anghel nga walay hunong / ug gina-himaya kauban sa Amahan ug sa Espiritu Santo!'
Salmong: O Ginoo, nadungog ko ang imong pulong ug napuno ko sa kahadlok; nasabtan ko ang imong mga buhat ug nabighani ko.
Hab 3:2a
Sa dihang si Jose paingon sa Betlehem:
Unya ang kanonargo, nga nagbarog sa tunga-tunga sa simbahan, nagpahayag sa mosunod nga mga stichera sa kusog nga tingog, tono 6:
Niining adlawa natawo gikan sa Birhen / Siya nga nagkupot sa tanang binuhat sa Iyang kamot; / giputos sa mga lampin, sama sa usa ka mortal, / Siya nga sa kinaiyahan dili makita; / ang Dios natulog sa sabnong, / Siya nga nagtukod sa kalangitan pinaagi sa Iyang pulong sa sinugdanan; / gipakaon sa gatas gikan sa mga suso / Siya nga nagbubo og mana ibabaw sa katawhan sama sa ulan sa kamingawan; / ang Nobyo sa Simbahan nagtawag sa mga Magi; / ang Anak sa Birhen midawat sa ilang mga halad. / Ginasimba namo ang Imong Pagkahimugso, O Kristo; / ginasimba namo ang Imong Pagkahimugso, O Kristo; / ginasimba namo ang Imong Pagkahimugso, O Kristo: / ipakita usab kanamo ang Imong Divino nga Theophany!
Ug nagbuhat kita og tulo kbows . Unya ang pari o diyakono nagpahayag sa 'Daghang Tuig':
Alang sa Labing Balaan nga mga Ortodoksong Patriyarka: sa Constantinople, Alexandria, Antioch, Jerusalem, Georgia, Serbia, Romania, Bulgaria, ug sa mga Primate sa tanang ubang Autocephalous nga Simbahan, daghang katuigan.
Alang sa atong dakong ginoo ug amahan, Ang Iyang Kasantosohan ang Patriarka sa Moscow ug sa Tibuok Rusya (ngalan), daghang malipayong pagsaulog.
Alang sa among Labawng Ginoo (ngalan), Obispo sa (ngalan sa iyang diyosesis), ug sa iyang kawan nga gipanalipdan sa Diyos, daghang malipayong pagsaulog.
Alang sa Labawng Ginoong Metropolitano, Arsobispo ug mga Obispo, sa rektor niining balaang simbahan, ug sa tibuok klero, daghang malipayong pagsaulog.
Alang sa mga masigasig nga nagpasiugda sa Kristohanong pagkamakabalaan ug mga tigpanalipod sa Simbahan ni Kristo, ug sa tanang Ortodoksong Kristohanon, hatagi, O Ginoo, kalinaw ug kalambuan, kasagaran nga bunga sa yuta, ug daghang malipayong pagsaulog.
Sa mga monasteryo: Ligtas, O Kristo among Dios, ang among ginagalang nga amahan, ang abbot (o archimandrite, – ngalan), uban sa mga igsoon sa Kristo; panalipdi kining balaang puloy-anan sa kalinaw, ug itukod kining balaang simbahan hangtod sa kahangturan. Amen.
Koro: Ligtas, O Kristo among Dios. (3)
Sa panahon sa Balaang Oras, ang madasigon nga 'Daghang Tuig' gina-awit lamang sa mga monasteryo. Apan sa mga katedral ug parokyal nga simbahan, kini gina-awit sa pagtapos sa Liturhiya (o sa Vespers, kon ang gabii sa pista mahulog sa Sabado o Domingo).
Unya ang duha ka koro mag-awit sa parehas nga stichera:
Gloria, ug karon, tono 6: Niining adlawa natawo gikan sa Birhen / Siya nga nagkupot sa tanang binuhat sa Iyang kamot:
Sa ikasiyam nga oras, ang diakono nagpaninsinsyo sa tibuok simbahan.
'Inahan sa Siyon!' – moingon ang usa ka tawo; / ug ang Tawo natawo sa sulod niya.
Bersikulo: Ang iyang mga pundasyon naa sa balaan nga mga bukid. Salmo 86:5a, 1a
Adunay natawo nga bata alang kanato, usa ka Anak ang gihatag kanato; ang pagdumala magpuyo sa Iyang abaga; ug ang Iyang ngalan pagatawgon: Anghel sa Dako nga Konseho, Katingalahang Magtatambag, Gamhanang Dios, Prinsipe sa Kalinaw, Amahan sa umaabot nga kapanahonan; kay ako magdala og kalinaw sa mga magmamando: kalinaw ug kahimsog kaniya! (Ug) ang Iyang gingharian magadako, ug ang Iyang kalinaw walay katapusan sa trono ni David ug sa Iyang gingharian, aron itukod kini ug suportahan kini uban sa hustisya ug pagkamatarong sukad karon hangtod sa kahangturan. Ang kadasig sa Ginoo sa mga Hukbo mopahigayon niini!
Isaias 9:6–7
Mga igsoon, ang nagahimog balaan ug ang mga gihimong balaan, gikan sa usa ra ka Amahan: busa dili Siya mahiya sa pagtawag kanila nga mga igsoon, nga nagaingon, 'Ipahibalo ko ang imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa katilingban, pagadayegon ko ikaw'. Ug usab: 'Ibutang ko ang akong pagsalig kaniya.' Ug usab: 'Ani ako ug ang mga anak nga gihatag sa Dios kanako.' Busa, ingon nga ang mga anak nag-ambit sa unod ug dugo, siya usab nahimong kaambit sa unod ug dugo, aron pinaagi sa kamatayon mapukan niya ang naggunit sa gahum sa kamatayon—mao ang yawa—ug buhian ang tanan nga tungod sa kahadlok sa kamatayon napailalom sa pagkaulipon sa tibuok nilang kinabuhi. Kay dili gayud Niya gikuha ang kinaiya sa mga anghel, kondili gikuha Niya ang binhi ni Abraham. Busa, kinahanglan Siya himuon nga susama sa Iyang mga igsoon sa tanang butang, aron Siya mahimong usa ka maloloy-on ug matinud-anong Labawng Pari sa pag-alagad sa Dios, aron maghimo og halad-pagtubos sa mga sala sa katawhan. Kay tungod kay Siya mismo nakasinati og pag-antos sa dihang gitintal Siya, makahimo Siya sa pagtabang sa mga gitintal.
Pagkahuman nilakaw sa mga Magi, ania, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kang Jose sa damgo ug miingon, 'Bangon, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug lumayas ka paingon sa Ehipto, ug pabilin ka didto hangtod akong ipahibalo kanimo; kay si Herodes nagtinguha sa pagpangita sa Bata aron siya patyon.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata u g Iyang Inahan sa gabii, ug nilarga paingon sa Ehipto; ug nagpabilin didto hangtod sa kamatayon ni Herodes, aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta nga nagaingon: 'Gikan sa Ehipto gitawag ko ang akong Anak'. Unya si Herodes, sa dihang nasayud siya nga gihimakak siya sa mga magwawaras, nasuko kaayo ug nagmando sa paglaglag sa tanang mga bata sa Betlehem ug sa tibuok palibot niini, nga duha ka tuig pataas, sumala sa panahon nga iyang nahibal-an gikan sa mga magwawaras. Natuman unya ang gisulti sa propeta Jeremias, nga nagaingon: 'Usa ka tingog ang nadungog sa Rama, paghilak ug pag-aga ug dakong pag-ampo; Nagahilak si Rahel sa iyang mga anak; dili siya mopahupay, kay wala na sila.' Karon pagkahuman mamatay si Herodes, ania, usa ka anghel sa Ginoo misiugda kang Jose sa Egipto sa usa ka damgo, nga nagaingon, 'Tumindog ka, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug adtoa ang yuta sa Israel, kay ang mga nangita sa kinabuhi sa Bata nangamatay na.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug miadto sa yuta sa Israel. Apan sa dihang nadungog niya nga si Archelaus nagahari sa Judea sa dapit sa iyang amahan nga si Herodes, nahadlok siya nga moadto didto; apan sa dihang nakadawat siya og pahibalo sa damgo, mibalik siya sa rehiyon sa Galilea. Ug pag-abot niya, nagpuyo siya sa usa ka lungsod nga ginganlan Nazaret, aron matuman ang gisulti sa mga propeta nga siya pagatawgon nga Nazareo.
Mateo 2:13–23
Ayaw kami biyai hangtod sa katapusan tungod sa imong ngalan, ug ayaw putla ang imong pakigsaad.
Ayaw kuhaa ang Imong kaluoy gikan kanamo alang kang Abraham nga imong gihigugma, alang kang Isaac nga imong sulugoon, ug alang kang Israel nga imong balaan. Dan 3:34,35
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: O Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunawag: Amen.
Niining adlawa ang Birhen mipahawa aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipay ka, O uniberso, sa pagpamati niini, / ug himoa siyang himayaon, kauban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Siya nga mipili nga magpakita alang kanato – / ang bata, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ginoo, kaluy-on kami. (40)
Kristo Diyos, nga sa tanang panahon ug sa matag takna nagadawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing mapinanggaon, nga nagahigugma sa mga matarong ug nagaluoy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan pinaagi sa saad sa umaabot nga mga panalangin! O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo karong takna ug idirekta ang among kinabuhi sumala sa Imong mga sugo: balaana ang among mga kalag, limpyoha ang among mga lawas, usisaa ang among mga tuyo, limpyoha ang among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kadaut ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga kadak-on sa himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
Ginoong Jesu-Cristo, among Dios, mapailubon sa among mga sala ug nga nagdala kanamo hangtod karon, sa dihang, nagbitay sa kahoy nga nagahatag kinabuhi, gipakita Nimo sa maalamon nga tulisan ang dalan paingon sa ganghaan sa paraiso ug, pinaagi sa kamatayon, gilaglag Nimo ang kamatayon. Kaluy-i kami, imong makasasala ug dili takus nga mga sulugoon, kay nakasala kami ug nakahimo og dautan, ug dili kami takus nga itas ang among mga mata aron tan-awon ang kahitas-an sa langit; kay among gibyaan ang dalan sa pagkamatarong ug among gisunod ang mga tinguha sa among kasingkasing. Apan among gihangyo ang Imong walay sama nga kaayo: kaluy-i kami, O Ginoo, sumala sa kadagatan sa Imong kaluoy, ug luwasa kami tungod sa Imong balaan nga ngalan, kay ang among mga adlaw napuno sa kawalay pulos. Luwasa kami gikan sa kamot sa kaaway ug pasayloa kami sa among mga sala, ug patia ang among makalaut nga panghunahuna, aron, sa pagbiya namo sa daang pagkatawo, masul-oban namo ang bag-ong pagkatawo ug mabuhi alang Kanimo, among Ginoo ug Manunulondon. Ug busa, sa pagsunod namo sa Imong mga sugo, makab-ot namo ang dapit sa walay katapusang pahulay, diin nagpuyo ang tanan nga malipayon. Kay Ikaw gayud ang kalipay ug pagdayeg sa mga nagahigugma Kanimo, Kristo nga among Dios, ug Kanimo among gipasaka ang himaya, uban sa Imong Amahan nga walay sinugdan, ug sa Imong labing balaan, maayo ug nagahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa mga katuigan. Amen.
Panalangini ang Ginoo, O akong kalag, ug ang tanan nga anaa sa sulod nako, ang Iyang balaan nga ngalan. Panalangini ang Ginoo, O akong kalag, ug ayaw kalimti ang tanan Niyang mga kaayohan: Gipasaylo Niya ang tanan nimong mga kalapasan, giayo Niya ang tanan nimong mga sakit, gipagawas Niya ang imong kinabuhi gikan sa pagkaguba, gikoronahan ka Niya sa mahigugmaong-kaluoy ug malumo nga kaluoy, ug gipahimuot Niya ang imong tinguha sa maayong mga butang—aron ang imong pagkabatan-on mobalik sama sa agila. Ang Ginoo nagpakita og kaluoy ug hustisya sa tanan nga ginadumtan. Gipadayag Niya ang Iyang mga dalan kang Moises, ug ang Iyang mga tuyo sa mga anak sa Israel. Ang Ginoo malumo ug maloloy-on, hinay sa kasuko ug daghan sa matinud-anong gugma; dili Siya maglagot hangtod sa kahangturan, ni itago Niya ang Iyang kasuko hangtod sa walay katapusan. Wala Siya magsilot kanato sumala sa atong mga dautang buhat, ni magbayad kanato sumala sa atong mga sala; kay sama sa kataas sa langit ibabaw sa yuta, dako kaayo ang kalooy sa Ginoo ngadto sa mga nagahadlok kaniya; sama sa kahilayo sa sidlakan gikan sa kasadpan, ingon ana kalayo iyang gipahilayo gikan kanato ang atong mga dautang buhat. Sama sa pagkahabog-kasingkasing sa amahan sa iyang mga anak, mao usab ang pagkahabog-kasingkasing sa Ginoo sa mga nagahadlok kaniya; kay nahibalo siya sa atong pagkahimong tawo; hinumduman niya nga kita mga abog. Ang tawo sama sa hilamon; ang iyang mga adlaw sama sa bulak sa uma—malumo kini; kay ang gininhawa nga anaa kaniya mohunong—ug dili na siya, ug dili na niya hinumduman ang iyang dapit. Apan ang kalooy sa Ginoo magpabilin hangtod sa kahangturan sa mga nagahadlok kaniya, ug ang iyang pagkamatarong sa mga apo sa mga nagabantay sa iyang pakigsaad ug nagahinumdum sa iyang mga sugo aron buhaton kini. Ang Ginoo nagtukod sa iyang trono sa langit, ug ang iyang gingharian nagdumala sa tanan. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga anghel, nga gamhanan sa kusog, nga nagatuman sa iyang pulong sa diha-diha nga madungog nila ang tingog sa iyang mga pulong. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga kawal, kamong iyang mga sulugoon, nga nagatuman sa iyang kabubut-on. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga buhat, sa matag dapit sa iyang pagpanag-iya. Panalangini ang Ginoo, O akong kalag!
Kahimaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Dayegon ang Ginoo, O akong kalag. Pagadayegon ko ang Ginoo sa tibuok nakong kinabuhi; magaawit ko sa akong Dios samtang buhi pa ko. Ayaw pagsalig sa mga prinsipe, sa mga anak sa tawo, nga walay kaluwasan: kon mopalagpot ang iyang espiritu, mobalik siya sa yuta; niadtong adlawa, ang tanan niyang mga plano mahimong walay pulos. Bulahan ang tawo nga ang tabang mao ang Dios ni Jacob, nga ang paglaum naa sa Ginoo niyang Dios, nga nagbuhat sa langit ug yuta, sa dagat ug sa tanang naa niini, nga magpabilin ang pagkamatinud-anon hangtod sa kahangturan, nga naghatag ug hustisya sa mga ginadumtan, nga nagahatag ug pagkaon sa mga gugut; Gipalaya sa Ginoo ang mga bihag; gihatagan sa Ginoo ug panan-aw ang mga buta; gipasaka sa Ginoo ang mga nabungkag; gihigugma sa Ginoo ang mga matarong. Ginalikayan sa Ginoo ang langyaw; gidawat Niya ang ulila ug biyuda, apan gipapas Niya ang dalan sa mga dautan. Ang Ginoo magahari hangtod sa kahangturan, ang imong Dios, O Siyon, gikan sa henerasyon hangtod sa henerasyon.
Karon ug kanunay ug hangtod sa kalim-an sa mga kapanahonan. Amen.
Bugtong Anak ug Pulong sa Dios! / Imortal nga Usa, nga mipakita sa pagkamabuot alang sa among kaluwasan / nga magkatawo gikan sa Balaang Inahan sa Dios ug Kanunay nga Birhen Maria, / nga nahimong tawo nga walay kausaban ug gilansang sa krus sa , Kristo Dios, / nga pinaagi sa kamatayon gipapas ang kamatayon, / Usa sa Balaang Trinidad, / gipadayeg uban sa Amahan ug sa Espiritu Santo, luwasa kami.
Hinumdumi kami, O Ginoo, sa Imong Gingharian, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Bulahan ang mga kabos sa espiritu, kay ila ang Gingharian sa Langit.
Bulahan ang mga nagasubo, kay sila pagahupayon.
Bulahan ang mga malumo, kay panulondon nila ang yuta.
Bulahan ang mga nagagutom ug nagauhaw sa pagkamatarung, kay sila pagapahimugoson.
Bulahan ang maloloy-on, kay makadawat sila og kalooy.
Bulahan ang mga putli sa kasingkasing, kay makakita sila sa Dios.
Bulahan ang mga maghahatag og kalinaw, kay pagatawgon sila nga mga anak sa Dios.
Bulahan ang mga ginapanglutos tungod sa pagkamatarong, kay ila ang Gingharian sa Langit.
Bulahan ka inig pasipala sa mga tawo kanimo, inig paka-persekuta kanimo, ug inig sulti nila sa tanang matang sa dautang pulong batok kanimo nga bakak tungod kanako.
Maglipay ug magsaulog kamo, kay dako ang inyong ganti sa langit.
Gloria, karon pa gayud:
Hinumdumi kami, Ginoo, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Hinumdumi kami, O Ginoo, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Hinumdumi kami, O Balaan, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Ang langitnong koro nag-awit sa Iyang mga pagdayeg ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga Hukbo; ang langit ug ang yuta napuno sa Iyang himaya.
Salmot: Moanha kamo kaniya ug pagasilaw, ug dili kamo mapahiya.
Ang langitnong koro nag-awit sa Iyang mga pagdayeg ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga hukbo; ang langit ug ang yuta napuno sa Iyang himaya.
Gloria: Ang koro sa balaang mga anghel ug arkanghel, kauban ang tanang langitnong puwersa, nag-awit sa Iyang pagdayeg ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga hukbo, ang langit ug ang yuta napuno sa Iyang himaya.
Ug karon: [Kung gisaulog ang Liturhiya, dili basahon ang Kredohan, kondili magpadayon dayon sa: 'Pasayloa, balewalaa, ug pasayloa, O Dios, ang among mga sala:'
1. Nagtuo ako sa usa ka Dios, ang Amahan, ang Labaw nga Makagahum, ang Nagmugna sa langit ug yuta, sa tanang butang nga makita ug dili makita.
2. Ug sa usa ka Ginoo nga si Jesu-Kristo, Anak sa Dios, ang Bugtong Anak, nga gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, Kahay gikan sa Kahay, tinuod nga Dios gikan sa tinuod nga Dios, gipanganak, dili gihimo, nga usa ka kinaiya sa Amahan, pinaagi kaniya ang tanang butang gihimo.
3. Nga tungod kanato ug tungod sa atong kaluwasan, mibaba gikan sa langit, ug nahimong unod pinaagi sa Espiritu Santo sa Birhen Maria, ug nahimong tawo.
4. Nga gipako sa krus alang kanato sa panahon ni Poncio Pilato, nag-antos, ug gilubong.
5. Ug siya nabanhaw pag-usab sa ikatulong adlaw, sumala sa mga Kasulatan.
6. Misaka Siya sa langit, ug naglingkod sa tuo sa Amahan.
7. Ug Siya moanhi pag-usab sa himaya aron paghukman ang mga buhi ug ang mga patay, ug ang Iyang gingharian walay katapusan.
8. Ug sa Espiritu Santo, Ginoo, Magbuhion sa Kinabuhi, nga nagagikan sa Amahan, nga pagasimbaon ug pagahimayaon kauban sa Amahan ug sa Anak, ug nga namulong pinaagi sa mga propeta.
9. Sa usa ka balaan, katolika, ug apostolika nga Simbahan.
10. Gikilala ko ang usa ka Bunyag alang sa pagpasaylo sa mga sala.
11. Nagpaabut ako sa pagkabanhaw sa mga patay
12. ug sa kinabuhi sa umaabot nga kalibutan. Amen.]
Pasayloa, balewalaa ug pasagdi, O Dios, ang among mga sala, tinuyo man o dili tinuyo, nabuhat man sa buhat o sa pulong, nahibalo man o tungod sa kawalay-hibalo, sa gabii man o sa adlaw, sa hunahuna o sa paghunahuna – pasayloa kami sa tanan, ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Amahan namo, nga anaa sa langit! Bendisyonan unta ang Imong ngalan; Moabot unta ang Imong Gingharian; Matuman unta ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta sama sa pagkahitabo niini sa langit; Ihatag-a kanamo karong adlawa ang among adlaw-adlaw nga pan; ug pasayloa-a kami sa among mga utang, sama sa among pagpasaylo sa among mga mananagutang; ug ayaw-a kami itugyan sa tukso, kondili luwasa-a kami gikan sa dautan.
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Mambabasa: Amen.
Niining adlawa ang Birhen mipahawa aron manganak sa Walay Katapusan nga Pulong / sa usa ka langob, sa paagi nga dili masukod sa pulong. / Malipay ka, O uniberso, sa maong balita, / ug himoa siyang himayaon, kauban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / Siya nga mipili nga magpakita alang kanato – / ang sanggol, ang Walay Katapusan nga Dios.
Ginoo, kaluy-i kami. (40)
Labing Balaan nga Trinidad, konsubstansyal nga gahum, dili mabahin nga Gingharian, Tuburan sa tanang maayong butang, mahigugma usab kanako nga makasasala; lig-ona ug hayaga ang akong kasingkasing, ug kuhaa gikan kanako ang tanang hugaw; hayaga ang akong hunahuna, aron kanunay nakong dayegon, awitan og mga pagdayeg, simbahon ug isinggit: Usa ka Balaan, Usa ka Ginoo, si Jesu-Kristo, alang sa himaya sa Dios Amahan. Amen.
Kung gisaulog ang Liturhiya, ang pari mopahayag: 'Kaalam.' Ug kita moawit:
Angay gayud / nga paghimayaon Ka, O Inahan sa Dios, / kanunay nga bulahan ug walay sala, / ug Inahan sa atong Dios.
Pari: Labing Balaan nga Inahan sa Dios, luwasa kami!
Motubag kami: Gidayeg ka namo, nga labaw pa ka dungog kaysa sa mga Kerubin / ug labaw pa ka himaya kaysa sa mga Serapim, / nga nagburot sa Pulong sa Dios sa pagka-birhen, / tinuod nga Inahan sa Dios.
Pari: Himaya kanimo, Kristo among Dios: ug uban pa, ug among tapuson ang pagpa-pahawa.
[Kung walay Liturhiya, moingon kita: Pagpanalangin sa ngalan sa Ginoo karon ug hangtod sa walay katapusan. (3) Himaya, ug karon:
Panalanginan ko ang Ginoo sa tanang panahon; ang Iyang pagdayeg magpabilin kanunay sa akong mga ngabil. Maglipay pag-ayo ang akong kalag sa Ginoo – paminawa kini, kamo nga mapainubsanon, ug maglipay kamo. Dayegon nato ang Ginoo uban kanako, ug atong itas ang Iyang ngalan. Gipangita nako ang Ginoo, ug gitubag Niya ako; giluwas Niya ako gikan sa tanan nakong mga kabalaka. Duola kaniya ug kamo masidlak, ug dili mapasipala ang inyong mga nawong. Kining pobre nga tawo misinggit, ug gidungog siya sa Ginoo; giluwas siya sa tanan niyang mga kabalaka. Ang Anghel sa Ginoo nagpamutang sa palibot sa mga nagahadlok kaniya ug nagaluwas kanila. Tilawi ug tan-awa nga maayo ang Ginoo; bulahan ang tawo nga nagapanaliling kaniya. Hadloki ang Ginoo, kamong tanan niyang mga balaan, kay ang mga nagahadlok kaniya walay gipanginahanglan. Ang mga dato nangiryas ug nagagutom, apan kadtong nangita sa Ginoo dili magkulang sa bisan unsang maayong butang. Umari, mga anak ko, paminawa ako; tudloan ko kamo sa kahadlok sa Ginoo. Kinsa ang tawo nga nagtinguha sa pagkinabuhi, nga gustong makakita sa maayong mga adlaw? Ipahilayo ang imong dila sa dautan ug ang imong mga ngabil sa limbong nga pulong. Likay sa dautan ug buhata ang maayo; pangitaa ang kalinaw ug sundi kini: ang mga mata sa Ginoo anaa sa mga matarong, ug ang Iyang mga dalunggan abli sa ilang pag-ampo; apan ang nawong sa Ginoo batok sa mga nagabuhat sa dautan, aron mapapas ang ilang handumanan gikan sa yuta. Ang mga matarong misinggit, ug ang Ginoo namati kanila; Giluwas sila sa Ginoo gikan sa tanan nilang mga kasakit . Ang Ginoo duol sa mga nabungkag ang kasingkasing ug luwason ang mga mapainubuson sa espiritu. Ang mga matarong daghan ang kasakit, apan luwason sila sa Ginoo gikan niini tanan. Gikuptan sa Ginoo ang tanang bukog nila; walay usa niini ang mabali. Ang kamatayon mao ang bahin sa daotan, ug ang mga nagdumot sa matarong mahulog sa sala. Luwason sa Ginoo ang kalag sa Iyang mga sulugoon, ug walay bisan kinsa nga nagasalig kaniya ang mahulog sa sala.
Patriarka Germanus: Umari, maglipay kita sa Ginoo, / samtang atong ipahayag kining misteryo nga ania karon: / ang bungbong nga nagbulag kanato gikan sa Dios gipaguba na, / ang nagdilaab nga espada napaling, / ug ang mga Kerubin misalikway gikan sa Kahoy sa Kinabuhi, / ug ako makatagamtam sa mga panalangin sa Paraiso, / diin ako gipahawa tungod sa pagsuway. / Kay ang dili mausab nga Hulagway sa Amahan / ug ang Imprinta sa Iyang kahangturan / nagporma sa pagkaulipon, / nga nanggawas gikan sa Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon / nga wala mag-antos og bisan unsang kausaban. / Kay nagpabilin Siya nga mao gihapon – ang tinuod nga Dios, / ug gisul-ob Niya ang wala Niya kaniadto, / nahimong tawo tungod sa gugma alang sa katawhan. / Mosinggit kita kaniya: / 'O Dios, nga natawo gikan sa Birhen, kaluy-i kami!' (2)
Anatolius: Sa pagkahimugso sa Ginoong Hesus gikan sa Balaang Birhen, / ang tibuok kalibutan nahanaw: / ang mga magbalantay mitukar sa ilang plawta ug ang mga Magi misimba, / ang mga anghel mitugtog – apan si Herodes nabalaka, / nga ang Dios napakita sa unod, / ang Manluluwas sa atong mga kalag. (2)
Iyamang Ginoo, Kristo Dios, / – ang Gingharian sa tanang kapanahonan, / ug ang Imong pagdumala hangtod sa matag kaliwatan ug henerasyon. / Naging tawo Ka pinaagi sa Espiritu Santo / ug nahimong tawo gikan sa kanunay-birhen nga si Maria, / Gihayag Mo kami pinaagi sa Imong pag-abot, Kristo Dios. / Kahayag gikan sa Kahayag, sinag sa Amahan, / gipahayag Nimo ang tanang binuhat. / Ang tanan nga naghingos nagdayeg Kanimo, / Hulagway sa himaya sa Amahan. / Ikaw nga mao ug nga una pa sa tanang butang / ug nga misidlak gikan sa Birhen, kalooy-i kami! (2)
Unsa man among ihalad kanimo nga gasa, O Kristo, / tungod kay ikaw nagpakita sa yuta ingon tawo alang kanamo? / Kay ang matag binuhat nga imong gimugna / naghalad ug pasalamat kanimo: / ang mga anghel – usa ka kanta, ang langit – usa ka bitoon, / ang mga Magi – mga gasa, ang mga magbalantay – katingala, / ang yuta – usa ka langob, ang kamingawan – usa ka sabnita, / ug kami – ang Birhen nga Inahan. / Dios nga walay katapusan, kalooy-i kami! (2)
Gloria, ug karon, ang samang tingog ni Cassius: Sa dihang si Augusto nahimong bugtong magmamando sa yuta, / nahunong ang kadaghan sa mga magmamando sa taliwala sa mga tawo; / ug pinaagi sa Imong Inkarnasyon gikan sa putli nga Birhen / gipapas ang idolatrikong politeismo. / Ang mga nasud misumite sa usa ka yutang gingharian, / ug ang mga katawhan mituo sa usa ka paghari sa Pagkadiyosnon. / Ang mga katawhan giparehistro pinaagi sa sugo ni Cesar, / ug kita, ang mga matinud-anon, narekord usab sa ngalan sa Pagkadiyosnon / – Ikaw, among Dios nga nahimong tawo. / Dako ang Imong kaluoy, O Ginoo; himaya kanimo!
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa sa pista uban sa mga tropario ug stichera.
Kung ang gabii sa Pagkahimugso ni Kristo mahulog sa Biyernes, ang prokeimenon ginaawit: 'Kinsa ang Dios nga dako sama sa atong Dios?' uban sa mga stichera niini; ang prokeimenon para sa maong adlaw mismo wala'y ginaawit.
Sa sinugdan gimugna sa Dios ang langit ug ang yuta. Karon ang yuta walay porma ug walay sulod, ug kangitngit ang naglab-ot sa kalawoman, ug ang Espiritu sa Dios naglutaw-lutaw ibabaw sa mga tubig. Ug miingon ang Dios, 'Magkadan-ag.' Ug nangadan-ag. Ug nakita sa Dios nga maayo ang kahayag, ug gibulag sa Dios ang kahayag gikan sa kangitngit. Ug gitawag sa Dios ang kahayag nga 'adlaw', ug ang kangitngit gitawag Niya nga 'gabii'. Ug nahimong gabii, ug nahimong buntag: ang unang adlaw. Ug miingon ang Dios, 'Maghimo og kalangitan sa tunga-tunga sa mga tubig, ug kini magbulag sa mga tubig gikan sa mga tubig.' Ug nahimo kini. Ug gihimo sa Dios ang kalangitan, ug gibulag sa Dios ang mga tubig nga naa sa ilawom sa kalangitan gikan sa mga tubig nga naa sa ibabaw sa kalangitan. Ug gitawag sa Dios k , ang kalangitan nga 'langit'. Ug nakita sa Dios nga maayo kini. Ug nahimong gabii, ug nahimong buntag: ang ikaduhang adlaw. Ug miingon ang Dios, 'Tipuon ang mga tubig sa ilawom sa kalangitan ngadto sa usa ka dapit, ug magpakita ang uga nga yuta.' Ug nahimo gayud. Ang mga tubig sa ilawom sa kalangitan natipon sa ilang mga dapit, ug nagpakita ang uga nga yuta. Gitawag sa Dios ang uga nga yuta nga 'yuta', ug ang natipong mga tubig gitawag Niya nga 'dagat'. Ug nakita sa Dios nga kini maayo. Ug miingon ang Dios, 'Pasagdi nga ang yuta magbunga ug tanom: hilamon nga magbunga ug liso sumala sa kaugalingong matang niini, ug mga kahoy nga magbunga ug bunga nga adunay liso sa sulod niini, ang matag-usa sumala sa kaugalingong matang niini, dinhi sa yuta.' Ug nahimo gayud. Nagpatubo ang yuta ug tanom: mga sagbot nga nagbunga ug liso sumala sa ilang matang, ug mga kahoy nga nagbunga ug liso sa sulod sa bunga, ang matag-usa sumala sa ilang matang, sa ibabaw sa yuta. Ug nakita sa Dios nga maayo kini. Ug nahimong gabii, ug nahimong buntag: ikatulong adlaw.
Genesis 1:1–13
Ang Espiritu sa Dios miabot kang Balaam, ug sa pagsugod sa iyang orakulo, miingon siya: 'Kaanyag sa imong mga puloy-anan, O Jacob, ang imong mga tolda, O Israel: sama sa landong nga mga walog, sama sa mga tanaman sa daplin sa suba, sama sa mga tolda nga gitukod sa Ginoo, ug sama sa mga sedro sa daplin sa tubig.' Usa ka tawo ang mogawas gikan sa iyang kaliwatan, ug makab-ot niya ang daghang mga nasud; ang iyang gingharian pagataason [labaw kang Gog] ug motubo [ang iyang gingharian]. Gipagawas siya sa Dios gikan sa Ehipto; ang iyang himaya sama sa usa ka unikorn: kan-on niya ang mga tribo sa iyang mga kaaway, ug kan-on niya ang ilang tambok, ug sa iyang mga pana patyon niya ang kaaway. Naga-higda siya ug nagapahulay sama sa usa ka leon ug sama sa usa ka leon nga anak: kinsa may makapukaw kaniya? Bulahan ang mga nagapanalangin kanimo, ug tinamakan ang mga nagatamakan kanimo! Mosidlak ang usa ka bitoon gikan kang Jacob, ug motindog ang usa ka tawo gikan sa Israel; iyang pagapukpukon ang mga prinsipe sa Moab ug pagalagson ang tanang anak sa Ziph. Ug ang Edom mahimong panulondon, ug si Esau, ang iyang kaaway, mahimong panulondon; apan ang Israel nagpaila sa iyang gahum!'
Numero 24:2–3, 5–9, 17–18
'Niadtong mga adlaw,' ingon sa Ginoo, 'tipuon ko ang gipisil ug dawaton ang gisalikway, ug kadtong akong gipahilayo. Himoon nako ang gipisil nga usa ka nahabilin ug ang gisalikway nga usa ka gamhanang nasud, ug ang Ginoo magahari kanila sa Bukid sa Sion gikan karon hangtod sa walay katapusan. Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Ug ikaw, Bethlehem, balay sa Ephratah, bisan pa ikaw gamay sa mga kaliwatan sa Juda, gikan kanimo mogawas alang kanako ang usa nga mahimong magmamando sa Israel, ug ang iyang gigikanan sukad pa sa unang panahon, sukad pa sa karaang mga adlaw.' Busa, iyang luwason sila hangtod sa panahon nga ang inahan manganak; unya ang nahabilin sa Iyang mga igsoon mobalik sa mga anak sa Israel. Siya motindog ug magbantay, ug ang Ginoo mag-umol sa Iyang panon sa kusog; ug sila magpuyo sa himaya sa ngalan sa Ginoo nga ilang Dios, kay Siya karon pagataason hangtod sa katapusan sa yuta.
Miqueas 4:6–7; 5:2–4
Ikaw natawo sa tinago sa usa ka langob, / apan ang langit nagpahayag Kanimo sa tanan, sama sa kaugalingon niini nga mga ngabil, / nagpadala og usa ka bitoon, O Manluluwas; / ug gidala ang mga Magi ngadto Kanimo, / nga nagsimba Kanimo uban sa pagtuo. / Kaluy-i kami pinaagi kanila!
Ang koro mo-awit sa maong troparion.
Magbabasa: Ang iyang mga pundasyon naa sa mga balaan nga bukid. Gihigugma sa Ginoo ang mga ganghaan sa Siyon labaw pa sa tanang puloy-anan ni Jacob. Mahanungdanon nga mga butang ang gisulti mahitungod kanimo, O Siyudad sa Dios. Akong hisgutan si Rahab ug Babilonia sa mga nakaila kanako.
Salmo 86:1–4a
Koro: Ug Gidala Niya ang mga Magi kanimo, / nga nagsimba kanimo uban sa pagtuo. / Kaloy-i kami uban kanila.
Magbabasa: Ug tan-awa, ang mga hari sa yuta, ang Tiro, ug ang katawhan sa Etiyopya—ana sila didto. 'Ina nga Siyon!'—ingon sa usa ka tawo; ug usa ka Tawo ang natawo niini, ug ang Labing Labaw mismo ang nagtukod niini.
Salmo 86:4b–5
Koro: Ug ang mga Magi gidala ngadto Kanimo, / nga nagasimba Kanimo uban sa pagtuo. / Kaluy-i kami uban kanila.
Magbasa: Ipahibalo kini sa Ginoo sa taliwala sa mga nasud, ug sa mga magmamando nga anaa sa ilang taliwala. Kay ang tanan nga malipay makakaplag sa ilang puloy-anan sa Imo. Salmo 86:6–7
Koro: Ug ang mga Magi gidala ngadto Kanimo, / nga nagasimba Kanimo uban sa pagtuo. / Kaluy-i kami uban kanila.
Magbasa: Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Koro: Ug ang mga Magi gidala ngadto Kanimo, / nga nagsimba Kanimo uban sa pagtuo. / Kaloy-i kami uban kanila.
Magbabasa: Karon ug kanunay hangtod sa katuigan sa katuigan. Amen.
Koro: Ug ang mga Magi gidala ngadto Kanimo, / nga nagsimba Kanimo uban sa pagtuo. / Kaluy-i kami uban kanila.
Magbabasa: Ikaw natawo sa tinago sa usa ka langob, / apan ang langit nagpahayag kanimo sa tanan, daw sa kaugalingon niini nga tingog, / nagpadala og usa ka bitoon, O Manluluwas;
Ug siya mismo ang nag-awit sa katapusan sa troparion: 'Ug Gidala Mo ang mga Magi kanimo, / nga nagasimba kanimo uban sa pagtuo. / Kaluy-i kami uban kanila!'
Ug nagpadayon siya sa pagbasa sa mga pagbasa para sa pista:
Ingon ani ang giingon sa Ginoo: Usa ka sanga ang moturok gikan sa gamot ni Jesse, ug usa ka sapungay ang moturok gikan sa iyang mga gamot; ug ang Espiritu sa Ginoo magapahulay kaniya: ang Espiritu sa kinaadman ug pagsabot, ang Espiritu sa tambag ug gahum, ang Espiritu sa kahibalo ug kahadlok sa Ginoo; ang Espiritu sa kahadlok sa Ginoo mopuno kaniya: Dili siya mohukom sumala sa iyang makita sa iyang mga mata, ni mosilot sumala sa iyang madungog sa iyang mga dalunggan; kondili iyang hukman ang mapainubsanon uban sa matarong nga paghukom, ug iyang pasanginlan ang gamhanan sa yuta uban sa pagkamatarong; ug iyang hampakon ang yuta sa pulong sa iyang baba, ug sa Espiritu sa iyang mga ngabil iyang patyon ang dautan. Ang Iyang hawak gisapot sa pagkamatarung, ug ang Iyang mga kilid sa pagkamatinud-anon. Ang lobo magpuyo uban sa karnero, ug ang pardo mohigda uban sa kanding; ang bisiro ug ang toro ug ang leon mag-uban sa pagkaon, ug usa ka gamay nga bata ang magdala kanila. Ang toro ug ang oso mag-uban sa pagkaon, ug ang ilang mga anak mag-uban sa paghigda; ug ang leon ug ang baka magkaon og dayami nga mag-uban. Ug ang usa ka gamay nga bata isulod ang iyang kamot sa lungib sa bitin nga makamandag ug sa salag sa mga anak niini; ug dili sila makasakit o makaguba sa tibuok Akong balaan nga bukid; kay ang yuta mapuno sa kahibalo sa Ginoo, sama sa pagtabon sa tubig sa dagat. Ug niadtong adlawa ang Gamot ni Jesse ug ang Usa nga mosidlak aron maghari sa mga nasud: kaniya magasalig ang mga nasud, ug ang Iyang kapahulayan mahimong himaya!
Isaias 11:1–10
Mao kini ang atong Dios; walay sama Niya. Gihimo Niya ang tanang agianan sa kahibalo ug gihatag kini kang Jacob, Iyang sulugoon, ug kang Israel, Iyang hinigugma. Pagkahuman niana, nagpakita Siya sa yuta ug nagpuyo taliwala sa katawhan. Mao kini ang basahon sa mga sugo sa Dios ug ang balaod nga magpabilin hangtod sa kahangturan. Ang tanan nga magtuman niini mosulod sa kinabuhi, apan ang mga mobiya niini mamatay. Balik, Jacob, ug dakpa kini; lakaw sa kahayag sa kahayag niini. Ayaw ihatag ang imong himaya sa lain, ni ang maayo para kanimo sa langyaw nga katawhan. Bulahan kita, Israel, kay nasayud kita unsay makapahimuot sa Dios.
Baruk 3:36–38; 4:1–4
Miingon si Daniel kang Nebucadnezzar: 'O hari, nagtan-aw ka, ug ania, usa ka estatwa; kana nga estatwa dako kaayo, ug ang hitsura niini katingalahan. Mitindog kini sa imong atubangan, ug makalilisang ang hitsura niini. Ang estatwa adunay ulo nga puro bulawan, ang mga bukton, dughan ug mga hita pilak, ang tiyan ug mga hita bronse, ang mga binti puthaw, ug ang mga tiil bahin puthaw ug bahin luwad. Gitan-aw nimo hangtud nga giputol ang usa ka bato gikan sa bukid nga walay tabang sa tawo, ug kini mibangga sa estatwa sa tiilan nga puthaw ug luwad, ug gipisag-pisag kini hingpit hangtud nahimong abog. Unya sa kalit, ang luwad, puthaw, bronse, pilak ug bulawan nahimong abog, ug nahisama sa abog sa salog sa pag-ayam sa ting-init; gidala sila sa hangin, ug wala nay bisan gamay nga bakas nga makita; apan ang bato nga mibangga sa estatwa nahimong usa ka dakong bukid ug napuno ang tibuok yuta. Mao kini ang damgo; ug isulti namo sa hari ang kahulugan niini: ang Dios sa langit magtukod og usa ka Gingharian nga dili gayud mapukan, ug ang Iyang Gingharian dili ipasa ngadto sa lain nga katawhan ; ug pagagisi-gision ug pagatibulaagon niini ang tanang gingharian, samtang kini mismo magpabilin hangtod sa kahangturan—sama sa imong nakita nga usa ka bato giputol gikan sa bukid nga walay tabang sa tawo ug gipisil ang luwad, puthaw, bronse, pilak ug bulawan. Ang Labawng Dios gipahibalo sa hari ang mahitabo pa sa umaabot. Ug tinuod kini nga damgo, ug kasaligan ang paghubad niini!
Dan 2:31–36, 44–45
Nipasidlak Ka, O Kristo, gikan sa Birhen, / ang dili-mahanakop nga Adlaw sa Pagkamatarong, / ug usa ka bitoon nagtudlo Kanimo, / Ikaw Nga Dili Masulod apan nasulod sa usa ka langob, / nga nagdala sa mga Maghihimo sa pagsimba Kanimo. / Uban kanila ginadayeg Ka namo: / 'Managhatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Ang koro mo-awit sa maong troparion.
Magbabasa: Ang Ginoo mipahimutang sa Iyang trono; Siya nagsul-ob sa kahimayaan; ang Ginoo nagbisti sa Iyang gahum, kay Iyang gitukod ang kalibutan, ug kini dili matandog. Sukad niadto ang Imong trono natukod na; Ikaw gikan pa sa unang panahon
. Salmo 92:1, 2
Koro: Kay gidala Nimo ang mga Magi aron mosimba Kanimo. / Kauban nila ginadayeg ka namo: / 'Managahatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Magbasa: Ang mga suba nagpataas sa ilang tingog, O Ginoo, ang mga suba nagpataas sa ilang tingog; ang mga suba magpataas sa ilang agos gikan sa dagundong sa daghang tubig. Salmo 92:3
Koro: Gidala Nimo ang mga Magi aron mosimba Kanimo. / Kauban nila, ginadayeg ka namo: / 'Maghahatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Magbabasa: Gamhanan ang mga balud sa dagat; gamhanan ang Ginoo sa kahitas-an. Ang imong mga pagpamatuod kasaligan kaayo; ang pagkabalaan angay sa imong balay, Ginoo, hangtod sa kahangturan. Salmo 92:4b, 5
Koro: Gidala Nimo ang mga Magi aron mosimba Kanimo. / Kauban nila, among ginadayeg Ka: / 'Maghahatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Magbasa: Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Koro: Pagkahuman nimo paggiyahan ang mga Magi aron mosimba kanimo. / Kauban nila among ginadayeg ka: / 'Maghahatag sa Kinabuhi, himaya kanimo!'
Magbabasa: Karon ug kanunay hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan. Amen.
Koro: Gidala Nimo ang mga Magi aron mosimba Kanimo. / Kauban nila, ginadayeg ka namo: / 'Maghahatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Magbabasa: Nipasidlak Ka, O Kristo, gikan sa Birhen, / ang dili-materyal nga Adlaw sa pagkamatarong, / ug ang bitoon nagtudlo Kanimo, / Ikaw nga Dili Masulod, apan nasulod sa usa ka langob.
Ug siya mismo ang mo-awit sa katapusan sa tropario: Gidala Nimo ang mga Magi aron mosimba Kanimo. / Uban kanila, ginadayeg ka namo: / 'Ikaw nga Tagahatag sa Kinabuhi, himaya Kanimo!'
Ug nagpadayon siya sa mga pagbasa para sa pista:
Adunay usa ka Bata nga natawo kanato, usa ka Anak ang gihatag kanato; ang pagdumala magpuyo sa Iyang abaga; ug ang Iyang ngalan pagatawgon nga: Anghel sa Dako nga Tigtigom, Katingalahang Magtatambag, Gamhanang Dios, Prinsipe sa Kalinaw, Maghuhari sa Umaabot nga Panahon, Amahan sa Umaabot nga Panahon; kay ako magdala og kalinaw sa mga maghuhari: kalinaw ug kahimsog kaniya! (Ug) ang Iyang gingharian magadako, ug ang Iyang kalinaw walay katapusan sa trono ni David ug sa Iyang gingharian, aron itukod kini ug suportahan kini uban sa hustisya ug pagkamatarong sukad karon ug hangtod sa walay katapusan. Ang kadasig sa Ginoo sa mga panon sa langit maoy makatuman niini!
Isaias 9:6–7
Gipadayon sa Ginoo ang Iyang pakig-istorya kang Ahaz, nga nagaingon, 'Mangayo ka ug timaan gikan sa Ginoo nga imong Dios, bisan sa kalawom o sa kataas.' Ug miingon si Ahaz, 'Dili ko mangayo, ni mosulay ko sa Ginoo!' Unya miingon si Isaias, 'Paminawa karon, O panimalay ni David! Dili pa ba igo kanimo ang pagsulay sa mga tawo? Ug giunsa man nimo pagsulay sa Ginoo? Busa ang Ginoo mismo ang magahatag kaninyo og timaan: tan-awa, ang usa ka birhen magdalit ug mag-anak og Anak nga lalaki, ug pagatawgon nila ang iyang ngalan nga Emmanuhel. Mokaon siya og mantikilya ug dugos; sa dili pa siya makahibalo o makapili tali sa maayo ug dautan, mopili siya sa maayo: kay sa dili pa mailhan niining Bata ang maayo o dautan, dili na siya mosugot sa dautan aron mopili sa maayo.' Ug miingon ang Ginoo kanako: 'Kuhaa alang sa imong kaugalingon ang usa ka bag-ong, dako nga rolyo, ug isulat kini gamit ang panaklong sa tawo nga ang pagpanakod sa mga gipangpanakod mahitabo sa dili madugay – kay nahitabo na kini. Ug itudlo isip akong mga saksi ang matinud-anong mga tawo: si Uria nga pari ug si Zacarias, anak ni Baracia.' Ug miadto ako sa Propetesa, ug siya naburos ug nanganak og usa ka Anak. Ug miingon ang Ginoo kanako: 'Tawga ang iyang ngalan nga "Kuhaa dayon, Panakaw dayon", kay sa dili pa makat-on ang Bata sa pagtawag og "Amahan" o "Ina", iyang dakpon ang gahum sa Damasco ug ang mga gipanguha sa Samaria sa atubangan sa Hari sa Asiria.' Ang Dios anaa uban kanato – magmatngon kamo, O mga nasud, ug mosumite; paminawa, kamong tanan sa mga tumoy sa yuta. O kamo nga gamhanan, mosumite kamo: kay kon makigsangka kamo pag-usab, mapildi kamo pag-usab. Ug bisan unsang tambag nga inyong buhaton, pagawagtangon sa Ginoo; bisan unsang pulong nga inyong isulti, dili kini magbarug nga lig-on alang kaninyo, kay ang Dios anaa uban kanato!
Isaias 7:10–16; 8:1–4, 8–10
Pagkahuman sa ikawalong parumia, ang Gamay nga Ektenia, ug pagkahuman sa pag-awit sa pari, ang Trisagion.
Miingon ang Ginoo kanako: 'Ikaw ang akong Anak; / karong adlawa gipanganak tika.'
Bersikulo: Hangyoa Ako, ug ihatag Ko kanimo ang mga nasud nga panulondon, ug ang katapusan sa yuta nga panag-iya. Salmo 2:8b, 9
Ang Dios, nga kaniadto misulti sa atong mga amahan sa daghang paagi ug sa nagkalain-laing matang pinaagi sa mga propeta, karon sa katapusang mga adlaw misulti kanato pinaagi sa Iyang Anak, nga Iyang gitudlo nga manununod sa tanang butang, ug pinaagi kaniya usab gihimo Niya ang mga kapanahonan. Siya, nga mao ang kahayag sa Iyang himaya ug tukmang hulagway sa Iyang pagka-Diyos, ug nagpamalaod sa tanang butang pinaagi sa pulong sa Iyang gahum, pagkahuman nga Siya mismo ang nakahuman sa paghinlo sa atong mga sala, mipungko sa tuo sa Kahimayaan sa kahitas-an, nahimong labaw pa kaysa mga anghel ingon sa Ngalan nga Iyang napanunod nga labaw pa kaayo kay sa ila. Kay kang kinsa sa mga anghel ang miingon gayud sa Dios: 'Ikaw ang akong Anak; karong adlawa gipanganak tika'? Ug usab: 'Ako mahimong iyang Amahan, ug siya mahimong akong Anak'? Ug usab, sa dihang iyang gipaila ang Unang Natawo sa uniberso, miingon Siya: 'Ug pasimba siya sa tanang anghel sa Dios'. Ug mahitungod sa mga anghel miingon Siya: 'Ang Iyang mga anghel espiritu, ug ang Iyang mga sulugoon nagdilaab nga kalayo' – apan mahitungod sa Anak: 'Ang imong trono, O Dios, hangtod sa kahangturan; ang scepter sa pagkamatarong mao ang scepter sa imong gingharian. 'Gihigugma Nimo ang pagkamatarong ug gikaligtaan ang kadautan; busa, O Dios, gipahiran ka sa Dios sa lana sa kalipay nga labaw pa sa imong mga kauban.' Ug: 'Sa sinugdan, Ginoo, imong gitukod ang mga basihanan sa kalibutan, ug ang langit mao ang buhat sa imong mga kamot; kini mawala, apan ikaw magpabilin; ug kini tanan maluma sama sa bisti; sama sa bado, imong itupi kini, ug kini mausab. Apan ikaw mao gihapon, ug ang imong mga katuigan dili mahurot.'
Pagbasa 303: Hebreo 1:1–12
[Sa Sabado, sa Liturgiya nga gisaulog nga bulag gikan sa Vespers, Pagbasa 207.]
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: 'Lingkod sa akong too hangtod akong himoon ang imong mga kaaway nga salog sa imong mga tiil.'
Bersikulo: Ipadala kanimo sa Ginoo ang scepter sa gahum gikan sa Siyon—ug magahari ka taliwala sa imong mga kaaway!
Verse: 'Gipanganak tika gikan sa sabakan, sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon,' – ang Ginoo nanumpa, ug dili Niya usbon ang Iyang hunahuna. Salmo 109:1, 2, 3b
Niadtong mga adlaw, usa ka sugo ang gipagawas ni Cesar Augusto alang sa usa ka census sa tibuok kalibutan. Mao kini ang unang census nga gihimo samtang si Quirinius gobernador sa Siria. Ug ang tanan miadto aron iparehistro, ang matag-usa sa iyang kaugalingong lungsod. Busa si Jose usab mibyahe gikan sa Galilea, sa lungsod sa Nazaret, paingon sa Judea, sa lungsod ni David nga gitawag nga Betlehem, kay siya gikan sa panimalay ug kaliwatan ni David, aron iparehistro uban ni Maria, ang iyang ipangasawa nga nagpaabot og anak. Samtang naa sila didto, miabot ang panahon sa iyang pagpanganak. Ug nanganak siya sa iyang panganay nga Anak; giputos niya kini sa mga lampin ug gibutang sa sabnita, kay wala nay luna para kanila sa panimalay. Ug aduna didto sa maong dapit mga magbalantay sa karnero nga nagpuyo sa gawas sa uma ug nagbantay sa ilang panon sa karnero sa gabii. Ug tan-awa, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kanila, ug ang himaya sa Ginoo misidlak sa ilang palibot, ug sila nahadlok kaayo. Ug miingon kanila ang anghel, 'Ayaw kamo kahadlok; kay tan-awa, nagdala ako kaninyo og maayong balita sa dakong kalipay nga alang sa tanan nga katawhan: kay karong adlawa sa siyudad ni David natawo kaninyo ang usa ka Manluluwas, nga mao si Cristo ang Ginoo. Ug kini ang timaan kaninyo: makakaplag kamo og usa ka bata nga giputos sa lampin ug naghigda sa sabnita.' Ug kalit lang, uban sa anghel, mitungha ang daghang panon sa langitnong hukbo, nga nagdayeg sa Dios ug nag-ingon: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, ug maayong kabubut-on sa mga tawo!' Ug nahitabo nga sa dihang ang mga anghel mibulag kanila paingon sa langit, ang mga magbalantay sa karnero miingon sa usag usa, 'Munta kita sa Bethlehem aron makita nato kini nga butang nga nahitabo, nga gipahibalo kanato sa Ginoo.' Ug sila midali-dali ug nangita kang Maria ug kang Jose, ug sa Bata nga naghigda sa sabakan. Pagkahuman nila Siyang makita, ilang gisulti ang mensahe nga gihatag kanila mahitungod niining Bata. Ug ang tanan nga nakadungog niini natingala sa gisulti sa mga magbalantay. Apan si Maria nagpamulandong sa tanang mga pulong niini sa iyang kasingkasing. Ug ang mga magbalantay mibalik, naghimaya ug nagdayeg sa Dios tungod sa tanan nilang nadungog ug nakita, sumala sa gisulti kanila.
Lucas 2:1–20
[Sa Sabado, sa Liturhiya nga gisaulog nga bulag gikan sa Vespers, ang Ebanghelyo sumala kang Mateo, pagbasa 53.]
Ang tanang binuhat naglipay kanimo, O Puno sa Grasya: / ang panon sa mga anghel ug ang kaliwatan sa tawo. / Ikaw ang balaan nga templo ug espirituhanong paraiso, / ang himaya sa pagkabirhen, gikan kanimo ang Dios nahimong unod ug nahimong Bata, / ang among Dios nga naglungtad sa wala pa ang tanang kapanahonan. / Kay gihimo Niya ang Imong sabakan nga trono / ug ang Imong sabakan nga mas lapad pa kaysa langit. / Ang tanang binuhat nagalipay kanimo, O Puno sa Grasya, / himaya kanimo!
Dayegon ang Ginoo gikan sa kalangitan; dayegon Siya sa kahitas-an. Alleluia. (3) Salmo 148:1
Pagkahuman sa pagbiya sa Liturhiya, ang katabang nga diakono mosiga sa kandila sa prosesyon ug ibutang kini sa tunga-tunga sa simbahan, samtang ang mga klero ug ang duha ka koro magkuyog sa pagkanta sa troparion sa pista, ang 'Glory', ug 'Now': ang kondakion, ug ang 'Many Years'.
Ang Banal nga Pagbantay sa Tibuok Gabii magsugod sa Dakong Kompletino, uban sa pagkanta sa 'Ang Dios uban kanato', ug imbis sa kasagarang mga tropario: 'Hayaga ang akong mga mata:' ang tropario sa pista. Imbis sa: 'Kaluy-i kami, O Ginoo, kaluy-i kami:' ang kondakio sa pista. Human sa Dakong Doxolohiya, gipahigayon ang Litaniya.
Niining adlawa, sumala sa propesiya, maglipay ang langit ug ang yuta. / Mga anghel ug mga tawo! Maglipay kita sa espirituhanong paagi, / kay ang Dios nagpakita sa unod / ngadto sa mga naglingkod sa kangitngit ug sa landong sa kamatayon, nga natawo gikan sa Birhen; / usa ka langob ug usa ka sabnita ang midawat Niya. / Gipahayag sa mga magbalantay ang milagro; / ang mga Magi gikan sa Sidlakan nagdala og mga gasa sa Betlehem; / ug kita, uban sa dili takus nga mga ngabil, / sama sa mga Anghel, maghalad kaniya og pagdayeg: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, / kay ang Ginoo nga gipaabot sa mga nasud miabot na, / Miabot Siya ug giluwas kita gikan sa pagkaulipon sa kaaway!'
Ang langit ug ang yuta naghiusa niining adlawa / sa pagkahimugso ni Kristo. / Niining adlawa ang Dios mibaba sa yuta, / ug ang usa ka tawo misaka sa langit. / Karon, alang sa katawhan, / atong makita ang Usa nga sa kinaiyahan dili makita, nga nahimong unod. / Busa, samtang nagdayeg kita kaniya, magtuaw kita kaniya: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug kalinaw sa yuta: / kini gihatag kanato pinaagi sa Imong pag-abot; / among Manluluwas, himaya kanimo!'
'Gloria sa Dios sa kataas-taasan', / – sa Betlehem nadungog ko gikan sa mga dili-mortal karong adlawa, / – 'nga malipayong nagtukod og kalinaw sa yuta!' / Karon ang Birhen mas lapad pa kay sa mga langit, / kay ang kahayag misidlak sa nangitngit, / ug Iyang gipasidunggan ang mapainubsanon, nga nag-awit sama sa mga Anghel: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!'
Gihimo sa Iyang kaugalingong hulagway ug pagkapareho, / sa pagtan-aw sa katawhan nga nawala tungod sa sala, / mibaba si Jesus, gipilo ang mga langit, / ug nagpuyo, nga wala mausab, sa sabakan sa Birhen, / aron sa Iya siya mabalik-buhion ang nagkadaut nga si Adan, nga nagasinggit: / 'Gloria sa Imong pagpadayag, akong Manluluwas ug Dios!'
Ang mga Magi, mga hari sa Persia, nga klarong nakaila / nga ang Hari sa Langit natawo sa yuta, / gipangulohan sa usa ka hayag nga bitoon, nakaabot sa Betlehem, / nagdala og pinili nga mga gasa: bulawan, insenso ug mira; / ug sa pagyuko, misimba sila: kay ilang nakita ang Walay Katapusan sa langob / nga natulog ingon usa ka Bata.
Ang tanang anghel sa langit nagalipay, / ug ang mga tawo nagalipay karong adlawa, / ug ang tanang binuhat nagselebrar / tungod sa Manluluwas ug Ginoo nga natawo sa Betlehem: / kay ang tanang limbong sa idolatriya nahunong na, / ug si Kristo nagahari hangtod sa kahangturan!
Usa ka dakô ug katingalahang milagro ang nahitabo karong adlawa: / Ang Birhen nanganak, ug ang iyang sabakan wala'y kadaut. / Ang Pulong nahimong unod ug wala'y pagbulag gikan sa Amahan. / Ang mga anghel ug ang mga magbalantay nagdayeg, / ug kita mosinggit uban kanila: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw!'
Bersikulo: 'Gikan sa sabakan sa bitoon sa kabuntagon gidala tika,' – mao kini ang panumpa sa Ginoo, ug dili Niya usbon ang Iyang hunahuna. Salmo 109:3b–4a
Niining adlawa ang Birhen nag-anak sa Magbubuhat sa tanang butang. / Si Eden nagtanyag kaniya og langob / ug ang bitoon nagpadayag kang Kristo, / ang Adlaw, sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Ang mga Magi, nga napasiga sa pagtuo, nagsimba kaniya uban sa ilang mga gasa, / ug ang mga magbalantay nakakita sa milagro: / ang mga anghel nga nag-awit ug nagpahayag: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!'
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: / 'Lingkod sa akong tuo'. Salmo 109:1a
Sa pagkahimugso ni Ginoong Hesus sa Betlehem sa Hudaismo, / ang mga Maghihimo nga gikan sa Sidlakan / misimba sa Dios nga nahimong tawo, / ug sa pag-abli sa ilang mga baul sa bahandi / nagdala sila og bililhon nga mga gasa: / putli nga bulawan – ingon sa Hari sa mga kapanahonan / ug insenso – ingon sa Dios sa tibuok kalibutan; / ug mira – ingon sa Imortal nga natulog nga patay sulod sa tulo ka adlaw. / Tanan nga nasud, kamo, magsimba kita kaniya nga natawo / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Maglipay ka, Jerusalem, / ug magsaulog kamo, tanan nga nahigugma kang Sion. / Niining adlawa ang karaang mga gapus sa paghukom kang Adan gipagawas, / ug ang paraiso nabuksan alang kanato. / Napildi ang gahum sa bitin: / kay si Eshe whom, nga unang gilimbong niini, / karon makita nga nahimong Inahan sa Magbubuhat. / O kalawom sa bahandi, kinaadman ug kahibalo sa Dios! / Ang kamatayon, ang instrumento sa sala nga nagdala og kadaut sa tanang unod, / nahimong sinugdanan sa kaluwasan sa tibuok kalibutan pinaagi sa Inahan sa Dios. / Kay gikan kaniya nanganak ang Bata, ang hingpit nga Dios, / ug pinaagi sa Iyang pagkahimugso gipamatud-an Niya ang iyang pagkabirhen, / gipaluag ang mga gapus sa sala pinaagi sa Iyang lampin, / ug pinaagi sa Iyang pagkabata gihaylo Niya / si Eba gikan sa masubo nga kasakit sa pagpanganak. / Busa, maglipay ug magsaulog ang tanang binuhat, / kay si Cristo miabot aron kini ibalik / ug aron luwason ang atong mga kalag!
Ug karon, ang maong tingog: 'Nipuyo Ka sa usa ka langob, Kristo among Dios, / ang sabnita midawat Kanimo, / samtang ang mga magbalantay ug ang mga Magi misimba Kanimo.' / Unya natuman ang mga propesiya sa mga propeta, / ug ang mga anghel nangahibulong, nagasinggit ug nagapahayag: / 'Gloria sa Imong pag-anhi, O Ikaw nga Bugtong Mahigugma sa Katawhan!'
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / naghayag sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini kadtong nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pag-ila kanimo, Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan ka, O Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya kanimo! (3)
Ang Imong Pagkatawo, O Kristo among Dios, / nagpasidlak sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / sa pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug sa pag-ila Kanimo, ang Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo! (3)
Sa sabnong sa mga hayop nga walay pulong / gibutang Ka alang kanamo, / mapailubon nga Manluluwas, / nga nahimong usa ka Bata sa Imong kaugalingong kabubut-on. / Apan ang mga magbalantay mitugtog alang Kanimo, nagasinggit uban sa mga Anghel: / 'Gloria ug dayeg sa yuta alang Kaniya nga natawo / ug nga nagpabuhi sa kinaiyahan sa mga natawo sa yuta, / kang Kristo among Dios!'*
Gloria, ug karon: among balik-balikon ang sama.
Ngano man nga namangha ka, Maria? / Ngano man nga nabigla ka sa Kaniya nga anaa sa imong sulod? / 'Kay,' ingon niya, / 'nanganak ko sa walay katapusan nga Anak sa panahon, / nga wala ko masayri kung giunsa pagpanamkon ang Anak nga pag-anakon. / Wala koy bana; unsaon nako pag-anak og Anak? / Kinsa bay nakakita og pagkahimugso nga walay binhi?' / Apan diin gusto sa Dios, / mosugot ang balaod sa kinaiyahan, ingon nga nasulat. / Si Cristo nanganak gikan sa Birhen sa Betlehem sa Judea.]
Ang Walay Katapusan ug Dili Masabtan, / nga nagpuyo sa walay katapusan uban sa dili makita nga Amahan, / Gidala Nimo sa Imong sabakan, O Inahan sa Dios, / ang Bugtong Anak sa dili mabahin nga Trinidad sa Pagkadios. / Ang imong grasya misidlak sa kalibutan, gidayeg sa tanan; / busa kami nagasinggit nga walay hunong: / 'Malipayon ka, O putli nga Birhen-Ina!'*
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Giunsa kaha Siya, nga dili masulod sa tibuok kalibutan, nakasulod sa sabakan? / Siya nga nagpuyo sa sabakan sa Amahan, giunsa kaha Siya pagbitbit sa mga bukton sa Inahan? / Tinud-anay, sumala sa Iyang pagkahibalo, sumala sa Iyang pagbuot, sumala sa Iyang pagka-de ed. / Kay Siya, nga dili makita sa unod, sa Iyang kaugalingong pagbuot nahimong unod, / ug ang Naglungtad nahimong wala Siya kaniadto, alang kanato. / Ug nga wala giusab ang Iyang kaugalingong kinaiyahan, / Iyang gihiusa ang Iyahang kaugalingon sa atong kinaiyahan. / Si Kristo natawo sa duha ka kinaiyahan, / nga nagtinguha sa pagtuman sa langitnong kalibutan.]
Gidayeg namo Ikaw, O Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, nga alang kanamo karon natawo sa unod gikan sa labing putli nga Birhen Maria, nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki.
1 Koros: Pag-awit sa kalipay ngadto sa Ginoo, tanan nga yuta. 2 Pag-awit sa Iyang ngalan; hatagi Siya og himaya pinaagi sa inyong pagdayeg! 1 Isaysay ang tanan Niyang katingalahan. 2 Ingna sa Dios: 'Unsa ka katingalahan ang Iyang mga buhat!' 1 Maglipay ang langit ug magmalipayon ang yuta. 2 Mag-awit sa Dios, mag-awit sa Iyang ngalan. 1 Ang himaya ug kahimayaan mao ang Iyang buhat. 2 Gipadala Niya ang kaluwasan sa Iyang katawhan. 1 Balaan ug makahadlok ang Iyang ngalan. 2 Gikan sa Siyon ang kahimayaan sa Iyang kaanyag. 1 Ang among Dios naa sa langit; gibuhat Niya ang tanan nga Iyang gipahimutang sa yuta. 2 Ako mag-awit sa Imong pagkamaayo, Ginoo, hangtod sa kahangturan. 1 Tawgon ko Siya: 'Ikaw ang akong Amahan.' 2 Ug buhaton ko siya nga panganay, ang labing hataas sa mga hari sa yuta. 1 Ug ang tanan nga mga hari sa yuta mosimba kaniya. 2 Kinsa ang diyos nga ingon kadako sa atong Diyos? Ikaw mao ang Diyos nga nagbuhat og mga katingalahan. 1 Pinaagi sa Imong gamhanang bukton, imong gipakatag ang Imong mga kaaway. 2 Gikan sa sabakan, sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon, gipanganak tika. 1 Ang Ginoo nanumpa, ug dili Niya usbon ang Iyang hunahuna. 2 Ikaw usa ka pari hangtod sa kahangturan, sumala sa han-ay ni Melchizedek. 1 Miingon ang Ginoo kanako: 'Ikaw ang akong Anak.' 2 Karon gipanganak tika. 1 Hangyoa ako, ug ihatag ko kanimo ang mga nasud ingon panulondon. 2 Ug ang mga tumoy sa yuta mahimong imong panag-iya. 1 Nagaingon kini mahitungod kanako sa sinugdanan sa basahon. 2 Ang imong trono, O Dios, magpabilin hangtod sa kahangturan. 1 Ang sceptre sa pagkamatarong mao ang sceptre sa imong gingharian. 2 Busa, O Dios, ang imong Dios nagpahid kanimo sa lana sa kalipay. 1 Kay makadawat ka og bahin taliwala sa tanang nasud. 2 Bulahan ang Ginoo hangtod sa kahangturan. Amen, amen.
Kahimayaan, karon gayud: Aleluya (3).
Salmo 65:1; 65:2; 104:2b; 65:3a; 95:11a; 67:5a; 110:3a; 110:9a; 110:9b; 49:2a; 113:11; 88:2a; 88:27a; 88:28; 71:11a; 76:14b–15a; 88:11b; 109:3c; 109:4a; 109:4b; 2:8b; 2:9a; 2:8b; 39:8b; 44:7a; 44:7b; 44:8b; 81:8b; 88:53
Umari, mga matinud-anon, tan-awa nato asa natawo si Kristo; / unya sundon nato asa magdala ang bitoon, / uban sa mga Magi, ang mga hari gikan sa Sidlakan. / Ang mga anghel didto nag-awit nga walay hunong, ang mga magbalantay nagpatugtog og angay nga awit sa ilang plawta: / 'Gloria sa kataas-taasan,' ilang gipahayag, / 'kaniya nga natawo gikan sa Birhen nga Inahan sa Dios / sa usa ka langob sa Betlehem sa Judea!'
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: / kay kamo malunaw, / sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
'Gikan sa sabakan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon, gipanganak tika,' – / ang Ginoo nanumpa, ug dili Siya magbasol.
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: 'Lingkod sa akong too, hangtod akong himoon ang imong mga kaaway nga salog sa imong mga tiil.' Salmo 109:3b–4a, 1
Ikaduhang Prokeimenon: Pagdayeg sa Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pagdayeg sa Dios sa Iyang mga balaan; pagdayeg kaniya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Ang pagkahimugso ni Hesukristo nahitabo sa ingon niini: pagkahuman nga gipangasaw-anan si Maria, ang Iyang inahan, kang Jose, sa wala pa sila mag-uban, nahibal-an nga siya nagdadalangtao pinaagi sa Espiritu Santo. Si Jose, ang Iyang bana, nga usa ka matarong nga tawo ug dili gustong ipahiya siya sa publiko, nagpasiya nga hilom nga biyaan siya. Apan samtang naghunahuna pa siya niini, ania, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kaniya sa damgo, nga miingon, 'Jose, anak ni David, ayaw kahadlok sa pagdawat kang Maria nga imong asawa, kay ang anak nga naa kaniya gikan sa Espiritu Santo. Manganak siya og usa ka anak nga lalaki, ug imong itawag ang iyang ngalan: Hesus, kay luwason Niya ang Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala.' Tanan kini nahitabo aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta, nga miingon: 'Tan-awa, ang usa ka birhen manamkon ug manganak og usa ka Anak nga lalaki, ug pagatawgon nila ang Iyang ngalan nga Emmanuhel' – nga sa paghubad nagpasabot, 'Ang Dios uban kanato'. Pagmata ni Jose gikan sa iyang tulog, gibuhat niya ang gisugo kaniya sa anghel sa Ginoo ug gidala niya ang iyang asawa sa iyang panimalay, apan wala siya makigsekso kaniya hangtod nga nanganak siya sa iyang panganay nga Anak; ug ginganlan niya Siya og Jesus.
Mateo 1:18–25
Gloria: Karon napuno sa kalipay ang tanan: / Si Kristo natawo gikan sa Birhen.
Ug karon: Napuno sa kalipay ang karong adlawa: / Si Kristo natawo sa Betlehem.
Stichera, Tono 6: Himaya sa Dios sa kahitas-an, ug kalinaw sa yuta! / Niining adlawa gidawat sa Betlehem Siya nga naglingkod hangtod sa kahangturan uban sa Amahan. / Niining adlawa gidayeg sa mga Anghel ang bag-ong natawo nga Bata ingon Dios: / 'Himaya sa Dios sa kahitas-an, ug kalinaw sa yuta, / maayong kabubut-on taliwala sa mga tawo!'
Ang una – ni San Cosmas sa Maiuma, tono 1, ug ang ikaduha – ni San Juan sa Damascus, tono 1; ang mga irmos sa duha ka kanon gikanta og duha ka beses, ug ang tanang troparia gikanta sa tono 12.
Kanon 1. Irmos: Natawo si Kristo – himayaa! / Si Kristo gikan sa langit – dawata Siya! / Si Kristo sa yuta – lipaya! / Awita sa Ginoo, tibuok kalibutan / ug awita uban sa kalipay, O katawhan, / kay Siya gimahimaya!
Siya nga gimugna sa hulagway sa Dios, / nga nadaut tungod sa sala, nga hingpit nga nabungkag / ug nawad-an sa labing maayo, ang banal nga kinabuhi, / gibalik pag-usab sa maalamon nga Magbubuhat, / kay Siya gipadayeg.
Ang Magbubuhat, sa pagtan-aw nga nagalaglag ang katawhan, / kinsa Iyang gihimo sa Iyang kaugalingong mga kamot, / mitungo sa kalangitan ug mibaba / ug gidala sa Iya ang tibuok niyang pagkatawo, / sa tinuod nga nahimong unod gikan sa balaan ug putli nga Birhen: / kay Siya gipadayeg.
Ang Kaalam, ang Pulong ug ang Gahum, / ang Anak sa kinaiyahan ug ang Kahayag sa Amahan, si Kristo Dios, / sa tinago gikan sa mga gahum—ang tanan sa ibabaw sa kalibutan / ug ang mga anaa sa yuta— / sa pagka-tawo, gipalit kita pag-usab: / kay Siya gipahimaya.
Kanon 2. Irmos: O Ginoo, Manluluwas sa katawhan nga nagbuhat og mga katingalahan, / nga kaniadto gipauga ang nag-alon nga dagat, / ug sa Iyang kaugalingong kabubut-on nanganak sa Birhen, / Iya kitang giandam og sayon nga dalan paingon sa langit: / Siya, nga pantay sa kinaiyahan sa Amahan ug sa mga tawo, / among ginadayeg.
Ang balaan nga sabakan mipanganak sa Pulong, / nga klarong gisimbulo sa nagdilaab nga tanom, / – Diyos, nga naghiusa sa mortal nga porma, / nga nagluwas sa malas nga sabakan ni Eba / gikan sa karaang, mapait nga panumpa: / Siya ang among gihimaya, kami nga mga mortal.
Ang bitoon klarong nagtudlo sa mga Magi / sa Pulong nga naglungtad pa sa adlaw, / nga miabot aron daogon ang sala – / Ikaw, giputos sa lampin sa usa ka yano nga langob tungod sa imong kalooy kanamo, / diin ila nga malipayon nga nakita / ang usa ka tawo ug, sa samang higayon, ang Ginoo.
Katavasia: unang koro – ang irmos sa unang kanon; ikaduhang koro – ang irmos sa ikaduhang kanon.
Kanon 1. Irmos: Alang sa Anak, nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan / dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / ug sa katapusang mga adlaw naging unod gikan sa Birhen / nga walay binhi, / magtuaw kita kang Kristo nga Dios: / 'Ikaw nga nagpasidunggan sa among dignidad, / balaan Ka, O Ginoo!'
Si Adan, mortal ug partisipante sa labing hataas nga gininhawa, / apan nadani sa kadaut pinaagi sa paglimbong sa iyang asawa, / sa pagtan-aw kang Kristo nga natawo gikan sa babaye, misinggit: / 'Ikaw nga nahimong sama kanako alang sa akong kaayohan, / balaan Ka, O Ginoo!'
Ning-inubos ka sa among mapaso nga kina-iya nga sama sa luwad / ug, pinaagi sa imong paghiusa sa labing maluya nga unod, / gihatagan nimo kini, O Kristo, og bahin sa imong pagka-Diyosnon, / nahimong mortal bisan nagpabilin nga Dios, / ug gipataas ang among dungog, / balaan Ka, O Ginoo.
Pagmalipayon, Betlehem, / hariong siyudad sa mga magmamando sa Juda: / kay ang Magbalantay sa Israel, / Siya nga gipapas-an sa abaga sa mga Kerubin, si Cristo, / nga klaro nga gikan kanimo / ug nagpasidungog sa atong dignidad, / naghari nga labaw sa tanan.
Kanon 2. Irmos: Paminawa ang mga awit sa Imong mga sulugoon, / O Buhaton, samtang imong gipailawom ang mapanghimagsik nga agtang sa kaaway, / ug imong gipataas ang mga mag-aawit ibabaw sa sala, O Makakita sa Tanan, / nga imong lig-on nga gitukod sila, O Bulahan, / sa basihanan sa pagtuo.
Ang koro sa mga manunukar sa plawta namangha, / kay gihatagan sila, sa usa ka talagsaong paagi, / sa pagtan-aw sa butang nga labaw pa sa hunahuna: / ang labing bulahan nga pagkahimugso gikan sa Labing Balaan nga Nobya / ug ang panon sa mga dili-mortal nga binuhat, nga nag-awit / mahitungod kang Kristo nga Hari, nga nahimong unod nga walay binhi.
Ang Pulong, nagahari sa kahitas-an sa langit, / sa iyang kalooy gihimo ang tanan alang kanato, / – Siya nga kaniadto walay lawas, apan sa katapusang mga adlaw / nagsul-ob sa unod sa Birhen nga wala mailhi sa lalaki, / aron madani Niya ngadto kaniya ang nahulog nga unang binuhat.
Ang langit nagdala kanimo sa mga pangulo sa mga Hentil, O Bata nga naghigda sa sabsabanan, human Nimo tawga ang mga Magi pinaagi sa usa ka bitoon. Ug dili ang mga sceptre o trono ang nakapahingangha kanila, kondili ang hingpit nga pagkabos. Kay unsa pa kaha ang mas kabos pa kay sa usa ka langob? Ug unsa pa kaha ang mas mapainubsanon pa kay sa mga lampin? / Bisan pa niana, sa kanila misidlak ang bahandi sa Imong Pagka-Diyosnon; / O Ginoo, himaya kanimo!
Kanon 1. Irmos: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / ug usa ka bulak gikan niini, / gikan sa Birhen Ikaw natawo, O Kristo; / Miabot Ka, O Dungog-angay, / gikan sa bukid nga gilalom sa mga kakahoyan, / nga nahimong unod gikan sa usa nga wala mailhi sa bisan kinsa, / ang Walay Lawas ug Dios. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Ikaw, nga kaniadto gipahayag ni Jacob / ingon paglaum sa mga nasud, / misidlak gikan sa tribo ni Juda, O Kristo, / ug miabot aron kuhaon ang gahum sa Damasco ug ang mga gasa sa Samaria, / nagpasulod sa matinuoron nga pagtuo imbis sa sayop. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Misidlak sama sa usa ka bitoon gikan kang Jacob, O Ginoo, / Punoa Nimo sa kalipay ang mga gipahinungod sa mga misteryo sa mga pulong / ni Balaam, ang karaang manan-aw, / ug sa mga maalamon nga manan-aw sa bitoon, / nga gidala ngadto Kanimo ingon unang bunga sa mga pagano nga nasud, / ug abli Nimo silang gidawat, / samtang naghalad sila og mga gasa nga makapahimuot Kanimo.
Nilusot Ka sa sabakan sa Birhen, / sama sa ulan sa balhibo sa karnero, O Kristo, / ug sama sa mga tulo sa hamog nga nahulog sa yuta; / ang mga Etiopyan ug ang mga Persyano, ingon man ang mga isla sa Arabia, / ang Seba ug ang mga Medo nga nagdumala sa tibuok kalibutan / mihapa sa atubangan Mo, O Manluluwas: / himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Kanon 2. Irmos: Ang pagpanumbalik sa mortal nga kaliwatan gitagna / sa propeta Habakkuk sa iyang himno, nga gihatagan / kaniadto pa og dili masukod nga panan-awon sa prototipo niini: / kay usa ka gamay nga Bata—ang Pulong—mibutho / gikan sa Bukid—ang Birhen—alang sa pagpanumbalik sa katawhan.
Ingon nga usa ka kaubang sa mga tawo, Miabot Ka, O Labawng Ginoo, / nga sa kaugalingong kabubut-on Nimo mipahimulos sa unod gikan sa Birhen, / aron laglagon ang hilo sa ulo sa bitin, / nga nagdala sa tanan, O Dios sa kinaiyahan, / ngadto sa kahayag nga nagahatag kinabuhi gikan sa mga ganghaan nga walay adlaw.
O mga nasud, kaniadto nalubong sa pagkadaut, / nga hingpit nga nakalingkawas sa kadaut nga gihimo sa dautang kaaway, / itas ninyo ang inyong mga kamot sa pagdayeg ug pagpalakpak, / pagpasidungod sa usa ka Kristo ingon inyong manulondon, / nga tungod sa kaluoy miabut / sa atong pagka-tawo.
O Birhen, nga gikan sa gamot ni Jesse! / Nilabaw ka sa mga utlanan sa mortal nga kinaiyahan, / kay ikaw ang nanganak sa walay katapusan nga Pulong sa Amahan, / samtang Siya mismo misugot / nga moagi sa imong selyadong sabakan / sa katingalahang pagpahiubos sa kaugalingon.
Kanon 1. Irmos: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy, / gipadala Nimo kanamo ang Magsusulti sa Imong dakong plano, / ang magdala sa kalinaw. / Busa, nga nadala sa kahayag sa pag-ila sa Dios, / ug gisaulog ang kaagahon pagkahuman sa gabii, / ginadayeg ka namo, Ikaw nga nahigugma sa katawhan.
Sa pagsunod sa sugo sa Cesar, / gibilang Ka uban sa mga ulipon, / ug gipagawas Mo kami gikan sa pagkaulipon sa kaaway ug sa sala; / sa pagkahimong pobre sa tanang butang, Kristo, sama kanamo, / pinaagi gayud niining panaghiusa ug pakig-ambit / gihimong dios Mo bisan ang mortal nga si Adan.
Tan-awa ang Birhen—sama sa giingon kaniadto—nga sa dihang naburos sa iyang sabakan, / nanganak sa Dios nga nahimong tawo, ug nagpabilin nga Birhen: / pinaagi kaniya, nga napasig-uli kita sa Dios, kami nga mga makasasala / sa tinuod, mag-awit uban sa pagtuo / ngadto sa tinuod nga Inahan sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Umari kanamo, nga naa sa kangitngit human sa gabii sa pagpaligoy, / ug kinsa karon malipayon nga nag-awit sa Iyang pagdayeg isip among Mabubulig, / O Kristo, hatagi kami sa Iyang kalooy ug hapsay nga dalan, / aron maabot namo ang Iyang himaya pinaagi sa pagsunod niini.
Pinaagi sa Imong pagkatawo, hingpit Nimo nga gipahunong ang among mapait nga pagdumot batok Kanimo, O Ginoo, aron mapukan ang gahum sa maghuhukom nga nagaguba sa kalag; gihiusa Mo kami sa kalinaw uban sa mga dili-mortal nga binuhat, ug gihimo Nimo nga maabut sa binuhat ang Amahan.
Ang katawhan, kaniadto natabonan sa kangitngit, sa katapusan nakakita / sa timaan—ang kahayag sa langitnong sinag; / samtang ang Anak nagdala sa mga Hentil ngadto sa Dios ingon panulondon, / naghatag didto og dili masukod nga grasya, / diin kaniadto nag-uswag pag-ayo ang sala.
Kanon 1. Irmos: Gikan sa tiyan ni Jonas, sama sa usa ka bata, gipagawas sa halimaw sa dagat / ang Pulong ingon sa pagdawat kaniya; / apan ang Pulong, nga nagpuyo sa Birhen ug nagpakatawo, / mipasar kaniya, nga nagpabilin kaniya nga dili madunot; / kay sama sa Iyang dili pag-ilalom sa ordinaryong pagpanamkon, / ingon usab gipanalipdan Niya ang nag-anak kaniya nga walay kadaut.
Si Kristo, among Dios, miabot sa unod, / Kinsa gipagawas sa Amahan gikan sa sabakan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon; / ug Siya nga naggunit sa mga pisi sa pagdumala sa labing putli nga mga Gahum, / natulog sa sabnong sa mga binuhat nga walay pulong / ug giputos sa mga lampin, apan pinaagi niini gipikas niya / ang naglibot nga mga gapos sa sala.
Gipanganak gikan sa kaliwatan ni Adan / ug gihatag sa mga matinud-anon, ang Anak, usa ka gamay nga bata, / apan Siya mismo mao ang Amahan ug Maghuhari sa umaabot nga kapanahonan, / ug gitawag nga Anghel sa Dako nga Konseho; / Siya mao ang gamhanang Dios / nga nagkupot sa tanang binuhat sa Iyang gahum.
Kanon 2. Irmos: Si Jonas, samtang naa sa kalawom sa dagat, / nag-ampo aron mapakalma ang unos: / apan ako, nga nasamdan sa pana sa manlupig, / nagtawag Kanimo, Kristo, nga magwagtang sa dautan, / aron Dika magdali sa pag-abot kanako, nga walay pag-amping.
Ang Dios nga Pulong, nga kauban sa Dios sa sinugdanan, / sa pagkahibalo Niya unsaon pagpreserbar sa atong kinaiyahan, / karon nagpalig-on niini, nga dugay nang huyang sukad pa sa karaang panahon, / sa Iyang kaugalingong pagpaubos sa pagsulod sa usa ka bag-ong pakig-uban niini / ug pag-usab pagpadayag niini nga walay mga pagbati.
Alang kanato, nga nahulog sa kalisud ngadto sa kangitngit sa sala, / aron matukod pag-usab ang mga anak sa atong mga katigulangan, nga nahulog kaayo sa ubos, / Miabot Siya gikan sa sabakan ni Abraham, ang Nagpuyo sa kahayag, / ug, supak sa Iyang kaugalingong kadungganan, nalipay Siya / nga matulog sa sabnong alang sa kaluwasan sa mga mortal.
Niining adlawa ang Birhen nanganak sa Labaw nga Usa, / ug ang yuta nagtanyag og langob sa Dili Masudlan nga Usa; / Ang mga anghel ug mga magbalantay nagdayeg, / samtang ang mga Maghahanap nagbiyahe nga nagsunod sa bitoon, / kay alang kanato natawo / ang gamay nga Bata, ang walay katapusan nga Dios!
Ikos: Ang Betlehem nagpadayag sa Eden, / umari, tan-awa nato kini – / sa tinago natong nakaplagan ang kalipay. / Umari, dawata nato ang langitnong kalipay sulod sa langob: / didto mitungha ang Gamot, nga wala gipainom, nagdala og pasaylo; / Didto nakaplagan ang Balon nga wala gukay, diin si David nangandoy nga makainom kaniadto. / Didto ang Birhen, pagkahuman Niya pag-anak sa Bata, / dayon gipalong ang kauhaw ni Adan ug ni David. / Busa, magdali kita didto, / diin ang batang Bata, ang walay katapusan nga Dios, natawo.
Kanon 1. Irmos: Ang mga batan-on, nga gipadako sa pagkamatinud-anon, / nga wala magtagad sa sugo sa daotan, / wala mahadlok sa naghulga nga kalayo, / apan, nagbarog taliwala sa mga dila sa kalayo, nag-awit: / 'O Dios sa among mga Amahan, gipanalanginan Ka!'
Ang mga magbalantay, samtang naa sa mga uma, gipanalanginan / sa usa ka katingalahang, kahayag-puno nga pagpakita; / kay ang himaya sa Ginoo misidlak kanila, ug ang Anghel misinggit: / 'Mga-awit kamo, kay si Cristo natawo na, / O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kalit lang, kauban sa mga pulong sa Anghel, / ang langitnong mga puwersa misugod sa pag-awit: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, / maayong kabubut-on sa mga tawo: Misidlak si Kristo; / Dios sa among mga amahan, bulahan Kamo!'
'Unsa kini nga istorya?' miingon ang mga magbalantay, / 'Adto kita tan-awon unsay nahitabo, ang diyosnong Kristo.' / Ug sa pag-abot nila sa Betlehem, kauban ang Iyang Inahan, / misimba Sila, nga nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, gidayeg Ka!'
Kanon 2. Irmos: Ang mga batan-on, gikuptan sa gugma alang sa Hari sa tanan, / gisalikway ang walay Diyos nga panamastamas / sa makalilisang nga naglagot nga tirano, / ug ang walay kinutuban nga kalayo misumite kanila, nga nagmantala sa Ginoo: / 'Bulahan Ikaw sa walay katapusan!'
Ginasunog niini sa mabangis nga paagi ang mga sulugoon, / samtang ang nagngurog nga hurno, / nga gipakaon sa pito ka pilo, nagluwas sa mga batan-on— / kadtong gikoronahan sa kalayo sumala sa kabubut-on sa Ginoo, / nga naghatag kanila og daghang hamog tungod sa ilang pagkamatinud-anon.
Kristo nga Mananaghulagway! Imong gipakaulaw ang kaaway sa atubangan sa mga mortal, / pinaagi sa Imong Inkarnasyon, nga usa ka dili masukod nga taming, / karon nga gisul-oban Nimo ang among dagway, nagdala kanamo sa bahandi sa pagkadiyosnon, / alang kanila kaniadto / mibaba ka gikan sa kahitas-an ngadto sa ngitngit nga kalawoman.
Mapintas ang dagway, walay pagpugong sa garbo, / sala, nga naglagot sa walay-hiya nga kasuko / sama sa tusok nga nakasamad sa kalibutan, / imong gipukan pinaagi sa imong gahum sa tanan; / ug kadtong kaniadto nahilakip sa bitag niini, / karong adlawa imong luwason gikan sa mga bitag niini, / kay boluntaryo kang nagpakatawo, O Mabuotan.
Kanon 1. Irmos: Ang hurno, nga gisabwagan sa hamog, / nagpakita sa hulagway sa usa ka supernatural nga milagro: / kay dili man kini makasunog sa mga batan-on nga gidala niini, / sama sa kalayo sa Pagkadiyos nga wala makasunog sa sabakan sa Birhen, / diin Siya mibaba. / Busa, mag-awit kita niining himno: / 'Panalangini Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug pasidunggi Siya hangtod sa kahangturan!'
Ang anak nga babaye sa Babilonya gikan sa Siyon / gikuha ang mga bihag nga batan-on ni David para kaniya, / apan siya mismo ang nagpadala sa mga Magi, nga nagbitbit og mga gasa, / aron mangayo sa Anak nga Babaye ni David nga midawat sa Dios sulod kaniya; / busa, mag-awit kita sa himno: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo pagpanalangin kaniya / ug pagpasidungog kaniya hangtod sa kahangturan!'
Ang kasubo hinungdan nga gibyaan ang mga instrumento sa pag-awit, / kay ang mga anak sa Siyon wala mag-awit sa langyaw nga yuta, – / apan si Kristo, nga misidlak gikan sa Betlehem, / nagaguba sa tanang limbong / ug sa musikang harmoniya sa Babilonia; / busa mag-awit kita og kanta: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Gikuha sa Babilonia ang mga gipanguha / ug ang nadakpan nga bahandi sa Gingharian sa Siyon; / apan gidani ni Kristo ang mga bahandi niini paingon sa Siyon / ug ang mga hari nga manan-aw sa mga bitoon pinaagi sa Iyang nagiya nga bitoon; / busa, atong awita ang himno: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya sa kahitas-an hangtod sa kahangturan!'
Kanon 2. Irmos: Ang mga batan-on sa Daang Tugon, nga gilibotan sa kalayo nga wala mosunog, / nagasimbolo sa sabakan sa Birhen, / nga sa katingalahang paagi nanganak, apan nagpabilin nga selyado; / apan pinaagi sa pagtuman sa duha pinaagi sa usa ka katingalahang buhat, / Giya-alsa Niya ang grasya ngadto sa pag-awit sa katawhan.
Paglikay sa katalagman—nga masayop nga pagdayew kaniya— / sama sa mga batan-on, ang tanang binuhat uban ang kahadlok / walay hunong nga nag-awit sa Pulong nga nagpaubos sa Ijuna, / naglikay sa paghalad kaniya og dili angay nga mga hangyo, / ingon usa ka kinaiyahan nga dali mausab, bisan pa maalamon sa iyang kadasig.
Ikaw miabut, Managmata sa mga nasud, / nagpabalik sa naligaw nga kina-iya sa tawo / gikan sa walay bunga nga mga bungtod ngadto sa pastulan nga puno sa mga bulak, / nga nagpakita nga tawo ug usab Dios sumala sa Imong probidensya, / aron mapailawom ang mabangis nga gahum sa mamamatay sa katawhan.
Sa ika-siyam nga oda, dili nato awitan ang 'Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', kondili awitan nato ang pagbalik-balik nga awit sa pista:
Itaas, O akong kalag, / uban sa labing hataas nga dungog ug himaya sa Langitnong mga Pulong, / ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Ug ang irmos: 'Nakita ko ang misteryo:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Ug mo-awit kita sa uban pang balik-balik kausa matag troparion.
Kanon 1. Irmos: Akong makita ang misteryo / katingalahan ug katingalahan: / ang langob mao ang langit, ang trono sa mga Kerubin mao ang Birhen, / ang sabsaban mao ang sudlanan, / diin natulog ang dili masukod nga Kristo Dios, / Kinsa atong ginadayeg sa atong mga awit.
Dayeg, O akong kalag, / sa Dios nga natawo sa Birhen sa unod.
Dayeg, O akong kalag, / ang Hari nga natawo sa langob.
Ang mga Magi, sa ilang pagtan-aw sa katingalahang lihok / sa usa ka bag-ong wala mailhi nga bitoon nga bag-o lang mitungha, / nga mas hayag kay sa mga langitnong lawas, / nakasabot nga si Kristo nga Hari natawo sa yuta / sa Betlehem alang sa atong kaluwasan.
Dayeg-a Siya, akong kalag, / Diyos, nga midawat sa pagsimba sa mga Magi.
Dayeg, O akong kalag, / ang Usa nga gipahibalo sa mga Magi pinaagi sa bitoon.
'Asa ang bag-ong natawo nga Bata?' pangutana sa mga Magi, / 'ang Hari nga ang bitoon mitungha? / Kay kami miabot aron mosimba kaniya.' / Unya ang buang nga si Herodes, kaaway sa Dios, nabalaka / ug sa iyang kasuko nagtinguha sa pagpatay kang Kristo.
Dayeg, O akong kalag, / ang Putli nga Birhen ug ang Bugtong Inahan sa Dios, / nga nanganak kang Kristo nga Hari.
Ang mga Magi ug ang mga magbalantay miabot aron sa pagsimba kang Kristo, / nga natawo sa siyudad sa Betlehem.
Hesu nakahibalo pag-ayo sa takna sa pagpakita sa bitoon, / pinaagi sa giya niini ang mga Magi, nga nagbitbit og mga halad, / miadto aron sa pagsimba kang Kristo sa Betlehem; / giya usab kini kanila paingon sa ilang yutang natawhan, / gibyaan nila ang malupit nga mamamatay sa mga bata aron siya pagataw-anan.
Ang unang koro nag-awit sa pagbalik-balik sa ikaduhang kanon:
Niining adlawa ang Birhen nag-anak sa Ginoo / sulod sa usa ka langob.
Kanon 2. Irmos: Tungod sa kahadlok mas sayon unta alang kanato ang pagpahilom, / ingon usa ka luwas nga buhaton, / apan tungod sa gugma, O Birhen, / lisod ang paghimo og mga himno nga puno sa kadasig; / apan Ikaw, O Inahan, hatagi kami og kusog / subay sa among kinaiyahan nga tawag.
Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa balik-balik:
Niining adlawa natawo ang Ginoo, ingon usa ka Bata, / gikan sa Birhen nga Inahan.
Ug ang samang irmos: Mas sayon pa para kanato nga maghilom tungod sa kahadlok:
Ingon usab, ang uban pang mga pagbalik-balik uban sa mga tropario:
Niining adlawa, ang mga magbalantay nakakita sa Manluluwas, / giputos sa lampin ug naghigda sa sabnita.
Niining adlawa ang Ginoo giputos sa mga basahan: / Dili makita – sama sa usa ka bata.
Niining adlawa ang tanang binuhat naglipay ug nagpasigarbo, / kay si Kristo natawo gikan sa Birhen nga Inahan.
Pagkahuman namatikdan ang maluya nga mga hulagway ug landong sa nangagi / Mga pulong, ug pagpasidungog sa kahayag sa kamatuoran samtang Siya mibalik pagpakita gikan sa likod sa siradong pultahan, / O Balaan nga Inahan, / angay namong panalanginan ang Imong sabakan.
Ang langitnong mga gahum nagpahibalo sa kalibutan sa bag-ong natawo nga Manluluwas, / ingon nga Ginoo ug Magbubuhat.
Imbis sa 'Glory': Dayeg, O akong kalag, / sa gahum sa dili mabahinbahin nga Pagkadiyos sa tulo ka Persona.
Imbis sa 'Ug karon': Dayeg, O akong kalag, / Kaniya nga nagluwas kanato gikan sa sumpa.
Nakab-ot nato ang atong gipangandoy / ug giisip kitang takus sa pag-abot sa Dios, / karon ang mga tawo nga mahigugma kang Kristo nagpaabot / sa pagkabanhaw, kay kini nagahatag kinabuhi; / busa, O Labing Balaan nga Birhen, / hatagi kami sa grasya nga pagsimba sa langitnong himaya!
Unya, ang duha ka koro, magkahiusa, mag-awit sa unang balik-balik sa pista ug sa irmos: 'Nakita ko ang misteryo:'
Unya ang refren ug irmos sa ikaduhang kanon: 'Mas sayon pa para kanamo nga maghilom tungod sa kahadlok:' Ug usa ka pagyuko.
Ang atong Manluluwas mibisita kanato gikan sa kahitas-an, / ang Kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw; / ug kita, nga nagpuyo sa kangitngit ug landong, nakakaplag sa kamatuoran, / kay ang Ginoo natawo gikan sa Birhen. (3)
Maglipay kamo, mga matarong; maglipay kamo, mga langit; / magsaulog kamo, mga bukid, kay si Kristo natawo! / Ang Birhen naglingkod sama sa mga Kerubin, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Dios – ang Pulong nga nahimong unod. / Ang mga magbalantay nagdayeg sa Natawo, / ang mga Magi nagdala og mga halad ngadto sa Ginoo. / Ang mga anghel nagpahayag sa ilang pagdayeg: / 'O dili masabtan nga Ginoo, himaya kanimo!'
Ang Amahan nalipay – / ang Pulong nahimong unod, / ug ang Birhen nanganak sa Dios nga nahimong tawo. / Ang bitoon nagpahibalo niini, ang mga Magi nagsimba, / ang mga magbalantay namangha, ug ang tanang binuhat naglipay.
O Birhen nga Inahan sa Dios, nga nanganak sa Manluluwas, / imong gipapas ang karaang sumpa ni Eba, / kay ikaw nahimong Inahan pinaagi sa maayong kabubut-on sa Amahan, / nga nagbitbit sa imong sabakan sa Dios—ang Pulong nga nahimong unod. / Kining misteryo dili masukod, / apan pinaagi sa pagtuo gidayeg nato kini tanan, / samtang nagasigaw uban Nimo ug nagapahayag: / 'O Ginoo nga dili masukod, himaya kanimo!'
Ani, mag-awit kita sa Inahan sa Manluluwas, / nga nagpabilin nga Birhen bisan pagkahuman sa Iyang pagkahimugso: / 'Malipay ka, buhing Dakbayan sa Hari ug Dios— / si Kristo, nga nagpuyo sa sulod Nimo, naghatag og kaluwasan' / Kauban ni Gabriel, ikaw ang among ginaawit, / kauban sa mga magbalantay, ikaw among ginadayeg, nga nagasulti: / 'Inahan sa Dios, pag-ampo sa atubangan Niya nga nahimong tawo gikan kanimo / alang sa among kaluwasan!'
Sa pag-abot sa panahon sa Imong pag-anhi sa yuta, / gihimo ang unang senso sa uniberso; / unya giplano Nimo nga itala usab ang mga ngalan sa kadtong / nagtuo sa Imong Pagkahimugso. / Busa, usa ka ingon nga mando ang gipahayag ni Cesar: / kay ang Imong walay sinugdanan, walay katapusang Gingharian nabag-o. / Busa kami usab, labaw pa sa materyal nga halad, naghalad kanimo / sa bahandi sa Ortodoksong teolohiya, / ingon sa Dios ug Manluluwas sa among mga kalag.
Niining adlawa natawo si Kristo gikan sa Birhen sa Betlehem, / niining adlawa ang Wala'y Sinugdanan nagsugod / ug ang Pulong nahimong unod. / Nagalipay ang mga langitnong gahum, / ug ang kalibutan nagalipay uban sa katawhan. / Ang mga Magi nagdala sa ilang mga gasa, / ang mga magbalantay nagpahibalo sa milagro, / ug kita magasinggit nga walay hunong: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, / maayong buot sa mga tawo!'
Ang Dako nga Doxolohiya.
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, nga natawo sa usa ka langob ug gipahigda sa usa ka sabnita alang sa atong kaluwasan, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa mga balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga santo, magmaloloy-on kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug nahigugma sa katawhan.
Bersikulo 1: Pagadayegon ko Ikaw, Ginoo, sa tibuok nakong kasingkasing; / Ipahibalo ko ang tanan nimong katingalahan. Salmo 9:2
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Sa konseho sa mga matarong ug sa katiguman. / Dako ang mga buhat sa Ginoo. Salmo 110:1b–2a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 3: Perpekto ang iyang mga tinguha sa tanang butang. Salmo 110:2b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 4: Ang himaya ug kahimayaan mao ang Iyang buhat, / ug ang Iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa kahangturan.
Salmo 110:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 1: Bulahan ang tawo nga nahadlok sa Ginoo, / kay iyang higugmaon ang Iyang mga sugo sa tibuok niyang kasingkasing. Salmo 111:1
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga natawo gikan sa Birhen, nga among gina-awit: Aleluya.
Bersikulo 2: Ang iyang kaliwatan mahimong gamhanan sa yuta; / ang kaliwatan sa mga matarong pagapanalanginan. Salmo 111:2
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga natawo gikan sa Birhen, nga among gina-awit: Aleluya.
Bersikulo 3: Ang himaya ug kadato naa sa iyang balay, / ug ang iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa walay katapusan. Salmo 111:3
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga natawo gikan sa Birhen, nga among ginaawit: Aleluya.
Bersikulo 4: Misidlak ang kahayag sa kangitngit alang sa mga matarong: / siya maloloy-on, mapinanggaon, ug matarong. Salmo 111:4
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga natawo gikan sa Birhen, nga among gina-awit: Alleluia.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: / 'Lingkod sa akong tuo'. Salmo 109:1a
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / naghayag sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, ang Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo!
Bersikulo 2: Hangtud nga akong himoon ang imong mga kaaway / panapakan sa imong mga tiil. Salmo 109:1b
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios:
Bersikulo 3: Ang Ginoo magpadala kanimo sa sceptre sa gahum gikan sa Siyon, – ug maghari sa taliwala sa imong mga kaaway!
Salmo 109:2a
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios:
Bersikulo 4: Uban Kanimo ang gahum sa adlaw sa Imong gahum, / sa kahimayaan sa Imong mga balaan. Salmo 109:3a
Troparion: Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios:
'Gikan sa sabakan sa Bituon sa Kabuntagon gipanganak tika,' – ang Ginoo nanumpa, ug dili niya usbon ang iyang hunahuna: 'Ikaw usa ka pari hangtod sa kahangturan, sumala sa han-ay ni Melchizedek.' Salmo 109:3b–4
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasiga sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, ang Misubang nga Kahayag gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo!
Niining adlawa, ang Birhen nag-anak sa Labaw sa Tanan, / ug ang yuta nagtanyag og langob sa Dili Masudlan; / Ang mga anghel ug mga magbalantay nagdayeg, / samtang ang mga Magi nagbiyahe nga nagsunod sa bitoon, / kay usa ka gamay nga Bata, ang walay katapusan nga Dios, / natawo alang kanato!
Bisan kinsa kaninyo ang nabunyagan kang Cristo, / kamo tanan gisul-oban kang Cristo. Alleluia. (3)
Mopaubos ang tibuok kalibutan sa atubangan Mo ug mag-awit kanimo, / mag-awit sila sa imong ngalan, O Labing Halangdon!
Bersikulo: Pag-awit sa kalipay ngadto sa Ginoo, kaming tanan sa kalibutan; pag-awit sa Iyang ngalan; hatagi Siya og himaya uban sa pagdayeg! Salmo 65:4, 1b–2
Mga igsoon, sa pag-abot sa katumanan sa panahon, gipadala sa Dios ang Iyang Anak (ang Bugtong-Natawo), nga nanganak gikan sa babaye, nga natawo ilawom sa Balaod, aron tubson ang mga anaa ilawom sa Balaod, aron kita madawat nga mga anak. Ug tungod kay mga anak kamo, gipadala sa Dios ang Espiritu sa Iyang Anak ngadto sa inyong mga kasingkasing, nga nagasinggit, 'Abba, Amahan!' Busa dili na kamo ulipon, kondili anak; ug kon anak, panulundon kamo sa Dios pinaagi ni (Jesus) Cristo.
Gal 4:4–7
Bersikulo: Ang kalangitan nagpahayag sa himaya sa Dios; ang kalibutan nagpahibalo sa buhat sa Iyang mga kamot.
Bersikulo: Adlaw-adlaw nagpagawas og sulti, ug gabii-gabii nagpadayag og kahibalo. Salmo 18:2, 3
Sa pagkahimugso ni Jesus sa Betlehem sa Judea sa mga adlaw ni Haring Herodes, ania, miabot sa Jerusalem ang mga maalamon gikan sa Sidlakan ug nangutana, 'Ainon ba ang Hari sa mga Hudiyo nga natawo? Kay nakita namo ang iyang bitoon sa sidlakan ug miabot kami aron mosimba kaniya.' Sa pagkadungog niini ni Haring Herodes, nabalaka siya, ug ang tibuok Jerusalem uban kaniya. Busa gitigom niya ang tanang punoang pari ug mga eskriba sa katawhan ug nangutana kanila, 'Asa ipanganak ang Cristo?' Mitubag sila, 'Sa Betlehem sa Judea, kay ingon niini ang gisulat pinaagi sa propeta: "Ug ikaw, Betlehem, sa yuta sa Juda, dili ka gayud labing gamay sa mga pangulo sa Juda; kay gikan kanimo mogawas ang usa ka Puno nga mag-amuma sa akong katawhan nga Israel."' Unya gitawag ni Herodes sa tago ang mga maghihimo og balaod, ug gipangutana sila sa tukmang panahon sa pagpakita sa bitoon. Ug pagkahuman gisugo sila paingon sa Bethlehem, miingon siya, 'Adto kamo ug pangitaa pag-ayo ang Bata; ug sa inyong pagakaplag kaniya, pahibaloa ako, aron ako usab moanha ug mosimba kaniya.' Pagkadungog nila sa hari, mibiya sila. Ug tan-awa, ang bitoon nga ilang nakita sa sidlakan miuna kanila hangtod kini miabot ug mitindog ibabaw sa dapit diin naa ang Bata. Sa dihang ilang nakita ang bitoon, sila nalipay sa dako kaayong kalipay. Ug sa pagsulod nila sa balay, ilang nakita ang Bata uban ni Maria, ang Iyang inahan; ug sa pagyuko, ilang gisimba Siya; ug sa pag-abli sa ilang mga bahandi, ilang gihalad kaniya ang mga gasa: bulawan, insenso, ug mira. Ug pagkahibalo nila sa damgo nga dili na sila mobalik kang Herodes, mibiyahe sila paingon sa ilang kaugalingong yuta pinaagi sa lain nga dalan.
Mateo 2:1–12
Itaas, O akong kalag, / uban sa labing hataas nga dungog ug himaya sa Langitnong mga Pulong, / ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Irmos, Tono 1: Tungod sa kahadlok, mas sayon unta alang kanato ang pagpahilom, / ingon usa ka luwas nga buhaton, / apan tungod sa gugma, O Birhen, / lisod ang paghimo og mga himno, nga gipahimo sa kadasig; / apan Ikaw, O Inahan, ihatag kanamo ang kusog / subay sa among kinaiyanhong tawag.
Ato kini kantaon hangtod sa Komunyon.
Ang Ginoo nagpadala ug kaluwasan sa Iyang katawhan. Aleluya. (3) Salmo 110:9a
26 Disyembre
Walay stichera, gawas lang sa mga Domingo.
Patriarka Germanus: Umari, maglipay kita sa Ginoo, / samtang atong ipatin-aw kining misteryo karon: / ang bungbong nga nagbulag kanato gikan sa Dios gipaguba na, / ang nagdilaab nga espada giliko na, / ug ang mga Kerubin misalikway gikan sa Kahoy sa Kinabuhi, / ug ako nakatagamtam sa kalipay sa Paraiso, / diin ako gipahawa tungod sa pagsuway. / Kay ang dili mausab nga Hulagway sa Amahan / ug ang Bakas sa Iyang kahangturan / nagporma sa pagkaulipon, / nga gikan sa Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon / nga wala mag-antos og bisan unsang kausaban. / Kay nagpabilin Siya nga mao gihapon – ang tinuod nga Dios, / ug gisul-ob Niya ang wala Niya kaniadto, / nahimong tawo tungod sa gugma alang sa katawhan. / Magsinggit kita kaniya: / 'O Dios, nga natawo gikan sa Birhen, kalooy-a kami!' (2)
Anatolius: Sa pagkahimugso sa Ginoong Hesus gikan sa Balaang Birhen, / ang tibuok kalibutan nahanaw: / ang mga magbalantay mitukar sa ilang plawta ug ang mga Magi misimba, / ang mga anghel mitugtog – apan si Herodes nabalaka, / nga ang Dios napakita sa unod, / ang Manluluwas sa atong mga kalag. (2)
Iyamang Ginoo, Kristo Dios, / – ang Gingharian sa tanang kapanahonan, / ug ang Iyamang pagdumala nagalungtad sa matag kaliwatan ug henerasyon. / Tungod kay Ikaw nahimong unod pinaagi sa Balaang Espiritu / ug nahimong tawo gikan kang Birhen Maria, / Ikaw nagpasiga og suga alang kanamo, Kristo Dios, pinaagi sa Iyamang pag-abot. / Kahayag gikan sa Kahayag, pagdan-ag sa Amahan, / gipahayag Nimo ang tanang binuhat. / Ang tanan nga nagaginhawa nagadayeg Kanimo, / Hulagway sa himaya sa Amahan. / Ikaw nga mao ug nga anaa sa wala pa ang tanan nga butang / ug nga misidlak gikan sa Birhen, kaluy-i kami!
Unsa man among ihalad kanimo nga gasa, O Kristo, / tungod kay ikaw nagpakita dinhi sa yuta isip tawo alang kanamo? / Kay ang matag binuhat nga imong gimugna / naghalad ug pasalamat kanimo: / ang mga anghel – usa ka kanta, ang langit – usa ka bitoon, / ang mga Magi – mga gasa, ang mga magbalantay – katingala, / ang yuta – usa ka langob, ang kamingawan – usa ka sabsaban, / ug kami – ang Birhen nga Inahan. / Dios nga walay katapusan, kaluy-i kami!
Gloria, ug karon, tono 6: Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug kalinaw sa yuta! / Niining adlawa, gidawat sa Betlehem Siya nga naglingkod sa walay katapusan uban sa Amahan. / Niining adlawa, gihimaya sa mga anghel ang bag-ong natawo nga Bata ingon Dios: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug kalinaw sa yuta, / maayong kabubut-on taliwala sa mga tawo!'
Kinsa ang Dios nga ingon kadako sa atong Dios? / Ikaw mao ang Dios nga nagbuhat og mga katingalahan.
Salmong 1: Gipadayag Nimo ang Imong gahum taliwala sa mga nasud; Giluwas Nimo ang Imong katawhan pinaagi sa Imong gamhanang bukton.
Bersikulo 2: Ug miingon ako: 'Karon nasabtan ko na: kini nga pagbag-o gikan sa tuo nga kamot sa Labaw Ka Labaw.'
Bersikulo 3: Gihinumduman ko ang mga buhat sa Ginoo; kay akong hinumduman ang Imong mga katingalahan sukad pa sa sinugdan.
Salmo 76:14b–15a; 76:15b–16a; 76:11; 76:12
Sa Sabado, sa Dakong Vespers, atoong gina-awit ang prokeimenon: 'Ang Ginoo naghari:' uban sa mga bersikulo niini.
Usa ka misteryo nga wala pa madungog ang natuman karong adlawa: / ang kinaiyahan nabag-o, ug ang Dios nahimong tawo. / Nagpabilin Siya nga unsa Siya, / ug gikuha-an Siya sa wala Niya, / nga walay pag-ambig o pagkabahin.
Stikho: 'Gikan sa sabakan sa Bituon sa Kabuntagon gipanganak tika', / – ang Ginoo nanumpa, ug dili siya magbasol. Salmo 109:3b–4a
O Ginoo, pag-abot Nimo sa Betlehem, / nagpuyo Ka sa usa ka langob; / ang langit ingon Imong trono, / gibutang Ka sa sabsabanan; / Siya nga gilibutan sa mga puwersa sa mga anghel, / mibaba sa mga magbalantay, / aron luwason ang among kaliwatan, ingon nga Maloloy-on. Himaya kanimo!
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: / 'Lingkod sa akong tuo'. Salmo 109:1a
Unsaon nako pagwali niining dakong misteryo? / Ang walay lawas nahimong lawas, / ang Pulong nahimong tawo, / ang Dili-kita makita na, / ug ang Dili-maabot mahikap na, / ug ang Walay-sugod nakasugod na. / Ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Tawo: / Si Jesu-Cristo mao gihapon gahapon, karon ug hangtod sa kahangturan!
Gloria, ug karon, sa samang tono: Sa Betlehem nagtigum ang mga magbalantay, / nagpahayag sa tinuod nga Magbalantay, / nga naglingkod sa ibabaw sa mga Kerubin ug naghigda sa sabsabanan, / nga nagporma nga usa ka Bata alang kanato. / O Ginoo, himaya kanimo!
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasidlak sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, ang Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo!
Labing Balaan nga Inahan sa Dios, Theotokos! / Ang imong balaan nga tigum napalamutian sa nagkalain-laing kaanyag; / daghang mga tawo sa kalibutan ang nagdala og mga halad kanimo, O Ginoo. / Pinaagi sa imong kalooy, putla ang mga gapus sa among mga sala / ug luwasa ang among mga kalag.*
[Gidala ang Bata sa Imong mga bukton, O Balaan, / ang Maghuhari sa tanan, / nga nagpakaaron-ingnon nga unod gikan kanimo, / nagpakita ka isip Magahatag sa kalipay. / Busa, karong adlawa, ang tanang binuhat malipayong nag-awit / sa Imong makapahinganghang pagkahimugso, O Inahan sa Dios, / kay Ikawoy nanganak sa tinubdan sa pagkawalay kamatayon para sa kalibutan. (Gikan sa Griyego)]
Ang Kanon sa Balaang Martir Euthymius gina-awit sa Vespers sa lain nga adlaw.
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasiga sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pagsimba Kanimo, Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, O Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himayaa Ka!
Sa pagkahimugso ni Jesus sa Betlehem sa Judea, / ang tanang binuhat napailawom, nga nakaila sa Iyang Magbubuhat; / ang mga koro sa mga anghel nangahibulong, / sa pagkakita sa Ginoo dinhi sa yuta, nga nagporma sa pagkaulipon / ug nagpuyo nga dili mapabulag gikan sa Amahan. / Himaya sa Dios nga nahimong tawo! / Himaya sa Iyang natawo sa yuta! / Himaya sa Iyang midawat sa pagluwas sa atong kaliwatan!
Gloria, ug karon: among balikon ang sama.
Ug atong gibasa ang mga pulong ni Epifanio sa Cyprus, usa ka himno sa pagdayeg sa Labawng Balaang Theotokos, nga gibahin sa tulo ka bahin.
'Ngano man nga namangha ka, Maria? / Ngano man nga nabigla ka sa Iyang anaa kanimo? / "Kay," ingon niya, / "nanganak ko sa Anak nga walay katapusan sa panahon, / nga wala ko masayri kung giunsa pagpanamkon ang Iyang pagkatawo. / Wala koy bana; unsaon nako pag-anak og Anak? / Kinsa bay nakakita og pagkahimugso nga walay binhi?' / Apan diin gusto sa Dios, / mosugot ang balaod sa kinaiyahan, ingon nga gisulat. / Si Kristo natawo gikan sa Birhen sa Betlehem sa Judea.
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Mga Canon sa pista. Aton gina-awit ang mga irmos sa duha ka canon kaduha, ug ang mga tropario dose ka beses. Ang katavasia naglangkob sa mga irmos sa duha ka canon. Human sa ikatulong ode, ang kontakion sa pista: 'Niining adlawa, ang Birhen:' gisundan sa ikos ug ipakoí.
Natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang kabuntagon, walay inahan, / karong adlawa Siya nagpakita sa unod gikan Kanimo dinhi sa yuta, walay amahan. / Busa ang bitoon nagdala og maayong balita sa mga Magi, / samtang ang mga anghel, kauban ang mga magbalantay, nag-awit / sa Imong walay-salang pagkahimugso, O Puno sa Grasya.
Ikos: O misteryosong Ubasan, nga nagbunga sa Walay Gupit nga Ubasan, / sa imong mga sanga, gidala Nimo Siya sa imong mga bukton ug gipahayag: / 'Ikaw ang akong Bunga, / Ikaw ang akong Kinabuhi. / Sukad karon nasayud na ako / nga bisan karon nagpabilin ako nga mao gihapon ako. / Ikaw ang akong Dios: / kay sa pagtan-aw nako nga ang selyo sa akong pagka-birhen wala madaut, / gipahayag ko Kanimo nga Ikaw ang Walay-Pagbag-o nga Pulong nga nahimong unod. / Wala ko kaila og binhi, ikaw ang nailhan nako, Manluluwas gikan sa pagkadaut: / kay putli ako, bisan pa nga gikan Ka kanako, / kay sama sa imong pagsulod, mao usab ang imong paggawas sa akong sabakan. / Busa ang tanang binuhat naglipay nga mag-uban, nga nagasinggit kanako: / 'Malipay ka, O Puno sa Grasya!'
Ug gibasa nato ang prologo. Dili nato gina-awit ang 'Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin' sa ika-siyam nga oda, apan gina-awit nato ang mga ritornelo, sama sa usa ka pista.
Ang atong Manluluwas mibisita kanato gikan sa kahitas-an, / ang Kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw, / ug kita, nga nagpuyo sa kangitngit ug landong, nakakaplag sa kamatuoran, / kay ang Ginoo natawo gikan sa Birhen. (3)
Maglipay kamo, mga matarong; maglipay kamo, mga langit; / magsaulog kamo, mga bukid, kay natawo si Kristo! / Ang Birhen naglingkod sama sa mga Kerubin, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Dios—ang Pulong nga nahimong unod. / Ang mga magbalantay nagdayeg sa Bag-ong Natawo, / ang mga Mago nagdala og mga gasa ngadto sa Ginoo. / Ang mga anghel nagpahayag sa ilang pagdayeg: / 'O dili masabtan nga Ginoo, himaya kanimo!'
Ang Amahan nalipay – / ang Pulong nahimong unod, / ug ang Birhen nanganak sa Dios nga nahimong tawo. / Ang bitoon nagpahibalo niini, ang mga Magi nagasimba, / ang mga magbalantay namangha, ug ang tanang binuhat nagalipay.
O Birhen nga Inahan sa Dios, nga nanganak sa Manluluwas, / imong gipapas ang karaang sumpa ni Eba, / kay ikaw nahimong Inahan pinaagi sa maayong kabubut-on sa Amahan, / nga nagbitbit sa imong sabakan sa Dios—ang Pulong nga nahimong unod. / Dili masukod k kining misteryo, / apan pinaagi sa pagtuo gidayeg nato kini, / nga nagasigaw uban Nimo ug nagapahayag: / 'O Ginoo nga dili masukod, himaya kanimo!'
Ani, mag-awit kita sa Inahan sa Manluluwas, / nga nagpabilin nga Birhen bisan pagkahuman sa Iyang pagkahimugso: / 'Maglipay ka, buhing Dakbayan sa Hari ug Dios – / si Kristo, nga nagpuyo sa sulod Niya, naghatag sa kaluwasan' / Kauban ni Gabriel, ikaw ang among ginaawit, / kauban sa mga magbalantay, ikaw among ginadayeg, nga nagasulti: / 'Inahan sa Dios, pag-ampo sa atubangan Niya nga nahimong tawo gikan kanimo / alang sa among kaluwasan!'
Niining adlawa, ang dili makita nga Kaugalingon / naghiusa sa mga mortal pinaagi sa Birhen. / Niining adlawa, ang walay kinutuban nga Pagkaanaa / giputos sa lampin sa Betlehem. / Niining adlawa, ang Dios nagdala sa mga Magi aron mosimba pinaagi sa bitoon, / nga nagtagna sa bulawan, mira ug insenso / sa Iyang tulo ka adlaw nga pagpuyo sa lubnganan. / Busa nag-awit kita: / 'Kristo Dios, nga ninkarnar gikan sa Birhen, luwasa ang among mga kalag!'
Niining adlawa si Kristo natawo gikan sa Birhen sa Betlehem, / niining adlawa ang Wala'y Sinugdanan nagsugod / ug ang Pulong nahimong unod. / Nagalipay ang mga langitnong gahum, / ug ang kalibutan nagalipay uban sa katawhan. / Ang mga Magi nagdala sa ilang mga gasa, / ang mga magbalantay nagpahayag sa milagro, / samtang kita magpadayon sa pagtawag: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, / maayong buot sa taliwala sa mga tawo!'
Ang Dakong Doxolohiya. Human sa Trisagion, ang tropario sa pista, ang ektenia ug ang pagpauli. Ang Unang Oras ug ang katapusang pagpauli. Sa mga Oras, ang tropario sa pista ug ang kondak sa Inahan sa Dios: 'Sa atubangan sa bitoon sa kabuntagon:'
Ang Panalangin gikan sa mga kanon sa pista, mga awit 3 ug 6. Human sa pagsulod: Luwasa kami, O Anak sa Dios, nga natawo gikan sa Birhen, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia. Gina-awit namo kini nga berso hangtod sa pagtapos sa pista.
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasidlak sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, ang Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo!
Natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon, walay inahan, / niining adlawa Ikaw nagpakita sa yuta sa unod, walay amahan, gikan Kanimo. / Busa ang bitoon nagdala og maayong balita sa mga Magi, / samtang ang mga anghel, kauban ang mga magbalantay, nag-awit / sa Imong walay sala nga pagkahimugso, O Bulahan.
Unya ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas. Bersikulo: Kay gitutokan Niya ang pagka-ubos sa Iyang sulugoon nga babaye; kay sukad karon ang tanang henerasyon motawag kanako nga bulahan.
Mga igsoon, ang nagbalaan ug ang mga gibalaan, pareho silang gikan sa usa ka Amahan: busa, dili Siya maila-ila nga tawgon sila nga mga igsoon, nga nag-ingon: 'Ipahibalo ko ang Imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa katilingban, pagadayegon ko Ikaw'. Ug usab: 'Ibutang ko ang akong pagsalig kaniya.' Ug usab: 'Ani ako ug ang mga anak nga gihatag sa Dios kanako.' Busa, ingon nga ang mga anak nag-ambit sa unod ug dugo, siya usab nahimong kaambit sa unod ug dugo, aron pinaagi sa kamatayon mapukan niya ang naggunit sa gahum sa kamatayon—mao ang yawa—ug mapalaya ang tanan nga tungod sa kahadlok sa kamatayon naulipon sa tibuok nilang kinabuhi. Kay dili gayud Niya gikuha ang kinaiya sa mga anghel, kondili ang binhi ni Abraham. Busa, kinahanglan Siyang himuon nga susama sa Iyang mga igsoon sa tanang aspeto, aron Siya mahimong usa ka maloloy-on ug matinud-anong Punong Pari sa pag-alagad sa Dios, aron maghimo og halad-pagtubos sa mga sala sa katawhan. Kay tungod kay Siya mismo nakasinati og pag-antos sa dihang gitintal Siya, makahimo Siyang motabang sa mga gitintal.
Pasahina 306: Hebreohanon 2:11–18
Bangon, O Ginoo, ug mosulod Ka sa Imong kapahulayan, Ikaw ug ang kaban sa Imong pagkabalaan. Bersikulo: Ang Ginoo mitug-an kang David sa kamatuoran, ug dili Niya kini balibaran.
Pagkahuman nilakaw ang mga Magi, ania, usa ka anghel sa Ginoo ang nagpakita kang Jose sa damgo ug miingon, 'Bangon, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug lumayas ka paingon sa Ehipto, ug pabilin ka didto hangtod akong ipahibalo kanimo; kay si Herodes nagtinguha sa pagpangita sa Bata aron siya patyon.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata ug ang Iyang Inahan sa gabii, ug nilarga paingon sa Ehipto; ug nagpabilin didto hangtod sa kamatayon ni Herodes, aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta: 'Gikan sa Ehipto gitawag ko ang akong Anak.' Unya si Herodes, sa pagkahibalo nga giulian siya sa mga Magi, nasuko kaayo, ug nagmando nga patyon ang tanang mga bata sa Betlehem ug sa tibuok palibot niini, nga duha ka tuig pataubos, sumala sa panahon nga iyang nahibal-an gikan sa mga Magi. Natuman unya ang gisulti sa propeta Jeremias, nga nagaingon: 'Usa ka tingog ang nadungog sa Rama, paghilak ug pag-aga ug dakong pag-ungol; Nagahilak si Rahel sa iyang mga anak; dili siya mopahupay, kay wala na sila.' Karon sa dihang namatay si Herodes, ania, usa ka anghel sa Ginoo misiugda kang Jose sa Egipto sa usa ka damgo, nga nagaingon, 'Tindog, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug adtoa ang yuta sa Israel, kay ang mga nangita sa kinabuhi sa Bata nangamatay na.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug miadto sa yuta sa Israel. Apan sa dihang nadungog niya nga si Archelaus nagahari sa Judea sa dapit sa iyang amahan nga si Herodes, nahadlok siya nga moadto didto; apan sa pagdawat niya og pahibalo sa damgo, mibalik siya sa rehiyon sa Galilea. Ug pag-abot niya, nagpuyo siya sa usa ka lungsod nga ginganlan Nazaret, aron matuman ang gisulti sa mga propeta nga siya pagatawgon nga Nazareo.
Mateo 2:13–23
Gipadala sa Ginoo ang kaluwasan sa Iyang katawhan. Aleluya. (3)
Human sa introduktoryong salmo, atoong kantaon ang tibuok unang kathisma.
ni Patriarka Germanus: Umari, maglipay kita sa Ginoo, / samtang atong ipatin-aw kining misteryo karon: / ang bungbong nga nagbulag kanato sa Dios gipukan na, / ang nagdilaab nga espada nibalik, / ug ang mga Kerubin misalikway sa Kahoy sa Kinabuhi, / ug ako nakatagamtam sa mga panalangin sa Paraiso, / diin ako gipahawa tungod sa pagsuway. / Kay ang dili mausab nga Hulagway sa Amahan / ug ang Pag-imprinta sa Iyang kahangturan / nagporma sa pagkaulipon, / nga nanggawas gikan sa Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon / nga wala mag-antos og bisan unsang kausaban. / Kay nagpabilin Siya nga mao gihapon – ang tinuod nga Dios, / ug gisul-ob Niya ang wala Niya kaniadto, / nahimong tawo tungod sa gugma alang sa katawhan. / Magsinggit kita kaniya: / 'O Dios, nga natawo gikan sa Birhen, kaluy-i kami!'
Anatolius: Sa pagkahimugso sa Ginoong Hesus gikan sa Balaang Birhen, / ang tibuok kalibutan gipahanaw: / ang mga magbalantay mitukar sa ilang plawta ug ang mga Maghahatag misimba, / ang mga anghel mitugtog – apan si Herodes nabalaka, / nga ang Dios napakita sa unod, / ang Manluluwas sa atong mga kalag.
Iyamang Ginoo, Kristo Dios, / – ang Gingharian sa tanang kapanahonan, / ug Iyamang pagdumala sa matag kaliwatan ug henerasyon. / Sa pagka-inkarnado pinaagi sa Espiritu Santo / ug nahimong tawo gikan sa kanunay-birhen nga si Maria, / Gihayag Mo kami, Kristo Dios, pinaagi sa Imong pag-abot. / Kahayag gikan sa Kahayag, pagdan-ag sa Amahan, / gipasiag Nimo ang tanang binuhat. / Ang tanan nga naghingos nagdayeg Kanimo, / Hulagway sa himaya sa Amahan. / Ikaw nga mao ug nga anaa sa wala pa ang tanan nga butang / ug nga misidlak gikan sa Birhen, kaluy-i kami!
Unsa man among ihalad kanimo nga gasa, O Kristo, / sa pagpakita Nimo dinhi sa yuta isip tawo alang kanamo? / Kay ang matag binuhat nga imong gimugna / naghalad ug pasalamat kanimo: / ang mga anghel – usa ka awit, ang langit – usa ka bitoon, / ang mga Magi – mga gasa, ang mga magbalantay – katingala, / ang yuta – usa ka langob, ang kamingawan – usa ka sabsaban, / ug kami – ang Birhen nga Inahan. / Dios nga walay katapusan, kaluy-i kami!
Atong dayegon ang Amahan sa Dios, si Haring David, / kay gikan kaniya mibutho ang tungkod – ang Birhen. / Ug gikan kaniya miturok ang bulak – si Kristo, / nga nagluwas kang Adan ug Eba gikan sa pagkadaut, ug gibuhat pag-usab sila, / ingon sa Maloloy-on.
Si Jose, ang nobyo, sa iyang katigulangon nakakita pag-ayo sa pagkatuman sa mga propesiya sa mga propeta nga hayag nga natuman, / nga nakadawat pinaagi sa suerti og usa ka talagsaong pakasal, / nga midawat og mga sugo gikan sa kahitas-an pinaagi sa mga Anghel, / nga nagpahayag, 'Gloria sa Dios, – / kay nagpadala Siya og kalinaw sa yuta!'
Dayegon nato tanan ang Igsoon sa Dios, / ingon usa ka matinud-anong hierark, / nga misidlak usab nga maisugon pinaagi sa iyang pagkamartir. / Pinaagi sa iyang mga pag-ampo, O Hesus, among Dios, / nga giputos sa lampin sa langob ug sa sabnita, / luwasa ang tanan nga nag-awit sa Iyang himno!
Gloria, Tono 6: Gisaulog nato ang mga debotong David ug Santiago, / ang propetang-hari ug ang apostol, ang unang obispo: / kay, nga naluwas gikan sa sayop pinaagi sa ilang pagtulon-an, / gidayeg nato si Cristo, nga misidlak gikan sa Birhen / ug nahimong unod aron luwason ang atong mga kalag.
Ug karon, ang Theotokos sa tono.
Pag-abot. Prokeimenon sa adlaw. [Ug mga pagbasa]
Niining adlawa, sumala sa propesiya, maglipay ang langit ug ang yuta. / Mga anghel ug mga tawo! Maglipay kita sa espiritu, / kay ang Dios nagpakita sa unod / sa mga naglingkod sa kangitngit ug sa landong sa kamatayon, nga nanganak gikan sa Birhen; / usa ka langob ug usa ka sabnita ang midawat Niya. / Ang mga magbalantay nagpahayag sa milagro; / ang mga Magi gikan sa Sidlakan nagdala og mga gasa sa Betlehem; / ug kita, uban sa dili takus nga mga ngabil, / sama sa mga Anghel, maghalad kaniya og pagdayeg: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug sa yuta kalinaw, / kay ang Ginoo nga gipaabot sa mga nasud miabot na, / Siya miabot ug giluwas kita gikan sa pagkaulipon sa kaaway!'
Ang langit ug ang yuta naghiusa niining adlawa / sa pagkahimugso ni Kristo. / Niining adlawa ang Dios mibaba sa yuta, / ug ang usa ka tawo misaka sa langit. / Karon, alang sa katawhan, / atong makita ang Usa nga sa kinaiyahan dili makita, nga nahimong unod. / Busa, kita usab magtawag kaniya sa pagdayeg: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, ug kalinaw sa yuta: / kini gihatag kanato pinaagi sa Imong pag-abot; / among Manluluwas, himaya kanimo!'
'Gloria sa Dios sa kataas-taasan', / – sa Betlehem nadungog ko gikan sa mga dili-mortal karong adlawa, / – 'nga malipayong nagtukod og kalinaw sa yuta!' / Karon ang Birhen mas lapad pa kay sa mga langit, / kay ang kahayag misidlak sa nangitngit, / ug Iyang gipasidunggan ang mapainubuson, nga nag-awit sama sa mga Anghel: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!'
Gihimo sa Iyang kaugalingong hulagway ug pagkapareho, / sa pagkakita sa katawhan nga nawala tungod sa sala, / si Jesus mibaba, gipilo ang mga langit, / ug nagpuyo, nga walay bisan unsang kausaban, sa sabakan sa Birhen, / aron sa Iya siya mapabag-o ang nabungkag nga si Adan, nga nagasinggit: / 'Gloria sa Imong pagpadayag, akong Manluluwas ug Dios!'
Ang mga Magi, mga hari sa Persia, nga klaro nilang nakaila / nga ang Hari sa Langit natawo sa yuta, / gipangulohan sa usa ka hayag nga bitoon, nakaabot sa Betlehem, / nagdala og pinili nga mga gasa: bulawan, insenso ug mira; / ug sa pagyuko, nagsimba sila: kay ilang nakita ang Walay Katapusan sa langob / nga natulog ingon usa ka Bata.
Kahimaya, Tono 6: Alang sa mga pari—hinumduman, ug alang sa mga hari—gahum / ug kalipay nahimong Imong Pagkahimugso; / ug, nagakalipay uban kanila, nagapahayag kami: / 'Amahan namo, nga anaa sa langit, / pagpanalanginan ang Imong ngalan, O Mahigugma sa katawhan!'
Ug karon, sa samang tono: Niining adlawa, Siya nga dili makita sa kinaiyahan / nga natawo gikan sa Birhen, naghiusa sa Iyang kaugalingon sa katawhan; / niining adlawa, ang walay sukod nga Pag-anaa / giputos sa lampin sa Betlehem; / niining adlawa, ang Dios nagdala sa mga Magi aron siya sa pagsimba pinaagi sa usa ka bitoon, / nga nagtagna sa Iyang tulo ka adlaw nga paglubong, / uban sa bulawan, mira ug insenso. / Kaniya kita mag-awit: / 'Kristo Diyos, nga ninkarnar gikan sa Birhen, / luwasa ang among mga kalag!'*
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasidlak sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini kadtong nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa bitoon / nga pag-alagad Kanimo, Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan Ka, O Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo! (2)
Ipahibalo ang Maayong Balita, Jose, / sa mga katingalahan kang David, Amahan sa Dios: / nakita nimo ang Birhen nga nagdala sa iyang sabakan, / miduyaw ka uban sa mga magbalantay, misimba ka uban sa mga Magi, / nga nakadawat sa mensahe pinaagi sa Anghel. / Pag-ampo kang Kristo among Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag!
Ug diin ang Banal nga Pagbantay sa Tibuok Gabii dili gisaulog, ang troparion sa Domingo, 'Gloria': sa mga santo, ug 'Karon': sa pista.
Sa Vespers, human sa Trisagion, ang kontakion sa mga magdala sa Dios. Himaya, ug 'Karon usab', sa kapistahan.
Ipahibalo, O Jose, / ang mga katingalahan ni David nga magdala sa Dios: / nakita nimo ang Birhen nga nagbitbit sa iyang sabakan, / nagpasalamat ka uban sa mga magbalantay, nagsimba ka uban sa mga Mago, / nga nadawat nimo ang mensahe pinaagi sa Anghel. / Pag-ampo kang Kristo Dios alang sa kaluwasan sa atong mga kalag!
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / naghayag sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini kadtong nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / sa pagsimba Kanimo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, / ug sa pag-ila Kanimo, ang Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya Kanimo!
Sunod niini, ang Domingo nga sedalnik kathismas uban sa ilang mga himno sa Theotokos, ug usa ka pagbasa gikan sa Exegetical Gospel: gikan kang Mateo, ang Domingo pagkahuman sa Pagkahimugso ni Kristo; o usa ka homiliya ni Gregorio sa Nyssa mahitungod sa Balaang Trinidad ug kang Abraham – among kini gibahin sa duha ka bahin. Ug among ginaawit ang 'Immaculate Ones' ug ang ilang mga troparia. Ang ipakoia sa tono. Ang stichera ug prokimen sa tono. Ang Ebanghelyo sa Domingo. 'Sa pagkakita sa Pagkabanhaw ni Kristo:' Human sa Salmo 50, ang stichera sa Domingo.
Ang kanon sa Domingo nga adunay irmos sa tono 4, ug alang sa Inahan sa Dios sa tono 2, ug alang sa pista sa tono 4 [Griyego: San Jose nga Nobyo], ug ang kasamtangang kanon [alang kang San David ug San Santiago] sa tono 4, tono 4, gisulat sa Banal nga Cosmas sa Maium.
Irmos: Natawo si Kristo:
O bulahan nga disipulo ni Kristo, / ministro sa Kristo nga nahimong tawo, / gipasidunggan isip amahan ni Kristo! / Nagbarug nga maisugon sa Iyang atubangan, / hangyoa ang kalinaw ug kaluwasan gikan sa mabug-at nga mga kasakit / alang sa mga nagadayeg kanimo.
Sa pagsunod sa mga pulong sa langit, / usa ka ministro sa katingalahang mga buhat, / gipangasaw-an sa Birhen, ang Inahan sa Dios, / matarong sa tanang butang ug matinud-anon, / ikaw mipakita, Jose, / ug nakakaplag og pahulay sa puloy-anan sa mga matarong.
Ikaw gihimong takus nga makakita kang Kristo, / nga nahimong usa ka bata sa lawas sama kanato, / ug gitawag kang amahan Niya. / Ang imong himaya gayud ang labing dako! / Dako, labaw pa sa tanan, ang imong dungog! / Busa gidayeg ka namo.
Theotokos: Ikaw, O Balaan, nga wala mailhi sa kaminyoon, / nanganak sa Betlehem kang Kristo sumala sa unod, / giputos Siya sa lampin; / napuno sa kahingawa sa Iyang pag-abot, / si Jose, uban sa pagrespeto, nagpasidungog / ug nagsimba sa Iyang gahum.]
Irmos: Mangkanta ako kanimo, O Ginoo akong Dios, / kay gidala Mo ang katawhan gikan sa pagkaulipon sa Ehipto / ug gitabonan Mo / ang mga karwahe ug hukbo ni Paraon sa tubig.
[Mokanta ako kanimo, O Ginoo nga akong Dios, / kay ikaw, nga nahimong unod sa dili masukod nga paagi / gikan sa sabakan sa putli nga Birhen, / gibag-o pag-usab ang katawhan sa imong kaayo.]
[Niining adlawa ang mga magbalantay nagpamalandong sa pagka-diyosnon, / nag-awit uban sa mga walay lawas, / ug ang mga Magi nagdala og mga gasa / ngadto Kaniya nga nahimong bata sa unod.]
Mga koro sa mga anghel nagpakita sa mga magbalantay sa Betlehem, / nagpahayag: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!' / Mag-awit kita uban kanila / ngadto Kaniya nga midugong sa pagpakatawo.
Kita tanan, samtang gisaulog nato ang kapistahan sa Pasko / sa pagpasidungog Niya nga nahimong tawo alang kanato, / malipayong mag-awit kita kang Santiago, igsoon sa Dios, / ug kang David, Amahan sa Dios.
Si David, Amahan sa Dios, mag-awit uban sa iyang lira / mahitungod sa Pulong nga nahimong unod gikan sa gamot ni Jesse, / ug apil usab ang matarong nga si Santiago.
Theotokos: Ako mag-awit kanimo, O Ginoo akong Dios, / kay ikaw natawo gikan sa usa ka inahan – ang Balaang Birhen – / ug pinaagi kaniya gipadayag nimo ang imong kaugalingon ingon paglaum sa among mga kalag.*
Katavasia: Natawo si Kristo – himayaa! / Si Kristo gikan sa langit – dawata Siya! / Si Kristo dinhi sa yuta – lipaya! / Awita sa Ginoo, tibuok kalibutan, / ug awita uban sa kalipay, O katawhan, / kay Siya gimahimaya!
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Natawo gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan:
Gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, nga misidlak sa dili masukod nga paagi / ug niining katapusang mga adlaw gihulma sa pagkatawo gikan sa Birhen sa dili masukod nga paagi / gitawag ka nga 'amahan', O himayaon, / ug gipahayag nga saksi sa makapahingangha nga misteryo, O bulahan.
Siya nga ginakurog sa mga langitnong puersa, / sama sa walay utlanan nga Dios, / Siya, nga natawo gikan sa Birhen, / imong gihuptan sa imong mga bukton, maalamon nga Jose, / nga nabalaan sa makahadlok nga paghikap; / busa among gihatagan ka og dungog.
Ang kahitas-an sa misteryo, / nga wala mailhi sa kanhing mga henerasyon, / gisalig kanimo, / nga nagpadayag sa pagkabalaan sa imong kasingkasing; / pinaagi niini kitang tanan naluwas, / samtang gisaulog nato ang imong hayag ug balaan nga handumanan / uban sa pagtuo.
Theotokos: Sa pagkakita sa Dios, nga nagpakatawo / gikan sa imong putli nga dugo, O Imaculada nga Birhen, / ug nga natawo sa usa ka langob ug gibutang sa usa ka sabnita, / nagpakita nga sama kanato, / si Jose nga Husto gidayeg Siya pinaagi sa mga awit.]
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Ang kusog sa mga nagalaum kanimo, Kristo among Dios! / Palig-una kami sa imong Ortodoksong pagtuo, / O Mahigugma sa katawhan.*
Natawo nga walay binhi sumala sa unod / sa Birhen Maria—si Kristo nga Dios— / kita tanan mag-awit uban sa mga Anghel: / 'Gloria sa kataas-taasan!'—nga nagpahayag.
[Ang matinud-anong mga magbalantay, samtang nagpatugtog sa ilang mga plawta, / nakadungog sa maayong balita gikan sa mga Anghel / mahitungod sa tinuod nga Magbalantay – si Kristo / ug misinggit, 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!']
[Maglipay ang mga langit, / magsaulog ang tibuok kalibutan, / nga nag-awit: 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan!' / kang Kristo nga Dios, nga natawo niining adlawa.]
Hinaut nga atong pasidunggan sa angay nga mga awit, / kauban ni David ug Santiago, O mga matinud-anon, / ang Labing Balaan nga Pista / Niya nga nagpaubos alang kanato.
Gipahayag ni David nga, sama sa usa ka nobyo gikan sa kwarto sa kasal, / ang Ginoo karon mogawas gikan sa sabakan sa Iyang inahan, / Kinsa atong pagkanta-on uban ni Santiago.
Dalit sa Inahan sa Dios: Hatagan nato og dungog si Maria, ang Inahan sa Dios, / nga wala mailhi sa kaminyoon: / kay pinaagi kaniya ang Adlaw sa Katarungan misidlak kanato.*
Katavasia: Alang sa Anak, nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan / dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / ug niining katapusang mga adlaw naporma sa lawas gikan sa Birhen / nga walay binhi, / atong pagtawag kang Kristo nga atong Dios: / 'Ikaw nga nagpasidungog sa among dignidad, / balaan Ka, O Ginoo!'
Niining adlawa ang Birhen nanganak sa Labaw sa Tanan, / ug ang yuta nagtanyag og langob sa Dili Masudlan; / Ang mga Anghel ug mga magbalantay nagdayeg, / samtang ang mga Mago nagbiyahe nga nagsunod sa bitoon, / kay alang kanato natawo / ang gamay nga Bata, ang dili-mamatay nga Dios!
Ikos: Ang Betlehem nagpadayag sa Eden, / umalagi, tan-awa nato kini – / sa tinago nato nakaplagan ang kalipay. / Umalagi, dawata nato ang langitnong kalipay sulod sa langob: / didto mitungha ang Gamot, nga wala binuhasan og tubig, nagdala og pasaylo; / Didto nakaplagan ang Balon nga wala gukay, diin si David nangandoy nga makainom kaniadto. / Didto ang Birhen, pagkahuman Niya sa pag-anak sa Bata, / dayon gipalong ang kauhaw ni Adan ug ni David. / Busa magdali kita paingon didto, / diin ang batang Bata, ang walay katapusan nga Dios, natawo.
Mga mag-awit kita, nga angay, mahitungod kang Husto nga Jose, ang nobyo sa Birhen, / ug kang David—ang anak ni Jacob: / kay sila, nga naglakaw sa pagkamatarong, / nakaabot sa langitnong mga puloy-anan, / ug, nagalipay uban sa mga Anghel sumala sa ilang pagkamasaligon, / nag-ampo alang sa kapasaylo sa atong mga sala.*
Ang Birhen nanganak sa Magbubuhat sa tanan, / ug ang mga Magi miabot aron sa pagsimba Niya sa unod; / ang katawhan, kauban sa mga Anghel, nagdayeg Niya; / samtang ang langob ug ang sabnita nagtanyag sa ilang kaugalingon ingon usa ka halad, / nga nag-awit mahitungod sa Usa nga natawo – / ang bata, ang walay katapusan nga Dios.*
Ang panagtigom sa mga propeta nagselebrar uban sa langitnong inspirasyon / sa milagro nga nahimo kanimo, O Birhen! / Kay ikaw ang nanganak sa Dios, nga nahimong tawo dinhi sa yuta. / Busa ang mga anghel nag-awit uban sa mga magbalantay, / samtang ang mga Mago, kauban ni Jose, nagpahayag uban sa pagtuo / sa mga katingalahan kang David, ang Amahan sa Dios.
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse:
Adunay hunahuna nga masunuron sa mga sugo sa langit, / ug nahimong hingpit nga putli, / ikaw gipangasawahan, bulahan nga Jose, / sa usa nga putli ug walay mantsa sa mga babaye, / aron bantayan ang putli nga Birhen / hangtud gidawat niya ang Magbubuhat.
Sa langit, kang Gabriel lamang / ug kanimo lamang, O gipadayeg, / ang bugtong misteryo nga naghatag sa labing dakong kahadlok— / ang misteryo sa usa ka babaye nga wala gayud mailhi ang kaminyoon— / gisalig kanimo, O bulahan nga Jose, / nga nagpahawa / sa bugtong manlupig, ang prinsipe sa kangitngit
Ingon nga buhi ug hayag nga / templo sa imong Magbubuhat, / ikaw, pinaagi sa imong kaisog alang sa mga butang sa Diyos, / bulahan nga Jose, giisip nga takus nga madawat / gikan sa balaang templo ang Balaang Templo / – ang Kanunay nga Birhen, talagsaon sa mga kababayen-an.
Theotokos: Gipapalaanay pag-ayo / ang tanang pagduha-duha sa imong hunahuna, / ang Dili Makita nagpakita, nagpahibalo kanimo: / 'Ayaw kahadlok, Jose, sa pagdawat kang Maria nga labing putli / karon, kay nagbitbit siya sa iyang sabakan / sa Kadtong nagbitbit sa tanang butang pinaagi sa Iyang gahum nga pagka-Diyos!']
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Nagpahibalo sa pag-abot sa Imong pagpadayag dinhi sa yuta, O Kristo nga Dios, ang propeta misinggit uban sa kalipay: 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'*
[Sa pagtan-aw sa hunahuna / sa dili masukod nga pagpaubos sa Pulong sa Dios, si Habakuk / misinggit, 'Gikan sa Teman,' – 'Ang Dios, among Manluluwas, / moabot!']
[Ang sabsabanan nga midawat Kanimo, O Dios, / napalibotan sa mga walay lawas nga manunubol, / nga uban sa kahadlok ug katingala, naghimaya / sa Imong pagkahimugso, O Anak sa Dios, nga labaw pa sa pagsabot.]
Sinaati nato ang Bag-ong Natawo uban sa mga Magi / ug malipay uban sa mga Anghel ug mga magbalantay, / nga nagpahayag sa paagi nga angay sa Dios: / 'Gloria sa Kristo Dios sa kataas-taasan!'
Si Kristo, nga nagahari ibabaw sa tanang mga hari, / nga natawo gikan sa binhi ni David sumala sa unod, / gidawat ang napili nga si Jacob isip Iyang igsoon, / sumala sa Iyang kaugalingong pagbuot.
Ang Ginoo, nga nagpakita sa unod gikan sa Birhen, / pinaagi niini gipadayeg ang inyong handumanan, O mga balaan: / Santiago, nga napili gikan sa mga Apostoles, / ug David, ang hingpit nga bulahan.
Theotokos: Nilabaw ka sa mga koro sa mga Kerubin / ug nagbitbit sa Dios sa unod sa imong mga bukton, / lipaya, O Inahan sa Dios, nga wala mailhi ang kaminyoon.*
Katavasia: Usa ka sanga gikan sa gamot ni Jesse / ug usa ka bulak gikan niini, / gikan sa Birhen Ikaw natawo, O Kristo; / Miabot Ka, O Dungog-angay, / gikan sa bukid nga gilamdag sa mga palungpung, / nga nahimong unod gikan sa Birhen nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / Ikaw nga Walay Lawas ug Dios. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy:
Nagdan-ag sa pagkamaulon, maalamon nga Jose, / nagpuyo ka taliwala sa mga maulon dinhi sa yuta, / ginganlan nga amahan sa Pulong sa Maulon – si Cristo. / Sa paggunit Nimo kaniya sa imong mga bukton, ginasanto ka / ug gipahimaya, sa pagkakita Nimo kaniya / nga nagsul-ob og mortal nga unod.
Sama sa usa ka langitnong panganod, / nga nagtabon sa Adlaw sa kahiladman niini, / gidala nimo ang Balaan / gikan sa siyudad ni David paingon sa Ehipto, / aron didto nimo mapapas ang kangitngit / sa walay sentido nga idolatriya, Jose, / ministro sa labing hataas nga mga misteryo.
Ingon nga matarong, naglakaw ka / sa matarong nga mga dalan sa Matarong nga Ginoo, / nga matarong nga nagtudlo kanimo, O labing bulahan, / sa matinud-anong pag-alagad sa ingon ana ka katingalahang misteryo / sa dili masukod nga pagkahimugso, / pinaagi kaniya kita nga mga mortal gipamatud-an nga matarong.
Theotokos: Napamatud-an siya, sumala sa giingon sa propeta Isaias, / ang Birhen nga nagdalit sa iyang sabakan / sa Dios nga walay kinutuban nga kinaiyahan – Emmanuel; / samtang ang banal nga Jose, nga wala kini masabti, / gitudloan sa Anghel / sa panahon sa pagkatulog sa gabii, O himayaon.]
Para kang San David ug San Santiago. Irmos: Ikaw nga nagdan-ag kanamo, nga nagpuyo sa kangitngit, / sa kahayag sa Imong Epipanya, / himaya kanimo, himaya kanimo, / Hesus, Anak sa Dios.
Ikaw nga midawat nga matawo gikan sa putli nga Birhen, / Diyos nga nahimong tawo! / Himaya kanimo, himaya kanimo, / Hesus, Anak sa Diyos!
Natawo gikan sa Birhen ug naghimaya / sa handumanan ni David ug Jacob! / Himaya kanimo, himaya kanimo, / Hesus, Anak sa Dios!
Kinsa ang gitawag sa propeta David, nga giinspirar sa Dios, / nga 'ulan nga nahulog sa balhibo sa karnero', / Kadtong usa gipahayag ni Jacob – / Hesus, ang Anak sa Dios.
[Ang Pulong, nga nagporma nga sulugoon / gikan sa sabakan sa Labawng Balaan! / Himaya kanimo, himaya kanimo, / Hesus, Anak sa Dios!]
Theotokos: Ang tingog sa Anghel, walay hunong, / nagdala sa binuhat ngadto Kanimo, O Birhen: / 'Maglipay ka, O putli nga Inahan / ni Hesus, ang Anak sa Dios!'
Katavasia: Ikaw, Dios sa kalinaw ug Amahan sa kaluoy, / gipadala Nimo kanamo ang Magsusulti sa Imong dakong plano, / ang magdala sa kalinaw. / Busa, pagkahuman nga gidala kita sa kahayag sa pag-ila sa Dios, / ug sa pag-abiabi sa kaagahon pagkahuman sa gabii, / ginadayeg ka namo, Ikaw nga Mahigugma sa katawhan.
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Gikan sa sabakan ni Jonas:
Pinaagi sa usa ka talagsaong pagkahimugso / gikan sa Birhen, ang Dalaga sa Dios, / Siya nga miabot kanato, nga mga estranghero kaniya— / ang Dios, ang walay katapusang Pulong sa Amahan— / pagkahuman nimo Siyang nadawat, O labawng bulahan nga Jose, / malipayon ka nga misugod sa usa ka talagsaong panaw / uban Niya paingon sa Ehipto, / nga nagsunod sa mga sugo sa langit.
Nag-alagad ka sama sa usa ka anghel, maalamon nga Jose, / sa Dios, nga nahimong usa ka bata sa unod, / ug nagtutok kaniya sa hayag nga paagi nga walay tunga-tunga, / nga nakadawat sa dili-materyal nga mga sinag, O bulahan, / ug nahimong labing masidlak / sa kalag ug kasingkasing.
Tungod kay hingpit kang nabalaan sa langitnong paghikap / sa kalag ug sa lawas, ikaw, gidayeg sa tanan, / misulod sa di-lawasnong mga puloy-anan, / karon nagabalaan sa mga nagselebrar sa imong handumanan, / tinuod nga matarong nga Jose, hingpit nga balaan, / nga gipangasaw-an sa hingpit nga balaan nga Inahan sa Dios.
Theotokos: Nakita nimo ang Bata sa yuta, / – nga nanganak sa putli nga Birhen, ang Perpekto, / ug gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, / ug nadungog nimo ang mga Anghel nga nag-awit sa Iyang pagdayeg, / samtang Nagahigda Siya sa sabnong sulod sa langob, / Jose, gidayeg sa tanan.]
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Nagpahibalo sa tulo ka adlaw nga paglubong, / ang propeta Jonas, nag-ampo sulod sa balyena, misinggit: / 'Luwasa ako gikan sa pagkaguba, / Hesus, Hari sa mga gahum!'
[Ang mga koro sa mga anghel misinggit sa katingala, sa pagtan-aw / sa Imong makahinganghang Pagkahimugso, O Ginoo: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, / kay karon Natawo Siya sa yuta!']
[Niining katapusang mga adlaw, imong gidawat / nga matawo gikan sa Birhen ingon usa ka tawo, / Ikaw nga gipanganak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan ingon Dios, / aron ibalik ang nahulog nga Adan, / ingon nga Mahigugma sa katawhan.]
Ang mga langitnong puersa nangahibulong sa langob / ug nag-awit nga walay hunong sa labing putli nga Pagkahimugso: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, sa Iyang nanganak!'
Gipahimutang Ka sa trono, O Ginoo, / sumala sa imong gisaad sa imong propeta nga si David, / nga gikan sa bunga sa iyang hawan, O Kristo; / samtang kang Jacob imong gisaligan ang trono sa Simbahan.
Si David, kana nga katingalahang hari ug propeta, napamatud-an nga siya ang ninuno sa Iya nga gihulma sa pagka-Diyosnong unod, samtang ang unang obispo mao si Santiago, usa ka disipulo ni Jesus.
Sa Inahan sa Dios: Among gihangyo Ikaw, O Birhen Inahan sa Dios: / mangampaw sa Imong mga alagad alang Niya nga nahimong unod gikan Kanimo, / kay Ikaw, ug Ikaw ra gayud, / among giila nga among Manalipod.
Katavasia: Gikan sa tiyan ni Jonas, ang halimaw sa dagat gipagawas ang bata / sama sa pagdawat niini kaniya; / apan ang Pulong, nga nagpuyo sa Birhen ug nagpakatawo, / milabay kaniya, gipreserbar siyang dili madunot; / kay sama sa Iyang dili pag-ilawom sa ordinaryong pagpanamkon, / ingon usab gipreserbar Niya siyang nag-anak kaniya nga walay kadaut.
Niining adlawa, ang mahimayaong David napuno sa kalipay, / samtang si Jose ug si Jacob naghalad og pagdayeg. / Kay, pagdawat nila sa korona sa pagkapariho kang Kristo, sila malipay, / ug nag-awit sa pagdayeg kaniya nga natawo sa dili masukod nga paagi dinhi sa yuta, / nga nagasinggit: / 'O Ikaw nga Maloloy-on, luwasa ang mga nagpasidungog kanimo!'
Ikos: Pinaagi sa dili masulti nga plano / ang Walay Lawas natawo sa unod, / ang Walay Kinutuban karon gipapugngan sa usa ka lawas, / ug gipreserbar ang duha ka kinaiya nga wala'y kausaban. / Ang Walay Sinugdanan sa kinaiyahan / ug ang Usa nga labaw pa sa panahon nagkuha og sinugdanan; / ang Tibuok-Hingpit gitan-aw nga usa ka bata; / ang Usa nga nagbitbit sa tanang butang gidalit sa ilang mga bukton. / Busa, kadtong gipasidunggan pinaagi sa pagkapariho Niya / Gikuroran Niya isip Dios pinaagi sa Iyang Pagkahimugso. / Sa paghimaya kanila, nagasinggit kita uban sa pagtuo, nga walay hunong: / 'O Maloloy-on, luwasa ang mga nagpasidungga Kanimo!'
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Mga batan-on nga gipadako sa pagkamatinud-anon:
Nakita nimo ang pagtuman sa mga propesiya / sa mga propeta nga giinspirar sa Dios: / kay Siya nga ilang gipahayag—ang Cristo, / nga magagikan sa putli nga Birhen, / imong nahikap ug nakaila kaniya sa iyang pagkabata, / ingon usa ka sulugoon ni Cristo, putli sa espiritu.
Gipahimutang sa walay sala nga kinabuhi, himayaong Jose, / ikaw gayud nahimong tigbantay sa pagkabirhen sa Birhen, / ug ginganlan ka nga amahan sa Anak nga pag-anakon, / gipasidunggan pinaagi niining balaan nga titulo.
Siya nga nagmugna sa langit, / yuta ug dagat pinaagi sa Iyang Pulong gitawag nga Anak sa anluagi / – ikaw, hingpit nga bulahan, angay sa katingalahan; / ug ang Amahan nga walay sinugdanan tinuod nga naghimaya kanimo, / ingon usa ka balaan nga ministro / sa Iyang labaw pa sa mga pulong.
Sa paghatod nimo sa imong kinabuhi ngadto sa balaan nga katapusan, O labing maayong Jose, karon nakakaplag ka na og pahulay sa kahimayaan sa mga balaan, nagabalaan sa mga nagasaulog kanunay uban sa pagtuo sa imong labing balaan ug langitnong handumanan.
Theotokos: Sa pagkahibalo nga ang mga balaang hulagway nagtagna Kanimo, O Dios-gipanalanginan, Putli, ang matarong nga si Jose, pinaagi sa suerti ug sa tabang sa tungkod, nakadawat sa katungod sa usa ka balaang pakasal Kanimo ug nahinumdom sa balaang tungkod ni Aaron nga kaniadto miturok.]
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Ang mga anak ni Abraham sa Babilonia / kaniadto gipyat sa kalayo sa pugon, / nag-awit sa ilang mga himno: / 'Diyos sa among mga amahan, bulahan Ka!'
[Sa Betlehem gipadayeg nila ang Bata sa Birhen; / ang mga magbalantay nakaila Kaniya isip Manluluwas ug Ginoo, / nga nagpakita sa yuta / aron luwason ang katawhan.]
Natingala sa pagkahimugso, nga milabaw sa tanang pagsabot, / gikan kang Theotokos Maria, / ang mga koro sa mga anghel misinggit: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, / ug sa yuta kalinaw!'
[Nagpakita Ka nga labaw pa sa labing hataas sa mga Kerubin, O Birhen, / nagbitbit sa Imong mga bukton Kaniya nga ilang gidala. / Ayaw gayud undangi ang pag-ampo Kaniya / alang sa among kaluwasan.]
Si David, nga nahimong nobyo, / ug si Santiago, usa ka banal nga ministro / sa santuwaryo sa Simbahan, nagpahayag: / 'O Kristo, nga nahimong tawo alang kanato, / bulahan Ka!'
Sa taliwala sa mga propeta, O Ginoo, / ug sa taliwala sa mga hari, O Propeta, / awita kami uban kang Diosnong Santiago: / 'O Kristo, nga nahimong unod alang kanamo, / bulahan Ka!'
Theotokos: Gipahibalo sa dili masunog nga palumpong / ug sa hurno sa hamog, O Imaculada nga Inahan, / Gikonsepsyon Nimo ang Dios nga nahimong unod nga walay binhi, / O Balaan, O Bulahan.
Katavasia: Mga batan-on nga gipadako sa pagkamatinud-anon, / nga wala magtagad sa sugo sa mga daotan, / wala mahadlok sa naghulga nga kalayo, / apan, nagbarog sa taliwala sa mga siga, nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Ang hurno nga gisabwag sa hamog:
Tinuod nga bililhon ang imong kamatayon / sa panan-aw sa Ginoo, O labawng bulahan nga Jose, / kay hingpit kang napahimakas sa Bata, / nahimong balaan nga magbabantay sa Bulahan nga Birhen / ug uban kaniya nag-awit ka: / 'Ipanalangin sa tanang binuhat sa Ginoo Siya / ug himoa Siyang halangdon hangtod sa kahangturan!'
Ginoo ug Magbubuhat, nga sa Iyang atubangan nangurog ang tanang koro sa mga anghel, si Jose nga matarong, uban sa kaisog ug pagrespeto, giyakap ug gihalokan ang Bata, ug gidawat ang kahayag nga labaw sa pagsabot, nga nagasinggit: 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Gituhop sa labing matam-is nga pangandoy, O bulahan, / ug nagtindog sa atubangan sa Nakahimong-Tawo sama sa usa ka anghel, / imong gituman ang mga sugo sa langitnong Ginoo, / nga midawat og sugo pinaagi sa usa ka anghel / nga mobalik gikan sa Ehipto paingon sa yuta sa Israel, ' ' / uban sa Bata mismo ug sa Iyang Inahan; / uban Nila ikaw mibalik, naghimaya sa Ginoo.
Theotokos: Imong nakita ang landong sa Balaod / napapas sa kahayag sa grasya, / ug imong nakita ang Birhen—usa ka hayag nga panganod— / nagpadayag sa pagsidlak sa Adlaw, masabtan sa unod, / ug, sama sa usa ka bitoon, O maalamon nga Jose, / imong gipahayag ang tanan nga nagasinggit nga walay hunong: / 'Gidayeg ka namo, O Kristo, hangtod sa kahangturan!']
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Kristo nga Hari, / Kinsa gikumpisal sa mga batan-ong bihag, / nga nagsinggit sa kusog sa hurno, / pasagdi nga ang tanang binuhat mag-awit sa Iyang mga pagdayeg ingon nga Ginoo!*
[Si Kristo nga Hari, / nga miabot sa dagway sa ulipon, / kinsa gipahayag sa mga magbalantay sa Betlehem / ug gipadayag sa bitoon, / tanang binuhat, awita ang Iyang mga pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!]
[Si Kristo, nga natawo, / kang kinsa ang mga Magi mitungo uban sa ilang mga gasa, / ug kang kinsa ang panon sa mga anghel nag-awit sa pagdayeg, / tanang binuhat, awita ang Iyang pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!]
Si Kristo, nga nahimong tawo, / kinsa gipadayeg sa mga langitnong gahum / ug kinsa kanunayng ginadayeg sa mga daghang mata, / tanang binuhat, kantaa / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!
Si Kristo, nga nahimong unod, / Nga si David, Amahan sa Dios, nagtagna / ug Nga si Santiago gipahayag sa mga nasud, / tanang binuhat, awita ang Iyang mga pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!"
Si Kristo, nga natawo gikan sa Birhen, / ug kinsa nagpasidungog sa balaan nga handumanan ni David ug Santiago, / ingon nga Iyang mga higala, / tanang binuhat, awita ang Iyang mga pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan! *
Theotokos: Kristo nga Hari, / kinsa gidala sa Theotokos nga si Maria alang kanato, / ug kinsa nagpabilin nga putli nga Birhen pagkahuman sa pag-anak, / tanang binuhat, awita ang Iyang mga pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Katavasia: Ang hurno, nga gisabwagan sa hamog, / nagpakita sa hulagway sa usa ka supernatural nga milagro: / kay wala kini gisunog ang mga batan-on nga gidawat niini, / sama sa kalayo sa Pagkadiyos nga wala gisunog ang sabakan sa Birhen, / diin Siya nanaug. / Busa, atong awiton ang himno: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug pasidunggan Siya hangtod sa kahangturan!'
Alang sa ika-siyam nga kanta, atong kantaon ang 'Ang Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin:'
[Alang kang San Jose nga Nobyo. Irmos: Nakita ko ang usa ka misteryo:
Nahimong kapariho ka sa dungog sa tanang mga Anghel, / sa mga propeta ug mga martir, O bulahan, / ug tinuod nga kauban sa mga maalamon nga Apostoles; / busa, uban kanila, O maalamon nga Jose, / nga nagtawag kanimo nga bulahan, / among gihatagan og dungog ang imong balaan nga handumanan.
Ingon nga kaliwat sa hari, / ikaw gipangasaw-an, O maalamon, sa putli nga Reyna, / Nga mag-anak, sa dili masukod nga paagi, kang Hesus ang Hari, / ug sa yuta gipili ka / kaysa sa tanan nga natawo sa yuta, O labing bulahan.
Gipalig-on sa gahum sa Espiritu, gipahimutang ka sa mga hiyas, O Bulahan, ug sa imong kinahilabihan nga katigulangon milatas ka nga may himaya ngadto sa imong mga katigulangan, O Jose, gipasidunggan isip labing dakong amahan sa Dios Amahan nga Mibutho sa Kahayag.
Ang imong handumanan nagtawag sa katapusan sa yuta / ngadto sa kalipay ug pagdayeg, / kay ang Pulong, O bulahan, naghimaya kanimo. / Nagtindog sa Iyang atubangan kanunay uban sa kaisog, / pag-ampo nga walay hunong alang sa kaluwasan gikan sa pagsulay / alang kanamo nga nagadayeg kanimo.
Theotokos: Gipreserbar Nimo ang iyang daling-aw nga pagka-birhen, / O Ikaw nga Putli, / diin ang Dios nga Pulong nahimong unod, / gipreserbar Siya pagkahuman sa pag-anak / isip usa ka Birhen sa dili masukod nga paagi. / Kauban niya, Jose, O Dios-nagbitbit, / handuma kami. ]
Alang kang San David ug San Santiago. Irmos: Si Moises sa bukid / nakakita sa nagdilaab nga tanom nga wala masunog, / samtang si Jose sa langob / nakadungog sa dili masukod nga Pagkahimugso. / O Imaculada nga Birhen, / Inahan nga wala mailhi ang bana, / ginadayeg ka namo, O Inahan sa Dios, / pinaagi sa mga awit.*
[Ang Pulong ug ang Anak, nga sa wala pa ang mga kapanahonan dili masukod nga gipanganak sa Amahan, / natawo sa Birhen sa unod / karong adlawa sa katapusan sa panahon; / ang mga magbalantay nag-awit sa Iyang mga pagdayeg, / samtang ang mga Anghel nagasinggit: / 'Gloria sa Kristo nga Dios sa kataas-taasan!']
[Ang mga Maghahat, pagkakita sa bitoon, / gisundan ang katingalahang agi niini / sa pagpangita sa Natawo; / ug pagakaplag nila Kaniya, gipasidunggan Siya nila sa mga halad: / bulawan, insenso ug mira, nga nagasinggit: / 'Gloria sa Dios sa kataas-taasan, sa Natawo!']
Pagmalipayon karon, Betlehem, / nga nahimong siyudad sa Bag-ong David, / ug paglipay, Siyon, kuta sa mga Simbahan, / kay karon nagtigum ka sulod kanimo og bag-ong handum / sa Hari sa tanan ug sa Iyang mga sulugoon.
Ang tanang binuhat miserbisyo kaniya nga natawo gikan sa Birhen / uban sa kahingawa: / ang langit uban sa usa ka bitoon, ang yuta uban sa usa ka sabnitan, / ang bukid uban sa usa ka langob, ang mga Magi uban sa mga gasa, / ang mga magbalantay sa ilang katingala, / samtang ang mga anghel nagtanyag kaniya og usa ka kanta.
Si David nahimong hari gikan sa mga magbalantay / sa karaang mga panahon, / samtang ikaw, Jacob, gikan sa maharlikang kaliwatan ni Juda, / nagpakita isip magbalantay / sa panon sa Nakahimong-Tawo—ang Kordero sa Labawng Kataas-taasan / ug Anak sa Dios.
Theotokos: Ang mga panon sa mga anghel naghimaya Kanimo, Inahan sa Dios, / ug ang katawhan walay hunong nga nagpasidungog Kanimo pinaagi sa kanta, / kay pinaagi sa Imong pagkahimugso nga gikan sa Dios / gihiusa Nimo ang mga tawo sa kalibutan sa mga langitnon. / Busa, among gidayeg Ka.
Katavasia: Akong makita ang usa ka misteryo / nga talagsaon ug katingalahan: / ang langob mao ang langit, ang trono sa mga Kerubin mao ang Birhen, / ang sabsaban mao ang sudlanan, / diin ang dili masulti nga Kristo nga Dios natulog, / Kinsa among ginadayeg sa among mga awit.
Kauban ni Santiago, ang himayaong igsoon sa Dios, / atong awitan si David, ang Amahan sa Dios, / ug si Jose nga diosnon, nga kapikas sa Inahan sa Dios. / Sila nag-alagad sa balaan nga Pagkahimugso ni Cristo sa siyudad sa Betlehem sa paagi nga angay sa Dios, / kauban ang mga Anghel, ang mga Mago ug ang mga magbalantay, / nga nag-awit og himno kaniya, / ingon sa Dios ug Ginoo.
Ang atong Manluluwas mibisita kanato gikan sa kahitas-an, / ang Kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw; / ug kita, nga nagpuyo sa kangitngit ug landong, nakakaplag sa kamatuoran, / kay ang Ginoo natawo gikan sa Birhen.
Maglipay kamo, mga matarong; maglipay kamo, mga langit; / magsaulog kamo, mga bukid, kay si Kristo natawo! / Ang Birhen naglingkod sa trono, sama sa mga Kerubin, / nagbitbit sa iyang sabakan sa Diyos—ang Pulong nga nahimong unod. / Ang mga magbalantay nagdayeg sa Natawo, / ang mga Mago nagdala og mga gasa sa Ginoo. / Ang mga anghel nagpahayag sa ilang pagdayeg: / 'O dili masabtan nga Ginoo, himaya kanimo!'
Ang Amahan nalipay – / ang Pulong nahimong unod, / ug ang Birhen miburot sa Diyos nga nahimong tawo. / Ang bitoon nagpahibalo niini, ang mga Magi nagasimba, / ang mga magbalantay namangha, ug ang tanang binuhat nagalipay.
Bersikulo: 'Gikan sa sabakan sa Bituon sa Kabuntagon gipanganak tika', / – mao kini ang panumpa sa Ginoo, ug dili Siya magbasol. Salmo 109:3b–4a
O Birhen nga Inahan sa Dios, nga nanganak sa Manluluwas, / imong gipapas ang karaang sumpa ni Eba, / kay ikaw nahimong Inahan pinaagi sa maayong kabubut-on sa Amahan, / nga nagbitbit sa imong sabakan sa Dios—ang Pulong nga nahimong unod. / Kining misteryo dili masukod, / apan pinaagi sa pagtuo gidayeg nato kini, / nagasigaw uban Kanimo ug nagapahayag: / 'O Ginoo nga dili masukod, himaya kanimo!'
Bersikulo: Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo: / 'Lingkod sa akong too'. Salmo 109:1a
Ani, mag-awit kita sa Inahan sa Manluluwas, / nga nagpabilin nga Birhen bisan pagkahuman sa Iyang pagkahimugso: / 'Maglipay ka, buhing Dakbayan sa Hari ug Dios, – / si Kristo, nga nagpuyo sa sulod Nimo, nakab-ot ang k nga kaluwasan' / Uban kang Gabriel nag-awit kami kanimo, / uban sa mga magbalantay nagdayeg kami kanimo, nga nagasulti: / 'Inahan sa Dios, pagpakitawag sa Iyang atubangan nga ginkarnasyon gikan kanimo / alang sa among kaluwasan!'
Gloria, Tono 8: Dugo, ug kalayo, ug aso sa insenso / – mga katingalahan sa yuta, nga gipanagna ni Joel: / dugo – ang Inkarnasyon, kalayo – ang Pagka-Diyosnon, / ug ang aso sa insenso – ang Balaang Espiritu, / nga mibaba sa Birhen ug gipabalsam ang kalibutan. / Dako ang misteryo sa Imong Inkarnasyon, / O Ginoo, himaya kanimo!
Ug karon: Bulahan ka gayud, O Birhen Inahan sa Dios:
Ang Dakong Doxolohiya. Ang Tropario sa Domingo ug ang Pagpahawa. Ang Isticheron sa Ebanghelyo, ang Unang Oras ug ang Katapusang Pagpahawa. Sa mga Oras, ang Tropario sa Domingo. Ang Himno sa Himaya: sa pista ug sa mga balaan, mag-ilis-ilis. Ug karon, 'O Inahan sa Dios'; pagkahuman sa Pag-ampo sa Ginoo: ang Kondakiya sa pista ug sa mga balaan, mag-ilis-ilis.
Ang 'Bulahan Kamo' sa tono 4, ang pista sa tono 4, ug ang ika-6 nga kantiko sa mga balaan sa tono 4.
Ang Imong Pagkahimugso, O Kristo among Dios, / nagpasidlak sa kalibutan sa kahayag sa kahibalo, / kay pinaagi niini ang mga nag-alagad sa mga bitoon / gitun-an sa usa ka bitoon / nga pag-ila kanimo, Adlaw sa Pagkamatarong, / ug mailhan ka, Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an. / O Ginoo, himaya kanimo!
Ipahibalo, O Jose, / ang mga katingalahan ni David, Amahan sa Dios: / imong nakita ang Birhen nga nagbitbit sa iyang sabakan, / imong gidayeg uban sa mga magbalantay ug nagsimba uban sa mga Mago, / nga nadawat nimo ang mensahe pinaagi sa Anghel. / Pag-ampo kang Kristo among Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag!
Niining adlawa, ang balaan nga si David napuno sa kalipay, / samtang si Jose ug si Santiago naghalad og pagdayeg. / Kay, pagdawat nila sa korona sa pagkapariho kang Kristo, sila malipay, / ug nag-awit mahitungod Kaniya nga natawo sa yuta sa dili masukod nga paagi, / ug misinggit: / 'O Ikaw nga Maloloy-on, luwasa ang mga nagpasidungog Kanimo!'
Niining adlawa ang Birhen nanganak sa Labaw sa Tanan, / ug ang yuta nagtanyag og langob sa Dili Masudlan; / Ang mga anghel ug mga magbalantay naghatag og himaya kaniya, / samtang ang mga Magi nagbiyahe nga nagsunod sa bitoon, / kay alang kanato natawo / ang gamay nga Bata, ang Dios sa kahangturan!
Katingalahan ang Dios sa taliwala sa Iyang mga balaan, ang Dios sa Israel.
Mga igsoon, gipahibalo ko kaninyo: ang Ebanghelyo nga akong gipangwali dili gikan sa tawo; kay wala ko kini madawat o makat-on gikan sa bisan kinsa nga tawo, kondili pinaagi sa pagpadayag ni Jesu-Cristo. Kay nakadungog man kamo sa akong kaniadto nga pamaagi sa kinabuhi sa Judaismo, unsaon nako paglutos sa Simbahan sa Dios nga walay sukod ug pagsulay sa paglaglag niini, ug unsaon nako pag-uswag sa Judaismo labaw pa sa kadaghanan sa akong mga kaubang kapanahonan sa akong kaugalingong katawhan, nga sobra ka mapisan sa mga tradisyon sa akong mga amahan. Apan sa dihang ang Dios nga nagbulag kanako gikan pa sa sabakan sa akong inahan ug nagtawag kanako pinaagi sa iyang grasya, nahimutang nga ipadayag ang iyang Anak kanako, aron ipahayag ko siya sa mga Hentil, Wala ko dayon nakigsabot sa unod ug dugo, ni misaka ko sa Jerusalem aron makigkita sa mga Apostoles nga nauna pa kanako; apan miadto ko sa Arabia ug unya mibalik sa Damascus. Unya, pagkahuman sa tulo ka tuig, misaka ako sa Jerusalem aron mailhan si Cefas, ug nagpuyo ako uban kaniya sulod sa napulo'g lima ka adlaw; apan wala ko makita ang bisan kinsa sa uban pang mga Apostoles, gawas lang kang Santiago, ang igsoon sa Ginoo.
Gal 1:11–19
Bersikulo: Hinumdumi, O Ginoo, si David ug ang tanan niyang pagkamaambong. Salmo 131:1
Pagkahuman nilakaw sa mga Magi, ania, usa ka anghel sa Ginoo nagpakita kang Jose sa damgo ug miingon, 'Bangon, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug lumayas ngadto sa Ehipto, ug pabilin didto hangtod akong ipahibalo kanimo; kay si Herodes nagtinguha sa pagpangita sa Bata aron siya patyon.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata ug ang Iyang Inahan sa gabii, ug nilarga paingon sa Ehipto; ug nagpabilin didto hangtod sa kamatayon ni Herodes, aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta: 'Gikan sa Ehipto gitawag ko ang akong Anak.' Unya si Herodes, sa pagkahibalo nga giulian siya sa mga magician, nasuko kaayo, ug nagmando sa pagpatay sa tanang mga bata sa Betlehem ug sa tibuok palibot niini, nga duha ka tuig pataub ug ubos, sumala sa panahon nga iyang nahibal-an gikan sa mga magician. Natuman unya ang gisulti sa propeta Jeremias, nga nagaingon: 'Usa ka tingog ang nadungog sa Rama, paghilak ug pag-aga ug dakong pag-ampo; Nagahilak si Rahel sa iyang mga anak; dili siya mopahupay, kay wala na sila.' Karon sa dihang namatay si Herodes, ania, usa ka anghel sa Ginoo misiugda kang Jose sa Egipto sa usa ka damgo, nga nagaingon, 'Tindog, kuhaa ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug adtoa ang yuta sa Israel, kay ang mga nangita sa kinabuhi sa Bata nangamatay na.' Busa mibangon siya, gidala ang Bata ug ang Iyang Inahan, ug miadto sa yuta sa Israel. Apan sa dihang nadungog niya nga si Archelaus nagahari sa Judea sa dapit sa iyang amahan nga si Herodes, nahadlok siya nga moadto didto; apan sa pagdawat niya og pahibalo sa damgo, mibalik siya sa lalawigan sa Galilea. Ug pag-abot niya, nagpuyo siya sa usa ka lungsod nga ginganlan Nazaret, aron matuman ang gisulti sa mga propeta nga siya pagatawgon nga Nazareo.
Mateo 2:13–23
Dayegon ang Ginoo gikan sa langit; dayegon Siya sa kahitas-an. Ug usab: Maglipay kamo, mga matarong, sa Ginoo; ang pagdayeg angay sa mga matul-id. Aleluya. (3) Salmo 148:1; 32:1
1 Enero
ni Germanus: Kristo, ang bukal sa kinabuhi, sa dihang gipuno Niya ang imong kalag / pinaagi sa imong putli nga kinabuhi, O Basilio, ang Theophany, / imong gibubo sa tibuok kalibutan ang mga suba sa matinud-anong pagtulon-an, / diin, sa pagkahumok, ang matinud-anon nga katawhan sa Simbahan / nagbunga sa bunga sa mga ngabil nga nag-angkon sa grasya, / ngadto Kaniya nga naghimaya sa imong handumanan hangtod sa kahangturan.
Ang pagbubo sa grasya kanimo / gihiwa ka aron mag-alagad sa Ebanghelyo sa Gingharian sa Langit, / Basilio, nga gipadayag sa Dios. / Kay, nahimong humot ni Cristo, / imo napuno ang uniberso sa baho sa kahibalo Niya. / Busa, sa malumo nga pagdawat sa mga pag-ampo sa imong mga alagad, / pag-ampo ka alang kanamo nga nagpasidungog kanimo, aron makadawat kami og dakong kaluoy.
Byzantine: Gisul-oban sa bisti sa usa ka balaan, / Basilio, magbabantay sa Trinidad, / mitindog ka sa atubangan sa lingkoranan sa huwes, / nag-atubang sa katalagman alang sa imong pagtuo. / Ug, sa pagpakita sa asketikong pagsukol, / imong gipahiya ang eparko, nga, napalig-on sa gahum sa dautaan, / gipanghulga ka sa walay kalooy nga pagpanakit. / Ikaw, bisan pa, mipili niini nga dalan sa boluntaryo, / ug, nahimong martir sa imong kaugalingong kagustuhan, / gikoronahan ka sa korona sa kadaugan ni Kristo, / nga puno sa dakong kaluoy.
Gloria, Tono 2: Sa pagsusi sa tanang naglungtad nga kinaiyahan / ug sa pagkahibalo sa pagkawalay-puyong sa tanang butang, / nakakaplag ka sa Usa nga dili matandog: / Siya nga, sa kinaiyahan, labaw sa tanang binuhat, ang Magbubuhat sa tanan. / Pinaagi sa mas lawom nga pagduol kaniya, / ug sa pagsalikway sa tanang tinguha alang sa wala maglungtad, / mangaliya ka nga kami usab makab-ot ang balaan nga gugma, / O Labing Balaan nga Basilio.
Ug karon, Tono 8: O Manluluwas, nga mibaba sa katawhan, / Imong gidawat nga balotan sa lampin, / Wala Nimo gisalikway ang law-ay nga pagtuli / – walo ka adlaw nga natawo sumala sa Imong Inahan, walay sinugdanan sumala sa Imong Amahan. / Kaniya, O mga matinud-anon, atong pagtawgon: / 'Ikaw among Dios, kaluy-i kami!'
Ingon nga templo, nga naghatag og kahayag sa tanan / sama sa pagsubang sa tulo ka adlaw, / gipahayag nimo ang mga kalag / nga gipakaon / sa imong mga pulong, Basilio.
Bersikulo: Ang akong mga ngabil mopahayag og kinaadman, / ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagpakasabot. Salmo 48:4
Ang trompeta gikan sa Langit / mao ang tingog sa imong tingog, Basil, / ug ang kalayo nga diin / gisunog ang tanang heretikal nga pagtulon-an.
Salmot: Ang mga ngabil sa matarong mosulti og kinaadman, / ug ang iyang dila mopahayag og hustisya. Salmo 36:30
O Usa ka Kahayag, Tulo ka Persona, / nabahin sa mga Persona, / apan naghiusa sa kina-iya, / imo gipukan si Ario / ug si Sabellio, Basilio.
Gloria, ug karon: Nagselebrar sa pisikal nga pagtuli / sa nagkatawang Pulong sa Dios / ug sa handumanan ni Basilio ang Dako, / gidayeg nato ang Inahan sa Dios.
Human sa Pag-ampo sa Ginoo: ang tropario sa santo. Himaya, ug karon, sa Pagputol sa Tuli. Ang Litaniya ug ang Pagpahawa.
Gina-awit nato ang 'Bulahan ang tawo:' unang antiphon.
Manluluwas, nga mibaba sa tawhanong race , / mipahimulos nga balotan sa lampin, / wala Siya magdumili sa law-ay nga pagtuli / – walo ka adlaw ang panuigon sumala sa Inahan, walay sinugdanan sumala sa Amahan. / Kaniya, O mga matinud-anon, atong pagtu-aw: / 'Ikaw among Dios, kaluy-i kami!' (2)
Ang Maayong Dios wala mailaulaw / sa pagpa-circumcise sa unod, / apan gihatag Niya ang Iya mismo sa tanan / ingon usa ka modelo ug ehemplo alang sa kaluwasan: / kay ang Magbubuhat sa Balaod nagatuman sa Balaod / ug sa gipahayag sa mga propeta mahitungod Kaniya. / Gikuptan Niya ang tanang butang sa Iyang kamot ug giputos sa lampin, / O Ginoo, himaya kanimo! (2)
Sa dihang ikaw, Amahan, usa ka hariong pari, / ginganlan sumala sa Gingharian, / uban sa maalamon nga paghukom ug kahanas / nag-atiman sa balaan nga katawhan ni Cristo, / unya ang Hari sa mga hari ug Ginoo sa tanan, / nga nagahari ibabaw sa tanang magmamando, / nakaila kanimo, Basilio, / kauban sa Iyang Amahan, / ang walay katapusan nga Anak, nga walay sinugdanan usab. / Pag-ampo Kaniya aron luwason ug pasigaon ang among mga kalag. (2)
Gipahumotan sa bisti sa pagkabalaan, / imong gipahayag, uban sa kalipay, ang Ebanghelyo sa Gingharian, Basil, / gipagawas ang mga pagtulon-an sa Simbahang Ortodokso. / Karon, gipahimakas sa kahayag nila, / among gikumpisal ug gihimaya ang Usa ka Pagka-Dios sa Amahan nga Labaw sa Tanan, / ug sa Bugtong Anak nga Pulong sa Dios, / ug sa Balaang Espiritu, / nga dili mabahin sa Tulo ka Persona. / Pag-ampo Kaniya aron luwason ug pahayagon ang among mga kalag.
Nagpuyo ug nagahari uban sa langitnong mga koro, Amahan Basilio, uban sa mga kinabuhi nga imong gisundon pinaagi sa labing hayag nga pagkabalaan sa imong kaugalingong kinabuhi, samtang anaa pa ka sa unod apan nagkinabuhi nga daw walay unod taliwala sa mga tawo sa yuta, hangyoa si Kristo, among Dios, nga luwasa kami gikan sa kasakit ug sa kangitngit sa pagkawalay-hibalo, ug aron pasigaon ang among mga kalag, nga malingaw sa imong pagtulon-an nga gipangandoy sa Diyos.
Gloria, Tono 8, Anatolius: Nahimong masigasig nga magtatanggol sa Kaalam, O Balaan, / ug gipili ang pakig-ambit sa Dios kaysa sa tanang butang nga anaa, / aron sa pagpangandam sa takna sa kamatayon / matarong nimo nga gisalikway ang kinabuhi sa kalibutan; / kay, pinaagi sa paningkamot sa pagpugong sa kaugalingon, / imong gilabay ang mga tinguha sa unod, / ug pinaagi sa pagtudlo sa balaang balaod, / imong gipreserbar ang dignidad sa kalag nga walay pagkaulipon, / imong gisupil ang matag hunahuna sa unod sa espiritu / pinaagi sa kadagaya sa pagkamaayo. / Busa, samtang gikaligut-an nimo ang unod, ang kalibutan, ug ang prinsipe niini, ug karon nagtindog ka na sa atubangan ni Kristo, hangyoa ang dakong kaluoy alang sa among mga kalag.
Ug karon, sa parehas nga tono: Ang Manluluwas, nga mibaba sa kaliwatan sa tawo, / mipahimulos sa pagbalkot sa mga lampin, / wala Siya magdumili sa lawasnong pagtuli / – walo ka adlaw ang panuigon sumala sa Iyang Inahan, walay sinugdanan sumala sa Iyang Amahan. / Kaniya, O mga matinud-anon, atong pagtu-aw: / 'Ikaw among Dios, kaluy-i kami!'
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Mipakita ang Ginoo kang Abram ug miingon kaniya: 'Ako ang imong Dios; maglakaw ka sa akong atubangan sa pagkamatarong ug pagka-walay kapintasan; ug pagatukoron ko ang akong pakigsaad tali kanako ug kanimo, ug parobohon ko ka pag-ayo. Ikaw mahimong amahan sa daghang nasud; dili na ikaw tawgon sa imong ngalan nga Abram, kondili Abraham na ang imong ngalan, kay gihimo tika nga amahan sa daghang nasud. Padaghanon ko ka pag-ayo, ug magagikan kanimo ang mga nasud, ug magagikan kanimo ang mga hari. Ipatukod ko ang akong pakigsaad tali kanako ug kanimo ug tali sa imong mga kaliwatan pagkahuman kanimo sa tanang henerasyon ingon usa ka walay katapusang pakigsaad, ug ako mahimong ilang Dios.' Ug si Abraham mihapa sa iyang nawong ug miyukol sa Ginoo.
Ug miingon ang Dios kang Abraham: 'Ikaw usab, tuman-a ang akong tugon, ikaw ug ang imong mga kaliwatan pagkahuman kanimo sa ilang mga kaliwatan. Ug mao kini ang tugon [ako] nga inyong tumanon, tali kanako (ug kanimo) ug sa imong mga kaliwatan pagkahuman kanimo sa ilang mga kaliwatan: [ang matag lalaki kaninyo pagatuliun.] Ikaw pagatuliun sa unod sa imong alimpulos; ug kini mao ang timaan sa pakigsaad tali kanako ug kanimo (ug tali sa imong mga kaliwatan human kanimo sa tanang henerasyon). Ang tanang lalaking bata sa inyong tali pagatuliun sa ikawalong adlaw sa tanang henerasyon. [Bisan kinsa] nga lalaki nga dili circunciso, nga wala maputol ang balat-alag-ang sa ikawalong adlaw, kana nga tawo pagaputlon gikan sa iyang katawhan, kay iyang gilapas ang Akong pakigsaad.'
Genesis 17:1–2, 4–7, 3, 9–12, 14
Gihimo ko sa Ginoo nga sinugdanan sa Iyang mga dalan, alang sa Iyang mga buhat. Gipatukod ko Niya sa wala pa ang mga kapanahonan, sa sinugdanan gayud, sa wala pa Niya paghimo sa yuta, ug sa wala pa Niya paghimo sa mga kalawoman, sa wala pa ang mga tinubdan sa tubig mopakita, sa wala pa ang mga bukid matukod, ug sa wala pa ang tanang bungtod, gipagawas ko Niya. Gihimo sa Ginoo ang mga nasud, ug ang mga walay puy-anan nga yuta, ug ang mga tumoy sa yuta nga gipuy-an ilawom sa kalangitan. Sa dihang giandam Niya ang mga langit, ana ako uban Niya; ug sa dihang gitukod Niya ang Iyang trono ibabaw sa mga hangin, sa dihang gihimong lig-on Niya ang hataas nga mga panganod, sa dihang gihatagan Niya og kalig-on ang mga tinubdan sa langit, sa dihang gibutangan Niya og utlanan ang dagat aron ang tubig dili molapas sa iyang utlanan, ug sa dihang gipatukod Niya nga lig-on ang mga basihanan sa yuta, ana ako uban Niya, nga motabang sa paghimo sa tanan; ako ang kalipay sa Iyang kasingkasing, ug ako naglipay sa Iyang atubangan adlaw-adlaw, sa tanang panahon.
Salmantala 8:22–30
Ang baba sa matarong nagpagawas og kinaadman, apan ang dila sa daotan mausab. Ang mga ngabil sa matarong nagpagawas og grasya, apan ang baba sa daotan baliko. Ang dili patas nga timbangan kasuklam-suklam sa Ginoo, apan ang matarong nga timbangan makapahimuot kaniya. Kung mosulod ang pagpasigarbo, adunay kawad-on sa dungog; apan ang mga ngabil sa mapainubuson tudloan og kinaadman. Ang pagkamatinud-anon sa matinuoron magiya kanila, apan ang limbong sa mga naglapas sa ilang saad mopapas kanila. Ang bahandi walay pulos sa adlaw sa kasuko, apan ang pagkamatarong makaluwas gikan sa kamatayon. Ang matarong nga namatay magbilin og kasubo, apan ang pagkahugno sa daotan hapit na ug nagahatag og kalipay. Ang pagkamatarong sa walay sala magtultol sa matarong sa husto nga dalan, apan ang pagkadaotan magdala sa bakak. Ang pagkamatarong sa matinud-anon magluwas kanila, apan ang mga walay balaod masangit sa ilang kaugalingong kabuang. Sa pagkamatay sa matarong, dili mawala ang paglaum; apan ang pagpasigarbo sa daotan mahimong walay pulos. Ang matarong makalikay sa bitag, samtang ang daotan masangko niini. Sa baba sa daotan adunay bitag alang sa mga tawo, apan ang hunahuna sa matarong magdala sa kalamboan. Ang usa ka siyudad mapalig-on sa mga hiyas sa matarong, apan adunay kalipay sa pagkahugno sa daotan. Ang usa ka siyudad mapasidunggan sa panalangin sa matarong, apan kini madaut sa mga pulong sa daotan. Ang mga buang nagbinuang sa ilang kauban nga lungsoranon, apan ang mga maalam magdala og kalinaw.
Ang Panultihon 10:31–32; 11:1–2, 4, 3, 5–12
Germanus: Pinaagi sa pagtamnan kang Kristo, tinubdan sa kinabuhi, sa imong kalag / pinaagi sa imong putli nga kinabuhi, O Basilio, nga gipadayag sa Epipanya, / imong gibubo sa tibuok kalibutan ang mga suba sa matinud-anong pagtulon-an, / diin, , ang matinud-anon nga panon sa Simbahan, nga napainom, / nagbunga sa bunga sa mga ngabil nga nag-angkon sa grasya / ngadto Kaniya nga naghimaya sa imong handumanan hangtod sa kahangturan.
Ang pagbubo sa grasya kanimo / gihaplas ka aron mag-alagad sa Ebanghelyo sa Gingharian sa Langit, / Basilio, nga gipadayag sa Dios. / Kay, nahimong humot ni Cristo, / imong napuno ang uniberso sa baho sa kahibalo Niya. / Busa, sa malumo nga pagdawat sa mga pag-ampo sa imong mga ministro, / pag-ampo alang kanamo nga nagpasidungog kanimo, aron kami makadawat og dakong kaluoy.
Byzantine: Gisul-oban sa bisti sa usa ka balaan, / Basilio, magbabantay sa Trinidad, / mitindog ka sa atubangan sa lingkoranan sa huwes, / nag-atubang sa katalagman alang sa imong pagtuo. / Ug, sa pagpakita sa asketikong pagsukol, / imong gipahiya ang eparko, nga, napalig-on sa gahum sa dautang buhat, / gipanghulga ka sa walay kalooy nga pagpanakit. / Ikaw, bisan pa, mipili niini nga dalan sa boluntaryo, / ug nahimong martir sa imong kaugalingong kagustuhan, / gikoronahan ka ni Kristo sa korona sa kadaugan, / nga puno sa dakong kaluoy.
Gloria, Tono 6: Ang grasya misanib gikan sa imong mga ngabil, halangdong Amahan, / ug nahimo kang magbalantay sa Simbahan ni Cristo, / nagtudlo sa makita nga panon / sa pagtuo sa Mag-usa nga Dios nga may tulo ka Persona.
Ug karon, Tono 8: Ang Manluluwas, sa pag-anhi Niya sa katawhan, / malipayong giputos sa lampin, / wala Niya gisalikway ang pisikal nga pagtuli / – walo ka adlaw nga natawo sumala sa Iyang Inahan, walay sinugdanan sumala sa Iyang Amahan. / Kaniya, O mga matinud-anon, atong pag-awhag: / 'Ikaw among Dios, kaluy-i kami!'
Sa usa ka Bizantino: O mahimayaon ug balaan nga putyukan sa Simbahan ni Kristo, / Basilio nga Tibuok-Bulahan! / Kay, sa imong pag-andam sa turok sa balaan nga gugma, / gituslok nimo ang mga blasphemya sa walay-Diyos nga mga erehya, / ug gipundok nimo ang katam-is sa pagkamapa-Diyosnon alang sa mga kalag sa mga matinud-anon. / Ug karon, samtang nag-agi ka sa dili malaglag nga mga pastulan / sa balaan nga parang, / hinumdumi usab kami, samtang nagtindog ka sa atubangan sa konsubstansyal nga Trinidad.
Bersikulo: Ang akong mga ngabil mopahayag og kinaadman, / ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagpakasabot. Salmo 48:4
Basilio nga Monghe: Imo nanghiusa ang tanang hiyas sa mga santo, amahan namong Basilio: ang pagkamaumol ni Moises, ang kadasig ni Elias, ang pag-angkon ni Pedro, ang teolohiya ni Juan, ug sama ni Pablo, wala ka gyud mohunong sa pag-ingon: 'Kinsa may maluya, nga dili usab ako maluya uban kaniya? / Kinsa man ang maligaw, dili ba ko masiga sa kadasig alang kanila?' / Busa, samtang nagpuyo uban kanila, / ampoa alang sa kaluwasan sa among mga kalag!
Berso, Tono 2: Ang mga ngabil sa matarong nagpamulong og kinaadman, / ug ang iyang dila nagpahayag og hustisya. Salmo 36:30
San Juan nga Monghe: Pagkat-on sa tanang naglungtad nga kinaiyahan / ug pagsabot sa pagkawalay-puy-anan sa tanang butang, / imong nakaplagan ang Usa nga dili matandog: / Siya nga sa kinaiyahan labaw sa tanang kinaiyahan, ang Magbubuhat sa tanan. / Sa mas mapainubsanon nga pag-atubang Niya, / ug sa pagsalikway sa tanang tinguha alang sa wala maglungtad, / mangaliya ka nga kami usab makab-ot ang balaan nga gugma, / Labing Balaan nga Basilio.
Kaluho, Tono 6: Naka-dawat sa grasya sa mga milagro gikan sa langit / ug gipadayag ang limbong sa idolatriya pinaagi sa imong mga pagtulon-an, / ikaw ang kaluho ug kumpirmasyon sa mga obispo, / hingpit nga bulahan nga Basilio, / ug modelo sa pagtulon-an sa tanang mga Amahan. / Tungod kay aduna kay kaisog sa atubangan ni Cristo, / pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Ug karon, Tono 8: Ang labing maayong Dios wala mailauma / nga pagatuli-on sa unodnong pagtuli, / apan gihatag Niya ang Iya mismo sa tanan / ingon usa ka modelo ug ehemplo alang sa kaluwasan: / kay ang Magbubuhat sa Balaod nagatuman sa Balaod / ug sa gipahayag sa mga propeta mahitungod Niya. / Gihuptan Niya ang tanang butang sa Iyang kamot ug giputos sa lampin, / O Ginoo, himaya Sika!
Ang Imong tingog mitunog sa tibuok kalibutan, / kay gidawat niini ang Imong pulong: / pinaagi niini gipadayag Nimo ang mga kamatuoran sa pagtuo sa paagi nga angay sa Dios, / gipasabot Nimo ang kinaiya sa tanang butang nga naglungtad, / ug gipahapsay Nimo ang mga batasan sa tawo – / O maharlikang pari, halangdong Amahan, / pag-ampo kang Kristo Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Gloria, ug karon, sa maong pista, sa samang tono: Naglingkod sa trono nga kalayo / sa langit uban sa Amahan, ang Walay Sinugdan, ug sa Imong Espiritu nga Divino, / Midugyot Ka nga matawo dinhi sa yuta gikan sa Birhen, / Imong Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, O Hesus; / kay isip usa ka tawo giputol Ka sa ikawalong adlaw. / Himaya sa Imong labawng maayong kabubut-on; / himaya sa Imong pagdumala; / himaya sa Imong pagpaubos, O bugtong Mahigugma sa katawhan!
Ug ang pagtapos.
Sa Vespers, ang kontakion sa santo. Gloria, ug karon: sa kapistahan. Gina-awit nato ang Opisina sa Tangon, sumala sa naandan, uban sa kathisma. Human sa unang 'Balaan, Balaan, Balaan', ang troparion sa kapistahan. Human sa ikaduha – ang kontakion sa kapistahan. Dili nato basahon ang mga pag-ampo nga 'Hinumdumi, O Ginoo', kondili kini ra: 'O Ginoo, kalooy-a kami' (12), ug ang dismissal.
Naglingkod sa trono nga kalayo / sa langit uban sa Amahan, ang Walay Sinugdanan, ug sa Imong Balaang Espiritu, / Nanghimulos Ka nga matawo dinhi sa yuta gikan sa Birhen, / ang Imong Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, O Hesus; / kay Ikaw nahimong tawo, ug sa ikawalong adlaw giputol Ka sa sirom. / Himaya sa Imong maayong kabubut-on; / himaya sa Imong pagdumala; / himaya sa Imong pagkanaug, O bugtong Mahigugma sa katawhan! (2)
Ang imong tingog mipakat sa tibuok kalibutan, / kay nadawat niini ang imong pulong: / pinaagi niini imong gihayag sa makalangitnong paagi ang mga kamatuoran sa pagtuo, / gipadayag ang kinaiya sa tanang butang nga naglungtad, / ug gipahapsay ang mga batasan sa tawo – / O maharlikang pari, bililhon nga Amahan, / hangyoa si Kristo nga among Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Ug karon, niining pista, sa samang tono: Nalingkod sa trono nga kalayo / sa langit uban sa Amahan, ang Walay Sinugdan, ug sa Imong Espiritu nga Divino, / Midugmok Ka nga matawo dinhi sa yuta gikan sa Birhen, / Imong Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, O Hesus; / kay isip usa ka tawo giputol Ka sa walo ka adlaw. / Himaya sa Imong maayong kabubut-on; / himaya sa Imong pagdumala; / himaya sa Imong pagkanaug, O bugtong Mahigugma sa katawhan!
Ingon nga maharlikang palamuti sa Simbahan ni Kristo, / atong dayegon si Basilio, / ang dili mahurot nga bahandi sa mga pagtulon-an: / kay pinaagi niini iyang gitudlo kanato / nga pasidunggan ang Balaang Trinidad, / nga nagkahiusa sa kina-iya, apan lainlain sa mga Persona.
Si Basilio nga Labaw sa Kaalam! Nagatindog sa atubangan sa Trinidad, / pag-ampo nga kita, nga nag-awit sa imong mga pagdayeg / ug nagahimaya sa imong handumanan / sa Adlaw sa Paghukom, makadawat og grasya, / kaluoy ug paghinlo gikan sa atong mga sala, / aron atong mahimaya sa atong mga ngabil ug kasingkasing / ang Usa nga nagahigugma sa katawhan.
Ug karon: Magbubuhat ug Ginoo sa kalibutan, / Nga nagpuyo uban sa Amahan ug sa Espiritu sa kahitas-an, / dinhi sa yuta, ingon usa ka bata, midawat / sa pagtuli sa ikawalong adlaw. / Tinuod nga diyosnon ug katingalahan ang Imong mga buhat: / kay Ikaw gituli alang kanato, O Ginoo, / ingon sa tinuod nga pagtuman sa Balaod.
Ug atong basahon gikan sa Ebanghelyo ang makapaedukarong sermon ni Basilio nga Dako alang sa mga monghe.
Pinaagi sa pagpamalandong sa pagka-diyosnon, / imong gikuha ang misteryosong bahandi sa dili masukod nga kinaadman; / imong gibubo ang tubig sa ortodoksiya sa tanan, / sa di-diyosnong paglipay sa kasingkasing sa mga matinud-anon, / samtang ginalumos ang mga pagtulon-an sa mga dili matinud-anon sumala sa ilang mga buhat. / Tungod kanila duha, / pinaagi sa imong mga paningkamot sa pagkamatinud-anon, napamatud-an nimo ang imong kaugalingon / nga usa ka dili mapilde nga kampyon sa Trinidad. / San Basilio, mangaliya ka sa atubangan ni Kristo nga among Dios / aron Iya ipagawasa ang mga sala / sa mga nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Gipainom nimo ang tibuok uniberso, / sama sa tubig, pinaagi sa imong mga pagtulon-an, / ang natipong mga pagtulon-an sa pagkamapa-Diosnon: / kay ang Tinubdan sa Kinabuhi tinuod nga nagpuyo gayud sa sulod nimo, Basilio. / Pag-ampo kaniya, ikaw nga nakab-ot ang kaisog, nga giinspirar sa Dios, / aron Iya kitang hatagan og dakong kaluoy.
Ug karon, tono 4: Dili makita sa kinaiyahan / karon atong makita Siya sa unod: / ang dili binuhat nga Pulong / karon ginabuhat, natawo gikan sa putli nga Birhen. / Busa, sumala sa Balaod, alang kanato nga mga tawo, / Siya gipakutlo isip usa ka walo ka adlaw nga bata. / Busa, simbahon nato Siya isip atong Manluluwas.*
Gidayeg ka namo, Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, / ug gihatagan namo og dungog ang balaodnong pagtuli / sa Imong labing putli nga unod.)
Gidayeg ka namo, / Balaang Amahan Basilio, / ug gihatagan namo og dungog ang imong balaan nga handumanan, / kay nag-ampo ka alang kanamo / kang Kristo, among Dios.
Gidayeg ka namo, / San Basilio, Santo ni Kristo, / nga nagpanalipod sa Simbahan ni Kristo sa pagkamatinud-anon.
1 Koro: Paminawa kini, kamong tanan nga mga nasud; paminawa, kamong tanan nga nagpuyo sa uniberso. 2 Ang akong baba mosulti og kinaadman, ug ang mga hunahuna sa akong kasingkasing mao ang pagsabot. 1 Umari, akong mga anak, paminawa ako; tudloan ko kamo sa kahadlok sa Ginoo. 2 Gipahayag nako ang kamatuoran sa dakong tigum. 1 Gipahayag nako ang imong kamatuoran ug ang imong kaluwasan. 2 Ipahibalo nako ang imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa tigum, ako mag-awit sa imong mga pagdayeg. 1 Aron madungog nako ang tingog sa imong pagdayeg ug isaysay nako ang tanan nimong katingalahan. 2 O Ginoo, gihigugma ko ang kaanyag sa imong balay ug ang dapit diin nagpuyo ang imong himaya. 1 Gikaligtaan ko ang tigum sa mga daotan, ug dili ko molingkod uban sa mga daotan. 2 Kay gipanalipdan ko ang mga dalan sa Ginoo ug wala ko maliso ngadto sa daotan gikan sa akong Dios. 1 Ang baba sa matarong nagpamulong og kinaadman, ug ang iyang dila nagpahayag og hustisya. 2 Ang iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa kahangturan. 1 Ang imong mga pari pagasul-oban sa pagkamatarong, ug ang imong mga balaan malipay sa kalipay. 2 Bulahan ang nagpuyo sa imong balay; sila magdayeg kanimo hangtod sa kahangturan.
Kaluho, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 48:2; 48:4; 33:12; 39:10a; 39:11b; 21:23; 25:7; 25:8; 25:5; 17:22; 36:30; 110:3b; 131:9; 83:5
Pinaagi sa gahum sa mga pulong sa Dios / imong gipukan ang ngitngit nga mga erehiya, / imong nalunod ang tanang garbo ni Ario, / kay imong gipahayag sa katawhan nga ang Espiritu usa ka Dios; / ug sa pag-alsa sa imong mga kamot imong gipatay ang imong mga kaaway, / imong gipahawa ang tanang pagtulon-an ni Sabellio, / ug imong gipapas ang tanang binurot ni Nestorio. / San Basilio, , mangaliya ka sa atubangan ni Kristo nga among Dios / aron Iya ipagawasa sa mga sala / kadtong nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Gloria: Ang grasya sa imong mga pulong nga gikan sa langit / ug ang misteryosong kahitas-an sa imong mga pagtulon-an / nahimong alang kanato nga hagdanan paingon sa pag-alsa sa langit: / kay pagkahuman nimo, O Amahan, nakuha ang espirituhanong trumpeta, / imo kini gigamit aron ipahayag ang mga sugo sa langit. / Busa nagpuyo ka sa usa ka dapit sa kalipay, / nga nadawat nimo ang imong ganti sa imong mga paningkamot, O Dungogong. / San Basilio, pag-ampo sa atubangan ni Kristo among Dios / aron ipagawad ang pagpasaylo sa mga sala / sa mga nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Ug karon: O Ginoo ug Magbubuhat sa tanan, / nga nagpaka-tawo gikan sa Imong labing putli nga sabakan, / Ikawoy nagpadayag sa Iyong kaugalingon ingon nga Manalipod sa katawhan, O Labing Putli. / Busa kami tanan nagapangitagpang sa Imoha, / nagamakaawhag, O Ginoo-on, alang sa pagpasaylo sa among mga sala, / ug sa kaluwasan gikan sa walay katapusang pag-antos, / ug gikan sa matag pagpanglutos sa malupit nga magmamando niining kalibutan. / Busa kanimo kami nag-awhag: / 'Pag-ampo sa atubangan sa Imong Anak ug Dios / aron Iya nga ipagawasa ang mga sala / sa mga nagasimba uban sa pagtuo / sa Iyang labing balaan nga Pagkahimugso gikan kanimo!'
Ug gibasa namo ang eulogiya ni Gregorio nga Teologo mahitungod kang Basilio ang Dako, nga gibahin sa upat ka bahin.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away batok kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang tanang kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / ug gipahayag sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ang akong mga ngabil mosulti og kinaadman, / ug ang mga hunahuna sa akong kasingkasing—pagpakasabot. Bersikulo: Paminawa kini, kamong tanan nga mga nasud; paminawa, kamong tanan nga nagpuyo sa kalibutan. Salmo 48:4, 2
Ikaduhang Prokeimenon: Pasidunggi ang Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pasidunggi ang Dios sa Iyang mga balaan nga dapit; pasidunggi Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Miingon ang Ginoo sa mga Hudiyong miduol kaniya: 'Ako ang ganghaan; kon kinsa ang mosulod pinaagi kanako, maluwas siya, ug mosulod ug mogawas, ug makakaplag og padayunan. Ang kawatan moanha lamang aron mangawat, ug mamamatay, ug maglaglag. Ako miabot aron sila makabaton og kinabuhi, ug kini hingpit nga makuha nila. Ako ang maayong magbalantay. Ang maayong magbalantoy iyang ihatag ang iyang kinabuhi alang sa mga karnero. Apan ang suholan, nga dili magbalantoy ug dili iya ang mga karnero, makakita sa lobo nga nagkadool, biyaan niya ang mga karnero ug modagan—ug kuhaon sa lobo ang mga karnero ug palapason ang panon. Modagan ang suholan kay suholan ra siya ug wala siyay pagtagad sa mga karnero. Ako ang maayong magbalantay; kaila ko sa akong mga karnero, ug kaila usab sila kanako. Ingon nga kaila ako sa Amahan, ingon usab ako kaila sa Amahan; ug itugyan ko ang akong kinabuhi alang sa mga karnero. Aduna pa akoy ubang mga karnero nga dili niining kulhasa; kinahanglan usab nako silang dad-on, ug maminaw sila sa akong tingog, ug usa ra ka panon, usa ra ka Magbalantay.
Juan 10:9–16
Ang grasya misabwag gikan sa imong mga ngabil, halangdong Amahan, / ug ikaw nahimong magbalantay sa Simbahan ni Kristo, / nagtudlo sa maalamon nga panon / sa pagtuo sa Mag-usa nga Trinidad / sa usa ka Pagkadiyosnon.
Irmos: Umari, katawhan, / mag-awit kita og himno kang Kristo nga atong Dios, / nga mibahin sa dagat ug nagdala sa katawhan, / nga iyang gipagawas gikan sa pagkaulipon sa Ehipto, / kay siya gipadayeg.
Ang oktawa sa mga adlaw, / nga nagbitbit sa hulagway sa umaabot nga kapanahonan, / misidlak ug nabalaan / pinaagi sa Imong boluntaryong pagka-imol, O Kristo: / kay niining adlawa, sumala sa Balaod, / gisunog Ka sa unod.
Si Kristo giputol ang balhibo / sa ikawalong adlaw human sa Iyang pagkahimugso, / ug niining adlawa mihunong ang landong, / nga nagpadayag sa pagsubang sa kahayag sa bag-ong grasya.
Kinahanglan nga adunay tingog sama sa imoha, Basilio, / alang sa mga gustong moawit sa imong mga pagdayeg; / apan ikaw, Amahan, nga puno sa kaluoy, / hatagi kami og grasya nga daghan.
Pagkahuman nimong nilakaw ang lisod nga dalan sa pagkamaayo, / nakaabot ka sa hapsay ug walay babag / pagsaka paingon sa langit / ug nahimong ehemplo sa tanan, Basilio.
Ang mainit nga pag-alsa sa unod nga mapanahuron / imong napildi pinaagi sa imong gugma sa tinuod nga pilosopiya; / busa, sa dili malaglag nga mga palasyo sa hari / nagpuyo ka, Amahan Basilio.
Ang mga pagbati sa kalag, / ug uban niini ang sa lawas, Basil, / imong giputol gamit ang espada sa Espiritu, / samtang naghalad ka sa imong kaugalingon / ingon halad sa Ginoo.
Nahimong ministro sa dili masukod nga mga misteryo, gidala nimo ang mga matinud-anon sa mistikal nga pagsimba sa Gingharian ni Kristo, Amahan Basilio, nga hayag nimo gipadayag kanamo ang kahayag sa Trinidad.
Theotokos: Kinsa may takus nga makapahayag / sa Imong pagpanamkon, nga labaw pa sa mga pulong? / Kay Ikaw, Labing Balaan, nanganak sa Dios sa unod, / nga nagpakita kanato, ang Manluluwas nato tanan.
Katavasia: ang unang koro nag-awit sa irmos: Gibahin Niya ang kalawoman sa dagat / ug gidala Niya ang Iyang katawhan sa uga nga yuta, / human Niya mapukan ang Iyang mga kaaway sa sulod niini, / ang Ginoo, gamhanan sa pakig-away, / kay Siya gipadayeg.
Ang lain nga koro, irmos: Ang Israel mitabok sa nag-alon nga dagat, / nga kalit lang nahimong uga nga yuta, / samtang ang ngitngit nga kalawoman / hingpit nga nilunop ang mga Ehipsiyong mananakay sa kabayo, sama sa lubnganan sa tubig, / pinaagi sa gamhanang gahum sa tuo nga kamot sa Ginoo.
Kanon sa Pista. Irmos: Pamatud-i kami sa Imoha, O Ginoo, / Ikaw nga nagpamatay sa sala pinaagi sa Kahoy, / ug itanom ang imong kahadlok / sa kasingkasing sa among nagadayeg kanimo.
Ang Pulong nga nahimong unod, ang Labaw, / giputol aron tapuson ang Balaod, / ug gihatag kanato ang sinugdanan / sa langitnong grasya ug sa kinabuhi nga dili malaglag.
Dili ingon usa ka supak sa Dios, / kondili ingon nga tumanon sa Balaod, / si Cristo, nga nahimong unod, mipakita, / ug midawat sa pagpakutol sa Iyang kaugalingong kagustuhan / sa ikawalong adlaw.
Kanon sa Santo
Pagkahuman nimong makab-ot ang tanang porma sa pagtudlo, / dili lang mahitungod sa yutanon ug sa gipamasdan sa tiil, / kondili labi pa—mahitungod sa labing hingpit, / mitungha ka nga kahayag sa kalibutan, Basilio.
Gipalig-on sa kahadlok sa Ginoo, / kay kini mao ang sinugdanan sa kinaadman, / napukaw ka sa labing hingpit nga gugma / alang sa kinaadman, O Basilio.
Ikaw, Basil, maalamon nga misugod sa imong mga buhat, / ug pinaagi sa imong mga buhat gipakita nimo ang pagsaka ngadto sa labing balaan nga pagkontempla, / ug giinisyuhan ka sa misteryo sa klarong kahibalo / sa tanan nga naglungtad.
Ang imong paghinumdom, Amahan, mitugma ug misidlak kauban sa Pagkahimugso ni Kristo, ang dili masukod nga misteryo nga imong gipatin-aw pinaagi sa imong mga pagtulon-an.
Theotokos: Walay binhi, naburos ka sa imong sabakan / ug nanganak ka sa Dios, nga dili masukod ang pagka-inkarnado / – nga ang langitnong mga Gahum dili man gani makatutok, / O putli nga Kanunay nga Birhen.
Katavasia: Ang Ginoo, nga nagahatag kusog sa atong mga hari / ug nagapahitas-on sa dignidad sa Iyang mga pinahiran, / natawo gikan sa Birhen ug mibunyag. / Busa kita, mga matinud-anon, mosinggit: / 'Walay balaan sama sa atong Dios, / ug walay matarong gawas Kanimo, O Ginoo!'
Inaya: Kita tanan, nga napalaya gikan sa karaang mga gapus, / gikan sa mga baba sa mga mabangis nga leon karon nabungkag, / maglipay ug ablihan pag-ayo ang atong mga baba, / maghimo og melodiya gikan sa mga pulong alang sa Pulong, / nga, sa tanang mga gasa nga gihatag kanato, mao ang labing malipay.
Ang Ginoo nagpa-circumcise uban sa tanan / ug, isip ang Maayo, nagputol sa mga sala sa tawo, / naghatag og kaluwasan sa kalibutan karong adlawa; / ug sa langit nagalipay ang hierarkiya sa Magbubuhat / ug ang nagadala og kahayag nga banal nga ministro sa mga misteryo ni Kristo, si Basilio.
Nakat-on sa Kaalam sa Pulong / ug gibalewala ang gisulat nga Balaod, / imong gipahayag sa tanan ang pagtulon-an sa grasya / ug, pinaagi sa imong mga panultihon, hapsay nimo nga gilukit ang mga tabla sa kalag, / diin imong gisulat ang mga langitnong sugo. / Busa ikaw milabay sa kangitngit ilawom sa panganod—ang tabon sa lawas— / ug misidlak uban sa Espiritu, San Basilio. / Pag-ampo kang Kristo nga Dios / aron ikahatag ang pagpasaylo sa mga sala / sa mga nagpasidungog sa imong balaang handumanan uban sa gugma.
Ingon sa tinuod nga kalawoman sa gugma alang sa katawhan, / Gikuha Nimo sa Imong kaugalingon, O Ginoo, ang dagway sa sulugoon / ug giputol ang Imong unod sa circumcision, / nga naghatag sa Imong dakong kaluoy sa tanang katawhan.
Kanon sa Pista. Irmos: Nadungog ko, O Ginoo, / ang balita sa Imong plano, / ug gipadayeg ko Ikaw, / ang bugtong Mahigugma sa katawhan.
Nihunong na ang pagtuli, / sukad nga si Kristo gituli sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / nagluwas sa daghang katawhan pinaagi sa grasya.
Ang walo ka adlaw / nagpasabot sa walay katapusang kinabuhi nga umaabot, / sa katapusang adlaw niini / gipakutlo ang among Ginoong Kristo.
Kanon sa Balaan
Ang Nobya—ang Simbahan—gipahimutang, / pinaagi sa Pagkahimugso ni Kristo / ug sa paghinumdom kanimo, pinakabendisyonan.
[Mapahitas-on sa titulo nga 'anak sa Dios', / ikaw, Basilio, subay sa pagkamatinud-anon, / wala nimo giisip nga pareho ang Pagkadiosnon ug ang binuhat.]
Napamatud-an nimo nga dili ka matandog, / nakigbisog alang sa Dios, Basilio, / nagsumite sa tanang butang sa Iyang sugo.
Alang sa Simbahan, ang Dios naghatag / og panalipod ug lig-on nga pader – / si Basilio, ang labing bulahan.
Sa mga kaaway sa Dios ikaw mipakita / ingon usa ka mamutol nga lagari ug kalayo, / nagaguba sa sayop, Amahan Basilio.
Theotokos: Among hangyo kanimo, O Balaan, / nga nagdalit sa Dios nga walay binhi, / nga kanunay kang mangamuyo alang sa imong mga alagad.
Katavasia: Nakadungog ako, O Ginoo, sa Imong tingog, / nga imong gitawag nga tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan: / sa dihang nagdalugdog Ka ibabaw sa daghang mga tubig, / nagpamatuod sa Imong Anak, / siya, napuno sa Espiritu nga nagpakita, misinggit: / 'Ikaw ang Cristo, ang kinaadman ug gahum sa Dios!'
Usa pa: Gipahapsay sa kalayo sa mistikal nga panan-awon, ang propeta, nga nag-awit sa pagbag-o sa mga mortal, nag-alsa og kusgan nga tingog sa Espiritu, nagpadayag sa pagkatawo sa Dili Masulti nga Pulong, pinaagi Kaniya ang gahum sa mga magmamando gipukan.
Kanon sa Pista. Irmos: Maghahatag sa Kahayag ug Magbubuhat sa mga kapanahonan, O Ginoo, / giyaa kami sa kahayag sa Imong mga sugo, / kay wala kami'y lain nga Dios gawas Kanimo.
Ikaw, O Ginoo, nga miabot sa dili masukod nga paagi gikan sa Birhen nga Inahan, / wala Nimo giisip nga ubos sa Imong dignidad / bisan ang pagkuha og porma sa tawo, / apan isip usa ka bata, sumala sa Balaod, / Imong gipahuman ang Balaod.
Ang Israel, nga gipahisama sa gabii, nanganak, / ingon usa ka mahigugmaong landong sa Balaod; (Oseas 4:5, sumala sa LXX) / apan gikan kaniya, sama sa kahayag nga nagdan-ag sa kalibutan, / mipakita si Cristo.
Kanon sa Santo
Karong adlawa ang Simbahan tinuod nga nagselebrar og doble nga pista: ang pagtuli, isip usa ka bata, sa Ginoo nga miabot sa yuta, ug ang paghinumdom sa Iyang ministro, ang maalamon ug tulo ka beses nga gipanalanginan.
Si Kristo, ang dili masabtan nga Kahayag, / nga nagpuyo sa sulod nimo, O Banal nga Amahan, / gipadayag ka sa kalibutan ingon usa ka nagdan-ag nga suga; / busa nag-awit kami sa imong handumanan, / Basilio.
Ni si Moises nga Manughatag sa Balaod, / ni si Jose nga nagkinabuhi sa wala pa ang Balaod, / wala sama kanimo sa pagpanagtag sa pagkaon: / kay ikaw mismo ang nagpakita isip naghalad sa Balaang Unod / ingon nga pagkaon, Basilio.
Ang gigikanan sa tanang butang, / nga gihulagway sa dili klaro ni Moises sa Bukid Sinai, / ikaw mismo, nga gikuha gikan sa langitnong bahandi, / gipadayag sa tanan, labing bulahan Basilio.
Theotokos: Kanimo, nga nanganak kang Kristo, ang Magbubuhat sa tanan, / among gisigaw: 'Malipay ka, O Ikaw nga Putli, / malipay ka, O Ikaw nga nagpadayag kanamo sa kabuntagon sa Kahayag, / malipay ka, O Ikaw nga naglangkob sa Diyos nga dili malangkoban!'
Katavasia: Si Jesus, ang Tinubdan sa kinabuhi, / miabot aron wagtangon ang paghukom sa unang Adan, / ug bisan pa nga ingon Dios Siya wala'y gikinahanglan nga paghinlo, / alang sa mga nahulog Siya gihugas sa Jordan, / diin, pagkahuman Niya pagtapos sa pagkabigon, / Iyang gihatag ang kalinaw nga milabaw sa tanang pagsabot.
Inna: Nahugasan sa paghinlo sa Espiritu / gikan sa hilo sa ngitngit ug hugaw nga kaaway, / nagsugod na kita sa usa ka tul-id ug bag-ong dalan, / nga nagdala ngadto sa usa ka dili maabot nga kalipay, / nga maabot lamang sa mga nakig-uli sa Dios.
Kanon sa Pista. Irmos: Gidala sa kalawoman sa sala, / Gitan-aw ko ang dili masukod nga kalawoman sa Imong kaluoy: / O Dios, luwasa ako gikan sa pagkaguba!
Ang Balaod nadala na sa hingpit nga katumanan, / sukad nga si Kristo nahimong usa ka bata, / ug nagpakita isip tuman sa Balaod, / midawat sa pagtuli ug gipapas ang sumpa sa Balaod.
Ang Sabado ug ang circumcision / – ang garbo sa mga Hudiyo – / gipawagtang sa usa ka balod sa kamot ni Kristo sa Iyang pagpakita, / ug ang tingpamulak sa grasya miabot na.
Kanon sa Santo
Ikaw buotan nga nagpakaon / sa mga kalag sa mga kabus nga gikapoy sa gutom, / ug napuno ang kasingkasing sa mga nagagutom / sa tanang matang sa langitnong kalipay, Basilio.
Gipakaon nimo ang mga kalag nga nagutom sa langitnong pagkaon: / kay ang Pulong mao ang pan sa mga Anghel: / nahimo kang labing maayong tig-apod-apod niini, / Basilio.
Sa kaisog sa usa ka putyukan, imong gipon / ang bulak sa matag kaayo, Basilio, / ug, sa nahimong batid niini, / gitawag kang bulahan.
Nagdali ka nga mobiya sa kalibutan ug magpuyo uban sa Dios, / ug busa, ingon baylo sa malata ug malabay, / ikaw, isip usa ka maalamon, nakab-ot ang magpabilin, / Amahan Basilio.
Theotokos: Luwasa ang Imong mga sulugoon gikan sa ilang mga kasakit, O Inahan sa Dios, / kay kami tanan nagalihok kanimo pagkahuman sa Dios, / ingon sa usa ka dili matandog nga Pader ug Manalipod.*
Katavasia: Ang Tingog sa Pulong, ang Silew sa Kahayag, / ang Bituon sa Kabuntagon—ang Mananambayayong sa Adlaw— / nagtawag sa tanang tawo sa kamingawan: / 'Maghinulsol kamo ug limpyoha daan, / kay ania na, moabot si Kristo, / nga nagluwas sa kalibutan gikan sa pagkaguba!'
Inaya: Ang Amahan, uban sa tingog nga puno sa kalipay, nagpadayag / sa Pinalangga, Kinsa Iyang gipagawas gikan sa Iyang sabakan: / 'Sa pagkatinuod,' ingon Niya, 'Siya Nga mao / ang Anak nga pareho sa Akong kinaiya, / nga nagdan-ag sa kahayag, mibutho gikan sa kaliwatan sa tawo, / Ang Akong buhing Pulong ug bisan pa—mortal, pinaagi sa Iyang probidensya!'
Nitindog Ka ingon nga dili matuyok nga basihanan sa Simbahan, / naghatag sa tanang katawhan og dili masalip nga panulondon / ug giselyohan kini sa Imong mga pagtulon-an, / Basilio ang Dungog, magbukas sa langit.
Ikos: Ang kopa sa pagkamakasil, / ang mga ngabil sa kinaadman ug ang pundasyon sa mga doktrina / – si Basilio nga Dako nagdan-ag sa hunahuna sa tanan. / Busa, umari kamo, ug magbarog kita sa balay sa Dios, / nagtutok uban sa mainitong kadasig, / naglipay sa iyang mga milagro; / ug, gipailawom sa ilang kahayag sama sa usa ka sinag, / pasigaa kita sa Espiritu nga naghatag og paghinlo / aron sundon ang iyang kinabuhi, ang iyang pagtuo, / ang iyang mainitong kadasig, ug ang iyang pagkamaubsanon, / pinaagi niini siya / nahimong puloy-anan sa tinuod nga Dios. / Nagaawhag kaniya, nag-awit kita: / 'Ginagalang nga Basilio, nga nag-abli sa langitnong gingharian!'
Ang Canon sa Kapistahan. Irmos: Sa dihang nagsimba sila sa bulawanong dios-diosan sa kapatagan sa Dura, / tulo sa Imong mga batan-on misupak sa walay-Dios nga sugo; / ug, gilabay sa kalayo apan natamakan sa hamog, nag-awit sila: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
Ang himayaon ug labing hayag nga Pagkahimugso ni Kristo, / ug karong adlawa kini nagtagna / sa misteryo sa umaabot nga pagbag-o: / kay ang Manluluwas midawat sa pagtuli sumala sa balaodnong han-ay, / dili isip Dios, kondili isip usa ka mortal / ug isip pagtuman sa Balaod.
Sa pagtuman sa Balaod, ang Magbubuhat sa Balaod / giputol-suroy sa unod niining adlawa sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / nagbuhat sa pagtuli nga nagputol sa tingtugnaw sa sala / ug naghatag sa tanan og kahigayunan nga mosinggit: / 'Bulahan Ikaw, Dios sa among mga amahan!'
Kanon sa Balaan
Ang Anak mao ang hulagway sa Amahan, / ug ang Espiritu mao ang hulagway sa Anak. / Ikaw, O Basil, mao ang Espiritu, / ang walay mantsa nga salamin ug puloy-anan sa tibuok Trinidad. / Bulahan ang imong handumanan, ug kadtong nagpasidungog niini / gipadayeg tungod niini.
Pagkahuman nimong gilubong ang imong hunahuna sa walay sukod nga kalawom sa Dios / ug nakatigom sa bililhon nga mga perlas sa kahibalo, / gipakabuhi nimo ang kalibutan sa kinaadman ug gitudloan kini sa pagtawag: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
O, usa ka hunahuna ug balaan nga panaghiusa, / sama sa usa ka kalag nga dili mabahin nga naghiusa sa duha ka lawas: / sa Gregorio—si Basilio, ug sa Basilio—si Gregorio. / Nagkahiusa sa inyong paningkamot alang sa pagka-diyosnon! / Karon mangaliya ka kang Kristo alang sa imong kawan.
Amahan sa mga ulila, tigpanalipod sa mga balo, / bahandi sa mga kabus, / kahupayan sa mga nag-antos ug giya sa mga nag-umol sa kalinaw, / nagpakita ka nga tungkod sa katigulangon, / ug magtutudlo sa mga batan-on, / ug alang sa mga monghe—ang lagda sa pagkamaayo, Basilio.
Gihawan nimo ang imong hunahuna gikan sa tanang hugaw, sama sa lapok, / gisusi nimo ang may kalabotan sa Espiritu, Basilio, / kauban ang Espiritu mismo, nga imong gitinguha. / Busa, samtang nag-awit sa pagdayeg sa Trinidad, misinggit ka nga walay kahadlok: / 'Bulahan Ikaw, Dios sa among mga amahan!'
Theotokos: Ikaw, O Balaan, nakita ni Moises sa Bukid Sinai / ingon usa ka palumpong nga gisunog sa kalayo, / nga nagpagawas, nga wala masunog, sa dili matag-an nga kahayag / sa Dili Masulti nga Pag-anaa, nga naghiusa sa materyal nga unod / ingon usa sa balaan nga mga Hipostase nga naglungtad sulod Niya.
Katavasia: Ang mga matinud-anong batan-on, / nga naa sa nagdilaab nga hurno, / naprotektahan nga walay samad sa usa ka huyop sa hangin nga nagdala og hamog / ug sa pag-anhi sa Anghel sa Dios; / busa, samtang napabugnaw sila taliwala sa kalayo, / nag-awit sila uban ang pagpasalamat: / 'Ikaw ang labing angay dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / bulahan Ikaw!'
Usa pa: Gipasiga Niya ang mga ulo sa mga bitin sa usa ka suba / ug gipahunong Niya ang mabangis nga kalayo sa hurno / nga misakop sa mga matinud-anong batan-on; / ug ang dili masudlan nga hamog sa sala / gihugas Niya hingpit uban sa hamog sa Espiritu.
Kanon sa Pista. Irmos: O Dios nga Pulong, nga pinaagi sa dili masukod nga kinaadman gimugna ang tanang butang / ug gidala sila gikan sa kawalay-paglungtad ngadto sa paglungtad, / panalangini Siya, O binuhat, ingon nga inyong Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Sa ikawalong adlaw, giputol-suroy ang Ginoo isip usa ka bata, / ug gidawat ang ngalan nga Jesus, / kay Siya mao ang Manluluwas sa kalibutan ug ang Ginoo.
Ang ikawalong adlaw angay nga gihiusa / sa Pagkahimugso ni Kristo – / ang labing himayaong paghinumdom sa hierark, / kinsa, atong gihatagan og dungog uban sa pagtuo, / atong gi-awit ang Ginoo (ug gihimaya hangtod sa kahangturan).
Kanon sa Santo
Kinsa, pinaagi sa Iyang dili masukod nga pag-atiman, gihatag sa kalibutan / si Basilio, ang kahayag sa pagkamatinud-anon / ug ang trumpeta sa teolohiya, / pagpanalangin sa Ginoo, O mga binuhatan sa Ginoo.
Siya nga, pinaagi sa Iyang daghang gahum, / nagpuyo sa maalamon nga Basilio / ug pinaagi kaniya nagtudlo sa teolohiya uban sa pagkamatinud-anon, / panalangini Siya, O mga binuhat sa Ginoo—ang Ginoo!
Naglipay kami walay puas sa imong mga pulong nga gikan sa langit, / samtang gisaulog namo ang adlaw sa imong paghinumdom, Basilio, nagasinggit kami: / 'Bulaha ang Ginoo, O mga binuhatan sa Ginoo!'
Gipagawas nimo, Basilio, ang mga sinag sa imong mga pulong ngadto sa kalibutan, / gitudloan kini sa imong kahayag / nga pasidunggan ang nagkahiusang kinaiya sa Trinidad, / 'Bendisyona,' – among gisigaw, – 'ang Ginoo, O mga binuhat!'
Theotokos: Ang Pulong sa Dios, nga gikan sa Amahan, / ang walay katapusan ug walay panahon nga Dios, / ug nga misidlak gikan sa Birhen niining katapusang mga adlaw, / panalangini ang Ginoo, O mga binuhatan sa Ginoo!
Katavasia: Ang hurno sa Babilonia, nga nagbubo og hamog, / nagpadayag og katingalahang misteryo— / nga ang Jordan modawat sa iyang mga tubig sa dili-materyal nga Kalayo / ug modawat sa Magbubuhat, nabunyagan sa unod, / Kinsa gipanalanginan sa mga tawo / ug gidayeg hangtod sa kahangturan.
Usa pa: Ang binuhat gipadayag sa mga gawasnon, / samtang ang kaniadto nangitngit gihimong mga anak sa kahayag; / ang magmamando sa kangitngit nagluluksom lamang. / Karon, pasagdi nga ang tanang kaniadto kalisud nga panulondon sa mga nasud / pagpanalangin sa Magbubuhat niini uban sa kadasig.
Dili nato awitan ang ika-9 nga oda, 'Sa labing hataas nga dungog:', kondili awitan nato ang mga balik-balik nga awit sa Pista sa Pagputol sa Ulo: Dayeg, O akong kalag, / ang Ginoo nga giputol sa ulo sumala sa Balaod.
Ang Canon sa Pista. Irmos: O Dios, ang kahayag nga misidlak sa wala pa ang adlaw, / nga miabot kanamo sa unod, / nga gidala sa Birhen sa usa ka dili masukod nga paagi gikan sa Iyang sabakan, / Bulahan, Labing Balaan! / Gidayeg ka namo, O Inahan sa Dios.
Ang ikaduhang koro usab nag-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos.
Itaas, O akong kalag, / Siya nga giputol sa ikawalong adlaw. (Duha ka beses)
Si Kristo, nga milabaw sa mga utlanan / sa tanang kina-iya sa tawo, / natawo sa supernatural nga paagi gikan sa Birhen, / ug, sumala sa gisugo sa letra sa Balaod, / gipakutlo sa unod, / ug nahimong tumanon sa Balaod.
Niining adlawa gipakutlo sa unod ang Ginoo, ingon usa ka bata, / nga nagatuman sa Balaod. (Usa ka beses)
Niining adlawa giputol sa unod ang Ginoo / ug ginganlan og Jesus. (Usa ka beses)
Ani, atong saulogon ang himayaong pista sa Ginoong Kristo / sa santuwaryo, / kay niining adlawa siya gihatagan sa langitnong ngalan nga Hesus. / Sa samang higayon, atong pasidunggan usab ang handumanan sa balaan.
Ingon usab, ang mga pagbalik-balik sa tropario sa santo:
Pagpasidunggan, O akong kalag, / taliwala sa mga hierark, dakong Basil. (Duha ka beses)
Ingon usa ka matinud-anong karnero sa Arkipastor nga si Kristo, ikaw, Basil, misunod sa Iyang mga tiil nga nagahatag kinabuhi: kay imong gisumite ang imong kalag sa tirano, O Amahan, matapang nga nagpahimutang sa imong kaugalingon sa katalagman alang sa Simbahan, O Pinakabendisyonado.
O labing himayaon, akong kalag, / ang masidlak nga kahayag sa uniberso. (Duha ka beses)
Sa pagtan-aw sa labing balaan nga han-ay sa Simbahan ni Kristo, / nga gipahimutang sa imong maalamon nga pagka-pari, / ang laglag nga tirano nahugno, daw natandog sa dalugdog: / kay wala niya ikasukol ang kahayag sa Espiritu, / nga nagpuyo sa sulod nimo, Basilio.
O akong kalag, dayega / ang bantugang Basilio nga misidlak gikan sa Caesarea. (Duha ka beses)
Ikaw gihukman nga takus sa Apostolikong Sidlakan, / ug sa kalipay sa mga mag-aantos sa pag-antos ni Cristo, / ang puloy-anan sa mga patriyarka, ug ang kalipay sa mga matarong, / ug ang kalipay sa mga propeta, Basilio: / kay ikaw nahimong usa ka ministro nga gipahinungod sa mga misteryo / sa Inahan sa Dios ug sa Trinidad.
Imbis sa 'Gloria': O labing himayaon, akong kalag, / nga nagpalamuti sa Simbahan ni Cristo.
Imbis sa 'Ug karon': O akong kalag, dayega / ang labing hataas nga dungog sa Langitnong mga Pulong, / ang Labing Putli nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Siya nga nagtabon sa langitnong mga palasyo sa mga tubig – ang usa ka Ginoo, / nga nagpugong sa dagat ug nagpatuyo sa mga kalawoman, / nga nagkuha og unod gikan kanimo, O Purong-Purong, / nagdali gikan sa Betlehem paingon sa Jordan, / aron bunyagan sa unod.
Unya ang duha ka koro, nga magkahiusa, mag-awit sa unang balik-balik sa pista:
Itaas, O akong kalag, / ang Ginoo nga giputol sumala sa Balaod.
Ug ang irmos: Walay dila nga makadayeg kanimo sumala sa angay kanimo, / ug bisan ang labing taas nga hunahuna sa kalibutan naglibog – / unsaon pagdayeg kanimo, O Inahan sa Dios; / apan isip Buotan kaayo, dawata kini nga saad sa pagkamatinud-anon, / kay nahibalo ka sa among balaan nga gugma, / kay ikaw ang Manalipod sa mga Kristohanon, / ginadayeg ka namo.
Ug ang pagbalik-balik nga awit: Dalagdi, O akong kalag, / ang labing halangdon sa mga langitnong puwersa, / ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Ug ang irmos: O katingalahan sa Imong pagkahimugso, nga milabaw sa panghuna-huna, / Bug-os nga Balaang Nobya, Bulahan nga Inahan! / Tungod kay nakadawat kami og hingpit nga kaluwasan pinaagi Kanimo, / among gi-aplauso Ka uban sa angay nga dungog, isip among Mabubulig, / naghalad kami og awit sa pagpasalamat ingon usa ka gasa.
Pinaagi sa gugma sa tinuod nga pilosopiya / gipahawa nimo, O Amahan, ang tabon sa imong kalag, / ug nagpakita ka sa kalibutan, sama sa adlaw, uban sa mga katingalahan, / ug gipahayag nimo ang hunahuna sa mga matinud-anon, O gipahayahay sa Diyos, / O ministro sa Trinidad, Basilio nga Maalamon, / ug usa ka gipahinungod sa mga misteryo sa Inahan sa Diyos.
Gloria, ug karon, sa kapistahan: Ang Tumanon sa Balaod giputlan sa unod, / sama sa walo ka adlaw nga bata – ang Magbubuhat sa mga kapanahonan, / ug giputos sa lampin, sama sa usa ka mortal, / ug gipakaon sa gatas, / samtang ginapadayon Niya ang tanang butang sa walay kinutuban nga gahum isip Dios / ug ginadumala ang kalibutan pinaagi sa pag-uyog sa Iyang kamot.
Gipaslan Niya ang pagtuli sa unod / gikan sa Amahan nga walay pagbahin o pagkunhod / Siya nga dili masukod nga Natawo isip Pulong / ug isip Dios gikan sa Dios, nagpuyo sa dili mausab nga Pagka-Diosnon. / Busa, nahimong labaw sa Balaod sumala sa Balaod, / Giluwas Niya ang tanan gikan sa sumpa sa Balaod / ug nagahatag og mga panalangin gikan sa kahitas-an. / Busa, sa pagdayeg sa Iyang labing bulahan nga pag-anhi, / nag-awit kita ug mapasalamaton nga naghimaya kaniya, / nag-ampo nga Iya unta ipagawas ang dakong kaluoy sa atong mga kalag. (2)
Nahimong anak sa Dios pinaagi sa pag-ampon, / natawo pag-usab pinaagi sa balaan nga bunyag, / ikaw, O Banal nga Amahan, nag-angkon sa Anak sa Dios ug sa Pulong, / usa ka kina-iya sa kina-iya sa Amahan sa kina-iya ug kamatuoran, / ug wala'y sinugdanan sama sa Amahan; / samtang ang walay hunong nga mga baba sa mga heretiko / imong gipahilom pinaagi sa kalinaw sa imong mga pulong. / Busa, misulod ka sa langitnong gingharian, / nagahari uban ni Kristo, ang Usa ug Bugtong Hari sa kinaiyahan, / nga nagahatag og dakong kaluoy sa kalibutan.
Misulod ka sa sulod nga santuwaryo sa langitnong templo / isip usa ka balaan nga hierarkiya / pinaagi sa lihok ug pamalandong—ang mga basihanan sa kinaadman— / nga nagsul-ob ka sa balaan nga kasuotan; / ug karon, O Balaan, samtang nag-alagad ka sa langitnong halaran, / nagtindog sa atubangan sa Dios ug nagbuhat sa dili-lahok nga pag-alagad, / hinumdumi, O labing maloloy-on nga Basilio nga Pinanalanginan, / kadtong nagselebrar sa imong balaan ug gipasidunggan nga paghinumdom, / nagpakilooy kang Cristo, / nga nagahatag ug dakong kaluoy sa kalibutan.
Bug-os nga ginasanto sa Dios / ug hingpit nga gipahinungod kaniya sukad pagkabata, / gipasiugda sa kahayag sa labing hingpit nga kinaadman, / gipahayag nimo ang kahibalo sa tanang butang nga naglungtad, / gipatin-aw nimo uban sa kahayag ug gisaysay sa kinaadman, / gipakita nimo ang han-ay sa paglungtad / – ang basihanan sa labing balaan nga kahibalo. / Busa gipahayag ka namo, nga ikaw mao ang maalamon sa teolohiya ug banal nga magtutudlo / ug ang masidlak nga kahayag sa Simbahan, / samtang among gidayeg si Cristo, / nga nagahatag og dakong kaluoy sa kalibutan.
Gipalig-on sa kahadlok sa Dios, nasabtan nimo ang sinugdanan sa kinaadman, Basilio, apan nalabwan nimo kana nga kahadlok pinaagi sa kinaadman ug matarong nga kinabuhi, Amahan; ug napuno ka sa gugma sa Dios, ug nahimo Kang Iyang labing suod nga higala. / Busa, nga giya sa balaang mga sugo ug paghukom, / imong gitun-an ang mga batasan sa tawo / ug gipahapsay ang hunahuna sa mga matinud-anon, / gipahayag ang ilang kadaghanan sa espirituhanong mga pagtulon-an. / Pag-ampo karon kang Kristo / aron Iya kamong hatagan og dakong kaluoy sa among mga kalag.*
Gloria, Tono 6: Ang grasya misabwag gikan sa imong mga ngabil, O kagalang-galang nga Amahan, / ug nahimo kang magbalantay sa Simbahan ni Kristo, / nagtudlo sa maalamon nga panon / sa pagtuo sa Konsubstansyal nga Trinidad / sa usa ka Pagkadiyosnon.
Ug karon, Tono 8: Ang Manluluwas, nga mibaba sa katawhan, / malipayong giputos sa lampin, / wala Siya magdumili sa lawasnong pagtuli / – walo ka adlaw ang panuigon sumala sa Iyang Inahan, walay sinugdanan sumala sa Iyang Amahan. / Kaniya, O mga matinud-anon, atong pagtuaw: / 'Ikaw ang among Dios, kalooy-a kami!'
Ang Dakong Doxolohiya. Human sa Trisagion, ang tropario sa santo. Himaya, ug 'Karon': sa pista. Ang Ektenia ug ang Pagpahawa.
Sa ikawalong adlaw, si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, nga midugong sa pagpa-circumcise sa unod alang sa atong kaluwasan, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostol nga magtiayon, si San Joaquin ug Santa Ana, ang atong balaan nga Amahan Basilio nga Dako, Arsobispo sa Caesarea sa Capadocia, nga karon atong gisaulog ang handumanan, ang balaan ug matarong nga mga magbata sa Dios nga sila Joaquin ug Ana, ug sa tanang mga balaan, nga magpakita Siya og kaluoy kanato ug magluwas kanato, kay maayo Siya ug mahigugmaon sa katawhan.
Ug, kung gusto sa abbot, pahiran sa lana gikan sa lampara ang mga igsoon sa atubangan sa ikon sa santo, ug mag-awit kita sa mga stichera sa parehas nga tono. Sa Unang Oras, ang troparion sa pista. Gloria: sa santo. Ug karon: ang 'O Theotokos' sa oras. Human sa Trisagion, ang kontakion sa pista. Ug ang uban pa, ug ang katapusang pagpahawa. Sa mga oras, atong basahon pag-ilis-ilis ang mga kontakion sa pista ug sa santo.
Bulahan mao ang: Ode 3 gikan sa kanon sa pista ug Ode 6 gikan sa kanon sa santo.
Nalingkod sa trono nga kalayo / sa langit uban sa Amahan, ang Walay Sinugdan, ug sa Imong Espiritu nga Divino, / Nanghimagas Ka nga matawo dinhi sa yuta gikan sa Birhen, / ang Imong Inahan nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, O Jesus; / kay nahimo Kang tawo, ug sa ikawalong adlaw giputol Ka sa sirom. / Himaya sa Imong maayong kabubut-on; / himaya sa Imong pagdumala; / himaya sa Imong pagkanaug, O bugtong Mahigugma sa katawhan! (2)
Ang Imong tingog mipakat sa tibuok kalibutan, / kay nadawat niini ang Imong pulong: / pinaagi niini gipadayag Nimo ang mga kamatuoran sa pagtuo sa paagi nga angay sa Dios, / gipasabot Nimo ang kinaiya sa tanang butang nga naglungtad, / ug gipahapsay Nimo ang mga batasan sa tawo – / O maharlikang pari, bililhon nga Amahan, / pag-ampo kang Kristo nga among Dios alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Nipakita ka isip dili matuyok nga pundasyon sa Simbahan, / naghatag sa tanang katawhan og dili masalip nga panulondon / ug giselyohan kini sa imong mga pagtulon-an, / Vasilios ang Dungog, magbukas sa langit.
Ang Ginoo nagpa-circumcise uban sa tanan / ug, isip Maayo, nagputol sa mga sala sa tawo, / naghatag og kaluwasan sa kalibutan karong adlawa; / ug sa langit nagalipay ang hierarkiya sa Magbubuhat / ug ang nagdala-sidlak nga banal nga ministro sa mga sakramento ni Cristo, si Basilio.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon. Bersikulo: Kanimo, O Ginoo, nagasinggit ako: O akong Dios, ayaw paghilom, ayaw ko pagdumot.
Ang akong mga ngabil magpamulong og kinaadman, / ug ang paghunahuna sa akong kasingkasing—pagpakasabot.
Mga igsoon, pag-amping kamo nga walay bisan kinsa ang makapaling kaninyo sa sayop nga dalan pinaagi sa pilosopiya ug walay sulod nga limbong, sumala sa tawhanong tradisyon, sumala sa mga elemento sa kalibutan, ug dili sumala kang Cristo; kay sa Iya nagpuyo ang tibuok pagka-Diyos sa lawasnong porma, ug kamo hingpit na sa Iya, nga mao ang ulo sa tanang prinsipalidad ug gahum; sa Iya kamo giputla usab sa pagputol nga dili gihimo sa kamot, sa pagtangtang sa lawas sa unod, ang pagputol ni Cristo, nga kamo gilubong uban Niya sa pagbunyag, diin kamo gibanhaw usab uban Niya pinaagi sa pagtuo sa paglihok sa Dios, nga nagbanhaw Niya gikan sa mga patay.
Col 2:8–12
Mga igsoon, ang ingon nga Labawng Pari ang angay para kanato: balaan, inosente, walay dunggoan, gibulag gikan sa mga makasasala ug gipasaka sa ibabaw sa mga langit; nga wala nay kinahanglanon, sama niadtong mga labawng pari, nga maghalad og halad adlaw-adlaw, una para sa iyang kaugalingong mga sala ug unya para sa mga sala sa katawhan; kay kini gibuhat Niya kaisahan sa tanang panahon sa dihang gihalad Niya ang Iyang kaugalingon ingon nga halad. Kay ang Balaod nagtudlo isip mga labawng pari sa mga tawo nga may kaluyahon, apan ang pulong nga miabut uban sa panata pagkahuman sa Balaod nagtudlo sa Anak, nga hingpit hangtod sa kahangturan. Ang punoang punto sa gisulti mao kini: aduna kita'y ingon nga Labawng Pari, nga mipahimutang sa tuo sa trono sa Kahimayaan sa langit, ingon nga ministro sa santuwaryo ug sa tinuod nga tabernakulo, nga gitukod sa Ginoo, ug dili sa tawo.
Heb 7:26–8:2
O Magbalantay sa Israel, paminawa, O Giya sa panon ni Jose. Bersikulo: Ang baba sa matarong nagpamulong og kinaadman, ug ang iyang dila nagpahayag og hustisya.
Niadtong panahona mibalik ang mga magbalantay sa karnero, naghimaya ug nagdayeg sa Dios tungod sa tanan nilang nakita ug nadungog, sumala sa gisulti kanila. Ug pagkahuman sa walo ka adlaw, sa dihang ang Bata kinahanglan ipakutlo, gitawag Siya nga Jesus, ang ngalan nga gihatag sa anghel sa wala pa Siya mabuo sa sabakan. Ug ang Bata mitubo ug naglig-on sa espiritu, napuno sa kinaadman; ug ang grasya sa Dios anaa kaniya. Ang Iyang mga ginikanan mosaka sa Jerusalem matag tuig alang sa Pista sa Paskwa. Sa dihang Siya napulo'g duha ka tuig ang panuigon, misaka sila sa Jerusalem sumala sa ilang batasan alang sa Pista, ug pagkahuman nila sa gipahamtang nga mga adlaw didto, sa ilang pagpauli, ang batang si Jesus nagpabilin sa Jerusalem, ug wala kini masayri ni Jose ug sa Iyang inahan. Sa paghunahuna nga kuyog Siya sa uban nilang kauban, nagbiyahe sila og usa ka adlaw nga biyahe sa wala pa sila magsugod sa pagpangita Kaniya taliwala sa ilang mga paryente ug kaila; ug sa dihang wala Sila Siya makit-an, mibalik Sila sa Jerusalem aron pangitaon Siya. Ug nahitabo nga, pagkahuman sa tulo ka adlaw, nakit-an Sila Siya sa templo, nga naglingkod taliwala sa mga magtutudlo, nagpaminaw kanila ug nagapangutana kanila; ug ang tanan nga nakadungog Kaniya natingala sa Iyang pagsabot ug Iyang mga tubag. Pagkita nila kaniya, nangahibulong sila; ug miingon kaniya ang Iyang Inahan, 'Anak ko! Ngano man nga gibuhaton mo kami niini? Tan-awa, ako ug ang imong amahan nangita kanimo sa dakong kasubo.' Ug miingon Siya kanila, 'Ngano man kamo nangita kanako? Wala ba kamo kahibalo nga kinahanglan ko nga anaa sa mga butang sa akong Amahan?' Apan wala nila masabti ang kahulugan sa Iyang gisulti kanila. Unya mibalik Siya uban kanila sa Nazaret ug nagsumpo kanila; ug gitipigan sa Iyang inahan sa Iyang kasingkasing ang tanan nga mga butang. Ug si Jesus nagkadako sa kinaadman ug sa panan-aw, ug sa pabor sa Dios ug sa tawo.
Lucas 2:20–21, 40–52
Niadtong panahona, mitindog si Jesus sa usa ka patag nga dapit, ug ang tibuok grupo sa iyang mga disipulo ug daghang katawhan gikan sa tibuok Judea ug Jerusalem, ug gikan sa mga baybayon sa Tiro ug Sidon, miabot aron paminawon siya ug aron pag-ayo sa ilang mga sakit; usab, ang mga gipanglutos sa hugaw nga espiritu nangaayo. Ug ang tibuok panon naningkamot sa paghikap kaniya, kay gahum ang nagagikan kaniya ug nagpanambal kanila tanan. Ug siya, sa pagtaas sa iyang mga mata ngadto sa iyang mga disipulo, miingon: 'Bulahan ang mga kabus, kay kaninyo ang Gingharian sa Dios. Bulahan kamo karon nga nagagutom, kay kamo mapuno. Bulahan ang mga nagahilak karon, kay sila magkatawa. Bulahan kamo inigdumot kaninyo sa mga tawo, ug inigbaliwala kaninyo, ug inigpasipala kaninyo, ug gdumtan nila ang inyong ngalan ingon usa ka dautan tungod sa Anak sa Tawo. Maglipay kamo ug magsaulog niadtong adlawa, kay ania, dako ang inyong ganti sa langit.
Lucas 6:17–23
Ug uban pa. Ang Banal nga Liturhiya ni San Basilio ang Dako gisaulog.
Ang tanang binuhat naglipay kanimo, O Punô sa Grasya: / ang panon sa mga anghel ug ang kaliwatan sa tawo. / Ikaw ang balaan nga templo ug espirituhanong paraiso, / ang himaya sa pagkabirhen, diin ang Dios nahimong unod ug nahimong Bata, / ang among Dios nga naglungtad sa wala pa ang tanang kapanahonan. / Kay gihimo Niya ang Imong sabakan nga trono / ug ang Imong sabakan nga mas lapad pa kay sa mga langit. / Ang tanang binuhat nagalipay kanimo, O Puno sa Grasya, / himaya kanimo!
Dayegon ang Ginoo gikan sa langit; dayegon Siya sa kahitas-an. Usa pa: Ang matarong hinumduman hangtod sa kahangturan; dili siya mahadlok sa dautang balita. Aleluya. (3) Salmo 148:1; 111:6b–7a
5 Enero
Mga mag-awit kita mahitungod sa maalamon nga Teona ug Teopemptus: / kay, sa pagsunod sa mga pagtulon-an ni Kristo, / ilang hayag nga gipapas ang tanang dili-matinud-anong pagsimba, / ug matinahuron silang nagsilbi sa balaan ug dungganon, / nga walay kahadlok nag-angkon sa Usa ka Ginoo ug Dios sa atubangan sa mga tirano / ug gikoronahan gikan sa kahitas-an.
Gibyaan ang kinabuhi sa kalibutan, ang mga kalipay sa karangyaan, / ug ang malata nga himaya, nga sama sa paglabaylabay, / kamo, O gidayeg sa tanan, mipakapit kang Kristo, / malipayong nagdilaab / sa Iyang hingpit nga kaanyag, / ug gihalad kaniya sama sa mabangong rosas, / ug gikoronahan sa korona sa dili malata nga Gingharian / gikoronahan sa gahum sa pagka-Diyosnon.
Tungod kay gikaligtaan nimo ang kalibutan, nahimo kang labing hataas sa kalibutan, napahiusa ka sa Simbahan sa mga panganay, ug uban sa mga Anghel nag-awit ka og dili malata nga himno, nagatindog sa atubangan sa Dios atubanganay; tungod kay imong gisalikway ang dautang limbong sa mga dios-diosan, imong gipukan ang kabuang sa mga tirano pinaagi sa imong pagkamartir.
Sa tinuod nga paghandum sa himaya sa mga amahan, / gitutokan nimo ang imong kasingkasing sa dili malaglag nga himaya; / busa, sa pagbiya sa kalibutanong kalipay, / gisailalom nimo ang imong lawas sa tanang kakapoy. / Ug karon nadawat na nimo ang imong ganti alang sa maong paningkamot, / nagahari ka uban ni Kristo.
Sa dihang mitugot ka kang Job sa iyang hangyo, / ug tinguha nga limpyohan ka sama sa bulawan pinaagi sa kalayo, / gitugotan Niya ang imong lawas nga mag-antos sa kamot sa malimbungon; / busa, sa dihang napahiya nimo ang manulaw pinaagi sa imong paglahutay sa kasakit, / gikoronahan ka sa putong sa kadaogan.
Sa paghandum sa hingpit nga kaanyag ni Cristo, imong Nobyo, / ug sa tinguha nga mahimong Iyang nobya, / pinaagi sa imong mga pagpanarbaho sa pag-awhag sa lawas / gipahimutang nimo ang imong kaugalingon sa tanang matang sa hiyas; / busa karon nagahari ka uban Niya / sa Iyang kwarto sa kasal.
Gloria, ug karon, Tono 6: Andama ang imong kaugalingon, Oh Suba Jordan: / kay ania na, si Kristo Dios moanha aron pagabunyagan ni Juan, / aron Iyang mapukan ang dili makita nga mga ulo sa mga halas / pinaagi sa Iyang Pagka-Diosnon sa imong mga tubig. / Maglipay ka, O kamingawan sa Jordan, / O mga bukid, magdayeg sa kalipay: / kay ang Walay Katapusang Kinabuhi moanha / aron tawgon pag-usab si Adan ngadto Kaniya. / O Juan nga Mawagtang – Tingog sa usa ka nagasinggit, pagsinggit: / 'Andama ang dalan sa Ginoo / ug patul-ida ang Iyang mga agianan!'
Yuta ug ang tanan nga naa niini, / maglipay ug magmalipayon: / Usa ka suba sa kalipay ang nag-agos ngadto sa suba, / nagpahawa sa pagbubo sa dautang buot, / ug naghatag sa langitnong pasaylo.
Bersikulo: Busa hinumduman ko ikaw / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Si Jesus, ang tinuod nga Magahatag sa Kahayag, / nga wala magkinahanglan og bunyag, / miadto sa unod ngadto sa tubig sa Jordan, / nga nagtinguha sa paghayag sa mga naa sa kangitngit. / Sugoton nato Siya uban sa mainitong pagtuo.
Antifona: Nakita Ka sa mga tubig, O Dios, / nakita Ka sa mga tubig ug nahadlok sila. Salmo 76:17a
Gikuha Nimo ang dagway sa usa ka sulugoon, / Miadto Ka, O Kristo, aron dawaton ang bunyag gikan sa usa ka sulugoon, / Giluwasan Mo kami sa tubig sa Jordan / gikan sa pagkaulipon sa karaang sala, / ug ginasagrado ug ginasangyaw Mo kami.
Gloria, ug karon, Tono 6: Maglipay ang kamingawan sa Jordan / ug mamulak sama sa liryo, / kay nadungog didto ang tingog sa usa ka nagasinggit: / 'Andama ang dalan sa Ginoo!' / Kay Siya nga nagtindog sa mga bukid ug nagsukod sa mga walog, / nga nagatuman sa tanang butang ingon sa Dios, / modawat sa bunyag gikan sa usa ka sulugoon. / Siya nga nagahatag og daghang gasa / nagsugod sa Iyang kaugalingong kakabus. / Nadungog ni Eba: 'Sa kasakit ka magburot og mga anak.' / Apan karon nadungog sa Birhen: 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / Siya nga dato sa kaluoy!'
Sa usa ka higayon ang Suba sa Jordan nibalik-agay / pinaagi sa kaluoy ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag sa duha ka kilid, / ug usa ka uga nga agianan ang nahimo alang kaniya sa tunga sa tubig, / ingon usa ka tinuod nga hulagway sa pagbunyag, / nga pinaagi niini kita motabok sa agianan sa kining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig.
Ang akrostiko niini: 'Ug karong adlawa mag-awit ako sa Dakong Sabado'. Gina-awit namo ang mga irmos kaduha, ug ang mga tropario sa tono 6. Sa katapusan sa matag himno, mag-awit ang duha ka koro sa irmos nga magkuyog.
Irmos: Sama sa mga balud sa dagat / kaniadto natabonan / ang manlutos nga tirano / sa karaang mga panahon, / ingon usab karon ang mga tubig sa Jordan nagtabon ug nagpanago kaniya, / Siya nga karon nagahinlo sa tibuok ako / pinaagi sa tawhanong paghinlo, / kay Siya gipadayeg sa himaya.
O Ginoo, akong Dios! / Mupadayag ako kanimo og himno sa kahayag / ug kanta sa pag-andam sa pista, / Ikaw nga sa misteryosong paagi nagbag-o kanako / pinaagi sa balaan nga Epipanya / ug nagtaas kanako ngadto sa balaan nga kahayag.
Sa pagtan-aw Kanimo, Manluluwas, / sa kahitas-an—walay katapusan— / ug sa ubos—bag-ong gipadayag, / ang mga binuhat sa langit ug sa yuta / nangahibulong ug nag-awit sa Imong pag-anhi, / nga milabaw sa pagsabot.
Aron mapuno Nimo ang tanang butang / sa Imong himaya, / gipakumbaba Nimo ang Imong kaugalingon hangtod sa pagkapareho sa usa ka sulugoon. / Karon, sama sa usa ka sulugoon, gipakanaog Nimo ang Imong ulo ilawom sa kamot sa usa ka sulugoon, / nga naghatag kanako og pagbag-o ug paghinlo.
Irmos: Ikaw, nga nagtukod sa tibuok kalibutan ibabaw sa mga tubig nga walay bisan unsang suporta, / sa dihang ang binuhat nakakita sa kaugalingon nga natabonan sa tubig sa unod, / napuno sa dakong kahadlok, misinggit: / 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo!'
Ikaw una nagpadayag sa mga hulagway sa Imong Epipanya / sa mga propeta; / apan karon, pinaagi sa Imong mga buhat, gipadayag Nimo ang natago nga mga misteryo, / nagpakita sa mga tawo karong adlawa / ug naghatag og bag-ong pagkatawo.
Ang Jordan mipakaylap sa iyang mga tubig sama sa usa ka bukid, / nangurog sa pagdawat sa Magbubuhat, / nga nabunyagan sa unod / ug nagasantos sa tanan nga misinggit: / 'Walay balaan gawas Kanimo, O Ginoo!'
Gihatag ni Kristo ang dakong paagi sa kaluwasan—ang bunyag—sa mga nakamatikod sa Iyang langitnong himaya, samtang nag-awit sila uban sa kalipay: 'Walay Balaan gawas Kanimo, O Ginoo, Mahigugma sa katawhan!'
Irmos: Sa pagtan-aw sa imong pag-abot sa bunyag, / si Habakuk misinggit sa katingala: / 'Sa ibabaw sa dagat, O Manluluwas, imong gipataas ang imong mga kabayo, / nga nagpalihok sa gamhanang mga tubig!'
Sa dihang ikaw nagpakita sa unod, / ang yuta gihalad sa pagkabalaan, / ang mga tubig napuno sa panalangin, / ang mga langit nahan-ag, ug ang katawhan / giluwas gikan sa mapait nga tiraniya sa kaaway.
Sa sugo sa Dios, ang Munauna / karon miabot gikan sa kamingawan paingon sa Jordan, nagpahayag: / 'Maghinulsol kamo, kay ang Gingharian sa Langit hapit na', / ug nagtawag sa tanan ngadto sa himaya sa Dios.
Siya nga kaniadto gibuhat nga uga ang dagat, / ug nagpagawas og mga bukal gikan sa bato, / karon nag-andam og pugon sa mga sala / sa tubig sa Jordan uban sa kalayo sa Espiritu.
Irmos: Sa pag-abot sa Imong Epifania kanamo, O Kristo, / nga natawo sa kalooy, / si Isaias, sa pagtan-aw sa dili malata nga kahayag, / samtang nagbantay sa tibuok gabii, misinggit: / 'O mga nahanaw, kamo moanhi, kamo maghugas, / ug pinaagi sa balaan nga tubig ug sa Espiritu / limpyoha ninyo hingpit ang inyong kalag ug lawas!'
Ikaw nagbag-o sa mga natawo sa yuta, / nahimong Bag-ong Adan, O Magbubuhat, / pinaagi sa kalayo, Espiritu, ug tubig, / naghimo og katingalahang pagkabanhaw / ug katingalahang pagbag-ong paglalang, nga walay pagkaguba o pugon sa paghapsay, / nagbag-o kanila pinaagi sa Pagbunyag nga nagpasidungog sa Dios.
Pinaagi sa Espiritu imong ginabag-o ang mga kalag, / samtang pinaagi sa tubig imong ginasagrado ang komplikadong lawas, / ginahimo pag-usab ang buhing binuhat—ang tawo: / kay ikaw nagatanyag, uban sa maalamon nga pag-atiman, sa mga tambal nga angay / sa doble nga kinaiyahan, / ingon Mananambal sa mga lawas ug kalag.
Nilusot gikan sa Birhen, / gipanganak sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / Miadto Ka sa gipanganak sa baog nga babaye, / nangita og Bunyag ingon usa ka tawo; / apan gikan sa tubig, O Manluluwas, sa misteryosong paagi imong gihimo pinaagi sa Espiritu / ang Simbahan, nga karon mabungaon, nga kaniadto wala pa makapanganak.
Irmos: Ang banal nga Maminyo gikupot sa kahadlok, apan wala kini siya mapildi: kay bisan siya, sama sa dayami, nahadlok mosuod sa kalayo, apan sa pagdungog niya, 'Pasud-a siya karon', midali siya, mituman sa sugo sama sa usa ka sulugoon, ug nakadungog gikan sa kahitas-an sa langit sa balaang tingog, nga nagpamatuod sa wala'y sugod nga Anak.
Ikaw misulod sa panrehistro, mituman sa mga sugo ni Cesar, apan wala ka magpabilin nga ulipon – kay Ikaw mismo nagahatag kanato og kagawasan gikan sa pagkaulipon; misugot Ka nga mobayad sa didrachma, apan karon gipagawas Mo kami, nga kaniadto nabaligya ilawom sa balaod sa sala, ug gihimong Imong mga anak.
Ikaw nagahari, apan dili sa paagi sa kalibutan; / Hari ka sa imong kinaiyahan: / kay bisan pa nga ikaw natawo sa balay ni David sumala sa unod / ug nadawat nimo ang trono sa Iyang gingharian, O Manluluwas, / ikaw adunay gahum nga walay katapusan, nagahari uban sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, / hangtod sa kahangturan, kauban ang Espiritu.
Ang Prinsipe sa kalibutan ug sa mga nagpuyo sa mga tubig / ginganlan nga hari sukad pa sa walay katapusan; / apan pinaagi sa Imong paghinlo napailalom siya / ug gipapas, sama sa usa ka legyon sa usa ka lanaw. / Apan ang binuhat sa Imong mga kamot, Manluluwas, nga nabihag kaniya, / gihatagan Nimo og kagawasan pinaagi sa Imong gamhanang kamot.
Irmos: Usa ka dili masukod nga katingalahan! / Siya nga nagluwas sa mga matinud-anong batan-on gikan sa kalayo sa hurno / mitungo sa iyang ulo ug nangayo og bunyag gikan sa iyang sulugoon, / nagapahimakas sa mga nagasinggit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Ang mga tubig sa Jordan nabahin tungod sa Imong kaluoy, / nga nagtagna sa Imong Bunyag, / pinaagi niini ang bisti sa mga pagbati napikas-pikas, / ug ang bisti sa pagkawalay-kadaut gipreparar alang sa mga nagasinggit: / ['Kristo], Dios, bulahan Ka!'
O manggaranon nga suba! / Kay sa pagdawat niini sa Manlalang sa sulod niini samtang nagbunyag, / gipadayag kini nga tinubdan sa tubig nga nagahatag kinabuhi / alang sa kaluwasan kanamo nga nag-awit: / 'O Dios, among Manuluwas, bulahan Ka!'
Simboliko nga nagrepresentar sa Banal nga Kamatayon / pinaagi sa tulo ka paglubong sa tubig, / gilubong kita uban ni Kristo sa Bunyag, / nag-ambit sa Pagkabanhaw sa ikatulong adlaw / ug nagasinggit kang Kristo: 'Bulahan Ka!'
Ang grasya sa Amahan ug sa Anak uban sa Espiritu Santo usa ra, / nagahingpit sa mga tawo nga, uban sa pagtuo, nagahandom / sa gasa sa Banal nga Bunyag, / human makadawat sa katungod sa pag-ampon, aron sila makasiyagit: / 'O Dios, bulahan Ka!'
Irmos: Mangha ug kahingawa, O langit, / ug pasagdi nga makurog ang mga patukod sa yuta; / kay tan-awa, Siya nagsul-ob sa tubig, / Siya nga kaniadto gisilaban ang halad sa matarong sa tubig sa katingalahang paagi; / panalangini Siya, O mga alagad Niya, / awiti Siya, O mga pari, / ug itas Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
Si Kristo miabot aron maghatag sa kaluwasan / pinaagi sa Bunyag sa tanang matinud-anon: / kay pinaagi niini gipanlimpyo Niya si Adan, / gipatindog Niya ang nahulog, / gipahiya Niya ang tirano nga nagpahulog kanato, / gibuksan Niya ang langit, gipanaog Niya ang Espiritu nga Diosnon / ug gihatag Niya ang pakig-ambit sa dili malaglag nga butang.
Nihunong na ang limbong sa kaaway: / kay ang tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan / nagapahayag: 'Andama ang dalan sa Ginoo!' / – ug nagasugo nga himuon nga tul-id ang tanan Niyang agianan: / kay ang ubos nga dapit – ang napahiubos nga kinaiya sa mga tawo – gipataas, / samtang ang mga bukid ug bungtod sa mga kaaway gipaubos.
O katingalahang mga gasa! / O banal nga grasya / ug dili masukod nga pagkamapailubon! / Kay tan-awa, gihugasan ko Niya sa tubig, / gipahayag ko Niya sa kalayo, / ug pinaagi sa Balaang Espiritu gihatagan ko Niya og pagkahingpit— / ang Magbubuhat ug Ginoo, karon sa Jordan, / nga nagpasan sa akong kinaiyahan, ang Walay Sala.
Irmos: Ayaw paghilak nga walay pulos, / nga nagakalumos sa bitag sa pagkawalay paglaum, / kamo nga may sala sa dautang binuhatan; / kondili uban sa mapinulugong kasingkasing magduol kita / Kaniya nga nagapahinis sa tanan, / ingon sa Usa nga putli / ug nagahatag sa kapasayloan pinaagi sa Bunyag.
Una, sa Imong katingalahang pagkahimugso gikan sa Birhen, Ikaw, ang Pulong sa Dios, sa supernatural nga paagi nagpadayag sa Iyong ka-marangal. Karon, Ikaw nagpasidungog sa dakong misteryo, nagbuhat og mga katingalahan sa balaan nga pakig-uban niini, ang batisan sa daghang natawo, pinaagi sa Balaang Espiritu.
Ang yuta gibulagtaos / sa Imong balaan nga Pagkahimugso, O Pulong, / sa dihang ang langit uban sa ilang mga bitoon / nagpahayag sa Imong himaya. / Karon usab, ang kinaiya sa tubig nakadawat og panalangin / pinaagi sa Imong pagbunyag sa unod, / ug ang kaliwatan sa mga mortal misaka pag-usab / ngadto sa ilang kaniadto nga dungog.
Maglipay ang tibuok kalibutan, magmalipayon ang langit, magsaulog ang kalibutan, magpalakpak ang mga suba, maglipay usab ang mga bukal, lanaw, kalawoman ug dagat: kay si Kristo moanha aron limpyohan ug luwason si Adan pinaagi sa balaan nga Bunyag.
Sa usa ka panahon ang Suba Jordan mibalik-agay / pinaagi sa kaluoy ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag dinhi ug didto, / ug usa ka uga nga agianan gihimo alang kaniya sa tunga-tunga sa tubig, / ingon usa ka tinuod nga pahibalo sa pagbunyag ni Kristo, / nga pinaagi niini kita motabok sa agianan niining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig. (3)
Malipay ka, Suba Jordan, / kay ang Magbubuhat sa tanang butang miabut sa Iyang kaugalingong kabubut-on / aron modawat sa bunyag gikan sa Iyang sulugoon diha kanimo, ingon nga Maloloy-on. / Malipay ug magdayeg kamo, Adan ug Eba, ang unang mga ginikanan: / ang Kaluwasan sa tanan miabut – ang Labaw nga Bulahan nga Dios!
Gloria, ug karon, sa samang tono: Sama sa sapa sa katam-is, ang Ginoo / moadto aron pagbunyagan sa tubig sa suba, / nga nagtinguha nga pahimungtan ako sa tubig sa pagkawalay-kadaut. Sa pagkakita kaniya, si Juan misinggit: 'Unsaon man nako pag-unat sa akong kamot sa Imong ulo – Ikaw nga sa Imong atubangan nagkurog ang tibuok kalibutan?'
Nagbisti sa kahubas sa tawo sa bisti sa himaya, / Ikaw, ang Maloloy-on, gustong bisti sa unod sa Suba sa Jordan. / O katingalahang milagro! / Unsaon man pagdawat sa tubig Kanimo, O Ginoo, / ang tubig nga nagtabon sa makalangitnong mga palasyo, sumala sa gisulat? / Awita kita tanan, Hesus, among Mabubulig, sa Imong pagpadayag!
Gloria, ug karon: Ang Dako nga Adlaw mitungha aron mosidlak sa Jordan, / nga misaka gikan sa Birhen sama sa panganod—si Cristo nga among Dios, / nga nagpahawa sa kangitngit sa sala ug nagpasidlak sa katapusan sa kalibutan. / Manalangin kita nga matinahuron aron madawat ang Iyang kahayag, / nga nag-ampo nga makadawat kita sa Iyang dakong kaluoy.*
Aduna tulo ka kanon: ang Kanon sa Pag-andam sa Pista, Tono 1 nga adunay irmos sa ika-6 nga modo; ang Kanon sa mga Martir, Tono 7 sa ika-4 nga modo; ug ang Kanon sa Banal nga Tawo, Tono 2 sa ika-4 nga modo.
Kanon sa Panag-una. Irmos: Israel, nga gipagawas gikan sa mapait nga pagkaulipon, / mitabok sa dili matabok nga dagat sama sa uga nga yuta; / sa pagkakita sa kaaway nga nalunod, / nag-awit siya og kanta kang Dios isip iyang Maninabangon, / nga nagbuhat og mga katingalahan sa Iyang gamhanang bukton, / kay Siya gipadayeg.
Miabot si Kristo sa Iyang Bunyag, / Niduol si Kristo sa Jordan, / Karon gilubong ni Kristo, nga Maayo, ang atong mga sala sa tubig; / Maga-awit kita kaniya uban ang kalipay, / Kay siya gipadayeg.
Hinaut nga ang mga panganod, sa kalipay, mag-ulan sa walay katapusang kalipay: / Si Kristo Hesus miabut aron lunodon / ang mga suba sa sala sa tubig sa Jordan, / nga magahatag sa kahayag sa tanan.
Tan-awa, ang Kahayag nagpakita, / tan-awa, ang Pagpakig-uli napadayag, / tan-awa, ang Manluluwas nagtindog sa atubangan nato, / aron pasigaon kadtong nagpuyo sa kangitngit / sa langitnong kahayag. / Dawata nato Siya uban sa kalipay ug putli nga hunahuna.
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Magsaba kita sa Ginoo, / nga nagtambog sa tanang gahum ni Paraon sa dagat, / usa ka awit sa kadaugan, / kay Siya gipadayeg.]
Umari, mga matinud-anon, magsaulog kita / sa usa ka tingog sa himayaong handumanan sa mga nag-antos alang sa pagtuo, / nga nagadayeg kang Kristo sa espirituhanong mga awit.
Ang mga mag-aawit sa pag-antos ni Kristo / ug matinud-anong mga kampyon sa pagtuo, / nga nag-andam sa ilang kaugalingon nga lig-on batok sa dautan, / napildi ang ilang mga kaaway.
Ang dautang manunukso / ug kaaway sa Kristohanong pagtuo, / nga naglagot batok sa mga nag-antos alang sa pagtuo, / gikuhaan sa gahum pinaagi sa ilang pagtuo, O dautan.
Theotokos: Ang panon nga imong nakuha, O Inahan sa Dios, luwasa kini gikan sa tanang kalisdanan, pinaagi sa imong pag-ampo sa atong Manluluwas ug Dios.
Kanon sa Balaan. [Irmos: Umari, katawhan, / mag-awit kita og himno kang Kristo nga atong Dios, / nga mibahin sa dagat ug nagdala sa katawhan, / nga iyang gipagawas gikan sa pagkaulipon sa Ehipto, / kay siya gipadayeg.]
Tumong ko nga koronan ang imong handumanan sa mga awit, / nagsalig kanimo, bisan pa ako ignorante ug hingpit nga hugaw; / apan hatagi ako sa pulong sa kinaadman ug pagkahinlo / pinaagi sa imong mga pag-ampo.
Gipataas nimo ang tibuok nimong hunahuna ngadto sa langitnong kahitas-an, ug pagkahibalo nimo sa kalawom sa mga panalangin ug sa kadaghan sa mga kalipay, gisagubang nimo ang tanan nga nahitabo kanimo.
Misaka ang imong espiritu ngadto sa Labawng Dios, / gipagaan nimo ang imong lawas, nga gipadani sa yutang mga butang, / pinaagi sa pagpugong sa kaugalingon ug paningkamot, / nga nagtinguha sa hingpit nga himaya.
Theotokos: Siya nga nagpabilin nga mao gihapon, / ug nga nahimong unod gikan sa imong sabakan, / kanamo, nga unang gihimo gikan sa abog, / gihatagan kita sa atong pagkatawo, / giluwas kita gikan sa atong mga sala, O Inahan sa Dios.
Kanon sa Pag-andam. Irmos: Ayaw pagpasigarbo sa mga tawo sa ilang kaalam / ni sa ilang bahandi, / kondili sa ilang pagtuo sa Ginoo, / nga nagtawag kang Kristo nga Dios sa tinuod nga pagtuo / ug nag-awit nga walay hunong: / 'Itukod ako sa bato sa Imong mga sugo, / O Ginoo!'
Siya nga naglingkod uban sa Amahan ug sa Espiritu sa wala pa ang mga kapanahonan, / karon niining katapusang mga adlaw, / nga nahimong unod gikan sa Birhen, sumala sa Iyang kaugalingong kahibalo, / si Cristo miadto sa Bunyag, / nga naghatag sa pagkawalay kamatayon sa tanan pinaagi sa Banal nga batisan.
Nangandoy nga ilubong ang atong mga sala sa mga tubig / sa Jordan / pinaagi sa Iyang maloloy-on nga kaluoy, / si Kristo nga Dios miadto / ug, pinaagi sa Bunyag, / gibalik kita nga nawala.
Pinaagi sa pagtabon sa labing kaulaw nga kahubas sa atong katigulangan nga si Adan, / Ikaw mipahimutang sa Imong kaugalingon nga walay tabon / ug gitabonan ang Imong kaugalingon sa mga tubig sa Jordan, / Ikaw nga nagtabon sa Imong langitnong mga palasyo sa mga tubig, O Kristo, / Ikaw nga Usa, ang Labing Maloloy-on.
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Ang akong kasingkasing natukod sa Ginoo, / ang akong sungay napataas sa akong Dios, / ang akong baba nabukas batok sa akong mga kaaway, / nagalipay ako sa Iyang kaluwasan.]
Dayegon nato ang mga kampyon sa pagkamatinud-anon ug pagtuo, / ang mga banal nga mag-aawit sa pag-antos – / si Theopemptus ug ang himayaong Theon.
Nahimong lagda, modelo ug ehemplo, / O mga Dako nga Martir ni Kristo, / nahimo kamo nga mga giya sa mga balaan sa dalan sa pag-antos.
Dili mapugngan sa tinguha nga sundon ang ilang matinahuron nga kinabuhi, / ang mga martir, nga nagtindog sa atubangan sa hukmanan isip usa ka grupo, / misinggit: 'Kami tanan mga Kristohanon!'
Theotokos: Natawo Ka gikan sa Birhen sa paagi nga dili masukod, / Nagpakita Ka, sumala sa Imong kabubut-on, O Mahigugma sa Katawhan, / ug gibag-o Nimo ang kalibutan, O Ginoo!
Kanon sa Balaan. [Irmos: Palig-una kami sa Imo, O Ginoo:]
Wala nimo gipakaluoy ang unod bisan gamay, / bisan pa kini walay hunong nga gilutos sa daghang samad, / tungod sa imong mga pagpanagsa, / pinaagi niini imong gisalikway ang manulaw.
Gipili nimo ang masipit nga dalan, / nga nagdala sa dili malaglag ug banal nga kinabuhi, / gisalikway nimo ang lapad nga dalan, / nga alang sa mga matarong sa hunahuna, / walay mas grabe pa.
Gipahawa nimo ang pamula sa imong mga aping / tungod sa kakapoy ug sa mga buhat sa pagpugong sa kaugalingon / ug gipalong nimo ang kalayo sa imong mga mata / sa mga sapa sa luha.
Theotokos: Ang Pulong, nga naging tawo gikan kanimo, O Labing Balaan, / nga nagtinguha sa paghugas sa among hugaw nga unod, / ingon usa ka simbolo sa paghinlo, nga Siya mismo walay mantsa, / midawat sa bunyag sa tubig.
Katavasia: Palig-una kami sa Imo, O Ginoo, / Ikaw nga nagpamatay sa sala pinaagi sa Kahoy, / ug itanom ang imong kahadlok / sa kasingkasing sa among nagadayeg kanimo.
Nagluwas sa tanan gikan sa daghang mga sala, / Kristo, Ikaw nga Maloloy-on, pinaagi sa walay kinutuban nga kalooy, / Misulod Ka sa tubig sa Jordan aron bunyagan ingon usa ka Tawo, / aron ako, nga walay pulos ug hubad, / imong baksan sa bisti sa karaang himaya.*
Si Teopemptus, nailhan nga usa ka terak sa yuta, / napamatud-an nga usa ka terak sa langit pinaagi sa iyang mga pag-antos. / Wala mosunod sa sugo sa mga tirano, / mitugot siya sa pag-antos, nagasinggit nga malipayon: / 'Gipasidunggan ko ang Usa nga, sa tubig sa Jordan, / gilubong ang mga sala sa mga mortal!'
Ikaw, nga nilabaw sa mga asketa sa pag-antos sa pag-antos, / nag-angkon sa labing maayong puloy-anan sa langit / ug napuno sa labing hayag nga kahayag: / kay, sa paglakaw sa lisod nga dalan uban sa maisugong kaisog, / imong napildi ang karon ug nahimong sama sa mga Anghel, / ug karon kaambit sa ilang himaya.
Gloria, ug karon, sa gabii sa pista, Tono 1: Ang Dakong Ulan miabut sa mga sapa sa suba, / nga nagtinguha nga binintaan sa unod. / Kaniya misinggit sa katingala ang balaang Mananambag: / 'Unsaon ko ikaw pagbinintaan, nga hingpit nga walay kapintasan? / Unsaon nako pag-unat sa akong tuo nga kamot ibabaw sa ulo / Niadtong sa Iyang atubangan nagkurog ang tanang butang?'
Kanon sa Pag-andam sa Pista. Irmos: Sa karaang mga panahon, si Habakuk / nakadungog sa katingalahang balita bahin Kanimo, O Kristo, / ug misinggit sa katingala: / 'Ang Dios moanha gikan sa habagatan, / ug ang Balaan gikan sa bukid nga nagtabon sa palungpung, / aron luwason ang mga pinahiran. / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!'
Kuhaa ang Tubig sa Kinabuhi: / tan-awa, karon ang Suba sa Kalinaw tinuod nga nagpakita, / aron ugaon ang lapyahan nga tubig sa kawalay pagtuo / ug aron ibubo ang kahayag sa mga nag-awit kaniya: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Pagmalipayon, O kamingawan, nga kaniadto nangagay— / tibuok nga kina-iya sa tawo: / karon ang Sapa sa Kalipay mitungha, / nga nagpalimod sa kainit sa sala pinaagi sa tubig sa Jordan. / Kaniya kita mag-awit uban sa pagtuo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Ang tingog sa nagasinggit mibuto sa propetiko nga paagi, / nga nagasulti sa walay sulod nga mga hunahuna: / 'Andama ang matul-id nga mga dalan para kang Kristo nga moabot, / aron pinaagi sa Bunyag Iya kitang napakadala sa katigulangan pagbag-ohon, / pinaagi sa pagtangtang sa karaang silot.'
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Nadungog ko ang Imong mensahe ug nahadlok ako, / Nasabtan ko ang Imong mga buhat / ug napuno ko sa kahadlok, O Ginoo!]
Ang dagkong martir ni Kristo / nagdunot sa tibuok uniberso / sa mga pulong nga giinspirar sa Dios / ug gitapos ang limbong.
Ang mga mag-aantos nakakaplag gayud / og bahandi nga dili mapanguha, / samtang ilang gisalikway / ang bahandi ug kahimayaan sa glorya / nga makita dinhi sa yuta.
Gipahimutang sa mga armas ni Kristo, ang mga nag-antos sa Pasiyon / gipukan ang kalupigan sa tirano.
Theotokos: Walay sala, bulahan nga Inahan, / putli nga Birhen! Luwasa ang mga nag-awit mahitungod Kanimo / gikan sa tanang kalamidad.
Kanon sa Banal. [Irmos: Gikan Ka sa Birhen, dili ingon usa ka sugo, / ni ingon usa ka Anghel, kondili ingon sa Ginoo mismo sa unod, / ug giluwas Mo ako, usa ka yano nga tawo, hingpit gayud. / Busa nagasinggit ako Kanimo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!']
Ikaw, nga gimarkahan sa kaanyag sa lawas, nahimong kauban niadtong dili makita sa mata. Busa, sa imong pagpanago sa imong kaugalingon, napahiusa ka sa balaan nga pagkahingpit.
Sama ni Job, mitugot ka sa pag-antos sa lawas, / apan wala nimo gipahayag ang mga pulong nga nagpahibalo sa kamatayon, / kondili, sa pagsumpo sa panahon ug kinaiyahan, / mibiya ka paingon sa langitnong puloy-anan.
Gibilin nimo ang imong mga paryente ug ginikanan, / ug ang imong mga kabtangan, nangita kang Kristo lamang / – ang bahandi nga dili mapanguha o mahurot; / uban Niya nahimong kaambit ka sa labing hataas nga himaya.
Theotokos: Siya nga natawo gikan kanimo / nagluwas kang Adan gikan sa pagkadaut: / kay ang imong pagpanamkon nahitabo nga walay pagkadaut, / gawas sa binhi nga nagmugna sa mga mortal, / ug labaw pa sa pagsabot sa tawo. / Busa, luwasa ako gikan sa pagkadaut ug kadautan, / O Birhen.
Kanon sa Pag-andam. Irmos: Pasigaa ang Imong walay pag-ubos nga kahayag, O Kristo, / sa kasingkasing sa mga nag-awit kanimo uban sa pagtuo, / ug ihatag kanamo ang kalinaw nga labaw pa sa tanang pagsabot. / Busa, sa among paningkamot gikan sa gabii sa pagkawalay-hibalo paingon sa adlaw / sa Imong kahayag, / among gidayeg Ka, O Mahigugma sa Katawhan.
Ingon nga Hari sa Kalibutan, Ikaw, O Kristo, / gipaguba ang bungbong nga nagbahin sa pagdumili, / sa pagpakita Nimo sa yuta sa dagway sa unod. / Busa, sa pagkakita niya sa Imong pag-abot, si Juan / napuno sa kahadlok, / ug nadawat ang sugo nga ipahimutang ang iyang kamot kanimo.
Dili mapugngan sa tinguha nga durugon ang ulo sa mga dragon, si Kristo karon miadto sa tubig ug mitawag sa nagkurog nga Bawtista: 'Iyab-os ang imong kamot, ug hikapa ang akong ulo, ug biyaa ang imong kahadlok samtang imo nga gipatuman ang sugo.'
Ang propeta kaniadto nagpadayag / sa grasya sa Bunyag sa Balaang Espiritu, / sa paghampak sa tubig sa Jordan sa kalooy, / nga mibulag, nagbukas para kanato / sa agianan sa Balaang pagkabanhaw / – Kristo, nga nagpakita sa sulod niini.
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Nagpaningkamot sukad sa pagsubang sa adlaw, O Pulong, / alang sa Imong himaya ug pagdayeg, / among gidayeg nga walay hunong ang hulagway sa Imong Krus, / nga Ikao among gihatag kanamo ingon usa ka armas sa tabang.]
Mga maalamon nga mag-aawit sa pag-antos, mga mandirigma sa pagtuo, / nga mapisan ninyong napildi ang mga pag-antos sa mga dautang kaaway, / inyong nadawat ang inyong mga korona nga mag-uban.
Ni ang pagpangdayeg, ni ang limbong, ni ang himaya sa kalibutan / makapawala sa kadasig sa inyong pagtuo, O mga martir; / busa kamo nagalipay.
Nagatindog sa atubangan sa trono sa himaya sa Ginoo, / mangaliya kamo nga walay hunong uban sa mga Anghel / alang sa gasa sa kaluoy ug sa pagpasaylo sa mga sala / alang sa mga nag-awit kaninyo uban sa pagtuo.
Theotokos: Labing Balaan nga Birhen, Punô sa Grasya, / nga sa takdang panahon nanganak sa Pulong nga labaw pa sa tanang pulong! / Hangyoa Siya nga luwason ang among mga kalag.
Kanon sa Balaan. [Irmos: Maghahatag sa Kahayag ug Magbubuhat sa mga kapanahonan, O Ginoo, / giyaa kami sa kahayag sa Imong mga sugo, / kay wala kami mailhi nga lain nga Dios gawas Kanimo.]
Nahimong templo ka, O maalamon, / alang sa Pulong nga nagpuyo sa mga putli nga espiritu, / kay pinaagi sa imong mga asetikong paningkamot gipasiag nimo / ang kaanyag sa imong kalag, O labawng himayaon.
Ang unod, gipukaw sa natural nga mga tinguha, imong gipatay pinaagi sa daghang paningkamot, nga kanunay nagpadan-ag sa kahayag sa mga hiyas ang hulagway sa imong kalag, nga masidlak kaayo.
Gipasiga ang substansya sa lawas / pinaagi sa gugma sa imong kalag kang Kristo, / karon ka, uban sa mga Anghel nga walay lawas, / nagalipay sa tinuod nga walay-lawas nga paagi, / samtang nagtan-aw sa Dios.
Theotokos: Gipukan na nimo karon ang mga ulo / sa mga dragon nga nagpuyo sa mga sapa, / O Ulo sa mga deboto, Ikaw nga Bug-os nga Balaan, / – Siya nga tinuod nga natawo nga walay binhi gikan sa imong sabakan!
Kanon sa Pag-andam. Irmos: Ako hingpit nga nalunod sa walay kinutuban nga mga pagbati, / ug nadani sa kalawoman sa balyena sa dautan: / apan itas ako gikan sa pagkaguba, O Dios, sama sa imong gibuhat kang Jonas kaniadto, / ug hatagi ako og kalinaw sa pagbati pinaagi sa pagtuo, / aron uban sa tingog sa pagdayeg ug espiritu sa kaluwasan / makahanyag ako og halad kanimo.
Sa pagpakita sa kaluoy sa Iyang kasingkasing, si Kristo / miabot isip usa ka sulugoon sa dagway sa sulugoon, / Walay kausaban, nangita og Bunyag, / aron luwason ang katawhan gikan sa pagkaulipon; / apan siya, natandog sa Iyang pag-abot, nahadlok / ug napuno sa kahadlok.
Unsaon kaha sa dagan sa suba pagdawat Kanimo, / O Dili Masakop nga Kalayo, nga karon miabot? / Unsaon kaha sa mga anghel sa langit / pagtan-aw sa Imong pagpadayag? / Unsaon kaha ni Juan pag-unat sa iyang kamot / paingon Kanimo, ang Walay Katapusan nga Pulong sa Dios, / nga nagmugna kaniya gikan sa yuta?
Ang dagat, nga nabahin sa duha, / nagpadayag sa bag-ong katawhan sa Banal nga agianan, / nga Iyang natuman sa suba, sa pag-abot Niya sa unod, / nga katingalahang nagpagawas og tubig gikan sa bato. / Dayegon nato Siya ingon nga Dios / nga nagbag-o kanato, nga mga nabungkag.
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Si Jonas misinggit gikan sa kinasuloran sa impyerno: / 'Ibalik ang akong kinabuhi gikan sa pagkaguba!' / Ug kami misinggit kanimo: / 'Labawng Makagagahum nga Manluluwas, kalooy-i kami!']
Gipahunong ninyo ang limbong sa mga diyos-diyosan, O mga martir, / pinaagi sa inyong pakigbisog sa arena, / ug gipapas ninyo ang tanang dautan gikan sa yuta / pinaagi sa inyong mga buhat.
Ang kaaway ug manlutos sa pagtuo / nagpadala sa iyang mga sulugoon nga armado og espada, / aron patyon kamo nga malupigon, sama sa mga kordero, / O kagalang-galang nga mga martir.
Sa dihang kamo, panon sa mga balaan, nakakita / sa mga tirano nga armado og espada, / misinggit kamo uban sa walay kahadlok nga kaisog: / 'Mga mandirigma kami ni Cristo, O mga manlupig!'
Theotokos: Kay ang Natawo gikan kanimo, O Inahan sa Dios, sa dili masukod nga paagi—ang among Dios—/ ayaw hunong sa pag-ampo alang sa kaluwasan gikan sa kasakit / alang sa mga nag-awit sa imong mga pagdayeg, O Balaan nga Kanunay nga Birhen.
Kanon sa Banal. [Irmos: Gidala sa kalawoman sa sala:]
Gipahayag sa kahayag sa Espiritu, / gisalikway nimo ang tanang kalipay sa unodnong mga tinguha, / kay gipalihok ka sa gugma sa mga butang nga matahum.
Niining adlawa, ang imong masidlakong paghinumdom, / ang pagdayandayan sa mga asetikong madre, / misidlak nga hayag, nagpahawa / sa kangitngit sa mga kalag.
Gipanalipdan nimo ang santuwaryo sa pagkabalaan, / gihigugma nimo ang dili malaglag nga kwarto sa nobya: / kay napuno ka sa tinguha kang Kristo, / imong katingalahang Nobyo.
Theotokos: Aron mapuno kita sa himaya, / ang Ginoo sa himaya miabut sa walay himaya nga pagkatawo: / kay, isip usa ka mortal, pagkahuman sa pagligo, / ang Imong Anak gihimaya kita, mga tawo.
Katavasia: Gidala sa kalawoman sa sala, / nagtawag ko sa dili masukod nga kalawoman sa Imong kaluoy: / O Dios, luwasa ako gikan sa pagkaguba!
Nagbarug sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ikos: 'Dili ko ikaw hangyoon, O Bawtista, nga molapas sa imong utlanan. / Dili ko nimo giingnan: 'Isulti kanako ang imong gisulti sa mga walay balaod ug gitudlo sa mga makasasala.' / Bunyagi lang ako sa hilom ug hulata ang moabut gikan sa Bunyag; / kay modawat ka niini og dungog nga wala gani nadawat sa mga Anghel, / kay himoon tika nga labing dako sa tanang propeta. / Wala'y bisan kinsa kanila nga nakakita Kanako nga klaro , / kondili sa mga hulagway, landong ug damgo; / apan ikaw nakakita Kanako nga klaro nga nagtindog sa imong atubangan: / kay mianhi Ako aron luwason ang unang Adan!'
Kanon sa Unang-Pista. Irmos: Sa dihang nakalabang kaniadto sa dili masabar nga kalayo sa pugon / sama sa paglabang sa usa ka palasyo, alang sa pagkamatinud-anon, / ang balaang mga batan-on mitindog nga lig-on, / ug, nag-awit sa usa ka tingog, ilang gi-awit ang himno: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Si Kristo—ang Manluluwas—nagpakita, naghatag og kahayag. / Maglipay ang langit, ug pasagdi nga ang mga panganod tinuod nga mag-ulan / sa mga nagasinggit sa kamatuoran: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Ang balhibo nga nakita ni Gideon kaniadto, / nga nagbubo og usa ka puno nga palanggana sa tubig, / klarong nagtagna, O Kristo, sa Imong Bunyag, / nga Ikaw, pagkahuman mabunyagan, gihatag Nimo sa mga nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, gipanalanginan Ka!'
Pinaagi sa paghimo sa tubig—nga nagdala og kawalay bunga—nga himsog uban sa asin, / gipakita ni Eliseo daan ang pagkamabungahong sa balaan nga batis, / nga misteryosong matuman sa mga nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Gihapuhap Nimo ang nagdilaab nga hurno, O Manluluwas, / ug giluwas ang mga batan-on nga nag-awit ug misinggit: / 'Bulahan Ka sa walay katapusan, O Ginoo, / Dios sa among mga amahan!']
Nagkahiusa kamo sa pag-atubang sa kataposan sa inyong pagkamartir, / gipatay sa espada uban sa inyong mga asawa ug mga anak, / ug nagasinggit kang Kristo: 'Bulahan Ikaw, O Ginoo, / Dios sa among mga amahan!'
Nagmalipayon ang mga balaan, / sa dihang ilang nakita ang ilang kaugalingon nga mamatay sa espada, / ug misinggit uban sa pagtuo: / 'Bulahan Ikaw, O Ginoo, Dios sa among mga amahan!'
Ang garbo sa mga daotan nawala na sa yuta, / ug ang ilang mga dios nahulog sa yuta ug nabungkag / tungod sa pag-angkon ug balaang pagkamapailubon sa mga martir.
Theotokos: Ligtasi ang Imong panon, O Labing Balaan, Walay Sala, / gikan sa matag kagul-anan, / isip bugtong Managhulagway sa among kaliwatan, / ang Bulahan ug Labing Dayeg nga Inahan sa Dios.
Kanon sa Banal nga Tawo. [Irmos: Ang walay Diyos nga sugo sa walay balaod nga magmamando / nagdilaab og kusog nga kalayo; / apan si Kristo nagbubo sa hamog sa Espiritu ibabaw sa mga matinud-anong batan-on, / nga bulahan ug labing gipadayeg.]
Nagplano og dautan, ang kaaway nagtinguha / nga pahuyangon ang pagkamapailubon sa imong kalag pinaagi sa mga pag-antos, / apan nasugat niya si Job, andam sa pagkamartir ug maalamon, / ug sa iyang paningkamot napakyas siya, / gipukan sa imong pagkamapailubon, O maalamon.
Ang imong kalag, nga nakalahutay sa mga unos sa kinabuhi, / karon nakadaong na sa usa ka malinawong pantalan, / nga punô sa labing matahum ug banal nga mga panalangin; / didto, tungod sa imong paglahutay sa daghang pag-antos, / giandam na ang pahulay para kanimo, O maalamon.
Maalamon ka sa pagtudlo, / mibisita sa mga nagpuyo sa komunal nga kinabuhi, / nga dili gayud mausab ang kahimtang sa usa ka tawo: / kay ang pag-antos magdala ug dakong ganti; / ug sa mga pulong ug buhat aron makahatag ug kaayohan sa mga madre / wala gyud ka maglangan.
Theotokos: Ang kinaiya sa tubig naglimpyo kanako gikan sa sala / pinaagi sa buhat sa Iyang natawo gikan kanimo, nga labaw pa sa pagsabot, O Nobya sa Dios: / kay ang paghinlo sa Dios, ang Magbubuhat sa kahayag, naglimpyo / sa mga nadungisan sa daghang mga sala, O Birhen.
Kanon sa Paunang Kapistahan. Irmos: Usa ka hulagway sa usa ka supernatural nga milagro / gipadayag sa karaang panahon pinaagi sa hurno nga adunay kalayo ug hamog: / kay ang kalayo wala magsunog sa mga batang gamay, / nagpadayag kang Kristo nga natawo gikan sa Birhen / nga walseed , ang balaan nga Pagkahimugso. / Busa, ipahayag nato sa kanta: / 'Panalangini Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Itaas nato ang atong pagdayeg sa Ginoo uban sa kusgan nga tingog: / Miabot Siya, Mipakita Siya, Misulod Siya sa tubig, / ug hubad-hubad Siya, samtang ginasul-oban Niya ang kalangitan ug mga panganod, / ug gidawat Niya ang bunyag, nga nagapahimakas kanato nga nag-awit: / 'Ipanalangini Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas Siya sa kahangturan!'
Magbiyahe kita sa hunahuna paingon sa Jordan, / aron masaksihan didto ang usa ka dakong panan-awon: / kay si Jesus – ang Kahayag – moanha / ug miyukbo ilawom sa kamot sa sulugoon, / nga nag-awit uban ang kahadlok: / 'Ipanalangin Siya sa tanang binuhat sa Ginoo / ug itas-a Siya hangtod sa kahangturan!'
Ang uling nga nakita ni Isaias kaniadto, / nga gisiga sa tubig sa Jordan, / pagasunogon ang tibuok sala / ug maghatag og pagbag-o sa mga mapinul-an. / Busa, mag-awit kita sa mga himno: / 'Hinaut nga ang tanang binuhat sa Ginoo pagpanalanginan Siya / ug pagpasidunggan Siya hangtod sa kahangturan!'
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Ang Walay Sinugdan – ang Hari sa Himaya, / Kinsa gipanalanginan sa mga Langitnong Gahum / ug sa Iyang atubangan nagkurog ang mga puwersa sa mga anghel, / kantaa Siya, mga pari, / katawhan, pasidunggi Siya hangtod sa kahangturan. ]
Nag-angkon sa Usa ka Maloloy-on – ang Hari sa Himaya – / ang maalamon nga mga mag-aantos nakadawat / sa ilang ganti sa kadaugan, nagasinggit nga mapangahas: / 'Mga tawo, dayeg-a si Cristo hangtod sa kahangturan!'
Ang mga martir ni Kristo mitindog nga lig-on batok sa mga tirano, / naningkamot nga maisugon, / napildi ang pangdani sa mga diyos-diyosan ug misinggit nga maisugon: / 'Mga tawo, dayeg-a si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Sama sa mga diyamante, kining mga maisugong mandirigma, / pagkahuman nilang mapildi ang hulga ug pagpanakit sa mga tirano, misinggit sa kalipay: / 'Mga pari, awita, / katawhan, dayeg-a si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Theotokos: 'Ang Labaw'ng Maloloy-on – ang Walay Katapusan nga Pulong, / nga natawo gikan sa Birhen sa katapusang mga adlaw ug kinsa nagluwas sa katawhan, / awita ang Iyang mga pagdayeg, mga pari, / katawhan, itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Kanon sa Balaan. [Irmos: Sa nagdilaab nga hurno:]
Ikaw, O Balaan, tinuod nga nangandoy nga makaabot / sa yuta sa mga mapainubsanon, / diin ang mga panon sa mga anghel, ang mga balaan, ang mga asketa ug ang mga birhen / nagpuyo hangtod sa kahangturan, nga nag-awit sa mga pagdayeg kang Kristo hangtod sa kahangturan.
Labaw sa tanan sa natural nga kaanyag, / gitagad nimo ang imong kalag, / aron sa maalamon nga pagdaog sa tanang pagbati sa kalag; / busa, pagkahuman nimong patyon ang kaanyag sa lawas, / gisiga nimo ang imong kalag sa pagka-asketa.
Sa hunahuna nga kanunay magmata sa pagpaningkamot alang sa Dios, / pagkahuman nimong nakuha ang kalag pinaagi sa kaisog, / ikaw, O himayaon, napildi ang mga limbong sa manlimbong, ang nagmugna sa dautan, / sa makausa ug alang sa tanan; / ug karon, pagkahuman sa imong pagpanaw, nagpuyo ka hangtod sa kahangturan.
Theotokos: Tungod kay Gusto Nimo nga bag-ohon ang mga mortal nga tawo, / Ang Imong Anak, O Ikaw nga Putli, midali paingon sa Jordan ingon usa ka tawo, / Tungod sa Iyang labing dako nga gugma, / Aron madawat ang bunyag, nga walay hugaw, / Ug aron malumos ang tanang hugaw sa dautang buhat sa tawo.
Katavasia: Kantaa, tanang binuhat, ang Dios / nga mibaba sa nagdilaab nga hurno / uban sa mga batan-ong Hudiyo, / ug gihimo Niya ang kalayo nga hamog, / ingon nga Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Kanon sa Pag-andam. Irmos: Ang misteryo sa Birhen dili masukod: / kay Siya nagpakita ingon langit / ug ingon lingkoranan sa mga Kerubin, / ug ingon hayag nga palasyo / ni Kristo, ang Dios nga Makagagahum. / Ginasaludo namo Siya / uban ang pagrespeto isip Inahan sa Dios.
Nakita ko ang usa ka katingalahang misteryo: / Si Jesus sa Iyang kaugalingong kabubut-on / miduol sa Suba sa Jordan, nagtawag kang Juan: / 'Ihulam kanako ang imong tuo nga kamot, akong higala, / samtang akong buhaton kini nga makahinganghang buhat / alang sa kaluwasan sa akong katawhan!'
Magbunga ang mga kamingawan sa Jordan; / kamo nga nagpuyo sa kangitngit, / usa ka dakong Kahayag ang mitungha kaninyo. / Sa pagtan-aw niini, maglipay kamo: / si Cristo, nga gikan sa Galilea, / midawat sa Bunyag sa unod ingon usa ka sulugoon.
Pagmalipayon, O Jordan, ug pagpasigarbo karon; / Juan, pagpasigarbo; pasig-uli ang tibuok uniberso: / tan-awa, ang Kristo napakita, ug gihuboan, ug gibunyagan, / nagbisti sa katawhan sa bisti sa pagkawalay-kadaut.
Kanon sa mga Martir. [Irmos: Sobra sa kinaiyahan nga Inahan / ug sa kinaiyahan nga Birhen, / ang usa ug bugtong, bulahan sa mga kababayen-an, / pinaagi sa mga awit, O mga matinud-anon, atong dayegon ang Inahan sa Dios.]
Gipahiya nila ang tanang mag-idolo pinaagi sa ilang pagtuo, / ang mga mag-antos alang kang Kristo / natapos ang ilang banal nga dagan sa pagkamatinud-anon / ug gipahimutang ang pagtuo.
Sa pagbiya nila sa tanang butang sa kalibutan pinaagi sa ilang pagtuo, / ang mga nag-antos alang kang Kristo, / nga masigasig nga nagkigbisog uban, / nakadawat sa gasa sa pagtambal gikan sa Dios.
Mga martir, mapisan nga armado sa pagtuo, / sa Krus sa Ginoo ilang gipildi ang mga puwersa sa kaaway / ug nadawat nila ang ilang mga korona.
Alang sa Inahan sa Dios: Ikaw nga nagdala sa dili masabtan nga Pulong sa imong sabakan / ug nanganak kaniya alang kanato nga walay binhi! / Pag-ampo pag-ayo alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Kanon sa Balaan. [Irmos: Anak sa Walay Sinugdanan nga Amahan:]
Nagdan-ag ka sa mga kaanyag sa pagkabirhen, O himayaon, / gipahimutang nimo ang imong kaugalingon sa mga diadem sa asetikong kinabuhi; / busa ang imong katingalahang Nobyo nagkorona kanimo sa doble nga korona, / Kaniya nga imong gihatagan sa gugma.
Ang paglaum sa umaabot wala maglimbong kanimo, O labing balaan nga Syncletica, nga imong gipanggunit sa kasingkasing: kay karon nag-ani ka sa mga ganti gikan sa Manluluwas alang sa imong mga paningkamot, tungod kay imong natuman ang matag matang sa pagka-asketa.
Gisul-oban nimo ang imong kaugalingon, O Labing Balaan, / kang Kristo ingon imong kusog ug kasiguruhan, / ug gipakumbaba nimo sa yuta ang garbo / sa kanang misulti ug bakak gikan sa kahitas-an. / Busa, ang Magahatag sa Kadaogan—si Jesus— / gipahimutang ka Niya sa korona sa kadaogan.
Theotokos: Ang pagkahulog sa atong katigulangan mipahulay kanimo, / kay wala na siyay kusog nga makapadayon pa: / kay pinaagi sa Bunyag sa imong Anak / ang tanang dautan karon nalunod na. / Busa gipasidunggan ka namo isip Hinungdan sa Paghinlo.
Katavasia: Ang Anak sa Walay Sinugdanang Amahan, Dios ug Ginoo, / nga nahimong unod gikan sa Birhen, nagpakita kanato / aron pasigaon ang mga naa sa kangitngit ug tipuon ang mga nabulag. / Busa, among gidayeg ang Inahan sa Dios, nga gidayeg sa tanan.
Sa dihang nakita ka sa Jordan nga hubo, / misinggit kini sa kahingawa sa nanganak kanimo gikan sa baog: / 'Tugoti, O Juan, nga mabunyagan ang Ginoo, / Siya nga nagalimpyo sa tanang binuhat pinaagi sa kalayo ug Espiritu: / kay Siya mianha gayud alang niini nga tuyo – / aron pagasantuhon ang kinaiyahan sa yuta ug sa tubig!'*
Gloria, ug karon: Ikaw nga misidlak sa unod gikan sa Birhen sa Betlehem / karon midali sa Jordan aron hugasan ang kahugawan sa mga natawo sa yuta, / nagdala sa mga nagpuyo sa kangitngit ngadto sa kahayag / pinaagi sa balaan nga pagbunyag.
Ngano man nga nabulabog ka, O Bawtista, sa sugo / nga akong pagtuman alang sa kaluwasan sa tanan? / Biyaa na karon ang daan, ug hunahunaa ang bag-o. / Tuohi ang Dios nga nanaug / ug, pagduol, pag-alagad kanako: / kay ako, ang Dios, mianha tungod sa kalooy / aron limpyohan si Adan gikan sa Pagkahulog!
Gidala Nimo sa Imong abaga ang atong mga sala, / Miadto Ka, Hesus, sa tubig sa Jordan, / samtang ako nabihag sa kahadlok sa Imong pag-abot, nga naghatag og kahadlok sa kasingkasing. / Unsaon Nimo pagsugo kanako nga bunyagan Ka? / Ikaw mismo ang miabot aron limpyohan ako, / apan nangayo pa Ka og bunyag gikan kanako, / Ikaw nga mao ang Pagkahinlo sa tanan?
Sa kinaiyahan Ako ang dili masabtan nga Pulong, / apan sa pagkuha sa dagway sa sulugoon, miadto Ako sa Jordan; / ayaw Ako pagduhaduha sa bisan unsang paagi! / Umari, ayaw kahadlok, duola Ako, / ipahimutang ang imong tuo nga kamot sa Ibabaw sa Akong ulo ug ipahayag: / 'Bulahan Siya nga nagpakita, among Dios, himaya kanimo!'
O, ang Imong pagka-mapainubuson, nga milabaw sa panghuna-huna / ug walay utlanan, Pulong sa Dios! / Naila ko Kanimo, nga tungod kanako, usa ka nahulog, / sa kaluoy gisul-ob Nimo ang dagway ni Adan / ug sa mga kaliwat ni Adan, nga nagbag-o kanila; / ug, sa pagsunod sa Imong sugo, nagatuaw ako Kanimo sa pagtuo: / 'Bulahan Ka nga nagpakita, among Dios, himaya Kanimo!'
Gloria, mao gihapon nga tingog: Sa pag-alagad sa Ginoo uban sa kahadlok, si Juan / malipay sa iyang kalag ug misinggit sa kalipay: / 'Maglipay kamo uban kanako, tanang kaliwatan sa amahan, / kay miabot na ang atong paglaum, / si Cristo miabot sa Jordan, / aron limpyohan ang tanan gikan sa sala ni Adan, ingon nga Maloloy-on!'
Ug karon, ang samang tingog: Mga mag-awit kita, O katawhan, sa Iyang natawo gikan sa Birhen / ug nabunyagan sa Suba sa Jordan, / ug mga magtuaw kaniya: / 'Hari sa tanang binuhat, / hatagi kami nga dili mahulog sa paghukom, / aron kami, uban sa limpyo nga konsensya ug sa pagtuo, makab-ot / ang Imong balaan nga Pagkabanhaw gikan sa mga patay sa ikatulong adlaw!'
Tan-awa ang Hari, / tan-awa, ang paglaum sa Israel miabot na. / Malipayon kamo, O katawhan, / kay ang Kahayag mipakita na!
Bersikulo: Busa, akong hinumduman Ka / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Karon kami nga nagpuyo sa yuta sa unod / makakita sa Balaang Kahayag: / Siya napadayag sa mga nagpuyo sa kangitngit, / ug ang grasya misidlak alang sa tanan!
Antifona: Nakita Ka sa mga tubig, O Dios, / nakita Ka sa mga tubig ug nangurog. Salmo 76:17a
Ang sulo sa Kahayag, / ang kabuntagon sa Adlaw, / ang mananambayayong sa Pulong, / ang higala sa Nobyo, / O propeta, mag-alagad.
Gloria, ug karon, tono 8, Anatolius: Si Juan nga Maminar, / nga nakaila Kanako, ang Kordero, samtang naa pa sa sabakan, / pag-alagad Kanako sa suba, / buhata ang imong pag-alagad Kanako uban sa mga Anghel: / iunat ang imong kamot ug hikapa ang Akong labing putli nga ulo / ug, sa diha nga makita nimo ang nagkurog nga mga bukid / ug ang Jordan nga nag-awas paatras, pag-agay uban kanila: / 'Ikaw nga ninkarnar gikan sa Birhen alang sa among kaluwasan, / O Ginoo, himaya kanimo!'
Human sa 'Bulahan': ang Trisagion; human sa 'Amahan Namong': ang Troparion. Unya ang Ektenia ug ang Pagpahawa.
6 Enero
Pari: Bulahan ang atong Dios kanunay, karon ug sa walay katapusan.
Magbabasa: Amen. Himaya kanimo, among Dios, himaya kanimo.
Langitnong Hari, Mananambag, Espiritu sa Kamatuoran, nga anaa bisan asa ug nagpuno sa tanang butang, Bahandi sa tanang maayong butang ug Maghahatag sa kinabuhi, umari ug puy-ana kami, ug limpyoha kami gikan sa tanang hugaw, ug luwasa, O Maayo, ang among mga kalag.
Balaan nga Dios, Balaan nga Gamhanan, Balaan nga Walay Kamatayon, kaluy-i kami. (3)
Gloria sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug sa kanunay, hangtod sa mga katuigan sa katuigan. Amen.
Labing Balaan nga Trinidad, kaluy-i kami; O Ginoo, limpyoha kami gikan sa among mga sala; O Maestro, pasayloa ang among mga kalapasan; O Balaan, bisitaha ug tambala ang among mga sakit, alang sa Iyang Ngalan.
Ginoo, kalooy-a kami. (3)
Gloria sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay, hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan. Amen.
Amahan namo, nga anaa sa langit! Bendisyonan unta ang Imong ngalan; Moabot unta ang Imong gingharian; Matuman unta ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta ingon sa langit; Ihatag-a kanamo karon ang among pan-adlaw-adlaw; Pasayloa-a kami sa among mga utang, ingon nga among gipasaylo ang among mga mananapaw; Ug ayaw-a kami itugyan sa tukso, kondili luwasa-a kami gikan sa dautan.
Pari: Kay imo ang gingharian, ug ang gahum, ug ang himaya, sa Amahan ug sa Anak ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay, ug hangtod sa katuigan sa mga katuigan.
Magbasa: Amen. Ginoo, kalooy-a kami. (12)
Kahimaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug kanunay hangtod sa kalibutan nga walay katapusan. Amen.
Ani, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Amo, magsimba kita ug mohapa sa atubangan mismo ni Kristo, ang atong Hari ug Dios.
Ug pagkahuman sa aklamasyon, ang pari mopahumot sa Ebanghelyo sa ambon, sa mga ikono, sa tibuok simbahan ug sa mga klero sumala sa husto nga han-ay.
Paminawa ang akong mga pulong, O Ginoo; tagda ang akong paghilak; paminawa ang tingog sa akong paghangyo, O akong Hari ug akong Dios, kay kanimo ako nag-ampo, O Ginoo. Paminawa ang akong tingog sa sayong buntag; sa sayong buntag motindog ako sa imong atubangan ug maghulat. Kay ikaw usa ka Dios nga dili malipay sa kadautan; walay bisan kinsa nga nagbuhat sa dautan ang magpuyo uban kanimo, ni ang dautan magpabilin sa imong atubangan; ginadumtan nimo ang tanan nga nagbuhat sa kadautan. Imong laglagon ang tanan nga nagasulti ug bakak; ginadumtan sa Ginoo ang mga madugo ug ang mga malimbungon. Apan ako, pinaagi sa kadagatan sa Imong kaluoy, mosulod sa Imong balay; ako magluhod sa atubangan sa Imong balaan nga templo sa pagpasidungog kanimo. O Ginoo, pangulahi ako sa Imong pagkamatarong tungod sa akong mga kaaway; itultol ang akong dalan sa atubangan Mo. Kay walay kamatuoran sa ilang mga baba; walay sulod ang ilang kasingkasing; ang ilang mga tutunlan sama sa abli nga lubnganan; sa ilang mga dila nakadani sila. Hukmi sila, O Dios, aron sila mapabalik gikan sa ilang mga tinguha; pahawaa sila tungod sa kadaghan sa ilang mga sala, kay ilang gipaguol Ka, O Ginoo. Ug pasagdi nga ang tanan nga nagalaum kanimo, , maglipay; pasagdi nga sila malipay hangtod sa kahangturan; ug ikaw magpuyo uban kanila, ug ang mga nagahigugma sa imong ngalan magapasigarbo kanimo. Kay ikaw nagpanalangin sa matarong, O Ginoo; ikaw nagpanagang kanamo sa imong pabor sama sa usa ka armas.
Ang Ginoo mao ang akong magbalantay; dili ako magkulang. Gipahigda ko niya sa mga luntiang pastulan; gidala ko niya sa daplin sa mga hilom nga tubig. Gipasig-uli niya ang akong kalag; giya-iya ko sa mga dalan sa pagkamatarong tungod sa Iyang ngalan. Bisan pa kon maglakat ako sa walog sa landong sa kamatayon, dili ako mahadlok sa bisan unsang dautan, kay Kauban Ka kanako; ang Imong tungkod ug ang Imong baston mao ang nagahupay kanako. Naghikay Ka ug lamisa sa akong atubangan sa atubangan sa akong mga kaaway; Gihirisan Mo ang akong ulo og lana; napuno ug nagawas pa ang akong baso. Sigurado nga ang kaayo ug kalooy mosunod kanako sa tanang adlaw sa akong kinabuhi, ug magpuyo ako sa balay sa Ginoo hangtod sa kahangturan!
Ang Ginoo mao ang akong kahayag ug akong Manluluwas; kinsa may akong ikahadlok? Ang Ginoo mao ang magbabantay sa akong kinabuhi; kinsa may akong ikahadlok? Sa dihang ang mga daan miduol kanako aron kan-on ang akong unod—ang akong mga manunukso ug akong mga kaaway—sila mismo ang nanghuyang ug nahulog. Bisan pa kon magkampo ang usa ka hukbo batok kanako, dili mahadlok ang akong kasingkasing; bisan pa kon mosugod ang gubat batok kanako, bisan pa niana magsalig gihapon ako. Usa ka butang ang akong gipangayo sa Ginoo, kini ang akong pangitaon: nga makapuyo ako sa balay sa Ginoo sa tanang adlaw sa akong kinabuhi, aron makatan-aw sa kaanyag sa Ginoo ug sa pagbisita sa Iyang balaang templo. Kay gitagoan ko Niya sa Iyang tabernakulo sa adlaw sa akong mga kasakit; gipanalipdan ko Niya sa Iyang dalungan; gipataas ko Niya sa bungtod sa bato. Ug karon, tan-awa, gipataas Niya ang akong ulo ibabaw sa akong mga kaaway; nakapalibot ko sa Iyang tabernakulo ug naghalad ko og halad sa pagdayeg ug pagpasalamat sa sulod niini; mag-awit ko ug magtukar ko alang sa Ginoo! Paminawa, O Ginoo, ang akong tingog sa dihang motawag ako; kaluy-i ako ug tubaga ako. Ang akong kasingkasing miingon kanimo, 'Pangitaon ko ang Ginoo.' Ang akong kalag nangita kanimo; ang imong nawong, O Ginoo, akong gipangita. Ayaw pagbaliko sa imong nawong gikan kanako, ug ayaw pagbalik-away sa kasuko gikan sa imong alagad. Ikaw ang akong manluluwas; ayaw ko pagbaya o pagtalikodi, O Dios, akong Manluluwas. Kay bisan pa gani gibyaan ko sa akong amahan ug inahan, gidawat ko sa Ginoo. Tudloi ko sa imong balaod, O Ginoo, sa imong dalan, ug idala ko sa agianan sa pagkamatarong tungod sa akong mga kaaway. Ayaw ko itugyan sa kamot sa mga nagapanglutos kanako, kay mitindog batok kanako ang mga testigong dili matarung—apan ang bakak nakalimba sa iyang kaugalingon. Nagtuo ako nga makakita ako sa kaayo sa Ginoo sa yuta sa mga buhi. Hulat sa Ginoo! Pagpakusgan, ug pasig-uli ang imong kasingkasing; hulat sa Ginoo!
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kaluy-on. (3) Gloria:
Sa kaniadto mibalik ang suba sa Jordan / pinaagi sa grasya ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag dinhi ug didto, / ug usa ka uga nga agianan ang nahimo alang kaniya sa tunga-tunga sa mga tubig, / ingon usa ka tinuod nga hulagway sa pagbunyag, / nga pinaagi niini kita motabok sa agianan sa kining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Unsaon namo pagtawag kanimo, O Puno sa Grasya? / Langit? Kay pinaagi kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong. / Paraiso? Kay ikaw ang nanganak sa Bulak sa pagkawalay-kadaut. / Birhen? Kay nagpabilin Kang dili madunot. / Ang Balaan nga Inahan? Kay gihuptan Mo sa Imong balaan nga yakap ang Anak, nga mao ang Dios sa tanan. / Pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Unya atoong kantaon ang mga stichera nga gisulat ni Sophronius, Patriyarka sa Herusalem, nga balik-balikon kaduha.
Niining adlawa ang kinaiya sa tubig gipanalanginan, / ug ang Jordan nabahin, / ug gipugngan ang dagan sa iyang mga sapa, / sa pagtan-aw nga ang Ginoo ginahugas. (2)
Stich: Busa hinumduman ko Ikaw / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Sa dihang usa ka tawo miadto sa suba, O Kristo nga Hari, / ug nagdali sa pagdawat sa bunyag ingon usa ka sulugoon, O Maayo, / gikan sa kamot sa Mibabaye / alang sa paghinlo sa atong mga sala, O Mahigugma sa katawhan.
Antifona: Nakita ka sa mga tubig, O Dios, / nakita ka sa mga tubig ug nahadlok sila. Salmo 76:17a
Ingon nga tawo, Miadto Ka sa suba, Kristo nga Hari:
Kaluho: Sa tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan: / 'Andama ang dalan sa Ginoo' / Miabot Ka, O Ginoo, nga nagporma sa imahen sa sulugoon, / nangayo og bunyag, bisan wala Ka mailhi sa sala. / Nakita Ka sa mga tubig ug nahadlok sila, / ang Mibulgar miabot nga nagkurog ug misinggit, nga nagaingon: / 'Unsaon man sa lampara paghayag sa Kahayag? / Unsaon man sa usa ka sulugoon pagbutang sa iyang kamot sa Ginoo? / Balaani ako ug ang mga tubig, O Manluluwas, nga nagkuha sa sala sa kalibutan!
Ug karon: Alang sa tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan:
Ug ang Ginoo mitunog gikan sa langit / ug ang Labaw Pinakataas gipaminaw ang Iyang tingog.
Bersikulo: Gihigugma ko ikaw, O Ginoo, akong kusog; ang Ginoo mao ang akong salipdan.
Salmo 17:14, 2–3a
Mao kini ang giingon sa Ginoo: Maglipay ang uga nga yuta nga nagahandom sa tubig; maglipay ang disyerto ug mamulak sama sa liryo. Mamulak kini ug malipay ang tanan; malipay ang disyerto sa palibot sa Jordan. Ang himaya sa Lebanon ihatag niini, ug ang dungog sa Carmel. Makita sa akong katawhan ang himaya sa Ginoo ug ang kadungganan sa Dios. Palig-ona ang huyang nga mga kamot, ug patibaya ang nag-uyog nga mga tuhod; sultihi ang mga nahadlok, nga nag-ingon: 'Kusgi kamo ug ayaw kahadlok; tan-awa, ang atong Dios mao ang magahatag ug hustisya, [ug magahatag gayud niini]; Siya mismo ang moanha ug moluwas kaninyo.' Unya ang mga mata sa mga bulag mabuksan, ug ang mga dalunggan sa mga bungol makadungog. Unya ang pilay molukso sama sa usa, ug ang dila sa pipit mosayaw; kay ang tubig mobuto sa disyerto, ug ang mga sapa sa uga nga yuta; ug ang uga nga disyerto mahimong usa ka lawa, ug sa uga nga yuta adunay mga bukal sa tubig. Adunay kalipay alang sa mga langgam, [mga tu-tu,]*ug sa mga lat-ang. Ug didto adunay hayag nga dalan, ug kini pagatawgon nga Balaang Dalan; (ug) walay bisan kinsa nga hugaw ang makalabay niini, ni adunay dalan alang sa hugaw; apan ang mga gipang-ibulag magalakaw niini ug dili maligaw. Ug didto walay leon, ni mosaka ang bisan unsang mabangis nga mananap, ni makaplagan didto; kondili ang mga gipalit ug ang mga tinipon sa Ginoo maglakaw didto. Ug mobalik sila, ug moanha sa Siyon uban sa kalipay ug pagmalipayon; ug ang walay katapusang kalipay anaa sa ilang ulo: [kay sa ilang ulo anaa ang] pagdayeg ug pagsaulog; ug ang kalipay molibot kanila: ang kasakit, kasubo ug pag-agik-ik milayas na!
*Sa Griego ug Slavonic nga Menaion: [ang mga puloy-anan sa mga sirena, ug ang mga tu-tu].
Isaias 35:1–10
Niadtong mga adlaw, samtang hapit na matapos ang ministeryo ni Juan, miingon siya: 'Kinsa man ninyo gihunahuna nga ako? Dili ako ang Mismo; apan tan-awa, moabot pa ang Mismo pagkahuman nako, nga dili ko gani takos magbukas sa tali sa Iyang sandalyas.' Mga igsoon, mga anak sa panimalay ni Abraham ug kamo nga nagahadlok sa Dios: kaninyo gipadala kining pulong sa kaluwasan. Kay ang mga nagpuyo sa Jerusalem ug ang ilang mga pangulo, sa dili nila pag-ila kaniya, natuman nila ang mga pulong sa mga propeta nga gibasa matag Sabado pinaagi sa paghukom kaniya. Ug sa wala nila makit-an nga may sala kaniya nga takos sa kamatayon, gipangayo nila kang Pilato nga patyon siya. Sa diha nga natuman na nila ang tanan nga gisulat mahitungod kaniya, gikuha nila siya sa krus ug gibutang siya sa lubnganan. Apan gibanhaw Siya sa Dios gikan sa mga patay. Nagpakita Siya sulod sa daghang adlaw sa mga tawo nga kuyog Niya gikan sa Galilea paingon sa Jerusalem, ug karon sila mao ang mga saksi Niya sa katawhan. Ug among ipahibalo kaninyo nga ang saad nga gihatag sa mga amahan, gituman sa Dios alang kanato, ilang mga anak, pinaagi sa pagbanhaw kang Jesus gikan sa mga patay.
Kapitulo 33: Mga Buhat 13:25–32
Niadtong panahona miabot si Juan nga magbunyag, nagwali sa kamingawan sa Judea ug miingon, 'Maghinulsol kamo, kay hapit na ang Gingharian sa Langit.' Kay siya mao ang gihisgutan sa propeta Isaias, nga nag-ingon: 'Tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan: "Andama ang dalan sa Ginoo; patul-ida ang Iyang mga agianan."' Si Juan mismo nagsul-ob ug bisti nga hinimo sa buhok sa kamelyo ug usa ka panit nga sinturon sa iyang hawak; ang iyang pagkaon mao ang mga tipaklong ug hilaw nga dugos. Unya ang mga tawo gikan sa Jerusalem, sa tibuok Judea ug sa tibuok dapit sa Jordan miadto kaniya. Ug ginabunyagan niya sila sa Suba sa Jordan, nga nag-angkon sa ilang mga sala. Apan sa dihang nakita niya nga daghan nga Pariseo ug Sadusio ang miadto aron pagabunyagan, miingon siya kanila, 'Kamo nga kaliwatan sa mga bitin! Kinsa may nagpahimangno kaninyo nga makalikay sa umaabot nga kasuko? Busa, magbunga kamo og bunga nga angay sa paghinulsol. Ug ayaw ninyo paghunahuna sa inyong kaugalingon, 'Aduna kami ni Abraham nga amahan,' kay isulti ko kaninyo nga makapahimugos ang Dios ug mga anak kang Abraham gikan niining mga bato. Bisan karon, ang lagari gibutang na sa gamot sa mga kahoy; busa, ang matag kahoy nga dili magbunga ug maayong bunga, putlon ug itambog sa kalayo. Gibunyagan ko kamo sa tubig alang sa paghinulsol, apan ang moanha sa akong pagkahuman mas gamhanan kaysa kanako, nga ako dili takus mosul-ob sa iyang sandalyas. Siya magbunyag kaninyo sa Espiritu Santo ug sa kalayo.'
Mateo 3:1–11
Giyaa ang akong mga lakang sumala sa imong pulong, ug ayaw tugoti nga makabihag kanako ang bisan unsang dautan. Luwasa ako gikan sa panamastamas sa mga tawo, ug tumanon ko ang imong mga sugo. Pasidlak sa imong nawong ibabaw sa imong alagad, ug tudloi ako sa imong mga lagda. Salmo 118:133–135
Pun-a ang akong baba sa pagdayeg kanimo, O Ginoo, aron ako makanta sa imong himaya sa tibuok adlaw—ang imong kahimayaan. Salmo 70:8
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: O Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan Namong:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunulat: Amen.
Nagbarug sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ginoo, kaluy-i kami. (40)
Kristo Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing malumo, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kalooy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo karong takna ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: pagasantifica sa among mga kalag, pagaputli sa among mga lawas, pagatul-id sa among mga tinguha, pagapahapsay sa among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga mas dako nga himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / ang tinuod nga Inahan sa Dios.
Bendisiha kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
Pari: Kristo, tinuod nga Kahayag, nga nagpasidlak ug nagbalaan sa matag tawo nga moabot sa kalibutan! Imprinta sa among mga kasingkasing ang kahayag sa Imong nawong, aron makita namo niini ang dili masudlan nga kahayag, ug itultol ang among mga lakang paingon sa pagtuman sa Imong mga sugo, pinaagi sa pag-ampo sa Imong Labing Balaan nga Inahan ug sa tanang Imong mga balaan. Amen.
Ani, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Amo, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Umari, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo mismo, atong Hari ug Dios.
O mga anak sa Dios, ihalad sa Ginoo; ihalad sa Ginoo ang mga batan-ong karnero. Ihalad sa Ginoo ang himaya ug dungog; ihalad sa Ginoo ang himaya sa Iyang ngalan; simbaa ang Ginoo sa Iyang balaan nga kortilyo. Ang tingog sa Ginoo anaa sa ibabaw sa mga tubig; ang Dios sa himaya nagdalugdog; ang Ginoo anaa sa ibabaw sa daghang tubig. Ang tingog sa Ginoo gamhanan; ang tingog sa Ginoo mahimayaon; ang tingog sa Ginoo nagbungkag sa mga sedro—ang Ginoo nagbungkag sa mga sedro sa Libano; Gihimus niya kini ngadto sa abog; ang Libano sama sa usa ka bisiro, ug ang Hinigugma sama sa usa ka batan-ong usa. Ang tingog sa Ginoo mihilas sa kalayo; ang tingog sa Ginoo nagpahingog sa kamingawan; pahingogon sa Ginoo ang kamingawan sa Kadesh. Ang tingog sa Ginoo nagpalig-on sa mga usa; iyang gipagawas ang mga kakahoyan sa encina; ug sa Iyang templo ang tanan nagpahayag sa Iyang himaya. Pun-on sa Ginoo ang suba sa pagbaha, ug magahari ang Ginoo isip Hari hangtod sa kahangturan. Hatagan sa Ginoo og kusog ang Iyang katawhan; panalanginan sa Ginoo ang Iyang katawhan sa kalinaw.
Sama sa usa nga nagahingawa sa mga sapa sa tubig, ingon ana usab ang akong kalag nga nagahingawa kanimo, O Dios. Ang akong kalag nagagutom sa buhing Dios: 'Kanus-a pa man ko moanha ug makita sa atubangan sa Dios?' Ang akong mga luha nahimong akong pan adlaw ug gabii, samtang sila nagasulti kanako adlaw-adlaw, 'Ain sa imong Dios?' Nahinumdom ko niini ug gibubo nako ang akong kalag sa sulod nako; kay molakaw ako sa dapit sa katingalahang santuwaryo, paingon sa balay sa Dios, sa taliwala sa mga tingog sa kalipay ug pagdayeg, sa kasaba sa pista. Ngano man nga masubo ka, O akong kalag, ug ngano man nga ginabunalan nimo ako? Lagia ang imong pagsalig sa Dios, kay pagadayegon ko Siya; Siya ang kaluwasan sa akong nawong ug akong Dios! Nauyog ang akong kalag sa sulod nako; busa hinumduman ko Ikaw gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon, gikan sa Bukid Mizar. Ang kalawom nagtawag sa kalawom taliwala sa dagundong sa Imong mga busay; ang tanang balud ug alon Nimo milabaw kanako. Sa adlaw, gipakita sa Ginoo ang Iyang kalooy, ug sa gabii, naa kanako ang Iyang awit, usa ka pag-ampo ngadto sa Dios sa akong kinabuhi. Moingon ako sa Dios: 'Ikaw ang akong Manalipod; ngano man nga kalimtan Mo ako? Ug ngano man nga nagalibot-libot ako sa kasakit, samtang ginapugos ako sa kaaway?' Sa dihang gipisil ang akong mga bukog, gipaka-insulto ko sa akong mga kaaway; sa dihang miingon sila kanako adlaw-adlaw, 'Ain sa imong Dios?' Ngano man nga naglagot ka, O akong kalag, ug ngano man nga nagkaguol ka kanako? Ilugar ang imong pagsalig sa Dios, kay pagadayegon pa nako Siya; Siya mao ang kaluwasan sa akong nawong ug akong Dios!
Kaluy-i ako, O Dios, sumala sa imong dako nga kaluoy; sumala sa kadaghan sa imong malumo nga kaluoy, pahawaa ang akong mga kalapasan; hugas-a ako pag-ayo gikan sa akong pagkadautan, ug limpyoha ako gikan sa akong sala. Kay nasayud ako sa akong mga kalapasan, ug ang akong sala kanunay nga naa sa akong atubangan. Batok Kanimo ra ako nakasala ug gibuhat ang dautan sa Imong panan-aw; aron Ikaw matarong sa Imong mga pulong ug magdaug Ikaw sa paghusga. Kay, tan-awa, ako natawo sa pagkadautan, ug sa sala ako gipanganak sa akong inahan. Kay, ania, gihigugma Nimo ang kamatuoran; gipadayag Nimo kanako ang natago ug tinago nga mga butang sa Imong kinaadman. Ibuswak ko Nimo sa hisopo, ug malimpyo ako; huhugasan ko Nimo, ug maputi pa ko kaysa niyebe; pasagdan Nimo nga makadungog ko og kalipay ug pagmalipayon—ang akong nabungkag nga mga bukog malipay. Lingi-i ang Imong nawong gikan sa akong mga sala ug pahimosa ang tanan nakong pagkadautan. Himoa kanako, O Dios, ang usa ka putli nga kasingkasing, ug bag-o ang matarong nga espiritu sa sulod kanako. Ayaw ko paglabayi gikan sa Imong atubangan, ug ayaw kuhaa ang Imong Espiritu Santo gikan kanako. Ibalik kanako ang kalipay sa imong kaluwasan, ug suportahi ako sa imong gamhanang Espiritu. Tudloan nako ang mga daotan sa imong mga dalan, ug ang mga dili matulid mobalik kanimo. Luwasa ako gikan sa sala sa pagpatay, O Dios, O Dios sa akong kaluwasan; unya ang akong dila malipay sa imong pagkamatarong. O Ginoo, imong ablihan ang akong mga ngabil, ug ang akong mga ngabil mopahayag sa imong dayeg. Kay kung gusto ka unta og mga halad, ihalad unta nako kini—apan wala ka malipay sa mga halad-sunog. Ang halad sa Dios mao ang usa ka nabungkag nga espiritu; usa ka nabungkag ug naghinulsol nga kasingkasing, O Dios, dili nimo pagdumtan. Ihatag ang Imong pabor, O Ginoo, sa Siyon sumala sa Imong maayong kabubut-on, ug ipatukod pag-usab ang mga pader sa Jerusalem—unya dawata Nimo uban sa pabor ang halad sa pagkamatarong, ang halad ug ang halad-nga-gugma; unya maghalad sila ug mga batan-ong toro sa Imong halaran.
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) Ginoo, kalooy. (3) Gloria:
Sa usa ka panahon ang Suba Jordan mibalik / pinaagi sa grasya ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag dinhi ug didto, / ug usa ka uga nga agianan ang nahimo alang kaniya sa tunga sa mga tubig, / ingon usa ka tinuod nga hulagway sa pagbunyag, / nga pinaagi niini kita motabok sa agianan niining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig.
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: O Inahan sa Dios, Ikaw mao ang Tinuod nga Ubasan, / nga nagpamunga alang kanato sa Bunga sa kinabuhi; / among hangyo kanimo: mangaliya ka, O Ginoong Ginikanan, / uban sa mga Apostoles ug sa tanang mga balaan / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Unya atong kantaon ang mga stichera, nga balik-balikon kaduha.
Ang tuo nga kamot sa Mawagtang ug Maminyoo, ang propeta, / ug ang gipasidunggan labaw sa tanang mga propeta, / karon nangurog / sa dihang iyang nakita Ka, ang Kordero sa Dios, / nga nagalimpyo sa kalibutan gikan sa mga sala niini; / ug, natandog sa kaguol, misinggit siya: / 'Dili ko kaisug nga hikapon ang korona sa Imong ulo, O Pulong, / Balaani ug hayaga ako sa Imong kaugalingon, O Maloloy-on, / kay Ikaw mao ang kinabuhi, ug kahayag, ug kalinaw sa kalibutan!' (2)
Tono 4. Bersikulo: Busa, hinumduman ko Ka / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Ang Trinidad, among Dios, / nagpadayag sa Iyang kaugalingon kanato karong adlawa nga dili mabahin: / kay ang Amahan midawat sa Iyang kaugalingong Anak pinaagi sa klarong pagpamatuod, / ang Espiritu mibaba gikan sa langit sa porma sa usa ka salampati, / ang Anak mipakumbaba sa Iyang labing putli nga ulo sa atubangan sa Mibulgar / ug, pagkahuman sa pagbunyag, gipagawas ang katawhan gikan sa pagkaulipon, / ingon nga Mahigugma sa Katawhan.
Bersikulo: Nakita Ka sa mga tubig, O Dios, / nakita Ka sa mga tubig ug nahadlok sila. Salmo 76:17a
Ang Balaang Trinidad, among Dios:
Gloria, Tono 5: Sa imong pag-adto sa Jordan sa unod, O Ginoo, / Gusto Ka nga bunyagan sa pagkapareho sa tawo, O Maghahatag sa kinabuhi, / Aron, pinaagi sa Imong kaluoy, Sigaa kami nga nangawala sa dalan, / Ug luwasa kami gikan sa matag bitag ug kalit sa bitin. / Unya midawat Ka og pagpamatuod gikan sa Amahan, / ug ang Balaang Espiritu nagpakita Kanimo sa porma sa usa ka salampati; / apan puy-a sa among mga kalag, O Mahigugma sa katawhan!
Ug karon: Samtang Ikaw moadto sa unod ngadto sa Jordan, O Ginoo:
Nakita sa mga tubig Ikaw, O Dios, / nakita sa mga tubig Ikaw ug nahadlok sila.
Bersikulo: Sa akong tingog misinggit ako sa Ginoo, sa akong tingog sa Dios – ug gipatalingbawan Niya ako.
Salmo 76:17a, 2
Ingon ni Ginoo: Hugas-a ninyo ang inyong kaugalingon, limpyoha ninyo ang inyong kaugalingon; tangtanga ang inyong pagkadautan gikan sa inyong mga kalag sa akong panan-aw. Undang kamo sa inyong pagkadautan, pagkat-on sa pagbuhat og maayo: susiha ang mga panagbangi, depensahi ang mga gipanglutos, suportahi ang katungod sa mga ulila, ug panalipdi ang mga balo. Unya, kamo moanhi, ug maghisgot kita, ingon ni Ginoo. Bisan pa man nga ang inyong mga sala sama sa eskarlata, ako pagahimoon kini nga puti sama sa niyebe; bisan pa man nga kini sama sa karimso, ako pagahimoon kini nga puti sama sa lana sa karnero. Kung kamo andam ug masunuron, mokaon kamo sa maayong bunga sa yuta; apan kung kamo dili andam ug dili masunuron, ang espada magakaon kaninyo; kay ang baba sa Ginoo ang misulti!
Isaias 1:16–20
Niadtong mga adlaw, samtang si Apolos anaa sa Corinto, si Pablo, pagkahuman sa pagbiyahe sa kabukiran, miabot sa Efeso. Didto nakakaplag siya og pipila ka mga tinun-an ug nangutana kanila, 'Nakadawat ba kamo sa Espiritu Santo sa dihang nagtuo kamo?' Mitubag sila, 'Wala pa gani kami makadungog nga adunay Espiritu Santo.' Ug miingon siya kanila, 'Sa unsa man kamo nabunyagan?' Mitubag sila, 'Sa bunyag ni Juan.' Miingon si Pablo, 'Si Juan nagbunyag sa bunyag sa paghinulsol, nga nagasulti sa katawhan nga magtuo sa Iya nga moabot pagkahuman kaniya, mao nga si Jesu-Cristo.' Pagkadungog niini, gibunyagan sila sa ngalan sa Ginoong Jesus. Ug sa dihang gibutang ni Pablo ang iyang mga kamot ibabaw nila, miabut kanila ang Espiritu Santo, ug misulti sila sa mga pinulongan ug nagpanagna. Mga napulo'g duha sila tanan. Ug misulod siya sa sinagoga, ug misulti siya didto nga mapangahas sulod sa tulo ka bulan, nga nagahisgot ug nagapangumbinsi kanila mahitungod sa Gingharian sa Dios.
Pagpanugda 42: Mga Buhat 19:1–8
Ang sinugdan sa Maayong Balita ni Jesu-Cristo, ang Anak sa Dios. Sumala sa gisulat sa mga propeta: 'Tan-awa, magpadala ako sa akong anghel sa atubangan sa imong nawong, nga mag-andam sa imong dalan sa atubangan nimo. Usa ka tingog sa nagatawag sa kamingawan: "Andama ang dalan sa Ginoo; patul-ida ang iyang mga agianan."' Si Juan nagbunyag sa kamingawan ug nagwali sa bunyag sa paghinulsol alang sa pagpasaylo sa mga sala. Ug ang tibuok rehiyon sa Judea ug ang mga tawo sa Jerusalem nangadto kaniya; ug silang tanan gibunyagan niya sa Suba sa Jordan, samtang nag-angkon sa ilang mga sala. Si Juan nagsul-ob ug bisti nga buhok sa kamelyo, nga adunay utlanan nga panit sa hawak, ug siya mokaon ug mga tipaklong ug hilaw nga dugos. Ug siya mipangwali, nga nagaingon, 'Aduna pa'y mosunod kanako nga mas gamhanan kay kanako, ug ako dili takus nga motungo aron hikason ang sintas sa iyang sandalyas. Gibunyagan ko kamo sa tubig, apan siya mobunyag kaninyo sa Espiritu Santo.'
Marcos 1:1–8
Bulahan ang Ginoong Dios, bulahan ang Ginoo adlaw-adlaw; hinaut nga ang Dios, among Manluluwas, magahatag kanamo og kalampusan. Ang among Dios mao ang Dios sa kaluwasan. Salmo 67:20, 21
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunawag: Amen.
Nagbarog sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ginoo, kaluy-on kami. (40)
Kristo Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing malumo sa kasingkasing, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kalooy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo karong takna ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: pagkabalaana ang among mga kalag, limpyoha ang among mga lawas, tukia ang among mga tinguha, limpyoha ang among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga kadak-on sa himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / ang tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
O Ginoong Dios, Labawng Gahum nga Amahan, Ginoo, Bugtong Anak nga si Jesu-Cristo, ug Balaang Espiritu! Usa ka Pagkadios, usa ka Gahum, kaloy-i ako nga makasasala, ug luwasa ako, ang imong dili takos nga alagad, sa paagi nga imong nahibaloan, kay ikaw gipanalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Amo, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Amo, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Amo, magsimba kita ug mohapa sa atubangan mismo ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Ngano, O Dios, gibyaan Mo kami hangtod sa kahangturan? Ngano nga misiga ang Imong kasuko batok sa mga karnero sa Imong pastulan? Hinumdumi ang Imong katawhan nga imong nakuha sukad pa sa sinugdanan; tubsa ang tribu sa Imong panulondon, kining Bukid sa Siyon diin Ikaw nagpuyo. Ialsa na gayud ang Imong mga kamot batok sa ilang garbo! Unsa kadako sa kadaut nga nabuhat sa kaaway sa imong balaan nga puloy-anan! Ang mga nagdumot kanimo nanghambog sa taliwala sa imong pista; nagtukod sila sa ilang kaugalingong mga simbolo ug gisalikway ang tanan—sama sa dihang mibiya sila sa templo sa kahitas-an. Sama sa usa ka lasang nga dag-at, ilang gipangputol ang mga pultahan gamit ang mga palakol; gamit ang palakol ug barena ilang gipahugno kini. Gisunog nila ang Imong balaan nga puloy-anan; dinhi sa yuta ilang gidalian ang puloy-anan sa Imong ngalan. Ang ilang mga paryente nag-uban sa ilang kasingkasing miingon: 'Tungha, atong tapuson ang tanang kapistahan sa Dios dinhi sa yuta.' Wala na namo makita ang among mga timailhan; wala nay propeta pa, ug dili na Niya kami mailhan. Hangtud kanus-a, O Dios, pasagdan ba Nimo nga ang kaaway magpasipala Kanimo? Magpadayon pa ba ang kaaway sa pagpanghimaraot sa Imong ngalan hangtod sa katapusan? Ngano man nga imong gitago ang Imong kamot, ang Imong tuo nga kamot, gikan sa sulod sa Imong dughan hangtod sa katapusan? Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa una, naghimo ug kaluwasan sa tunga-tunga sa yuta. Imong gitukod ang dagat pinaagi sa Imong gahum; imong gipisag ang mga ulo sa mga bitin sa tubig; Gipukan Nimo ang ulo sa halas; gihatag Nimo siya nga pagkaon sa mga katawhan sa Etiyopya. Gibuksan Nimo ang mga bukal ug suba; gipauga Nimo ang mga gamhanang suba. Imoha ang adlaw ug ang gabii; imong gitukod ang kaagahon ug ang adlaw; imong gimugna ang tanang tumoy sa yuta; ting-init ug tingpamulak—ikaw ang naghimo niini. Hinumdumi kini: ang kaaway nagpasipala sa Ginoo, ug ang buang nga katawhan nagpasipala sa Imong ngalan. Ayaw itugyan ang kalag sa nag-angkon kanimo ngadto sa mga hayop; ayaw kalimti ang Imong mga kabus hangtod sa kahangturan. Tan-awa ang Imong pakigsaad, kay ang ngitngit nga mga dapit sa yuta napuno sa mga balay sa pagkadautan. Ayaw tugoti nga mobalik nga napasipala ang mapainubsanon; pasidunggi ang imong ngalan sa mga nagkinahanglan ug mga kabus. Bangon, O Dios, ug atubang sa imong panaglalis; hinumdumi kung giunsa ka pagpasipala sa mga buang sa tibuok adlaw. Ayaw kalimti ang tingog sa mga nagapakilusot kanimo: ang garbo sa mga nagdumot kanimo kanunay mosaka batok kanimo.
Sa akong tingog misinggit ako sa Ginoo, sa akong tingog sa Dios—ug iyang gipaminaw ako. Niadtong adlaw sa akong kaguol nangita ako sa Dios; sa gabii gitangtang ko ang akong mga kamot ngadto kaniya—ug wala ako mapahiya. Ang akong kalag biyaan sa tanang kahupayan; nahinumdom ako sa Dios—ug nalipay ako. Nagpamalandong ko, ug nangluya ang akong espiritu. Nagbantay ang akong mga mata sa tibuok gabii; nabalaka ako ug dili makasulti; naghunahuna ako sa mga adlaw sa una ug nahinumdom sa mga kapanahonan sa nangagi, ug nagpamalandong pag-ayo. Sa gabii nagpamalandong ako sa akong kasingkasing, ug ang akong espiritu nangutana: 'Ibaliwala ba kita sa Ginoo hangtod sa kahangturan, ug dili na ba Siya magpakita og kaluoy? O putlon ba Niya ang Iyang kaluoy hangtod sa walay katapusan, ug tapuson ang Iyang pulong gikan sa henerasyon ngadto sa henerasyon? O kalimtan ba sa Dios ang pagpakita og kaluoy, o pugngan ba Niya ang Iyang kaluoy sa Iyang kasuko?' Ug miingon ako, 'Karon nasabtan ko na: kini nga kausaban gikan sa tuo nga kamot sa Labaw nga Labing Halangdon.' Gihinumduman ko ang mga buhat sa Ginoo; kay akong hinumduman ang Imong mga katingalahan sukad pa sa sinugdan, ug hunahunaon ko ang tanan Nimong buhat, ug pagninilay-nilayan ang Imong mga lihok. O Dios, balaan ang Imong dalan. Kinsa bay dios nga ingon kadako sa atong Dios? Ikaw ang Dios nga nagbuhat og mga katingalahan; Ipakita Nimo ang Imong gahum taliwala sa mga nasud; Giluwas Nimo ang Imong katawhan—ang mga anak ni Jacob ug ni Jose—pinaagi sa Imong gamhanang bukton. Nakita ka sa mga tubig, O Dios; nakita ka sa mga tubig ug nahadlok sila; nabuhat ang kalawom, ug ang kasaba sa tubig misinggit. Ang mga panganod mipahayag og tingog gikan sa gilay-on, kay milupad ang Imong mga pana. Ang tingog sa Imong dalugdog mibuto sa tibuok kalangitan; ang Imong kilat misiga sa uniberso; ang yuta nangurog ug nagkurog. Ang Imong agianan anaa sa dagat, ug ang Imong mga dalan sa dagkong tubig; apan walay nakaila sa Imong mga bakas. Gidala Nimo ang Imong katawhan sama sa usa ka panon pinaagi sa kamot ni Moises ug Aaron.
Ang nagpuyo sa dalungan sa Labawng Ginoo magapahulay sa landong sa Dios sa langit. Moingon siya sa Ginoo: 'Ikaw ang akong dalungan ug akong lig-on nga kuta, akong Dios, nga akong gisaligan.' Kay siya magaluwas kanimo gikan sa bitag sa mananapgagahum ug gikan sa makamatay nga salot. Inyo Siya pagatabonan sa Ilong mga pako, ug didto kamo magpanalipod; ang Iyang pagkamatinud-anon maglibut kaninyo sama sa taming. Dili kamo mahadlok sa kahadlok sa gabii, ni sa pana nga molupad sa adlaw; ni sa salot nga molihok sa kangitngit, ni sa kalaglagan nga mohampak sa udto. Usa ka libo mahulog sa imong kiliran, ug napulo ka libo sa imong tuo nga kamot, apan dili kini mosuod kanimo. Makatan-aw ka sa imong kaugalingong mga mata ug makakita sa silot sa mga daotan. Kay ikaw, Ginoo, mao ang akong paglaum! Gipili nimo ang Labaw nga Ginoo nga imong dalangpanan. Walay kadaut nga moabot kanimo, ni bisan unsang salot nga moaduol sa imong tolda; kay Siya magmando sa Iyang mga anghel bahin kanimo aron bantayan ka sa tanang dalan nimo—sila magbitbit kanimo sa ilang mga kamot, aron dili ka mataptan sa imong tiil sa bato. Makatahak ka sa bitin nga asp ug bitin nga viper; imong tapakan sa tiil ang leon ug ang dragon. 'Kay misalig siya kanako, busa luwason ko siya; panalipdan ko siya, kay nakaila siya sa akong ngalan. Manganlong siya kanako, ug tubagon ko siya; anaa ko uban kaniya sa iyang kaguol; luwason ko siya ug hatagan ko siya og dungog; pun-on ko siya sa taas nga kinabuhi ug ipakita kaniya ang akong kaluwasan.'
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kalooy-a kami. (3) Gloria:
Sa kaniadto mibalik ang suba sa Jordan / pinaagi sa kaluoy ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag dinhi ug didto, / ug usa ka uga nga agianan ang nahimo alang kaniya sa tunga-tunga sa mga tubig, / ingon usa ka tinuod nga hulagway sa pagbunyag, / nga pinaagi niini kita motabok sa agianan sa kining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Wala kami'y kaisog tungod sa among daghang mga sala, / apan nagapakilooy kami kaniya nga natawo gikan kanimo, O Birhen nga Inahan sa Dios! / Kay ang pag-ampo sa Inahan adunay dakong gahum sa atubangan sa maloloy-on nga Ginoo. / Ayaw pagdumot sa mga paghangyo sa mga makasasala, Ikaw nga Labing Balaan, / kay Siya nga nag-antos alang kanato maloloy-on ug adunay gahum sa pagluwas.
Unya ato kining kantaon ang mga stichera, balik-balikon kini kaduha.
Ingon niini ang Ginoo kang Juan: / 'Propeta, dali sa pagbunyag kanako, Ako nga nagmugna kanimo, / ug nagpasiga kanimo sa grasya, / ug nagalimpyo sa tanan. / Hapla ang korona sa akong pagka-Diyos ug ayaw pagduha-duha. / Propeta, tugoti karon, / kay mianha ako aron tumanon ang tanang pagkamatarong. / Busa ayaw pagduha-duha sa bisan unsa, / kay nagdali ako sa paglaglag sa kaaway nga nagpanago sa mga tubig, / ang prinsipe sa kangitngit, / nga nagluwas karon sa kalibutan gikan sa iyang mga bitag, / ug, isip Mahigugma sa Katawhan, nagahatag sa kinabuhi nga walay katapusan!' (2)
Tono 6. Bersikulo: Busa hinumduman ko ikaw / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Niining adlawa, ang mga pulong sa propesiya sa salmo / nagdali nga matuman. / Kay, ingon sa gisulti, ang dagat nakakita Kaniya ug milayas, / samtang ang Jordan mibalik / sa atubangan sa Ginoo, sa atubangan sa Dios ni Jacob, / nga miadto aron pagabunyagan sa Iyang sulugoon, / aron kita, nga nahinlo gikan sa kahugawan sa idolatriya, / mapailaw sa atong mga kalag pinaagi Kaniya.
Bersikulo: Nakita Ka sa mga tubig, O Dios, nakita Ka sa mga tubig ug nahadlok sila. Salmo 76:17a
Niining adlawa, ang salmong propesiya:
Gloria, Tono 5: Ngano man nga imong gipugngan ang imong mga tubig, O Jordan? / Ngano man nga imong gibaliktad ang imong mga agos, / ug dili magpadayon sa imong naandan nga dagan? / 'Dili ko makaya,' ingon niya, 'ang Kalayo nga nagasunog kanako. / Nabihag ko sa kahadlok ug nagkurog ako sa ingon ka dakong pagpaubos: / kay dili ko naandan sa paghugas sa Balaan, / ni sa pag-uyog sa Walay Sala, / kondili sa paglimpyo sa hugaw nga mga sudlanan. / Si Cristo, nga nabunyagan sa sulod nako, nagtudlo kanako / sa pagsunog sa mga tinik sa sala. / Si Juan nagpamatuod uban kanako, siya nga mao ang tingog sa Pulong, ug misinggit: / 'Ania ang Kordero sa Dios, nga nagkuha sa sala sa kalibutan!' / Kaniya kita, ang mga matinud-anon, misinggit: / 'Dios, nga nagpakita alang sa atong kaluwasan, himaya kanimo!'
Ug karon: Ngano man nga imong gipugngan ang imong mga tubig, O Jordan:
Ang imong dalan naa sa dagat, / ug ang imong mga agianan naa sa dagkong tubig.
Bersikulo: Ang tingog sa Imong dalugdog nag-uyog sa tibuok langit. Salmo 76:20a, 19a
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Kuhaa ang tubig uban sa kalipay gikan sa mga bukal sa kaluwasan!' Ug niadtong adlawa moingon ka: 'Awita sa Ginoo ug tawga ang Iyang ngalan; ipahibalo ang Iyang himaya sa mga nasud; ipahayag nga ang Iyang ngalan gipahitas-on. Awita ang ngalan sa Ginoo, kay Nagahimo Siya og mga katingalahan—ipahayag kini sa tibuok kalibutan. Maglipay kamo ug magsaulog, kamo nga mga pumoluyo sa Siyon, kay ang Balaan sa Israel gipahitas-on sa taliwala ninyo!
Isaias 12:3–6
Mga igsoon, kita nga tanan nabunyagan kang Cristo Jesus nabunyagan sa Iyang kamatayon. Busa, kita gilubong uban Niya pinaagi sa bunyag ngadto sa kamatayon, aron, sama sa Cristo gibanhaw gikan sa mga patay pinaagi sa himaya sa Amahan, kita usab maglakaw sa pagkabag-o sa kinabuhi. Kay kon kita gipahiusa uban Niya sa pagkapareho sa Iyang kamatayon, kita usab sa pagkapareho sa Iyang pagkabanhaw, kay kita nakahibalo nga ang atong daang kaugalingon gipako uban Niya sa krus, aron ang lawas sa sala mapukan ang gahum, aron dili na kita mahimong ulipon sa sala; kay ang napatay na, luwas na sa sala. Busa, kon namatay kita uban kang Cristo, nagtuo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya, kay nahibalo kita nga si Cristo, pagkabanhaw niya gikan sa mga patay, dili na mamatay pag-usab; ang kamatayon wala na'y gahum ibabaw kaniya. Kay ang kamatayon nga iyang namatyan, namatyan niya kaisahan alang sa sala; apan ang kinabuhi nga iyang gipangabuhi, gipangabuhi niya alang sa Dios. Sa samang paagi, hunahunaa nga kamo patay na sa sala apan buhi alang sa Dios pinaagi kang Cristo Jesus, atong Ginoo.
Pagbasa 91: Roma 6:3–11
Niadtong panahona, miabot si Jesus gikan sa Nazaret sa Galilea ug nabunyagan ni Juan sa suba sa Jordan. Ug sa diha-diha dayon, sa dihang misaka Siya gikan sa tubig, nakita Niya nga nabuksan ang langit ug ang Espiritu mibaba kaniya sama sa usa ka salampati. Ug usa ka tingog ang miabot gikan sa langit: 'Ikaw ang akong minahal nga Anak; uban kanimo ako nalipay kaayo.' Ug sa dayon dayon gidala siya sa Espiritu ngadto sa kamingawan. Ug siya didto sa kamingawan sulod sa kwarenta ka adlaw, gituksuhan ni Satanas; ug siya uban sa mga mananap sa kalasangan, ug ang mga anghel nag-alagad kaniya. Pagkahuman nadakpan si Juan, miadto si Jesus sa Galilea, nagwali sa maayong balita sa Gingharian sa Dios ug nagaingon, 'Natuman na ang panahon, ug hapit na ang Gingharian sa Dios; maghinulsol kamo ug motuo sa maayong balita.'
Marcos 1:9–15
Hinaut nga ang Imong kaluoy, O Ginoo, madali nga moabot kanamo, kay kami anaa sa dakong kakulian. Tabangi kami, O Dios, among Manluluwas; kay alang sa himaya sa Imong ngalan, O Ginoo, luwasa kami, ug pasayloa ang among mga sala tungod sa Imong ngalan. Salmo 78:8b, 9
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunawag: Amen.
Nagbarog sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ginoo, kalooy-a kami. (40)
Si Kristo nga Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing mapinanggaon, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kalooy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo niining takna ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: pagasantifica sa among mga kalag, pagaputli sa among mga lawas, pagatul-id sa among mga tinguha, pagapahapsay sa among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw gipanalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga kadak-on sa himaya sa mga Serapin, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / ang tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug kaluy-i kami.
Magbabasa: Amen.
O Dios ug Ginoo sa mga Gahum, Magbubuhat sa tanang binuhat, pinaagi sa walay sama nga kalooy sa Imong grasya, Gipadala Nimo ang Imong Bugtong Anak, among Ginoong Jesu-Cristo, alang sa kaluwasan sa among kaliwatan, ug pinaagi sa Iyang balaan nga Krus gipapas Nimo ang talaan sa among mga sala ug, pinaagi usab sa maong Krus, midaug Siya batok sa mga prinsipalidad ug gahum sa kangitngit! Ikaw mismo, O mapinanggaon nga Ginoo, dawata kining mga pag-ampo sa pagpasalamat ug paghangyo gikan kanamo nga mga makasasala, ug luwasa kami gikan sa matag makaguba ug ngitngit nga sala, ug gikan sa tanang makita ug dili makita nga mga kaaway nga naningkamot sa pagdaot kanamo. Ipako ang among unod pinaagi sa imong kahadlok, ug ayaw tugoti nga ang among kasingkasing maliso ngadto sa dautang mga pulong o hunahuna; apan tusloka ang among kalag sa gugma alang kanimo, aron, samtang kanunay kami nagtutok kanimo ug ginagiyahan sa kahayag nga nagagikan kanimo, samtang among ginasusi ka, ang dili maabot ug walay katapusang Kahayag, aron kami makahanyag kanimo ug walay hunong nga pagdayeg ug pagpasalamat, kanimo nga Amahan nga walay sinugdanan, kauban ang imong Bugtong Anak ug ang imong labing balaan, maayo ug nagahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa katuigan. Amen.
Amo, magsimba kita sa atong Hari, sa atong Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Ani, magsimba kita ug mohapa sa atubangan mismo ni Kristo, atong Hari ug Dios.
Ang Ginoo mipahimutang sa Iyang trono; Siya nagsul-ob sa himaya; ang Ginoo nagsul-ob sa kusog ug nagbukal sa Iyang kaugalingon, kay Iyang gitukod ang kalibutan, ug kini dili matandog. Sukad niadto natukod na ang imong trono; ikaw gikan pa sa karaan. Ang mga suba nagtaas sa ilang tingog, Ginoo; ang mga suba nagtaas sa ilang tingog; ang mga suba magtaas sa ilang mga agos gikan sa dagundong sa daghang tubig. Ang mga balud sa dagat gamhanan; ang Ginoo gamhanan sa kahitas-an. Ang imong mga pagpamatuod kasaligan kaayo; ang pagkabalaan angay sa imong balay, Ginoo, hangtod sa kahangturan.
Sa pag-gawas sa Israel gikan sa Ehipto, ang panimalay ni Jacob gikan sa langyaw nga katawhan, ang Juda nahimong iyang balaan nga puloy-anan, ang Israel iyang gingharian. Nakita sa dagat ug nilayas kini; ang Jordan mibalik; ang mga bukid misibya sama sa mga karnero, ug ang mga bungtod sama sa mga kordero sa panon. Ngano man, O dagat, nilayas ka, ug ngano man, O Jordan, mibalik ka? O mga bukid, ngano kamo misibog sama sa mga karnero, ug kamo, mga bungtod, sama sa mga kordero sa taliwala sa panon? Ang yuta nangurog sa atubangan sa Ginoo, sa atubangan sa Dios ni Jacob, nga naghimo sa bato nga nahimong mga laganan sa tubig ug sa batong pangpang nga nahimong mga tuburan sa tubig. Dili kanamo, Ginoo, dili kanamo, kondili hatagi og himaya ang imong ngalan, sumala sa imong kaluoy ug sa imong pagkamatinud-anon, aron dili gayud makasulti ang mga nasud, 'Ain diay ang ilang Dios?' Kay ang among Dios anaa sa langit; gibuhat Niya ang tanan niyang gusto dinhi sa yuta. Ang mga dios-diosan sa mga nasud mao ang pilak ug bulawan, buhat sa kamot sa tawo: adunay sila'g baba apan dili makasulti, adunay sila'g mga mata apan dili makakita, adunay sila'g mga dalunggan apan dili makadungog, adunay sila'g mga lungag sa ilong apan dili makabaho, adunay sila'g mga kamot apan dili makahikap, adunay sila'g mga tiil apan dili makalakaw; wala silay tingog nga ilang ipagawas sa ilang tutunlan. Kinsa man ang naghimo kanila, pareho sila kanila, ug ang tanan nga nagsalig kanila. Ang panimalay sa Israel nagsalig sa Ginoo; Siya mao ang ilang tabang ug manalipod. Ang panimalay ni Aaron nagsalig sa Ginoo; Siya mao ang ilang tabang ug manalipod. Ang mga nagahadlok sa Ginoo nagsalig sa Ginoo; Siya mao ang ilang tabang ug manalipod. Ang Ginoo, sa paghinumdom Niya kanamo, nagpanalangin kanamo; gipanalanginan Niya ang panimalay sa Israel, gipanalanginan Niya ang panimalay ni Aaron, gipanalanginan Niya ang mga nagahadlok sa Ginoo, mga gamay ug mga dagko. Dugang pa sa Ginoo ang inyong panalangin, kamo ug ang inyong mga anak: bulahan kamo sa atubangan sa Ginoo, nga nagbuhat sa langit ug sa yuta. Ang langit sa mga langit iya sa Ginoo, apan ang yuta gihatag Niya sa mga anak sa tawo. Ang mga patay dili magdayeg kanimo, Ginoo, ni ang tanan nga nagaana sa lubnganan; apan kami nga buhi magpanalangin sa Ginoo, gikan karon hangtod sa kahangturan.
Iyuko ang Imong dalunggan, O Ginoo, ug paminawa ako, kay pobre ug mapanginahanglan ako. Bantayi ang akong kalag, kay matarong ako; luwasa ang Imong alagad, O akong Dios, nga nagasalig Kanimo. Kaluy-i ako, O Ginoo, kay nagatu-aw ako kanimo sa tibook adlaw. Lipaya ang kalag sa imong alagad, kay kanimo gipasaka nako ang akong kalag. Kay ikaw, O Ginoo, maayo ug malumo, ug daghan ka sa kaluoy sa tanan nga nagatawag kanimo. Paminawa, O Ginoo, ang akong pag-ampo, ug tagad-i ang tingog sa akong pagpakilusot. Sa adlaw sa akong kaguol, mitawag ako Kanimo, ug gitubag Mo ako. Walay sama Nimo taliwala sa mga dios, O Ginoo, ni adunay makatupong Kanimo sa Imong mga buhat. Ang tanang nasud, nga imong gimugna, moanha ug mosimba sa imong atubangan, O Ginoo, ug pagadayegon nila ang imong ngalan. Kay Dako Ka ug nagbuhat ug mga katingalahan; Ikaw ra gayud ang usa ka Dios. Iyaa ako, Ginoo, sa imong dalan, ug ako maglakaw sa imong kamatuoran. Pasagdi nga malipay ang akong kasingkasing sa kahadlok sa imong ngalan. Ikong ikumpisal kanimo, O Ginoo, akong Dios, sa tibuok nakong kasingkasing, ug pagadayegon ko ang imong ngalan hangtod sa kahangturan; kay dako kaayo ang imong kaluoy kanako, ug imong giluwas ang akong kalag gikan sa pinakalalom nga impyerno. O Dios, ang mga mapanglapas mitindog batok kanako, ug usa ka grupo sa mga gamhanan nangita sa akong kalag, ug wala nila ikaw giisip. Ug Ikaw, O Ginoo, akong Dios, nga mahinatagon ug maloloy-on, mapailubon ug daghan sa matinud-anong gugma, ug matinud-anon, tan-awa ako ug kaloy-i ako; ihatag ang Imong kusog sa Imong alagad, ug luwasa ang anak sa Imong sulugoon nga babaye. Pagbuhat ug timailhan sa kaluwasan alang kanako, aron makita kini sa mga nagdumot kanako ug mahiya sila; kay Ikaw, O Ginoo, mitabang kanako ug naglipay kanako.
Gloria, ug karon: Alleluia, alleluia, alleluia, himaya kanimo, O Dios. (3) O Ginoo, kalooy-a. (3) Gloria:
Sa usa ka panahon ang Suba Jordan mibalik / pinaagi sa grasya ni Eliseo human sa pag-alsa ni Elias, / ug ang mga tubig mibulag sa nagkalain-laing dapit, / ug usa ka uga nga agianan ang nahimo alang kaniya sa tunga-tunga sa mga tubig, / ingon usa ka tinuod nga hulagway sa pagbunyag, / diin kita nagtabok sa agianan niining malabay nga kinabuhi. / Si Kristo nagpakita sa Jordan, nagbalaan sa mga tubig.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Siya nga natawo gikan sa Birhen alang kanato ug gilansang sa krus, / nga pinaagi sa kamatayon gipukan ang kamatayon ug gipadayag ang Pagkabanhaw isip Dios, / ayaw pagdumoti, O Maayo, kadtong gimugna sa Imong kamot; / ipakita ang Imong gugma sa katawhan, O Maloloy-on, / dawata ang Inahan sa Dios nga Nanganak Kanimo, samtang siya nag-ampo alang kanamo, / ug luwasa, O among Manluluwas, kadtong nawad-an na sa tanang paglaum.
Unya ato silang kantaon ang mga stichera, balik-balik kaduha.
Katingalahan nga tan-awon / ang Makagama sa langit ug yuta nga nagbarog nga hubad sa suba, / nagadawat og bunyag gikan sa usa ka sulugoon / alang sa atong kaluwasan, ingon usa sa mga sulugoon. / Ug ang mga koro sa mga anghel nangatingala / uban sa kahadlok ug kalipay. / Uban kanila kami nagasimba Kanimo: / 'Luhaa kami, O Ginoo!' (2)
Tono 2. Bersikulo: Busa, akong hinumduman Ka / gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. Salmo 41:7b
Sa dihang ang Mibulgar / nakakita sa Ginoo sa Himaya nga nagkadool kaniya, siya misinggit: / 'Tan-awa, ang nagaluwas sa kalibutan gikan sa pagkadaut nagpakita na. / Tan-awa, ang nagaluwas kanato gikan sa kasubo, / tan-awa, ang nagahatag sa pagpasaylo sa mga sala dinhi sa yuta. / Pinaagi sa Iyang kalooy miabot Siya gikan sa Balaan nga Birhen / (ug imbis nga mga ulipon gihimo Niya ang mga anak sa Dios), / ug imbis sa kangitngit gipahayag Niya ang katawhan / pinaagi sa tubig sa Iyang balaan nga pagbunyag!' / Sukad karon, himoa natong dayegon Siya sa usa ka tingog / uban sa Amahan ug sa Espiritu Santo!
Bersikulo: Nakita ka sa mga tubig, O Dios; nakita ka sa mga tubig ug nahadlok sila. Salmo 76:17a
Sa dihang nakita sa Munaong Magsusulti ang Ginoo sa Himaya nga nagkadool kaniya:
Unya ang kantór, nga nagtindog sa tunga-tunga sa simbahan, nagpahayag sa mosunod nga stichera sa kusog nga tingog, tono 5:
Itaas ngadto kaniya, O Juan nga Maminyo, / ang kamot nga nakahikap sa Labing Balaan nga agtang sa Ginoo, / nga imong gigamit sa pagtudlo kaniya, / ingon usa nga adunay dakong kaisog, / kay nakadawat ka pa gani og pagpamatuod gikan kaniya, / ingon ang labing dako sa tanang mga propeta. / Ug ang imong mga mata, nga nakakita sa Labawng Balaan nga Espiritu, / sama sa porma sa usa ka salampati nga nanlakaw-pag-ubos, / mobalik pagtan-aw kaniya, O Bautista, / nga naghimo kaniya nga maloloy-on kanato. / Ug pag-anhi, pagtindog uban kanamo, / nga nagpamatood, ingon man, sa among himno pinaagi sa imong selyo / ug nagdumala sa selebrasyon.
Ug magluhod kita og tulo ka beses. Unya ang pari o diyakono mopahayag sa 'Daghang Tuig', sama sa sa gabii sa pag-abot sa Kristo (tan-awa p.131 ) [Sa panahon sa mga Oras, ang malipayong 'Daghang Tuig' ipahayag lamang sa mga monasteryo. Sa mga katedral ug parokyal nga simbahan, bisan pa, ipahayag kini sa pagtapos sa Dako nga Pagpanalangin sa Tubig.]
Unya ang duha ka koro mag-awit sa parehas nga stichera:
Gloria, ug karon, tono 5: Ang imong kamot, nga mihikap sa labing putli nga agtang sa Ginoo:
Sa Ikasiyam nga Oras, ang diyakono nagpaninsinsyo sa tibuok simbahan.
Ang Ginoo mao ang akong suga / ug akong Manluluwas: kinsa may akong ikahadlok?
Bersikulo: Ang Ginoo mao ang magbabantay sa akong kinabuhi; kinsa pa kaha akong kahadlukan? Salmo 26:1
Ingon ni Ginoo: 'Sa paborableng panahon gipaminaw ko ikaw, ug sa adlaw sa kaluwasan gitabangan ko ikaw; ug gitukod ug gitudlo tika nga usa ka pakigsaad sa mga tribo, aron ibalik ang yuta ug panunodon ang mga walay tawo nga yuta, aron isulti sa mga nabihag: "Gawas kamo", ug sa mga naa sa kangitngit: 'Abli.' Mokaon sila sa tanang dalan, ug ang ilang pastulan anaa sa tanang agianan; dili sila gutom o kau, ug dili usab sila mapaso sa kainit o sa adlaw; kay ang Maloloy-on kanila mopahupay kanila ug maggiya kanila sa daplin sa mga tuburan sa tubig. Ug akong himuon nga dalan ang matag bukid, ug ang matag agianan mahimong parang alang kanila. Tan-awa, sila moanha gikan sa halayo: ang uban gikan sa amihanan ug sa dagat, ug ang uban gikan sa yuta sa mga Persyano. Maglipay ang langit, ug magmalipayon ang yuta; mag-awit sa kalipay ang mga bukid, ug ipahayag sa mga bungtod ang pagkamatarong; kay ang Ginoo nagpakita ug kaluoy sa Iyang katawhan ug naglipay sa mga mapainubsanon sa Iyang katawhan. Apan si Siyon miingon, 'Gibayaan ko sa Ginoo, ug gikalimtan ko sa Ginoo!' Makalimot ba ang inahan sa iyang anak, o dili magmaloloy-on sa anak sa iyang sabakan? Bisan pa makalimot sila, dili ko kamo kalimtan,' ingon sa Ginoo [Makagagahum]!
Isaias 49:8–15
Akong anak nga si Tito, ang grasya sa Dios napakita, nga nagdala ug kaluwasan sa tanang tawo, nga nagtudlo kanato sa pagsalikway sa pagka-imoral ug sa mga kahiligon sa kalibutan, ug sa pagpuyo nga may pagpugong sa kaugalingon, matarong, ug matinud-anon sa Dios karong karon nga panahon, samtang nagpaabut kita sa bulahan nga paglaum ug sa pagpadayag sa himaya sa atong dakong Dios ug Manluluwas, si Jesu-Cristo, nga Iyang gihatag ang Iyang kaugalingon alang kanato aron kita matubos gikan sa tanang pagkamalapason ug aron sa paghinlo alang sa Iyang kaugalingon og katawhan nga Iyang panag-iya, nga masigasig sa pagbuhat sa maayong mga buhat. Apan sa pagpadayag sa pagkamabuotan ug gugma sa Dios nga atong Manluluwas, giluwasan kita Niya—dili tungod sa bisan unsang matarong nga buhat nga atong gihimo, kondili sumala sa Iyang kalooy—pinaagi sa pagligo sa pagkabanhaw ug pagbag-o pinaagi sa Espiritu Santo, nga Iyang gipangbubo kanato nga daghan pinaagi ni Jesu-Cristo, ang atong Manluluwas, aron, nga pagkahatàg sa pagkamatarung pinaagi sa Iyang grasya, kita mahimong mga manununod sa paglaum sa kinabuhi nga walay katapusan.
Pagbasa 302A: Tito 2:11–14; 3:4–7
Niadtong panahona, miadto si Jesus gikan sa Galilea ngadto sa Jordan aron pagabawtismohan ni Juan. Apan gisulayan ni Juan nga pugngan Siya, nga nagaingon, 'Ako pa unta ang pagabawtismohan Nimo, ug kamo pa man ang moanhi kanako?' Apan mitubag si Jesus kaniya, 'Pasagdi lang karon; kay ang ingon niini angay buhaton aron natuman nato ang tanang pagkamatarong.' Unya gitugotan siya ni Juan nga mabunyagan. Ug sa diha nga nabunyagan na si Jesus, misaka Siya gikan sa tubig; ug abli ang langit kaniya, ug nakita niya ang Espiritu sa Dios nga nanlakaw-lakaw sama sa langgam nga salampati ug mipahulay ibabaw kaniya. Ug ania, usa ka tingog gikan sa langit miingon, 'Kini ang akong minahal nga Anak, nga kaniya ako nalipay gayud!'
Mateo 3:13–17
Ayaw kami pagbya-i hangtod sa katapusan, tungod sa imong ngalan; ayaw paglapas sa imong pakigsaad. Ayaw kuhaa gikan kanamo ang imong kaluoy, tungod kang Abraham nga imong gihigugma, tungod kang Isaac nga imong sulugoon, ug tungod kang Israel nga imong balaan. Dan 3:34,35
Ang Balaang Trinidad. Himaya, ug karon: Labing Balaan nga Trinidad: Ginoo, kalooy-a kami. (3) Himaya, ug karon: Amahan namo:
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Manunawag: Amen.
Nagbarog sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ginoo, kaluy-i kami. (40)
Kristo Dios, nga sa tanang panahon ug sa matag takna modawat og pagsimba ug himaya sa langit ug sa yuta, mapailubon, labing maloloy-on, labing malumo sa kasingkasing, nagahigugma sa mga matarong ug nagapakita og kalooy sa mga makasasala, nagatawag sa tanan ngadto sa kaluwasan uban sa saad sa umaabot nga mga panalangin! O Ginoo, dawata ang among mga pag-ampo karong takna ug igiya ang among kinabuhi padulong sa Imong mga sugo: pagasantifica sa among mga kalag, pagaputli sa among mga lawas, pagatul-id sa among mga tinguha, pagapahapsay sa among mga hunahuna, ug luwasa kami gikan sa tanang kasubo, kalisdanan ug pag-antos. Panalipdi kami sa Imong mga balaan nga Anghel, aron, nga gipanalipdan ug giya sa ilang panon, makab-ot namo ang pagkahiusa sa pagtuo ug pagsabot sa Imong dili masukod nga himaya; kay Ikaw panalanginan hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, kaluy-i kami. (3) Himaya, ug karon:
Sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin / ug sa dili matupong nga mas dako nga himaya sa mga Serapim, / ginadayeg ka namo, O Birhen nga nanganak sa Dios nga Pulong, / ang tinuod nga Inahan sa Dios.
Panalangini kami sa ngalan sa Ginoo, Amahan.
Pari: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami; pasidlak sa among ibabaw ang kahayag sa Imong nawong, ug mahigugmaon ka kanamo.
Magbabasa: Amen.
Ginoong Hesukristo, among Dios, mapailubon sa among mga sala ug nga nagdala kanamo hangtod kining takna, sa dihang, nagbitay sa kahoy nga nagahatag kinabuhi, gipakita Nimo sa maalamon nga tulisan ang dalan paingon sa ganghaan sa paraiso ug, pinaagi sa Imong kamatayon, gilaglag Nimo ang kamatayon. Kaluy-i kami, imong makasasala ug dili takus nga mga alagad, kay nakasala kami ug nakabuhat og dautan, ug dili kami takus nga itas ang among mga mata aron tan-awon ang kahitas-an sa langit; kay among gibyaan ang dalan sa imong pagkamatarong ug among gisunod ang mga tinguha sa among kasingkasing. Apan among gihangyo ang Imong walay sama nga kaayo: kaluy-i kami, O Ginoo, sumala sa kadagatan sa Imong kaluoy, ug luwasa kami tungod sa Imong balaan nga ngalan, kay ang among mga adlaw napuno sa kawalay pulos. Luwas-a kami gikan sa kamot sa kaaway, pasayloa kami sa among mga sala, ug patia ang among makasasala nga mga hunahuna, aron, sa pagbiya namo sa daang pagkatawo, masul-oban namo ang bag-o ug mabuhi alang Kanimo, among Ginoo ug Manunulondon. Ug busa, sa pagsunod namo sa Imong mga sugo, makab-ot namo ang dapit sa walay katapusang pahulay, diin nagpuyo ang tanan nga malipayon. Kay Ikaw gayud ang kalipay ug pagdayeg sa mga nagahigugma Kanimo, Kristo nga among Dios, ug Kanimo among gipasaka ang himaya, uban sa Imong Amahan nga walay sinugdan, ug sa Imong labing balaan, maayo ug nagahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa mga katuigan. Amen.
Ug gisaulog nato ang Pista sa Epipanya sa parehas nga paagi sama sa sa gabii sa Pagkahimugso ni Kristo.
Panalangini ang Ginoo, O akong kalag, ug ang tanan nga anaa sa sulod nako, ang Iyang balaan nga ngalan. Panalangini ang Ginoo, O akong kalag, ug ayaw kalimti ang tanan Niyang mga kaayohan: Gipasaylo Niya ang tanan nimong mga sala, ginapa-ayo Niya ang tanan nimong mga sakit, ginaluwas Niya ang imong kinabuhi gikan sa pagkaguba, ginakoronaan ka Niya sa mahigugmaong-kaluoy ug malumo nga kaluoy, ug ginatagbaw Niya ang imong tinguha sa mga maayong butang—aron ang imong pagkabatan-on mobalik sama sa agila. Ang Ginoo nagpakita og kaluoy ug hustisya sa tanan nga ginadumtan. Iyang gipadayag kang Moises ang Iyang mga dalan, ug sa mga anak sa Israel ang Iyang mga tuyo. Ang Ginoo malumo ug maloloy-on, hinay sa kasuko ug daghan sa matinud-anong gugma; dili Siya maglagot hangtod sa kahangturan, ni itago Siya ang Iyang kasuko hangtod sa walay katapusan. Wala Siya magbuhat kanamo sumala sa among mga dautang buhat, ni mubayad kanamo sumala sa among mga sala; kay sama sa kataas sa langit ibabaw sa yuta, dako kaayo ang kalooy sa Ginoo ngadto sa mga nagahadlok kaniya; sama sa kalayo sa sidlakan gikan sa kasadpan, ingon ana kalayo iyang gipahilayo ang among mga dautang buhat gikan kanamo. Sama sa pagkahabog sa amahan sa iyang mga anak, mao usab ang pagkahabog sa Ginoo sa mga nagahadlok kaniya; kay nahibalo siya sa atong pagkahimô; hinumduman niya nga kita mga abog. Ang tawo sama sa sagbot; ang iyang mga adlaw sama sa bulak sa uma—malang-ay kini; kay ang gininhawa nga anaa kaniya mohunong—ug dili na siya, ug dili na niya hinumduman ang iyang puloy-anan. Apan ang kalooy sa Ginoo magpabilin hangtod sa kahangturan sa mga nagahadlok kaniya, ug ang iyang pagkamatarong sa mga apo sa mga nagabantay sa iyang pakigsaad ug nagahinumdum sa iyang mga sugo aron buhaton kini. Ang Ginoo nagtukod sa iyang trono sa langit, ug ang iyang gingharian nagahari ibabaw sa tanan. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga anghel, nga gamhanan sa kusog, nga nagatuman sa iyang pulong sa diha-diha nga madungog nila ang tingog sa iyang mga pulong. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga kawal, kamong iyang mga sulugoon, nga nagatuman sa iyang kabubut-on. Panalangini ang Ginoo, kamong tanan niyang mga binuhat, sa matag dapit sa iyang pagpanag-iya. Panalangini ang Ginoo, O akong kalag!
Kaluoy sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Dayegon ang Ginoo, O akong kalag. Pagadayegon ko ang Ginoo sa tibuok nakong kinabuhi; magaawit ako sa akong Dios samtang buhi pa ako. Ayaw pagsalig sa mga prinsipe, sa mga anak sa tawo, nga walay kaluwasan: kon mobiya ang ilang espiritu, mobalik sila sa ilang yuta; niadtong adlawa, ang tanan nilang plano mahimong walay pulos. Bulahan ang tawo nga ang tabang mao ang Dios ni Jacob, nga ang paglaum naa sa Ginoo niyang Dios, nga nagbuhat sa langit ug yuta, sa dagat ug sa tanang naa niini, nga nagpabilin sa pagkamatinud-anon hangtod sa kahangturan, nga naghatag ug hustisya sa mga ginapanglutos, nga nagahatag ug pagkaon sa mga gutom; Gipalaya sa Ginoo ang mga bihag; gihatagan sa Ginoo ug panan-aw ang mga buta; gipasaka sa Ginoo ang mga nabungkag; gihigugma sa Ginoo ang mga matarong. Ginalikayan sa Ginoo ang langyaw; giamuma Niya ang ulila ug ang balo, apan ang dalan sa daotan Iyang gipapawala. Ang Ginoo magahari hangtod sa kahangturan, ang imong Dios, O Siyon, gikan sa henerasyon hangtod sa henerasyon.
Karon ug kanunay hangtod sa katuigan sa katuigan. Amen.
Bugtong Anak ug Pulong sa Dios! / Imortal nga mipahimulos, alang sa ikaluwas nato, / nga magkatawo gikan sa Balaang Inahan sa Dios ug Kanunay nga Birhen nga si Maria, / nga walay pag-usab nahimong tawo ug gilansang sa krus, si Kristo nga atong Dios, / nga pinaagi sa kamatayon gipapas ang kamatayon, / Usa sa Balaang Trinidad, / gihimaya uban sa Amahan ug sa Espiritu Santo, luwasa kami.
Bulahan, nga walay pag-awit:
Hinumdumi kami, O Ginoo, sa Iyang Gingharian, sa dihang moabot Ka sa Iyang Gingharian.
Bulahan ang mga kabos sa espiritu, kay ila ang Gingharian sa Langit.
Bulahan ang mga nagasubo, kay sila pahupayon.
Bulahan ang mga mapainubsanon, kay panulondon nila ang yuta.
Bulahan ang mga nagagutom ug nagauhaw sa pagkamatarong, kay sila pagapahimugoson.
Bulahan ang maloloy-on, kay makadawat usab sila og kalooy.
Bulahan ang mga putli sa kasingkasing, kay makakita sila sa Dios.
Bulahan ang mga maghahatag kalinaw, kay pagatawgon sila nga mga anak sa Dios.
Bulahan ang mga ginapanglutos tungod sa pagkamatarong, kay ila ang Gingharian sa Langit.
Bulahan ka inig pasipala sa mga tawo kanimo, inig paglutos kanimo, ug inig sulti nila sa tanang matang sa dautang pulong batok kanimo nga bakak tungod kanako.
Maglipay ug magsaulog kamo, kay dako ang inyong ganti sa langit.
Gloria, karon pa gayud:
Hinumdumi kami, Ginoo, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Hinumdumi kami, O Ginoo, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Hinumdumi kami, O Balaan, sa diha nga moabot Ka sa Imong Gingharian.
Ang langitnong koro nag-awit bahin Kanimo ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga Hukbo; ang langit ug ang yuta napuno sa Imong himaya.
Salmong: Duola Siya ug kamong pasidlak, ug dili kamong mapahiya.
Ang langitnong koro nag-awit sa Imo ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga hukbo; ang langit ug ang yuta napuno sa Iyang himaya.
Gloria: Ang koro sa mga balaang Anghel ug Arkanghel, kauban ang tanang langitnong puwersa, nag-awit sa Iyang mga pagdayeg ug nagasinggit: Balaan, Balaan, Balaan, Ginoo sa mga Hukbo, ang langit ug ang yuta napuno sa Iyang himaya.
Ug karon: [Kung gisaulog ang Liturhiya, dili basahon ang Kredo, kondili magpadayon kita dayon sa: 'Pasayloa, pasagdi, ug patawiri, O Dios, ang among mga sala:'
1. Nagtuo ako sa usa ka Dios, ang Amahan, ang Labaw nga Gamhanan, ang Nagmugna sa langit ug yuta, sa tanang butang nga makita ug dili makita.
2. Ug sa usa ka Ginoo, si Jesu-Cristo, Anak sa Dios, ang Bugtong Anak, nga gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang kapanahonan, Suga gikan sa Suga, tinuod nga Dios gikan sa tinuod nga Dios, gipanganak, dili gihimo, nga pareho sa Amahan sa pagka-Dios, pinaagi kaniya gihimo ang tanang butang.
3. Nga alang kanato ug alang sa atong kaluwasan, mibaba gikan sa langit, ug nahimong unod pinaagi sa Espiritu Santo sa Birhen Maria, ug nahimong tawo.
4. Nga gipako sa krus alang kanato sa panahon ni Poncio Pilato, nag-antos, ug gilubong.
5. Ug nabanhaw pag-usab sa ikatulo ka adlaw, sumala sa mga Kasulatan.
6. Misaka Siya sa langit, ug naglingkod sa tuo sa Amahan.
7. Ug nga Siya mobalik sa himaya aron paghukman ang mga buhi ug ang mga patay, ug ang Iyang gingharian walay katapusan.
8. Ug sa Espiritu Santo, Ginoo, Magbuhay, nga nagagikan sa Amahan, nga pagasimbaon ug pagahimayaon kauban sa Amahan ug sa Anak, ug namulong pinaagi sa mga propeta.
9. Sa usa ka balaan, katolika, ug apostolikong Simbahan.
10. Gikilala ko ang usa ka Bunyag alang sa pagpasaylo sa mga sala.
11. Nagpaabut ako sa pagkabanhaw sa mga patay
12. ug sa kinabuhi sa umaabot nga kalibutan. Amen.]
Pasayloa, balewalaa ug pasagdi, O Dios, ang among mga sala, tinuyo man o dili tinuyo, nabuhat man sa buhat o sa pulong, nahibalo man o tungod sa kawalay-hibalo, sa gabii man o sa adlaw, sa hunahuna o sa paghunahuna – pasayloa kami sa tanan, ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Amahan namo, nga anaa sa langit! Bendisyon-a ang Imong ngalan; Umabot ang Imong gingharian; Matuman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta ingon sa langit; Hatagi kami karong adlawa sa among adlaw-adlaw nga pan; Pasayloa kami sa among mga utang, ingon nga among gipasaylo ang among mga mananagut; Ug ayaw kami itugyan sa tukso, kondili luwasa kami gikan sa dautan.
Pari: Kay Iyamang ang Gingharian: Mambabasa: Amen.
Nagbarog sa tubig sa Jordan karong adlawa, ang Ginoo / nagpahayag kang Juan: / 'Ayaw kahadlok sa pagbunyag kanako, / kay mianha ako aron luwason ang unang gimugna nga si Adan!'
Ginoo, kalooy-a kami. (40)
Labing Balaan nga Trinidad, konsubstansyal nga gahum, dili mabahin nga Gingharian, Gikanan sa tanang maayong butang, mahigugma usab kanako nga makasasala; lig-ona ug hayaga ang akong kasingkasing, ug kuhaa gikan kanako ang tanang hugaw; hayaga ang akong hunahuna, aron kanunay nakong dayegon, awitan og pagdayeg, simbahon ug isinggit: Usa ka Balaan, Usa ka Ginoo, si Jesu-Kristo, alang sa himaya sa Dios Amahan. Amen.
Kung gisaulog ang Liturhiya, ang pari mopahayag: 'Kaalam.' Ug kita moawit:
Angay gayud / nga paghimayaon Ka, O Inahan sa Dios, / kanunay nga bulahan ug walay sala, / ug Inahan sa among Dios.
Pari: Labing Balaan nga Inahan sa Dios, luwasa kami!
Motubag kami: Gidayeg ka namo, nga labaw pa ka dungog kay sa mga Kerubin / ug labaw pa ka himaya kay sa mga Serapim, / nga nagburot sa Pulong sa Dios sa pagka-birhen, / tinuod nga Inahan sa Dios.
Pari: Himaya kanimo, Kristo among Dios: ug uban pa, ug among tapuson ang pagpa-pahawa.
[Kung walay Liturgiya, moingon kita: Pagpanalangin sa ngalan sa Ginoo karon ug hangtod sa walay katapusan. (3) Himaya, ug karon:
Panalanginan ko ang Ginoo sa tanang panahon; ang pagdayeg kaniya magpabilin sa kanunay sa akong mga ngabil. Maglipay pag-ayo ang akong kalag sa Ginoo – paminawa ug lipaya kamo, mga mapainubsanon. Dayeg-a uban kanako ang Ginoo, ug atong itas ang Iyang ngalan. Gipangita ko ang Ginoo, ug gitubag Niya ako; giluwas Niya ako gikan sa tanan nakong mga kabalaka. Moanhi kamo kaniya ug kamoy kahayag, ug dili ikauwaw ang inyong mga nawong. Kining pobre nga tawo misinggit, ug gidungog siya sa Ginoo; giluwas siya sa Ginoo gikan sa tanan niyang mga kabalaka. Ang Anghel sa Ginoo nagbantay sa palibot sa mga nagahadlok kaniya ug nagaluwas kanila. Tilawi ug tan-awa nga maayo ang Ginoo; bulahan ang tawo nga nagapanalipod kaniya. Hadloki ang Ginoo, kamong tanan niyang mga balaan, kay ang mga nagahadlok kaniya walay kulang. Ang mga dato nanghimo nga kabus ug nagagutom, apan kadtong nangita sa Ginoo dili magkulang sa bisan unsang maayong butang. Umari, mga anak ko, paminawa ako; tudloan ko kamo sa kahadlok sa Ginoo. Kinsa ang tawo nga nagahandom sa pagkinabuhi, nga gustong makakita sa maayong mga adlaw? Ipahilayo ang imong dila sa dautan ug ang imong mga ngabil sa limbong nga sinultian. Likayi ang dautan ug buhata ang maayo; pangitaa ang kalinaw ug sundi kini: ang mga mata sa Ginoo anaa sa mga matarong, ug ang Iyang mga dalunggan abli sa ilang pag-ampo; apan ang nawong sa Ginoo batok sa mga nagabuhat sa dautan, aron mapapas ang ilang handumanan gikan sa yuta. Ang mga matarong misinggit, ug ang Ginoo namati kanila; Giluwas sila sa Ginoo gikan sa tanan nilang mga kasakit. Ang Ginoo duol sa mga nabungkag ang kasingkasing ug luwason ang mga mapainubuson sa espiritu. Daghang kasakit ang masinati sa matarong, apan luwason sila sa Ginoo gikan sa tanan niini. Bantayan sa Ginoo ang tanang bukog nila; walay bisan usa niini ang mabuak. Daotan ang kamatayon sa daotan, ug ang mga nagdumot sa matarong pagahukman. Luwason sa Ginoo ang kalag sa Iyang mga alagad, ug walay bisan kinsa nga nagasalig kaniya ang pagahukman.
Angay kini: Ug ang pagtapos.
Ang among Magpasidaan, / nga nagpasidaan sa matag tawo, / ang Munauna, sa dihang nakita niya Kadtong miabot aron pagbunyagan, / malipay sa iyang kalag ug makurog sa iyang kamot, / nagtudlo kaniya ug nagpahayag sa katawhan: / 'Tan-awa ang Manuluwas sa Israel, / nga nagluwas kanato gikan sa pagkadaut!' / O Kristong walay sala, among Dios, himaya kanimo! (2)
Sa dihang ang atong Manuluwas midawat sa bunyag gikan sa usa ka sulugoon / ug napamatud-an pinaagi sa pag-anhi sa Espiritu Santo, / ang mga panon sa mga anghel nabighani sa panan-aw, / ug usa ka tingog ang miabot gikan sa langit gikan sa Amahan: / 'Mao kini ang gipahimutangan sa kamot sa Mibulgar – / Ang akong Minahal nga Anak, nga ako nalipay kaniya.' / Kristo among Dios, himaya kanimo! (2)
Ang mga tubig sa Jordan midawat Kanimo, ang Tinubdan, / ug ang Maghupay mibaba sa porma sa salampati. / Siya nga nagpanaug sa langit nagpanaug sa Iyang ulo, / ug ang luwad misinggit sa Maninap: / 'Unsa man imong gisugo kanako nga labaw pa sa akong kusog? / Nanginahanglan ko og bunyag gikan Kanimo!' / O Kristong walay sala, among Dios, himaya kanimo! (2)
Tungod kay gusto Nimong luwason ang nawala nga katawhan, wala Ka magdumili sa pagdawat sa dagway sa usa ka sulugoon – kay angay Ka, Ginoo ug Dios, sa pag-angkon sa among kinaiyahan alang kanamo; kay Ikaw, ang Manuluwas, pagkahuman Ka nabunyagan sa unod, naghatag Kanamo og kapasaylo. / Busa nag-awit kami kanimo: / 'Mabuotan, Kristo among Dios, himaya kanimo!' (2)
Giyukbo Nimo ang Imong ulo ilawom sa kamot sa Mibabaye, / ug gipisil Nimo ang mga ulo sa mga bitin; / Nagpakita Ka sa mga tubig ug gipahayag Nimo ang tibuok kalibutan, / aron ang tanan maghimaya Kanimo, Manluluwas, / Kahayag sa among mga kalag.
Pag-abot. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa sa pista uban sa mga tropario ug stichera.
Sa sinugdan gimugna sa Dios ang langit ug ang yuta. Karon ang yuta walay porma ug walay sulod, ug kangitngit ang naglab-ot sa kalawoman, ug ang Espiritu sa Dios naglupad-lupad ibabaw sa mga tubig. Ug miingon ang Dios, 'Magkaroon og kahayag.' Ug nahimo ang kahayag. Ug nakita sa Dios nga maayo ang kahayag, ug gibulag sa Dios ang kahayag gikan sa kangitngit. Ug gitawag sa Dios ang kahayag nga 'adlaw,' ug ang kangitngit gitawag Niya nga 'gabii.' Ug nahimong gabii, ug nahimong buntag: ang unang adlaw.
Ug miingon ang Dios, 'Maghimo og kalapaan sa tunga-tunga sa mga tubig, ug kini magbulag sa mga tubig gikan sa mga tubig.' Ug nahimo kini. Ug gihimo sa Dios ang kalapaan, ug gibulag sa Dios ang mga tubig nga naa sa ilawom sa kalapaan gikan sa mga tubig nga naa sa ibabaw sa kalapaan. Ug gitawag sa Dios ang kalapaan nga 'langit'. Ug nakita sa Dios nga kini maayo. Ug nahitabo ang gabii, ug nahitabo ang buntag: ang ikaduhang adlaw.
Ug miingon ang Dios, 'Tipuon ang mga tubig sa ilawom sa kalangitan ngadto sa usa ka dapit, ug magpakita ang uga nga yuta.' Ug nahimo man. Ug ang mga tubig sa ilawom sa kalangitan natipon sa ilang mga dapit, ug nagpakita ang uga nga yuta. Ug gitawag sa Dios ang uga nga yuta nga 'yuta', ug ang pagtigum sa mga tubig gitawag Niya nga 'dagat'. Ug nakita sa Dios nga kini maayo.
Ug miingon ang Dios, 'Pasagdi nga ang yuta magbunga og tanom: hilamon nga magbunga og liso sumala sa kaugalingong matang niini, ug mga kahoy nga magbunga og bunga nga adunay liso sa sulod niini, matag-usa sumala sa kaugalingong matang niini, dinhi sa yuta.' Ug nahitabo gayud. Nagpatubo ang yuta ug tanom: ang hilamon nga nagbunga ug liso sumala sa kaugalingong matang niini, ug ang mga kahoy nga nagbunga ug liso sa sulod sa bunga niini, ang matag-usa sumala sa kaugalingong matang niini, sa ibabaw sa yuta. Ug nakita sa Dios nga maayo kini. Ug nahimong gabii, ug nahimong buntag: ang ikatulong adlaw.
Genesis 1:1–13
Miingon ang Ginoo kang Moises, 'Ngano man nga nagahilak ka kanako? Sultihi ang mga Israelinhon nga molarga sila; ug ikaw, itas ang imong tungkod ug iunat ang imong kamot ibabaw sa dagat, ug biyaa kini, aron makatabok ang mga Israelinhon sa dagat sa uga nga yuta. Tan-awa, akong patig-onon ang kasingkasing ni Paraon, sa iyang mga alagad, ug sa tanang Ehipsiyo, ug mosunod sila kanimo; ug ipakita nako ang akong himaya batok kang Paraon, ug batok sa tanan niyang hukbo, ug batok sa iyang mga karwahe ug sa iyang mga mananakay sa kabayo. Ug mailhan sa tanang Ehipsiyo nga ako ang Ginoo, sa diha nga ipadayag ko ang akong himaya batok kang Paraon, batok sa iyang mga karwahe ug sa iyang mga mananakay sa kabayo.'
Busa gipalapad ni Moises ang iyang kamot ibabaw sa dagat, ug gipahawa sa Ginoo ang dagat pinaagi sa kusgan nga habagatan nga hangin sa tibuok gabii, ug nahimong uga ang dagat, ug nabahin ang mga tubig. Misulod ang mga Israelinhon sa tunga-tunga sa dagat sa uga nga yuta, samtang ang mga tubig nahimong bungbong sa ilang tuo ug sa ilang wala. Ang mga Ehipsiyo, bisan pa niana, misunod kanila ug misulod sa tunga-tunga sa dagat—ang tanang kabayo ni Paraon, ang iyang mga karwahe ug ang iyang mga mananakay sa kabayo. Apan gipalapad ni Moises ang iyang kamot ibabaw sa dagat, ug sa pagsubang sa adlaw mibalik ang mga tubig sa ilang dapit; ug ang mga Ehipsiyo milayas sa atubangan sa mga tubig. Ug gipukan sa Ginoo ang mga Ehipsiyo sa tunga-tunga sa dagat. Sa pagbalik sa tubig, natabonan niini ang mga karwahe, ang mga mananakay sa kabayo, ug ang tibuok hukbo ni Paraon nga misunod kanila sa dagat; wala'y bisan usa kanila nga nakaluwas. Apan ang mga Israelinhon mitabok sa uga nga yuta sa tunga-tunga sa dagat.
Exodo 14:15–18, 21–23, 27–29
Gipahawa ni Moises ang mga Israelinhon gikan sa Dagat Pula ug gidala sila sa kamingawan sa Shur; ug nagbiyahe sila sulod sa tulo ka adlaw sa kamingawan, apan wala silay nakaplagan nga tubig nga imnon. Pag-abot nila sa Marah, dili nila maimnon ang tubig sa Marah kay mapait kini; mao nga gitawag ang lugar nga 'Mapait'. Ug ang katawoan misuko kang Moises, nga nagaingon, 'Unsa man among imnon?' Apan si Moises misinggit sa Ginoo, ug ang Ginoo nagpakita kaniya og usa ka kahoy; ug iyang gilabay kini sa tubig, ug ang tubig nahimong tam-is.
Didto gitukod sa Dios alang kaniya ang mga balaod ug mga lagda, ug didto gisulayan Siya kaniya, ug miingon: 'Kon tinuod nga mosunod ka sa Ginoo nga imong Dios, ug buhaton nimo ang matarong sa iyang panan-aw, ug maminaw ka sa iyang mga sugo, ug tumanon nimo ang tanan niyang mga lagda, dili ko dalhon kanimo bisan unsang mga sakit nga gidala nako sa mga Ehipsyo, kay ako ang Ginoo nga nag-ayo kanimo.'
Ug miabot sila sa Elim; diin adunay napulo'g duha ka tinubdan sa tubig ug pitong puluh ka palma, ug nagpundo sila didto sa daplin sa tubig. Ug mibiya sila sa Elim, ug ang tibuok katiguman sa mga Israelinhon miabot sa kamingawan sa Sin, nga nahimutang taliwala sa Elim ug Sinai.
Exodo 15:22–27; 16:1
Pagkahuman sa ikatulong pagbasa, mobasa ang magbabasa:
Ikaw mipakita sa kalibutan, O Magbubuhat sa kalibutan, / aron pasigaon ang mga naglingkod sa kangitngit. / O Mahigugma sa katawhan, himaya kanimo!
Ang koro nag-awit sa parehas nga troparion.
Magbabasa: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami, / pasiga sa kahayag sa Imong nawong ibabaw namo ug kaluy-i kami, / aron maila namo ang Imong dalan dinhi sa yuta, / ug ang Imong kaluwasan sa tanang nasud. Salmo 66:2, 3
Koro: C , aron paghayagon ang mga naglingkod sa kangitngit. / Mahigugma sa katawhan, himaya kanimo!
Magbasa: Pasidunggi Ka sa mga nasud, O Dios, / pasidunggi Ka sa tanang nasud. / Maglipay ug magsaulog ang mga katawhan, / kay pagahukman Nimo ang mga nasud uban sa pagkamatarung / ug pagatindogon Nimo ang mga katawhan sa yuta. Salmo 66:4, 5
Koro: Aron paghayag sa mga naglingkod sa kangitngit. / O Mahigugma sa Katawhan, himaya kanimo!
Magbabasa: Pasidunggi Ka sa mga nasud, O Dios, / pasidunggi Ka sa tanang nasud. / Ang yuta nagbunga sa iyang bunga: / panalangini kami, O Dios, among Dios. / Panalangini kami sa Dios, ug kahadlukan Siya sa tanang tumoy sa yuta. Salmo 66:6–8
Koro: Aron pasigaon kadtong naglingkod sa kangitngit. / O Gihigugma sa Katawhan, himaya kanimo!
Magbasa: Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Koro: Aron paghayag sa mga naglingkod sa kangitngit. / O Gihigugma sa Katawhan, himaya kanimo!
Magbasa: Karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa katuigan. Amen.
Koro: Aron pasigaon kadtong naglingkod sa kangitngit. / Gihigugma sa katawhan, himaya kanimo!
Magbabasa: Ikaw mipakita sa kalibutan, Ikaw nga nagmugna sa kalibutan.
Ug siya mismo ang mo-awit sa katapusan sa troparion: Aron pasigaon kadtong naglingkod sa kangitngit. / O Mahigugma sa Katawhan, himaya kanimo!
Ug nagpadayon sa mga pagbasa para sa pista:
Miingon ang Ginoo kang Josue: 'Niining adlawa gisugdan ko ang pagpasidungog kanimo sa atubangan sa tanang anak sa Israel, aron mahibal-an nila nga sama sa akong pag-uban kang Moises, mao usab ang akong pag-uban kanimo. Karon sugoa ang mga pari nga nagbitbit sa Kaban sa Pakigsaad, ug ingna sila: 'Sa diha nga makatungtong kamo sa tubig sa Jordan, magbarug kamo nga lig-on sa Jordan.'
Sa pag-abot sa mga pari nga nagbitbit sa Kaban sa Tugon sa Ginoo sa Jordan, ug sa paglubong sa ilang mga tiil sa tubig sa Jordan gikan sa pampang, – ug ang Jordan napuno hangtod sa tumoy sa tibuok dagan niini, sama sa mga adlaw sa pag-ani sa trigo – ang tubig nga nag-agos gikan sa ibabaw mitindog sa usa ka bug-os nga dagom, nga misabwag sa halayo gikan sa lungsod sa Adamim hangtod sa utlanan sa Kiriath-Jearim; samtang ang tubig nga nag-agos paingon sa ubos misulod sa Dagat sa Arabah, hangtod sa Dagat nga Asin, ug namala hingpit.
Ug ang katawhan mitindog atbang sa Jerico; ug ang mga pari nga nagbitbit sa Kabanata sa Tugon sa Ginoo mitindog sa uga nga yuta sa tunga-tunga sa Jordan, nga andam. Ug ang tanang mga anak sa Israel mitabok sa uga nga yuta, hangtud nga ang tanang katawhan nakatabok na sa Jordan.
Josue 3:7–8, 15–17
Miingon si Elias kang Eliseo, 'Pabilin ka dinhi, kay gisugo ko sa Ginoo nga moadto sa Jordan.' Mitubag si Eliseo, 'Buhi ang Ginoo, ug buhi ang imong kalag, dili tika biyaan.' Busa mibiyahe sila nga duha. Limampung lalaki gikan sa katilingban sa mga propeta ang miuna ug mitindog sa gilay-on, samtang sila duha nagtindog sa baybayon sa Jordan. Unya gikuha ni Elias ang iyang kapa, gipilo kini, ug gihampak ang tubig; ug nabahin ang tubig sa duha ka kilid, ug nakatawid sila duha sa sa uga nga yuta. Ug nahitabo nga sa dihang nakatawid na sila, miingon si Elias kang Eliseo, 'Pangayo unsa akong buhaton para nimo sa dili pa ko kuhaon gikan kanimo.' Mitubag si Eliseo, 'Pasagdi nga ang Espiritu nga naa kanimo magpuyo usab kanako sa doble.' Miingon si Elias, 'Lisod ang imong gipangayo. Bisan pa niana, kon makita ka sa pagkuha kanako gikan kanimo, mahimo kini kanimo; apan kon dili nimo makita, dili kini mahimo.'
Ug nahitabo nga samtang naglakaw ug nag-istorya sila, ania karon, usa ka karwahe nga kalayo ug mga kabayo nga kalayo ang nagpakita; ug nabulag sila sa usag usa, ug si Elias gikuha paingon sa langit sa taliwala sa dakong huyop sa hangin sa palibot. Ug si Eliseo nagtutok ug misinggit, 'Amahan, amahan, ang karwahe sa Israel ug ang magmamaneho niini!' Ug wala na niya siya makita pag-usab. Unya gikuha ni Elisha ang kapa ni Elias ug gipikas kini sa duha ka bahin. Gikuha niya ang kapa ni Elias nga nahulog gikan kaniya, ug mibalik siya ug mitindog sa baybayon sa Jordan; ug gikuha ni Elisha ang kapa ni Elias nga nahulog gikan kaniya, ug gihampak niya ang tubig, apan wala kini mibulag. Ug miingon si Eliseo, 'Asa kaha karon ang Dios ni Elias—dili ba Siya dinhi?' Ug gihampak pag-usab ni Eliseo ang tubig, ug nabahin ang tubig, ug nakatabok siya sa uga nga yuta.
2 Mga Hari 2:6–14
Si Naaman, ang kumander sa hukbo sa hari sa Asirya, miabot uban sa iyang mga karwahe ug mga kabayo, ug mihunong sa ganghaan sa balay ni Eliseo. Nagpadala si Eliseo ug usa ka sulugoon kaniya, nga miingon, 'Adto ka ug hugas sa imong kaugalingon sa pito ka beses sa Jordan, ug mobalik ang imong panit, ug malimpyo ka.'
Apan nasuko si Naaman ug nilakaw, nga nag-ingon, 'Abi nako nga sigurado siya mogawas kanako, motawag sa ngalan sa Ginoo nga iyang Dios, ipahimutang ang iyang kamot sa dapit nga may ketus, ug kuhaon kini gikan sa akong unod. Dili ba ang mga suba sa Damascus, ang Abana ug ang Pharpar, mas maayo pa kaysa sa Jordan ug sa tanang tubig sa Israel? Dili ba unta ko moadto ug maligo niini aron ako malimpyo?" Ug siya misalikway ug nilakaw nga nasuko.
Ug miduol kaniya ang iyang mga sulugoon ug miingon, 'Amahan namo, kung gisugo ka sa propeta sa pagbuhat ug usa ka lisod nga butang, dili ba nimo kini buhaton?' Mas labi pa gayud karon, kay gisulti ra man kanimo, 'Hugasi ug paghiluna'? Busa si Naaman miduol sa suba Jordan ug milubong sa tubig sa pito ka beses, sumala sa gisugo sa tawo sa Dios; ug nabag-o ang iyang unod sama sa unod sa gamay nga bata, ug siya nahimong limpyo.
2 Mga Hari 5:9–14
Human sa ika-6 nga parimia, ang magbabasa mosulti:
Sa mga makasasala ug mga maniningil sa buhis / nagpakita Ka, among Manluluwas, / pinaagi sa kadagatan sa Imong kaluoy – / kay asa pa man mosidlak ang Imong kahayag, / gawas sa mga naglingkod sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Ang koro mo-awit sa maong troparion.
Magbabasa: Ang Ginoo mipahimutang sa Iyang trono, gisul-oban sa himaya; / ang Ginoo nagsul-ob sa Iyang kaugalingon og kusog ug nagbakod sa Iyang kaugalingon, / kay Iyang gitukod ang kalibutan, ug kini dili matandog. / Sukad niadto ang Imong trono natukod; Ikaw gikan pa sa unang panahon. Salmo 92:1–2
Koro: Kay asa pa man mosidlak ang Imong kahayag, / gawas lang sa mga naglingkod sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Magbasa: Ang mga suba nagpataas sa ilang tingog, O Ginoo, ang mga suba nagpataas sa ilang tingog; / ang mga suba magpataas sa ilang agos gikan sa dagundong sa daghang tubig. Salmo 92:3
Koro: Kay asa pa man masidlak ang Imong kahayag / gawas sa mga nagpuyo sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Magbabasa: Gamhanan ang mga balud sa dagat; gamhanan ang Ginoo sa kahitas-an. / Labing kasaligan ang imong mga pagpamatuod; / ang pagkabalaan angay sa imong balay, Ginoo, hangtod sa kahangturan. Salmo 92:4, 5
Koro: Kay asa pa man masidlak ang Imong kahayag, / gawas lang sa mga nagpuyo sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Magbasa: Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo!
Koro: Kay asa pa man masidlak ang Imong kahayag, / gawas lang sa mga nagpuyo sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Magbabasa: Karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa katuigan. Amen.
Koro: Kay asa pa man mosidlak ang Imong kahayag, / gawas lang sa mga naglingkod sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Magbabasa: Sa mga makasasala ug mga maniningil sa buhis / Ikaw mipakita, among Manluluwas, / pinaagi sa kadagatan sa Imong kaluoy.
Ug siya mismo ang mo-awit sa katapusan sa tropario: Kay asa pa man mosidlak ang Imong kahayag, / gawas lang sa mga naglingkod sa kangitngit? / Himaya kanimo!
Ug iyang ipadayon ang pagbasa para sa pista:
Mao kini ang giingon sa Ginoo: Hugas-a ninyo ang inyong kaugalingon, limpyoha ninyo ang inyong kaugalingon; kuhaa ninyo ang inyong mga kadautan gikan sa atubangan sa akong mga mata. Undang-a ninyo ang inyong dautang mga buhat, pagkat-on sa pagbuhat sa maayo: pangitaa ang hustisya, luwasa ang gipanglutos, panalipdi ang ulila, ug ipanalipod ang katungod sa balo. Unya, kamo moanhi, ug maghisgot kita, ingon sa Ginoo. Bisan pa man nga mapula nga sama sa eskarlata ang inyong mga sala, himoon ko kini nga puti sama sa niyebe; bisan pa man nga mapula nga sama sa kirmison kini, himoon ko kini nga puti sama sa lana sa karnero. Kung andam kamo ug masunuron, mokaon kamo sa maayong bunga sa yuta; apan kung dili kamo andam ug dili masunuron, kan-on kamo sa espada; kay ang baba sa Ginoo ang misulti!
Isaias 1:16–20
Sa pag-alsa ni Jacob sa iyang mata, nakita niya ang panon sa Dios nga naghan-ay sa porma sa pakig-away. Ug gisugat siya sa mga anghel sa Dios. Sa pagkakita ni Jacob kanila, miingon siya, 'Mao kini ang panon sa Dios.' Ug gitawag niya ang ngalan sa maong lugar nga 'Panon'.
Busa gipadala ni Jacob ang mga sugo sa atubangan niya kang Esau, iyang igsoon, sa yuta sa Seir, sa rehiyon sa Edom, ug gihatagan sila niini nga sugo: 'Ingna ang akong ginoo nga si Esau: "Ingon niini ang imong sulugoon nga si Jacob: Nagpuyo ako isip usa ka langyaw uban ni Laban ug nagpabilin didto hangtod karon. Nakabaton na ako karon og mga panon sa karnero, panon sa baka, mga asno, ug mga sulugoon nga lalaki ug babaye. Nagpadala ako og mensahe sa akong ginoong si Esau aron makakaplag ang imong sulugoon og pabor sa imong panan-aw."
Mibalik ang mga sugo kang Jacob, ug miingon, 'Niadto kami sa imong igsoon nga si Esau; ug tan-awa, siya mismo ang moanhi aron masugat ka, ug upat ka gatus ka tawo ang kuyog niya.' Nahadlok kaayo si Jacob ug nabalaka; busa gibahin niya ang mga tawo nga kuyog niya, ug ang mga baka ug ang mga karnero, sa duha ka kampo. Ug miingon si Jacob, 'Kon moabut si Esau batok sa usa ka kampo ug atakehon kini, makaluwas ang usa ka kampo.'
Ug miingon si Jacob, 'O Dios sa akong amahan nga si Abraham ug Dios sa akong amahan nga si Isaac, ang Ginoo nga miingon kanako, "Pala-ik sa yuta sa imong pagkahimugso, ug buhaton ko kanimo ang maayo!" Igo na kanako ang tanang pagkamatarong ug kamatuoran nga imong gipakita sa imong sulugoon; kay mitabok ako sa Jordan nga walay dala kondili kining akong tungkod!'
Genesis 32:1–10
Ang anak nga babaye ni Paraon mibaba sa suba aron maligo, samtang ang iyang mga sulugoon naglakaw sa daplin sa suba uban kaniya. Sa dihang nakakita siya og basket sa mga sagbot, gisugo niya ang usa sa iyang mga sulugoon nga kuhaon kini. Pag-abli niya niini, nakita niya ang usa ka bata nga nagahilak sulod sa basket; ug naluoy ang anak nga babaye ni Paraon kaniya ug miingon, 'Kini usa sa mga anak sa mga Hebreo.' Unya miingon ang iyang igsoon nga babaye sa anak nga babaye ni Paraon, 'Mouli ba ko ug tawgon alang kanimo ang usa ka tagapamasa gikan sa mga Hebreohanon nga babaye, aron siya ang magpamasa sa bata para kanimo?' Ug miingon ang anak nga babaye ni Paraon kaniya, 'Adto ka.' Busa ang dalaga miadto ug gitawag ang inahan sa bata. Miingon ang anak nga babaye ni Paraon kaniya, 'Ambotan kining bata ug alagaan; ako ang magbayad kanimo.' Busa gidala sa babaye ang bata ug gi-amuma kini. Pagkadako sa bata, gidala siya sa anak nga babaye ni Paraon, ug nahimong anak siya kaniya. Ginganlan siya og Moises, nga nagpasabot, 'Gikuha ko siya gikan sa tubig.'
Exodo 2:5–10
Miingon si Gideon sa Dios, 'Kon luwason man nimo ang Israel pinaagi sa akong kamot, sama sa imong giingon, nan ipahimutang ko kini nga balhibo sa karnero sa salog sa pagat; ug kon ang hamog naa lamang sa balhibo samtang uga ang yuta nga naglibot niini, nan mahibalo ko nga ikaw ang magluwas sa Israel pinaagi sa akong kamot, sama sa imong giingon.' Ug nahitabo gayud kini. Sa pagkabanhaw ni Gideon pagkasayaw sa sunod adlaw, iyang gipiga ang balhibo, ug napuno kini og hamog nga igo aron mapuno ang usa ka sudlanan og tubig. Ug miingon si Gideon sa Dios, 'Ayaw paglagot kanako, ug mosulti pa ko og usa ka higayon, ug magbuhat pa ko og usa ka pagsulay pa sa balhibo: ipahimo nga uga ra kini sa balhibo, samtang ang tibuok yuta mabasa sa hamog.' Ug gibuhat sa Dios ang ingon niadtong gabii: uga ra gayud kini sa balhibo, samtang ang tibuok yuta nabasa sa hamog.
Mga Hukom 6:36–40
Miingon si Elias sa katawhan, 'Panasin-duol kanako.' Ug miduol kaniya ang tanan nga katawhan. Unya gikuha ni Elias ang napulo ug duha ka bato, sumala sa napulo ug duha ka tribo sa Israel, ingon sa gisulti kaniya sa Ginoo, nga miingon, 'Israel ang imong ngalan.' Gipatindog niya ang mga bato [sa ngalan sa Ginoo], gitukod pag-usab ang halaran sa Ginoo nga gub-on, ug nanghukay og kanal sa palibot sa halaran nga igo ra sa duha ka sukod nga butil. Gibutang niya ang kahoy sa halaran nga iyang gitukod, gipikas-pikas ang halad nga gisunog, gibutang kini sa kahoy, ug gihan-ay kini sa halaran. Unya miingon si Elias, 'Hatagi ko ug upat ka baldi nga tubig ug ibubo kini ibabaw sa halad nga gisunog ug sa kahoy.' Miingon siya, 'Buhaton pag-usab.' Busa gibuhat nila pag-usab. Miingon siya, 'Buhaton pag-usab sa ikatulo.' Busa gibuhat nila sa ikatulo. Naga-agos ang tubig palibot sa halaran, ug napuno ug tubig ang kanal.
Unya misinggit si Elias paingon sa langit ug miingon, 'O Ginoo, Dios ni Abraham, ni Isaac, ug ni Jacob! Paminawa ko karon pinaagi sa kalayo! Ug pasayloa nga mahibal-an sa tanang katawhan nga Ikaw ra ang Ginoo, ang Dios sa Israel, ug ako ang imong alagad, ug nga akong gibuhat kini tanan alang kanimo, ug nga imong gibalik ang kasingkasing sa katawhan ngadto kanimo!' Ug mibunog ang kalayo gikan sa Ginoo gikan sa langit ug gisunog ang halad nga gisunog, ang kahoy, ang tubig sa kanal, ug gilamoy ang mga bato ug ang abog. Ug ang tanang katawohan mihapa sa yuta ug miingon, 'Tinuod gayud, ang Ginoo mao ang Dios!'
3 Mga Hari 18:30–39
Miingon ang mga tawo sa siyudad sa Jerico kang Eliseo, 'Sir, makita man nimo nga maayo ang dapit sa siyudad, apan dautan ang tubig ug walay bunga ang yuta.' Mitubag si Eliseo, 'Dad-a kanako ang usa ka bag-ong sudlanan ug ibutang nimo niini ang asin.' Gikuha kini niya, miadto sa bukal, ug gisulod ang asin niini, ug miingon, 'Mao ni ang pulong sa Ginoo: Gipahimsog ko kining mga tubig; sukad karon, walay mamatay o mag-antos sa kawalay bunga tungod niini.' Ug ang mga tubig nagpabilin nga himsog hangtod karon, sumala sa pulong nga gisulti ni Elisha.
2 Mga Hari 2:19–22
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Sa paborableng panahon gipaminaw ko ikaw, ug sa adlaw sa kaluwasan gitabangan ko ikaw; ug gimugna ko ikaw ug gitahasan ko ikaw nga mahimong pakigsaad sa mga tribo, aron ibalik ang yuta ug panunodon ang bungkag nga panulondon, aron isulti sa mga nakagapos, "Gawas kamo," ug sa mga anaa sa kangitngit, 'Abli.' Mokaon sila sa tanang dalan, ug ang ilang pastulan anaa sa tanang agianan; dili sila gutom o kau, ug dili sila mapukan sa kainit o sa adlaw; kay ang Maloloy-on kanila mopahupay kanila ug maggiya kanila sa daplin sa mga tuburan sa tubig. Ug akong himoon nga dalan ang matag bukid, ug parang alang kanila ang matag agianan. Tan-awa, sila moanha gikan sa halayo: ang uban gikan sa amihanan ug sa dagat, ug ang uban gikan sa yuta sa mga Persyano. Maglipay ang langit, ug magmalipayon ang yuta; mag-awit ang mga bukid sa kalipay, ug ipahayag sa mga bungtod ang pagkamatarong; kay ang Dios nagpakita og kaluoy sa Iyang katawhan ug naghatag og kahupayan sa mga mapainubsanon diha kanila. Apan si Siyon miingon, 'Gibayaan ako sa Ginoo, ug gikalimtan ako sa Ginoo!' Makalimot ba ang inahan sa iyang anak, o dili magmaloloy-on sa anak sa iyang sabakan? Bisan pa makalimot ang usa ka inahan sa iyang mga anak, dili ko kamo kalimtan,' ingon sa Ginoo [Makagagahum]! Isaias 49:8–15
Pagkahuman sa ika-13 nga parimia, ang mubo nga ektenia, [ang Trisagion], ug, pagkahuman sa ekseklamasyon, ato kining kantaon.
Ang Ginoo mao ang akong kahayag ug akong Manluluwas: / kinsa may akong ikahadlok?
Bersikulo: Ang Ginoo mao ang magbabantay sa akong kinabuhi: kinsa may akong kahadlukan? Salmo 26:1
Mga igsoon, bisan pa nga ako gawas sa tanan, ako naghimo sa akong kaugalingon nga ulipon sa tanan, aron ako makadani sa kadaghanan; ug sa mga Hudiyo ako nahimong sama sa usa ka Hudiyo, aron makadani sa mga Hudiyo; sa mga anaa ilawom sa Balaod, ako nahimong sama sa usa ka tawo ilawom sa Balaod—bisan tuod ako dili ilawom sa Balaod—aron mapildi nako ang mga anaa ilawom sa Balaod; sa mga wala ilawom sa Balaod, ako nahimong sama sa usa ka tawo nga wala ilawom sa Balaod—bisan tuod ako wala ilawom sa balaod sa Dios, kondili ilawom sa balaod ni Cristo—aron mapildi nako ang mga wala ilawom sa Balaod; sa mga maluya, ako nahimong maluya, aron mapildi nako ang mga maluya. Sa tanan nahimo kong tanan, aron makaluwas ko bisan kinsa. Ug ginabuhat ko kini alang sa Ebanghelyo, aron makig-ambit ko sa mga panalangin niini. Wala ba kamo kahibalo nga sa usa ka lumba ang tanang mananakbo makigkompetensya, apan usa ra ang makadawat sa ganti? Busa lumba kamo aron makadaog. Ug ang tanan nga nakigsangka sa dula magpugong sa ilang kaugalingon sa tanang butang: buhaton nila kini aron makadawat ug malaglag nga korona, apan kita aron makadawat ug dili malaglag nga korona. Busa, dili ko modagan nga walay tumong; dili ko makigbisog sama sa usa ka tawo nga nagpukpok sa hangin, kondili akong gipugngan ang akong lawas ug gipailawom kini sa pagkasunolon, aron pagkahuman nako ogwali sa uban, dili ko unta mapakyas sa akong kaugalingon.
1 Cor 9:19–27
Salmot: Ang akong kasingkasing nagbubo ug maayong mga pulong; gipahayag nako ang akong mga buhat sa Hari.
Bersikulo: Ikaw maningning sa katahum taliwala sa mga anak sa tawo. Salmo 44:2a, 3a
Sa ikalabinglima ka tuig sa paghari ni Tiberio Cesar, sa dihang si Poncio Pilato ang gobernador sa Judea ug si Herodes ang tetrarka sa Galilea, ug ang iyang igsoon nga si Felipe tetrarka sa Iturea ug Trachonitis, ug si Lysanias tetrarka sa Abilene, sa panahon sa pagka-punong pari ni Anas ug Caifas, miabot ang pulong sa Dios kang Juan, anak ni Zacarias, sa kamingawan. Ug siya miadto sa tibuok yuta sa Jordan, nagwali sa pagbunyag alang sa paghinulsol aron sa pagpasaylo sa mga sala, ingon nga gisulat sa basahon sa mga pulong sa propeta Isaias: 'Tingog sa usa ka nagawag sa kamingawan: 'Andama ang dalan sa Ginoo; patul-id ang iyang mga agianan: ang matag walog mapuno, ug ang matag bukid ug bungtod mapakanaog; ang baliko patul-id, ug ang magubot nga mga dalan mapahapsay; ug ang tanang unod makakita sa kaluwasan sa Dios.' Busa mitultol siya sa mga katawoan nga miadto aron pagabawtismohan niya: 'Kamo nga kaliwatan sa mga bitin! Kinsa may nagpahimangno kaninyo nga makalikay sa umaabot nga kasuko? Magbunga kamo ug angay sa paghinulsol, ug ayaw kamo pagsugod og ingon sa inyong kaugalingon, "Si Abraham mao ang among amahan," kay nagaingon ako kaninyo nga makapahimugos ang Dios ug mga anak kang Abraham gikan niining mga bato. Ang palakol nakahimutang na sa gamot sa mga kahoy; busa ang matag kahoy nga dili magbunga og maayong bunga pagaputlon ug ibutang sa kalayo.' Ug ang mga tawo nangutana kaniya, nga nagaingon, 'Unsa man among buhaton?' Ug mitubag siya kanila, 'Ang kinsa nga adunay duha ka sinina, ipaambit sa wala'y bisan usa; ug ang kinsa nga adunay pagkaon, buhata usab ingon ana.' Unya miadto ang mga maniningil sa buhis aron pagpa-bunyag kaniya ug miingon kaniya, 'Magtutudlo, unsaon man namo pagbuhat?' Miingon siya kanila, 'Ayaw kamo pagpangayo og labaw pa sa gisugo kaninyo.' Nangutana usab ang mga sundalo kaniya, nga nagaingon, 'Unsa man ang among buhaton?' Miingon siya kanila, 'Ayaw paglutos sa bisan kinsa, ayaw pagpangilkil sa bisan kinsa, ug kontento kamo sa inyong sweldo.' Karon samtang ang katawhan nagpaabut ug nagpaabot, ug ang tanan nagahunahuna sa ilang kasingkasing bahin kang Juan—kung basin siya gayud ang Kristo—mitubag si Juan sa tanan, nga nag-ingon: 'Ako magbunyag kaninyo sa tubig; apan adunay moabot nga mas gamhanan kay kanako, nga ako wala gani takus motangtang sa sintas sa iyang sandalyas. Siya magbunyag kaninyo sa Espiritu Santo ug sa kalayo. Ang Iyang pala anaa sa Iyang kamot, ug Iya gayud limpyohan ang Iyang gihagdanan sa pag-ayag, tinipon ang trigo sa Iyang kamalig, apan ang dayami Iya gayud sunogon sa kalayo nga dili mapalong.' Nagwali usab siya sa maayong balita ngadto sa mga tawo uban sa daghang laing pagdasig.
Lucas 3:1–18
Ang tanang binuhat nagalipay kanimo, O Puno sa Grasya: / ang panon sa mga anghel ug ang kaliwatan sa tawo. / Ikaw ang balaan nga templo ug espirituhanong paraiso, / ang himaya sa pagkabirhen, diin ang Dios nahimong unod ug nahimong Bata, / ang among Dios nga naglungtad sa wala pa ang tanang kapanahonan. / Kay gihimo Niya ang Imong sabakan nga trono / ug ang Imong sabakan nga mas lapad pa kay sa mga langit. / Ang tanang binuhat nagalipay kanimo, O Puno sa Grasya, / himaya kanimo!
Dayegon ang Ginoo gikan sa langit; dayegon Siya sa kahitas-an. Aleluya. (3) Salmo 148:1
Pagkahuman sa pag-ampo sa luyo sa ambo, kita tanan mosulod sa Pinasidungganang Pultahan paingon sa balaang batisan o sa tinubdan. Ang abá o ang pangulo nga pari moadto, nagbitbit sa Balaang Krus sa iyang ulo, samtang ang mga magdala og kandila ug mga diakono naglakaw sa unahan uban ang mga insinsero. Ibutang niya ang Balaang Krus sa usa ka lamisa nga maayo kaayo pagkadekorar, diin usa ka kalis nga puno sa tubig ug mga kandila ang giandam. Ang mga kandila ipang-apod-apod sa mga magtutuo, ug ang abá, kauban ang diácono nga nagbitbit ug kandila, magpanabó sa palibot sa lamisa ug sa tibuok simbahan, samtang ang mga klero nag-awit sa mga tropario.
Ang tingog sa Ginoo misinggit ibabaw sa mga tubig, nga nagaingon: / 'Umari kamo, tanan, dawata / ang Espiritu sa kinaadman, ang Espiritu sa pagsabot, / ang Espiritu sa kahadlok sa Dios, / nga nagpakita ingon nga Kristo!' (3)
Niining adlawa ang kinaiya sa tubig ginasanto, / ug ang Jordan nabahin, / ug gipugngan ang agos sa iyang mga sapa, / sa pagtan-aw sa Ginoo nga gihugas. (2)
Ingon nga tawo, Miadto Ka sa suba, O Kristo nga Hari, / ug nagdali sa pagdawat sa bunyag ingon usa ka sulugoon, O Maayo, / gikan sa kamot sa Munauna / alang sa paghinlo sa atong mga sala, O Mahigugma sa Katawhan. (2)
Gloria, ug karon, ang samang tingog: Alang sa tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan: / 'Andama ang dalan sa Ginoo' / Miabot Ka, O Ginoo, nga nagporma sa imahen sa usa ka sulugoon, / nangayo og bunyag, bisan wala Ka mailhi sa sala. / Nakita Ka sa mga tubig ug nahadlok; / napuno sa kahadlok ang Mangauna ug misinggit, nga nagaingon: / 'Unsaon sa lampara paghayag sa Kahayag? / Unsaon sa sulugoon pagbutang sa iyang kamot sa Ginoo? / Balaani ako ug ang mga tubig, Manluluwas, nga nagakuha sa sala sa kalibutan!
Ingon niini ang Ginoo: Maglipay kamo, kamo nga nangagutom sa tubig; maglipay ug magdagayday sama sa liryo ang kamingawan. Ug kini moturok, ug maglipay ang tanan, ug malipay ang mga kamingawan sa Jordan. Ug ihatag kaniya ang himaya sa Libano, ug ang dungog sa Carmelo. Ug makakita ang akong katawoan sa himaya sa Ginoo ug sa kadungganan sa Dios. Palig-ona ang huyang nga mga kamot, ug patibaya ang nagalibog nga mga tuhod; sultihi ang mga mahadlokon, nga nag-ingon: 'Pagpakaisug kamo ug ayaw kahadlok; tan-awa, ang atong Dios magdala ug hustisya [ug ipanalipdan kita]; Siya mismo ang moanha ug moluwas kaninyo.'
Unya mabuksan ang mga mata sa mga bulag, ug makadungog ang mga dalunggan sa mga bungol. Unya molukso ang pilay sama sa usa, ug ang dila sa litong mopadayeg; kay motungha ang tubig sa disyerto, ug mga sapa sa uga nga yuta; ug ang uga nga disyerto mahimong usa ka lawa, ug sa uga nga yuta adunay mga bukal sa tubig. Adunay kalipay alang sa mga langgam, [mga tu-tu,]*ug sa mga lat-ang. Ug didto adunay hayag nga dalan, ug kini pagatawgon nga Balaang Way ; ug walay bisan kinsa nga hugaw ang makalabay niini, ni adunay dalan alang sa hugaw; apan ang mga gipang-ibulag magalakaw niini ug dili maligaw. Ug didto walay leon, ni mosaka bisan unsang mabangis nga mananap, ni makita didto; kondili ang mga gipalit ug ang mga tinipon sa Ginoo maglakaw didto. Ug mobalik sila, ug moanha sa Siyon uban sa kalipay ug pagmalipayon; ug ang walay katapusang kalipay anaa sa ilang mga ulo: [kay sa ilang mga ulo anaa ang] pagdayeg ug pagsaulog; ug ang kalipay molibot kanila: ang kasubo, kasubo ug paghilak nangawala na!
*Sa Griego ug Slavonic nga Menaion: [ang mga puloy-anan sa mga sirena, ug ang mga kawayan].
Isaias 35:1–10
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Kamo nga tanan nga nangagay, umadto sa mga tubig; ug kamo nga walay pilak, umadto, mopalit ug mokaon; umadto, mopalit ug bino ug gatas nga walay pilak ug walay bayad. Ngano man nga inyong gigasto ang inyong pilak sa dili man tinapay, ug ang inyong paningkamot sa dili makabusog? Paminawa Ako, ug tilawi ang maayong butang, ug pasagdi nga malingaw ang imong kalag sa kadagahan sa maayong mga butang. Paminawa sa imong mga dalunggan ug sundi ang akong mga dalan; paminawa Ako, ug mabuhi ang imong kalag sa kadagahan; ug buhaton ko kanimo ang usa ka walay katapusang tugon, ug ihatag kanimo ang masaligan nga panulondon ni David. Tan-awa, gitudlo Ko siya nga saksi sa mga nasud, usa ka magmamando ug kumander sa mga katawhan. Tan-awa, ang mga nasud nga wala makaila Kanimo motawag Kanimo, ug ang mga katawhan nga wala makaila Kanimo mangita Kanimo, tungod sa Ginoo nga imong Dios, ug sa Balaan sa Israel, kay gipahimaya Ka Niya.
Pangitaa ang Ginoo; ug sa diha nga imong makaplagan Siya, tawga Siya. Sa diha nga Siya mosuod kanimo, pasagdi sa dautan ang iyang mga agi, ug sa tawo sa kadautan ang iyang mga hunahuna. Mobalik ka sa Ginoo (imong Dios), ug ikaw pasayloon; pagtuaw, kay Siya sa dili madugay pasayloon ang imong mga sala. Kay ang akong hunahuna dili inyong hunahuna, ug ang akong agi dili inyong agi,' ingon sa Ginoo. 'Kay sama sa kahitas-an sa langit labaw sa yuta, mao usab ang kahitas-an sa akong agi labaw sa inyong agi, ug sa akong hunahuna labaw sa inyong hunahuna. Kay sama sa ulan o niebe nga nagahulog gikan sa langit, ug dili na mobalik hangtud nga makapabasa sa yuta, aron kini mamunga ug moturok, ug magahatag og binhi sa mag-uma ug pan alang sa pagkaon, mao usab ang akong pulong: sa diha nga mogawas na kini gikan sa akong baba, dili kini mobalik kanako nga walay pulos, kondili tumanon niini ang tanan nga akong malipay, ug tumanon ko ang akong mga tuyo ug tumanon ang akong mga sugo. Kay magagawas kamo uban sa kalipay, ug dad-on sa kalipay; kay ang mga bukid ug bungtod mosinggit sa pag-awit samtang nag-abi-abi kaninyo, ug ang tanang kahoy sa kaumahan mokapahiyom sa ilang mga sanga. Ug sa dapit sa baging moturok ang sipres, ug sa dapit sa alibuyok moturok ang mirto; ug kini mahimong sa ngalan sa Ginoo, ug usa ka timaan nga walay katapusan, ug dili mapapas.
Isaias 55:1–13
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Kuhaa ang tubig uban sa kalipay gikan sa mga tinubdan sa kaluwasan!' Ug niadtong adlawa moingon kamo: 'Awita sa Ginoo ug tawga ang Iyang ngalan; ipahibalo ang Iyang himaya sa mga nasud; ipahayag nga ang Iyang ngalan gihimaya. Awita og mga pagdayeg sa ngalan sa Ginoo, kay Nakahimo Siya og mga katingalahan—ipahibalo kini sa tibuok kalibutan. Maglipay kamo ug magsaulog, kamo nga mga pumoluyo sa Siyon, kay ang Balaan sa Israel gipahitas-on sa taliwala ninyo!
Isaias 12:3–6
Ang Ginoo mao ang akong kahayag ug akong Manluluwas: / kinsa may akong ikahadlok?
Bersikulo: Ang Ginoo mao ang magbabawala sa akong kinabuhi: kinsa may akong kahadlukan? Salmo 26:1
Mga igsoon, dili ko gusto nga kamo walay kahibalo nga ang atong mga amahan sa pagtuo tanan naa sa ilawom sa panganod ug tanan nakalabang sa dagat; ug tanan nabunyagan kang Moises sa panganod ug sa dagat; ug tanan nakatagamtam sa samang espirituhanong pagkaon, ug tanan nakainom sa samang espirituhanong ilimnon; kay nakainom sila gikan sa espirituhanong bato nga misunod kanila. Ug kana nga bato mao si Cristo.
1 Cor 10:1–4
Bersikulo: Ang tingog sa Ginoo anaa sa ibabaw sa mga tubig; ang Dios sa himaya nagdalugdog; ang Ginoo anaa sa ibabaw sa daghang tubig. Salmo 28:3
Niadtong panahona, si Jesus miabot gikan sa Nazaret sa Galilea ug nabunyagan ni Juan sa suba sa Jordan. Ug sa diha-diha dayon, sa dihang misaka Siya gikan sa tubig, nakita Niya nga nabuksan ang langit ug ang Espiritu misulod sa Iyang ibabaw sama sa usa ka salampati. Ug usa ka tingog ang miabot gikan sa langit: 'Ikaw ang akong pinalanggang Anak; uban kanimo nalipay kaayo ako.'
Marcos 1:9–11
Diakono: Manalangin kita sa Ginoo sa kalinaw.
Koro: Ginoo, kalooy-a kami.
Alang sa kalinaw gikan sa kahitas-an ug sa kaluwasan sa atong mga kalag, mangamuyo kita sa Ginoo.
Manamuyo kita sa Ginoo alang sa kalinaw sa tibuok kalibutan, alang sa paglig-on sa balaan nga mga Simbahan sa Dios, ug alang sa pagkahiusa sa tanan.
Alang niining balaan nga simbahan ug alang sa tanan nga mosulod niini uban sa pagtuo, pagrespeto ug kahadlok sa Dios, manalangin kita sa Ginoo.
Mag-ampo kita sa Ginoo alang sa atong labing balaan nga Patriarka (ngalan), ug alang sa atong labing respetadong Metropolitan (o: Arsobispo, o: Obispo) (ngalan), sa bililhon nga presbiteryo, sa diakonato ni Kristo, ug alang sa tibuok klero ug katawhan sa Dios.
Manamatoon kita sa Ginoo alang sa atong yutang Ruso nga gipanalipdan sa Diyos, alang sa tanang katawhan ug mga awtoridad niini.
Mag-ampo kita sa Ginoo alang sa atong siyudad (o: atong baryo, o: kining balaang monasteryo), alang sa tanang siyudad ug yuta, ug alang sa mga nagpuyo niini sa pagtuo.
Manalangin kita sa Ginoo alang sa maayong panahon, sa kadagahan sa bunga sa yuta, ug alang sa mga panahon sa kalinaw.
Mag-ampo kita sa Ginoo alang sa mga anaa sa dagat, sa mga nagbiyahe, sa mga masakiton, sa mga nag-antos, sa mga bihag, ug alang sa ilang kaluwasan.
Manalangin kita sa Ginoo alang sa pagkabalaan niining tubig pinaagi sa gahum, paglihok, ug inspirasyon sa Espiritu Santo.
Manalangin kita sa Ginoo aron moabot sa niining tubig ang nagapahimulos nga gahum sa Labaw nga Trinidad.
Manalangin kita sa Ginoo aron ipagawas sila sa grasya sa kaluwasan ug sa panalangin sa Jordan pinaagi sa gahum, sa buhat, ug sa inspirasyon sa Espiritu Santo.
Pasagdi nga madugmok si Satanas sa ilawom sa atong mga tiil nga walay paglangan, ug pasagdi nga mapukan ang matag dautang tuyo nga gipunting batok kanato; mag-ampo kita sa Ginoo.
Aron nga ang Ginoong Dios magluwas kanato gikan sa tanang panamastamas ug tukso sa kaaway, ug himuon kitang takus sa mga saad nga panalangin, mangamuyo kita sa Ginoo.
Aron kita mapailaw sa kahayag sa kahibalo ug pagkamatinud-anon pinaagi sa inspirasyon sa Espiritu Santo, manalangin kita sa Ginoo.
Aron ipagpanghatag sa Ginoong Dios ang panalangin sa Jordan ug pagasantuhon kining mga tubig, mag-ampo kita sa Ginoo.
Nga kining tubig sa pagkabalaan mahimong usa ka gasa, usa ka kaluwasan gikan sa sala, usa ka tambal alang sa kalag ug lawas, ug angay alang sa matag maayong buhat, mag-ampo kita sa Ginoo.
Nga kining tubig mahimong sapa nga magdala ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan, mag-ampo kita sa Ginoo.
Aron kini magsilbi nga panalipod batok sa tanang limbong sa makita ug dili makita nga mga kaaway, manalangin kita sa Ginoo.
Alang sa mga nagkuha niini ug magdala aron sa pagbalaan sa ilang mga panimalay, manalangin kita sa Ginoo.
Aron kini magsilbi sa paghinlo sa kalag ug lawas sa tanan nga, uban sa pagtuo, magkuha ug modawat niini, mag-ampo kita sa Ginoo.
Aron kita mahimong takus sa pagkahuman sa pagkabalaan pinaagi sa pagdawat niining mga tubig sa dili makita nga paglihok sa Espiritu Santo, mag-ampo kita sa Ginoo.
Aron paminawon sa Ginoong Dios ang tingog sa among paghangyo, kami nga mga makasasala, ug magmaloloy-on Siya kanamo, mag-ampo kita sa Ginoo.
Mag-ampo kita sa Ginoo aron siya magluwas kanato gikan sa tanang kasubo, kasuko, kalisdanan, ug kakulang.
Depensa, luwasa, kalooy-i ug panalipdi kami, O Dios, pinaagi sa Imong grasya.
Human natong gihandom ang atong Labawng Balaan, Labawng Putli, Labawng Bulahan ug Himayaong Ginang, ang Inahan sa Dios ug Kanunay nga Birhen nga si Maria, kauban ang tanang mga balaan, itugyan nato ang atong kaugalingon, ang usag usa, ug ang tibuok natong kinabuhi kang Kristo nga atong Dios.
Koro: Kanimo, O Ginoo.
Ginoong Hesukristo, Bugtong Anak, nga Anaa sa sabakan sa Amahan, tinuod nga Dios, Tinubdan sa kinabuhi ug pagkawalay kamatayon, Kahay gikan sa Kahay, nga miabot sa kalibutan aron pasigaon kini! Hayaga ang among hunahuna pinaagi sa Imong Balaang Espiritu ug dawata kami, samtang among ginadayeg ug ginapasalamatan Ka sa Imong katingalahang ug dagkong mga buhat sa karaang panahon ug sa Imong plano sa kaluwasan nga natuman sa bag-ong mga kapanahonan, sa dihang gikuha Nimo sa Imong kaugalingon ang among maluya ug walay-kamenos-nomenos nga kinaiyahan, hinay ug walay kusog, ug nagpaubos Ka sa kahimtang sa usa ka sulugoon, Ikaw, ang Hari sa tanan, nabunyagan usab sa Jordan sa kamot sa usa ka sulugoon, aron, sa pagbalaan Nimo sa kinaiya sa tubig, O Ikaw nga Walay Sala, imong andamon ang dalan aron kita matawo pag-usab gikan sa tubig ug sa Espiritu ug ibalik kita sa atong orihinal nga kagawasan. Samtang gisaulog namo ang paghinumdom niining Balaang misteryo, among gipangayo Kanimo, O Ginoo, Mahigugma sa Katawhan, nga isabwag kanamo, imong mga sulugoon nga dili takus, ang tubig nga nagalimpyo, sumala sa Imong Balaang saad, ang gasa sa Imong kaluoy, aron ang among pag-ampo, ingon nga mga makasasala, ibabaw niining tubig mahimong makapahimuot sa Imong kaayo, ug ang Imong panalangin ipagawas kanamo ug sa tanang Imong matinud-anong katawhan, alang sa himaya sa Imong Balaan ug angayng pagsimba nga Ngalan. Kay kanimo ang tanang himaya, dungog ug pagsimba, uban sa Imong Amahan nga walay sinugdanan, ug sa Imong labing balaan, maayo ug nagahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa katuigan sa mga katuigan.
Ug siya moingon sa iyang kaugalingon: Amen.
Dako ka, Ginoo, ug katingalahan ang Imong mga buhat, ug walay pulong nga igo aron pag-awit sa Imong mga katingalahan! (3)
Kay pinaagi sa Imong kabubut-on gihimo Nimo ang tanan gikan sa walay bisan unsa; pinaagi sa Imong gahum ginapadayon Nimo ang binuhat, ug pinaagi sa Imong pagdumala ginapangulo Nimo ang kalibutan. Ikaw nga naghulma sa binuhat gikan sa upat ka elemento gikoronahan Nimo ang siklo sa tuig sa upat ka panahon. Ang tanang espirituhanong gahum nagkurog sa Imong atubangan; ang adlaw nag-awit sa Imong mga pagdayeg, ang bulan naghimaya Kanimo, ang mga bitoon nakig-istorya Kanimo, ang kahayag mosunod Kanimo, ang mga kalawoman nagkurog sa atubangan Kanimo, ug ang mga tinubdan sa tubig matinumubong nga nag-alagad Kanimo. Gipalapad Nimo ang kalangitan sama sa payong nga panit; gitukod Nimo ang yuta ibabaw sa mga katubigan; gilibotan Nimo ang dagat og balas; gibubo Nimo ang hangin aron kami makaginhawa. Ang mga hostes sa anghel nag-alagad Kanimo; ang mga koro sa mga Arkanghel nagasimba Kanimo; ang daghang mata nga mga Kerubin ug ang unom ka pako nga mga Serapim, nga nagatindog sa palibot ug nagalupad, nagapangitag dalangpan sa kahadlok sa Imong dili masuod nga himaya.
Kay Ikaw, O Dios, nga dili masukod sa Imong kina-iya, walay sinugdanan ug dili masukod ang pagka-Diyos, mibaba sa yuta, nagporma sa pagka-ulipon, nahimong sama sa tawo; kay Ikaw, O maloloy-on nga Ginoo, sa Imong kaluoy, dili Nimo ikatugot nga tan-awon ang kaliwatan sa tawo, nga gipang-antos sa yawa, apan miabot ug nagluwas kanamo. Gikumpisal namo ang Imong grasya, gipahayag namo ang Imong kaluoy, dili namo itago ang Imong pagkamaayo, kay gipagawas Nimo ang mga henerasyon sa among kinaiyahan ug gibalaan ang sabakan sa Birhen pinaagi sa Imong pagkahimugso. Ang tanang binuhat nag-awit sa pagdayeg kanimo, O Ikaw nga nagpakita. Kay Ikaw, among Dios, nagpakita sa yuta ug nakig-uban sa katawhan. Ginasantu usab Nimo ang tubig sa Jordan, pinaagi sa pagpadala gikan sa langit sa Imong Labing Balaan nga Espiritu, ug gipisil Nimo ang mga ulo sa mga bitin nga nagpuyo didto.
Ikaw mismo, O mapinanggaong Hari, karon anhi pinaagi sa inspirasyon sa Imong Balaang Espiritu ug pagkabalaan kining tubig! (3)
Ug ihatag niini ang grasya sa kaluwasan, ang panalangin sa Jordan; himoa kini nga tinubdan sa pagkawalay-kadaut, usa ka gasa sa pagkabalaan, usa ka kaluwasan gikan sa mga sala, panalipod batok sa sakit, makaguba sa mga demonyo, dili maabot sa mga puwersa sa kaaway, napuno sa gahum sa mga anghel, aron ang tanan nga mo-kuha ug modawat niini makabaton niini alang sa paghinlo sa kalag ug lawas, alang sa pagtambal sa mga kahuyang, alang sa pagkabalaan sa mga panimalay, ug alang sa matag mapuslanong katuyoan. Kay Ikaw, among Dios, gibag-o ang among kinaiyahan, nga nadaut tungod sa sala, pinaagi sa tubig ug sa Espiritu. Ikaw, among Dios, nalunod ang sala sa baha sa mga adlaw ni Noe. Ikaw, among Dios, giluwas ang katawhang Hudiyo gikan sa pagkaulipon kang Paraon pinaagi kang Moises sa baybayon. Ikaw, among Dios, mibungkag sa bato sa kamingawan, ug misabwag ang tubig, ug nangawas ang mga sapa, ug imong gipalong ang kauhaw sa Imong katawhan. Ikaw, among Dios, pinaagi kang Elias, giluwas ang Israel gikan sa limbong ni Baal pinaagi sa tubig ug kalayo.
Karon usab, O Ginoo, pagbulag-a kini nga tubig pinaagi sa Imong Balaang Espiritu. (3)
Ihatag, unya, sa tanan—kadtong makahikap niini, kadtong gihiusan niini, ug kadtong modawat niini—pagkabalaan, kahimsog, paghinlo ug panalangin.
(Ug luwasa, O Ginoo, ang Imong mga sulugoon, ang among matinud-anong mga hari (mga ngalan), ug panalipdi sila sa Imong panalipod sa kalinaw; daoga ang matag kaaway ug supak ilawom sa ilang mga tiil; hatagi sila sa tanan nilang gipangayo, nga magamit alang sa kaluwasan ug sa kinabuhi nga walay katapusan.)
Hinumdumi, O Ginoo, ang among labing balaan nga Patriarka (ngalan), ug ang among labing respetadong Metropolita (o: Arsobispo, o: Obispo) (ngalan), ug ang tanang mga presbiter, ug ang tanang uban pang mga miyembro sa klero, ug sa tanang katawhan nga nagatindog dinhi, ug sa among mga igsoon nga gipahimulag tungod sa bug-at nga mga hinungdan; ug kaloy-i sila ug kami pinaagi sa Imong dakong kaluoy, aron ang Imong labing balaan nga Ngalan mapasidunggan sa mga elemento, sa mga Anghel, sa mga tawo, ug sa tanang binuhat, nga makita ug dili makita, kauban ang Amahan ug ang Espiritu Santo, karon, ug kanunay, ug hangtod sa walay katapusan.
Koro: Amen.
Pari: Ang kalinaw uban kaninyong tanan.
Koro: Ug sa imong espiritu.
Diakono: Iyuko nato ang atong mga ulo sa atubangan sa Ginoo.
Iyuko ang Imong dalunggan, O Ginoo, ug paminawa kami, Ikaw nga midawat sa pagbunyag sa Jordan ug nagbalaan sa mga tubig! Ug panalangini kami tanan, nga pinaagi sa pagyuko sa among mga ulo nagpakita kanimo sa among pagkaulipon nga pagsumpo, ug hatagi kami nga mapuno sa imong pagkabalaan pinaagi sa pagdawat niining tubig ug sa pagwisik niini, aron kini mahimong alang kanamo, O Ginoo, kahimsog sa kalag ug sa lawas.
Kay Ikaw mao ang pagkabalaan sa among mga kalag ug lawas, ug kanimo among gipanghatag ang himaya, pagpasalamat ug pagsimba, uban sa Imong Amahan nga walay sinugdan ug sa Imong labing balaan, maayong Espiritu nga nagahatag kinabuhi, karon ug sa kanunay hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan.
Koro: Amen.
Ug unya, samtang gihuptan ang Balaang Krus sa duha ka kamot, iyang gipanalanginan ang tubig pinaagi sa paghimo og tanda sa krus, ug iyang gilubong kini sa tubig, samtang ginakanta ang mosunod nga troparion:
Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo, / napadayag ang pagsimba sa Trinidad: / kay ang tingog sa Amahan nagpamatuod kanimo, / nga nagtawag kanimo nga Iyang minahal nga Anak, / ug ang Espiritu, sa porma sa usa ka salampati, / gipamatud-an ang pagkawalay-sayop sa Iyang mga pulong. / Kristo Dios, nga nagpakita / ug naghayag sa kalibutan, himaya kanimo!
Ug duha pa ka beses siya maghimo sa tanda sa Krus ibabaw sa tubig, samtang ang troparion gina-awit mismo sa abbot, kauban ang mga pari nga nagkonsegrar uban kaniya ug ang koro. Unya ang rektor, kuhaon ang kalis sa balaan nga tubig ug molingi paingon sa kasadpan, nga nagkupot sa Balaang Krus sa iyang wala nga kamot ug ang panalsal sa iyang tuo, manalsal sa porma sa krus sa tanang direksyon, ug unya manalsal sa tanang mga igsoon samtang sila mosuyop sa Krus. Samtang ang mga igsoon gipanalsalan og tubig, ang troparion gikanta sa tanan. Unya mosulod kita sa simbahan ug mokanta sa mga stichera:
Gloria, ug karon, tono 6: Magsaba kita, O mga matinud-anon, / sa kadako sa plano sa Dios nga natuman alang kanato: / kay nahimong Tawo tungod sa atong sala, / ang Balaan ug Walay Sala gihugas sa Jordan / pinaagi sa atong paghinlo, / nagbalaan kanako ug sa mga tubig, / ug nagpamugos sa mga ulo sa mga bitin sa tubig. / Busa, manguha kita og tubig uban sa kalipay, mga igsoon: / kay ang grasya sa Espiritu gihatag nga dili makita ni Kristo nga atong Dios / ug Manluluwas sa atong mga kalag sa mga nagakuha niini uban sa pagtuo.
Unya: 'Bulahan ang ngalan sa Ginoo sukad karon ug hangtod sa walay katapusan' (3), ug ang Salmo 33. Human sa pagtapos sa Liturhiya, ang para-ecclesiarch mosiga sa kandila sa prusisyon ug ibutang kini sa tunga-tunga sa simbahan, samtang ang mga klero ug ang duha ka koro magkuyog sa pagkanta sa troparion sa pista, 'Glory', ug 'Now': ang kondakion, ug ang 'Many Years'.
Ang Banal nga Pagbantay sa Tibuok Gabii magsugod sa Dakong Kompletino, uban sa pagkanta sa 'Ang Dios uban kanato'; ug imbis sa kasagarang mga tropario: 'Hayaga ang akong mga mata:' ang tropario sa pista. Ug imbis sa: 'Kaluy-i kami, O Ginoo, kaluy-i kami:' ang kondakio sa pista. Human sa Dakong Doxolohiya, gipahigayon ang Litaniya.
Gisul-oban ang kahayag sama sa bisti, / Gitinguha Niya, alang kanato, nga mahimong sama kanato; / Niining adlawa Nagsawsaw Siya sa tubig sa Jordan, / Dili tungod kay nagkinahanglan Siya sa paghinlo, / kondili aron matuman ang atong pagkabanhaw sa Iya. / O, katingalahan! / Walay kalayo Siya nagapahapsay / ug nagahimo pag-usab nga dili makaguba / ug nagaluwas sa mga nahayag sa Iyang ngalan, / si Kristo, ang Dios ug Manluluwas sa atong mga kalag.
Ikaw, nga pinaagi sa Espiritu ug kalayo nagalimpyo sa sala sa kalibutan, / sa dihang nakita Nimo ang Maminyo nga nagkadool kanimo, / misinggit ka uban sa kahingawa ug pag-uyog, nagpahayag: / 'Dili ko kaisug nga hikapon ang Imong labing putli nga ulo, / Balaani ako, O Ginoo, / pinaagi sa Imong (diyosnong) pagpakita, / Ikaw, nga nagahigugma sa katawhan!'
Ani, atong sundon ang mga maalamon nga birhen; / ani, atong dawata ang Ginoo nga napakita; / kay Siya miabot, sama sa usa ka Nobyo, kang Juan. / Ang Jordan, sa pagkakita Nimo, nahadlok ug mihunong; / samtang si Juan misinggit: / 'Dili ko kaisog hikapon ang ulo sa Imortal!' / Ang Espiritu mibaba sa porma sa usa ka salampati aron pagbalaan ang mga tubig, / ug usa ka tingog ang mibuto gikan sa langit: / 'Mao kini ang akong Anak, / nga miabot sa kalibutan aron luwason ang katawhan!' / O Ginoo, himaya kanimo!
Si Kristo nabunyagan ug misaka gikan sa tubig, / aron pangulohan ang kalibutan ngadto sa kaluwasan uban Niya; / ug Iyang nakita ang langit nga nag-abli, / nga gisirado ni Adan para sa iyang kaugalingon ug sa iyang mga kaliwatan; / ug ang Espiritu nagpamatuod sa Iyang Pagka-Diyosnon, / kay Miadto Siya sa Usa nga sama Niya, ug usa ka tingog gikan sa langit nagpahayag: / 'Tinuod, Kadtong nakadawat og pagpamatuod gikan didto – / mao ang Manluluwas sa atong mga kalag.'
Nagkurog ang kamot sa Mambabunyag, / sa dihang iyang gihikap ang Imong labing putli nga ulo; / ang Suba Jordan mibalik ang dagan, / wala maglakas moserbisyo Kanimo. / Kay siya nga nahadlok kang Josue, / gi , dili kaha siya mahadlok sa iyang Magbubuhat? / Apan Ikaw nagatuman sa tanan nga gipaabot, among Manluluwas, / aron maluwas ang kalibutan pinaagi sa Imong pag-abot, / O Ikaw nga Usa ug Bugtong Mahigugma sa Katawhan!
O Ginoo, nga nagtinguha sa pagtuman / sa imong gipahimutang sukad pa sa walay katapusan, / gipili Nimo ang mga ministro alang sa imong misteryo gikan sa tanang binuhat: / gikan sa mga anghel—si Gabriel; gikan sa katawhan—ang Birhen; / gikan sa langit—usa ka bitoon; ug gikan sa mga tubig—ang Jordan, / diin imong gipapas ang pagkadautan sa kalibutan; / among Manluluwas, himaya kanimo!
Niining adlawa napasidlak ang binuhatan, / niining adlawa malipay ang tanan, / langit ug yuta mag-uban, / ang mga anghel ug tawo nagkahiusa, / kay diin moabot ang Hari, didto mabalik ang kahusay. / Busa, magdali kita ngadto sa Jordan / ug tan-awa ang tanan nga gibuhat ni Juan: / unsaon niya paglubong sa Ulo, nga dili hinimo sa kamot sa tawo ug walay sala. / Busa, samtang nag-awit sa pulong sa mga apostoles, mag-awit kita sa usa ka tingog: / 'Ang grasya sa Dios napadayag, nagdala og kaluwasan sa tanang tawo, / naghatag kahayag sa mga matinud-anon ug nagpanghatag og dakong kaluoy!'
Si Juan, sa pagkakita Nimo, Kristo among Dios, / nga nagkadool kaniya sa Suba sa Jordan, misinggit: / 'Ngano man nga Nianhi Ka, Ginoo, sa imong alagad, nga walay hugaw? / Sa ngalan kinsa ko ikaw pagbunyagan? / Sa Amahan? Apan ikaw nagbitbit kaniya sa imong sulod. / Sa Anak? Apan ikaw mismo ang Nakahimong-tawo. / Sa Espiritu Santo? / Ug ikaw makahatag kaniya sa mga matinud-anon pinaagi sa imong mga ngabil.' / O Dios nga napakita, kaluy-i kami!
Bersikulo: Nakita sa dagat ang Ginoo – ug nilayas, / Ang Jordan mibalik. Salmo 113:3
Nakita ka sa mga tubig, O Dios, / nakita ka sa mga tubig ug nahadlok sila. / Kay bisan ang mga Kerubin dili makatan-aw sa Imong himaya, / ni ang mga Serapin makasilip niini; / apan, nga nagatindog sa kahadlok, / ang uban nagadala Kanimo, samtang ang uban nagapahimaya sa Imong gahum. / Kauban nila, O Maloloy-on, among gipahayag ang pagdayeg Kanimo ug nagasinggit: / 'O Dios nga nagpakita, kaloy-i kami!'
Bersikulo: Ngano, O dagat, nangikyas ka, / ug ngano, O Jordan, nibalik ka?
Salmo 113:5
Niining adlawa, ang Magbubuhat sa langit ug yuta / miabot sa unod ngadto sa Jordan, / nagapangita og bunyag, Siya nga Walay Sala, / aron limpyohan ang kalibutan gikan sa limbong sa kaaway. / Ug ang Ginoo sa tanan gibunyagan sa kamot sa usa ka sulugoon, / ug pinaagi sa tubig naghatag og paghinlo sa katawhan. / Kaniya kita nagatuaw: / 'O Dios nga napakita, kalooy-i kami!'
Usa ka hayag nga suga, gisiga gikan sa walay bunga, / sa pagkakita sa Adlaw nga misidlak gikan sa Birhen, / sa pagpangayo og bunyag sa Jordan, / misinggit kaniya uban sa kahadlok ug kalipay: / 'Balaani ako, O Ginoo, / pinaagi sa Imong pagpadayag sa pagka-Diyos!'
Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo, / napadayag ang pagsimba sa Trinidad: / kay ang tingog sa Amahan nagpamatuod kanimo, / nga nagtawag kanimo nga Iyang pinalanggang Anak, / ug ang Espiritu, sa porma sa usa ka salampati, / nagpamatuod sa kasaligan sa Iyang mga pulong. / Kristo Dios, nga nagpakita / ug naghayag sa kalibutan, himaya kanimo! (3)
Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo, / ang pagsimba sa Trinidad napadayag: / kay ang tingog sa Amahan misaksi kanimo, / nga nagtawag kanimo nga Iyang pinalanggang Anak, / ug ang Espiritu, sa porma sa usa ka salampati, / nagpamatuod sa kasaligan sa Iyang mga pulong. / Kristo Dios, nga nagpakita / ug naghayag sa kalibutan, himaya kanimo! (3)
Sa dihang nagpakita Ka, O Manluluwas, sa Jordan, / ug nabunyagan Ka sa Mibabaye, O Kristo, / gidawat Mo ang pagpamatuod isip Bugtong Anak, / ug busa naila Ka nga walay katapusan uban sa Amahan. / Ang Espiritu Santo mibaba kanimo, / ug kami, nga gipahayag Niya, misinggit: / 'Gloria sa Dios, nga anaa sa Trinidad!'
Ginasagradohan Mo ang tubig sa Jordan, / ug gipukan ang gahum sa sala, O Kristo among Dios. / Nihapa Ka sa atubangan sa kamot sa Munauna / ug giluwas ang katawhan gikan sa sayop. / Busa naghangyo kami Kanimo: / 'Luhaa ang Imong kalibutan!'
Ang Pulong sa Dios, nga nagsul-ob sa himayaong kahayag, / Ikaw, nga misawsaw sa tubig sa Jordan, / gibag-o Nimo diha ang kinaiya ni Adan, / nga gipukan sa pagsuway sa yawa. / Busa gidayeg ka namo / ug kami tanan naghatag og himaya sa Imong balaan nga pagpadayag.
Unsa may imong nakita nga nagpuno kanimo og kahadlok, O Suba sa Jordan? / 'Nakita nako ang Dili Makita,' ingon niya, 'hubad, ug nangurog ako, / kay giunsa man nako paglikay sa kahadlok Niya ug pagpanago sa akong kaugalingon?' / Napuno sa kahadlok ang mga anghel sa pagtan-aw Niya, / napuno sa kahadlok ang langit ug nangurog ang yuta, / napailawom ang dagat, ug ang tanang makita ug dili makita: / Mipakita si Kristo sa Jordan, nagasantos sa mga tubig.
Gidayeg ka namo, Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, nga alang kanamo karon nabunyagan sa unod ni Juan sa tubig sa Jordan.
1 Koros: O Dios, kaluy-i kami ug panalangini kami. 2 Ipakita kanamo ang kahayag sa Imong nawong ug kaluy-i kami. 1 Duola Siya ug pagasilawan. 2 Ug dili ikahiya ang inyong mga nawong. 1 Ang mga sapa sa suba nagapahimuot sa siyudad sa Dios. 2 Ang tingog sa Ginoo anaa sa ibabaw sa mga tubig. 1 Ang Ginoo anaa sa ibabaw sa daghang tubig. 2 Ang mga suba nagtaas sa ilang mga tingog, O Ginoo; ang mga suba nagtaas sa ilang mga tingog. 1 Gikan sa dagundong sa daghang tubig. 2 Busa hinumduman ko Ka gikan sa yuta sa Jordan ug Hermon. 1 Kay uban Kanimo ang bukal sa kinabuhi; sa Imong kahayag makakita kami og kahayag. 2 Nakita kini sa dagat ug nilayas; ang Jordan nibalik. 1 Gipatukod Mo ang dagat pinaagi sa Imong gahum. 2 Gipukan Nimo ang mga ulo sa mga bitin sa tubig. 1 Gibuksan Nimo ang mga bukal ug sapa. 2 Nakita Ka sa mga tubig, O Dios, nakita Ka sa mga tubig ug nangurog. 1 Ang Imong dalan anaa sa dagat, ug ang Imong mga agianan sa daghang tubig. 2 Ka-maanyag sa Imong mga buhat, O Ginoo; gimugna Nimo kini tanan uban sa kinaadman.
Gloria, ug karon: Alleluia (3).
Sal 66:2a; 66:2b; 33:6; 45:5a; 28:3a; 28:3c; 92:3a, 4a; 41:7b; 35:10; 113:3; 73:13a; 73:13b; 73:15a; 76:17a; 76:20a; 103:24a
Umari, mga matinud-anon, tan-awa nato asa nabunyagan si Kristo; / magpadayon kita paingon sa Suba sa Jordan, / sa tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan, / ug didto makita nato ang Magbubuhat ni Adan, / Kaniya nga, pinaagi sa Iyang dili masukod nga kaluoy, / gibutang sa sulugoon ang iyang kamot. / Ug Kaniya atong pagasinggiton sa kusog nga tingog: / 'Miabot ka ug nagpakita sa Jordan, / nagbalaan sa mga tubig!'
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Ikaw nga nagdumot kang Siyon, mapahiya ka sa atubangan sa Ginoo: / kay ikaw malunaw, / sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipahayag sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Nakita sa dagat ug nilayas, / ang Jordan mibalik. Bersikulo: Ngano, O dagat, nilayas ka, ug ngano, O Jordan, mibalik ka? Salmo 113:3, 5
Ikaduhang Prokeimenon: Tanan nga nagaginhawa / pagdayeg sa Ginoo. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong panahona, si Jesus miabot gikan sa Nazaret sa Galilea ug gibunyagan ni Juan sa Jordan. Ug sa diha-diha dayon, sa dihang misaka Siya gikan sa tubig, nakita Niya nga nabuksan ang langit ug ang Espiritu misulod kaniya sama sa usa ka salampati. Ug usa ka tingog ang miabot gikan sa langit: 'Ikaw ang akong pinalanggang Anak; uban kanimo nalipay kaayo ako.'
Marcos 1:9–11
Kaluho, Tono 2: Maglipay karon ang tanan: / Si Kristo nagpakita sa Jordan.
Ug karon: balik nato ang sama.
Ang Dios nga Pulong nagpakita sa unod alang sa katawhan. / Mitindog Siya sa Jordan, nag-andam sa pagdawat sa bunyag, / ug miingon kaniya ang Mibabawi: / 'Unsaon ko pag-unat sa akong kamot / ug paghikap sa korona sa Kadtong nagkupot sa tanang butang? / Bisan pa ikaw usa ka bata nga natawo kang maria, / apan kaila ko kanimo, ikaw ang walay katapusan nga diyos. / Naglakaw ka sa yuta, gidayeg sa mga serapim, / ug ako, usa ka sulugoon, wala pa makat-on sa pagbunyag sa ginoo.' / Dili masabtan nga ginoo, himaya kanimo!
Ang una – ni San Cosmas sa Maium, tono 2, ug ang ikaduha – ni San Juan sa Damascus, tono 2; ang mga irmos sa duha ka canon gikanta og duha ka beses, samtang ang mga troparia gikanta og dose ka beses. Katavasia: ang unang koro mokanta sa irmos sa unang canon, ang ikaduhang koro mokanta sa irmos sa ikaduhang canon.
Kanon 1. Irmos: Gibuksan Niya ang kalawoman sa dagat / ug gidala Niya ang Iyang katawhan sa uga nga yuta, / nga napukan Niya ang Iyang mga kaaway sa sulod niini, / ang Ginoo, gamhanan sa pakig-away, / kay Siya gipadayeg.
Gibalik Niya si Adan nga nangalaglag / pinaagi sa mga tubig sa Jordan / ug gipisil Niya ang mga ulo sa mga bitin nga nagpuyo didto / ang Hari sa mga kapanahonan – ang Ginoo, / kay Siya gipadayeg.
Ang dili-materyal nga Kalayo sa Pagkadiyosnon / nga nagsul-ob sa materyal nga unod / gisul-oban sa mga tubig sa Jordan – / ang Ginoo, nga ninkarna sa Birhen, / kay Giya-gloriya.
Ang Ginoo, nga naghugas sa kahugaw sa katawhan, / pagkahuman madawat ang paghinlo sa Jordan / alang sa ikapahimulos sa mga iyang gustong himuong susama, / samtang nagpabilin nga siya gihapon, / naghatag kahayag sa mga naa sa kangitngit, / kay siya gipadayeg.
Kanon 2. Irmos: Ang Israel mitabok sa nag-alon nga dagat, / nga kalit lang nahimong uga nga yuta, / samtang ang ngitngit nga kalawoman / hingpit nga nilunop ang mga Ehipsiyong mananakay sa kabayo, sama sa lubnganan nga tubig, / pinaagi sa gamhanang gahum sa tuo nga kamot sa Ginoo.
Karon usa ka liw-on nga nagdala og kahayag ang mitungha sa mga mortal / gikan sa kamingawan sa daplin sa tubig sa Jordan: / Ikaw, O Hari sa Adlaw, mitungo sa Imong ulo, / aron luwason ang atong katigulangan gikan sa yuta sa kangitngit / ug aron limpyohan ang binuhat gikan sa tanang hugaw.
Pulong nga walay sinugdanan! Ikaw nga nadani sa limbong / nagmugna pag-usab, gilubong uban Nimo sa mga sapa, / nga nadawat gikan sa Amahan, sa paagi nga dili masukod, / kining labing gamhanang pulong: / 'Kini, ang pinalangga ug kapariho Nako sa kinaiyahan, / gitawag nga Anak Nako!'
Kanon 1. Irmos: Ang Ginoo, nga nagahatag kusog sa atong mga hari / ug nagapahitas-on sa dignidad sa Iyang mga pinahiran, / natawo gikan sa Birhen ug miadto aron pagabunyagan. / Busa kita, mga matinud-anon, mosinggit: / 'Walay balaan sama sa atong Dios, / ug walay matarong gawas Kanimo, O Ginoo!'
Kaniadto walay anak ug hingpit nga walay kaliwat, / lipaya karon, Simbahan ni Cristo, / kay pinaagi sa tubig ug sa Espiritu natawo kanimo ang mga anak, / nga nagasinggit sa pagtuo: / 'Walay balaan sama sa atong Dios, / ug walay matarong gawas Kanimo, O Ginoo!'
Sa kusog nga tingog sa kamingawan ang Munauna misinggit: / 'Andama ang dalan para kang Kristo / ug patul-ida ang mga agianan para sa atong Dios, / nga nagasulti uban sa pagtuo: / "Walay balaan sama sa atong Dios / ug walay matarong gawas Kanimo, O Ginoo!"'
Kanon 2. Irmos: Kita tanan, nga napalaya gikan sa karaang mga bitag, / gikan sa mga baba sa mga mabangis nga leon nga nabungkag na, / maglipay kita ug ablihi pag-ayo ang atong mga baba, / maghimo og himno gikan sa mga pulong ngadto sa Pulong, / nga sa tanang gasa nga gihatag kanato, mao ang labing malipay.
Siya nga sa sinugdan nagtanom sa pagkamatay sa binuhat, / nga nagpakita sa porma sa usa ka malisyosong bitin, / gilabay sa kangitngit sa pag-abot sa Ginoo sa unod, / nga nakasugat Niya sama sa kabuntagon nga miabot / aron durugon ang iyang labing kaaway nga ulo.
Gidani sa Ginoo ngadto kaniya ang kinaiyahan nga gimugna sa Dios, / nga gilubong sa sulod sa sabakan sa manlupig, / ug gihatagan kini og bag-ong pagkatawo, / sa pagtuman sa Iyang labing dakong buhat / pinaagi sa pag-uli sa katawhan; / kay miabot Siya, nga nagtinguha sa pagpanalipod niini.
Sa dihang, pinaagi sa Imong pagpadayag, gipahayag Nimo ang tanang butang, / niadto milayas ang maalat nga dagat sa kawalay pagtuo, / ug ang Jordan, nga nag-agos paubos, nibalik, / nga nagtaas kanato paingon sa langit. / Apan pinaagi sa kahitas-an sa Imong mga balaang sugo, Kristo among Dios, / panalipini kami pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios ug kaluy-i kami.
Kanon 1. Irmos: Nakadungog ako, O Ginoo, sa Imong tingog, / nga Imong gitawag nga tingog sa usa ka nagasinggit sa kamingawan: / sa dihang nagdalugdog Ka ibabaw sa daghang mga tubig, / nagpamatuod sa Imong Anak, / napuno sa Espiritu nga nagpakita, misinggit siya: / 'Ikaw ang Kristo, ang kinaadman ug gahum sa Dios!'
'Naa bay nakakita,' nagtawag ang heraldo, '/ sa adlaw—nga sa kinaiyahan hayag—nga gihugasan? / Unsaon nako paghugas Kanimo sa tubig, / O kahayag sa Himaya, hulagway sa walay katapusang Amahan? / Ug unsaon nako, nga usa ka dahon sa sagbot, paghikap / sa kalayo sa Imong Pagkadiyosnon? / Kay Ikaw ang Kristo, ang kinaadman ug gahum sa Dios!'
'Gipakita ni Moises ang pagsimba nga giinspirar sa Diyos, / nga napuno kaniya sa dihang nakigkita niya Kanimo: / kay sa dihang nasabtan niya nga Ikaw ang nagasulti gikan sa nagdilaab nga tanom, / dali niyang giliko ang iyang mga mata; / unsaon man nako pagtan-aw Kanimo sa hayag, / o pagbutang sa akong kamot Kanimo? / Kay Ikaw mao si Kristo, ang kinaadman ug gahum sa Dios!"
'Tungod kay adunay rasyonal nga kalag ug ang mahimayaong gasa sa pagpanulti, / Nahadlok ko sa mga butang nga walay kinabuhi: / kay kon bawtismohan tika, ang akong manunukso mao ang / bukid nga nagasiga sa kalayo, / ug ang dagat nga nabahin sa duha, / ug kini nga Jordan nga mibalik ang agos, / kay ikaw ang Kristo, ang kinaadman ug gahum sa Dios!"
Kanon 2. Irmos: Gipahapsay sa kalayo sa mistikal nga panan-awon, / ang propeta, nga nag-awit sa pagbag-o sa mga mortal, / nag-alsa og kusgan nga tingog sa Espiritu, / nagpadayag sa pagkatawo sa Dili Masulti nga Pulong, / Pinaagi Kaniya gipukan ang gahum sa mga magmamando.
O hingpit nga masidlak nga Pulong, gipadala gikan sa Amahan! / Miabot Ka aron wagtangon ang makaguba nga kangitngit sa gabii, / gipang-ugda ang mortal nga sala sa iyang mismong gamot, / ug aron ipagawas uban Kanimo, O Balaan, / pinaagi sa Imong pagbunyag, ang masidlak nga mga anak gikan sa tubig sa Jordan.
Sa pagtan-aw sa labing himayaong Pulong mismo, / ang magbalita misinggit sa hayag ngadto sa binuhat: / 'Siya nga nauna pa kanako nagpakatawo pagkahuman kanako, / misidlak uban sa gahum sa pagka-Diyos, sama nato, / aron laglagon ang atong labing makalilisang nga sala!'
Gidala kita ngadto sa pastulan nga nagahatag kinabuhi mismo, / ang Dios nga Pulong misugod sa pagpangayam, / gisulong ang mga lungib sa mga bitin, / gipukan ang dili masudlan nga mga bungbong / nga mihampak sa tibuok katawhan sa tikod; / pinaagi sa paghigot kaniya, giluwas Niya ang binuhat.
Kanon 1. Irmos: Si Jesus, ang Tinubdan sa kinabuhi, miabot aron masulbad / ang paghukom sa unang Adan, / ug isip Dios, nga wala magkinahanglan og paghinlo, / alang sa mga nahulog gihugas sa Jordan, / diin, pagkahuman Niya pagtapos sa pagdumig, / Iyang gihatag ang kalinaw nga labaw sa tanang pagsabot.
Sa dihang ang dili masukod nga kadaghanon mitigum / aron pagabawtismohan ni Juan, / mitindog siya taliwala kanila ug miingon sa mga anaa: / 'Kinsa, kamo nga mga mapanghimagsik, ang nagtudlo kaninyo / sa paglikay sa umaabot nga kasuko? / Magbunga kamo og angayng bunga alang kang Cristo; / kay karon Siya nagpakita, nagahatag Siya og kalinaw!'
Ang Magtatanum ug ang Magbubuhat, nga nagatindog sa ilang taliwala, / ingon usa sa tanan, ginasusi Niya ang mga kasingkasing, / ug gikuha Niya sa Iyang mga kamot ang panghiniktik alang sa paghinlo, / maalamon Niyang gilain ang mga liso sa unibersal nga gihayan, / ginasunog Niya ang walay bunga, samtang sa mga mabunga / Iya gihatag ang kinabuhi nga walay katapusan.
Kanon 2. Irmos: Gihugasan pag-ayo sa paghinlo sa Espiritu / gikan sa hilo sa ngitngit ug hugaw nga kaaway, / nagsugod na kita sa usa ka tul-id ug bag-ong dalan, / nga nagdala ngadto sa usa ka dili maabot nga kalipay, / nga maabot lamang sa mga nakigkason sa Dios.
Ang Magbubuhat, sa pagtan-aw sa kangitngit sa mga sala, / sa dili maputol nga mga panhigot sa kaniya / nga gihulma Niya sa Iyang mga tudlo, / gialsa Niya ug gibutang sa Iyang abaga, / karon ginahugas Niya siya sa lawom nga tubig / gikan sa karaang kahuya sa kahuyang ni Adan.
Sa pagrespeto, magdali kita nga molingi / ngadto sa putli nga tinubdan sa sapa nga makaluwas, / samtang nagpamalandong sa Pulong, nga ninkarnar gikan sa Walay Sala, / nga nagtanyag sa sudlanan nga makapawala sa kauhaw sa pagka-diyosnon, / nga maloloy-on nga nag-ayo sa kaluyahon sa kalibutan.
Kanon 1. Irmos: Ang Tingog sa Pulong, ang sulo sa Kahayag, / ang bitoon sa kabuntagon—ang Manggagawa sa Adlaw— / nagtawag sa tanang katawhan sa kamingawan: / 'Maghinulsol kamo ug limpyoha daan, / kay ania na, moabot si Kristo, / nga nagluwas sa kalibutan gikan sa pagkaguba!'
Si Kristo, kinsa ang panag-uban—ang panaghiusa sa Pulong / uban sa gipangdawat Niya gikan kanato— / sama sa pagtudlo sa Mibulgar, dili maputol, / nga natawo gikan sa Dios Amahan dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / nga gihulma sa walay-sala nga Birhen, / nga nagluwas sa mga natawo sa yuta gikan sa sayop.
Sa katapusang kalayo, gibunyagan ni Kristo ang mga dili masunuron / ug kadtong dili mosugot kaniya ingon nga Dios, / samtang sa Espiritu iyang ginabag-o pinaagi sa tubig sa grasya / kadtong nakaila sa Iyang Pagka-Dios, / ug galuwas sila gikan sa ilang mga sala.
Kanon 2. Irmos: Ang Amahan, uban sa tingog nga puno sa kalipay, gipadayag / ang Pinalangga, Kinsa Iyang gipawala gikan sa Iyang sabakan: / 'Tinuod,' ingon Niya, 'Kining nagpakita / mao ang Anak nga pareho sa Akong kinaiya, / nagdan-ag sa kahayag, natawo sa kaliwatan sa tawo, / Ang Akong buhing Pulong ug bisan pa—pinaagi sa Iyang probidensya—mortal!'
Sa ikatulong gabii, gikan sa leon sa dagat / ang Propeta, nga nagpuyo sa sulod niini sa katingalahang paagi, / mibutho pag-usab, nagpahayag sa tanan / sa kaluwasan gikan sa bitin, ang mamamatay sa katawhan, / pinaagi sa pagkabanhaw sa katapusang mga adlaw.
Sa pag-abli sa malinaw nga kalibutan sa langit, / nakita sa mistikong manan-aw ang Espiritu nga nagagikan sa Amahan / ug nagpuyo ibabaw sa hingpit nga putli nga Pulong, / nga mibaba sama sa salampati sa dili masukod nga paagi, / ug iyang gihangyo ang kadaghanan nga mangitag dalangpanan sa Ginoo.
Ikaw napakita karong adlawa sa uniberso, / ug ang Imong kahayag, O Ginoo, natikod kanamo, / sa hingpit nga kahibalo sa mga nag-awit sa Imong mga pagdayeg: / 'Miabot Ka, Napakita Ka, / O Dili Masuod nga Kahayag!'
Ikos: Sa Galilea, ang yuta sa mga Hentil, ang yuta sa Zebulon ug ang yuta sa Naptali, / ingon sa giingon sa propeta, misidlak ang dakong kahayag—ang Kristo. / Usa ka hayag nga sinag ang nagpakita taliwala sa kangitngit, / gikan sa Betlehem, o mas tukma, gikan kang Maria, nga nagdan-ag: / ang Ginoo, ang Adlaw sa Pagkamatarong, nagpadala sa Iyang mga sinag ngadto sa tibuok uniberso. / Busa, kamo tanan nga hubad, mga kaliwat ni Adan, / umari, magsul-ob kita tanan kaniya aron mapainit, / kay Siya mao ang tabon sa mga hubad ug kahayag sa mga naa sa kangitngit. / Niabot Ka, Nagpakita Ka, / O Dili Masuod nga Kahayag!
Kanon 1. Irmos: Ang mga matinud-anong batan-on, / nga nagpuyo sa nagdilaab nga hurno, / napreserba nga walay samad sa kusog nga hangin ug sa hamog, / ug sa pag-anhi sa Anghel sa Dios; / busa, samtang gipabasa sila sa taliwala sa kalayo, / nag-awit sila uban ang pagpasalamat: / 'Ikaw ang labing angay dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / bulahan Ikaw!'
Sama sa langit, uban sa kahadlok ug katingala, / ang mga panon sa mga anghel mitindog sa daplin sa Jordan, / nagtan-aw sa katingalahang pagpaubos sa Dios— / giunsa Siya, nga naggunit sa pagkahimo sa langitnong mga tubig, / mitindog sa tubig nga nagbitbit og unod, / ang Dios sa among mga amahan.
Sa kaniadto, ang panganod ug ang dagat / nagpahibalo sa milagro sa banal nga pagbunyag: / pinaagi kanila, ang karaang katawhan, / samtang nagbiyahe, gibunyagan ngadto sa Magbubuhat sa Balaod; / kay ang dagat usa ka simbolo sa tubig, ug ang panganod sa Espiritu; / human namo madawat ang among pagkabalaan pinaagi kanila, nagasinggit kami: / 'Bulahan Ka, O Dios sa among mga amahan!'
Kita tanan, mga matinud-anon, samtang nagpamalandong / kaniya nga gikan kaniya kita nakadawat sa pagkahingpit, / uban sa mga Anghel, walay hunong nga maghimaya / ang Amahan, ang Anak ug ang Espiritu Santo, / kay kini mao ang Trinidad sa mag-usa nga kina-iya nga mga Persona, / apan usa ra ka Dios, nga Gikanan namo gina-awit: / 'Ginoo ug Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon 2. Irmos: Gipaso Niya ang mga ulo sa mga bitin sa usa ka suba / ug gipugngan ang mabangis nga kalayo sa hurno / nga nilunok sa mga matinud-anong batan-on; / ug ang lisod tangtangon nga hamog sa sala / hingpit Niyang gihugas pinaagi sa hamog sa Espiritu.
Ang makalilisang nga kalayo sa Asirya nga nagsimbolo Kanimo, imong gipahunong, giusab ngadto sa hamog; busa karon usab, O Kristo, imong gisul-oban ang tubig, gisunog ang labing dautan nga tinago nga mananap, nga nagadala kanato sa sayop nga agianan nga madulas.
Sa karaang panahon, sa dihang nabahin ang Jordan, / ang katawhan sa Israel mitabok sa uga nga yuta, / nga nagtagna kanimo, O Labing Gamhanan, / kinsa karon dali nga nagdala sa binuhat sa mga agos / padulong sa dili mausab ug labing maayong dalan.
Nasayud kami nga kaniadto gidala Nimo ang delubyo nga naglaglag sa tanan / sa makaluluoy nga paagi alang sa paglaglag sa tanan, / O Ikaw nga nagbuhat sa labing dako ug katingalahang mga buhat; / apan karon, O Kristo, nalunod Nimo ang sala / pinaagi sa Imong kalooy alang sa kaluwasan sa mga mortal.
Kanon 1. Irmos: Ang hurno sa Babilonia, nga nagpagawas og hamog, / nagpadayag og katingalahang misteryo— / nga ang Jordan modawat sa iyang mga tubig sa dili-mortal nga Kalayo / ug maglangkob sa Magbubuhat, nabunyagan sa unod, / Kinsa gipanalanginan sa mga tawo / ug gidayeg hangtod sa kahangturan.
'Ibaliwala ang tanang kahadlok,' miingon ang Manuluwas sa Mangauna, '/ apan tumana Ako, / duola Ako ingon kang Kristo, / kay mao man Ako sa kinaiyahan; / sumaligid sa akong sugo ug bunyagi Ako, Kinsa nanaog, / Kinsa ginadayeg / ug ginadayeg sa walay katapusan!'
Sa pagkadungog sa Bunyag sa mga pulong sa Ginoo, / iyang gipahaba ang kamot nga nagkurog, / apan, sa paghikap sa korona sa ulo sa iyang Magbubuhat, / misinggit siya kang Kadtong gibunyagan: / 'Balaani ako, kay Ikaw ang akong Dios, / nga gipanalanginan / ug gipasidunggan sa walay katapusan!'
Ang pagpadayag sa Trinidad nahitabo sa Jordan, / kay Siya mao ang Labaw-sa-Divino nga Naturalesa. / Ang Amahan nagpahayag: 'Kining ginabunyagan mao ang akong pinalanggang Anak', / samtang ang Espiritu anaa uban Niya nga Kapariho sa Iyahang Kaugalingon, / Kinsa ginadayeg / ug ginadayeg sa walay katapusan.
Kanon 2. Irmos: Ang paglalang nahibal-an sa mga gawasnon, / ug kadtong kaniadto nangitngit karon mga anak sa kahayag; / ang nag-inusarang magmamando sa kangitngit nag-agol. / Karon, pasagdi nga ang tibuok kaniadto kalisud nga panulondon sa mga nasud / panalanginan ang Awtor niini uban sa kadasig.
Ang tulo ka diyosnong mga tawo, nga nababad sa kalayo, / klarong gipadayag ang Labawng Kaugalingon, / nga nagdan-ag sa labing hayag uban sa Trinidadnong Kasantosan; / ug pinaagi sa Ila nga panaghiusa sa mortal nga kinaiyahan, / daw ilang gisunog, sama sa gipangandoy nga hamog, / ang matag malisyosong limbong.
Hinaut nga ang tibuok kinaiyahan sa kalibutan masul-oban og puti, / karon nabangon gikan sa pagkahulog ngadto sa langit, / kay pinaagi sa Pulong, nga pinaagi kaniya napreserbar ang tanang butang, / kini, nga napahapsay sa nag-agos nga mga suba, / nakalingkawas sa karaang mga sala niini, nga nahugasan sa masidlak nga kahayag.
Dili nato awitan ang ika-siyam nga oda, 'Uban sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin:', kondili awitan nato ang pagbalik-balik sa pista:
O akong kalag, dayeg-a / ang labing hataas nga dungog sa langitnong mga puwersa, / ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Ug ang irmos: 'Walay dila nga makadayeg:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Ug ato kantaon ang uban pang balik-balik alang sa matag troparion kausa matag usa.
Kanon 1. Irmos: Walay dila nga makadayeg Kanimo sumala sa angay, / ug bisan ang labing maalamon sa kalibutan naglibog – / unsaon pagdayeg Kanimo, Inahan sa Dios; / apan isip Buotan Kaayo, dawata kini nga saad sa pagkamatinud-anon, / kay nasayud Ka sa among balaan nga gugma, / kay Ikaw ang Manalipod sa mga Kristohanon, / ginadayeg Ka namo.
Dayega, O akong kalag, / Siya nga nangayo og bunyag gikan sa Mibulgar.
Dayeg, O akong kalag, / Kaniya nga miadto aron pagabunyagan sa Jordan.
David, umari sa espiritu ngadto sa mga nagapakabalaan ug kanta: / 'Karon duola sa Dios uban sa pagtuo, pagpakabalaan; / kining panulondon—si Adan sa iyang pagkahulog—nagtuaw, / ug tan-awa, sa pag-abot Niya, gidungog siya sa Ginoo / ug gibanhaw pag-usab ang nawala sa mga tubig sa Jordan!'
Dayeg, O akong kalag, / Kaniya nga gipamatud-an sa tingog sa Amahan.
Dayeg, O akong kalag, / sa Usa sa Trinidad, nga mipanaug sa Iyang ulo / ug midawat sa bunyag.
'Hugasi ninyo ang inyong kaugalingon ug paghinlo,' nagpahayag si Isaias, / 'tangtanga ang inyong dautan sa atubangan sa Ginoo; / kamo nga nangagutom, umadto sa buhing tubig, / kay si Cristo manugsabwag sa tubig sa pagbag-o / sa mga motuyok kaniya sa pagtuo, / ug bunyagan sila sa Espiritu ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.'
Propeta, duola Kanako, / iunat ang imong kamot ug bunyagi ako karon dayon.
Propeta, ania karon ug bunyagi Ako, nga naghandum niini, / kay mianha Ako aron tumanon ang tanang pagkamatarong.
Hinaut nga ang grasya ug ang selyo sa Espiritu magpanalipod kanato, ang matinud-anon: / kay sama sa karaang panahon nga nakalikay ang mga Hudiyo sa kadaut / sa dihang gipahiran og dugo ang mga poste sa pultahan, / ingon usab kining banal nga batyagan sa pagkabanhaw mahimong atong kaluwasan, / ug unya atong masaksihan ang natago nga kahayag sa Trinidad.
Ang unang koro nag-awit sa balik-balik nga bahin sa ikaduhang kanon:
Niining adlawa, ang Ginoo / nag-uyub sa Iyang ulo ilawom sa kamot sa Munaong Magsusulti.
Ug ang irmos: 'O mga katingalahan sa Imong Pagkahimugso, nga milabaw sa pagsabot:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga pagbalik-aw ug irmos. Ug among aawiton ang ubang pagbalik-aw alang sa matag troparion kausa matag usa.
Kanon 2. Irmos: O katingalahan sa Imong pagkahimugso, nga labaw pa sa tanang pagsabot, / Bug-os nga putli nga Nobya, Bulahan nga Inahan! / Tungod kay nakadawat kami og hingpit nga kaluwasan pinaagi Kanimo, / among gihapsay ang among mga kamot ngadto Kanimo uban sa angay nga dungog, ingon among Mabubulig, / naghalad kami og awit sa pagpasalamat ingon usa ka halad.
Niining adlawa gibunyagan ni Juan ang Ginoo / sa mga tubig sa Jordan.
Niining adlawa, ang Ginoo / naglubong sa sala sa tawo sa mga tubig.
Atong makita ang gipadayag kang Moises sa nagdilaab nga tanom nga dili masunog / natuman dinhi subay sa walay sama nga mga balaod, / sa dihang ang Birhen nga nagdala sa kalayo tinuod nga napreserbar, / siya nga nanganak sa Mabubulig—ang nagdala sa kahayag / nga nagpakita sa tubig sa Jordan.
Niining adlawa ang Ginoo nakadawat og pagpamatuod gikan sa kahitas-an, / ang Pinalanggang Anak.
Niining adlawa ang Ginoo / miabot aron balaanon ang kinaiya sa tubig.
Niining adlawa ang Ginoo / midawat sa bunyag sa kamot sa Manggagawa.
Gihirasan Nimo ang mortal nga kinaiyahan sa Espiritu pinaagi sa komunyon, / giangat kini ngadto sa kahingpitan, / human Nimo kini paglimpyo sa putli nga tubig, O Hari nga walay sinugdanan, / ug, human sa pagdaug batok sa hambog nga gahum sa kangitngit, / karon gihatagan Nimo kini sa kinabuhi nga walay katapusan.
Unya ang duha ka koro, nga magkahiusa, mag-awit sa unang balik-balik sa pista ug sa irmos: 'Walay dila nga makadayeg:'
Unya ang refren sa ikaduhang kanon ug ang irmos: 'O katingalahan sa Imong Pagkahimugso nga milabaw sa hunahuna:' Ug usa ka pagyuko.
Ang Manluluwas napakita – grasya ug kamatuoran sa mga tubig sa Jordan, / ug gipahayag ang mga natulog sa kangitngit ug landong. / Kay ang dili maabot nga Kahayag miabot ug napakita. (3)
Ingon Siga gikan sa Siga, si Kristo among Manluluwas, ang Dios nga napadayag, misidlak sa kalibutan. / Sinasimba Siya, O katawhan!
Unsaon man namo, O Ginoo, pagpasidungog Kanimo, ingon nga angay? / Kay Ikaw, O Kristo, / gibag-o Nimo kami tanan sa tubig.
Ikaw, nga nabunyagan sa Jordan, among Manluluwas, / ginasanto ang mga tubig niini, / nga midawat sa pagbutang sa kamot sa usa ka sulugoon / ug nag-ayo sa mga kasakit sa kalibutan. / Dako kaayo ang misteryo sa Imong pagdumala! / Mahigugmaon sa katawhan, himaya kanimo!
Ang Tinuod nga Kahayag mitungha, / ug nagahatag og kahayag sa tanan. / Si Kristo nabunyagan uban kanato, / Siya nga labaw pa sa tanang pagkabalaan. / Nagpadala Siya og pagkabalaan sa tubig, / ug kini nahimong pagkabalaan sa mga kalag. / Usa ka yutang pagpadayag – / apan masabtan sa hunahuna bisan pa sa kahitas-an sa langit. / Pinaagi sa pagligo moabot ang kaluwasan, ug pinaagi sa tubig moabot ang Espiritu. / Pinaagi sa paglubong natuman / ang atong pagsaka ngadto sa Dios. / Katingalahan ang Imong mga buhat, O Ginoo! Himaya kanimo!
Siya nga nagpanapton sa kalangitan og mga panganod, / gipanapton karong adlawa sa mga tubig sa Jordan, / ug pinaagi sa angay nga paghinlo gitangtang / ang sala nga nagpabayat sa kalibutan. / Ug ang Bugtong Anak sa Labawng Amahan / nakadawat og pagpamatuod gikan sa kahitas-an gikan sa Espiritu nga pareho kaniya sa kina-iya. / Magsinggit kita kaniya: / 'Ikaw nga nagpakita ug nagluwas kanamo, / Kristo nga among Dios, himaya kanimo!'
Gloria, Tono 6, Anatoliyo: Ikaw, O Manluluwas, gisul-oban sa mga tubig sa Jordan, / Gisul-oban sa kahayag sama sa bisti, / ug gipanaug ang Imong ulo sa atubangan sa Mangauna, / Ikaw nga gisukod ang kalangitan sa usa ka dakop, / aron imo nga balikon ang kalibutan gikan sa sayop / ug luwason ang among mga kalag.
Ug karon, Tono 2, sa samang awtor: Niining adlawa miadto si Kristo sa Jordan aron bawtismohan, / niining adlawa gitandog ni Juan ang ulo sa Ginoo. / Ang mga langitnong gahum nangahadlok sa kahingawa, sa pagtan-aw sa katingalahang misteryo. / Nakita kini sa dagat ug nilayas; / ang Jordan, sa pagkakita niini, nibalik. / Kita, nga nahayag na, nagasinggit: / 'Gloria sa Dios nga nagpakita, / ug nakita dinhi sa yuta, / ug nga naghayag sa kalibutan!'
Ang Dakong Doxolohiya.
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, nga midawat sa pagbunyag sa Jordan kang Juan alang sa atong kaluwasan, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga santo, magmaloloy-on kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
Bersikulo 1: Sa dihang ang Israel migawas gikan sa Ehipto, / ang balay ni Jacob gikan sa usa ka langyaw nga katawhan. Salmo 113:1
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Ang Juda nahimong iyang santuwaryo, / ang Israel iyang panulondon. Salmo 113:2
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 3: Nakita sa dagat ug nilayas, / ang Jordan mibalik. Salmo 113:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 4: Ngano, dagat, nga ikaw milayas, / ug ngano, Jordan, nga ikaw nibalik? Salmo 113:5
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 1: Nalipay ako nga maminaw ang Ginoo / sa tingog sa akong pag-ampo. Salmo 114:1
Ligtas kami, O Anak sa Dios, nga nabunyagan sa Jordan, / kami nga nag-awit kanimo: Alleluia.
Bersikulo 2: Kay gipaling Niya ang Iyang dalunggan kanako, / ug tawgon ko Siya sa tanang adlaw sa akong kinabuhi. Salmo 114:2
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nabunyagan sa Jordan, / samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Bersikulo 3: Ang kasakit sa kamatayon mipalibot kanako; ang mga kalisdanan sa lubnganan misakop kanako; / Nakasinati ko og kasubo ug kaguol, ug mitawag ko sa ngalan sa Ginoo. Salmo 114:3–4a
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nabunyagan sa Jordan, / kami nga nag-awit kanimo: Alleluia.
Bersikulo 4: Ang Ginoo maloloy-on ug matarong, / ug ang among Dios puno sa grasya. Salmo 114:5
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nabunyagan sa Jordan, / samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Pasalamati ang Ginoo, kay maayo Siya, / kay ang Iyang kalooy magpabilin hangtod sa kahangturan! Salmo 117:1
Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo, / napadayag ang pagsimba sa Trinidad: / kay ang tingog sa Amahan nagpamatuod kanimo, / nga nagtawag kanimo nga Iyang pinalanggang Anak, / ug ang Espiritu, sa porma sa usa ka salampati, / nagpamatuod sa kamatuoran sa Iyang mga pulong. / O Kristo, Dios nga nagpakita / ug naghayag sa kalibutan, himaya kanimo!
Bersikulo 2: Sulti sa balay ni Israel, / nga maayo Siya, nga ang Iyang kalooy magpabilin hangtod sa kahangturan. Salmo 117:2
Troparion: Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo:
Bersikulo 3: Pasabta ang panimalay ni Aaron, / nga maayo Siya, nga ang Iyang kalooy magpabilin hangtod sa kahangturan. Salmo 117:3
Troparion: Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo:
Bersikulo 4: Sugo sa tanan nga nagahadlok sa Ginoo, / nga Siya maayo, nga ang Iyang kalooy magpabilin hangtod sa kahangturan.
Salmo 117:4
Troparion: Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo:
Bulahan Siya nga moanha sa ngalan sa Ginoo; / gipanalanginan ka namo gikan sa balay sa Ginoo; / ang Dios mao ang Ginoo, ug Siya nagpakita kanamo! Salmo 117:26–27a
Sa Imong pagbunyag sa Jordan, O Ginoo, / napadayag ang pagsimba sa Trinidad: / kay ang tingog sa Amahan nagpamatuod kanimo, / nga nagtawag kanimo nga Iyang pinalanggang Anak, / ug ang Espiritu, sa porma sa usa ka salampati, / nagpamatuod sa kasaligan sa Iyang mga pulong. / Kristo Dios, nga nagpakita / ug naghayag sa kalibutan, himaya kanimo!
Niining adlawa gipadayag Ka sa uniberso, / ug ang Imong kahayag, O Ginoo, gipamutang kanamo, / nga nag-awit kanimo sa hingpit nga kahibalo: / 'Miabot Ka, nagpakita Ka, / O Dili Masuod nga Kahayag!'
Bisan pa daghan kaninyo ang nabunyagan kang Kristo, / kamo tanan gisul-oban kang Kristo. Alleluia. (3)
Bulahan Siya nga moabot sa ngalan sa Ginoo, / Ang Dios mao ang Ginoo, ug Siya nagpakita kanato.
Bersikulo: Pasalamati ang Ginoo, kay maayo Siya, / kay ang Iyang kalooy magpabilin hangtod sa kahangturan. Salmo 117:26a, 27a, 1
Akong anak nga si Tito, ang grasya sa Dios napakita, nagdala ug kaluwasan sa tanang tawo, nagtudlo kanato sa pagsalikway sa pagka-walay Dios ug sa mga kahiligon sa kalibutan, ug sa pagpuyo nga may pagpugong sa kaugalingon, matarong, ug matinud-anon sa Dios karong karon nga panahon, samtang nagpaabot kita sa bulahan nga paglaum ug sa pagpadayag sa himaya sa atong Dios ug Manluluwas, si Jesu-Cristo, nga Iyang gihatag ang Iyang kaugalingon alang kanato aron kita matubos gikan sa tanang pagsalikway sa balaod ug aron limpyohan alang Kaniya ang usa ka katawhan nga Iyang kaugalingong panag-iya, nga masigasig sa pagbuhat sa maayong mga buhat. Apan sa pagpadayag sa pagkamaayo ug gugma sa Dios nga atong Manluluwas, giluwasan kita Niya—dili tungod sa bisan unsang matarong nga buhat nga atong gihimo, kondili sumala sa Iyang kalooy—pinaagi sa pagligo sa pagkabanhaw ug pagbag-o pinaagi sa Espiritu Santo, nga Iyang gipangbubo kanato nga daghan pinaagi ni Jesu-Cristo, ang atong Manluluwas, aron, sa pagkahatag kanato og pagkamatarong pinaagi sa Iyang grasya, kita mahimong mga manununod sa paglaum sa kinabuhi nga walay katapusan.
Pagbasa 302A: Tito 2:11–14; 3:4–7
Bersikulo: Ihalad sa Ginoo, O mga anak sa Dios, ihalad sa Ginoo ang mga batang karnero.
Bersikulo: Ang tingog sa Ginoo anaa sa ibabaw sa mga tubig; ang Dios sa himaya nagdalugdog; ang Ginoo anaa sa daghang tubig. Salmo 28:1, 3
Niadtong panahona, miadto si Jesus gikan sa Galilea paingon sa Jordan aron pagabawtismohan ni Juan. Apan gisulayan ni Juan nga pugngan Siya, nga nagaingon, 'Ako pa unta ang pagabawtismohan Nimo, ug kamo pa man ang moanhi kanako?' Apan mitubag kaniya si Jesus, 'Pasagdi lang karon; kay ang ingon niini angay buhaton aron natuman nato ang tanang pagkamatarung.' Unya gitugotan siya ni Juan nga mabunyagan. Ug sa diha nga nabunyagan na si Jesus, misaka Siya gikan sa tubig; ug ania kining langit nabuksan kaniya, ug nakita niya ang Espiritu sa Dios nga nanaug sama sa salampati ug mipahulay ibabaw kaniya. Ug ania kining tingog gikan sa langit miingon, 'Kini ang akong minahal nga Anak, nga kaniya ako nalipay!'
Mateo 3:13–17
O akong kalag, dayeg-a / ang labing hataas nga dungog sa langitnong mga puwersa, / ang Labing Balaan nga Birhen, ang Inahan sa Dios.
Irmos, tono 2: Walay dila nga makadayeg Kanimo sumala sa angay, / ug bisan ang labing maalamon nga hunahuna sa kalibutan naglibog—unsaon pag-awit sa Imong mga dayeg, O Inahan sa Dios; / apan isip Buotan Kaayo, dawata kini nga saad sa pagkamatinud-anon, / kay nasayud Ka sa among paghigugma sa Diyos, / kay Ikaw ang Manalipod sa mga Kristohanon; ginadayeg Ka namo.
Ug hangtod sa Komunyon.
Ang grasya sa Dios napakita, nagdala og kaluwasan sa tanang tawo. Aleluya. (3) Tito 2:11
Ang Pulong, walay utlanan ug labaw sa tanan / Nagbitbit sa langitnong mga trono uban sa himaya / Gidawat sa mga bukton ni Simeon, samtang siya misinggit: / 'Karon pasagdi ako nga mohawa sa kalinaw, O Manluluwas, sumala sa Imong pulong, / Ang kaluwasan ug kalipay sa mga matinud-anon!' (2)
Sa pagtan-aw kanimo nga usa ka bata, / O Pulong, nga gipanganak sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / ang katingalahang Simeon misinggit: / 'Nagakurog ug nahadlok ko sa pag-ampod kanimo sa akong mga kamot, O Ginoo, / apan tugoti ang imong alagad nga molakaw—kay kini ang akong gipangita— / karon sa kalinaw, O Ikaw nga Maloloy-on!'
Karon, ablihi ang mga ganghaan sa langit: / ang Dios-Pulong, nga gipanganak sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / natawo gikan sa Birhen, nga nagpaka-tawo, / nga nagtinguha, isip Maayo, nga tawgon ang mortal nga kinaiyahan ngadto Kaniya / ug ipahimutang kini sa tuo sa Amahan.
Niining adlawa, ang Balaang Inahan / ug ang Labing Halangdon sa mga santuwaryo / misulod sa santuwaryo, nagpadayag sa kalibutan / sa Magbubuhat sa kalibutan ug sa Magahatag sa Balaod. / Ug, sa pagkuha kaniya sa iyang mga bukton, ang tigulang Simeon / malipayong misinggit: / 'Karon, tugoti na ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / kay nakita ko Ka, O Manluluwas sa among mga kalag!'
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Niining adlawa ang Manluluwas, isip usa ka bata, gidala sa Templo sa Ginoo, ug sa iyang tigulang nga mga kamot gidawat siya sa tigulang.
Stich: Karon, O Ginoo, tugoti ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / sumala sa imong pulong. Lucas 2:29
Ang uling, nga kaniadto gipakita / kang balaan nga Isaias – si Kristo – / karon gihatag sa tigulang / pinaagi sa mga kamot sa Inahan sa Dios, sama sa plier.
Bersikulo: Usa ka suga alang sa pagpadayag ngadto sa mga Hentil / ug himaya sa imong katawhan, Israel. Lucas 2:32
Sa kahadlok ug kalipay, / samtang gihuptan niya ang Ginoo sa iyang mga bukton, / nag-ampo si Simeon sa kaluwasan gikan niining kalibutanong kinabuhi, / nag-awit sa mga pagdayeg sa Inahan sa Dios.
'Dawat-a, O Simeon,' / – miingon ang Labing Balaan, – / 'sa imong mga bukton ingon usa ka bata / ang Ginoo sa himaya ug kalinaw, ang atong Manluluwas!'
Maglipay ka, O Birhen nga Inahan sa Dios nga napuno sa grasya, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo nga among Dios, / nga naghatag og kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Maglipay usab ka, O matarong nga tigulang, / nga gidawat sa imong mga bukton ang Manluluwas sa among mga kalag, / nga naghatag kanamo sa pagkabanhaw.
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
Sultihi kami, Simeon, / Kinsa ang imong gihuptan sa imong mga bukton sa Templo ug imong gipanalanginan? / Kanino ka nag-awit ug nagtuaw: / 'Karon ako gipahawa na, kay nakita ko ang akong Manluluwas!' / – 'Siya natawo gikan sa Birhen, / Siya ang Dios nga Pulong gikan sa Dios, / nga nahimong unod alang kanato ug nagluwas sa katawhan!' / Sambahon nato Siya! (3)
Dawata sa imong mga bukton, Simeon, ang Magbubuhat sa Balaod, / Kinsa gatan-aw ni Moises sa kangitngit sa Bukid Sinai, / Kinsa nahimong usa ka Bata ug mosunod sa Balaod. / Siya mao ang Nagsulti pinaagi sa Balaod, / Siya mao ang Gitagna sa mga propeta, / Kinsa nahimong unod tungod kanato ug nagluwas sa katawhan. / Simbaha Siya! (3)
Kita usab, uban sa mga himno nga giinspirar sa Diyos, / dawata nato si Kristo ug madawat Siya, / kinsa ang kaluwasan nakita ni Simeon. / Gikan kaniya gipahayag ni David, / Siya mao ang misulti pinaagi sa mga propeta, / kinsa nahimong unod alang kanato ug misulti pinaagi sa Balaod. / Simbaha Siya! (2)
Ibukas unta karon ang mga pultahan sa langit, / kay ang Walay Katapusan nga Pulong sa Amahan, / nga nagpaila sa usa ka sinugdanan sa panahon / nga wala gayud kawala sa Iyang Pagka-Diyosnon, / boluntaryong gidala sa Templo, ingon usa ka bata nga upat ka pulo ka adlaw pa lang, / sa Birhen nga Inahan, / ug gidawat sa tigulang Siya sa iyang mga bukton, / 'Pahawaa ako,' iyang gisigaw, sama sa ulipon sa iyang Ginoo – / 'kay nakita sa akong mga mata ang imong kaluwasan!' / Ikaw nga miabot sa kalibutan aron luwason ang katawhan, / O Ginoo, himaya kanimo!
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Miingon ang Ginoo kang Moises sa adlaw nga gidala Niya ang mga Israelita gikan sa yuta sa Ehipto, nga: 'Ihalad kanako ang tanang panganay—ang unang natawo, ang unang mibukas sa sabakan—sa taliwala sa mga Israelita, sa tawo ug sa hayop.' Ug miingon si Moises sa katawoan: 'Hinumdumi kining adlawa nga kamo migawas gikan sa Ehipto, gikan sa balay sa pagkaulipon, kay gidala kamo sa Ginoo nga inyong Dios gikan didto pinaagi sa gamhanang kamot. Ug inyong tumanon kining balaod. Sa dihang dad-on kamo sa Ginoo inyong Dios sa yuta sa mga Cananeo, ingon sa Iyang gisaad kaninyo ug sa inyong mga amahan, ug ihatag kini kaninyo, inyong itugyan sa Ginoo ang tanang lalaki nga unang natawo gikan sa sabakan. Kung pagkahuman niini mangutana ang imong anak kanimo, nga moingon, 'Unsa kini?', unya isulti nimo kaniya nga gidala kita sa Ginoo gikan sa yuta sa Ehipto, gikan sa balay sa pagkaulipon, pinaagi sa gamhanang kamot. Apan sa dihang gipatig-a ni Paraon ang iyang kasingkasing ug wala mosugot nga pasagdan kami, gipatay sa Ginoo ang tanang panganay sa yuta sa Ehipto, gikan sa panganay sa tawo hangtod sa panganay sa mga hayop; mao nga nagahalad ako sa Ginoo sa matag lalaki nga unang natawo, ug gipangbayran ang matag panganay sa akong mga anak nga lalaki; ug kini mahimong timailhan sa imong bukton ug handumanan sa atubangan sa imong mga mata; kay mao kini ang giingon sa Ginoo nga Labaw sa Tanan: 'Ihatag ninyo kanako ang panganay sa inyong mga anak nga lalaki.' Ug mahitabo nga ang matag babaye nga manganak og lalaki nga bata, ipatuli siya sa ikawalong adlaw; ug ang iyang asawa dili mosulod sa balaan nga puloy-anan sa Dios ngadto sa pari sulod sa katorse ka adlaw, hangtod matuman ang mga adlaw sa iyang paghinlo . Pagkahuman niini, magdala siya og usa ka tuig nga karnero nga walay kapintasan, ingon nga halad nga gisunog, ug usa ka batan-ong salampati o tukak ingon nga halad-sa-sala, ngadto sa pari sa ganghaan sa Toldang Pamatasan; o, imbis niini, mahimo siyang magdala og duha ka batan-ong salampati o duha ka tukak, ug ang pari maghimo og halad-panghimakas alang kaniya; kay kini gihatag kanako ingon usa ka halad gikan sa tanang anak sa Israel: ug ako gikuha kini ug gipahinungod kanako imbis sa panganay sa Ehipto sa adlaw nga ako mipatay sa matag panganay sa yuta sa Ehipto, gikan sa tawo hangtod sa hayop,' ingon sa Ginoo nga Labing Halangdon, ang Balaan sa Israel.
Ex 12:51; 13:1–3, 10–12, 14–16; 22:28; Lev 12:2–4, 6, 8; Num 8:16–17
Sa tuig nga namatay si Haring Uzias, nakita nako ang Ginoo nga naglingkod sa trono, hataas ug labaw; ug ang tibuok balay napuno sa himaya sa Iyang presensya. Ug ang mga serapim nagtindog sa palibot Niya: ang matag-usa adunay unom ka pako; sa duha nila ka pako gitabonan nila ang ilang nawong, sa duha ka pako gitabonan nila ang ilang mga tiil, ug sa duha ka pako molupad sila. Ug nag-awhag sila sa usag usa, nga nagaingon, 'Balaan, balaan, balaan ang Ginoo sa mga hukbo! Ang tibuok yuta napuno sa Iyang himaya!' Ug ang pultahan sa ganghaan nangurog sa kusog sa ilang mga pag-awhag, ug ang balay napuno sa aso. Ug miingon ako, 'Ala-ala sa akoa! Kay ako guba! Kay ako usa ka tawo nga may hugaw nga mga ngabil, ug nagpuyo ako taliwala sa katawhan nga hugaw ang mga ngabil; apan nakita sa akong mga mata ang Hari, ang Ginoo sa mga kasundalohan!' Unya usa sa mga serapim ang gipadala kanako; nagkupot siya og nagdilaab nga uling sa iyang kamot, nga iyang gikuha sa plaskete gikan sa halaran; ug gitapakan niya kini sa akong baba ug miingon, 'Tan-awa, kini nakatandog sa imong mga ngabil; ang imong kadautan gikuha na, ug ang imong mga sala napasaylo na.' Ug nadungog nako ang tingog sa Ginoo nga miingon, 'Kinsa akong ipadala? Ug kinsa ang moadto alang niining katawhana?' Ug mitubag ako, 'Ani-a ako; padalha ako!' Ug miingon Siya, 'Adto ka ug sultihi kining katawhana: "Makarungog kamo sa inyong mga dalunggan apan dili kamo makasabot, ug motan-aw kamo sa inyong mga mata apan dili kamo makakita. Kay ang kasingkasing niining katawhana nangatig-a; ang ilang mga dalunggan lisod madungog, ug gitabonan nila ang ilang mga mata, aron dili sila makakita sa ilang mga mata, ni makadungog sa ilang mga dalunggan, ni makasabot sa ilang kasingkasing, ug mobalik—aron ako sila pag-ayoon.' Ug miingon ako, 'Hangtud kanus-a, Ginoo?' Miingon siya, 'Hangtud nga ang mga siyudad mahimong bungkag, nga walay nagpuyo niini, ug ang mga balay, nga walay tawo, ug ang yuta nga gisakop mahimong bungkag. Ug pagkahuman niini, kuhaon sa Dios ang katawhan, ug ang mga nabilin sa yuta madaghan.'
Isaias 6:1–12
Tan-awa, ang Ginoo naglingkod sa usa ka hayag nga panganod ug moanha sa Ehipto. Ug ang mga dios-diosan nga hinimo sa tawo sa Ehipto mangurog sa iyang presensya, ug ang ilang mga kasingkasing matunaw sa sulod nila. Ang ilang espiritu mahimong mapahiya sa ilang sulod; akong himuon nga walay pulos ang ilang tambag, ug akong itugyan ang Ehipto sa kamot sa malupit nga mga magmamando: ingon niini ang Ginoo sa mga hukbo. Ang mga Ehipsiyo moinom sa tubig sa daplin sa dagat, apan ang suba mamala ug mamatay. Ingon niini ang Ginoo: 'Ain na kaha karon ang inyong mga maalamon? Pasultihi sila kaninyo ug ipahibalo nila kaninyo unsay gisugo sa Ginoo sa mga panon mahitungod sa Ehipto. Niadtong adlawa ang mga Ehipsiyo mahimong sama sa mga babaye, sa kahadlok ug pag-uyog sa kamot sa Ginoo sa mga panon, nga Iyang ipahimutang ibabaw kanila. Ug adunay halaran sa Ginoo sa yuta sa mga Ehipsiyo, ug usa ka handumanan sa Ginoo sa utlanan niini. Ug kini mahimong usa ka timaan sa Ginoo hangtod sa kahangturan sa yuta sa Ehipto; kay sila mosinggit ngadto sa Ginoo, ug Siya magpadala kanila og Manluluwas nga mopaluwas kanila. Ug mailhan sa mga Ehipsio ang Ginoo; ug mailhan sa mga Ehipsio ang Ginoo niadtong adlawa, ug magahalad sila og halad-sunog ug halad, ug magsaad sila og mga saad sa Ginoo, ug tumanon kini.
Isaias 19:1, 3–5, 12, 16, 19–21
Ang Puno sa mga adlaw, / nga kaniadto sa karaang panahon gihatag ang Balaod kang Moises sa Bukid Sinai, / karon makita nga usa ka Bata; / ug sa pagtuman sa Balaod, ingon nga Magbubuhat sa Balaod, / gidala sa templo sumala sa Balaod / ug gisalig sa anciano. / Gikuptan Siya sa iyang mga bukton, ang Balaan nga Simeon, / sa dihang nakita niyang natuman na ang iyang kaugalingong pagbulag gikan sa mga gapos sa unod, / misinggit siya uban sa kalipay: / 'Nakita sa akong mga mata ang misteryo, nga gitago sukad pa sa karaang mga panahon, / ug gipadayag karon sa katapusang mga adlaw— / ang kahayag nga nagwagtang sa kangitngit nga kabuang sa mga dili motuo nga pagano / ug ang himaya sa bag-ong napiling Israel. / Busa, luwasa ang Imong alagad gikan sa mga gapus sa unod / ngadto sa dili malaglag, katingalahang ug walay katapusang kinabuhi, / nga naghatag og dakong kaluoy sa kalibutan!"
Siya nga sa karaang panahon nagtudlo sa Balaod kang Moises sa Bukid Sinai / karong adlawa Siya mismo nagtuman sa mga sugo sa Balaod, / nahimong sama kanato pinaagi sa kalooy alang kanato. / Karon ang putli nga Dios, isip Balaang Bata, / pagkahuman Niya ablihan ang labing putli nga sabakan, / gihalad Niya ang Iyang kaugalingon, isip Dios, / nagluwas kanato gikan sa sumpa sa Balaod / ug nagpasiga sa atong mga kalag.
Karon nga nadawat na niya sa yuta sa iyang kaugalingong mga kamot ang Usa nga ginaampo sa kahadlok sa mga langitnong puwersa, gipahayag ni Simeon ang panaghiusa sa Dios sa katawhan. / Ug, sa pagkakita sa Langitnong Dios nga usa ka tawo, / sa dihang siya mibulag sa mga nagpuyo sa yuta, siya misinggit uban sa kalipay: / 'Kaniya nga nagpadayag sa dili mapalong nga kahayag sa mga anaa sa kangitngit, / O Ginoo, himayaa Ikaw!'
Niining adlawa, gidawat ni Simeon sa iyang mga bukton ang Ginoo sa Himaya, / Kinsa kaniadto gitan-aw ni Moises sa kangitngit, / sa dihang gihatag Niya kaniya ang mga lapida sa Bukid Sinai. / Siya mao ang misulti pinaagi sa mga propeta ug mao ang Magbubuhat sa Balaod. / Siya mao ang gihisgutan ni David—makalilisang sa tanan, / apan adunay dakô ug daghang kaluoy.
Ang Balaang Birhen / gidala Siya sa santuwaryo ngadto sa pari, / samtang si Simeon, nga gipahaba ang mga bukton, gidawat Siya uban sa kalipay ug misinggit: / 'Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga molakaw / sa kalinaw, sumala sa imong pulong!'
Ang Magbubuhat sa langit ug yuta / gikuptan sa mga bukton / sa balaan nga tigulang nga si Simeon niining adlawa, / ug tan-awa, iyang gipahayag pinaagi sa Espiritu Santo: / 'Karon ako gipahawa na, / kay nakita ko ang akong Manluluwas!'
Niining adlawa, ang tigulang nga si Simeon / misulod sa Templo, ang iyang espiritu nagalipay, / aron yakpon Siya nga naghatag sa Balaod kang Moises ug nga nagtuman sa Balaod. / Usa, sa kangitngit ug sa dili klarong tingog, giisip nga takus makakita sa Dios, / ug uban sa tabon sa iyang nawong / iyang gisaway ang walay pagtuo nga kasingkasing sa mga Hudiyo. / Ang usa pa, bisan pa niana, gidala sa iyang mga bukton ang Nakahimong Tawo, ang Walay Katapusan nga Pulong sa Amahan / ug gipadayag ang Kahayag ngadto sa mga nasud: ang Krus ug ang Pagkabanhaw. / Ug si Ana mitungha isip usa ka propetesa, / nagpahayag sa Manluluwas ug Manubos sa Israel. / Busa, atong pagtuaw ngadto Niya: 'Kristo among Dios, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, kaluy-i kami!'
Niining adlawa, ang balaan nga Inahan / ug ang labing halangdon sa mga santuwaryo / nagpakita sa santuwaryo, nagpadayag sa kalibutan sa Magbubuhat sa kalibutan / ug sa Tagahatag sa Balaod. / Ug sa dihang gidawat siya sa mga bukton sa tigulang nga si Simeon, / misinggit siya uban sa kalipay: / 'Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / kay nakita ko Ka, O Manluluwas sa among mga kalag!']
Susihá ang mga Kasulatan, / ingon sa gisulti ni Kristo nga atong Dios sa mga Ebanghelyo, / kay niini makaplagan nato / nga Siya natawo ug giputos sa lampin, / gitagad ug gipakaon sa gatas, / gilingi ug gihuptan ni Simeon: / dili sa damgo o ingon usa ka hulagway, kondili tinuod nga gipadayag sa kalibutan. / Busa, atong tawagon Siya: / 'Ebang Dios, himaya kanimo!'
Kinsa sa karaang mga panahon nahimong usa ka Bata sa unod, / gidala sa Templo sa Birhen nga Inahan, / pagtuman sa sugo sa Iyang kaugalingong Balaod. / Sa pagkuha Niya sa iyang mga bukton, gipahayag ni Simeon: / 'Karon, O Ginoo, tugoti ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / sumala sa imong pulong, / kay nakita sa akong mga mata ang imong kaluwasan, O Ginoo!'
Palamuti, O Siyon, ang imong kwarto sa nobya / ug dawata ang Hari—si Kristo. / Pagpangumusta kang Maria—ang Langitnong Pultahan, / kay siya mitungha ingon Trono sa mga Kerubin, / siya naggunit sa Hari sa Himaya. / Ang Birhen mitungha ingon panganod sa kahayag, / nagbitbit sa Iyang mga bukton ang Anak, / nga natawo sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon. / Gikuptan Siya sa iyang mga bukton, / Gipahayag ni Simeon sa mga nasud / nga Siya mao ang Ginoo sa kinabuhi ug kamatayon / ug ang Manluluwas sa kalibutan.
Bersikulo: Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga makahawa sa kalinaw, / sumala sa imong pulong. Lucas 2:29
Kinsa misidlak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / ug niining katapusang mga adlaw gikan sa sabakan sa usa ka birhen, / Kinsa ang nagtukod sa Balaod sa Bukid Sinai / ug nagsunod sa sugo sa Balaod, / ang Inahan, nga wala pa mailhi ang bana, nagdala Kaniya sa Templo, / gipresentar Niya sa tigulang nga pari ug matarong nga tawo, / nga nakadawat og pahibalo nga makakita siya kang Kristo ang Ginoo. / Gikuptan Siya sa iyang mga bukton, / Nalipay si Simeon, ug misinggit: / 'Siya mao ang Dios, sama sa pagkab-ot sa Amahan, / ug Manuluwas sa atong mga kalag!'
Bersikulo: Usa ka suga aron ipadayag ang dalan sa mga Hentil / ug ang himaya sa imong katawhan, Israel. Lucas 2:32
Gidala sa mga karwahe sa mga Kerubin / ug gidayeg sa mga kanta sa mga Serapim, / Siya nga nagtukod sa Balaod ug nagatuman sa mga sugo sa Balaod, / gihuptan sa mga bukton sa Theotokos nga si Maria, / gikan kaniya Siya gihulma nga walay mantsa sa kaminyoon, / ug gibutang sa mga kamot sa tigulang nga pari. / Ug siya, nga nagbitbit sa Kinabuhi, nangayo / og kagawasan gikan sa kinabuhi sa yuta, nga nagasinggit: / 'Ginoo, tugoti na ako karon nga moadto ug mosulti kang Adan / nga nakita ko ang Walay-kausaban nga Bata, / ang Walay-katapusan nga Dios ug Manluluwas sa kalibutan!'
Gidala sa mga Kerubin / ug gidayeg sa mga Serapim, / gidala karong adlawa sa Banal nga Santuaryo sumala sa Balaod, / samtang Siya naglingkod sa mga kamot sa tigulang / ug midawat og mga halad gikan kang Jose, ingon nga angay sa Dios: / usa ka pares sa mga salampati – ang walay-salâ nga Simbahan / ug ang katawhan nga bag-ong gipili gikan sa mga Hentil, / ug duha ka batan-ong salampati / – ingon nga Magtukod sa Daang ug Bag-ong Tugon. / Si Simeon, sa pagkakita sa katumanan sa propesiya nga gihimo kaniya, / nagpanalangin sa Birhen, ang Inahan sa Dios, si Maria, / gipahayag ang mga pag-antos sa Natawo kaniya, / ug nangayo kaniya og kaluwasan, nga nagasinggit: / 'Karon, Ginoo, tugoti na ako nga mohawa, / sumala sa imong gipahayag kanako: / kay nakita ko Ka, ang Walay Katapusan nga Kahayag, / ang Manluluwas ug Ginoo / sa katawhan nga nagbitbit sa ngalan ni Cristo!'
Maglipay ka, O bulahan nga Birhen Inahan sa Dios, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo nga among Dios, / nga naghatag kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Maglipay usab ka, O matarong nga tigulang, / nga nagkuyog sa Manluluwas sa among mga kalag, / nga naghatag kanamo sa pagkabanhaw. (3)
Malipay ka, O Birhen Inahan sa Dios nga napuno sa grasya, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo nga among Dios, / nga naghatag og kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Malipay usab ka, O matarong nga tigulang, / nga gidawat sa imong mga bukton ang Manluluwas sa among mga kalag, / nga naghatag kanamo sa pagkabanhaw. (3)
Pasagdi nga ang Koro sa mga Anghel mamangha niining katingalahan, / samtang kita nga mga mortal magtaas sa atong mga tingog sa kanta, / sa pagtan-aw sa dili masukod nga kalooy sa Dios: / Kay Siya nga sa Iyang atubangan ang langitnong mga gahum mangurog / karon gidawat sa yakap sa tigulang nga mga kamot, / – Siya nga nagahigugma sa katawhan!
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Siya nga nagpuyo sa walay katapusan uban sa Amahan sa balaan nga trono, / mibaba sa yuta, natawo gikan sa Birhen ug nahimong usa ka Bata, / dili napugos sa panahon pinaagi sa Iyang kaugalingong kinaiyahan. / Si Simeon, gikuptan Siya sa iyang mga bukton, malipayon nga gipahayag: / 'Karon, O Ikaw nga Maloloy-on, tugoti ang Imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / kay nalipay kaayo Siya!'
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Gidayeg ka namo, Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, ug gihatagan namo og dungog ang Imong Labing Balaan nga Inahan, pinaagi kaniya karon gidala Ka sa templo sa Ginoo, aron matuman ang Balaod.
1 Koros: Ang akong kasingkasing nagbubo og pulong sa panalangin. 2 Ipahibalo nako sa Hari ang akong mga buhat. 1 Ang akong dila mao ang panaklong sa manunulat. 2 Nag-usbong sa katahum taliwala sa mga anak sa tawo! 1 Isul-ob ang Imong espada sa Imong hawak, O Gamhanan. 2 Pakusgi, usbong, ug maghari. 1 Tungod sa kamatuoran, pagkamaisug ug pagkamatarong. 2 Gihigugma nimo ang pagkamatarong ug gikaligtaan nimo ang kadautan. 1 Paminawa, O anak nga babaye, tan-awa, ug ipaling ang imong dalunggan. 2 Ug kalimti ang imong katawhan ug ang balay sa imong amahan. 1 Kay gihandom sa Hari ang imong kaanyag. 2 Kay Siya mao ang imong Ginoo; ug magsimba ka kaniya. 1 Ang mga manggaranon sa katawhan mangita sa imong pabor. 2 Ang Ginoo naa sa Iyang balaan nga templo; ang trono sa Ginoo naa sa langit. 1 Ang imong mga prosisyon napadayag sa akong mga mata, O Dios. 2 Ang mga prosisyon sa akong Dios, ang Hari, nga anaa sa santuwaryo. 1 Balaan ang Imong templo, katingalahan sa pagkamatarong. 2 Ang pagkabalaan angay sa Imong balay, Ginoo, hangtod sa kahangturan. 1 Ako maghimong hinumduman ang Imong ngalan sa matag kaliwatan ug kaliwatan. 2 Kay maayo kini sa taliwala sa Imong mga balaan.
Kaluho, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 44:2a; 44:2b; 44:2c; 44:3a; 44:4a; 44:5a; 44:8a; 44:11; 44:12–13a; 44:13b; 10:4; 67:25; 64:5b; 92:5b; 44:18a; 51:11c
Ang Labaw sa mga Adlaw nahimong usa ka sanggol alang kanako, / ang labing putli nga Dios misalmot sa mga ritwal sa paghinlo, / aron kumpirmahon nga Siya nagsul-ob og unod gikan sa Birhen, sama kanako. / Ug si Simeon, nga gipahinungod niining mga misteryo, / nakaila Kaniya nga Diyos nga nahimong unod, / ug gidayeg Siya ingon nga Kinabuhi, / ug, sa iyang kalipay, misinggit sa iyang katigulangon: / 'Tugoti ako nga makahawa sa kalinaw, kay nakita tika, / Ikaw nga Kinabuhi sa tanan!'
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mapahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: / kay malunaw kamo, / sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ako magahimo sa imong ngalan nga hinumduman / sa tanang kaliwatan ug henerasyon. Bersikulo: Ang akong kasingkasing naglabay og maayong pulong; gipahayag ko ang akong mga buhat sa Hari. Salmo 44:18a; 2a
Ikaduhang Prokeimenon: Pagdayeg sa Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pagdayeg sa Dios sa Iyang mga balaan; pagdayeg kaniya sa kahitas-an sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong panahona adunay usa ka tawo sa Jerusalem nga ang ngalan Simeon; ug kini nga tawo matarong ug deboto, nagpaabut sa kahupayan sa Israel, ug ang Espiritu Santo anaa kaniya. Gipadayag kaniya sa Espiritu Santo nga dili siya mamatay hangtod makita niya ang Cristo sa Ginoo. Ug misulod siya sa templo, gidala sa Espiritu; ug sa dihang gidala sa mga ginikanan ni Hesus nga bata Siya aron buhaton ang mga ritwal nga gitudlo sa Balaod mahitungod kaniya, gidawat niya Siya sa iyang mga bukton, gipanalanginan ang Dios, ug miingon: 'Karon, Ginoo, pasagdi na ang imong alagad nga mohawa sa kalinaw, sumala sa imong pulong; kay nakita sa akong mga mata ang imong kaluwasan, nga imong gipreparar sa atubangan sa tanang nasud: usa ka kahayag alang sa pagpadayag ngadto sa mga Hentil ug alang sa himaya sa imong katawhan nga Israel.'
Lucas 2:25–32
Ibukas unta karon ang mga ganghaan sa langit, / kay ang Walay Katapusan nga Pulong sa Amahan, / nga nagpakabanaog sa panahon / nga wala'y pagkawala sa Iyang Pagka-Diyosnon, / malipayong gidala ngadto sa Templo, sumala sa gikinahanglan sa Balaod, / sa Birhen nga Inahan isip usa ka bata nga upat ka pulo ka adlaw pa lang ang panuigon, / ug gidawat siya sa tigulang sa iyang mga bukton, / 'Pahawaa ako,' iyang gisigaw, sama sa ulipon sa iyang Ginoo – / 'kay nakita sa akong mga mata ang Imong kaluwasan!' / Ikaw nga miabot sa kalibutan aron luwason ang katawhan, / O Ginoo, himaya kanimo!
Irmos: Sa uga nga yuta, nga nanganak gikan sa kalawoman, / misidlak ang adlaw: / kay ang mga tubig mitindog sa matag kilid sama sa pader / alang sa mga tawo nga naglakaw, nga nagtabok sa dagat / ug nag-awit sa paagi nga makapahimuot sa Dios: / 'Mag-awit kita sa Ginoo, / kay Siya gipadayeg sa himaya!'
Pasagdi nga magbubo ang mga panganod og tubig; / kay ang Adlaw—si Cristo, / gisakyan sa usa ka gaan nga panganod—sa walay-sala nga mga kamot, / nagpakita sa Templo ingon usa ka Bata; / busa kita, mga matinud-anon, mosiyagit: / 'Mag-awit kita sa Ginoo, / kay Nidayeg Siya sa himaya!'
Hinaut nga ang mga kamot ni Simeon, / nga gikapoy sa katigulangon, mapalig-on, / ug hinaut nga ang maluya nga mga tiil sa tigulang / molihok nga masigla aron masugat si Kristo; / uban sa pagsayaw sa mga dili-mortal, mag-awit kita sa Ginoo, / kay Siya gipahimaya sa kahimayaan!
Maglipay kamo, O mga langit, pagpalapad sa kinaadman, / maglipay kamo, O yuta: / kay si Kristo, ang Magbubuhat nga gikan sa labing balaan nga kalawoman, / gipresentar isip usa ka bata kang Dios Amahan sa Birhen nga Inahan, / Siya nga una sa tanang butang, / kay Siya gipahimaya sa himaya.
Katavasia – ang samang irmos.
Irmós: Kusog sa mga nagalaum kanimo! / Palig-una, O Ginoo, ang Simbahan, / nga imong napalit / sa imong bililhon nga dugo.
Ang Unang Natawo sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan / nagpakita isip unang natawo nga Bata / sa walay-sala nga Birhen, / nga nag-unat sa kamot sa kaluwasan kang Adan.
Aron ibalik sa unang kahimtang / ang unang binuhat, nga nahimong walay pagsabot / sama sa usa ka bata tungod sa limbong, / ang Dios nga Pulong nagpakita isip usa ka Bata.
Ang kinaiyahan nga gikan sa yuta / ug mibalik niini pag-usab, / gipadayag sa Magbubuhat nga uyon sa Pagkadiyosnon, / nahimong Bata, apan nagpabilin nga wala mausab.
Sa karaang panahon, sa Bukid Sinai, nakita ni Moises ang Dios gikan sa likod / ug gitugotan siyang makadungog og maluya sa Boses sa Dios taliwala sa kangitngit ug bagyo; / apan karon gidala ni Simeon sa iyang mga bukton / ang Dios nga, alang kanato, nahimong unod nga walay kausaban, / ug, napuno sa kalipay, mibiyahe gikan niining kinabuhi paingon sa kinabuhi nga walay katapusan. / Busa misinggit siya: / 'Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw!'
Gloria, ug karon: atong balikon ang sama.
Irmos: Ang Imong himaya mitabon sa kalangitan, O Kristo: / kay, pagawas gikan sa arka sa Imong pagkabalaan – / sa walay-salikway nga Inahan – / Nagpakita Ka sa Templo sa Imong himaya, / ingon usa ka Bata nga gikuptan sa Iyang mga bukton, / ug ang tanan napuno sa pagdayeg Kanimo.
'Simeon, ministro sa dili masukod nga mga misteryo,' – / miingon ang Inahan sa Dios, – / 'Siya nga gipahayag kanimo kaniadto pa sa Balaang Espiritu, / ang Pulong nga nahimong unod – si Cristo, / dawata uban sa kalipay sa imong mga bukton, / nga nagasinggit kaniya: / Puno ang tanan sa pagdayeg kanimo!'
Siya nga imong gihulat, Simeon, dawata uban ang kalipay – / si Cristo, ang Bata sa panan-awon, / ang kahupayan sa Israel nga gipili sa Dios, / ang Magbubuhat sa Balaod ug ang Ginoo, / nga nagtuman sa mga sugo sa Balaod – / nagasinggit kaniya: / 'Napuno ang tanan sa pagdayeg kanimo!'
Simion, sa dihang iyang nakita ang Pulong nga walay sinugdanan, / sa unod, sama sa trono sa mga Kerub, gipasan sa Birhen, / ang Tighimo sa tanang paglungtad – isip usa ka Bata, / misinggit kaniya sa katingala: / 'Napuno sa pagdayeg kanimo ang tanan!'
Irmos: Sa dihang nakita ni Isaias sa usa ka timaan / ang Dios nga gipahitas-on sa trono, / gilibutan sa mga Anghel sa himaya, / misinggit siya: 'Mapukan ako! / Kay nakita ko ang Dios nga nahimong unod, / ang dili malisaw nga kahayag ug Maghuhari sa kalibutan.'
Pagkahibalo sa himaya nga gipadayag sa propeta kaniadto, / ang banal nga tigulang, sa pagtan-aw sa Pulong nga gikuptan sa mga bukton sa Inahan, / misinggit: 'Maglipay ka, O Labing Dungog,' – / 'kay Ikaw, sama sa trono, nagkupot sa Dios, / ang dili malisang nga kahayag nga nagahari sa kalibutan'.
Ang tigulang, nga nagluhod og dako ug matinahuron nga mihikap / sa mga tiil sa Birhen ug Inahan sa Dios, nga wala pa mailhi ang kaminyoon, / misinggit: 'Nagbitbit ka og kalayo, O Putli; / Nahadlok ko nga kuhaon ang Bata—ang Dios—sa akong mga bukton, / ang dili malisang kahayag ug ang maghuhari sa kalibutan.'
'Gipahimakas si Isaias, / pagkahuman siya nakadawat ug uling gikan sa mga Serapim,' – / miingay ang tigulang ngadto sa Inahan sa Dios, – / 'apan Ikaw nagpasiga kanako, / pinaagi sa pagbutang sa akong mga kamot, sama sa plasketa, Kaniya nga imong gidalit, / ang dili malisang kahayag ug ang maghuhari sa kalibutan.'
Irmos: Ang tigulang misinggit kanimo, / pagkakita sa iyang kaugalingong mga mata sa kaluwasan / nga miabot sa mga nasud gikan sa Dios: / 'Kristo, Ikaw ang akong Dios!'
Sa Siyon gibutang Ka sama sa usa ka bato, / usa ka bangag ug hinungdan sa eskandalo alang sa mga mapanghimagsik, / apan alang sa mga matinud-anon—usa ka walay pag-uyog nga kaluwasan.
Tinuod nga nagbitbit sa hulagway / Niadtong Iyang nag-amuma kanimo sa wala pa ang mga kapanahonan, / karon, sa Iyang kalooy, / gisul-oban Nimo ang kaluyahon sa mga tawo.
Siya nga nagasimba Kanimo, / Anak sa Labawng Ginoo, Anak sa Birhen, / Diyos nga nahimong Bata, / karon ipadala Siya sa kalinaw.
Ginasagrado ang sabakan sa Birhen sa Imong pagkahimugso, / ug gipanalanginan ang mga kamot ni Simeon, / giluwas Mo kami, sumala sa angay, kaniadto pa / ug karon, O Kristo among Dios. / Apan panalipdi ang Imong katawhan sa kalinaw taliwala sa mga gubat / ug palig-oni kadtong*imong gihigugma, / O Ikaw ra nga Higugma sa Katawhan.
Ikos: Kita nga naghandum nga makakita sa Iyang Anak / motagad sa Inahan sa Dios, / samtang gidala Siya kang Simeon; / nagtutok kaniya gikan sa langit, / ang mga walay lawas nangahibulong ug misinggit: / 'Karon nakakita kami og katingalahang tan-awon, / dili masabtan, dili masulti: / kay ang Magbubuhat ni Adan gidala ingon usa ka bata, / ang Walay Kinutuban gisulod sa mga bukton sa tigulang, / Siya nga nagpuyo sa walay kinutuban nga kalawoman sa Iyang Amahan / boluntaryong naglimitar sa Iyang kaugalingon—sa unod, apan dili sa Pagka-Diyosnon— / ang Usa nga naghigugma sa katawhan!"
*Griyego: mga hari, kinsa
Irmos: Gidayeg ka namo, O Dios nga Pulong, nga pinaagi sa kalayo gipahayag / ang mga batan-on nga nagtuon sa teolohiya, / ug nga nagpuyo sa sulod sa walay-sala nga Birhen, / samtang nag-awit kami uban sa pagrespeto: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
'Mopaingon ako aron isulti kang Adan, / nga nagpuyo sa Hades, / ug magdala og maayong balita kang Eba,' – / misinggit si Simeon, naglipay uban sa mga propeta, / – 'Bulahan ang Dios sa atong mga amahan!'
Aron luwason ang mortal nga kaliwatan, / Môpaubos ang Dios bisan pa sa Hades, / nga magahatag og kagawasan sa tanan nga bihag ug panan-aw sa mga bulag, / ingon man sa mga pipì – ang abilidad sa pag-ingon: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
'Ug usa ka espada mopasak sa imong kaugalingong kalag usab, O Imaculada,' / – gipahayag ni Simeon sa Inahan sa Dios, – / 'sa diha nga makita nimo ang imong Anak sa Krus, / kinsa atong gisigaw: / Bulahan ang Dios sa atong mga amahan!'
Irmos: Gihiusa sa usa ka kalayo nga dili masakpan, / ang mga pangulo sa pagkamatinud-anon—ang mga batan-on— / nga wala'y kadaut gikan sa mga siga, / mitugtog og usa ka banal nga awit: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga binuhat sa Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
O katawhan sa Israel! Sa pagtan-aw sa inyong himaya— / Emmanuil, ang Bata nga natawo gikan sa Birhen, / maglipay kamo karon sa atubangan sa balaan nga Kaban: / 'Panalangini ang Ginoo, kamong tanan nga buhat sa Ginoo, / ug itas kamo Siya hangtod sa kahangturan!'
'Tan-awa,' miingon ni Simeon, / 'Siya mao ang tinuod nga Dios ug ang Bata – / Siya mahimong usa ka timailhan nga supakon.' / Kaniya kita, ang mga matinud-anon, mag-awit: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga buhat sa Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Siya mao ang Kinabuhi sa kinaiyahan, / Ang Dios nga Pulong, nga nahimong Bata, / mahimong bangag sa mga dili masunuron, / sama sa Iyang pagka hinungdan sa pagbangi alang sa tanan / nga nag-awit uban sa pagtuo: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
O Birhen Inahan sa Dios, / Paglaum sa mga Kristohanon, / panalipdi, tabuni ug panalipdan ang mga nagasalig Kanimo.
O Birhen Inahan sa Dios, / Maloloy-ong Manag-ampo sa kalibutan, / panalipdi ug panalipdan kami gikan sa matag kalamidad ug kasubo.
Irmos: Sa landong ug sulat sa Balaod / kami, ang mga matinud-anon, nakamatikod sa hulagway: / ang matag lalaking bata / nga natawo gikan sa sabakan sa inahan gipahinungod sa Dios; / busa among ginadayeg ang Unang Pulong, / ang Anak sa Amahan nga walay sinugdanan, / nga natawo gikan sa Inahan nga wala mailhi sa lalaki, / ang Unang Natawo.
Simeon nga nagbitbit sa Dios, / umari ug kuhaa si Kristo sa imong mga bukton, / kinsa gidala sa putli nga Birhen Maria.
Gidawat sa mga bukton sa tigulang Simeon / ang Maghatag sa Balaod / ug ang Ginoo sa tibuok kalibutan.
Dili ang tigulang ang naggunit Kanako, / kondili Ako ang naggunit kaniya: / kay nangayo siya Kanako og pasaylo.
O Misteryosong Pinchers, / giunsa Nimo pagbitbit sa Kool, / giunsa Nimo pag-amuma sa Mag-amuma sa tanan?
Sa karaang panahon, sa mga bag-ong natawo, / gidala ang usa ka pares sa salampati o duha ka batan-ong langgam; / sa ilang dapit, ang balaan nga tigulang / ug ang putli nga propetesa nga si Ana, / nga nag-alagad sa Natawo gikan sa Birhen / ug sa bugtong Anak sa Amahan, / gidala sa templo, / gidayeg Siya.
O anak nga babaye ni Phanuel, / ani-a, tindog uban kanamo / ug pasalamati kang Kristo nga Manluluwas, ang Anak sa Dios.
Si putli nga Ana / nagpahayag sa katingalahang misteryo, / nag-angkon kang Kristo nga Magbubuhat sa langit ug yuta.
Ang nahitabo kanimo, O Inahan, O Balaang Birhen, / labaw pa sa pagsabot sa mga anghel ug sa mga tawo.
Ang Putli nga Salampati, / ang Kordero nga walay mantsa, / gidala ang Kordero ug ang Magbalantoy sa Templo.
'Gihatag Nimo kanako,' miingon ni Simeon, / 'ang kalipay sa Imong kaluwasan, O Kristo; / dawata ang Imong sulugoon, / nga gikapoy sa ilawom sa landong sa Balaod, / ingon usa ka bag-ong magtutudlo sa grasya / ug usa ka makakita sa mga misteryo, / nga nagpasidungog Kanimo sa pagdayeg!'
O Kristo, Hari sa tanan! / Ihatag ang kadaugan batok sa among mga kaaway / sa Iyang matinud-anong mga sulugoon.
O Kristo, Hari sa tanan! / Hatagi ako og mainit nga mga luha, / aron ako makahilak alang sa akong kalag, nga akong gipaka-uba sa makaluluoy nga paagi.
Imbis sa 'Gloria': Atong matinahuron nga dayegon / ang Pagka-Diyos, nga nagdan-ag sa tulo ka-usa ka kahayag / ug Usa sa Tulo ka Persona.
Imbis sa 'Ug karon': O Birhen Maria! / Siga-i ang akong kalag, / nga nangitngit kaayo tungod sa mga kalipay niining kinabuhi.
Nagpanagna uban sa balaan nga pagrespeto, si Ana, ang putli ug matarong nga tigulang nga babaye, klaro niyang gikumpisal ang Ginoo sa templo, samtang gipahayag niya sa tanan nga naa ang Inahan sa Dios ug gidayeg Siya.
Koro: O Birhen Inahan sa Dios, / Paglaum sa mga Kristohanon, / panalipdi, bantayi ug panalipdan ang mga nagasalig Kanimo.
Katavasia: Sa landong ug sulat sa Balaod / kami, ang mga matinud-anon, nakamatikod sa hulagway: / ang matag lalaking bata / nga natawo gikan sa sabakan sa inahan gipahinungod sa Dios; / busa among ginadayeg ang Unang Anak nga Pulong, / ang Anak sa Amahan nga walay sinugdanan, / nga natawo gikan sa Inahan nga wala mailhi sa lalaki.
Sa pagpakita sa Espiritu sulod sa santuwaryo, / giyakap sa anciano ang Ginoo sa Balaod, nga misinggit: / 'Karon luwasa ako gikan sa mga gapos sa unod, / sumala sa imong giingon, sa kalinaw: / kay sa akong kaugalingong mga mata nakita nako / ang pagpadayag ngadto sa mga Hentil ug ang kaluwasan sa Israel!' (3)
nga nagatuman sa Balaod nga gihatag sa Kasulatan, O Mahigugma sa Katawhan, / karon gidala na sa Templo, / ug si Simeon nga tigulang gidawat Siya sa iyang tigulang nga mga kamot, / 'Karun, tugoti na ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw,' iyang gisigaw, 'paingon sa panalangin: / kay nakita tika karong adlawa, / nga nagsul-ob og mortal nga unod, / apan nagahari sa kinabuhi / ug nagahari sa kamatayon!' (2)
Mipakita Ka, O Ginoo, ingon nga kahayag sa pagpadayag sa mga Hentil, / Ang Adlaw sa Pagkamatarong, gisakay sa usa ka hayag nga panganod, / nagatuman sa gitago sa landong sa Balaod, / ug nagpadayag sa pagsubang sa bag-ong grasya. / Busa, sa pagtan-aw kanimo, misinggit si Simeon: / 'Luwas ako gikan niining mortal nga lawas, / kay nakita tika karon!'
Pagka-Diyosnon, nga wala mobiya sa sabakan sa Amahan, / nga nahimong unod sumala sa imong kaugalingong kabubut-on, / Siya nga gihuptan sa Kanunay nga Birhen sa iyang mga bukton, / Ikaw gisalig sa mga bukton ni Simeon, ang Dios-Modawat, / nga nagkupot sa tanang butang sa Iyang kamot. / Busa siya misinggit sa dakong kalipay: / 'Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga molakaw sa kalinaw, / kay nakita ko Ka, O Ginoo!'
Sa mga kamot sa tigulang niining adlawa / Ikaw mipahulay, sama sa karwahe sa mga Kerubin, O Kristo nga Dios, / ug luwasa kami, nga nagadayeg Kanimo, / gikan sa paghari sa mga kahuyang sa lawas, sa diha nga among tawgon Ikaw, / ug luwasa ang among mga kalag!
Ang Dako nga Doxolohiya.
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, nga midawat nga madala sa mga bukton sa matarong nga Simeon alang sa atong kaluwasan, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga balaan, magkalooy Siya kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
Mga himno; ang 'Bulahan': gikan sa kanon sa pista, mga berso 3 ug 6.
Kung gusto sa rektor, ato'ng awiton ang mga antifona sa pista.
Bersikulo 1: Ang akong kasingkasing naglabay / og pulong sa panalangin. Salmo 44:2a
Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Ang akong dila / mao ang kawayan sa manunulat. Salmo 44:2b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 3: Ang grasya nagbubo gikan sa Imong mga ngabil. Salmo 44:3b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 4: Busa gipanalanginan ka sa Dios / hangtod sa kahangturan. Salmo 44:3c
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 1: Gitali Nimo ang Imong espada sa Imong kilid, O Gamhanan. Salba kami, O Anak sa Dios, / nga gidala sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / nga gidala sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Bersikulo 2: Pagpakusog, ug molambo, ug maghari. Salba kami, O Anak sa Dios, / gikuptan sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / nga gidala sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Ang imong mga pana hait, O Gamhanan, / – ang mga nasud mahulog sa imong atubangan. Salba kami, O Anak sa Dios, / nga gidala sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.Salmo 44:6a
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / gikuptan sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Ang sceptre sa pagkamatarung – / ang sceptre sa Imong Gingharian. Salmo 44:7b
Luwas kami, O Anak sa Dios, / gikuptan sa mga bukton sa matarong nga Simeon, / samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Salmot 1: Paminawa, O Anak nga Babaye, ug tan-awa, / ug ipaling ang imong dalunggan. Salmo 44:11a
Maglipay ka, O bulahan nga Birhen Inahan sa Dios, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios, / nga naghatag kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Maglipay usab ka, O matarong nga tigulang, / nga midawat sa Manluluwas sa atong mga kalag, / nga naghatag kanato sa pagkabanhaw.
Stich 2: Ang mga dato sa katawhan / mangita sa imong pabor. Salmo 44:13b
Troparion: Lipay, O Birhen Inahan sa Dios nga napuno sa grasya:
Bersikulo 3: Akong himoon nga hinumduman ang Imong ngalan / sa tanang kaliwatan ug henerasyon. Salmo 44:18a
Troparion: Malipay ka, O Birhen nga puno sa grasya, Inahan sa Dios:
Gipadayag sa Ginoo ang Iyang kaluwasan; gipahibalo Niya ang Iyang pagkamatarong sa taliwala sa mga nasud. Salmo 97:2
Malipay ka, O Balaan nga Birhen, Inahan sa Dios, / kay gikan kanimo misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, si Cristo among Dios, / nga naghatag kahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit. / Malipay usab ka, O matarong nga tigulang, / nga gidawat sa imong mga bukton ang Manluluwas sa among mga kalag, / nga naghatag kanamo sa pagkabanhaw.
Ginasantu Nimo ang sabakan sa Birhen sa Imong pagkahimugso, / ug gipanalanginan Nimo ang mga kamot ni Simeon, / daan pa, sumala sa angay, / ug karon giluwas Mo kami, Kristo among Dios. / Apan panalipdi ang Imong katawhan sa kalinaw taliwala sa mga gubat / ug palig-oni kadtong imong gihigugma, / O Bugtong Mahigugma sa Katawhan.
Ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpadako sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios, akong Manluluwas.
Bersikulo: Kay gitan-aw Niya ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan. Lucas 1:46–48
Mga igsoon, walay duhaduha, ang gamay gipanalanginan sa mas dako. Ug dinhi, mga tawo nga mamatay ang modawat sa ikapulo, apan didto, Siya nga adunay pagpamatuod nga buhi. Ug mahimo kining isulti, ' ' nga bisan si Levi, nga nagkolekta sa ikapulo, naghatag usab og ikapulo pinaagi kang Abraham: kay naa pa siya sa sabakan sa iyang amahan sa dihang nakigkita si Melchizedek kaniya. Karon, kon ang pagkahingpit makab-ot pinaagi sa Levitikong pagka-pari—kay mao kana ang basihanan sa Balaod alang sa katawhan—unsa pa kaha ang panginahanglan alang sa lain nga pari nga motindog, nga tawgon sumala sa han-ay ni Melchizedek imbis nga sumala sa han-ay ni Aaron? Kay kon mausab ang pagka-pari, kinahanglan usab mausab ang Balaod. Kay ang Ginoo nga gihisgutan dinhi gikan sa lain nga tribo, diin wala pay bisan kinsa nga miduol sa halaran. Kay nailhan kaayo nga ang atong Ginoo naggikan sa Juda, usa ka tribo nga wala gisgutan ni Moises bahin sa pagka-pari. Ug kini mas napalinaw pa tungod kay, sa pagkapareho kang Melchizedek, mitungha ang lain nga pari, nga nahimong pari dili pinaagi sa balaod sa unodnong sugo, kondili pinaagi sa gahum sa usa ka kinabuhi nga dili malaglag. Kay gipamatuod: 'Ikaw usa ka pari hangtod sa kahangturan, sumala sa han-ay ni Melchizedek.' Heb 7:7–17
Bersikulo: Karon, Ginoo, tugoti ang imong alagad nga mohawa sa kalinaw, sumala sa imong pulong.
Bersikulo: Usa ka suga aron ipadayag ang Imong mga dalan sa mga Hentil ug ang himaya sa Imong katawhan, Israel. Lucas 2:29, 32
Niadtong panahona, gidala sa mga ginikanan ni Hesus nga bata siya sa Jerusalem aron ipresentar siya sa Ginoo, sumala sa gisulat sa Balaod sa Ginoo: 'Ang matag lalaki nga unang natawo sa sabakan pagatawgon nga balaan sa Ginoo', ug aron maghalad og halad sumala sa gisugo sa Balaod sa Ginoo: usa ka pares nga salampati o duha ka batan-ong salampati. Ug adunay usa ka tawo sa Jerusalem nga ang ngalan Simeon; ug kini nga tawo matarong ug deboto, nagpaabut sa kahupayan sa Israel, ug ang Espiritu Santo anaa kaniya. Gipadayag kaniya sa Balaang Espiritu nga dili siya mamatay hangtod makita niya ang Cristo sa Ginoo. Ug misulod siya sa templo, gidala sa Espiritu; ug sa dihang gidala sa mga ginikanan ni Jesus nga bata Siya aron buhaton ang mga ritwal nga gisugo sa Balaod mahitungod kaniya, gidawat niya Siya sa iyang mga bukton, gipanalanginan ang Dios, ug miingon: ''Karon, Ginoo, tugoti na ang imong alagad nga mohawa sa kalinaw, sumala sa imong pulong; kay nakita sa akong mga mata ang imong kaluwasan, nga imong gipreparar sa atubangan sa tanang nasud: usa ka kahayag alang sa pagpadayag ngadto sa mga Hentil ug alang sa himaya sa imong katawhan nga Israel.' Ug si Jose ug ang iyang inahan natingala sa mga pulong nga gisulti mahitungod kaniya. Ug gipanalanginan sila ni Simeon ug miingon kang Maria, ang iyang inahan: 'Tan-awa, kini nga bata gitakda alang sa pagkahulog ug pagbangon sa daghang tawo sa Israel, ug alang sa usa ka timailhan nga supakon; ug usa ka espada mopas-a usab sa imong kaugalingong kalag, aron mapadayag ang mga hunahuna sa daghang kasingkasing.' Aduna usab didto usa ka propetesa, si Ana, anak ni Fanuel, sa tribo ni Aser. Siya tigulang na kaayo, nga nagpuyo uban sa iyang bana sulod sa pito ka tuig sukad pagkabata pa siya, ug usa ka balo hangtod siya naka-kwarentay-kuwatro anyos. Wala gyud siya mobiya sa templo, nga nag-alagad sa Dios adlaw ug gabii uban sa pagpuasa ug pag-ampo. Ug niadtong takna, miabut siya ug nagpasalamat sa Ginoo, ug nagasulti mahitungod kaniya sa tanan nga nagpaabut sa pagtubos sa Jerusalem. Ug pagkahuman nila sa pagtuman sa tanang butang sumala sa Balaod sa Ginoo, mibalik sila sa Galilea, sa ilang kaugalingong lungsod sa Nazaret. Ug ang bata mitubo ug nagakusgan sa espiritu, napuno sa kinaadman; ug ang grasya sa Dios anaa kaniya.
Lucas 2:22–40
O Birhen Inahan sa Dios, / Paglaum sa mga Kristohanon, / panalipdi, protektahi ug preserbi ang mga nagasalig Kanimo.
Irmos, tono 3: Sa landong ug sa letra sa Balaod / kami, ang matinud-anon, nakamatikod sa hulagway: / ang matag lalaking bata / nga natawo gikan sa sabakan sa inahan gipahinungod sa Dios; / busa among ginadayeg ang Unang Anak nga Pulong, / ang Anak sa Amahan nga walay sinugdanan, / nga natawo gikan sa Inahan nga wala mailhi sa bana, / ang Unang Anak.
Ug hangtod sa halad.
Ako mopunit sa baso sa kaluwasan ug motawag sa ngalan sa Ginoo. Alleluia. (3) Salmo 115:4
Sa pagpakita og kaluoy sa Iyang binuhat, ang Magbubuhat / ug sa pagyuko sa Iyang kaugalingong kalooy, / nagdali Siya nga puy-an ang sabakan sa Birhen, ang Dalagang Dios. / Kaniya miabot ang dakong Arkanghel, nagpahibalo: / 'Maglipay ka, O pinalabi sa Dios! / Ayaw kahadlok kanako, ang Arkistratego sa Hari, / kay imong nakaplagan ang grasya / nga kaniadto nawala kang Eba, imong katigulangan, / ug ikaw manamkon ug manganak ug usa ka Anak, / nga pareho sa Amahan!" (2)
'Talagsaon ang imong mga pulong ug dagway, / talagsaon ang imong pakigpulong ug mensahe,' / – miingon si Maria sa Anghel, – / 'Ayaw ko paglimbong: / usa akong dalaga, wala pa nakasinati sa misteryo sa kaminyoon, / apan nagaingon ka nga magbuntis ako sa Walay Kinutuban. / Ug giunsa kaha sa akong sabakan pagdala Kaniya, / Nga ang langit mismo dili makasabakan?" / – "Tudloa ka sa tolda ni Abraham, O Birhen, / nga kaniadto misabakan sa Dios, / ingon usa ka pahibalo sa imong sabakan nga midawat sa Dios!"
Karong nakaabot na sa siyudad sa Nazaret, / gisaludoan ka ni Gabriel, O Buhing Siyudad ni Kristo nga Hari, / nga nagtawag kanimo: / 'Maglipay ka, O bulahan, pinalabi sa Dios! / Ikaw ang modawat sa imong sabakan sa Dios nga nahimong tawo, / ug pinaagi kanimo, ang katawhan / pag-usab gitawag pabalik sa ilang kaniadto nga kalipay tungod sa Iyang kaayo. / Bulahan ang banal, imortal nga Bunga sa imong sabakan, / nga pinaagi kanimo nagahatag og dakong kaluoy sa kalibutan!"
Sa ika-unom ka bulan, gipadala ang Arkanghel / kanimo, O Birhen ug Putli, / aron ipahayag kanimo ang pulong sa kaluwasan, / ug sa samang higayon aron mosinggit kanimo: / 'Maglipay ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo! / Ikaw mag-anak sa Anak, nga gipanganak sa Amahan sukad pa sa walay katapusan, / ug Siya magluwas sa Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala!'
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw
Gabriel, ang Prinsipe sa langitnong mga puwersa, / pagkahuman sa pag-anaog gikan sa langit, / gisaludoan ang Birhen, nagpahibalo: / 'Maglipay ka, O putli nga Karwahe sa Pagkadiyosnon: / Gihigugma ka sa Dios sukad pa sa walay katapusan ug gipili ka Niya nga mahimong Iyang puloy-anan! / Ako usab ania ingon usa ka sulugoon, / nagpahayag sa pag-abot sa Imong Ginoo; / ug tan-awa, ikaw mag-anak sa Ginoo, / samtang nagpabilin nga walay sala!"
Bersikulo: Ipahayag adlaw-adlaw / ang kaluwasan sa atong Dios. Salmo 95:2A
"Ngano man nga masidlak kaayo ang imong nawong?" – / miingon ang Birhen kang Gabriel nga nabigla, – / "Unsa man ang imong titulo, / ug diin man nagagikan ang gahum sa imong mga pulong? / Gipahibalo ko nimo sa pagkahimugso sa usa ka bata, / apan wala pa koy kasinatian sa pakig-uban sa usa ka lalaki. / Lumayo ka, ayaw ko limbonga, O tawo, / sama sa bitin nga manlimbong nga nakalimbor sa atong katigulangan nga si Eba!'
Bersikulo: Pag-awit sa Ginoo ug bag-ong awit, / pag-awit sa Ginoo, kaming tanan sa kalibutan! Salmo 95:1
'Ang Labing Balaan nga Espiritu sa Dios moanha kanimo, O Balaan nga Inahan sa Dios, / ug ang gahum sa Labing Kataas-taasan magatabon kanimo, / ug ikaw manganak sa Bata, nga nagpabilin nga dili matandog ang imong pagka-birhen. / Siya mao ang Anak nga walay kaliwatan; / Siya, sa diha nga magpakita, magluwas sa Iyang katawhan / gikan sa ilang mga sala!'
Sa ika-unom ka bulan, gipadala ang Arkanghel ngadto sa Balaang Birhen / ug, misinggit 'Mabuhi ka!', gipahayag niya kaniya, / ug gipahibalo ang maayong balita, / nga gikan kaniya ang Manuluong pagatawo. / Busa, sa pagdawat niya niining pag-abi-abi uban sa pagtuo, / nagdalit ka kanimo, O Walay Katapusan nga Dios, / nga sa dili masukod nga paagi misugot nga mahimong unod / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Niining adlawa nagsugod ang atong kaluwasan / ug ang pagpadayag sa walay katapusang misteryo: / ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen / ug si Gabriel nagpahibalo sa maayong balita sa grasya. / Busa, kita usab, uban kaniya, magtuaw ngadto sa Inahan sa Dios: / 'Malipayon ka, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
nagpadayag kanimo sa walay katapusang tambag, O Birhen, / si Gabriel mitungha sa imong atubangan, nagpangumusta kanimo ug nagpahayag: / 'Maglipay ka, yutang wala pa gikalot; / maglipay ka, tunong nga dili masunog; / maglipay ka, kalawoman nga dili masudlan sa mata; / Maglipay ka, tulay nga nagdala sa langit / ug halangdon nga hagdanan nga nakita ni Jacob; / Maglipay ka, balaang sudlanan sa manna; / Maglipay ka, kagawasan gikan sa sumpa; / Maglipay ka, tawag ni Adan ngadto sa kaluwasan, / ang Ginoo uban kanimo!' (2)
'Nagpakita Ka sa Akin nga sama sa tawo,' / – ingon sa Imaculada nga Birhen sa Arkanghel, / – 'apan giunsa man nimo paglitok ang mga pulong / nga milabaw sa pagsabot sa tawo? / Kay imong giingon nga ang Dios anaa uban Kanako / ug magpuyo sa sulod sa Akong sabakan. / Ug sultihi Ako, giunsa ko pagkahimong halapad nga puloy-anan / ug balaang puy-anan nga gipasan sa mga Kerubin? / Ayaw Ako limbongi sa limbong; / kay wala ko mailhi ang kahamugaway sa unod: / wala ko masulod sa misteryo sa kaminyoon, / unsaon nako man pag-anak og Usa ka Bata?' (2)
'Diin ang Dios mububulag, / ang balaod sa kinaiyahan mosugot,' ingon sa Walay Lawas, / 'ug ang labaw pa sa pagsabot sa tawo matuman. / Tuhui ang akong tinuod nga mga pulong, Ikaw nga Labaw nga Balaan, Ikaw nga Walay Sala!' / Ug siya mitawag: 'Mahitabo unta kini kanako karon sumala sa imong pulong, / ug ako mag-anak sa Nakahimong Tawo, nga nagpaka-unong unod gikan kanako, / aron Siya mubanhaw sa katawhan, ingon sa Gamhanan, / ngadto sa ilang orihinal nga dungog / pinaagi sa panaghiusa uban Kaniya!'
Ang Arkanghel Gabriel gipadala gikan sa langit / aron ipahibalo ang pagpanamkon sa Birhen / ug, pag-abot niya sa Nazaret, / gipamalandong niya sa iyang sulod ang milagro, nga namangha niini: / unsaon kaha nga ang Labaw sa Tanan, nga dili masabtan, matawo gikan sa usa ka Birhen? / Kinsa ang may trono nga langit ug ang salog sa tiil Iya ang yuta / masulod pa sa sabakan sa usa ka babaye? / Siya— —nga ang unom ka pako ug daghang mata nga mga binuhat dili makatan-aw, / pinaagi sa usa ka pulong nalipay nga magpakatawo gikan kaniya. / Ang Pulong sa Dios—Siya gayud ang ania dinhi! / Ngano man nga nagbarog ra ko dinhi ug wala nako gipahayag sa Birhen: / 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo; / maglipay ka, O Putli nga Birhen; / maglipay ka, O Nobya nga wala mailhi sa kaminyoon; / maglipay ka, O Inahan sa Kinabuhi, / bulahan ang Bunga sa imong sabakan!'
Pagsulod. Ang Prokeimenon ug ang duha ka pagbasa sa adlaw, ug ang tulo ka pagbasa sa pista.
Mibiya si Jacob sa Balon sa Panata ug miadto sa Haran; miabot siya sa usa ka dapit ug natulog didto, kay nangalub na ang adlaw. Gikuha niya ang usa sa mga bato sa maong dapit ug gibutang kini ilawom sa iyang ulo, ug natulog siya sa maong dapit. Ug nakakita siya sa usa ka damgo: ug tan-awa, usa ka hagdanan ang gitukod sa ibabaw sa yuta, ug ang tumoy niini nakaabot sa langit; ug ang mga anghel sa Dios nagsaka ug naganaog niini. Ug ang Ginoo nagtindog sa ibabaw niini, ug Miingon: 'Ako ang Dios ni Abraham, ang imong amahan, ug ang Dios ni Isaac; ayaw kahadlok. Ang yuta nga imong gina-higdaan, ihatag ko kini kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug ang imong mga kaliwatan daghan sama sa balas sa dagat; ug sila maglapad paingon sa kasadpan ug sa habagatan, paingon sa amihanan ug sa sidlakan; ug ang tanang katawhan sa yuta pagapanalanginan pinaagi kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug tan-awa, Ako anaa uban kanimo, ug panalipdan tika bisan asa ka moadto; ug ibalik tika niining yuta, kay dili tika biyaan hangtud mahuman nako ang akong gisaad kanimo.' Ug namata si Jacob gikan sa iyang pagkatulog ug miingon, 'Ang Ginoo anaa niining dapita, ug wala ko kini nahibaloan!' Ug nahadlok siya, ug miingon, 'Ka-katingalahan niining dapita! Dili kini lain kondili balay sa Dios, ug kini mao ang ganghaan sa langit!'
Genesis 28:10–17
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Sugod sa ikawalong adlaw, ang mga pari maghalad sa inyong mga halad-sunog ug sa inyong mga halad-kalinaw sa halaran; ug ako motugot kaninyo uban sa pabor,' ingon ni (Adonai) ang Ginoo. Unya gidala ko niya pabalik sa gawasnong ganghaan sa santuaryo nga nagtubang sa sidlakan, ug kini sirado. Ug miingon ang Ginoo kanako, 'Kini nga mga ganghaan magpabilin nga sirado; dili kini ablihan, ug walay bisan kinsa nga moagi niini, kay ang Ginoo, ang Dios sa Israel, moagi niini, ug magpabilin kini nga sirado. Busa, ang prinsipe—moupo siya didto aron mokaon og pan sa atubangan sa Ginoo; mosulod siya pinaagi sa beranda niining mga ganghaan, ug pinaagi usab sa samang dalan siya mogawas.' Gidala niya ako unya sa dalan paingon sa ganghaan sa santuwaryo, sa amihanan nga daplin atbang sa templo, ug mitan-aw ako: ug ania karon, ang balay sa Ginoo napuno sa himaya.
Ezekiel 43:27; 44:1–4
Ang kinaadman nagtukod ug usa ka balay alang sa iyang kaugalingon ug nagtindog ug pito ka haligi; gipatay niya ang iyang mga halad ug gihalo ang iyang bino sa iyang kopa, ug giandam ang iyang salo-salo; gipadala niya ang iyang mga sulugoon, nagawag sa kusog nga pahibalo sa kopa: 'Kinsa man ang walay pagsabot, padulong kanako!' Ug sa mga walay pagsabot miingon siya: 'Umari, tilawi ang akong pan ug imna ang bino nga akong gihalo para kaninyo; biyaa ang kabuang, ug mabuhi kamo, ug pangitaa ang pagsabot, aron mabuhi kamo ug makab-ot ang kinaadman sa kahibalo.' Ang magtudlo sa daotan makadala ug kaulaw sa iyang kaugalingon, ug ang mosaway sa mga daotan makadala usab ug kaulaw sa iyang kaugalingon. Ayaw pagsaway sa daotan, basi makadumot sila kanimo; pagsaway sa maalamon, ug higugmaon ka niya; hatagi ang maalamon ug rason, ug mas maalamon pa siya; pakig-istorya sa matarong, ug maminaw siya. Ang sinugdanan sa kinaadman mao ang kahadlok sa Ginoo, ug ang tambag sa mga balaan mao ang pagsabot; ang pag-ila sa Balaod mao ang timailhan sa maayong panghuna-huna: kay pinaagi niini mabuhi ka og taas nga kinabuhi, ug madugangan pa ang imong mga katuigan.
Ang kinaadman nagpatukod sa iyang balay; gipahimutang niya ang iyang pito ka haligi. Gihimo niya ang halad sa atubangan sa hari, ug ang halad sa halangdon sa atubangan sa hari. Ang mahimayaon nga halangdon sa atubangan s
Sa usa ka Byzantino: Sa ika-unom ka bulan gipadala ang Arkanghel kanimo, O Birhen ug Putli, aron ipahayag kanimo ang pulong sa kaluwasan, ug sa samang higayon mosinggit kanimo: 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo kauban ! / Ikaw mag-anak og Anak, nga gihimo sa Amahan sukad pa sa walay katapusan / ug Siya magluwas sa Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala!'
Anatolia: Sa ika-unom ka bulan, ang Arkanghel Gabriel gipadala gikan sa langit / ngadto sa lungsod sa Nazaret sa Galilea / aron dalhon ang malipayong balita sa Birhen. / Ug pag-abot niya kaniya, gipahayag niya, nga nagaingon: / 'Maayong Naga, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo; / Paglipay, Sudlanan sa Dili Masabtan nga kina-iya, / kay Siya nga dili masudlan sa mga langit / gisulod sa imong sabakan, O Bulahan; / Paglipay, O Balaan, sa pagpanumbalik kang Adan ug sa kaluwasan ni Eba, / ug sa kalipay sa kalibutan, / ug sa kalipay sa atong kaliwatan!"
Ang Arkanghel Gabriel gipadala gikan sa langit sa Dios / ngadto sa Imaculada nga Birhen sa lungsod sa Nazaret sa Galilea / aron ipahibalo kaniya ang pagpanamkon sa katingalahang paagi. / Ang walay lawas nga sulugoon gipadala / ngadto sa Buhing Siyudad ug sa Pultahan sa Kaalam / aron ipahayag ang pag-abot sa Ginoo nga mibaba kanato. / Usa ka langitnong manlaban gipadala sa Buhing Palasyo sa Himaya / aron mag-andam og permanente nga puloy-anan para sa Magbubuhat / ug, sa pagduol niya Kaniya, misinggit: / 'Maglipay ka, trono sa kalayo, / labing himayaon sa upat ka nawong nga Kerubin; / Paglipay, lingkoranan sa Langitnong Hari; / Paglipay, dili matandog nga bukid, labing balaan nga puloy-anan, / kay sa imo nagpuyo ang pagkapuno sa Pagkadiyos sa unod / pinaagi sa maayong kabubut-on sa langitnong Amahan / ug sa pakigtambayayong sa Balaan nga Espiritu; / Paglipay, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!"
Maglipay ang langit ug magkalipay ang yuta, / kay ang Anak, Walay katapusan ug Wala'y sinugdanan, sama sa Amahan, / ug naglingkod uban Niya sa usa ka trono, / napuno sa kaluoy ug gugma alang sa katawhan, / nagpaubos Siya sa Ijsa kaugalingon / pinaagi sa maayong kabubut-on ug tuyo sa Amahan / ug nagpuyo sa sabakan sa birhen, nga gipahinlo sa Espiritu. / O katingalahan! Ang Dios sa taliwala sa mga tawo, / Dili masulod sa sabakan sa inahan, / Walay katapusan sa panahon; / ug labing himayaon sa tanan mao nga ang pagpanamkon walay binhi, / ang pagpaubos dili masukod, ug ang misteryo dako kaayo! / Kay ang Dios mismo nagpaubos, ug nahimong unod, ug giisip nga gimugna, / sa dihang ang Anghel nagpahibalo sa Balaan nga Babaye mahitungod sa pagpanamkon: / 'Pagpanamilit, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nga dato sa kaluoy!'
Ug karon, Tono 2: Gidala ni Gabriel ang maayong balita sa Punô sa Grasya karong adlawa: 'Maglipay ka, O Birhen, nga wala pa gipangasaw-an ug wala mailhi bisan kinsa nga lalaki! / Ayaw ikatingala sa akong talagsaong hitsura, ug ayaw kahadlok, / kay ako ang Arkanghel. / Sa kaniadto, gilimbong sa bitin si Eba, / apan karon nagdala ako kanimo og maayong balita, / ug magpabilin kang walay sala, / ug ikaw ang manganak sa Ginoo, O Ikaw nga Labing Balaan!"
Sa ika-unom ka bulan, gipadala ang Arkanghel ngadto sa Balaang Birhen / ug, misinggit 'Maglipay ka!', gipahayag niya kaniya, / ug gipahibalo ang maayong balita, / nga ang Manluluwas paganganak gikan kaniya. / Busa, sa pagdawat niya niining pagtahud uban sa pagtuo, / nagbuntis siya Kanimo, ang Walay Katapusan nga Dios, / nga sa dili masukod nga paagi misugot nga mahimong unod / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Bersikulo: Ipahayag adlaw-adlaw / ang kaluwasan sa atong Dios. Salmo 95:2a
Ang Inahan sa Dios nakadungog / og pinulongang wala niya mailhi: / kay ang Arkanghel nagpahayag kaniya sa mga pulong sa Maayong Balita. / Busa, sa pagdawat niya sa maong pangumusta uban sa pagtuo, / siya nagdalit Kanimo, ang Walay Katapusan nga Dios. / Busa, kita usab, nga nagalipay, magtuaw Kanimo: / 'O Dios, nga walay pag-usab nga nahimong tawo gikan kaniya, / hatagi ang kalibutan og kalinaw / ug dakong kaluoy sa among mga kalag!'
Bersikulo: Awita sa Ginoo og bag-ong awit, / awita sa Ginoo, kamong tanan nga yuta! Salmo 95:1
Tan-awa, ang tawag sa kaluwasan karon napadayag na kanato: / Ang Dios naghiusa sa katawhan sa labaw pa sa tanang pagsabot, / ug pinaagi sa tingog sa Arkanghel, ang sayop gipalayas. / Kay ang Birhen nakadawat og kalipay; / ang makalibutan nahimong langitnon, / ug ang kalibutan gipagawas gikan sa karaang panumpa. / Maglipay ug mag-awit sa usa ka tingog ang tanang binuhat: / 'Aming Magbubuhat ug Manuluwas, / O Ginoo, himaya kanimo!'
Niining adlaw sa kalipay, gipahayag ang Maayong Balita, ang kadaugan sa pagka-birhen, / ang kalibutanong nagkahiusa sa langitnon. / Si Adan nabag-o, / si Eba napalaya gikan sa iyang kanhing kasubo, / ug ang tabernakulo sa atong kinaiyahan / pinaagi sa pagkadiyosnon sa nagkatawang kinaiyahan / nahimong templo sa Dios. / O misteryo! / Ang paagi sa Inkarnasyon dili mailhan, / ang paagi sa Konsepsyon dili masukod: / ang Anghel nag-alagad sa milagro, / ang sabakan sa Birhen midawat sa Anak, / ang Espiritu Santo gipadala, / ang Amahan gikan sa kahitas-an malumo, / ug ang pag-uli natuman pinaagi sa panag-uyon. / Tungod kay gidawat nato Siya ug naluwas kita pinaagi Niya, / kauban ni Gabriel, atong pag-awit ngadto sa Birhen: / 'Malipayon ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / gikan kanimo miabut ang kaluwasan – si Cristo nga atong Dios: / gikuha Niya ang atong kinaiyahan, ug gipahitas-on kini ngadto kaniya. / Pag-ampo kaniya alang sa kaluwasan sa atong mga kalag!'
Niining adlawa nagsugod ang atong kaluwasan / ug ang pagpadayag sa walay katapusang misteryo: / ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen / ug si Gabriel nagpahayag sa maayong balita sa grasya. / Busa, kita usab, uban kaniya, magtuaw sa Inahan sa Dios: / 'Malipayon ka, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!' (3)
Niining adlawa ang sinugdanan sa atong kaluwasan / ug ang pagpadayag sa walay katapusang misteryo: / Ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen / ug si Gabriel nagpahibalo sa maayong balita sa grasya. / Busa, uban kaniya, atong tawagon ang Inahan sa Dios: / 'Malipayon ka, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!' (3)
Pagkahuman sa unang stichera, ang duha ka sedalena gikan sa Triodion, nga walay ektenia, ug ang pagbasa sa adlaw.
Ang dakong kumander / sa mga dili-mortal nga puwersa, / nga nagtindog sa siyudad sa Nazaret, / nagpahayag kanimo, O Labing Balaan, / sa Hari ug Ginoo sa mga kapanahonan, / nga nagasinggit kanimo: 'Malipayon ka, bulahan nga Maria, / dili masukod ug dili masukod nga katingalahan, / ang pagtawag sa mga mortal ngadto sa Dios!'
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Niining adlawa ang tanang binuhat nagalipay, / kay ang Arkanghel nagapahayag kanimo: 'Maglipay ka!' / 'Bulahan ka, balaan ug putli, Kanunay nga Birhen!' / Niining adlawa ang garbo sa bitin nangitngit, / kay ang mga gapus sa sumpa sa atong katigulangan napalaya. / Busa kami usab nagasinggit kanimo sa tanang paagi: / 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya!'
Gloria, ug karon: among balik-balikon kini.
Sa mga pulong sa Arkanghel / among gipahayag kanimo, O Balaan: / 'Maglipay ka, O Punô sa Grasya, / ang Ginoo uban kanimo!'
1 O Dios, ihatag ang imong paghukom sa hari, / ug ang imong pagkamatarong sa anak sa hari. 2 Aron siya mohukom sa imong katawhan uban sa pagkamatarong / ug sa imong mga kabus sa hukmanan. 1 Hukman niya ang mga kabos sa taliwala sa katawhan, ug luwason ang mga anak sa mga nagkinahanglan. 2 Ipahibalo adlaw-adlaw ang kaluwasan sa atong Dios. 1 Hatagan sa Ginoo ang mga magpahibalo og mensahe nga adunay dakong gahum. 2 Ang Ginoo mitug-an kang David sa kamatuoran, ug dili niya kini balibaran. 1 Gikan sa bunga sa imong sabakan, akong ibutang ang usa sa imong trono. 2 Mopaubos siya sama sa ulan sa balhibo sa karnero. 1 Ug sama sa tulo nga nahulog sa yuta. 2 Gikuha Niya ang kalangitan ug mipaubos, ug ang kangitngit naa sa ilawom sa Iyang mga tiil. 1 Kay gipili sa Ginoo ang Siyon; gipili Niya kini nga Iyang puloy-anan. 2 Ang Labing Halangdon nagbalaan sa Iyang puloy-anan. 1 Ang Dios anaa sa taliwala niini; dili kini matandog. 2 Maloloy-on Siya sa mga nagkinahanglan ug sa mga kabus, ug luwason Niya ang kinabuhi sa mga kabus. 1 Ang tanang nasud mag-alagad Niya ingon mga ulipon. 2 Pagapanalanginan nila Siya sa tibook adlaw. 1 Siya mahimong kuta sa yuta, sa mga tumoy sa kabukiran. 2 Panalanginan ang Iyang ngalan hangtod sa kahangturan. 1 Ug sa Iya pagapanalanginan ang tanang kaliwatan sa yuta. 2 Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, nga nagbuhat ug mga katingalahan. 1 Ug bulahan ang ngalan sa Iyang himaya hangtod sa kahangturan. 2 Ug mapuno ang tibuok yuta sa Iyang himaya. Amen, amen.
Himaya, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 71:1; 71:2; 71:4a; 95:2b; 67:12; 131:11a; 131:11b; 71:6a; 71:6b; 17:10; 131:13; 45:5b; 45:6a; 71:13; 71:11b; 71:15c; 71:16a; 71:17a; 71:17c; 71:18; 71:19a; 71:19b; 71:19c
Si Gabriel misinggit gikan sa langit: 'Maglipay ka!' O Balaan, / kay ikaw magbuntis sa imong sabakan sa Dios nga Walay Katapusan, / nga pinaagi sa Iyang pulong gimugna ang katapusan sa kalibutan!' / Niini mitubag si Maria: / 'Wala pa koy bana; unsaon man nako pag-anak og Anak? / Kinsa bay nakakita og pag-anak nga walay bana?" / Ug, sa pagpasabot, ang Anghel misulti sa Inahan sa Dios ug sa Birhen: / "Ang Espiritu Santo moanha kanimo / ug ang gahum sa Labaw nga Labaw magalupad kanimo!"
Gloria, ug karon, ang maong tingog: Gipadala si Gabriel ngadto sa Birhen ug sa Putli, ug gipadayag kaniya ang dili masukod nga kalipay, nga siya magbuntis nga walay binhi ug magpabilin nga birhen: 'Kay ikaw mag-anak sa Anak, ang Walay Katapusan nga Dios, ug Siya magluwas sa Iyang katawhan gikan sa ilang mga sala. / Ug kini gipamatud-an / Niya nga nagpadala kanako aron mosulti kanimo, O Bulahan: 'Maglipay ka! / O Birhen, ikaw mag-anak / ug magpabilin nga Birhen bisan pa sa pagpanganak!'"
Sukad pagkabatan-on / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang tanang kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ipahibalo adlaw-adlaw / ang kaluwasan sa atong Dios. Bersikulo: Awita sa Ginoo ang bag-ong awit; awita sa Ginoo, kamong tanan nga yuta! Salmo 95:2a, 1
Ikaduhang Prokeimenon: Pasidunggi ang Ginoo, kamong tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pasidunggi ang Dios sa Iyang mga balaan; pasidunggi Siya sa kahitas-an sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong mga adlaw, si Maria mibiyahe ug dali-dali paingon sa kabukiran, ngadto sa usa ka lungsod sa Juda, misulod sa balay ni Zacarias ug gipangumusta si Elizabeth. Ug nahitabo nga sa pagdungog ni Elizabeth sa pangumusta ni Maria, misayaw ang bata sa iyang tiyan; ug napuno si Elizabeth sa Espiritu Santo, ug misinggit siya sa kusog nga tingog, ug miingon: 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, ug bulahan ang bunga sa imong tiyan! Ug ngano kaha nga gihatag kini kanako, nga ang Inahan sa akong Ginoo moanha kanako? Kay tan-awa, sa diha nga ang tingog sa imong pangumusta nakaabot sa akong dalunggan, ang bata misayaw sa kalipay sulod sa akong tiyan; ug bulahan siya nga nagtuo nga matuman ang gisulti kaniya sa Ginoo.' Ug miingon si Maria, 'Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo, ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas; kay gitutokan Niya ang pagkapaubos sa Iyang sulugoon; kay tan-awa, sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan; kay ang Gamhanan nagbuhat kanako ug dagkong butang, ug balaan ang Iyang ngalan.' Nagpabilin si Maria uban kaniya sulod sa mga tulo ka bulan, unya mibalik siya sa iyang balay.
Lucas 1:39–49, 56
Niining adlawa gidala ni Gabriel ang maayong balita sa Banal nga Babaye: 'Maglipay ka, O Birhen, nga wala pa gipangasaw-a ug wala mailhi bisan kinsa nga lalaki! / Ayaw kahadlok sa akong talagsaong hitsura, / ug ayaw kahadlok, kay ako ang Arkanghel. / Ang bitin kaniadto naglimbong kang Eba, / apan karon nagdala ako kanimo og maayong balita, / ug magpabilin kang walay sala, / ug ikaw ang mag-anak sa Ginoo, O Ikaw nga Labing Balaan!"
Ang Canon ni San Juan sa Damasco, Tono 4; ang mga irmoses sa canon gikanta kaduha, ug ang mga troparia gikanta sa Tono 12. Ang katavasia sa pista, gikanta sa duha ka koro nga magkahiusa. Sa mga himno diin adunay tripesnes, gikanta namo ang katavasia sa pista uban sa irmos sa Tono 6 ug ang tripesnes sa Tono 8. Ang katavasia sa Triodion, gikanta sa duha ka koro nga magkahiusa.
Irmos: Ablihan ko ang akong baba, / ug mapuno kini sa Espiritu; / ug mosulti ako sa Reyna ug Inahan, / ug motungha ako nga nagdan-ag sa kalipay, / ug malipayon kong awitan ang Iyang pagpanamkon.
Si David, imong katigulangan, / mag-awit kanimo, O Ginoong Ginikanan, / samtang gitugtog ang espirituhanong lira: / 'Paminawa, O Anak nga Babaye, ang malipayong tingog sa Anghel; / kay gipadayag niya kanimo / ang dili masukod nga kalipay!'
Misiyagit ang Anghel: 'Sa kalipay ko'g tawag kanimo: / "Iyuko ang imong dalunggan ug paminawa ako, / samtang gipahayag ko ang pagpanamkon sa Dios nga walay binhi; / kay nakakaplag ka og ingon nga grasya sa atubangan sa Ginoo, O Ikaw nga Labing Balaan, / nga wala pa'y bisan kinsa nga babaye nakakaplag!"'
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Gusto unta nakong masabtan / ang gahum sa imong mga pulong, O Anghel; / unsaon man pagkatuman sa imong gisulti? / Sulti pag-ayo: / unsaon man nako, ang walay-sala nga Birhen, pagpanamkon? / Ug unsaon man nako pagkahimong / inahan sa akong Magbubuhat?'
Misiyagit ang Anghel: 'Nagtuo ka / nga ang akong mga pulong limbong, sama sa akong pagtan-aw; / ug malipay ako sa pagtan-aw sa imong pag-amping: / ayaw kahadlok, O Ginoo-an; / kay kon ang Dios mopalugot, / bisan ang katingalahan dali ra matuman.'
Irmos: O Inahan sa Dios, ikaw usa ka buhi ug masagana nga tinubdan / alang sa imong mga mag-aawit sa himno, nga nag-andam niining espirituhanong handuman; / lig-ona sila, / ug sa imong balaan nga pagpanamkon / hatagi sila sa mga korona sa himaya.
Ang Inahan sa Dios miingon: Wala na'y prinsipe gikan sa Juda, / ug karon miabut na ang panahon / nga ang paglaum sa mga nasud—si Cristo—mopakita; / apan ipatin-aw kanako, unsaon man nako, nga usa ka Birhen, / pag-anak kaniya?
Ang Anghel mipahayag: 'Gusto ba nimong, O Birhen, mahibal-an gikan kanako / ang paagi sa imong pagpanamkon? / Apan kini dili masukod; / ang Espiritu Santo ang magbuhat niini, / pinaagi sa pagtabon kanimo sa Iyang gahum sa paglalang.'
Miingon ang Inahan sa Dios: 'Ang akong katigulangan, sa pagtagad sa sugyot sa bitin, / gipahawa gikan sa dapit sa langitnong kalipay; / busa ako usab, nga nahadlok nga malisang, / nahadlok sa imong talagsaong pag-abi-abi.'
Ang anghel misinggit: 'Ako, nga nagtindog sa atubangan sa Dios, gipadala / aron ipadayag kanimo ang balaang kabubut-on; / ngano man nga nahadlok ka kanako, O Labing Putli, / samtang mas nahadlok pa ko kanimo? / Ngano man nga nahadlok ka kanako, O Ginoong Ginang, / samtang girespeto tika uban sa dakong pagrespeto?'
Ang Pulong sa Dios karon mibaba na sa yuta: / Usa ka anghel ang mitungha, nagtawag sa Birhen: / 'Maglipay ka, O Bulahan, / nga ikaw ra ang nakapreserba sa selyo sa pagkabirhen, / nga gidawat nimo sa imong sabakan ang daang-sa-una nga Pulong ug Ginoo, / aron Siya makaluwas sa katawhan gikan sa sayop, ingon Dios!'
Ang Arkanghel Gabriel gipadala gikan sa langit sa Dios, / ug sa dili madugay mitungha sa atubangan sa Buhing Siyudad, / nagasulti Kaniya sa hayag: / 'Ikaw modawat sa Magbubuhat sa imong sabakan, O Birhen, / ug ikaw manganak Kaniya, nga nagpakatawo nga walay kausaban. / Busa gipadala ako aron ipahibalo Kanimo / kining katingalahang pagkahimugso, O Ikaw nga Putli, / ug nagtindog ako dinhi, nagtawag Kanimo: / 'Maglipay ka, Nobya, nga wala mailhi ang kaminyoon!'*
Irmos: Nalingkod sa himaya / sa trono sa Pagkadiyosnon, / sa usa ka panganod nga hayag, / ang labing diyosnong Hesus miabot, / gidala sa usa ka putli nga kamot, / ug giluwas ang mga misinggit: / 'Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Ang Inahan sa Dios miingon: Nadungog ko ang propeta / nga nagtagna sa karaang panahon / nga usa ka balaang Birhen ang manganak kang Emmanuil; / apan gusto nakong masayran: giunsa sa mortal nga kinaiyahan / pag-aagwanta ang panaghiusa sa Pagkadiosnon?
Gipahayag sa anghel: 'Ang palumpong nga napuno sa kalayo / apan wala masunog, / nagpasabot sa katingalahang misteryo nga nagakahitabo sa imoha, / O Puno sa Grasya, nga wala mailhi og bana; / kay bisan pa sa pagpanganak, O Ikaw nga Balaan, / magpabilin kang Birhen hangtod sa kahangturan.'
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Gabriel, magbalita sa kamatuoran, / gipasiugda sa kahayag sa Dios nga Labaw sa Tanan! / Ipanulti ang hingpit nga kamatuoran: / giunsa ko pag-anak sa Pulong, ang Nakahimong Tawo nga dili makita, / samtang mapreserbar ang akong pagkabirhen nga walay mantsa?'
Misiyagit ang anghel: Uban sa kahadlok, sama sa usa ka sulugoon sa atubangan sa iyang Ginoo, / Nagtindog ako sa imong atubangan; / uban sa pagrespeto, O Birhen, / Dili ko karon gani kaisug nga hunahunaon ka; / kay sama sa ulan sa balhibo sa karnero, / Ang Pulong sa Amahan mounaog kanimo, / Sumala sa Iyang maayong kabubut-on.
Irmos: Ang tibuok kalibutan nangahibulong / sa Imong mahimayaong himaya: / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / nagbata sa Imong sabakan sa Labawng Dios / ug nanganak sa walay katapusan nga Anak, / nga nagahatag sa kaluwasan sa tanan nga nag-awit sa Imong pagdayeg.
Ang Inahan sa Dios miingon: Dili ko hingpit nga masabtan / ang kahulogan sa imong mga pulong; / kay daghan na kaayong mga milagro ang nahitabo, / nga gihimo sa gahum sa Dios, / mga timaan ug simbolo sa Balaod, / apan usa ka birhen, nga wala mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / wala pa gayud manganak.
Miingon ang anghel: 'Natingala ka, O Labing Putli; / ug tinuod, katingalahan gayud ang imong milagro; / kay ikaw ra gayud ang modawat sa imong sabakan / sa Hari sa tanan nga magkatawo, / ug ang mga pulong ug mga propesiya sa mga propeta / ug ang mga simbolo sa Balaang Balaod makakaplag sa ilang katumanan kanimo.'
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Siya nga dili masulod sa tibuok kalibutan / ug dili makita sa tanan, / giunsa Niya pagpuyo sa sabakan sa usa ka Birhen, / nga Siya mismo ang nagmugna? / Ug giunsa ko man pagpanamkon ang Pulong sa Dios, nga walay sinugdanan, / sama sa Amahan ug sa Espiritu nga walay sinugdanan usab?'
Ang anghel miingon: 'Siya nga nagsaad kang David, imong katigulangan, / nga ipahimutang ang Bunga sa imong sabakan sa trono sa iyang gingharian, / gipili ka, kaanyag ni Jacob, alang sa Iya mismo / ingon puy-anan sa kinaadman.'
Irmos: Nagpahibalo sa tulo ka adlaw nga paglubong, / ang propeta Jonas, nag-ampo sulod sa balyena, misinggit: / 'Luwasa ako gikan sa pagkaguba, / Hesus, Hari sa mga gahum!'
Ang Inahan sa Dios miingon: Sa pagdawat nako sa malipayong tingog sa imong mga pulong, Gabriel, napuno ako sa langitnong kalipay, kay nagdala ka og maayong balita ug nagpahayag ka og walay katapusang kalipay.
Ang anghel miingon: 'Gihatagan ka og langitnong kalipay, Inahan sa Dios; / kanimo, Nobya sa Dios, ang tanang binuhat nagasinggit: "Maglipay ka": / kay ikaw ra, O Balaan, ang gitakda / nga mahimong inahan sa Anak sa Dios.'
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Paagi kanako, ipawagtang karon ang pagsilot kang Eba; / karong adlawa, paagi kanako, bayran ang iyang utang; / paagi kanako, kining karaang utang / bayran sa kadagaya.'
Ang Anghel nagpahayag: 'Ang Dios misaad, O Purong Usa, sa atong katigulangan nga si Abraham, / nga sa iyang kaliwatan ang tanang nasud pagapanalanginan; / pinaagi Kanimo kining saad / natuman karong adlawa.'
Alang sa Kumander nga nagdepensa kanako / sa pagluwas gikan sa makalilisang nga mga kalamidad / Ako, imong siyudad, O Inahan sa Dios, / nagtukod alang kanimo niining mga selebrasyon sa kadaugan isip pagpasalamat! / Apan ikaw, nga adunay dili mapildi nga gahum, / luwasa ako gikan sa tanang katalagman, / aron ako makatawag kanimo: / 'Malipayon ka, Nobya nga wala mailhi ang kaminyoon!'*
* Gloria: Alang sa Hepe nga nagdepensa kanato / sa pagluwas kanamo gikan sa makalilisang nga mga kalamidad / kami, imong mga sulugoon, nagtukod alang kanimo og mga selebrasyon sa kadaogan uban sa pagpasalamat / O Inahan sa Dios! / Apan Ikaw, nga adunay gahum nga dili mapildi, / luwasa kami gikan sa tanang katalagman, / aron kami makapanawag kanimo: / 'Malipay ka, Nobya nga wala mailhi sa kaminyoon!'
Ikos: Usa ka arkanghel gipadala gikan sa langit / aron moingon sa Inahan sa Dios: 'Maglipay ka!' / Ug, sa pagkakita Nimo, O Ginoo, / nga nahimong unod pinaagi sa dili-unod nga pagtawag, siya namangha, / ug mitindog, nagtawag kaniya ingon niini:
Malipay ka, kay pinaagi kanimo mosidlak ang kalipay; malipay ka, kay pinaagi kanimo mawala ang sumpa.
Malipay ka, ang tawag sa kaluwasan alang sa nahulog nga si Adan; / Malipay ka, ang pagluwas kang Eba gikan sa mga luha.
Malipay ka, O kahitas-an nga labaw sa abot sa hunahuna sa tawo; / Malipay ka, O kalawom nga dili masudlan bisan sa mga mata sa mga anghel.
Maglipay ka, kay ikaw ang trono sa Hari; / Maglipay ka, kay ikaw ang nagbitbit Kaniya nga nagbitbit sa tanang butang.
Malipay, bitoon nga nagpadayag sa Adlaw; / Malipay, sabakan sa Banal nga Inkarnasyon.
Maglipay, kay pinaagi Kanimo nabag-o ang binuhat; / maglipay, kay sa Imoha nahimong Bata ang Magbubuhat.
Maglipay, Nobya nga wala mailhi ang kaminyoon!
Irmos: Ang mga diosnon-maalamon wala magpasidungog / sa binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, human nila mapildi nga maisugon ang kalayo nga naghulga kanila, / nag-awit sila nga malipayon: / 'Labaw nga angay pasidunggan nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / bulahan Ikaw!'
Ang Inahan sa Dios miingon: Nagpahayag nga ang dili-mortal nga Kahayag / paghiusahon sa mortal nga unod pinaagi sa dakong kaluoy, / karon gipahayag nimo kanako ang malipayong maayong balita, ang diyosnong pahibalo: / 'Bulahan, O Ikaw nga Labing Balaan, ang bunga sa imong sabakan!'
Ang Anghel misinggit: Maglipay ka, Birhen nga Ginoo; / maglipay ka, Labing Putli; / maglipay ka, puloy-anan sa Dios; / maglipay ka, sulo sa Kahayag, / tawag ni Adan sa kaluwasan, / pagtubos ni Eba, balaang bukid, / labing masidlak nga santuwaryo ug palasyo sa pagkawalay kamatayon.
Ang Inahan sa Dios miingon: Ang pagpuyo sa Labawng Balaang Espiritu / naghinlo sa akong kalag ug nagbalaan sa akong lawas; / gihimo ko niini nga usa ka templo nga puy-anan sa Dios, / usa ka tabernakulo nga gidayandayan sa Dios, usa ka buhing santuwaryo / ug ang putli nga Inahan sa Kinabuhi.
Ang anghel miingon: 'Nakita tika karon / ingon usa ka masidlak nga suga / ug usa ka palasyo nga gihimo sa Dios; / dawata, O Ikaw nga Bug-os nga Buluhaton, / ang bulawanong kaban sa Magbubuhat sa Balaod, / nga malipay sa pagluwas / sa mortal nga kina-iya sa tawo pinaagi Kanimo.'
Irmos: Paminawa, O Balaan nga Birhen nga Dalaga, – / pasagdi si Gabriel karon nga ipahayag / ang walay katapusan ug tinuod nga tuyo sa Labaw nga Labing Kataas-taasan: / 'Andam sa pagdawat sa Dios; / kay pinaagi kanimo ang Dili Masabtan magpuyo uban sa mga mortal; / busa malipayon kong gisigaw: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga binuhat sa Ginoo!'"
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Ang matag hunahuna sa tawo napahilom', / – mitubag ang Birhen, / – 'samtang nagpamalandong kini sa mga katingalahang buhat nga imong gisulti kanako; / Nadawat ko ang imong mga pulong, apan sa akong katingala nahadlok ko / nga, sama kang Eba, imo kong madani sa sayop nga dalan gikan sa Dios pinaagi sa limbong; / apan dinhi ikaw misinggit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!'"
Misiyagit ang anghel: 'Tan-awa, na-solusyonan na karon ang imong kalibog,' / – tubag ni Gabriel; – / 'Kay, sama sa imong maayo nga pagpadayag sa mga pulong sa imong mga ngabil, / kining butanga dili masabtan; / sugod karon, sa pagsunod, ayaw kini pagduha-duha sama sa usa ka bakak, / kondili tuohi kini ingon nga kamatuoran; / kay tan-awa, malipayon kong gisigaw: / "Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!"'
Ang Inahan sa Dios miingon: 'Mao kini ang balaod gikan sa Dios ngadto sa mga tawo,' / – ang Walay Sala dayon miingon – / 'nga ang pagkahimugso mahitabo pinaagi sa panag-uyon sa gugma; / apan wala gyud ko'y nahibaloan sa kalipay sa bana, / busa giunsa nimo pag-ingon nga kinahanglan ko manganak? / Nahadlok ko nga basin nagasulti ka og bakak; / apan dinhi, sa samang higayon, imong gisigaw: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, sa tanang binuhatan sa Ginoo!'"
Misiyagit ang anghel: 'Ang mga pulong nga imong gisulti kanako, Labawng Gihimamat,' / – misulti pag-usab ang anghel – / 'mahitungod sa kasagarang pagkahimugso sa mga tawo; / apan ako nagpahayag Kanimo nga ang tinuod nga Dios, / nga labaw pa sa pulong ug hunahuna, / nahimong unod gikan Kanimo, sumala sa Iyang kaugalingong kahibalo; / ug busa malipayon kong gipahayag: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!'"
Miingon ang Inahan sa Dios: 'Nagpakita ka kanako ingon usa ka magbalita sa kamatuoran,' matud sa Birhen, / 'kay miabot ka ingon usa ka sugo sa kalibutanong kalipay; / Busa, tungod kay ako napahimungtan sa kalag ug sa lawas, / buhata kanako sumala sa imong pulong: / puy-an ako sa Dios, / kaniya, uban kanimo, ako nagatuaw: / 'Panalangini ang Ginoo, tanang binuhatan sa Ginoo!'"
Sa ika-siyam nga kantiko, dili nato awitan ang 'Ang Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', kondili awitan nato ang pagbalik-balik nga awit sa pista:
Pagmalipayon, O yuta, uban sa dakong kalipay; / Dayeg, O mga langit, ang himaya sa Dios.
Ug ang irmos: 'Pasagdi nga ang buhing Kaban sa Dios': Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Sa tripesnitsa, ang balik-balik para sa mga tropario mao ang: 'Gloria kanimo, among Dios, gloria kanimo.' Para sa mga tropario ngadto sa Theotokos, ang balik-balik sa pista ang gikaawit.
Irmós: Ang buhi nga Kaban sa Dios / dili unta matandog sa kamot sa dili inisyado, / kondili ang mga ngabil sa matinud-anon, nga walay hunong / nag-awit sa pagtawag sa Anghel, / motawag sa Inahan sa Dios uban sa kalipay: / 'Sa pagkatinuod, labaw Ka sa tanan, O putli nga Birhen!'
Tungod kay naburosan Ka sa Diyos nga labaw pa sa tanang hunahuna, milabaw Ka sa mga balaod sa kinaiyahan, O Birhen: kay sa pagpanganak Wala Ka makasinati sa angay sa mga inahan, bisan pa nga pinasikad sa kinaiyahan mahimong mausab Ka; busa matarong nga madungog Ka: 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Giunsa Nimo paghatag og gatas, O Purong Birhen? / Walay mortal nga dila makasulti niini, / kay gibuhat Nimo ang usa ka buhat nga dili kinaiyahan, / nga milabaw sa mga utlanan sa ordinaryong pagpanganak; / busa matarong nga gitawag Ka: / 'Maglipay ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban Nimo!'
Ang Balaang Kasulatan naghisgot sa misteryoso nga paagi / bahin Kanimo, Inahan sa Labawng Ginoo; / kay si Jacob kaniadto, sa dihang nakakita sa hagdanan, / nga nagtagna Kanimo, miingon: / 'Kini ang puloy-anan sa Dios'; / busa angay Ka nga makadungog: / 'Maglipay Ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban Kanimo!'
Usa ka katingalahang timaan ang gipakita kang Moises nga manan-aw / pinaagi sa nagdilaab nga tanom ug kalayo; / ug sa pagpangita sa pagtuman niini sa umaabot nga mga panahon, / miingon siya: 'Makita ko kini sa putli nga Birhen, / kinsa, isip Inahan sa Dios, pag-ingnan: / "Maayong paghatag kanimo, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!"'
Gitawag Ka ni Daniel nga bukid sa hunahuna; / ni Isaias, nga Inahan sa Dios; / si Gideon nakakita Kanimo ingon sa balhibo sa karnero; / ug si David gitawag Ka nga Balaan; / laing usa gitawag Ka nga mga ganghaan; / ug si Gabriel misinggit Kanimo: / 'Maayong pagdayeg kanimo, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Unya ang irmos sa Triodion, ang refren ug ang irmos sa pista – magkuyog ang duha ka koro.
Ang kumander sa mga anghel nga panon / gipadala sa Dios nga Labaw sa Tanan ngadto sa Balaan ug Birhen / aron ipahayag ang usa ka katingalahang ug dili masukod nga milagro: / nga ang Dios, ingon usa ka tawo, mahimong usa ka bata gikan kaniya nga walay binhi, / nga nagbag-o sa tibuok katawhan. / Ipahayag, O katawhan, ang pagkabanhaw sa kalibutan!
Ang misteryo nga natago sukad pa sa karaang panahon / gipadayag karon: / Ang Dios—ang Pulong sa Dios—nahimong, pinaagi sa Iyang kalooy, / Anak sa Birhen Maria, / ug si Gabriel nagpahibalo sa malipayong balita. / Uban kaniya, atong tanan pag-awit: / 'Malipayon ka, Inahan sa Ginoo!'
Nibabà gikan sa langitnong kahanginan paingon sa Nazaret, / si Gabriel mitungha sa atubangan sa Birhen Maria, / nga misinggit kaniya: 'Maglipay ka! / Magbuntis ka og Anak, Nga mas tigulang pa kaysa kang Adan, / ang Magbubuhat sa tanang butang ug ang Manuluwas sa mga nagatawag kanimo: / Maglipay ka, O Putli!'
Ang co-eternal nga Pulong sa Walay Katapusan nga Amahan, nga wala gayud mabulag gikan sa langitnong mga kahangturan, karon nagpakita na sa taliwala sa mga mortal, tungod sa labing dakong kaluoy, napuno sa kalooy alang sa atong pagkahugno, ug sa pagdawat Niya sa kakabus ni Adan, nagsul-ob Siya og porma nga lain kaniya.
Si Gabriel, nga nagdala sa maayong balita gikan sa langit ngadto sa Birhen, misinggit: / 'Maglipay ka! Imong pagabuntis sa imong sabakan / Siya nga imong makapaloob apan ang kalibutan dili makapaloob, / ug ikaw ipadayag nga nagbitbit sa sulod nimo / Siya nga misidlak gikan sa Amahan sa wala pa ang bitoon sa kabuntagon!'
Ang Pulong, nga labaw sa tanang binuhat, / sa pagkuha og unod sa imong sabakan / sumala sa plano sa Amahan, O Birhen Inahan sa Dios, / gibalik-taas ang among kaliwatan, / nga nahulog ubos sa karaang panumpa. / Busa – 'Maglipay ka!' – kanimo, Inahan ni Cristo, / kami tanan misinggit uban sa pagtuo, kauban ang Anghel.*
Ang misteryo nga gitago sukad pa sa karaang kapanahonan gipadayag karon / ug ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Tawo, / aron pinaagi sa pag-ako Niya sa labing dautan, Iya kong ihatag ang labing maayo. / Si Adan nadani kaniadto / ug, sa tinguha nga mahimong Dios, napakyas; / ang Dios nahimong tawo, / aron Hiya pagahimoon si Adan nga usa ka dios. / Maglipay ang binuhat, magsaulog ang kinaiyahan, / kay ang Arkanghel nagtindog sa atubangan sa Birhen nga puno sa kahadlok / ug gihatagan siya og pag-abi-abi nga 'Mangaon ka!' imbis sa kasubo. / Pinaagi sa Imong maloloy-on nga kaluoy, Ikaw nahimong unod, / among Dios, himaya kanimo!
Kung Sabado o Domingo, gikanta ang Dakong Doxolohiya, ang Ektenia ug ang Pagpahawa. Kung adlaw sa pagpuasa, mokanta kita kaduha sa mga stichera sa adlaw gikan sa Triodion ug sa stichera sa mga martir sa stichera.
Gloria, ug karon, sa niining pista, Tono 8: Maglipay ang langit ug magmalipayon ang yuta, / kay ang Anak, Walay katapusan ug wala'y sinugdanan, sama sa Amahan, / ug naglingkod uban Niya sa usa ka trono, / napuno sa kaluoy ug pagkamaayo, / nagpaubos Siya / pinaagi sa maayong kabubut-on ug plano sa Amahan / ug nagpuyo sa sabakan sa Birhen, nga gipahinlo sa Espiritu. / O katingalahan! Ang Dios anha sa tunga-tunga sa k ong katawhan, / Dili masulod sa sabakan sa Iyang inahan, / Walay katapusan sa panahon; / ug labing himayaon sa tanan mao nga ang pagpanamkon walay binhi, / ang pagpaubos dili masukod, ug ang misteryo dako kaayo! / Kay ang Dios mismo nagpaubos, ug nahimong unod, ug giisip nga gimugna, / sa dihang ang Anghel mitanghag sa Balaan nga Babaye mahitungod sa pagpanamkon: / 'Pagpanamilit kanimo, napuno sa grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nga dato sa kaluoy!'
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, pinaagi sa mga pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, sa balaan ug matarong nga mga ginikanan sa Dios nga sila Joaquin ug Ana, ug sa tanang mga santo, magkalooy Siya kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
O, sumala sa tradisyon sa mga Griyego: Kristo, among tinuod nga Dios, nga midawat sa pagka-inkarnado alang kanato, O katawhan, ug alang sa atong kaluwasan, pinaagi sa Balaang Espiritu ug sa Birhen Maria, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa mga balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga santo, magkalooy Siya kanato ug magluwas kanato, ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Ang Ikatulo ug Ika-unom nga Oras uban sa mga kathisma, walay pagyuko. Ang troparion ug kondakion sa pista. Sa Ika-unom nga Oras, atong basahon ang parimia gikan sa Triodion. Sa Ika-9 ka Oras, usa ka kathisma (kung gipreskribi). Unya ang 'Bulahan Kamo' nga walay pagkanta o pagyuko: 'Hinumdumi kami, O Ginoo': Ang langitnong koro mokanta: 'Gloria': Ang koro sa balaang mga Anghel ug Arkanghel: 'Ug karon': Ang Kredohan. 'Pasayloa, pasayloa, wagtang-a': 'Amahan Namong': Ang kontakion sa pista. Ginoo, kalooy-a kami (40). Himaya, ug karon: Ang labing hataas nga dungog sa mga Kerubin: Ug tulo ka dagkong pagyuko uban sa pag-ampo ni San Efren nga Siryano, ug ang pag-ampo: Labing Balaan nga Trinidad, konsubstansyal nga pagkamagbubuhat: Ug ang pagtapos. Ug nag-awit kami sa Vespers nga walay kathisma ug walay pagyuko.
Sa 'O Ginoo, ako nagtu-aw', mo-awit kita kaduha sa himno sa adlaw nga gi-awit sa kaugalingong tingog gikan sa Triodion, nga walay himno sa mga martir, ug tulo ka susamang himno gikan sa Triodion, tulo para sa pista, ug tulo para sa Arkanghel.
Sa ika-unom ka bulan, gipadala ang Arkanghel ngadto sa Balaang Birhen / ug, sa pagtawag og 'Maglipay ka!', nga nagpahibalo kaniya, / iyang gipahibalo ang maayong balita, / nga ang Manluluwas pagamugnaon gikan kaniya. / Busa, sa pagdawat niya niining pag-abi-abi uban sa pagtuo, / siya naburos Kanimo, ang Walay Katapusan nga Dios, / nga sa dili masukod nga paagi misugot nga mahimong unod / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ang Inahan sa Dios nakadungog og pinulongang wala niya mailhi: / kay ang Arkanghel nagpahayag kaniya sa mga pulong sa Ebanghelyo. / Busa, sa pagdawat niya sa maong pag-abi-abi uban sa pagtuo, / siya nagdalit Kanimo, ang Walay Katapusan nga Dios. / Busa, kita usab, nga nagalipay, magtuaw kanimo: / 'O Dios, nga walay pag-usab nga ninkarnar gikan kaniya, / hatagi og kalinaw ang kalibutan / ug dakong kaluoy sa among mga kalag!'
Tan-awa, ang tawag sa kaluwasan karon napadayag na kanato: / Ang Dios naghiusa sa Iyang kaugalingon sa katawhan nga labaw pa sa tanang pagsabot, / ug pinaagi sa tingog sa Arkanghel, napalayas ang sayop. / Kay ang Birhen nakadawat og kalipay; / ang makalibutan nahimong langitnon, / ug ang kalibutan napalaya gikan sa karaang panalangin. / Maglipay ug mag-awit ang tanang binuhat sa matag tingog: / 'Aming Magbubuhat ug Manuluwas, / O Ginoo, himaya kanimo!'
Gabriel, nga labing maalamon, / labing sama sa Dios, masidlak ug langitnon, / sa pagtan-aw sa Tri-adlaw nga Kahayag / ug sa paghunahuna kaniya uban sa mga langitnong puwersa, / gipahayag ang balaan ug makapahingangha nga misteryo / sa pag-abot niya sa kilid sa Birhen, / ug nag-ampo alang sa among mga kalag.
Ang dakong misteryo, / kaniadto wala mailhi sa mga Anghel / ug natago sukad sa sinugdanan sa panahon, / gisalig lamang kanimo, Gabriel, / ug imo kini gipadayag sa Balaan nga Babaye lamang, sa imong pag-abot sa Nazaret. / Pag-ampo ka unya, uban Niya, / aron ang kalinaw ug dakong kaluoy / ipagawad sa atong mga kalag.
Refrain para sa ika-11 nga stichera: Gihimo Nimo ang Imong mga anghel nga espiritu, / ug ang Imong mga sulugoon nga siga sa kalayo. Salmo 103:4
Kanunay nga napuno sa kahayag, / ug nagatuman sa kabubut-on ug nagatuman sa mga sugo sa Labawng Ginoo, / pangulo sa mga anghel, / labing bantog nga Gabriel, / luwasa ang mga nagatahud kanimo uban sa gugma, / kanunay nga nagapakilusot / nga ang kalinaw ug dakong kaluoy / ipagawad sa among mga kalag.
Ang Arkanghel Gabriel gipadala gikan sa langit / aron ipahibalo ang pagpanamkon sa Birhen / ug, pag-abot niya sa Nazaret, / gipamalandong niya sa iyang sulod ang milagro, nga namangha niini: / giunsa kaha nga ang Labaw nga Labing Kataas, nga dili masabtan, matawo gikan sa usa ka Birhen? / Siya nga ang trono mao ang langit ug ang salog sa tiil mao ang yuta / gisulod sa sabakan sa usa ka babaye? / Siya nga ang unom ka pako ug daghang mata nga mga binuhat dili makakita / mipahimulos, pinaagi sa usa ka pulong, nga magkatawo gikan kaniya. / Ang Pulong sa Dios—Siya mao ang Anaa dinhi! / Ngano man nga nagbarog ra ko dinhi ug wala ko nag-awhag sa Birhen: / 'Maglipay ka, O Puno sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo; / maglipay ka, O Putli nga Birhen; / maglipay ka, O Nobya nga wala mailhi sa kaminyoon; / maglipay ka, O Inahan sa Kinabuhi, / bulahan ang Bunga sa imong sabakan!'
Samtang ginabasa ang mga stichera, ang pari nagbuhat sa Proskomedia.
Pagsulod. Prokeimenon ug mga pagbasa gikan sa Triodion. Ug duha ka pagbasa para sa pista:
Miabot si Moises sa Horeb, ang bukid sa Dios, ug ang Anghel sa Ginoo nagpakita kaniya sa sulod sa usa ka palumpong nga nagdilaab sa kalayo. Nakita niya nga ang palumpong nagdilaab, apan wala kini masunog. Miingon si Moises, 'Moadto ko aron makita kining katingalahang panan-awon—ngano nga wala masunog ang palumpong.' Sa dihang nakita sa Ginoo nga siya nagaduol aron motan-aw, gitawag siya sa Ginoo gikan sa sulod sa tanom, nga miingon, 'Moses! Moses!' Mitubag siya, 'Ania ako, Ginoo.' Ug miingon ang Ginoo, 'Ayaw pagduol pa; tangtanga ang imong sandalyas, kay ang dapit nga imong gitindogan balaan nga yuta.' Ug miingon Siya kaniya, 'Ako ang Dios sa imong amahan, ang Dios ni Abraham, ang Dios ni Isaac, ug ang Dios ni Jacob.' Apan gitago ni Moises ang iyang nawong, kay nahadlok siya sa pagtan-aw sa Dios. Ug miingon ang Ginoo kang Moises, 'Gitan-aw ko ug nakita ang pag-antos sa akong katawoan sa Ehipto, ug nadungog ko ang ilang paghilak tungod sa ilang mga magmamaw-at; nahibalo ko sa ilang kasakit, ug nanaog ako aron luwason sila gikan sa kamot sa mga Ehipsiyo, ug aron ipa-akyat sila gikan niining yuta, ug dad-on sila sa usa ka maayong yuta ug lapad, usa ka yuta nga nag-agos sa gatas ug dugos.'
Exodo 3:1–8
Gihimo ko sa Ginoo nga sinugdanan sa Iyang mga dalan, alang sa Iyang mga buhat. Gipatukod ko Niya sa wala pa ang mga kapanahonan, sa sinugdanan gayud, sa wala pa Niya paghimo sa yuta, ug sa wala pa Niya paghimo sa mga kalawoman, sa wala pa ang mga tinubdan sa tubig, sa wala pa ang mga bukid napahimutang, ug sa wala pa ang tanang bungtod, gipagawas ko Niya. Gihimo sa Ginoo ang mga nasud, ug ang mga walay puy-anan nga yuta, ug ang mga tumoy sa yuta nga gipuy-an ilawom sa kalangitan. Sa dihang giandam Niya ang mga langit, ana ako uban Niya; ug sa dihang gitukod Niya ang Iyang trono ibabaw sa mga hangin, sa dihang gipahugot Niya ang hataas nga mga panganod, sa dihang gihatagan Niya og kalig-on ang mga tinubdan sa langit, sa dihang nagtukod Siya og utlanan para sa dagat aron ang tubig dili molapas sa iyang utlanan, ug sa dihang gibutang Niya nga lig-on ang mga pundasyon sa yuta, ana ako uban Niya, nga motabang sa paghimo sa tanan; ako ang kalipay sa Iyang kasingkasing, ug ako malipay kanunay sa Iyang atubangan, adlaw-adlaw, sa tanang panahon.
Ang Awit 8:22–30
Ang Gamay nga Ektenia. Ang Trisagion. Ug dayon magpadayon kita sa Liturgiya.
Sa Sabado o Domingo, kon ang Liturhiya dili gisaulog pagkahuman sa Vespers, mag-awit kita sa mga himno nga simboliko. Ang 'Bulahan': gikan sa kanon sa pista, mga berso 3 ug 6.
Kung gusto sa rektor, among kantaon ang mga antifona sa pista.
Bersikulo 1: O Dios, ihatag ang Imong paghukom sa hari, / ug ang Imong pagkamatarong sa anak sa hari. Salmo 71:1
Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Hinaut nga ang mga bukid magdala og kalinaw sa katawhan, / ug ang mga bungtod magdala og pagkamatarong. Salmo 71:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 3: Ipahayag adlaw-adlaw / ang kaluwasan sa atong Dios. cf. Salmo 95:2b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 4: Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon / ug dili niya kini balibaran. Salmo 131:11
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 1: Mopa-ubos siya sama sa ulan sa balhibo sa karnero, / ug sama sa tulo nga nahulog sa yuta. Salmo 71:6
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nahimong tawo alang kanamo, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Bersikulo 2: Ang Labaw nga Labing Kataas-taasan nagbalaan / sa Iyang puloy-anan. Salmo 45:5b
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nahimong tawo alang kanamo, samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Ang Dios sa pagkatinuod moanha, / ang among Dios, ug dili maghilom. Salba kami, O Anak sa Dios, nga nahimong tawo alang kanamo, samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, nga nahimong tawo alang kanamo, samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Sa iyang mga adlaw mosidlak ang pagkamatarung / ug daghang kalinaw. Salmo 71:7
Luhaa kami, O Anak sa Dios, nga nahimong tawo alang kanamo, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Panalanginan ang Iyang ngalan hangtod sa walay katapusan. Salmo 71:17a
Niining adlawa ang sinugdanan sa atong kaluwasan / ug ang pagpadayag sa walay katapusang misteryo: / ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen / ug si Gabriel nagpahibalo sa maayong balita sa grasya. / Busa, uban kaniya, atong tawagon ang Inahan sa Dios: / 'Malipay ka, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Bersikulo 2: Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, / ang Nagbuhat ug mga katingalahan. Salmo 71:18
Troparion: Niining adlawa ang sinugdanan sa atong kaluwasan:
Stich 3: Bulahan ang ngalan sa Iyang himaya / hangtod sa walay katapusan. Salmo 71:19a
Troparion: Niining adlawa ang sinugdanan sa atong kaluwasan:
Bersikulo: Ipahayag adlaw-adlaw ang kaluwasan sa atong Dios. Ikumpara sa Salmo 95:2b
Koro: Umari, magsimba kita ug moduko sa atubangan ni Kristo. / Ligtasa kami, O Anak sa Dios, / nga nahimong unod alang sa among ikapahimulos, kami nga nag-awit kanimo: / Aleluya.
Niining adlawa nagsugod ang atong kaluwasan / ug ang pagpadayag sa walay katapusang misteryo: / ang Anak sa Dios nahimong Anak sa Birhen / ug si Gabriel nagpahibalo sa maayong balita sa grasya. / Busa, uban kaniya, atong tawagon ang Inahan sa Dios: / 'Malipayon ka, Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Kanimo, among Manalipod ug Punong Hepe, / alang sa kaluwasan gikan sa makalilisang nga mga kalamidad, / kami, imong mga sulugoon, O Inahan sa Dios, / naghalad kanimo niining mga selebrasyon sa pagpasalamat sa kadaugan! / Apan ikaw, nga adunay g , dili mapildi nga gahum, / luwasa kami gikan sa tanang katalagman, / aron kami makapanawag kanimo: / 'Maglipay ka, Nobya nga wala mailhi sa kaminyoon!'(*)
Ipahibalo adlaw-adlaw / ang kaluwasan sa atong Dios.
Bersikulo: Awita sa Ginoo ug bag-ong awit; awita sa Ginoo, kaming tanan sa kalibutan! Salmo 95:2b, 1
Mga igsoon, ang nagahimog balaan ug ang mga gihimog balaan, gikan silang tanan sa Usa; busa dili Siya mahiya sa pagtawag kanila nga igsoon, nga nagaingon: 'Ipahibalo ko ang Imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa katilingban, ako maga-awit sa Imong pagdayeg'. Ug usab: 'Ibutang ko ang akong pagsalig kaniya.' Ug usab: 'Ani ako, ug ang mga anak nga gihatag sa Dios kanako.' Ug tungod kay ang mga anak tawo nga may unod ug dugo, Siya usab miapil sa ilang kinaiyahan, aron pinaagi sa kamatayon iyang kuhaon ang gahum sa usa nga naggunit sa gahum sa kamatayon—mao ang yawa—ug luwason ang mga tawo nga tungod sa kahadlok sa kamatayon nahimong ulipon sa tibuok nilang kinabuhi. Kay dili gayud Niya gikuha ang kinaiyahan sa mga anghel, kondili ang binhi ni Abraham. Busa, kinahanglan nga siya mahimong susama sa iyang mga igsoon sa tanang aspeto, aron siya mahimong usa ka maloloy-on ug matinud-anon nga Labawng Pari sa pag-alagad sa Dios, aron maghimo og halad-pagtubos sa mga sala sa katawhan. Kay tungod kay siya mismo nakasinati og pag-antos sa dihang gitintal siya, makahimo siya sa pagtabang sa mga gitintal.
Hebreohanon 2:11–18
Bersikulo: Mopaubos Siya sama sa ulan sa balhibo sa karnero, ug sama sa tulo nga nahulog sa yuta. Bersikulo: Panalanginan unta ang Iyang ngalan hangtod sa kahangturan; magpabilin ang Iyang ngalan sa wala pa ang adlaw. Salmo 71:6, 17a
Niadtong mga adlaw, si Elizabeth, asawa ni Zacarias, naburos, ug sulod sa lima ka bulan gitago niya ang iyang kaugalingon gikan sa tanan, nga nag-ingon, 'Mao kini ang gibuhat sa Ginoo kanako niining mga adlaw, sa dihang iyang gipahimutang nga kuhaon ang akong kaulaw sa atubangan sa mga tawo.' Sa ika-unom ka bulan, gipadala sa Dios ang anghel Gabriel ngadto sa usa ka lungsod sa Galilea nga ginganlan Nazaret, ngadto sa usa ka birhen nga gipangasaw-an kang Jose, nga kaliwat ni David; ug ang ngalan sa birhen mao si Maria. Ug sa pagsulod niya sa balay, miingon ang anghel, 'Hail, puno sa grasya! Ang Ginoo uban kanimo; Bulahan ka sa mga kababayen-an!' Apan sa dihang nakita niya siya, nabalaka kaayo siya sa iyang mga pulong ug naghunahuna-huna kung unsa kaha ang kahulugan niining pangumusta. Ug miingon ang anghel kaniya, 'Ayaw kahadlok, Maria, kay nakakaplag ka ug pabor sa Dios. Ug tan-awa, ikaw magdalit sa imong sabakan ug mag-anak ka ug usa ka Anak nga lalaki, ug pagatawgon nimo ang iyang ngalan: Jesus. Dako Siya ug pagatawgon Siya nga Anak sa Labing Kataas; ug ihatag sa Ginoong Dios kaniya ang trono ni David, sa iyang amahan; ug magahari Siya sa balay ni Jacob hangtod sa kahangturan, ug ang iyang gingharian walay katapusan.' Unya miingon si Maria sa anghel, 'Unsaon man ni pagakahitabo, kay wala man koy bana?' Ug mitubag ang anghel kaniya, 'Ang Espiritu Santo moanha kanimo, ug ang gahum sa Labaw nga Labing Halangdon magatabon kanimo; busa ang Balaan nga pagkahimugso pagatawgon nga Anak sa Dios. Ug tan-awa, ang imong paryente nga si Elizabet nakabusog usab og anak sa iyang tigulang na, ug karon unom na ka bulan, bisan kaniadto gitawag siyang walay bunga; kay alang sa Dios walay imposible.' Ug si Maria miingon, 'Tan-awa, ako ang sulugoon sa Ginoo; buhata kanako sumala sa imong pulong.' Ug ang anghel mibulag gikan kaniya.
Lucas 1:24–38
Paglikay, O yuta, sa dakong kalipay; / dayeg, O mga langit, ang himaya sa Dios.
Irmos, tono 4: Hinaut nga ang buhing Arca sa Dios / dili gayud matandog sa kamot sa dili inisyado, / kondili ang mga ngabil sa matinud-anon, walay hunong / nga nag-awit sa pagtawag sa Anghel, / mag-awit sa kalipay ngadto sa Inahan sa Dios: / 'Tinood gayud, labaw ka sa tanan, O Balaang Birhen!'
Gipili sa Ginoo ang Siyon, / Gipili Niya kini nga Iyang puloy-anan. / Alleluia. (3) Salmo 131:13
24 Hunyo
Natawo gikan sa usa ka baog nga sabakan, / ikaw nga nagtapos sa kabao sa among mga kasingkasing / ug naghatag sa bunga sa pagtuo ug kamatuoran—ang Pulong— / sa mga baog nga kalag, / himayaong Munauna sa pag-abot ni Cristo. / Ingon nga mahigalaong tingog sa Pulong, / ang makabungog nga magbalita sa paghinulsol, / ang Banal nga Tunga-tunga sa Daang ug Bag-ong Tugon, / Siya klarong nailhan, Siya nga ang pagkahimugso / gisaulog nato uban sa kalipay ug gugma.
Karon ang bisiro, gipakaon sa pag-agil, / natawo gikan sa walay bunga, / nagpadayag kanato sa Kordero, / nga natawo gikan sa Birhen-Dalaga / ug nagluwas sa kalibutan gikan sa sala. / Ang salampati nga mahigugma sa disyerto klarong nagpakita, / nagpadayag sa Banal nga Tinubdan, / nga mao ang pagtapos sa labing masakiton nga tingtugnaw sa kawalay-Diyos. / Ug ang tinuod nga higala sa Nobyo / hayag nga miabot – si Juan, / nga nag-ampo alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Sumala sa banal nga saad sa imong pagkahimugso, / sa dihang ang labing halangdon ug banal nga Arkanghel / nagpahibalo sa imong pagkahimugso sa imong amahan, / nga nag-ampo sa imong templo. / Unya, sumala sa gisulat, gipahilom ug gipahibulag ni Gabriel ang pari—nga wala motuo ug misupak—/ hangtod sa adlaw sa imong pagkahimugso. / Apan ikaw, O Manunulti sa Pag-abot, pagkahimugso nimo, / gipagawas nimo ang imong amahan gikan sa gapos sa paglitok, O bulahan, / ug pag-ampo ka alang kanato tanan.
Gloria, Tono 8. Autologous: Ang humot angay kang Juan, / ang kaanyag sa awit angay sa Maminyo, / kay iyang gipahayag ang sinugdanan sa atong kaluwasan. / Kadtong misayaw sa sabakan / ug misinggit sa kamingawan: 'Maghinulsol kamo', / ang manlaban sa Hari, ang Munauna sa grasya, / nga nagpahayag sa Karnero / ug nag-ampo sa atubangan sa Manluluwas alang sa atong mga kalag.
Ug karon, O Inahan sa Dios: O Ginoo nga Reyna, dawata ang mga pag-ampo sa Imong mga sulugoon, / ug luwasa kami gikan sa matag kalisdanan ug kasubo.
Magsulti og tin-aw, Zacarias, / ipahayag sa hayag: / 'Kining bata mahimong propeta sa Labawng Ginoo / ug Magsusugod sa Pulong sa Dios.'
Bersikulo: Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, / nga mibisita ug naghatag ug pagtubos sa Iyang katawhan.
Gikan ka sa sabakan sa imong inahan, Juan, / gipahinungod alang sa Dios: / kay wala pa gayud mitindog nga mas dako kaysa kanimo / nga bisan kinsa nga tawo.
Antifona: Ug ikaw, O bata, / pagatawgon ka nga propeta sa Labawng Ginoo.
Ikaw, O labing bulahan, nagtapos sa pagkawalay-anak sa imong amahan, sama sa pagbungkag nimo sa gapos sa pagkawalay-anak sa imong inahan, nga natawo pinaagi sa grasya sa Diyos.
Gloria, ug karon, Tono 8: Tan-awa si Elizabeth, nakig-istorya sa Birhen Maria: / 'Ngano man nga miadto ka kanako, O Inahan sa akong Ginoo? / Ikaw nagbitbit sa Hari, samtang ako nagbitbit og usa ka mandirigma. / Ikaw nagbitbit sa Maghahatag sa Balaod, samtang ako nagbitbit sa magdala sa balaod. / Ikaw mao ang Pulong, samtang ako mao ang tingog / nga nagpahayag sa Gingharian sa Langit!'
Propeta ug Manggagawas sa pag-abot ni Kristo, / dili namo ka mapadayeg sumala sa angay kanimo, / samtang gidayeg ka namo uban sa gugma; / kay ang pagka-walay bunga sa imong inahan ug ang hilom sa imong amahan natapos / sa imong himayaon ug balaan nga pagkahimugso, / ug ang Inkarnasyon sa Anak sa Dios gipahayag sa kalibutan.
Gloria, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang misteryo nga gitago sukad pa sa karaang kapanahonan / ug wala mailhi bisan sa mga Anghel, / napadayag pinaagi kanimo, O Inahan sa Dios, sa mga nagpuyo sa yuta, / – ang Dios, nga nahimong unod sa dili-paglibog nga panaghiusa sa duha ka kinaiyahan, / ug nga sa Kaugalingon Iyang gidawat ang Krus alang kanato, – / pinaagi niini Iyang gibanhaw si Adan nga unang gimugna / ug giluwas ang atong mga kalag gikan sa kamatayon.
Human sa naandan nga salmo, mag-awit kita: 'Bulahan ang tawo': 1st antiphon.
Si Juan nga Monghe: Ang kahilom ni Zacarias nabungkag / ni Juan nga natawo, / kay dili angay nga maghilom ang amahan sa dihang nadungog ang Tingog; / apan, sama sa iyang paghigot sa iyang dila kaniadto tungod sa kawalay pagtuo, / ingon usab siya nagpakita aron hatagan og kagawasan ang iyang amahan – / kaniya nga nakadungog sa Maayong Balita, / ug gikan kaniya natawo ang Tingog sa Pulong / ug ang Manunubay sa Kahayag, nga nag-ampo alang sa atong mga kalag.
Niining adlawa, ang Tingog sa Pulong, / ang tingog sa amahan, nga napugngan tungod sa kawalay pagtuo, gipagawas / ug gipadayag sa Simbahan ang kadagahan sa mga anak, / nga nagbungkag sa mga gapus sa pagka-walay bunga sa iyang inahan. / Ang Silew sa Kahayag miabot, / nga ang kahayag niini nagpahibalo sa pag-abot sa Adlaw sa Pagkamatarong / alang sa pagbag-o sa tanan / ug sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Anatolius: Sa dihang ang Pulong sa Dios hapit nang matawo gikan sa Birhen, / usa ka sugo ang mitungha gikan sa sabakan sa tigulang nga lalaki, / dako sa taliwala sa mga natawo sa kababayen-an / ug labaw pa sa usa ka propeta: / kay angay nga ang mga buhat sa pagka-Diosnon / adunay talagsaong sinugdanan: / pagpanganak nga dili sumala sa edad / ug pagpanamkon nga walay binhi. / Ikaw nga nagbuhat og mga milagro alang sa among kaluwasan, / himaya kanimo!
San Andres sa Crete: Niining adlawa mitungha ang dakong Mibulgar, / nga gikan sa walay bunga nga sabakan ni Elizabeth, / ang propeta nga labaw pa sa tanang mga propeta, / nga kaniya walay sama ug walay misubang nga sama kaniya: / kay human sa lampara—ang Mibulgar—moabot ang labing hayag nga Kahayag, / ug human sa tingog—ang Pulong, / ug human sa nag-andam sa kasal—ang Nobyo. / Iyang gipreparar ang pinili nga katawhan alang sa Ginoo / ug gipahinlo sila sa tubig alang sa Espiritu Santo, / ang anak ni Zacarias ug ang labing matahum nga bata sa kamingawan, / ang magbalita sa paghinulsol, / ang magpapahining kamingawan sa mga sala, / nga nagpahibalo sa pagkabanhaw gikan sa mga patay ngadto sa mga anaa sa Hades / ug nag-ampo alang sa atong mga kalag.
Ingon nga propeta ug Mananambag ni Cristo / mitungha ka gikan sa sabakan, Juan, / nga misayaw sa kalipay sulod sa sabakan sa imong inahan, / sa dihang nakita nimo ang Reyna nga miadto sa iyang sulugoon, / nga nagbitbit sa Walay Katapusan, nga natawo gikan sa Amahan nga walay inahan, / kanimo, nga mitungha gikan sa usa ka walay anak nga babaye ug usa ka tigulang nga lalaki sumala sa saad. / Pag-ampo Kaniya alang sa kaluoy sa among mga kalag.
O katingalahang milagro! / Siya nga wala motuo sa pulong sa Anghel, / nga nagpahibalo nga si Elizabeth magbuntis ug mag-anak og lalaki; / siya nga miingon: 'Unsaon man niya pag-anak? / Kay tigulang na ako, ug uga na ang iyang lawas?' / siya nga gisilotan sa hilom tungod sa iyang kawalay pagtuo, / nakakita karong adlawa sa pagkahimugso sa Gisaad / ug, gipahawa gikan sa iyang hilom, misulod sa kalipay, / nagasinggit, 'Bulahan Siya'— 'O Ginoo, Dios sa Israel, / nga mibisita ug nagdala og pagluwas sa Iyang katawhan, / nga naghatag og dakong kaluoy sa kalibutan!'
Si Juan, ang gidayeg sa tanan / ug unibersal nga Apostol, / ang magbalita ni Gabriel, / ang sanga sa walay bunga nga kahoy, / ang labing gwapo nga anak sa kamingawan, / ug tinuod nga higala ni Kristo nga Nobyo! / Iampo Siya alang sa kaluoy sa atong mga kalag.
Gloria, Tono 6. Bizantino: Niining adlawa ang sulo sa Kahayag / nag-andam sa dalan alang sa pag-abot sa Pulong sa Dios, / sama sa hayag nga bitoon; / niining adlawa ang dila ni Zacarias nakapamulong, / human nakat-on sa paghilom sumala sa sugo sa Anghel; / kay angay nga ang amahan sa Pulong / dili na magpabilin nga hilom, / sa dihang Siya migawas gikan sa sabakan sa baog nga babaye, / apan ipahayag ang pagtubos sa tibuok kalibutan / uban sa dakong kaisog.
Ug karon, ang maong tingog: Si Elizabet nakaburos sa Munauna sa grasya, / samtang ang Birhen nakaburos sa Ginoo sa himaya; / ang duha ka inahan naghalokay / ug ang bata misayaw sa kalipay, / kay ang sulugoon sa sulod nagdayeg sa Ginoo. / Natingala, ang inahan sa Munauna misugod og pag-ingon: / 'Ngano man nga gihatag kini kanako, / nga ang Inahan sa akong Ginoo moanha kanako? / – Aron Ikaw makaluwas sa mga nawagtang paglaum!' / O Ikaw nga puno sa dakong kaluoy, himaya kanimo!
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Miingon ang Ginoong Dios kang Abraham: 'Si Sara, ang imong asawa, dili na pagatawgon sa ngalan nga Sara, kondili Sarai ang iyang ngalan: Ako siya panalanginan ug hatagan ka nako og anak pinaagi kaniya; ug panalanginan usab nako siya, ug siya mahimong amahan sa mga nasud, ug ang mga hari sa mga nasud magagikan kaniya.' Ug si Abraham mitultol sa iyang nawong, [ug nagkatawa], ug miingon sa iyang kaugalingon, 'Manganak pa kaha ang usa ka tawo nga usa ka gatus ka tuig na ang panuigon? Ug makaanak pa kaha si Sarah, nga siyam-pulo ka tuig na ang panuigon?' Apan miingon ang Dios kang Abraham, 'Oo! Tan-awa, si Sarai nga imong asawa mag-anak kanimo og anak nga lalaki, ug pagatawgon nimo ang iyang ngalan nga Isaac; ug pagtukod ko sa akong pakigsaad kaniya nga mahimong pakigsaad nga walay katapusan.' Karon si Abraham ug si Sarai tigulang na kaayo, nakalabay na sa daghang katuigan. Nangatawa si Sara sa iyang kaugalingon, nga nag-ingon, 'Wala pa gyud kini nahitabo kanako kaniadto, ug tigulang na ang akong agalon!' Ug ang Ginoong Dios miingon kang Abraham, 'Ngano man nga nangatawa si Sara sa iyang kaugalingon, nga nag-ingon, "Matinud-anon kaha nga mag-anak pa ko karon nga tigulang na ko?" – Walay imposible sa Dios!'
Ug gitan-aw sa Ginoo si Sara uban sa pabor, sumala sa iyang gisulti. Ug siya naburos ug nanganak og anak nga lalaki kang Abraham sa iyang katigulangon, [sa takdang panahon] sumala sa gisulti sa Ginoo (Dios) kaniya. Ug giputol siya sa walo ka adlaw, sumala sa gisugo kaniya sa Ginoo nga Dios. Usa ka gatus ka tuig si Abraham sa dihang natawo kaniya ang iyang anak nga si Isaac. Ug miingon si Sara, 'Ang Ginoo (Dios) naghatag kanako og katawa; kay bisan kinsa nga makadungog niini malipay uban kanako!' Ug miingon siya, 'Kinsa may nag-ingon kang Abraham nga si Sarah magapasuso og anak? Kay nanganak man ko og anak sa akong katigulangon!' Ug ang bata mitubo ug gipapasuso; ug si Abraham naghimo og dakong kombira sa adlaw nga gipapasuso ang iyang anak nga si Isaac.
Genesis 17:15–17, 19; 18:11–14; 21:1–2, 4–8
Niadtong mga adlaw adunay usa ka tawo gikan sa tribo ni Dan, nga ang ngalan niya si Manoah. Ang iyang asawa baog ug wala pa gyud nanganak. Unya ang Anghel sa Ginoo mitungha sa babaye ug miingon kaniya, 'Tan-awa, ikaw baog ug wala pa gyud nanganak; apan ikaw maburos ug manganak og usa ka anak nga lalaki. 'Busa karon, pag-amping nga dili ka mag-inom og bino o bisan unsang ilimnon nga makahubog, ug ayaw pagkaon og bisan unsang hugaw; kay ania, ikaw manamkon sa imong sabakan ug manganak ka og usa ka anak nga lalaki, ug walay labaha ang moabot sa iyang ulo, kay ang bata mahimong Nazareo alang sa Dios sukad pa sa sabakan.'
Busa ang babaye miadto ug gisultihan ang iyang bana, nga miingon, 'Aduna'y usa ka tawo sa Dios nga miadto kanako, ug ang iyang dagway sama sa usa ka anghel sa Dios, kaayo ka himayaon. Ug miingon siya kanako, "Tan-awa, ikaw magbuntis ug mag-anak og usa ka anak nga lalaki; Ug karon [bantayi, ug] ayaw pag-inom og bino o ilimnon nga kusgan, ug ayaw pagkaon og bisan unsang hugaw, kay ang bata mahimong Nazareo sa Dios gikan pa sa sabakan hangtod sa adlaw sa iyang kamatayon.' Ug si Manoah mipangamuyo sa Ginoo ug miingon, 'O Ginoo, palihug paanhi pag-usab kanako ang tawo sa Dios nga imong gipadala kanamo, aron iyang tudloan kami unsa ang among buhaton sa bata nga matawo.' Ug ang Anghel [sa Dios] miadto kang Manoah ug miingon, 'Mag-amping siya sa pagsunod sa tanan nga akong gisulti sa imong asawa; dili siya mosuway sa bisan unsang butang nga gikan sa ubas, ug dili siya moinom og bino o ilimnon nga kusgan.' Ug miingon si Manoah sa Anghel sa Ginoo, 'Unsa man ang imong ngalan? Aron, sa dihang matuman ang imong pulong, atong pasidunggan ka.' Ug miingon kaniya ang Anghel sa Ginoo, 'Ngano man ikaw mangutana sa akong ngalan? Katingalahan kini.' Ug wala na pag-usab nagpakita ang Anghel sa Ginoo kang Manoah ug sa iyang asawa.
Mga Hukom 13:2–8, 13–14, 17–18, 21
Ingon ni Ginoo: 'Pahupaya, pahupaya ang akong katawhan,' ingon sa Dios. O mga pari, magpahibalo kamo og malumo nga pulong sa Jerusalem; pahupaya siya, kay nahuman na ang iyang pagpaubos: napapas na ang iyang sala, kay nadawat na niya gikan sa kamot sa Ginoo ang doble nga silot alang sa iyang mga kalapasan. Usa ka tingog sa nagasinggit sa kamingawan: 'Andama ang dalan sa Ginoo; patul-id ang iyang mga agianan!' [Ang matag bangin pun-on, ang matag bukid ug bungtod patag-on; ang baliko patul-id, ug ang magubot nga mga dalan pahapsay; ug makita sa tanang unod ang kaluwasan sa Dios.]
Mosaka ka sa hataas nga bukid, ikaw nga nagdala og maayong balita ngadto sa Siyon! Ipasaka pag-ayo ang imong tingog, ikaw nga nagdala og maayong balita ngadto sa Jerusalem! Itaas ang imong tingog, ayaw kahadlok: Ako ang Ginoong Dios, ako ang mamati, [ang Dios] sa Israel, ug dili ko sila biyaan, kondili magbukas ko og mga suba sa kabukiran ug mga tinubdan sa mga kapatagan; akong himuon ang kamingawan nga parang ug ang uga nga yuta nga tinubdan sa tubig.
Maglipay kamo, langit, sa ibabaw, ug mag-ulan kamo, mga panganod, og pagkamatarong; magbunga ang yuta og kaluoy, ug mag-usbong uban niini ang pagkamatarong. Ipahibalo ang mensahe sa kalipay, ug pasabuta kini hangtod sa katapusan sa yuta. Ipahibalo nga gipalit sa Ginoo ang iyang sulugoon nga si Jacob; ug kon sila mauhaw sa kamingawan, siya magahatag kanila ug tubig gikan sa bato.
Maglipay ka, O walay anak nga babaye; pagbuto ug pagtawag sa kusog, ikaw nga wala mag-anak; kay ang mga anak sa biyuda labaw pa kadaghan kaysa sa asawa!
Isa 40:1–3, 9; 41:17–18; 45:8; 48:20–21; 54:1
O mga bukid, pag-ulan og tam-is nga mga tulo, / ug O mga bungtod, molukso sa kalipay sama sa mga kordero, / kay siya natawo gikan kang Elizabet, / siya nga magpuyo uban kanato – ang Manggagawa sa Ginoo, / nga sa iyang pagkahimugso, / gitapos ang kahilom sa iyang kaugalingong amahan. / Busa kita usab nagatuaw kaniya: / 'Bunyag sa Kristo, pag-ampo / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag!'
Tingog nga gimarkahan sa Dios, / Suga sa Kahayag, Unang Mibahala sa Ginoo, / nga nakadawat og pagpamatuod gikan kang Cristo, / isip una sa mga propeta, / nga nag-ampo alang sa kalibutan, / ipangaliya labi na gayud / ang pagpanalipod sa imong panon nga walay kadaut.
Ikaw nahimong magbalita sa Karnero sa Dios ug sa Pulong, Juan nga Propeta ug Manugna, nga nagpanagna sa mga umaabot ug nagpahibalo sa katapusan sa kalibutan: 'Tan-awa ang Karnero sa Dios, nga nagkuha sa sala sa kalibutan ug nagahatag og dakong kaluoy sa tanan!'
Gloria, Tono 5. Andres sa Crete: Tuktok sa mga propeta ug sinugdanan sa mga apostoles, / ang anghel sa yuta ug ang tawo sa langit, / ang tingog sa Pulong, ang manlaban ug Munauna ni Cristo, / nga, sumala sa saad nga gihatag mahitungod kaniya, naglipay daan / ug nagpahayag sa Adlaw sa Pagkamatarong bisan sa wala pa siya matawo, / karong adlawa si Elizabet nanganak ug naglipay, / ug si Zacarias namangha, usa sa konseho sa mga tigulang, / nga kaniadto gipahilom sama sa gapus. / Ug karon, isip amahan sa tingog, nagpanagna siya nga klaro kaayo: / 'Kay ikaw, anak, pagatawgon nga propeta sa Labawng Ginoo / ug moanha sa Iyang atubangan aron andamon ang Iyang dalan!' / Busa, O Anghel, Propeta, Apostol, Manlaban, / Munauna, Maminyo, ug magbalita sa paghinulsol, / ug giya paingon sa Kahayag, ingon sa tingog sa Pulong, / padayon nga pag-ampo alang kanamo, / nga nagselebrar sa imong handumanan uban sa pagtuo.
Ug karon, ang maong tingog: Templo ug pultahan, palasyo ug trono sa Hari, – / Ikaw, labing dungog nga Birhen; / pinaagi Kanimo, ang akong Manuluwas, si Kristo nga Ginoo, / nagpakita sa mga natulog sa kangitngit, sama sa Adlaw sa pagkamatarong, / nga nagtinguha sa paghayag sa mga iyang gimugna / sa Iyang kaugalingong kamot sa Iyang kaugalingong larawan. / Busa, Ikaw nga Labaw sa Tanan nga Mahimayaon, / nga nakab-ot ang kaisog sa usa ka inahan sa atubangan Niya, / mangaliya nga walay hunong / alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Natawo gikan sa usa ka propeta, usa ka propeta usab siya / ug sanga sa walay bunga nga kahoy, / ang labing dako sa tanan nga natawo sa mga babaye, / usa ka lumolupyo sa kamingawan, ang himayaong Juan, / atong dayegon siya uban sa mga salmo, mga himno ug mga espirituhanong kanta, / nga nagasinggit kaniya: / 'Maminyoo sa Manluluwas ug Manunulti, / ingon usa nga adunay kaisog, / sa adlaw sa imong balaan nga pagkahimugso / hangyoa si Kristo nga hatagan ang kalibutan og kalinaw / ug dakong kaluoy sa among mga kalag!'
Bersikulo: Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, / nga mibisita ug nagdala og pagtubos sa Iyang katawhan.
Miabot na ang tingog sa grasya sa Pulong, / ang magbalita sa Adlaw, / nga natawo karong adlawa gikan sa usa ka tigulang nga walay anak, / sumala sa saad – si Juan nga Munaong Magsusulti. / Paglikay, O katawhan: / miabot siya aron andamon para kanato ang dalan sa kaluwasan, / ug gisaulog niya Siya, nga naglukso sa kalipay, / samtang Siya anaa pa sa sabakan sa Iyang Inahan / – ang Kordero nga nagkuha sa mga sala sa kalibutan / ug nagahatag kanato og dakong kaluoy.
Salmong: Ug ikaw, anak, / pagatawgon ka nga propeta sa Labawng Ginoo.
Gasantos gikan sa sabakan sa iyang inahan / ug nakadawat sa hingpit nga panagna, / karong adlawa siya natawo gikan sa baog, / klaro nga nagpahayag sa pag-abot sa Ginoo: / 'Maghinulsol kamo, kay ang Gingharian sa Langit duol na!'
Gloria, Tono 8. Sa madre nga si Cassia: Karon natuman ang mga pulong sa propeta Isaias / niining adlawa, sa pagkahimugso ni Juan, ang labing dako sa mga propeta: / 'Kay tan-awa,' giingon, 'magpadala Ako ug akong anghel sa atubangan sa imong nawong, / nga mag-andam sa imong dalan sa atubangan nimo.' / Ug siya, sama sa usa ka mandirigma, nga nagdali sa atubangan sa Hari sa Langit, / tinuod nga giandam ang matarong nga mga dalan alang sa atong Dios; / Siya usa ka tawo sa kinaiyahan, apan usa ka anghel sa iyang pagkinabuhi, / kay, sa paghigugma niya sa hingpit nga pagkabalaan ug pagkaputli, / iyang gipanag-iya ang angay sa kinaiyahan, / samtang gilikayan niya ang supak niini, / naningkamot nga molabaw pa sa kinaiyahan. / Kita, ang tanan nga mga matinud-anon, nga nagasundog kaniya sa iyang mga hiyas, / nag-ampo nga siya mag-ampo alang kanato / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Ug karon, ang maong tingog miingon: Tan-awa si Elizabeth, nga nakig-istorya kang Birhen Maria: 'Ngano man nga miadto ka kanako, O Inahan sa akong Ginoo? / Ikaw nagdala og Hari, samtang ako nagdala og mandirigma. / Ikaw nagdala sa Maghatag sa Balaod, samtang ako nagdala sa nagdala sa balaod. / Ikaw mao ang Pulong, samtang ako mao ang tingog / nga nagpahayag sa Gingharian sa Langit!'
Sa pagpanalangin sa mga tinapay, ang troparion, tono 4, duha ka beses, ug 'Ang Birhen Inahan sa Dios:' usa ka beses.
Propeta ug Manunulti sa pag-abot ni Kristo, / dili namo ikaw mapadayeg sumala sa angay kanimo, / samtang ginapasidunggan ka namo uban sa gugma; / kay ang pagkawalay bunga sa imong inahan ug ang kahilom sa imong amahan natapos / sa imong himayaon ug balaan nga pagkahimugso, / ug ang Inkarnasyon sa Anak sa Dios gipahayag sa kalibutan.
Propeta ug Manggagahom sa pag-abot ni Kristo, / dili ka namo mapasidunggan sa angay, / samtang gipasidunggan ka namo uban sa gugma; / kay ang pagka-walay bunga sa imong inahan ug ang hilom sa imong amahan natapos / sa imong himayaon ug balaan nga pagkahimugso, / ug ang Pagkatawo sa Anak sa Dios gipahayag sa kalibutan. (2)
Gloria, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang misteryo nga natago sukad pa sa karaang panahon / ug wala mailhi bisan sa mga Anghel, / napadayag pinaagi kanimo, O Inahan sa Dios, sa mga nagpuyo sa yuta, / – ang Dios, nga nahimong unod sa dili-pagkalibog nga panaghiusa sa duha ka kinaiyahan, / ug nga sa kadasig midawat sa Krus alang kanato, – / pinaagi niini Iyang gibanhaw si Adan nga unang gimugna / ug giluwas ang atong mga kalag gikan sa kamatayon.
Karon miturok alang kanato ang kaliwat ni Zacarias / ug nagapahimuot sa hunahuna sa mga matinud-anon pinaagi sa maalamon nga mga hunahuna, / ang pagdayanday sa kamingawan ug ang basihanan sa mga propeta; / busa siya nagpakita ingon nga Manunubay sa Kristo / ug usa ka saksi, nga walay bakak, sa Iyang pag-abot. / Busa, uban sa espirituhanong mga awit, mag-awit kita sa usa ka tingog ngadto sa Maminar: / 'Propeta ug magbalita sa kamatuoran, / ipangamuyo ang among kaluwasan!'
Kahimayaan, ug karon, sa Inahan sa Dios: Napuno sa katingala si Jose sa pagtan-aw sa supernatural, / ug nasabtan sa iyang hunahuna ang Imong walay binhi nga pagpanamkon, O Inahan sa Dios, / ang ulan nga nahulog sa balhibo sa karnero, ang palungpung nga dili nasunog sa kalayo, / ug ang tungkod ni Aaron nga namulak. / Ug siya, imong betrothed ug magbabantay, / sa atubangan sa mga pari misinggit: / 'Birhen ang nanganak ug nagpabilin nga Birhen bisan pagkahuman sa pagpanganak!'
Ang manunulti sa pag-abot ni Cristo / ikaw tinuod nga natawo sa katingalahang paagi, / Juan, gidayeg sa tanan, pangulo sa mga propeta, / ug, ingon nga tingog sa Pulong, ikaw misinggit: / 'Maghinulsol kamo, kay ang Gingharian sa Langit duol na!' / Busa, sa pag-andam nimo sa dalan para sa Ginoo, / ikaw mipakita isip Manunulti sa grasya hangtod sa mga tumoy sa yuta. / Bunyagista ug Apostol, hangyoa si Kristo nga among Dios / nga ipagawas kita sa sala / sa mga nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Gloria karon sa Inahan sa Dios: Labing Balaan nga Birhen, Inahan sa Dios, tambala, ako naghangyo kanimo, ang grabeng mga pagbati sa akong kalag, ug hatagi ug pasaylo ang akong mga sala, nga akong nabuhat sa akong kabuang, nga nagkahugaw sa akong kalag ug lawas, ako nga mapanghimaraot. / Kaauyohon ko! Unsaon ko pagbuhat niadtong takna, / sa dihang buwagon sa mga Anghel ang akong kalag gikan sa akong makasasala nga lawas? / Niana, O Ginoo, pagin mahimong akong manluluwas ug labing malumo nga manalipod, / kay kanimo ko nagbutang sa akong paglaum, / ako, imong dili takus nga alagad.
Gidayeg ka namo, / Juan, Mangauna sa Manluluwas, / ug giila namo ang himaya sa imong natawo / gikan sa usa ka baog nga sabakan.
1 Koros: Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, nga mibisita ug nagdala og katubos sa Iyang katawhan. 2 Ug Iyang gitukod alang kanato ang sungay sa kaluwasan sa balay ni David, Iyang alagad. 1 Ang Ginoo nagsaad kang David sa kamatuoran, ug dili Siya mobalik sa Iyang pulong. 2 'Didto ako magpatindog ug sungay alang kang David; ako nag-andam ug suga alang sa akong Pinahiran.' 1 Ang iyang kaliwatan magamhanan sa yuta. 2 Ang kaliwatan sa matarong pagapanalanginan. 1 Aron mosilbi kaniya sa pagkabalaan ug pagkamatarong sa atubangan niya sa tanang adlaw sa among kinabuhi. 2 Ug ikaw, anak, pagatawgon ka nga propeta sa Labing Kataas. 1 Kay ikaw moadto sa atubangan sa nawong sa Ginoo aron andamon ang Iyang mga dalan. 2 Aron ipahibalo sa Iyang katawhan ang kaluwasan. 1 Pinaagi sa pagpasaylo sa ilang mga sala, sumala sa kadagatan sa kaluoy sa atong Dios. 2 Aron giyaon ang atong mga tiil sa dalan sa kalinaw.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Lucas 1:68; 1:69; 131:11; 131:17; 111:2; 1:75; 1:76a; 1:76b; 1:77–78; 1:79
Maglipay ang amahan ug ang inahan, / kay karong adlawa ikaw nanganak og usa ka propeta sa yuta, / ang Munauna nga gitawag sa Dios sumala sa saad. / Ang baog nga babaye nagapasuso sa bata nga Bawtista sa iyang dughan, / ug si Zacarias nagalipay, nagapahayag sa bag-ong natawo: / 'Ang akong dila nabuksan tungod sa imong pag-abot sa yuta, / sulo sa dakong Kahayag. / Sa pagkatinuod, usa ka katingalahang milagro!'
Gloria, ug karon, sa Inahan sa Dios: Nagpasalamat kami Kanimo kanunay, O Inahan sa Dios, / ug ginadayeg ka namo, O Balaan, ug ginasimba ka namo, / samtang nag-awit kami sa pagkahimugso ni Cristo gikan Kanimo, O Puno sa Grasya, / nga nagasinggit nga walay hunong: / 'Ligtas kami, O Labaw nga Maloloy-on nga Birhen, isip Maayo, / ug luwasa kami gikan sa makalilisang nga pakigbisog batok sa mga demonyo sa takna sa paghusay, / aron kami, Imong mga sulugoon, dili mapahiya!'*
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mapahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: / kay kamo malunaw, / sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ug ikaw, anak, / pagatawgon ka nga propeta sa Labawng Ginoo. Bersikulo: Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, nga mibisita ug naghatag ug pagtubos sa Iyang katawhan. Lucas 1:68, 76
Ikaduhang Prokeimenon: Pasidunggi ang Ginoo, tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Dayegon ang Dios sa Iyang mga balaan; dayegon Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong mga adlaw, si Elizabet, ang asawa ni Zacarias, naburos, ug sulod sa lima ka bulan nagtago siya sa tanan, nga nag-ingon, 'Mao kini ang gibuhat sa Ginoo kanako niining mga adlawa, sa dihang gipahimulosan Niya ang pagkuha sa akong kaulaw sa atubangan sa mga tawo.' Sa pag-abot sa panahon sa pagpanganak ni Elizabet, nanganak siya og usa ka anak nga lalaki. Nakadungog ang iyang mga silingan ug paryente nga gipakita sa Ginoo kaniya ang dakong kaluoy, ug naglipay sila uban kaniya. Sa ikawalong adlaw, miabot sila aron siliban ang bata, ug ilang tuyo nga tawgon siya sumala sa ngalan sa iyang amahan, si Zacarias. Apan miingon ang iyang inahan, 'Dili, si Juan ang itawag kaniya.' Miingon sila kaniya, 'Walay bisan kinsa sa imong pamilya nga adunay ingon ana nga ngalan.' Ug nangayo sila og timaan gikan sa iyang amahan aron mahibal-an unsa ang gusto niyang ipangalan kaniya. Sa dihang gihatagan siya og papil, misulat siya, 'Ang iyang ngalan si Juan.' Ug nangatingala silang tanan. Kalit lang nabuksan ang iyang baba ug nabuksan ang iyang dila, ug misugod siya og sulti, nagdayeg sa Dios. Ug nahadlok ang tanan nga nagpuyo sa silingan, ug sa tibuok kabukiran sa Judea gisgutan sa tanan kining mga hitabo. Ug ang tanan nga nakadungog niini nagpamalandong niini sa ilang kasingkasing, nga nagaingon, 'Unsa kaha kining bata nga mahimo?' Kay ang kamot sa Ginoo kauban niya. Ug si Zacarias, ang iyang amahan, napuno sa Espiritu Santo ug nagpanagna, nga nagaingon: 'Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, kay gibisita ug gipalit Niya ang Iyang katawhan. Ug ikaw, anak, tawgon kang propeta sa Labing Halangdon, kay moanha ka sa atubangan sa Ginoo aron andamon ang Iyang mga dalan.' Mitubo ang bata ug naglig-on sa espiritu; nagpuyo siya sa kamingawan hangtod sa adlaw nga siya mipakita sa Israel.
Lucas 1:24–25, 57–68, 76, 80
Gasantos gikan pa sa sabakan sa iyang inahan / ug pagkahuman midawat sa hingpit nga panagna, / karong adlawa siya natawo gikan sa usa ka baog nga babaye, / nga klaro nga nagpahayag sa pag-abot sa Ginoo: / 'Maghinulsol kamo, kay ang Gingharian sa Langit duol na!'
Duha ka kanon: ang una, gisulat ni San Juan sa Damasco, nga adunay irmos sa tono 8, tono 4. Ang lain nga kanon, gisulat ni San Andres sa Crete sa tono 6, sa samang tono.
Kanon 1. Irmos: Sama sa gamhanang karwahe, / Natawo gikan sa Birhen, / ilubong ang akong tulo ka bahin nga kalag / sa kalawom sa kawalay-pagpangandoy, ako naghangyo Kanimo, / aron ako makanta Kanimo, sama sa usa ka timpanon, / human sa kamatayon sa lawas, / usa ka kanta sa kadaugan.
Sama sa matahum nga kaagahon, / nga miuna sa Adlaw, / ang anak sa walay bunga klarong nagpahayag / nga Siya nga natawo sa sabakan sa Birhen / mao karon ang Manluluwas sa tibuok uniberso, / aron ang kahayag sa pagkamapaunongon ug grasya / mosidlak hangtod sa katapusan sa yuta.
'Sa pagkatinuod pagatawgon ka nga propeta sa Labawng Ginoo, / kay ikaw moanha sa atubangan sa nawong ni Cristo, / aron andamon ang dalan para sa Magbubuhat!' – / ingon niini nagtawag kanimo, ang iyang anak, si Juan nga Gidayeg-dayeg, / si Zacarias, nga giyaan sa Espiritu Santo.
Pagkadungog sa mga pulong sa langitnong mensahe / gikan kang Gabriel, / si Zacarias napakyas sa pagsunod / ug gisilotan sa hilom; / apan kalit siyang napalaya gikan niini: / kay ang tingog sa Pulong natawo / – si Juan nga Munaong Magsusulti.
Theotokos: Siyudad sa Dios, balaang Bahandi, / nga midawat sa Dios, ang Hari sa tanan, / O Imaculada nga Inahan sa Dios, panalipdi ang Imong panulondon, / nga kanunay magdayeg Kanimo / ug magpasidungog uban sa pagtuo Kaniya nga gipanganak gikan Kanimo.
Kanon 2 (gipadapat gikan sa Slavonic: ang Griyegong Menaion adunay lain nga kanon)
Irmos: Kaniya nga nagiya sa Israel kaniadto, / samtang sila naglayas gikan sa pagkaulipon ilawom ni Paraon, / ug kinsa nagpanalipod kanila sa kamingawan, / mag-awit kita—sa Manluluwas, atong Dios, / kay Siya gipadayeg.
Ang kahilom sa tigulang nagbitbit sa hulagway / sa misteryo sa gisulat nga Balaod. / Kay sa pag-abot sa grasya, si Moises nanghilom: / kay sa pagpakita sa Bahandi sa Kaalam, / ang tanan napugos nga manghilom.
Samtang ang pari naghalad og insenso sa templo, / usa ka Anghel ang mitungha gikan sa kahitas-an ug nagpahayag: / 'Miabot ako aron dalhon kanimo, O tigulang, / ang maayong balita sa usa ka talagsaong pagkahimugso: / kay makadawat ka gikan sa usa ka baog nga sabakan sa bunga sa pagkahimugso / – ang Munauna kang Cristo!'
Ngano man nga nabigla ka, tigulang? / Ngano man nga nagatindog ka didto, nga dili mosalig sa nagpahibalo niini kanimo? / Kay ang nagpahibalo usa ka Anghel, / bisan pa man nga siya nagporma nga tawo. / Hilom ka sa pipila ka panahon, / hangtod nga matawo ang tingog sa Pulong.
Siya nga naghimo sa kahilom ni Zacarias / nga simbolo sa kahilom sa gisulat nga Balaod / ug pinaagi niini gipadayag kanako ang magtutudlo, / nga nagtawag sa paghinulsol, / naghatag og anak sa baog nga babaye – / ang Tingog nga nagasinggit sa kamingawan.
O himsog nga mga buhat sa Mibulalaw sa Kristo! / Siya nga, bisan pa sa wala pa siya'y lampin, / nakaila kaniya nga mibungkag sa atong mga gapus ug nagbalaan sa mga nasud, / karong adlawa, nga natawo gikan kang Elizabet, / gibalik niya ang iyang tingog sa iyang amahan.
Theotokos: Ikaw, ang Templo sa Dios / ug ang espirituhanong hagdanan / diin mibaba ang Dios, / ug, sa pagkuha Niya og porma nga tawo, / gipataas Niya ang atong kinaiyahan ngadto sa Langit, / kami tanan nagdayeg kanimo isip Tagapamagitan sa kaluwasan.
Katavasia: Ako magbukas sa akong baba, / ug kini mapuno sa Espiritu; / ug ako mosulti sa Reyna ug Inahan, / ug ako motungha nga masidlak sa kalipay, / ug ako malipayong moawit sa Iyang mga katingalahan.
Kanon 1. Irmos: Dili kami magpasigarbo sa kinaadman, ni sa gahum, ni sa bahandi, / kondili kanimo, Kristo, ang Hipostatiko nga Kinaadman sa Amahan: / kay walay ingon ka balaan / sama kanimo, Mahigugma sa Katawhan.
Ang pagkahimugso sa Ginoo gikan sa Birhen, / apan ang sa pinalanggang sulugoon—gikan sa tigulang ug walay anak nga inahan: / kay usa ka milagro, sama sa angay, ang miuna sa usa ka milagro.
Ang tigulang ug baog nga babaye / naghalok sa Birhen nga Inahan, / kay napamatud-an niya nga walay sayop kung giunsa, pinaagi sa Iyang Anak, / napalaya ang mga gapos sa baog / pinaagi sa Balaang kabubut-on.
Theotokos: Ikaw nga nagbata sa Dios nga nahimong tawo sa imong sabakan, nga wala mailhi ang kaminyoon! Pabakoda ako, nga nabalantok sa mga pagsulong sa mga pagbati: kay walay motabang, O Ikaw nga Labing Putli, gawas Kanimo!
Kanon 2. Irmos: Ikaw nga nagpugong sa dalugdog ug nagmugna sa espiritu, / lig-ona ako, O Ginoo, / aron makanta ko Kanimo sa kamatuoran / ug buhaton ang Imong kabubut-on, / kay walay balaan sama Kanimo, among Dios.
Elisabet, kinsa kaniadto walay anak, nagpahibalo sa imong Simbahan, O Kristo, nga gitawag gikan sa tanang nasud; ug, sa pag-anak niya sa himaya, gipakita pag-usab siya nga inahan sa daghang mga anak, siya nga kaniadto walay anak.
Gipangandam ang dalan para sa Ginoo, / giandam ang agianan para Kaniya, / gipakita usab nimo sa mga tawo ang mga bunga sa paghinulsol, / ug gitudloan sila sa dalan sa kinabuhi, / O propeta ug mananambayag ni Cristo.
Niining adlawa, si Eliza, naglipay, / gihuptan ka, Oh Unang Mibabag, sa iyang tigulang nga mga bukton / ug misinggit, sa pagdayeg: / 'Walay balaan sama Kanimo, Oh Ginoo, among Dios!'
Theotokos: Gipapas Mo ang kasubo sa mga amahan, / kay ikaw ang nanganak sa among kalipay – ang Maghahatag sa Kinabuhi ug Manuluwas; / pag-ampo pag-ayo kaniya, O Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / alang sa kaluwasan sa Imong panon.
Katavasia: O Inahan sa Dios, / ikaw usa ka buhi ug masagana nga tinubdan / alang sa imong mga mag-aawit sa himno, nga nag-andam niining espirituhanong kombira; / lig-ona sila, / ug sa imong pagka-diyosnong himaya / hatagi sila sa mga korona sa himaya.
Ang tingog ni Zacarias klarong nagpahayag, / sa dihang ang Tingog sa Pulong natawo—ang Munauna— / ug gipadayag sa tanan ang kawalay bunga sa Balaod, nga nagasinggit: / 'Mangamubo kamo, kamo nga nagpuyo sa yuta, / kay si Jesus miabot ug nagpakita / aron luwason ang tanan gikan sa karaang panumpa, nga nagpasiga kanila pinaagi sa Bunyag. / Tinud-anay gayud nga labing himayaong milagro!*
Sama sa hayag nga adlaw, gikan sa sabakan ni Elizabet / ang anak ni Zacarias misidlak kanato; / ug iyang gipahunong ang hilom sa iyang amahan, / ug mitawag sa tanang katawhan uban sa dakong kaisog: / 'Andama ang dalan sa Ginoo, kay Siya moanha / ug luwason ang mga motagad kaniya!' / O Juan, nga imong gipahibalo daan, / hangyoa alang sa among kaluwasan!
Ug karon, O Inahan sa Dios: Ikaw, O Purong Birhen, imong gibag-o, pinaagi sa Banal nga Pagkahimugso gikan kanimo, / ang mortal nga kinaiyahan sa mga natawo sa yuta, nga nadaut tungod sa mga pagka-ilad, / ug imong gibanhaw ang tanan gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi nga dili malata. / Busa, ingon nga angay, kita tanan nagtawag kanimo nga bulahan, / O Labing Gidayeg nga Birhen, ingon sa imong gipahayag daan!'*
Kanon 1. Irmos: Nalingkod sa himaya / sa trono sa Pagka-Diyos, / sa usa ka panganod nga hayag, / ang labing diyosnong Hesus miabot, / gidala sa usa ka putli nga kamot, / ug giluwas ang mga misinggit: / 'Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Ang dili masukod nga mga misteryo gipangulohan sa usa ka misteryo— / ang pagbag-o sa mga balaod nga gihatag sa kinaiyahan, / nga nagtagna sa pagluwas niini gikan sa kahuyang, / sa pagpanumbalik niini, O Kristo, ug sa pagkadiyosnon niini.
Isaias, pinaagi sa inspirasyon sa Amahan, mitug-an og usa ka propesiya, / nga gitumong sa Anak, Kinsa unta magpakatawo: / 'Tan-awa, magpadala Ako sa atubangan sa Imong nawong og usa ka mortal nga Herald, apan kapariho sa mga Anghel, / nga nagasinggit: / Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Natawo ako aron mag-alagad isip sulugoon sa Ginoo: / kay mao kini ang hinungdan nganong miabot ako – / aron ipahayag ang Iyang pag-abot, / ug aron ang pagkahimugso sa Birhen mapamatud-an daan / sa tigulang nga baog nga babaye nga milagrosong nanganak.
Theotokos: Ang Balaang Inahan sa Dios, / diin ang Dios-Amahan nga Pulong sa wala pa ang panahon / mipuyo isip usa ka mabangong puloy-anan, / wala masinati ang pagkadaut sa sabakan ni ang kasakit sa pagpanganak, / ug tinuod gayud nga nanganak kang Emmanuhel – ang Dios-tawo.
Kanon 2. Irmos: Nadungog ko ang Imong himayaong pagdumala, Kristo among Dios, / nga Ikaw natawo gikan sa Birhen, / aron luwason kadtong nagasinggit gikan sa paglimbong: / 'Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!'
Ang paghinulsol napadayag pinaagi sa imong pagkahimugso, / Unang Mambabanhaw ug Mambabalaod. / Kay ikaw ra ang nagwali, nga nagasinggit: / 'Maghinulsol kamo, kay ang Gingharian sa Langit duol na!'
Gipamatud-an ang pagka-birhen ug nagdaug ang pagkaputli, / naglipay ang kamingawan ug nagselebrar ang kalibutan / sa imong pagkahimugso, Unang Magsusulti.
Naglipay si Elizabet, ug si Zacarias misulti pag-usab: / tan-awa, silang duha kalit nga nabag-o ug nasidlak sa ilang katigulangon / pinaagi sa tingog ni Juan.
Theotokos: Sama sa pagtan-aw kanimo sa magbubuhat sa balaod kaniadto / sa dili masunog nga palumpong, / ingon usab gitan-aw ka ni Daniel ingon usa ka balaan nga bukid, / O ikaw nga Birhen nga Inahan, Ginoong Dama.
Katavasia: Nalingkod sa himaya / sa trono sa Pagka-Diyos, / sa usa ka panganod nga hayag, / ang labing banal nga Hesus miabot, / gidala sa usa ka walay-sala nga kamot, / ug giluwas ang mga misinggit: / 'Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Kanon 1. Irmos: 'Karon motindog ako,' miingon ang Dios sa propetiko nga paagi, / 'karon ako pagataason, karon ako pagahimayaon,' / nga gikuha ang kinaiya sa nahulog gikan sa Birhen / ug gipataas kini ngadto sa katingalahang kahayag / sa Akong Pagkadiosnon.
Ang yuta mipamunga sa tinuod nga magbalita sa tanang butang, / usa ka tingog nga nagwali sa tanan sa pinulongan sa Espiritu, / mahitungod sa Anak sa Birhen, ang Kamatuoran, nga mihana-pot kanato gikan sa Langit / sa usa ka materyal nga lawas.
Gihimo ka sa Ginoo, sa tanang paagi, / nga usa ka tinuod nga suga ni Cristo, nga naghatag kahayag sa tanan, / nga nagbisti lamang sa mga kaaway Niya / sa kaulaw sama sa usa ka bisti, / nga tinuod nga nagpahibalo sa Pulong sa Dios—ang Anak.
Ang tanang binuhat nagalipay, gipukaw sa Dios, / sa imong pagkahimugso: / kay ikaw, O Pangunang Mibabawi, nagpakita / ingon usa ka anghel sa yuta ug usa ka tawo sa langit, / nagpahibalo kanamo / sa Inkarnasyon sa Dios nga langitnon.
Theotokos: Gikan Kanimo, O Amahan, natawo ang Anaa, / ang walay katapusan nga Pulong, nga kanunay dili mabahin gikan Kanimo isip Bugtong Anak, / ug Siya mismo sa katapusan nahimong unod gikan sa Birhen / pinaagi sa pagdasig sa Espiritu Santo.*
Kanon 2. Irmos: Pasidlak sa akoa, O Ginoo, ang kahayag sa Imong mga sugo, / kay sukad pa sa kaagahon nangandoy ang akong espiritu kanimo ug nag-awit mahitungod kanimo: / kay Ikaw ang among Dios, / ug kanimo ako molupyo, O Hari sa kalibutan.
Nag-andam Ka og usa ka bitoon, O Adlaw sa Pagkamatarung, – ang Imong Munaong si Juan nga Maminarigil, nga natawo niining adlawa sumala sa saad ug nga nagpahilom sa tingog sa iyang amahan.
Ayaw pagsulti, ayaw pagsupak, O balaan nga tigulang, / kay si Gabriel nagpakig-istorya kanimo, / ang una sa mga Arkanghel, nga nagpadayag / sa mga misteryo sa Dios ug sa Iyang pag-abot kanato.
Kamatang, ayaw pagduha-duha, / kay ang Dios naghatag sa saad / nga sa imong katigulangon ikaw mag-anak og usa ka anak nga lalaki, / nga sa iyang pagkahimugso daghan ang malipay, / kay siya moanha sa gahum ni Elias.
Propeta, magbalita, Munauna, / nga naggikan sa usa ka walay bunga nga sabakan, magtutudlo sa paghinulsol, / karnero sa kamingawan, suga sa Kahayag, / ampoa alang sa tanan nga nagtahud kanimo uban sa pagtuo.
Theotokos: Sama sa usa ka dili malabang nga ganghaan, / ug usa ka palungpung nga natabonan og mga tinik nga wala masunog sa kalayo, / ug usa ka bukid nga wala mabahin, / diin gikuhag ang Bato – gikan Kanimo, O Ikaw nga Nahimong Tawo, / mag-awit kami mahitungod Kanimo, O Ginoong Ginang, / Inahan sa Magbubuhat sa tanan.
Katavasia: Ang tibuok kalibutan nangahibulong / sa Imong pagka-diyosnong himaya: / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / gipamabdos sa Labawng Dios sa Imong sabakan / ug nanganak sa walay katapusan nga Anak, / nga nagahatag kalinaw sa tanan nga nagadayeg Kanimo.
Kanon 1. Irmos: Misulod ako sa kalawoman sa dagat, / ug ang bagyo sa akong daghang mga sala mibug-atan kanako; / apan, isip Dios, ipataas ang akong kinabuhi / gikan sa kalawoman, O Labing Maloloy-on.
Gikilala nimo si Dios nga Pulong, ingon usa ka propeta, sa sabakan sa imong inahan, / ug, sa pagpakigpulong pinaagi kaniya, / gipadayag nimo ang mga misteryo sa Dios sa ngitngit nga santuwaryo, / samtang nagtan-aw sa Dili Masudlan nga Kahayag.
Walay hunong, sama sa tingog sa Usa nga nagasinggit, / ayaw hunong sa pagpakiluoy sa Manuluwas sa kalibutan / aron tapuson ang espirituhanong pagkawalay bunga / sa mga nag-awit sa Imong Pagkahimugso, O Bawtista.
Theotokos: Ang imong putli nga sabakan, O Inahan sa Dios, nahimong puloy-anan sa Dili Masudlan nga Pagka-Diyosnon, nga ang langitnong mga hukbo dili makatan-aw niini nga walay kahadlok.
Kanon 2. Irmos: Ang bagyo sa mga hunahuna nga misakop kanako, / nagadani kanako ngadto sa kalawom sa walay kinutuban nga mga sala, / apan Ikaw, O Maayong Helmsman, mitungha dayon, / giya kanako, sama sa gibuhat Nimo sa propeta, ug luwasa ako.
Niining adlawa, si Juan, lungsoranon sa kamingawan, natawo, / ang magtutudlo sa paghinulsol ug tinuod nga saksi sa grasya, / ang Manggagahom sa Pulong ug ang bitoon / nga nagdan-ag sa wala pa ang paglitaw sa Kahayag.
Niining adlawa, ang hinulma nga palakol / nagtanyag sa mga kalag og kahigayunan nga putlon ang kawalay bunga / ug nagtanom sa mga bunga sa pagkamaayo: / tan-awa, nagkadool na gayud kini / sa imong pagkatawo, Unang Mibahandi.
Ang Jordan malipayon sa himaya / ug nagselebrar, sa pagkahibalo sa nahitabo, / sa pagkadungog kang Juan, nga natawo gikan sa walay bunga nga sabakan, / samtang ang dagat naglipay, nagdula sa iyang mga tubig.
Ang sulo nga mitungha sa wala pa moabot ang Kahayag / nagpahayag sa Karnero sa Dios, ang Manluluwas, / nga nagpasiga sa kahayag sa yuta, / ug kinsa, gikan sa tanang binuhat, / espirituhanong gitakda isip halad.
Theotokos: Ikaw nga nanganak sa kalawoman sa kalooy! / Human nimo nalunod ang kalawoman sa akong mga pagkahilig sa kalawoman sa Imong kalooy, / hatagi ako og suba sa mga luha gikan sa kasingkasing, / O Imaculada nga Inahan sa Dios.
Katavasia: Samtang gisaulog nato kining banal ug gipasidunggan sa tibuok kalibutan nga pista sa Inahan sa Dios, umari kamo, O mga maalam sa Dios, magpalakpak kita, nga naghimaya sa Dios nga natawo gikan kaniya.
Niining adlawa, siya nga kaniadto walay anak nanganak sa Manggagawas ni Cristo, / ug siya mao ang pagtuman sa matag propesiya. / Kay mahitungod Kaniya nga gipahayag sa mga propeta, / siya, sa pagbutang sa iyang kamot Kaniya sa Jordan, / napamatud-an nga usa ka propeta sa pulong sa Dios, / usa ka magbalita ug, sa samang higayon, usa ka Manggagawas.
Ikos: Dayegon nato karon ang Mibabaye sa Ginoo, / nga gidala ni Elizabet sa pari gikan sa walay bunga nga sabakan, apan dili walay binhi: / kay si Kristo ra ang misulod niadtong sabak nga walay lain—walay binhi. / Ang walay bunga mibabaye kang Juan, / apan wala siya mibabaye kaniya gawas sa iyang bana. / Apan si Jesus, pinaagi sa pagtabon sa Amahan ug sa Balaang Espiritu, / natawo gikan sa putli nga Birhen. / Bisan pa, alang kaniya nga natawo nga walay binhi / mitungha gikan sa walay bunga nga babaye ang usa ka propeta, / usa ka magbalita ug, sa samang higayon, ang Manug-una.
Kanon 1. Irmos: Tulo ka batan-on sa Babilonia, / gitan-aw ang sugo sa tirano nga walay pulos, / misinggit taliwala sa kalayo: / 'Bulahan Ka, Ginoo, / Dios sa among mga amahan!'
Sa wala pa, sa kangitngit, / ang tanang binuhat natawo sa yuta, O Unang Mibabag; / apan ikaw mitungha sama sa kaagahon, nagpahibalo: / 'Bulahan Ikaw, O Ginoo, Dios sa among mga amahan!'
Ang imong himayaong pagkahimugso, O Forerunner, gikan sa usa ka baog nga sabakan, / nag-ayo sa tanang nag-antos nga kinaiyahan, / nagtudlo sa tanan sa pag-awit: / 'Bulahan Ka, O Ginoo, Dios sa among mga amahan!'
Natawo ka, O Unang Mibulalag, gikan sa usa ka baog nga babaye, / ug tan-awa, tungod sa baog sa Balaod, / ang grasya tinuod nga miabot, nga nag-awit kang Kristo: / 'Bulahan Ka, O Ginoo, Dios sa among mga amahan!'
Theotokos: O putli ug bulahan nga Birhen, / pag-ampo alang kanamo nga naghangyo kanimo; / kay kami tanan nagbutang sa among paglaum kanimo ug nagatuaw kanimo: / 'O Ginoo, ayaw pagdumot sa imong mga sulugoon!'
Kantiko 2. Irmos: Ang mga anak ni Abraham sa hurno sa Persia, / nga mas gipalihok sa gugma sa pagkamatinud-anon kaysa sa kalayo, misinggit: / 'Bulahan Ka sa templo sa Imong himaya, O Ginoo!'
Si Zacarias, nga naghilom sulod sa pipila ka panahon, / gipikas ang iyang kahilom pinaagi sa iyang sinulat; / ug, sa pag-usab niyang pagsulti sa imong pagkahimugso, O Pangunang Mibabawi, / gipahayag niya ang grasya sa Espiritu sa labing himayaong paagi.
Ang mahimayaong Elizabeth, nga baog ug walay anak, gipahisama sa Simbahan, nga kaniadto natabonan sa mga halad ug sa ilang kaliwatan, apan karon nagapasigarbo sa katahum ug sa pagkahimugso gikan sa kahitas-an.
Niining adlawa, sa pagkahimugso sa Manggagawa, / gipahasa ang espirituhanong lagari, / nga pinaagi niini giputol ang tanang pagbangi sa mga pagbati, / ug ang mga bunga sa paghinulsol / misteryosong miturok.
Gidayeg ka namo, Juan nga Unang Mibahandi, / nga ministro sa Daang ug Bag-ong Tugon, / nga nag-andam sa matul-id nga mga dalan para kang Kristo, / naglimpyo sa salog sa mga sala gamit ang espirituhanong pala.
Sama sa usa ka bitoon nga nagdali sa atubangan sa Adlaw – si Cristo nga among Dios, ang himayaong Juan, Mangauna ug magtutudlo sa paghinulsol, atong tanan mag-awit sa iyang mga pagdayeg, siya nga nanggawas gikan sa baog.
Theotokos: Sa imong sabakan, O Birhen, nagpuyo Siya nga gipanamkon nga walay binhi, / ug natawo pinaagi sa dili masukod ug hingpit nga pagpaubos, / ug nahimong pobre alang kanato; / ayaw hunong, O Inahan sa Dios, sa pag-ampo alang kanato tanan.
Katavasia: Ang mga matarong wala magpasidungog / sa mga binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, sa maisugong pagdaog sa kalayo nga naghulga kanila, / nag-awit sila uban ang kalipay: / 'Ikaw ang labing angay dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / Bulahan Ikaw!'
Kanon 1. Irmos: Ikaw nga Mabuotan, Makagagahum nga Kristo, / pagkahuman nimo pag-anhi taliwala sa kalayo ngadto sa mga nagpakita og pagkamatinud-anon, / imo silang gihisguhan ug gitudloan sa pagkanta: / 'Tanan nga binuhat, panalangina / ug pagkanta sa Ginoo!'
Si Moises mao ang magbubuot sa balaod, / samtang si Jesus mao ang Dios sa Bag-ong Tugon. / Karon ang Munauna nag-awit, isip tunga-tungang sa duha: / 'Tanan nga binuhat, panalangina ug awita sa Ginoo!'
Gikan sa usa ka walay sulod nga sabakan miabot ang salampati—ang Manggagawa: / karon ang iyang tanoman, nga gitamnan sa Dios, / nakapamunga alang sa Simbahan ni Cristo ug nag-awit: / 'Tanan nga binuhat, panalangina ug awita sa Ginoo!'
Mga tawo nga nagdala sa Dios, balaan nga nasud, / sama sa salampati ni Cristo / ug kantaa uban sa tam-is nga tingog, nga nagpuyo sa pagkamalinis: / 'Tanan nga binuhat, panalangina ug kantaa ang mga pagdayeg sa Ginoo!'
Trinidad: Gi-sidlak sa triunong kahayag, pasidunggan nato ang Diyos nga usa, nga wala'y sinugdan, sa Ortodoksong pagtuo, nga nag-awit sa walay hunong nga mga ngabil: 'Tanan nga binuhat, panalangini ug awita sa Ginoo!'*
Kanon 2. Irmos: Tanan nga butang, O Ginoo, imong gimugna pinaagi sa imong kinaadman, / ug ang yuta usab imong gitukod, sumala sa imong nahibaloan, / imong gibutang kini ibabaw sa mga tubig ingon pundasyon niini; / busa kita tanan misinggit sa kanta: / 'Panalangini ang Ginoo kanunay, / kamong tanan nga binuhat sa Ginoo, panalangini ang Ginoo!'
Gikilala Mo Siya, O Pangunang Mibunyag, / Kinsa imong gisimba bisan pa sa imong pagkahimugso / ug sa wala pa ang imong mga lampin—si Cristo, ang Magahatag sa kinabuhi; / ug imo Siyang gitumong, nga misayaw sa kalipay sa sabakan / ug nagtawag Kaniya nga imong Ginoo, / gamit ang dila sa imong inahan / aron mag-awit mahitungod kang Cristo, among Dios.
Ang katapusan sa kalibutan nagselebrar daan karong adlawa; / ang mga anghel ug ang mga espiritu sa mga matarong nagalipay; / ang mga buhi nagalipay sa pagkahimugso ni Juan, / ingon man usab ang mga nangamatay, nga nakadawat gikan kaniya / sa pagwali sa Manluluwas sa tanan – ang Ginoo.
Niining adlawa, sumala sa ehemplo ni Juan, / ang Jordan nagdagsang sa himaya sa iyang basa nga suba, / sa pagkadungog nga natawo siya gikan sa tigulang nga baog, / nga ang kinabuhi katumbas sa kinabuhi sa mga Anghel, / nga nagtul-id sa mga dalan ug agianan para sa Ginoo / ug nga nagbunyag sa kalibutan.
Niining adlawa, gisulat ni Zacarias sa usa ka lapida / ang ngalan nga gihatag sa Dios sa propeta ug Munauna / ug hilom niyang gipahayag: / 'Juan ang ngalan sa akong anak nga natawo sa akong katigulangon: / kay ang natawo sumala sa saad / ang talagsaong ngalan ang angay!'
Theotokos: Lig-on nga kahupayan ug walay-ulaw nga paglaum, dili masirang pader ug banal nga pag-ampo, ang Imong katawhan mao Ikaw – kadtong naghimaya Kanimo, O Birhen, ug, sa pagluwas, nagasinggit nga matinud-anon: 'Pagpanalangin sa Ginoo kanunay, tanang buhat sa Ginoo!'
Katavasia: Ang Anak sa Inahan sa Dios nagluwas / sa mga matinud-anong batan-on sa hurno: / kaniadto usa ka pahibalo, karon usa ka kamatuoran; / Gidapit Niya ang tibuok uniberso nga mag-awit kanimo. / Mag-awit sa Ginoo, O mga binuhat, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!
Kanon 1. Irmos: Ang dili masukod nga misteryo sa Pulong sa Dios / klaro nga natuman kanimo, O Labing Balaan nga Birhen, / kay ang Dios nahimong tawo gikan kanimo pinaagi sa Iyang kalooy. / Busa ginadayeg ka namo ingon nga Inahan sa Dios.
Tan-awa, ang tingog sa Mibabalaod / nag-awhag sa mga walay bunga ug walay sulod nga kasingkasing / ug nagpahayag: / 'Andama karon ang dalan para kang Kristo, / kay Moanha Siya sa himaya!' / Pinaagi sa pagsunod kaniya, gidayeg nato ang Ginoo.
Sama sa karaang mga panahon, pinaagi sa Espiritu Santo, ikaw, O Pangunang Mibabag, hayag nga gipahayag ang Anak, ang Kordero sa Dios nga nagkuha sa sala sa kalibutan; busa karon, mangamuyo ka alang sa imong panon aron sila maluwas gikan sa ilang mga sala.
Trinitariano: Ang Usa, Tulo sa ihap, / ang Konsubstansyal nga Trinidad, / kita, mga matinud-anon, mag-awit kaniya sa Ortodoksong paagi ug maghimaya kaniya, / samtang siya sa makalangitong paagi naghayag kanato / ug nagpuno sa atong mga kalag / sa kahayag sa iyang tinago nga suga.*
Theotokos: Ikaw nga nagahari sa tanang binuhat! / Ihatag sa Imong katawhan ang ganti sa kadaogan, / pinaagi sa paghimo nga mahigalaon ang kaaway sa Simbahan, / aron pagdayegon ka namo ingon nga Inahan sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Kay ang Gamhanan nagbuhat ug dagkong butang alang kanako, / ug balaan ang Iyang ngalan, / ug ang Iyang kalooy / magpadayon gikan sa henerasyon ngadto sa henerasyon alang sa mga nagahadlok kaniya.
Tan-awa, usa ka dako ug himayaong timaan / ang Dios gibuhat para kanimo, O pari: / kay sa imong katigulangon ug bisan pa nga ang imong mga lawasnong miyembro nangalaga, / ikaw nanganak og usa ka anak nga lalaki—ang Munauna.
Pasagdi nga ang baog makadungog ug makadayeg sa Dios, / kay tan-awa, si Elizabeth misinggit: / 'Sa akong katigulangon ug bisan pa nga nangalaga na ang akong mga lawasnong miyembro, / ako nanganak sa Munauna!'
Maglipay ka, Zacarias, ug magmalipayon ka karon sa Dios: / kay tan-awa, si Elizabeth, sa iyang katigulangon, ginapasuso ang iyang anak sa dughan / ug, bisan pa man nga nanghuyang na ang iyang mga lawasnong miyembro, / nanganak sa Munauna.
Gloria sa Iyang naghatag sa tigulang nga babaye og anak sa iyang katigulangan, / ug sa tigulang ug propeta og anak nga lalaki, / nga nag-andam alang Kaniya og hingpit nga katawhan / – ang Banal nga Manunulti.
Theotokos: Sa imo nagpuyo Siya, / Kinsa, nagpuyo sa sabakan sa Amahan, / natawo nga walay pag-antos ug wala matandog sa pagkadaut, / ug pinaagi sa Iyang kalooy gidala kita / ngadto sa Amahan ug sa Balaang Espiritu.
Katavasia: Maglipay ang tanang kalag nga natawo sa yuta / nga napasidlak sa Espiritu; / maglipay usab ang kinaiyahan sa mga dili-mortal nga hunahuna, / nga nagtahud sa balaan nga pista sa Inahan sa Dios, / ug magtuaw sila: / 'Malipayon ka, Labawng Bulahan, / Purong Inahan sa Dios, Kanunay nga Birhen!'
Niining adlawa, ang pagkahimugso sa Mibabaye, nga nagdala og kalipay, / nagtapos sa kasubo sa hilom sa iyang amahan / ug sa pagkawalay bunga sa iyang inahan, / ug nagpahibalo sa umaabot nga kalipay ug pagmalipayon. / Busa, ang tanang binuhat / naglipay sa iyang pagsaulog.
Alang sa Inahan sa Dios, susama: Ang mga propeta nangwali, / ang mga Apostoles nagtudlo, / ug ang mga martir, maalamon sa Dios, / klaro nilang gipanghimatuud ang Imong Anak / ingon Dios sa tanan, O Labing Balaan. / Uban kanila, kami usab nagpasidungog Kanimo, / nga naluwas pinaagi Kanimo gikan sa karaang pagsilot.
O, katingalahang milagro! / Gikan sa tigulang nga inahan / ang mananambag sa Pulong sa Dios, / si Juan nagdali nga matawo karong adlawa; / sa pagpugong sa dila, iyang gipadayag / pinaagi sa iyang pagkahimugso sa labing klaro nga paagi. / O, imong dili masukod nga pagdumala, O Ginoo! / Pinaagi kaniya, O Kristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa usa nga maloloy-on.
O, katingalahang milagro! / Siya nga natawo gikan sa babaye / ug mao ang labing dako sa mga propeta / nagtapos sa pagsilot tungod sa pagka-walay bunga sa iyang inahan, / miabot sa espiritu ug gahum ni Elias / aron andamon ang dalan para sa Ginoo. / O, Imong dili masukod nga kaluoy, O Ginoo! / Pinaagi kaniya, O Kristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa Usa nga Maloloy-on.
O, katingalahang milagro! / Siya nga nagpahibalo sa katawhan sa pag-abot ni Cristo ug sa Iyang pagpaubos / gipakita, ingon nga labing hataas sa tanan, pinaagi sa Iyang tingog / ug, pinaagi sa gahum sa langit, / nag-ayo sa pagkawalay-anak sa inahan ug nagbukas sa dila ni Zacarias. / O, dako kaayo ang Imong mga katingalahan, O Ginoo! / Pinaagi kanila, O Kristo, luwasa ang mga nagpasidungog / sa Imong dakong Munauna.
O, katingalahang milagro! / Sa tanan nga natawo sa mga babaye / ang Propeta ug Munauna ang labing dako, / ug ang labing hataas sa mga propeta, / ug ang magbalita sa pag-abot ni Cristo, / ang unang mihuyop sa sabakan sa iyang inahan. / O, imong labing dagkong gasa, Mahigugma sa Katawhan! / Pinaagi niini, O Cristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon nga Makagagahum.
Gloria, Tono 6. Himno ni Anatolius: Ang Bituon sa mga bituon – ang Mangauna / natawo karong adlawa gikan sa sabakan sa usa ka baog nga babaye sa yuta, / si Juan, pinalangga sa Dios, / ug nagpadayag sa kahayag ni Cristo, / ang Misubang nga Adlaw gikan sa kahitas-an, / usa ka magwawali alang sa mga matarong sa ilang panaw.
Ug karon, ngadto sa Theotokos: O Theotokos, Ikaw mao ang tinuod nga Ubasan, / nga nagpamunga alang kanato sa Bunga sa kinabuhi; / among nagahangyo Kanimo: mangaliya, O Ginoo, / uban sa mga Apostoles ug sa tanang mga balaan / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Ang Dakong Doxolohiya, ang Ektenia ug ang Pagpahawa.
Bulahan ang Munauna: gikan sa unang kanon, oda 3 sa ika-4 nga tono, ug gikan sa ikaduha, oda 6 sa ika-4 nga tono.
Propeta ug Manggagawas sa pag-abot ni Kristo, / dili namo ka mapadayeg sumala sa angay kanimo, / samtang ginahimaya ka namo uban sa gugma; / kay ang pagka-walay bunga sa imong inahan ug ang kahilom sa imong amahan natapos / sa imong himayaon ug balaan nga pagkahimugso, / ug ang Inkarnasyon sa Anak sa Dios gipahayag sa kalibutan.
Kadtong kaniadto walay anak, sa karong adlawa nanganak sa Mangauna sa Kristo, / ug siya mao ang pagtuman sa matag propesiya. / Kay bahin kaniya nga gipahayag sa mga propeta, / siya, sa pagbutang sa iyang kamot kaniya sa Jordan, / nagpamatuod nga siya usa ka propeta sa Pulong sa Dios, / usa ka magbalita ug, sa samang higayon, usa ka Mangauna.
Maglipay ang mga matarong sa Ginoo, / ug ipasalig nila ang ilang pagsalig kaniya. Bersikulo: Paminawa, O Dios, ang akong tingog sa dihang nag-ampo ako kanimo. Salmo 63:11a, 2a
Mga igsoon, ang kaluwasan mas duol na kanato kaysa sa dihang unang mituo kita. Milabay na ang kadaghanan sa gabii, hapit na ang adlaw. Busa, isalikway nato ang mga buhat sa kangitngit ug sul-oba ang panagang sa kahayag. Magpuyo kita sa matarong, sama sa pagbuhat sa kahayag: walay kalibog o pagkahubog, walay sekswal nga imoralidad o pagpakalas, walay panagbangi o pagpanag-away; kondili sul-oba ang Ginoong Jesu-Kristo, ug ayaw paghatag sa tinguha sa unod. Sa pagtagad sa usa ka tawo nga maluya sa pagtuo, dawata siya nga walay pakiglalis bahin sa mga opinyon. Aduna'y usa ka tawo nga nagtuo nga tanan puwede kan-on, samtang ang maluya mokaon lang og gulay. Ayaw tugoti nga ang mokaon magtamay sa dili mokaon, ug ayaw usab tugoti nga ang dili mokaon maghukom sa mokaon; kay gidawat siya sa Dios. Kinsa ka aron maghukom sa sulugoon sa lain? Kon mitindog siya o nahulog, gibuhat niya kini sa atubangan sa iyang kaugalingong Ginoo. Ug siya pagabangonon, kay ang Dios makahimo sa pagabangon kaniya.
Roma 13:11b–14:4
Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, kay gibisita Niya ug gidala ang pagtubos sa Iyang katawhan. Bersikulo: Ug ikaw, anak, pagatawgon ka nga propeta sa Labaw nga Ginoo. Lucas 1:76, 68
Tungod kay daghan na ang naningkamot sa paghimo og usa ka talaan sa mga hitabo nga nahitabo taliwala kanato, sumala sa gipasa kanato sa mga saksi sa unang sinugdanan ug mga ministro sa Pulong, maayo usab sa akong pagtan-aw, human nako sa pag-usisa pag-ayo sa tanan gikan sa sinugdanan, nga mosulat ko og usa ka han-ay nga salaysay alang kanimo, labing mahimayaong Teofilo, aron imong masayran ang kasiguruhan sa pagtulon-an nga imong nadawat. Sa mga adlaw ni Herodes, hari sa mga Hudiyo, adunay usa ka pari nga ginganlan og Zacarias, nga sakop sa dibisyon ni Abias, ug ang iyang asawa usa sa mga anak nga babaye ni Aaron; ang iyang ngalan si Elizabet. Pareho silang matarong sa atubangan sa Dios, nga nagkinabuhi nga walay sala subay sa tanang sugo ug lagda sa Ginoo. Apan wala silay anak, kay baog si Elizabeth, ug tigulang na sila duha. Ug nahitabo nga samtang nagbuhat siya sa iyang katungdanan isip pari sa atubangan sa Dios sumala sa kostumbre sa pagkapari, napili siya pinaagi sa suga aron mosulod sa templo sa Ginoo ug maghalad og insenso; ug ang tanang katawhan nag-ampo sa gawas sa panahon sa paghalad sa insenso. Unya ang anghel sa Ginoo mitungha kaniya, nagatindog sa tuo nga kilid sa halaran sa insenso. Sa dihang nakakita si Zacarias kaniya, nahadlok siya, ug mitumaw kaniya ang kahadlok. Apan miingon ang anghel kaniya, 'Ayaw kahadlok, Zacarias, kay nadungog ang imong pag-ampo, ug si Elizabet nga imong asawa magbata kanimo og usa ka anak nga lalaki, ug pagatawgon nimo siya nga Juan. Ug ikaw adunay kalipay ug pagdayeg, ug daghan ang malipay sa iyang pagkahimugso; kay siya mahimong dako sa panan-aw sa Ginoo, ug dili siya mag-inom og bino o bisan unsang ilimnon nga makahubog, ug mapuno siya sa Espiritu Santo sukad pa sa sabakan sa iyang inahan, ug ibalik niya ang daghang mga anak sa Israel ngadto sa Ginoo nga ilang Dios. Ug siya moanha sa atubangan Niya sa espiritu ug gahum ni Elias, aron ibalik ang kasingkasing sa mga amahan ngadto sa ilang mga anak, ug ang mga dili masunuron sa kinaadman sa mga matarong, aron mag-andam sa katawoan nga andam alang sa Ginoo.' Ug si Zacarias miingon sa anghel, 'Pinaagi sa unsang timaan masayran ko kini? Kay tigulang na ako, ug ang akong asawa tigulang na kaayo.' Ug mitubag kaniya ang anghel, 'Ako si Gabriel, nga nagatindog sa atubangan sa Dios, ug gipadala ako aron makigsulti kanimo ug magpahibalo kanimo niini nga maayong balita. Ug tan-awa, manghilom ka ug dili makasulti hangtod sa adlaw nga matuman kini, tungod kay wala ka motuo sa akong mga pulong, nga matuman sa takdang panahon.' Nagpaabot ang mga tawo kang Zacarias ug naghunahuna ngano nga dugay kaayo siya sa templo sa E . Sa dihang migawas siya, dili siya makasulti kanila, ug nasabtan nila nga nakakita siya og panan-awon sa templo; nagpadayon siya sa paghimo og mga timailhan kanila samtang nagpabilin nga dili makasulti. Ug nahitabo nga, sa dihang nahuman na ang mga adlaw sa iyang ministeryo, mipauli siya. Paglabay sa mga adlaw, naburos ang iyang asawa nga si Elizabeth, ug sulod sa lima ka bulan nagtago siya sa tanan, nga nag-ingon, 'Mao kini ang gibuhat sa Ginoo kanako karong mga adlaw, sa dihang gipahimutang Niya nga kuhaon ang akong kaulaw sa atubangan sa mga tawo.' Sa pag-abot sa panahon sa pagpanganak ni Elizabeth, nanganak siya og usa ka anak nga lalaki. Nakadungog ang iyang mga silingan ug paryente nga gipakita sa Ginoo kaniya ang dakong kaluoy, ug naglipay sila uban kaniya. Sa ikawalong adlaw, miabot sila aron siliban ang bata, ug gusto nila nga tawgon siya sumala sa ngalan sa iyang amahan, si Zacarias. Apan miingon ang iyang inahan, 'Dili, si Juan ang itawag kaniya.' Miingon sila kaniya, 'Walay bisan kinsa sa imong pamilya nga adunay ingon ana nga ngalan.' Ug nangayo sila og timailhan gikan sa iyang amahan aron mahibal-an unsa ang gusto niyang ipangalan kaniya. Sa dihang gihatagan siya og papil, misulat siya, 'Ang iyang ngalan mao si Juan.' Ug nangahibulong silang tanan. Kalit lang nabuksan ang iyang baba ug nabuksan ang iyang dila, ug misugod siya og sulti, nagdayeg sa Dios. Ug nahadlok ang tanan nga nagpuyo sa silingan, ug sa tibuok kabukiran sa Judea gisgutan sa tanan kining mga hitabo. Ug ang tanan nga nakadungog niini nagpamalandong niini sa ilang kasingkasing, nga nagaingon, 'Unsa kaha kining bata?' Kay ang kamot sa Ginoo anaa kaniya. Ug si Zacarias, ang iyang amahan, napuno sa Espiritu Santo ug nagpanagna, nga nagaingon: 'Bulahan ang Ginoo, ang Dios sa Israel, kay gibisita ug gipalit niya ang iyang katawhan. Ug ikaw, anak, pagatawgon ka nga propeta sa Labing Halangdon, kay ikaw moanha sa atubangan sa Ginoo aron andamon ang iyang mga dalan.' Ang bata mitubo ug nagpalig-on sa espiritu; ug nagpuyo siya sa kamingawan hangtod sa adlaw nga siya mitungha sa publiko sa Israel.
Lucas 1:5–25, 57–68, 76, 80
Ang matarong hinumduman hangtod sa kahangturan; dili siya mahadlok sa dautang pasangil. Aleluya. (3) Salmo 111:6b–7a
Gibasa daan nato ang ordinaryong pagbasa gikan sa Epistola ug Ebanghelyo. Angay hinumduman nga kung ang pista ni Juan nga Manug-anunsyo mahulog sa Domingo, kini mag-una kaysa sa tanang ubang pagbasa sa Domingo.
Bawtista ni Kristo, magtutudlo sa paghinulsol! Ayaw ko pagdumti, usa ka penitente, kondili uban sa Langitnong mga Hoste, ampoa ang Ginoo alang kanako, nga dili takus, mapungot, huyang ug masubo, nahulog sa daghang kasakit, ug gikapoy sa magubot nga mga hunahuna sa akong huna-huna. Kay ako, usa ka sudlanan sa dautang binuhatan, wala koy makita nga katapusan sa akong makasasala nga mga agi: ang akong hunahuna nakatutok sa mga butang sa kalibutan. Wala ko kahibalo unsa ang buhaton, ni kinsa ang akong adtoan, aron maluwas ang akong kalag, gawas kanimo, San Juan, nga pareho namo og ngalan sa grasya? Kay nahibalo ko nga ikaw, pagkahuman sa Inahan sa Dios, mao ang labing dako sa tanan nga natawo sa wala pa ang Ginoo: kay gihimo kang takus sa paghikap sa ulo ni Cristo nga Hari, ang Karnero sa Dios nga nagkuha sa mga sala sa kalibutan. Busa, pag-ampo ka Niya alang sa akong makasasala nga kalag, aron gikan karon paingon sa unahan, sa ikalabing-usa ka oras, makadala ko niining bulahan nga karga ug madawat ang akong ganti uban sa katapusan. O Bunyag sa Kristo, Balaang Munauna, katapusan sa mga propeta, unang martir sa grasya, giya sa mga nagapuasa ug sa mga nagpuyo sa kamingawan, magtutudlo sa pagkahinlo ug labing suod nga higala ni Kristo! Naga-ampo ko kanimo, nagapangitagana ko kanimo: ayaw ko pagbulag sa imong pag-ampo, kondili buhata ko nga makabarog, ako nga nahulog sa daghang mga sala; bag-o ang akong kalag pinaagi sa paghinulsol, sama sa usa ka ikaduhang pagbunyag, kay ikaw man ang magmamando sa duha: pinaagi sa pagbunyag imong gihugas ang sala, samtang pinaagi sa paghinulsol imong gipangwali ang paghinlo sa matag tawo gikan sa dautang buhat. Busa, limpyoha ako nga nadisturbo sa sala, ug tugoti nga makasulod ako diin walay hugaw nga makasulod – sa Gingharian sa Langit. Amen.
29 Hunyo
Gitagaan Nimo og himaya ang Imong Simbahan, O Mahigugma sa Katawhan, / – pinaagi sa Imong mga balaan nga Apostol. / Niini misidlak sila, mga dili-mortal nga suga, / – si Pedro ug si Pablo, sama sa maalamon nga mga bitoon, / naghayag sa uniberso. / Pinaagi kanila gipawala Nimo ang kangitngit sa Kasadpan, / Hesus nga Makagagahum, / Manluluwas sa among mga kalag.
Gihatagan Nimo ang Imong Simbahan sa mga basihanan, O Ginoo, – ang pagkamapailubon ni Pedro ug ang kinaadman ni Pablo, ug ang ilang maningnag nga kinaadman, ug ang tinuod nga pagka-diyosnon nga pagwali sa duha, nga nagpahawa sa limbong sa pagkawalay-Diyos. / Busa, kami nga gidala nila sa mga sakramento, / nag-awit sa Imong mga pagdayeg, O gamhanang Hesus, / Manluluwas sa among mga kalag.
Gipakita Nimo ang ehemplo sa pag-atubang sa mga makasasala / pinaagi sa Imong duha ka Apostol: / ang usa nga gilimod Ka atol sa Imong Pag-antos ug naghinulsol; / ang usa pa nga misupak sa Imong pagwali ug naglutos sa mga matinud-anon. / Ug silang duha nagbarug sa unahan sa panon sa Imong mga higala, / O gamhanang Hesus, / Manluluwas sa among mga kalag.
Gloria, Tono 8. Ni Juan nga Monghe: Ikaw usa ka manlupig ug manlutos sa Simbahan, / O labing bulahan nga Pablo; / apan, pagtawag kanimo gikan sa langit, / imo kining gipanalipdan sa himaya. / Pag-ampo karon alang sa iyang kaluwasan gikan sa mga kalamidad / ug alang sa kaluwasan sa among mga kalag.*
Ug karon, O Inahan sa Dios: Ang Imong Panalipod, O Birhen nga Inahan sa Dios, usa ka tinubdan sa espirituhanong panambal: kay sa dihang magpanalipod kami niini, maluwas kami gikan sa mga kakulian sa kalag.
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Petro, pundasyon sa mga Apostoles, / bato sa Simbahan ni Kristo, / sinugdanan sa mga Kristohanon! / Pamingoni ang mga karnero sa imong himayaong kawan: / panalipdi ang imong mga kordero gikan sa malimbungong mga lobo, / luwasa ang imong kawan gikan sa grabeng mga kalamidad, / kay sa imo namo tinuod nga nakakaplag og usa ka walay hunong nga manalipod sa atubangan sa Dios, / ug, sa pagpasigarbo kanimo, kita tanan maluwas.*
Bersikulo: Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan, / ug ang ilang mga pulong hangtod sa mga tumoy sa uniberso. Salmo 18:5
Pablo, mangangayam sa mga Hentil, / tigpanalipod sa mga Kristohanon, / kahayag sa uniberso, / walay hunong nga baba ni Cristo, / nga, sama sa adlaw, nibyahe hangtod sa katapusan sa kalibutan / uban sa pagwali sa balaan nga pagtuo! / Luwasa ang tanan nga nagdayeg kanimo ug napasidunggan pinaagi kanimo / gikan sa gapus sa sala pinaagi sa imong mga pag-ampo.*
Bersikulo: Ang langit nagpahayag sa himaya sa Dios, / ug ang kalangitan nagpahibalo sa buhat sa Iyang mga kamot.
Salmo 18:2
Petro, pangulo sa mga disipulo, / Pablo, katumanan sa mga apostoles, / pangulo sa mga magtutudlo! / Karon mangaliya kamo nga maisugon ug matinud-anon sa Dios / ug magkahiusa nga ihatag kanamo, nga anaa sa kaguol, / ang paspas nga tabang ug kagawasan gikan sa among mga kalisdanan. / Aron makapahitas-on kami sa pagtuo / ug karon, ilawom sa inyong panalipod, / ipakita ninyo ang inyong pag-ampo pinaagi sa inyong mga buhat!*
Gloria, Tono 8. Ni Juan nga Monghe: Kristo, Ginoo sa tanan, nga unang gipili ka, / Pedro, ang basihanan sa pagtuo, / gikoronahan ka ug gipahayag kanimo: / 'Bulahan ka, Simon anak ni Jonas, / kay dili unod ug dugo ang nagpadayag niini kanimo, / nga naghimo kanimo nga Akong balaan nga magbalita, / kondili ang Akong Amahan nga anaa sa langit!' / Pag-ampo Kaniya, O Apostol nga gipanalanginan sa Dios, / aron Ihatag Niya kanamo ang dakong kaluoy.*
Ug karon, O Inahan sa Dios: Luwasa kami gikan sa among mga kasakit, / O Inahan ni Cristo among Dios, / nga nanganak sa Magbubuhat sa tanan, / aron kami tanan makahingalo kanimo: / 'Malipayon ka, ang bugtong Panalipod sa among mga kalag!'
Una sa tanang mga Apostol / ug magtutudlo sa uniberso, / pag-ampo sa Ginoo sa tanan / aron hatagan og kalinaw ang uniberso / ug dakong kaluoy ang among mga kalag.
Kahimaya, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang misteryo nga gitago sukad pa sa karaang kapanahonan / ug wala mailhi sa mga Anghel, / napadayag pinaagi Kanimo, O Inahan sa Dios, sa mga nagpuyo sa yuta, / – ang Dios, nga nahimong unod sa dili-pagkalibog nga panaghiusa sa duha ka kinaiyahan, / ug nga sa Kanyang kaugalingong kabubut-on midawat sa Krus alang kanato, – / pinaagi Kaniya gipatindog Niya ang unang binuhat nga si Adan / ug giluwas ang atong mga kalag gikan sa kamatayon.
Espesyal nga Litaniya ug Pagpahawa.
Unsaon nato pagkorona kang Pedro ug Pablo / sa mga korona sa pagdayeg, / nga nagbulag sa unod / apan naghiusa sa Espiritu, / nga nagbarug sa unahan sa mga sugo sa Dios? / Ang usa isip pangulo sa mga apostoles, / ang usa pa isip nagpaningkamot labaw pa sa tanan. / Kay tinuod nga sila takus / nga pagahungawan sa mga korona sa di-mortal nga himaya ni Kristo among Dios, / nga puno sa dakong kaluoy.
Sa unsang matahum nga mga awit / atong pagadayeg kang Pedro ug Pablo? / Ang mga pako sa kahibalo sa Dios, nga nilupad hangtod sa mga tumoy sa kalibutan / ug misaka paingon sa Langit, / ang mga kamot sa Ebanghelyo sa grasya, / ang mga tiil sa pagpangwali sa kamatuoran, / ang mga suba sa kinaadman, ang mga tumoy sa Krus; / pinaagi kanila gipukan ni Cristo ang garbo sa mga demonyo, / Siya nga dato sa kaluoy.
Sa unsang espirituhanong mga awit / atong dayegon si Pedro ug si Pablo? / Sila nga nagtangtang sa kawalay-pagkadiosnon ug sa dili hait nga mga talim / sa makalilisang nga espada sa Espiritu Santo, / ang himayaong palamuti sa Roma, / ang kalipay sa tibuok uniberso, / ang dili-materyal nga mga tabla sa Bag-ong Tugon nga gisulat sa Dios, / nga gipahayag ni Cristo sa Siyon, / Siya nga dato sa kaluoy.
Gloria, Tono 4. Ni Juan nga Monghe: Pinaagi sa tulo ka pangutana: 'Petro, gihigugma ba nimo Ako?' Gipasaylo ni Kristo ang tulo ka pagdumili. / Busa si Simon, ngadto Kaniya nga nakahibalo sa tanang tinago: / 'Ginoo, nasayud Ka sa tanang butang, Ikaw ang Makahibalo sa tanan, / Nasayud Ka nga gihigugma tika!' / Unya miingon ang Manluluwas kaniya: / 'Pakan-a ang akong mga karnero, pakan-a ang akong mga pinili, / pakan-a ang akong mga kordero, nga akong gipalit sa akong kaugalingong dugo alang sa kaluwasan!' / Pag-ampo kaniya, O Dios-gipanalanginan nga Apostol, / aron Ihatag Niya kanato ang dakong kaluoy.
Ug karon, O Inahan sa Dios: Pinaagi kanimo, O Inahan sa Dios, / ang propeta David, nga nahimong katigulangan sa Dios, / nagpahayag mahitungod kanimo sa matahum nga mga tingog / sa atubangan Niya nga nagmugna sa imong kadungganan: / 'Ang Reyna nagtindog sa imong tuo'. / Kay gihimo ka sa Dios nga Inahan, magbubuhat sa kinabuhi, / tungod kay Iyang gipili nga magkatawo gikan kanimo nga walay amahan, / aron Iyang bag-ohon sa ato ang Iyang hulagway, nga nadaut sa mga pagka-anaha, / ug, sa dihang nakaplagan Niya ang karnero nga nawala sa kabukiran, / dalhon kini sa Iyang abaga ngadto sa Amahan, / ug, sumala sa Iyang kabubut-on, paghiusaon kini sa langitnong mga Gahum ug luwason ang kalibutan – / si Kristo, nga adunay dakó ug daghang kalooy.
Pag-abot. Ang Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista:
Mga igsoon, bulahan ang Dios, ang Amahan sa atong Ginoong Jesu-Cristo, nga sa Iyang dakong kaluoy gidala kita ngadto sa bag-ong kinabuhi pinaagi sa pagkabanhaw ni Jesu-Cristo gikan sa mga patay, sa usa ka panulondon nga dili malaglag, dili hugaw ug dili malata, nga gitipigan sa langit para kaninyo, kinsa pinaagi sa gahum sa Dios ginabantayan pinaagi sa pagtuo alang sa kaluwasan nga andam na ipadayag sa katapusang mga panahon. Maglipay kamo niini, bisan pa kon karon kinahanglan pa nga mag-antos kamo og gamay sa nagkalain-laing mga pagsulay, aron ang pagsulay sa inyong pagtuo—nga mas bililhon pa kay sa bulawan nga malaglag, bisan pa kini gisulayan sa kalayo—magbunga og pagdayeg, himaya, ug dungog sa pagpadayag ni Jesu-Cristo, nga bisan wala ninyo siya makita, gihigugma ninyo, ug kinsa, bisan wala pa ninyo siya makita, nagtuo kamo kaniya ug nagalipay kamo sa dili masukod ug himayaong kalipay, samtang inyong maabot ang tumong sa inyong pagtuo—ang kaluwasan sa inyong mga kalag.
1 Pedro 1:3–9
Minahal, ihanda ang inyong pangisip, magmatngon, ug ibase pag-ayo ang inyong paglaum sa grasya nga ihatag kaninyo sa pagpadayag ni Jesu-Cristo. Ingon nga masunuron nga mga anak, ayaw na kamo pagsunod sa mga tinguha nga kaniadto ninyo gihimo sa inyong pagkawalay-hibalo, kondili, sama sa pagkabalaan sa Balaan nga nagtawag kaninyo, kamo usab kinahanglan magbalaan sa tanang binuhatan, kay nasulat: 'Magtinuo kamo, kay ako balaan.' Ug tungod kay ginatawag ninyo Siya nga Amahan, nga nagahukom sa tanan nga walay pagpabor sumala sa ilang mga binuhatan, magpuyo kamo nga may pagrespeto sa inyong pagpanaw dinhi, nga nahibalo nga dili kamo natubos gikan sa inyong walay pulos nga paagi sa kinabuhi nga napanunod ninyo sa inyong mga amahan, pinaagi sa malaglag nga pilak ug bulawan, kondili pinaagi sa bililhon nga dugo ni Cristo, sama sa usa ka kordero nga walay mantsa ug walay dunggoan.
1 Pedro 1:13–19
Minahal, ako nag-awhag kaninyo, ingon nga mga langyaw ug pansamantalang lumolupyo, nga likayan ninyo ang mga tinguha sa unod nga nakig-away batok sa kalag, ug magkinabuhi kamo sa maayo sa taliwala sa mga Hentil, aron bisan pa man nga karon ilang isilotan kamo ingon nga mga daotan, sa adlaw sa pagbisita, ilang dayegon ang Dios sa dihang makita nila ang inyong mga maayong buhat. Busa, isumite ninyo ang inyong kaugalingon alang sa Ginoo sa matag institusyon sa tawo: bisan sa hari, isip labing hataas nga awtoridad, o sa mga gobernador, isip mga gipadala niya aron silotan ang mga nagbuhat sa dautan ug dayegon ang mga nagbuhat sa maayo; kay mao kini ang kabubut-on sa Dios, nga pinaagi sa pagbuhat ninyo sa maayo, mapahilom ninyo ang kawalay-hibalo sa mga buang, nga nagalihok isip mga tawo nga gawasnon, apan dili gamiton ang inyong kagawasan isip tabon sa dautan, kondili isip mga sulugoon sa Dios. Higugmaa ang tanan, higugmaa ang pagkaigsoon, kahadloki ang Dios, dungga ang hari. Kamo nga mga ulipon, mosumpo kamo sa inyong mga agalon uban sa tanang pagkamapainubsanon—dili lamang sa mga buotan ug matinahuron, kondili bisan pa sa mga malisud. Kay grasya kini kon, tungod sa Dios ug sumala sa inyong konsensya, mag-antos kamo sa pag-antos samtang ginatratohan kamo nga dili matarong. Kay unsang dungog pa ang makuha kon, tungod sa inyong dautang binuhatan, gahampak kamo ug makasabar kamo niini? Apan kon sa pagbuhat ninyo sa maayo, pag-antos kamo ug makasabar kamo niini, kini usa ka grasya sa atubangan sa Dios. Kay niini kamo gitawag, tungod kay si Cristo usab nag-antos alang kaninyo, nga nagbilin kaninyo og ehemplo, aron kamo mosunod sa iyang mga bakas: Wala Siya makasala, ug wala'y limbong nga nakaplagan sa Iyang baba; sa dihang gisaway Siya, wala Siya mubalik og saway; sa dihang nag-antos Siya, wala Siya naghulga, kondili nagasalig Siya sa Dios nga matarong ang paghukom; Siya mismo ang nagdala sa atong mga sala sa Iyang kaugalingong lawas sa kahoy, aron kita, nga gipagawas gikan sa sala, magkinabuhi alang sa pagkamatarong.
1 Pedro 2:11–24
San Andres sa Herusalem: Busa, umari kamo kanako karong adlawa, / O kagalang-galang nga katiguman sa mga matinud-anon, / nga malipayong maghiusa sa koro, / pagakoronahan nato sa angay nga mga pagdayeg / ang napiling mga maghahabi sa grasya—Petro ug Pablo, / kay sila, sa ilang buotan nga pag-ani sa Pulong sa tanan, / pinaagi niini gipadaghan ang grasya sa Espiritu; / ug, ingon nga mga sanga sa tinuod nga Ubasan, / nagbunga sila alang kanato og usa ka hinog nga hugpong, / nga nagapahimuot sa atong mga kasingkasing. / Busa, atong sila tawagon, / nga nagapahayag uban sa hayag nga nawong ug putli nga konsensya: / 'Malipayon kamo, mga manluluwas gikan sa buhat nga walay paghuna-huna / ug mga ministro sa buhat nga may kinaadman! / Maglipay kamo, mga pinalanggang pinili sa Magbubuhat ug Maninagana sa tanang butang! / Maglipay kamo, mga magahatag og panalangin ug mga magawagtang sa malimbongong mga tinguha!' / Atong hangyoon sila nga kanunay mag-ampo alang kanato / sa atubangan sa ilang Magbubuhat ug Magtutudlo / aron ihatag ang malungtarong kalinaw sa kalibutan / ug dakong kaluoy sa atong mga kalag.
Arsenius: Ang mga disipulo ni Kristo ug ang pundasyon sa Simbahan, / tinuod nga haligi ug batong-sulok, / ug ang mga trumpeta nga giinspirar sa Diyos sa mga pagtulon-an ug pag-antos ni Kristo, / ang labaw nga Pedro ug Pablo, / kami ug ang tibuok kalibutan magdayeg kanila isip among mga tigpanalipod: / kay sila, nga nilibot ang tibuok nawong sa yuta, / nagtamnan sa pagtuo sama sa arado / ug gibubo ang kahibalo sa Dios sa tanan, / nagpadayag sa doktrina sa Trinidad. / O Pedro, bato ug pundasyon, / ug Pablo, pinili nga sudlanan! / Kamo—ang mga baka ni Cristo nga nagkahiusa sa yugo— / gidani ninyo ang tanan ngadto sa kahibalo sa Dios: / mga nasud, mga siyudad ug mga isla, / ug gibalik ninyo ang mga Hudiyo kang Cristo pag-usab, / ug nag-ampo kamo alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Germanus: Pedro, ulo sa himayaong mga Apostoles, bato sa pagtuo, / ug Pablo nga katingalahan, orador ug suday sa Balaang mga Simbahan! / Nagtindog sa atubangan sa langitnong trono, / mangaliya kamo alang kanamo sa atubangan ni Kristo.
Pablo, baba sa Ginoo, saligan sa mga doktrina, / kaniadto usa ka manlutos kang Jesus nga Manluluwas, / apan karon siya mismo ang nanguna sa mga Apostoles, bulahan. / Busa, O maalamon, imong nakita ang dili masukod, / sa pagsaka nimo sa ikatulong langit, ug misinggit ka: / 'Ug sugod uban kanako, ug dili kita mawad-an sa mga panalangin!'
Tono 3. Si Juan nga Monghe: Mga lungsoranon sa Langitnong Herusalem: / ang bato sa pagtuo, ang orador sa Simbahan ni Cristo, / ang Duha sa Trinidad, ang mga manluluwas sa kalibutan / karong adlawa, nga gibyaan ang mga butang sa yuta, / mibiyahe paingon sa Dios sa ilang mga asetikong paningkamot / ug nagapakig-ampo sa Iyang atubangan nga walay kaguol / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.
Gloria, Tono 5. Bizantino: Gidayeg nga mga Apostoles, / kamo, ingon sa Kaalam sa Dios nga gipadayag sa mga Ebanghelyo, / ang Pulong sa Amahan, nga nagpuyo kanunay uban Niya, / mga mabungahong sanga, nga nagbitbit sa inyong mga sanga / og usa ka hinog ug matahum nga hugpong, / nga kami, ang mga matinud-anon, sa among pagtilaw, / malingaw sa lami sa kalipay. / Pedro, ang bato sa pagtuo, ug si Pablo, ang garbo sa uniberso, / lig-ona ang panon nga inyong natigom / pinaagi sa inyong mga pagtulon-an!
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Gitan-aw ka namo nga bulahan, O Birhen Inahan sa Dios, / ug kami, ang mga matinud-anon, gidayeg ka sumala sa angay – / usa ka siyudad nga dili matuyok, usa ka pader nga dili masudlan, / usa ka matinindog nga Manalipod, / ug dalangpanan sa among mga kalag.
Si Andres sa Crete: Kinsa may makasaysay, O himayaong Apostol Pablo, sa imong mga gapus ug pag-antos sa tanang siyudad? / Ang imong mga paningkamot, pakigbisog, pagbantay, / mga pag-antos sa kagutom ug kauhaw, / sa katugnaw ug kawad-on sa sinina, / ang basket ug mga pagpanakit sa tungkod, / mga pagbato ug mga pagbiyahe, / ang mga kalawom, mga pagkalunod sa barko? / Nahimong usa ka pasundayag ka sa mga anghel ug sa mga tawo. / Apan gisagubang nimo kini tanan sa Kristo nga nagpalig-on kanimo, / aron mapildi ang kalibutan, sa Kristo Jesus, imong Ginoo. / Busa nag-ampo kami kanimo, / samtang ginahinumduman ka namo uban sa pagtuo: / 'Mag-ampo ka walay hunong alang sa kaluwasan sa among mga kalag!'
Bersikulo: Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan, / ug ang ilang mga pulong hangtod sa katapusan sa uniberso. Salmo 18:5
Kinsa may makasaysay, O himayaong Apostol Pablo, / sa imong mga gapus ug kasakit sa matag siyudad? / O kinsa may makadeskribe sa imong mga kaisug ug paningkamot, / nga imong gibuhat sa Ebanghelyo ni Cristo, / aron madani ang tanang katawhan ug madala ang Simbahan kang Cristo? / Apan ipangamuyo nga siya magpabilin / sa imong matinud-anong pag-angkon / hangtod sa imong katapusang gininhawa, / Pablo, Apostol ug Magtutudlo sa mga Simbahan!
Bersikulo: Ang langit nagpahayag sa himaya sa Dios, / ug ang kalangitan nagpahibalo sa buhat sa Iyang mga kamot.
Salmo 18:2
Dayegon nato ang dagkong mga suga sa Simbahan, / si Pedro ug si Pablo: / kay mas hayag pa sila kaysa adlaw sa kalangitan sa pagtuo / ug, pinaagi sa sinag sa ilang pagwali, gipataas ang mga nasud gikan sa pagkawalay-hibalo. / Ang usa, gipako sa krus, / misaka sa Langit, / diin gidawat niya ang yawi sa Gingharian gikan kang Kristo. / Ang usa pa, giputol ang ulo sa espada, / nga miadto sa Manluluwas, / matarong nga gitawag nga bulahan. / Ug silang duha nagpahayag sa Israel / nga kini dili matarong nga nagpahamtang sa kamot sa Ginoo mismo. / Busa, pinaagi sa ilang pag-ampo, O Kristo among Dios, / pabagsaka ang mga nanagbangon batok kanamo / ug lig-ona ang Ortodoksong pagtuo, / O Mahigugma sa Katawhan.
Gloria, Tono 6. Ni Efrem nga Cariano: Usa ka malipayong pista misidlak karong adlawa hangtod sa katapusan sa yuta: / ang labing balaan nga paghinumdom sa labing maalamon ug nanguna nga mga Apostol, si Pedro ug si Pablo; / busa ang Roma usab malipay ug nagselebrar. / Pinaagi sa mga himno ug awit, magsaulog usab kita, mga igsoon, / niining labing dungog nga adlaw, nga nagtawag kanila: / 'Malipayon ka, Pedro nga Apostol, / tinuod nga higala sa imong Ginoo, / si Kristo, among Dios! / Malipay ka, Pablo, pinalangga sa tanan, / ug magbalita sa pagtuo, ug magtutudlo sa uniberso! / Ingon nga napiling balaan nga pares / nga adunay kaisog, / pag-ampo kang Kristo, among Dios, / alang sa kaluwasan sa among mga kalag!"
Ug karon, O Inahan sa Dios: Ang akong Magbubuhat ug Manuluwas, O Ikaw nga Labing Balaan, / si Cristo nga Ginoo, / mibutho gikan sa Imong sabakan, / nagporma og lawas nga tawo alang kanako, / ug giluwas si Adan gikan sa karaang panalangin. / Busa, O Labing Balaan, / isip Inahan sa Dios ug tinuod nga Birhen, / among gipahayag nga 'Maglipay ka' uban sa Anghel nga walay hunong: / 'Maglipay ka, O Ginoong Ginikanan, among panalipod, among dalangpan, / ug kaluwasan sa among mga kalag!'
Sa pagpanalangin sa pan, ang troparion sa mga Apostoles duha ka beses, ug ang 'Ang Birhen Inahan sa Dios' usa ka beses, gisundan sa pagbasa.
Pinakamauna sa mga Apostoles / ug magtutudlo sa uniberso, / pag-ampo sa Ginoo sa tanan / aron ipagawad ang kalinaw sa uniberso / ug dakong kaluoy sa among mga kalag.
Pinakamauna sa mga Apostoles / ug magtutudlo sa tibuok kalibutan, / pag-ampo sa Ginoo sa tanan / aron hatagan og kalinaw ang uniberso / ug dakong kaluoy sa among mga kalag. (2)
Gloria, ug karon, ngadto sa Theotokos: Ang misteryo nga natago sukad pa sa karaang kapanahonan / ug wala mailhi sa mga Anghel, / napadayag pinaagi Kanimo, O Inahan sa Dios, sa mga nagpuyo sa yuta, / – ang Dios, nga nahimong unod sa dili-pagkalibog nga panaghiusa sa duha ka kinaiyahan, / ug nga sa Kaugalingong kabubut-on midawat sa Krus alang kanato, – / pinaagi Kaniya gipatindog Niya si Adan nga unang gimugna / ug giluwas Niya ang atong mga kalag gikan sa kamatayon.
Gibyaan nimo ang imong pagpangisda sa kalawoman sa dagat, / gikan sa Langit nadawat nimo gikan sa Amahan / ang balaang pagpadayag mahitungod sa Inkarnasyon sa Pulong, / ug mapangahas, uban sa pagtuo, misinggit ka sa imong Magbubuhat: / 'Kaila ko Kanimo, Anak sa Dios, usa ka kinaiya!' / Busa, ikaw tinuod ug matarong nga gipadayag nga bato sa pagtuo / ug tigbantay sa yawi sa grasya, Pedro nga Apostol. / Pag-ampo sa atubangan ni Kristo nga among Dios / alang sa paghatag sa kapasaylo sa mga sala / sa mga nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Kita, mga matinud-anon, angay nga dayegon ang Bato sa Simbahan, ang labing dayegong Pedro, / ug ang iyang manalipod nga si Pablo, ang lambong sa kalibutan, / isip mga tiggunit sa Yutang langitnong yawi: / kay pinaagi kanila ang uniberso gipasiugda sa kahayag sa pagtuo sa Trinidad. / Himaya sa Iyang naghimaya kanimo; / himaya sa Iyang nagpalig-on kanimo, / himaya sa Iyang naghatag kanimo sa kinabuhi nga walay katapusan alang kanimo.*
Ug karon, O Inahan sa Dios: Iyab-ong ang Imong banal nga mga kamot, / nga pinaagi kanila, Ikaw, Pinakabalaan nga Birhen, / nagbata sa Magbubuhat nga nahimong unod tungod sa Iyang kaayo, / ug hangyua Siya nga luwason kita gikan sa mga tukso, mga kahuyang sa kasingkasing, ug mga kalisdanan, / kami nga nagadayeg Kanimo uban sa gugma ug nagasinggit: / 'Gloria sa , nga nagpuyo sa sulod Nimo; / himaya kaniya nga migikan kanimo; / himaya kaniya nga, pinaagi sa iyang pagkahimugso gikan kanimo, nagpalingkawas kanato."(*)
Nakadawat og tawag gikan kang Kristo gikan sa Langit, / mitungha ka isip magbalita sa Kahayag, / nagpasiga sa tanan pinaagi sa mga pagtulon-an sa grasya; / kay, pagwagtang nimo sa letra sa Balaod, / hayag nimo nga gipadayag sa mga matinud-anon ang kahibalo sa Espiritu. / Busa, ikaw ang angayng gipataas ngadto sa ikatulong langit, / ug nakaabot sa paraiso, Pablo nga Apostol. / Pag-ampo kang Kristo nga among Dios / alang sa paghatag sa kapasaylo sa mga sala / sa mga nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Sa masidlak nga kahayag / kamo, sama sa mga bitoon, nagpasidlak sa katapusan sa yuta / pinaagi sa pagtulon-anon sa balaan nga pagwali, / kamo nga mga Apostoles sa Ginoo, nga gipahinungod sa langitnong mga misteryo.*
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Usa ka mainitong manalipod alang sa mga nag-antos, / ug among Tabang, ug among pakig-uli sa Dios, / pinaagi kaniya nga kita giluwas gikan sa pagkaguba, / kita, ang mga matinud-anon, nagadayeg sa Inahan sa Dios.*
Gidayeg namo kamo, mga Apostoles ni Kristo, Pedro ug Pablo, nga nagpasiga sa tibuok kalibutan pinaagi sa inyong mga pagtulon-an ug nagdala sa tanang tumoy sa yuta ngadto kang Kristo.
1 Koro: Ang kalangitan nagpahayag sa himaya sa Dios; ang kalibutan nagpamatuod sa buhat sa Iyang mga kamot. 2 Ang kalangitan nagpahayag sa Iyang mga katingalahan, O Ginoo. 1 Ang Iyang mga anak nga lalaki mipuli sa Iyang mga amahan. 2 Imo silang itudlo nga mga prinsipe sa tibuok yuta. 1 Ang Ginoo, ang Dios sa mga dios, misulti ug mitawag sa yuta. 2 Gikan sa pagsubang sa adlaw hangtod sa pagsalop niini, himayaon ang ngalan sa Ginoo. 1 Ang iyang dalugdog nagpasiga sa tibuok kalibutan. 2 Ang langit nagpahayag sa iyang pagkamatarong. 1 Ug ang tanang nasud nakakita sa iyang himaya. 2 Ang mga prinsipe sa Juda mao ang ilang mga pangulo. 1 Ang Dios nagahari ibabaw sa mga nasud. 2 Ang Dios, nga gihimaya sa katiguman sa mga balaan. 1 Dako ug makalilisang sa tanan nga naglibot kaniya. 2 Ipahibalo sa taliwala sa mga nasud: 'Ang Ginoo nagahari.' 1 Ipahibalo ang Iyang himaya sa taliwala sa mga nasud, ang Iyang mga katingalahan sa tanang katawhan. 2 Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan. 1 Ug ang ilang mga pulong hangtod sa katapusan sa yuta. 2 Gipailawom Niya ang mga nasud alang kanato ug ang mga katawhan ilawom sa among mga tiil. 1 Dako ang among Ginoo, ug dako ang Iyang gahum. 2 Ihatag Niya ang kusog ug gahum sa Iyang katawhan. Bulahan ang Dios.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 18:2; 88:6a; 44:17a; 44:17b; 49:1a; 112:3; 96:4; 96:6; 67:28b; 46:9a; 88:8; 95:10a; 95:3; 18:5; 46:4; 146:5a; 67:36
Dayegon nato si Pedro ug ang labing maalamon nga Pablo, / nga nangibabaw isip labaw sa mga disipulo, / dagkong hayag ug maningnag nga suga; / kay, misidlak uban sa kalayo sa Balaang Espiritu, / ilang gipapawala ang tibuok kangitngit sa sayop, / ug busa napamatud-an nila nga sila takus nga mga lungsoranon sa Gingharian sa Itaas, ug mga kauban nga manunod sa grasya. / Busa nag-awit kita: / 'Mga Apostoles ni Kristo nga atong Dios, / mangaliya kamo alang sa kapasaylo sa mga sala / alang sa mga nagselebrar sa inyong balaan nga handumanan uban sa gugma!'
Gloria, ug karon, sa Inahan sa Dios: Ingon nga hingpit nga putli nga Nobya sa Magbubuhat, / ingon nga Inahan sa Manuluong nga wala mailhi sa bisan kinsa nga tawo, / ingon nga tinuod nga Sudlanan sa Espiritu Santo, Ikaw nga gidayeg sa tanan, / ako, nga tinuyoang nahimong / usa ka malisud nga puloy-anan sa kadautan ug dulaan sa mga demonyo, / dali-a nga luwason ako gikan sa ilang pagkadautan / ug himoa akong masidlak nga puloy-anan sa mga hiyas, O Ikaw nga nagbitbit sa Kahayag, Imortal, palagsa ang panganod sa mga pagbati ug hatagi ako sa Labing Halangdong Komyunyon ug sa dili malataw nga kahayag pinaagi sa Imong mga pag-ampo.*
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Ikaw nga nagdumot sa Siyon, mahiya sa atubangan sa Ginoo: kay ikaw malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag espiritu gibuhi sa Balaang Espiritu / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / ug gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan, / ug ang ilang mga pulong hangtod sa utlanan sa uniberso. Bersikulo: Ang mga langit nagpahayag sa himaya sa Dios, / ug ang kalangitan nagpahibalo sa buhat sa Iyang mga kamot. Salmo 18:2, 5
Ikaduhang Prokeimenon: Pagdayeg sa Ginoo ang tanan nga nagaginhawa. Bersikulo: Pagdayeg sa Dios sa Iyang mga balaan; pagdayeg kaniya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong panahona, nagpakita si Jesus sa Iyang mga disipulo pagkahuman sa Iyang pagkabanhaw gikan sa mga patay, ug miingon kang Simon Pedro: 'Simon, anak ni Jonas, gihigugma ba Mo Ako labaw pa kaysa niini?' Miingon siya kaniya: 'Oo, Ginoo, Ikaw nahibalo nga gihigugma Ko Ikaw.' Miingon siya kaniya: 'Pakan-a ang akong mga karnero.' Miingon Siya kaniya pag-usab, sa ikaduhang higayon, 'Simon, anak ni Jonas, gihigugma ba nimo Ako?' Mitubag siya, 'Oo, Ginoo, nasayud Ka nga gihigugma Ka nako.' Miingon Siya kaniya, 'Pang-umong sa akong mga karnero.' Miingon Siya kaniya sa ikatulong higayon: 'Simon, anak ni Juan, gihigugma ba ko nimo?' Nasubo si Pedro nga gipangutana siya sa ikatulo ka beses, 'Gihigugma ba ko nimo?' ug miingon siya kaniya, 'Ginoo, nasayud ka sa tanan; nasayud ka nga gihigugma tika.' Miingon si Jesus kaniya, 'Pakan-a ang akong mga karnero. Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, nagaingon ako kanimo: sa imong pagkabatan-on, ikaw ang nagasapot sa imong sinina ug makalakaw bisan asa nimo gusto; apan sa diha nga tigulang na ka, itunol nimo ang imong mga kamot, ug adunay lain nga mosapot kanimo ug magdala kanimo sa dapit nga dili nimo gusto paingonan.' Gipasabot Niya kini aron ipakita ang matang sa kamatayon diin siya maghimaya sa Dios. Ug pagkahuman Niya pagsulti niini, miingon Siya kaniya, 'Sumunod ka kanako.' Paglingi ni Pedro, nakita niya ang disipulo nga gihigugma ni Jesus nga nagsunod sa luyo—mao siya ang sa panihapon misandig sa dughan ni Jesus ug miingon, 'Ginoo, kinsa man ang mobalibad kanimo?' Pagkakita ni Pedro kaniya, miingon siya kang Jesus, 'Ginoo, unsa man ang mahitabo kaniya?' Miingon si Jesus kaniya: 'Kung gusto Nako nga magpabilin siya hangtod sa akong pag-abot, unsa man na kanimo? Sumunod ka kanako.' Busa mikaylap ang hungihong sa mga igsoon nga kining disipulo dili mamatay. Apan wala miingon kaniya si Jesus nga dili siya mamatay, kondili: 'Kung gusto Nako nga magpabilin siya hangtod sa akong pag-abot, unsa man na kanimo?' Siya mao ang disipulo nga nagpamatuod niini nga mga butang ug nagsulat niini; ug nasayud kita nga tinuod ang iyang pagpamatuod. Aduna pa gayud daghan kaayong mga butang nga gibuhat ni Jesus, apan kon isulat pa kini tanan sa detalyado, nagtuo ako nga bisan pa ang kalibutan dili makasulod sa mga basahon nga masulat. Amen.
Juan 21:14–25
Hinaut nga atong pasidunggan pinaagi sa mga awit sa pagdayeg / ang tinuod nga mga magtutudlo sa pagkamapainubsanon / ug ang labing hayag nga mga bitoon sa Simbahan: / si Pedro, ang bato sa pagtuo, / ug si Pablo, ang tinuod nga magtutudlo ug ministro sa mga misteryo ni Cristo. / Kay ilang gitamnan ang tinuod nga pulong sa kasingkasing sa mga matinud-anon, / nga nagbunga alang sa tanan, / ug nag-ampo sila kang Kristo nga atong Dios / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.*
Duha ka kanon, gisulat sa Banal nga Juan sa Damasco. Ang una alang sa Balaang Apostol Pedro, tono 4, nga adunay irmos sa tono 8: ang irmos gikanta kaduha, ug ang mga tropario sa tono 6. Ang usa pa alang sa Balaang Apostol Pablo: mga tropario sa tono 6, tono 8.
Irmós: Walay sama Kanimo, / O gipadayeg nga Ginoo, / kay sa gamhanang kamot gipagawas Mo ang katawhan / nga imong nakuha, O Mahigugma sa Katawhan.
Awita ta nga takus karong adlawa, / sa mga himno nga giinspirar sa Diyos, / mahitungod sa labaw sa mga Apostoles, / igsoon sa unang gitawag nga si Andres.
Ang Walay Katapusan, sa Iyang pag-ila kanimo daan, / gipili ka Niya, labawng bulahan nga Pedro, / ingon mananaghulagway ug ulo sa Iyang Simbahan.
Dili unod ni dugo, kondili ang Amahan / nagdasig kanimo, Apostol, / sa pagtudlo sa doktrina ni Cristo / ingon sa tinuod nga Anak sa Labawng Dios.
Ang Theotokos: Magsaba kita sa balaan nga bukid, / ang Karwahe nga labaw sa tanang hunahuna, / ang Inahan sa Dios ug tinuod nga Birhen / bisan pagkahuman sa pagpanganak.
Irmos: Ang giputol nakabuwag sa dili mabuwag, / ug ang adlaw nakakita sa yuta nga wala pa niini makita, / ang mga tubig nilunod ang mabangis nga kaaway, / ug ang Israel mitabok sa dili matabok nga dagat, / ug usa ka kanta ang gikanta: / 'Mga kanta kita sa Ginoo, / kay Siya gipahimaya sa kahimayaan!'*
Samtang ang Naglungtad nagtawag sa wala pa maglungtad, / Kristo, pinaagi sa Iyang mahimayaong hunahuna, O labing bulahan nga Pablo, / gipili ka gikan sa sabakan sa imong inahan / aron ipahayag nimo sa mga nasud / ang Iyang mahimayaong Ngalan, / nga labaw sa tanang ngalan: / kay Siya gipahimaya sa himaya.
Gipadayag kanimo, Pablo, / ang umaabot nga kahayag sa pagkamatinud-anon / ug kaluwasan gikan sa sayop, / si Kristo, nga nagpakita kanimo sa bukid sama sa kilat, / gipangit ang panan-aw sa unod, / apan gipahayag ang kalag sa kahibalo sa Trinidad: / kay Siya gipahimaya sa himaya.
Ikaw, Pablo, nga giputol sa ikawalong adlaw / ug usa ka masigasig nga magbabantay sa mga tradisyon sa imong mga amahan, / gikan sa binhi sa mga Hudiyo, sa tribo ni Benjamin, / ug usa ka Pariseo sumala sa Balaod, / giisip nimo kini nga tanan nga basura ug nakuha si Kristo: / kay Gidayeg Siya sa himaya.
Theotokos: Putli nga Inahan sa Dios nga Labaw sa Tanan, / gikan sa maharlikang kaliwatan, O Ginoong Reyna, / ug sa unod nga nanganak sa supernatural nga paagi, / sa Dios nga nagahari sa tanan, / luwasa ako gikan sa akong mga kasakit, ako nga nag-awit ngadto sa Imong Anak, / kay Siya gipahimaya sa himaya.
Katavasia: Ako magbukas sa akong baba, / ug kini mapuno sa Espiritu; / ug ako mosulti sa Reyna ug Inahan, / ug ako motungha nga masidlak sa kalipay, / ug ako malipayong moawit sa Iyang mga katingalahan.
Kanon 1. Irmos: Dili kami magpasigarbo sa kinaadman, ni sa gahum, ni sa bahandi, / kondili kanimo, O Kristo, ang Hipostatiko nga Kinaadman sa Amahan: / kay walay bisan kinsa nga ingon ka balaan / sama kanimo, O Mahigugma sa Katawhan.
Ang labing tam-is nga mga ngabil ni Kristo nga atong Dios / nagpahayag kanimo nga bulahan / ug matinud-anong katiwala sa Iyang Gingharian. / Busa, among ginadayeg ka, Pedro nga Apostol.
Sa bato sa imong teolohiya / gitukod sa Ginoong Jesus ang usa ka dili matandog nga Simbahan, / diin among gihimaya ka, / Pedro nga Apostol.
Mas labaw pa kaysa sa mga anghel si Pedro, nga nagpuyo sa unod! Kay si Kristo Dios miingon nga siya mahimong hukom ug moupo uban Niya sa Iyang himayaong pag-abot.
Theotokos: Ikaw nga wala mailhi ang kaminyoon, / nga nagbata sa Dios nga nahimong tawo sa imong sabakan, / lig-ona ako, nga nabalantok sa mga pagsulong sa mga pagka-uyamot: / kay walay manluluwas, O Ikaw nga Labing Balaan, gawas Kanimo.
Kanon 2. Irmos: Ikaw ang kusog / sa mga nagapanalipod kanimo, O Ginoo, / Ikaw ang kahayag sa mga naa sa kangitngit, / ug ang akong espiritu nag-awit kanimo.
Gibutang Nimo ingon pundasyon nga bato / alang sa mga kalag sa mga matinud-anon, / ang bililhon, ang batong-sulok— / ang Manluluwas ug Ginoo.
Pinakabendisyonan nga Pablo, mangaliya ka, / aron sa imong pundasyon / matukod ang kahayag sa mga hiyas / sa mga deboto.
Kanunay nga nagadala sa kamatayon ni Jesus / nga walay sala sa imong lawas, / ikaw, Pablo, gihimong takus / sa tinuod nga kinabuhi.
Theotokos: Kanimo, among dalangpanan ug among pader, / kami nga mga Kristohanon nakakaplag sa among dalangpanan; / ginadayeg ka namo nga walay hunong, / O Ikaw nga wala mailhi ang kaminyoon!*
Katavasia: O Inahan sa Dios, ikaw usa ka buhi ug masagana nga tinubdan / alang sa imong mga mag-aawit, / nga nag-andam niining espirituhanong kombite; lig-ona sila, / ug sa imong pagka-diyosnong himaya / hatagi sila og mga korona sa himaya.
Unsa bay kal-ang nga wala ka gipriso? / Ug unsa bay Simbahan nga wala ka ingon nga tagpamulong? / Ang Damasco nagapasigarbo kanimo, Pablo, / kay nahibalo kini kung giunsa ka paghunong sa Kahayag; / Ang Roma midawat sa imong dugo ug nagapasigarbo niini, / apan ang Tarso labi pang nagalipay / ug gidayeg sa gugma ang imong lampin. / Si Pedro, ang bato sa pagtuo, Pablo, ang pagdayeg sa uniberso, / nga gikan sa Roma, lig-ona kami.
Kanon 1. Irmos: Mao kini ang atong Dios, nga nahimong tawo gikan sa Birhen / ug gihimong dios ang atong kinaiyahan; / sa pag-awit kaniya, nagasinggit kita: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Si Kristo, sumala sa Iyang saad, naghimo kanimo / nga usa ka diyosnong mangingisda sa mga tawo, / ug unang gisalig kanimo / ang timon sa Iyang Simbahan.
Hinaut nga si Jesus, ang Maghahatag sa kinabuhi, nga imong gihangyo, ug nga nagtugyan kanimo, Pedro, sa gahum sa pagbugkos ug pagbukas, mahimong maloloy-on kanako.
Pag-ampo nga matinud-anon, Pedro, / aron ang mga ganghaan sa Gingharian ni Kristo / ablihan alang sa mga nagpasidungog sa imong balaan nga handumanan / uban sa pagtuo nga walay pagduha-duha.
Theotokos: O Ginoo-ginoo, gidayeg sa tanan, Inahan sa Dios, / pagkahuman nimo pagpanglimpyo sa akong hunahuna pinaagi sa imong pag-ampo, / himoa kong mabunga, O Inahan sa Dios sa tanan.
Kanon 2. Irmos: Gipasakay Mo ang Imong mga Apostoles sama sa mga kabayo, O Ginoo, / ug gikuha Mo ang ilang mga tali sa Imong mga kamot, / ug ang Imong pagsakay nahimong kaluwasan / alang sa mga nag-awit uban sa pagtuo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Si Saulo kaniadto misugod sama sa leon, / nga mabangis nga naglaglag sa Simbahan ni Cristo, / apan napahilum siya sa banal nga tingog sa Karnero sa Dios, / ug ang panon nga iyang gipanglutos / karon gisalig kaniya isip magbalantay.
Ang gitudlo aron sa paghayag sa uniberso napildi sa kangitngit, / apan gipadala si Ananias kaniya, / aron ihatag kaniya ang espirituhanon ug pisikal nga kahayag, / human nakakat-on gikan sa banal nga pagpadayag / nga siya usa ka sudlanan nga gipili sa Dios.
Ang Damasco matarong nga mapahitas-on kang Pablo: / kay gikan kaniya, sama sa kaniadto gikan sa Paraiso, / misibog kining labing dakong tinubdan sa langitnong tubig / ug buotan nga nagbuhos sa tibuok kalibutan sa kahibalo sa Dios.
Theotokos: Ang Ginoo nagpanaug sa mga magmamando gikan sa ilang mga trono, / O Birhen ug Inahan, sama sa Iyang giingon, / samtang Iyang napuno ang mga nagagutom sa langitnong mga panalangin, nga nag-awit uban sa pagtuo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Katavasia: Nalingkod sa himaya / sa trono sa Pagka-Diyos, / sa usa ka panganod nga hayag, / ang labing diyosnong Hesus miabot, / gidala sa usa ka putli nga kamot, / ug giluwas ang mga misinggit: / 'Himaya, O Kristo, sa Imong gahum!'
Kanon 1. Irmos: Tungod kay gipalit Mo kami, Imong pinili nga katawhan, / pinaagi sa Imong Dugo, O Ginoo, / ihatag kanamo ang Imong kalinaw, / nga nagpanalipod sa Imong panon sa usa ka hunahuna.
Nakadawat og kaisog sa atubangan sa Dios pinaagi sa gugma, / ang mangingisda ug ang walay edukasyon nga tawo / matarong nga nakapukaw sa katingala, / nagbuhat og wala pa madungog nga mga milagro pinaagi sa Imong grasya.
Nakadawat gikan Kanimo, Kristo, dili bulawan / ni pilak, kondili sa pagkamaayo, / ang Imong banal nga Apostol / napalambo sa gahum sa mga milagro.
Ang mga bitiis ug tiil sa mga pilay napalig-on / pinaagi sa imong epektibong pulong: / kay ang mga buhat nga wala pa madungog nahimo / pinaagi sa Balaang Espiritu.
Theotokos: Ang Dios nahimong unod gikan kanimo, O Putli, / naghiusa sa Iyang Hipostasi sa unod, / apan nagpabilin gihapon sa walay pagkunhod / nga dili-unodnon sa Iyang Balaang kinaiyahan.
Kanon 2. Irmos: Hatagi kami og kahayag pinaagi sa Imong mga sugo, O Ginoo, / ug pinaagi sa Imong gitaas nga kamot / ihatag kanamo ang Imong kalinaw, O Mahigugma sa katawhan.
Gipili nimo, Pablo, ang tinuod nga pagdayeg, / kanunay nagbitbit sa Krus ni Kristo nga Hari, / ingon usa ka timaan sa kadaugan, O Apostol.
Kay para kanimo, ang kinabuhi mao si Cristo, / ug ang kamatayon mao ang labing dakong ganansya: / kay uban sa gugma ikaw gipako sa krus uban Niya nga gipako alang kanato, / himayaong Pablo.
Maglipay ka gayud sa Ginoo, O labing dungog nga Pablo, / nga mibulag sa lawas ug nagpuyo uban kang Kristo, / ang Dios nga nagahatag kinabuhi.
Theotokos: Kanunay kang mag-ampo sa Imong Anak ug among Dios, O Balaan nga Maria, nga wala mailhi sa kaminyoon, aron Ipadala Niya ang Iyang kalooy kanamo, Iyang matinud-anon.*
Katavasia: Ang tibuok kalibutan nangahibulong / sa Imong pagka-diyosnong himaya: / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa pagminyo, / nagdala sa Imong sabakan sa Labing Halangdon nga Dios / ug nanganak sa walay katapusang Anak, / ang Maghahatag sa Kalinaw sa tanan nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Kanon 1. Irmos: Sa dihang nagpabilin sulod sa tulo ka adlaw sa sulod sa balyena, / si Jonas nagtagna Kanimo, O Kristo, Ikaw nga Walay Kamatayon, / ingon nga boluntaryo Ka nga nagpabilin sulod sa tulo ka adlaw / taliwala sa mga patay sa kalawmon sa yuta.
Sama sa karaang mga panahon, O Kristo, sa Imong tuo nga kamot / giluwas Mo si Pedro samtang naglakaw siya sa ibabaw sa tubig, / busa luwasa ako, nga nalumos sa kagubot sa grabeng mga pagsulay, / gikan kanila (O Maloloy-on).
Ikaw, O Pedro, gibyaan nimo ang wala maglungtad, / ug nakab-ot nimo ang tinuod nga naglungtad; / ug sama sa usa ka negosyante, klaro nga nakuha nimo si Kristo— / ang bililhon nga perla.
Gipatay nimo, O labing bulahan nga Pedro, / kadtong mga buang nga naningkamot sa pagsulay sa Espiritu Santo, / Kinsa una nimo gitudlo ang pagka-divino, / human nimo Siyang klarong giangkon nga Dios.
Theotokos: Ang Pulong sa Dios, labaw sa tanang binuhat, / Gidala Nimo alang kanamo sa unod; / busa gipahayag ka namo nga Inahan sa Dios / sa among mga ngabil ug sa among mga kasingkasing.
Kanon 2. Irmos: Ibulog ko ang akong pag-ampo ngadto sa Ginoo / ug ipahibalo kaniya ang akong mga kasubo, / kay ang akong kalag napuno sa dautan / ug ang akong kinabuhi nagaduol sa Hades, / ug nag-ampo ako sama ni Jonas: / 'Luwas-a ako gikan sa pagkaguba, O Dios!'
Gibaliwala nimo ang tanan nga malinaw-on, / gipalihok sa gugma sa Ginoo / ug sa tinguha alang sa kaluwasan sa tanan, / gipili nimo ang dalan sa pagpamatuod kaniya; / ug karon mangaliya ka alang sa tibuok kalibutan, / O bulahan nga Pablo!
Ingon nga labing maayo nga tighisgot sa Ginoo / ug usa nga tinuod nga nagsul-ob kaniya, / ikaw, Pablo, nahimong tanan sa tanan, / aron imong madaug ug maluwas ang tanang katawhan; / ug tinuod nga imo silang giluwas, / sa pagdala sa katapusan sa yuta ngadto kang Kristo.
Tinud-anay nga gihatagan ka ni Kristo og pagkamamamahan sa Langit, Apostol Pablo, kay ikaw, O Bulahan, wala maghandum sa siyudad nga ania, tungod kay nahimo kang matinud-anong ministro ug tagapang-atiman sa Iyang mga sakramento.
Theotokos: Ang Ginoo mitan-aw kanimo, / nagbag-o sa akong kinaiyahan isip ang Labaw nga Makagahum, / kay nakahimo ka og dakong buhat, O Inahan sa Dios, / sumala sa imong gipahayag, O Labing Balaan, / ug pinaagi kanimo ang akong Dios, ang Maloloy-on, / nagluwas kanako gikan sa pagkadaut.
Katavasia: O Balaan, gipasidunggan sa tanan, / samtang gisaulog nato ang pista sa Inahan sa Dios, / umari kamo, O mga maalamon, / magpalakpak kita, / naghimaya sa Dios nga natawo gikan kaniya.
Ang matinud-anon ug giinspirar sa Diyos nga mga magtutudlo, / ang labaw sa Imong mga disipulo, O Ginoo, / gidawat Nimo sa kalipay sa Imong mga panalangin ug pahulay; / kay giila Nimo ang ilang mga paningkamot ug kamatayon nga labaw pa sa bisan unsang halad, / Ikaw ra gayud ang nakahibalo sa sulod sa kasingkasing.
Ikos: Himua nga limpyo ang akong dila, akong Manluluwas, / ablihi ang akong mga ngabil ug pun-a kini, / tusloka ang akong kasingkasing, / aron masunod nako ang akong gisulti / ug, sa dili pa magtudlo sa uban, una nako buhaton ang akong gitudlo: / kay, ingon sa Imong gisulti, 'Ang bisan kinsa nga nagbuhat ug nagtudlo mao ang dako.' / Kay kon mosulti ko ug dili mohimo, / mahimong sama ko sa nagkalingkling nga simbal. / Busa, hatagi ako sa gahum nga mosulti sa angayng isulti / ug sa pagbuhat sa mapuslanon, / O Ikaw ra nga nakahibalo sa sulod sa kasingkasing.
Kanon 1. Irmos: Sa sinugdan, ang Walay Katapusan nga Pulong, / uban sa Amahan ug sa Espiritu, ang Bugtong Anak! / Bulahan Ka ug gidayeg Ka namo, / Dios sa among mga amahan!
Aron ikaw, Pedro, makat-on sa pag-alig / sa kaluoy ni Kristo, / pinaagi sa Balaang probidensya gitugotan ka / nga masinati, sa wala pa ang Iyang mga pag-antos, / ang unos sa pagdumili.
Kanimo, Kristo—isip unang gitawag / ug nga nahigugma kaniya pag-ayo, / isip himayaong pangulo sa mga Apostoles— / unang nagpakita pagkahuman sa Iyang pagkabanhaw gikan sa lubnganan.
Pinaagi sa pagpasaylo sa imong tulo ka pagdumili / nga nahitabo sa wala pa ang Iyang Pag-antos, / pinaagi sa tulo ka pangutana nga gisulti sa Dios, / gipamatud-an sa Ginoo ang Iyang gugma kanimo.
Isip usa ka saksi, Pedro, imong gihalad / ang imong gugma kang Kristo / ngadto sa Pulong nga nakahibalo sa tanang butang sama sa pagkahibalo sa Dios; / busa Iyang gisalig kanimo / ang Iyang labing pinalanggang panon.
Theotokos: Siya nga nagdala sa Diosnong Pulong sa iyang sabakan sumala sa unod, / nga misidlak gikan sa Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan, / tawga nato siya nga bulahan, / ingon nga Inahan sa Dios sa tanan.
Kanon 2. Irmos: Sa usa ka panahon, sa kapatagan sa Deir, / usa ka tirano nagtukod og pugon aron pag-antoson ang mga magdala sa Dios: / sa sulod niini, tulo ka batan-on naghimaya sa Usa ka Dios pinaagi sa awit, / nag-awit sa usa ka tingog ug nagpahayag: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Nahimong selyo ug korona sa Imong mga Apostol, / gitawag sa katapusan sa panahon, O Kristo, / apan milabaw sa tanan sa kadasig; / uban kaniya ang Simbahan nag-awit kanimo: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Bisan pa sa sinugdan si Pablo nga priso / naglutos sa Imong Simbahan, / ang iyang kadasig alang Kanimo sa ulahi / milabaw pa sa iyang kanhing kawalay hiya. / Kay iyang gipundok, O Kristo, ang mga nasud, nga nagasinggit: / 'O Dios sa among mga amahan, gipanalanginan Ka!'
Ikaw, nga nagwali sa Ebanghelyo sa tanan gikan sa Jerusalem, / ug naglapad niini sa tibuok yuta, O Pablo, / bisan pa sa imong pagtudlo hangtod sa utlanan sa Ilirya, misinggit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Gidala sa dakong kalipay, / nakaabot ka sa ikatulong langit, O labawng bulahan, / ug, pagkadungog sa dili masukod nga mga pulong, misinggit ka: / 'Gloria sa Labawng Amahan, / ug sa Anak, ang kauban sa trono nga kahayag, / ug sa Espiritu, nga matinud-anon nga misulod sa kalawoman sa Dios!'
Theotokos: Sama sa ulan sa balhibo sa karnero, / si Kristo Dios mibaba kanimo, O Birhen, / ug, gikuha ang unod gikan kanimo, natawo, / naghiusa sa nabahin kaniadto, / naghatag og kalinaw sa yuta ug sa Langit, / ang bulahan nga Dios sa atong mga amahan!
Katavasia: Ang mga matarong sa pagtuo wala magpasidungog / sa mga binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, sa maisugong pagdaug sa kalayo nga naghulga kanila, / malipayon silang nag-awit: / 'Ikaw ang labing angay pasidunggan nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / Bulahan Ikaw!'
Kanon 1. Irmos: Gipas-ikadungog ang tanang butang sa Imong dili masukod nga gahum, O Kristo, / gipahapsay Nimo ang Imong balaan nga mga batan-on sa grasya taliwala sa kalayo, samtang nagsinggit sila: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, O mga binuhatan sa Ginoo!'
'Ibuka nila ang imong mga kamot / ug ibutang ka nila sa krus' – / Ginoo, si Pedro, nga nagtagna niini kanimo, / nagmando kanimo nga sundon Siya ug mosinggit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan nga binuhat sa Ginoo!'
Pinaagi sa pagbuhat og mga milagro sa pulong sa grasya, imong gipatindog si Eneas nga naparalisa, ug si Tabita nga namatay, samtang sila misinggit: 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan nga binuhatan sa Ginoo!'
Ikaw nga nagpadayag kang Pedro sa paghinlo sa mga Hentil, / limpyoha ang akong hunahuna sa kahayag sa Espiritu, / O Kristo, samtang ako nagasinggit: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga mga binuhatan sa Ginoo!'
Dalit sa Inahan sa Dios: Labawng Balaan nga Birhen, nga nanganak sa Pulong sa Dios sa unod, / human nimo gipalayas ang kangitngit sa akong kalag pinaagi sa Imong mga pag-ampo, / pasiga ako, nga nagasinggit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan niyang mga binuhatan!'*
Kanon 2. Irmos: Sa balaan nga bukid diin Siya gipahimaya, / ug sa kalayo sa palumpong sa tanom kang Moises, / nagpadayag sa misteryo sa Kanunay nga Birhen – / awita ang Ginoo ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Si Pablo napahiusa sa Imong Gugma / ug nabag-o sa katingalahang pagbag-o: / kay siya, ang himayaon, wala magkinabuhi para sa iyang kaugalingon, / kondili Ikaw, ang Maloloy-on, / nagpuyo sa sulod niya, hangtod sa kahangturan.
Gipangasaw-anan Nimo ang Simbahan ingon usa ka nobya, / aron ipresentar Siya kang Kristo nga Nobyo: / kay ikaw, Pablo nga Nagsul-ob sa Dios, / nahimong iyang tagpangasawa. / Busa ginadayeg ka Niya hangtod sa kahangturan.
Nipakigbisog ka sa labing himayaong pakigbisog / ug, human nimo matarong nga natapos ang imong pagpanaw, / misidlak ka paingon kang Kristo uban ang kalipay. / Busa, O labing himayaong Pablo, / gihukman kang takus sa mga korona sa pagkamatarong.
Theotokos: Malipay ka, lingkoranan sa Ginoo nga sama sa kalayo! / Malipay ka, Nobya nga wala mailhi sa kaminyoon! / Malipay ka, Birhen, panganod diin misidlak ang Adlaw sa Pagkamatarong, / Kinsa among gidayeg hangtod sa kahangturan.
Katavasia: Ang Anak sa Inahan sa Dios nagluwas / sa mga matinud-anong batan-on sa hurno: / kaniadto usa ka timaan, karon ang kamatuoran; / Gidapit Niya ang tibuok uniberso nga mag-awit kanimo. / Awita ang Ginoo, O mga binuhat, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!
Kanon 1. Irmos: Gidayeg ka namo pinaagi sa mga awit, O labing himayaong Nobya ug Lungsod nga Balaan sa Dios, / nga nanganak sa Magbubuhat sa tanang butang, / nga makita ug dili makita.
Ang imong walay kinutuban nga grasya / matarong nga gipahayag sa tanan, / kay bisan ang imong landong, Pedro, / gipalayas ang mga kasakit sa mga maluya; / busa ginadayeg ka namo.
Si Pedro, nga nagpukan sa Simon nga Mago, kaaway sa Dios, / nga gipataas sa iyang mga limbong ngadto sa kahitas-an sa langit, / pinaagi sa dili masukod nga gahum sa Dios, / gitawag nga bulahan.
Ihatag kanamo ang kaluwasan gikan sa sala, / kahayag sa kasingkasing ug kalipay sa espiritu / pinaagi sa imong pag-ampo, / O Apostol, samtang nag-awit kami sa pagdayeg sa imong handumanan.
Ang tanan nga imoha, Pedro, napuno sa himaya, / pagkabalaan ug mga milagro: / ang imong mga pulong, mga relikya, abo ug mga banal nga kadena, / nga gihalad sa pagsimba sa mga tawo uban sa pagtuo ug gugma.*
Theotokos: Tungod kay naburosan ka sa Dios sa imong sabakan, / gitawag kang Inahan sa Ginoo; / busa kami, mga matinud-anon, sama sa angay, / gidayeg ka namo sa usa ka tingog, / ug ginadayeg ka namo sa kanta.
Kanon 2. Irmos: Nilabaw ka sa mga balaod sa kinaiyahan, / kay naburosan nimo ang Magbubuhat ug Ginoo, / ug nahimong ganghaan sa kaluwasan alang sa kalibutan. / Busa kami, O Inahan sa Dios, / walay puas nga nagdayeg kanimo.
Ginasimba namo ang mga kadena / nga imong gisagop alang kang Kristo, sama sa usa ka kriminal; / ug giakop namo, O Pablo, / ang mga samad / nga imong gidala sa imong / himayaon ug madaugong lawas.
Karon gipagawas ka na, Apostol, / kay miadto ka na sa Iyang kanunay nimong gihandom; / ug nagpuyo uban Niya isip Iyang ministro, / pinaagi sa imong walay hunong nga pag-ampo / idani ngadto kanimo ang mga nag-ampo kanimo.
Karon si Kristo dili na Nimo makita sa usa ka bugtong, / ni sa salamin, / kondili atubangan na gayud, / nga nagpadayag kanimo sa hingpit / nga kahibalo sa Pagkadiyosnon.
Theotokos: Ikaw, Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / mao ang pagdayeg sa mga Apostoles ni Cristo, / ang himaya sa mga martir, ug ang basihanan sa mga propeta. / Busa kami, mga matinud-anon, / tanan nagpasidungog kanimo sumala sa angay.*
Katavasia: Maglipay ang tanang kalag nga natawo sa yuta / nga gipailawom sa Espiritu; / maglipay usab ang kinaiyahan sa mga dili-lawasnong Kaalam, / nga nagtahud sa balaang pista sa Inahan sa Dios, / ug sila magtuaw: / 'Maglipay ka, Pinakabendisyonado, / putli nga Inahan sa Dios, Kanunay nga Birhen!'
Kita tanan mag-awit sa mga pagdayeg sa pangulo sa mga Apostoles – Pedro ug Pablo, / ang mga banal nga suga sa uniberso, / mga magbalita sa pagtuo, mga trumpeta sa teolohiya, / mga magpatin-aw sa mga dogma, mga haligi sa Simbahan / ug mga manlupig sa sayop.
Gloria, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang dakong ug wala pa madungog nga misteryo / sa pagkahimugso ni Cristo gikan kanimo, / O Dios-gipanalanginan / nga Dalaga ug Birhen nga Inahan sa Dios, / gipahayag sa mga propeta, gipasabot sa mga apostoles, gikumpisal sa mga martir, / samtang ang mga anghel nag-awit mahitungod Kaniya / ug ang mga tawo nagasimba Kaniya.
Sa dihang ang Manluluwas mitubag / sa napulo'g duha ka Apostoles uban sa pangutana: / 'Kinsa man akong giingon sa mga tawo nga ako?' / Unya ang pangulo sa mga Apostoles – si Pedro, / nga nakadawat ug grasya gikan sa langit, / nagpahayag sa iyang teolohikal nga pagsabot ug klarong gipahayag: / 'Ikaw ang Kristo, ang Anak sa Buhing Dios!' / Busa siya matarong nga gitawag nga bulahan, / nga nakadawat og pagpadayag gikan sa kahitas-an, / ug gihatagan og awtoridad / sa pagbugkos ug pagbuak gikan sa silot.
Ang Pulong sa Dios nga gikan sa Amahan – si Cristo – "Kinsa man akong giingon nga ako?" – Nangutana Siya. "Ikaw ang Anak sa Buhing Amahan," – sama sa tanang tingog nga giinspirar sa Dios, dayon ninyong gipahayag. / Busa nadawat nimo ang mga pulong 'Bulahan ka, Simon, anak ni Jonas' / ingon usa ka ganti. / Kay ginapahimaya sa Dios ang mga nagapahimaya kaniya nga matinud-anon, / ug sa pagkamaabiabihon ginatawag sila aron modawat og ganti, / ug gihimo ka niya nga usa ka lig-on nga bato, / ang haligi ug basihanan sa Simbahan.*
Gitawag gikan sa kahitas-an, dili sa mga tawo! / Sa dihang ang kangitngit sa kalibutan mitabon sa imong pisikal nga mga mata, / nagpadayag sa pagaguba sa dautang buhat, / unya ang Langitnong kahayag misidlak sa imong espirituhanong mga mata, / nagpadayag sa kaanyag sa pagkamatinud-anon. / Busa nakaila ka sa Iyang nagdala og kahayag gikan sa kangitngit, / si Kristo among Dios. / Pag-ampo kaniya aron luwason ug pasidlakon ang among mga kalag.
Mangangusog ni Kristo, / nga nagbitbit sa himaya sa Krus, / imong tinud-anay nga gipili labaw sa tanan / ang gipangandoy nga Balaang gugma, / nga naghiusa sa mga nahigugma sa Hinigugma. / Busa gitawag ka nga priso ni Cristo, / gipili nimo ang karga sa mga pagsulay ingon nga labing tam-is sa tanang kalipay , / ug gihimo kang takus sa bililhon nga kaluwasan, / aron makapuyo ka uban sa imong Ginoo; / pag-ampo Kaniya / aron luwason ug pasidlakon ang among mga kalag.
Gloria, Tono 6. Monghe Kosmas: Ang labing balaan nga pista sa mga Apostoles / miabot na sa Simbahan ni Kristo, / nagdala og kaluwasan kanato tanan. / Ug karon, samtang magsugod kita sa pagpalakpak sa misteryo, atong pag-awhag kanila: / 'Maglipay kamo, mga suga sa nagpuyo sa kangitngit, / mga sinag sa Adlaw sa hunahuna! / Malipayon kamo, Pedro ug Pablo, / ang dili matuyok nga mga haligi sa balaan nga mga doktrina, / mga higala ni Cristo, bililhon nga mga sudlanan! / Pakitaa kamo nga dili makita taliwala kanamo, / pagahatag og dili-materyal nga mga gasa / sa mga nagdayeg sa inyong pista pinaagi sa mga himno.
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: O Inahan sa Dios, Ikaw mao ang tinuod nga Ubasan, / nga nagpamunga alang kanato sa Bunga sa kinabuhi; / among nagahangyo Kanimo: mangaliya, O Ginoong Ginikanan, / uban sa mga Apostoles ug sa tanang mga balaan / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Ang Dakong Doxolohiya, ang Ektenia ug ang Pagpahawa.
Bulahan ang: gikan sa kanon sa Apostol Pedro, Ode 3 sa 4, ug gikan sa Apostol Pablo, Ode 6 sa 4.
Una sa tanang mga Apostol / ug magtutudlo sa tibuok kalibutan, / pag-ampo sa Ginoo sa tanan / aron hatagan og kalinaw ang uniberso / ug dakong kaluoy sa among mga kalag.
O Ginoo, gidawat Nimo kining mga matinud-anon ug Dios-gipanghimugso nga mga magtutudlo, / ang labaw sa Imong mga disipulo, / sa kalipay sa Imong mga panalangin ug pahulay; / kay giila Nimo ang ilang paningkamot ug kamatayon nga labaw pa sa bisan unsang halad, / Ikaw ra ang nakahibalo sa sulod sa kasingkasing.
Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan, / ug ang ilang mga pulong hangtod sa katapusan sa uniberso. Bersikulo: Ang langit nagpahayag sa himaya sa Dios, / ug ang kalangitan nagpamatuod sa buhat sa Iyang mga kamot. Salmo 18:2, 5
Mga igsoon, kon kinsa ang mangahas sa pagsulti sa kabuang, ako usab mangahas sa pagsulti. Hudio ba sila? Ako usab. Israelinhon ba sila? Ako usab. Binhi ba sila ni Abraham? Ako usab. Alagad ba sila ni Cristo? Nagsulti ako sa pagka-buang: Mas labaw pa gani ako—labaw ka daghan sa paningkamot, labaw ka daghan sa pag-antos og latigo, labaw ka daghan sa bilanggoan, kanunay nga hapit na mamatay. Gikan sa mga Hudiyo nadawat nako ang kap-atan ka latigo nga gikuhanan og usa ka hampak, lima ka beses; tulo ka beses ako gibunalan og mga tungkod; usa ka beses ako gibato; tulo ka beses ako nabangga sa barko; usa ka gabii ug usa ka adlaw ako nagpabilin sa kalawoman sa dagat; Nibyahe ko sa daghang higayon, nag-atubang og peligro sa mga suba, peligro gikan sa mga tulisan, peligro gikan sa akong kaugalingong katawhan, peligro gikan sa mga pagano, peligro sa siyudad, peligro sa kamingawan, peligro sa dagat, peligro taliwala sa mga bakak nga igsoon; sa kalisud ug kakapoy, kasagaran walay tulog, sa kagutom ug kauhaw; kanunay sa pagpuasa, sa katugnaw ug sa kahubas; sa ibabaw sa tanan niini, adlaw-adlaw akong gibati ang kabug-aton sa mga tawo ug ang kabalaka alang sa tanang mga simbahan. Kinsa ang maluya, ug ako dili maluya? Kinsa ang nadani sa sayop, ug ako dili nasuko? Kung kinahanglan pa ko magpasigarbo, magpasigarbo ako sa akong mga kahuyang. Ang Dios, ang Amahan sa among Ginoong Jesu-Cristo—Siya nga bulahan sa walay katapusan—nahibalo nga dili ko magbakak. Sa Damascus, ang gobernador ni Haring Aretas nagbantay sa siyudad sa Damascus aron dakpon ako, ug gipa-baba ko sa usa ka basket pinaagi sa bintana sa bungbong ug nakalingkawas ko sa iyang mga kamot. Apan, wala kini'y kapuslanan para kanako nga magpasigarbo; kay mosulti ako mahitungod sa mga panan-aw ug mga pahibalo sa Ginoo. Nailhan ko ang usa ka tawo nga anaa kang Kristo, nga napulo'g upat ka tuig na ang milabay—kung anaa ba siya sa lawas, wala ko kahibalo; kung wala ba siya sa lawas, wala ko kahibalo—ang Dios ra ang nakahibalo—nga gidala sa ikatulong langit. Ug nahibalo ako sa maong tawo—kung sa lawas man siya o gawas sa lawas, wala ko kahibalo; ang Dios ra ang nakahibalo—nga gidala siya sa paraiso ug nakadungog og dili masulti nga mga pulong, nga dili tugotan ang tawo nga isulti. Mahitungod kaniya, magpasigarbo ako, apan mahitungod sa akong kaugalingon, dili ako magpasigarbo, gawas lang sa akong mga kahuyang. Kay kung magpasigarbo pa ko, dili ko magbuhat og buang; kay tinuod man ang akong isulti. Apan ako magpugong, aron walay bisan kinsa nga maghunahuna og labaw pa kanako kaysa sa ilang nakita ug nadungog gikan kanako. Ug aron dili ko mapuno sa garbo tungod sa katingalahang kadako niining mga pagpadayag, usa ka tunok ang gihatag kanako sa akong unod, usa ka anghel ni Satanas, aron siya magsamok kanako, aron dili ko mapuno sa garbo. Tulo ka beses ako nangamuyo sa Ginoo nga kuhaon kini gikan kanako. Ug miingon Siya kanako, 'Igong-igo ang akong grasya para kanimo, kay ang akong gahum mahimong hingpit sa kahuyang.' Busa, mas malipay pa gayud ko nga ipasigarbo ang akong mga kahuyang, aron ang gahum ni Cristo magpuyo kanako.
2 Cor 11:22–12:9
Ang mga langit nagpahayag sa Iyang mga katingalahan, O Ginoo. Bersikulo: Among gihimaya ang Dios sa katiguman sa mga balaan. Salmo 88:6a; 8a
Niadtong panahona, sa dihang miabot si Jesus sa dapit sa Cesarea sa Pilipo, gipangutana Niya ang Iyang mga disipulo, nga miingon, 'Kinsa man akong giingon sa mga tawo nga ako, ang Anak sa Tawo?' Mitubag sila, 'Ang uban nagaingon kang Juan nga Manunubig; ang uban, kang Elias; ug ang uban pa, kang Jeremias o usa sa mga propeta.' Nangutana Siya kanila, 'Apan kinsa man akong giingon kamo?' Mitubag si Simon Pedro, 'Ikaw ang Cristo, ang Anak sa buhing Dios.' Ug mitubag kaniya si Jesus, 'Bulahan ka, Simon nga anak ni Jonas, kay kini wala ipadayag kanimo sa unod ug dugo, kondili sa akong Amahan nga anaa sa langit. Ug gipasulti ko kanimo: ikaw si Pedro, ug sa ibabaw niining batoa pagtukod ko sa akong simbahan, ug ang mga ganghaan sa impyerno dili makadaog batok niini. Iahatag ko kanimo ang yawi sa gingharian sa langit; bisan unsa nga imong igapos dinhi sa yuta, kini igapos usab sa langit, ug bisan unsa nga imong ibulag dinhi sa yuta, kini ibulag usab sa langit.'
Mateo 16:13–19
Ang ilang tingog miabot sa tibuok kalibutan, / ug ang ilang mga pulong hangtod sa katapusan sa uniberso. Aleluya. (3) Salmo 18:2
Ang mga pagbasa gikan sa Mga Buhat sa mga Apostoles ug sa Ebanghelyo gibasa daan. Sa panyapon, adunay dakong kalipay taliwala sa mga igsoon. Kung kining pista sa mga Balaang Apostoles mahulog sa Miyerkules o Biyernes, mokaon kami og isda ug moinom og bino.
Importante nga hinumduman: kung ang pista sa mga Balaang Apostoles mahulog sa Domingo, magamit ang tanang kasagarang pagsaulog sa Domingo.
O labing himayaong mga Apostol nga sila Pedro ug Pablo, nga gihalad ninyo ang inyong mga kalag alang kang Kristo ug gipabunga ang Iyang uma pinaagi sa inyong dugo! Paminawa ang mga pag-ampo ug mga paghuyop sa inyong mga anak, nga karon gihalad uban sa mapungot nga kasingkasing. Kay natabonan kami sa among mga sala ug, tungod niini, napalibotan sa mga kasakit sama sa mga panganod; ug hingpit kaming walay lana sa usa ka matarong nga kinabuhi. O kamo nga gamhanan! Dal-a ang among mga kakulangan; ayaw kuhaa ang inyong espiritu gikan kanamo, aron dili kami maputol hangtod sa kahangturan gikan sa gugma sa Dios; apan panalipdi kami pinaagi sa inyong gamhanang pag-ampo, aron ang Ginoo magmaloloy-on kanamo tanan tungod sa inyong mga pag-ampo, ug pahimungutan Niya ang talaan sa among walay sukod nga mga sala ug ihatag kanamo, kauban ang tanang mga balaan, ang bulahan nga Gingharian ug ang salo-salo sa kasal sa Iyang Kordero, Kang Kinsa ang dungog, himaya, pagpasalamat, ug pagsimba hangtod sa kahangturan. Amen.
Sa Domingo nga pinakaduol sa Hulyo 16
Ang kasagarang kathisma.
Niining adlawa ang kadaghanan sa mga matinud-anon naglipay sa Balaan: / kay ang Langitnong Krus nagpakita sa katapusan sa yuta, / nagpasiga sa kalangitan sa dili masuod nga kahayag, / nagdan-ag sa hangin, / ug nagpalamuti sa nawong sa yuta. / Ang Simbahan ni Kristo nag-awit og mga banal nga awit, / nagbuhat sa banal nga serbisyo, nagpasidungog / sa Krus nga nagbantay kaniya gikan sa kahitas-an, / banal ug katingalahan. / Gipalig-on sa Iyang gahum, / moduol kita sa Ginoo, nga nagasinggit: / 'Hatagi og kalinaw ang kalibutan ug pasiga ang among mga kalag!'
Maglipay ug magsaulog ang tanang binuhat: / kay karon ang Krus misidlak gikan sa langit hangtod sa katapusan sa uniberso, / nagpasidlak sa kalibutan, / ug nagpadayag sa mga nagkabulag nga naghiusa. / Niining adlawa, ang mga tawo malipay uban sa mga koro sa mga Anghel: / kay ang bungbong nga nagbulag kanila gipukan sa Krus / – kini klarong naghiusa sa tanang butang. / Busa, nagdan-ag sa atubangan nato nga mas hayag pa sa adlaw, / kini naghatag og kahayag sa tanang binuhat pinaagi sa grasya, / ug nagpalamuti ug nagluwas / sa mga nagpasidungog niini uban sa pagtuo.
Mas hayag pa kaysa sa kasidlak sa adlaw / ipadayag sa Balaang Krus ang Iyang kaugalingon sa katapusan sa kalibutan, / ingon sa balaan nga baston ni Kristo nga Hari: / tan-awa, kini nagdan-ag nga klaro sa atubangan nato sa matag kanto. / Iyang gipabangon ang katawhan gikan sa impyerno, / human hingpit nga mapildi ang impyerno, mapukan ang kaaway, / ug hingpit nga laglagon ang garbo sa mga demonyo. / Karon usab, ang Pagkabanhaw sa Manluluwas nagpadayag sa iyang kaugalingon / ug nagluwas sa mga nagasinggit: / 'Idala ang kalinaw sa kalibutan ug pasigaa ang among mga kalag!'
Ang tukod sa Balaod, nga gipatindog sa pito ka haligi, / wala matandog sa gahum sa tirano, / kay ilang maisugong gisagubang ang labing walay hunong nga kasuko sa manlutos, / gisumite nila ang ilang mga lawas aron putlon sa tunga, / ang labing mahimayaong mga batan-on ug magsoon, / mga magbabantay sa mga sugo ni Moises.
Tinuod nga gipataas nila ang ilang hunahuna sa ibabaw sa makita nga kalibutan, kining labing deboto ug maisugong mga batan-on mitugot sa pagputol sa ilang mga bukton ug tiil uban sa ilang Diosnong kinaadman nga inahan, gipalig-on sa labing halangdong paglaum, nga karon ilang naangkon, nga nakakaplag og pahulay sa sabakan ni Abraham, ilang katigulangan.
Gipahugtan pag-ayo nila ang ilang kaugalingon sukad pagkabatan-on / ug daw gisunog sa kadasig, / mitindog sila nga matinud-anon batok sa kaaway / alang sa pagkamatinud-anon / ug sa pagtuman sa balaod sa ilang mga amahan— / ang labing balaan nga Eleazar ug ang labing maalamon nga mga batan-on / uban sa ilang inahan nga maalamon sa Dios.
Ang mga Balaang Maccabeo nagpahibalo sa tirano: / 'Alang kanamo, O Antiochus, usa ra ka Hari—ang Dios, / gikan Kaniya kami naggikan / ug Kaniya kami mobalik. / Usa ka lain nga kalibutan ang nagpaabot kanamo, / mas hataas ug mas malungtaron kaysa niining makita; / ang among yutang natawhan mao ang Herusalem, lig-on ug dili malaglag; / ug ang among kalipay mao ang pagpuyo uban sa mga Anghel!' / O Ginoo, pinaagi sa ilang pag-ampo, / kaluy-i kami ug luwasa kami!
Kadtong gipadayag ni Moises kaniadto pinaagi sa iyang kaugalingong pagkatawo / ug, pagdaug niya kang Amalek, gipahugno, / ug diin gisugo kanato ni David nga salmista, nga nagtawag niini nga Imong lingkoranan sa tiil, nga mouko, / Ang Imong bililhon nga Krus, O Kristo among Dios, / kami nga mga makasasala, nagasimba niini karon, / ug nag-awit bahin Kanimo gamit ang dili takus nga mga ngabil, / Ikaw nga midawat nga ipako niini, nagatuaw kami Kanimo: / 'Ginoo, hatagi kami, kauban ang kawatan, og bahin sa Imong Gingharian!'
Kahimayaan, Tono 8. Ni Kosmas nga monghe: Sa kamot sa Ginoo anaa ang mga kalag sa mga matarong, / sama nila Abraham, Isaac ug Jacob, / ang mga patriyarka nga nabuhi sa wala pa ang Balaod / ug ang mga patriyarka sa mga Maccabees, nga karon nato gidayeg; / kay kining mga lig-on sa espiritu, / nga mga kaliwat ni Abraham, / gisubay nila ang pagtuo ni Abraham, ilang katigulangan, / ug nakigbisog alang sa pagkamatinud-anon hangtod sa kamatayon. / Kay, gipadako sa pagkamatinud-anon / ug nagkaginagahin sa Balaod, / ilang gisaway ang pagkadautan sa maldito nga Antiochus. / Ug, wala'y gipangtipig sa mga panalangin sa karon nga kinabuhi, / alang sa walay katapusan gipahinungod nila ang tanan kang Dios: / ang ilang mga kalag, ang ilang kaisog, ang ilang mga paghigugma, / ang ilang batan-ong mga lawas, ug ang mga ganti sa mga gipadako sa pagkabalaan. / O matinud-anong gamot, / diin kamo, mga Maccabeo, miturok! / O balaan nga inahan, / nga nanganak og pito ka anak! / Apan among hangyo kaninyo, mga Maccabeo, / kauban ang inyong inahan nga si Solomonia / ug ang maalamon nga pari nga si Eleazar, / ingon nga mga nagatindog sa atubangan sa Kristo nga Dios, / alang Kaniya kamo naningkamot! / Naglipay sa mga bunga sa inyong pag-antos uban Niya, / mag-ampo kamo nga mainiton alang sa katawhan: / kay Naga-buhat Siya sumala sa Iyang kabubut-on, ug pagtumanon / ang mga tinguha sa mga nagahadlok kaniya.
Ug karon, Tono 8: Natuman ang mga pulong sa Imong propeta, O Dios, si Moises, nga nagpahibalo: / 'Makita ninyo ang inyong kinabuhi nga nagbitay sa atubangan sa inyong mga mata.' / Niining adlawa gitaas ang Krus – / ug ang kalibutan giluwas gikan sa sayop; / niining adlawa gipahiuli ang Pagkabanhaw ni Kristo / ug ang mga tumoy sa yuta naglipay, / nga nagtanyag Kanimo og himno sa mga simbal, sumala kang David, ug nagpahayag: / 'Gihimo Nimo ang kaluwasan dinhi sa yuta, O Dios – / ang Krus ug ang Pagkabanhaw, / pinaagi niini giluwas Mo kami, O Maayo ug Mahigugma sa Katawhan. / Ginoo nga Labaw sa Tanan, himaya kanimo!'
Pinaagi sa mga pag-antos sa mga balaan, / nga ilang gisagubang alang Kanimo, / mapalumo Ka, O Ginoo, / ug tambala ang tanang among mga sakit; / nag-ampo kami Kanimo, O Maningkamot sa Katawhan.
Gloria, ug karon, Tono 1: Ligtas, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / paghatag og kadaogan sa mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug pagpanalipod sa Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Ipahibalo nga, sa dili pa motunog ang mga kampana para sa Vespers, mosulod ang pari sa sakristiya ug ibutang ang Balaang Krus sa halaran. Ug human sa pagtapos sa Vespers, magsul-ob ang pari ug diakono sa ilang balaang kasul-oban; ug ang diakono, human niyang insinsahan ang Balaang Krus, mopahayag: 'Bendisyona, Vladyka.' Pari: Bulahan ang atong Dios. Unya ang Trisagion. Human sa 'Amahan Namong': ang tropario sa Krus. Ang Himno, ug ang 'Karon ug kanunay': ang kondakio. Ug itas sa pari ang patena nga adunay Krus ibabaw sa iyang ulo ug dad-on kini sa santuaryo; duha ka magdala-siga nga adunay lampara ang mouna kaniya. Ibutang niya ang Krus sa halaran, sa dapit sa Ebanghelyo, ug ibutang ang Ebanghelyo sa ibabaw nga estante. Usa ka kandila ang gisindihan sa atubangan sa Balaang Krus aron mosiga sa tibuok gabii.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / pagahatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus. (2)
Pinaagi sa mga pag-antos sa mga balaan, / nga ilang gisagubang alang Kanimo, / malumo, O Ginoo, / ug tambala ang tanang among mga sakit; / nag-ampo kami Kanimo, O Mahigugma sa katawhan.
Ug karon, sa Krus, Tono 1: Ligtas, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / paghatag og kadaogan sa mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga langyaw nga nasud / ug pagpanalipod sa Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Ug ang kasagarang kathismas ug sedalnia gikan sa Octoechos. Ug ang pagbasa. Ang Canon sa Oktohos sa tono 4, ug sa Krus sa tono 6, tono 6, ug sa mga martir sa tono 4, tono 8. Kung, bisan pa, kini nga pista mahulog sa Sabado, ug kung ang simbahan gipahinungod kang Kristo o sa Inahan sa Dios, nan mag-awit kita sa canon sa simbahan nga adunay irmos sa tono 4, ug sa Krus sa tono 6, ug sa mga santo sa tono 4.
Irmós: Sa dihang ang Israel milabay sa dagat / sa uga nga yuta, / ug misinggit, sa pagkakita kang Paraon nga manlulutos nalunod: / 'Magtugtog kita og kanta sa kadaugan alang sa Dios!'
Ginasimba nako ang Krus, tinubdan sa kaluwasan, / ug gihalokan kini uban sa mainit nga pagtuo, / ug sa pagyakap niini, nagasinggit ako: / 'O labawng bulahan nga Kahoy ni Kristo, / pasiga ang akong kalag ug hunahuna, ako nag-ampo!'
Ang timaan sa Krus, nga mananaog batok sa mga pagkahilig ug demonyo, / mitungha karong adlawa. / Busa, kamo nga matinud-anon, / nga tanan gipahayag sa kalipay sa atong mga kalag, / karon halokon nato kini.
Sa maningning nga kahayag / nagdan-ag ang Balaang Krus, / ug nagpasiga sa mga nagasimba niini uban sa pagtuo karong adlawa, / nagasantos sa atong mga kalag ug lawas.
Ang Krus nga nagahatag kinabuhi, / nga nagahimutang sa atubangan nato ug makita, / nagapahibulag sa masidlak nga kahayag sa grasya: / moduol kita ug modawat sa malipayong kahayag, / ug kaluwasan, ug pasaylo, / samtang naghalad og pagdayeg sa Ginoo.**
Ang Theotokos: Labing Balaan nga Birhen, / nga nag-anak kang Kristo sa unod, / nga malipayong nag-antos sa Krus alang kanato! / Luwasa kadtong matinahuron nga naghimaya Kanimo / pinaagi sa Imong mga pag-ampo.
Irmos: Naglakaw sa ibabaw sa tubig sama sa uga nga yuta, / ug nakalingkawas sa kadaut sa Ehipto, / ang Israelita misinggit: / 'Magtugtog kita alang sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Ang panag-uban sa pito ka martir, / nga nagpabilin nga nagkahiusa sa espiritu taliwala sa grabeng mga pag-antos, / wala magdumili sa pagkamatay / aron ipadayon ang balaod sa ilang mga amahan.
Gibaliwala ang himaya sa kalibutan, / tungod sa gugma sa Gingharian sa Dios, / ang mga banal nga Maccabeo mitugot sa tanang pag-antos; / busa karon sila ginahimaya nga may dungog.
Mga magbalantay sa Balaod ni Moises, / ang tinuod nga maisugong mga Maccabeo, / nagpamatuod nga magsoon sila sa espiritu sa usag usa, / sa dihang ilang gitatak sa ilawom sa ilang tiil ang kawalay-pagkadiosnon ni Antiochus.
Theotokos: Ang mga puwersa sa mga anghel ug mga tawo / nagdayeg Kanimo nga walay hunong, O Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon, / kay gidala Nimo sa Imong mga bukton / ang Magbubuhat sa tanan, nga usa ka Bata.
Katavasia: Pinaagi sa paghimo sa tanda sa Krus, si Moises / gibahin ang Dagat Pula sa tunga-tunga pinaagi sa iyang tungkod / alang sa Israel samtang sila naglakaw, / ug sa usa ka hampak lang / gibalik ang maong dagat aron matabonan ang mga karwahe ni Paraon, / busa nagpakita siya og dili mapildi nga armas; / busa mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios: / kay Siya gipadayeg na.
Irmos: Walay balaan / sama Kanimo, O Ginoo akong Dios, / nga nagpasidungog sa dignidad sa mga matinud-anon Kanimo, O Maayo, / ug nagtukod kanamo sa bato / sa Imong pag-angkon.
Sa karaang panahon, ang mga Kerubin gisaligan sa mga armas aron bantayan ang bulahan nga kahoy sa kinabuhi tungod sa pagsuway ni Adan nga unang gimugna; apan ang Krus nagbukas niining dalana alang kaniya.
Sa atong mga mata, mga ngabil ug mga kalag, / sa atong mga nawong ug mga kasingkasing, / magsimba kita tanan sa Labing Balaan nga Krus / ni Kristo, ang Magahatag sa kinabuhi, / nga pinaagi niini nabalaan ang tibuok kalibutan.
Nahimong mga templo sa Dios kita, sumala sa propesiya, / ug mga manununod Niya, / samtang ginasimba nato karon ang kahoy sa Labing Balaan nga Krus, / kita tanan naghalok niini uban sa pagdayeg.
Pinaagi sa mga awit gidayeg ka namo, O Krus, / ug nagluhod kami sa pagtuo, / naghangyo sa imong gahum: / luwasa kami gikan sa mga bitag sa kaaway / ug giya kami tanan, nga nag-awit sa imong mga dayeg, / ngadto sa dalangpanan sa kaluwasan.**
Theotokos: Ikaw ang nanganak sa Anak nga Birhen, / Siya nga gipanganak sa wala pa Ikaw nga walay inahan / gikan sa Dios Amahan sa wala pa ang mga kapanahonan / ug gipako sa krus sa unod, / aron luwason kadtong nakasala na kaniadto.
Laing kanon. Irmos: Magbubuhat sa kalangitan, O Ginoo, / ug Magtutukod sa Simbahan, / lig-ona ako sa gugma kanimo, / katumanan sa tanang tinguha, kumpirmasyon sa mga matinud-anon, / ang bugtong Mahigugma sa katawhan.
Sumala sa balaodnong mga pagtulon-an sa mga Amahan, kamo, mga bulahan nga martir ni Kristo, nakaangkon og kinabuhi nga walay katapusan pinaagi sa inyong dugo, O mga gidayeg kaayo.
Ni ang kalayo ni ang espada sa bisan gamayng paagi / makausab sa kaisog sa inyong kinaiya, O mga bulahan, / kana nga kinaiya nga pinaagi sa pagtuo nga inyong gigamit / aron himuon nga walay gahum ang mga pag-atake sa mga tirano.
Nag-antos kamo sa mga pag-antos alang kang Kristo nga among Dios, O mga gidayeg nga martir, ug, nga nakadawat og dungog gikan sa kahitas-an tungod sa inyong kadaugan, nag-ampo kamo nga walay hunong alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Theotokos: Nanganak ka, O Birhen, nga wala mailhi ang lalaki, / ug nagpabilin nga Birhen, ang dili minyo nga Inahan, / Maria, Inahan sa Dios: pag-ampo kang Kristo nga among Dios / alang sa among kaluwasan.
Katavasia: Ang tungkod gikuha isip simbolo sa sakramento: / kay pinaagi sa pagtubo niini nagpasabot kini sa pari; / ug alang sa Simbahan, kaniadto walay bunga, ang kahoy sa Krus karon namulak / alang sa iyang kusog ug kumpirmasyon.
Ang pito ka haligi sa kinaadman sa Dios / ug ang pito ka suga nga nagdan-ag sa langitnong kahayag, / O maalamon nga mga Maccabeo, ang labing bantugan sa mga martir! / Ampinga sa Dios sa tibuok kalibutan pinaagi kanila / alang sa kaluwasan sa mga nagpasidungog kaninyo.
Ikos: Dayeg sa imong Dios uban sa mainitong kadasig, Siyon, / kay Tinuod gayud nga gipalig-on Niya ang mga kandado sa imong mga ganghaan / ug gipanalanginan Niya ang imong mga anak. / Kay sila, sama sa usa ka nagdaug nga panon, / usa ka rehimento nga matinud-anon gayud ug kusgan sa espiritu, / mitindog nga lig-on sa kinaadman sa Dios batok sa mga limbong sa daotan. / Apan samtang nag-ani kamo sa inyong mga korona sa kadaugan / sa Langitnong Siyon / ug nagaduol sa Diosnong Trono, / nag-ampo nga walay hunong alang sa tanan, mangaliya kamo / alang sa kaluwasan sa mga nagadayeg kaninyo!
O mga maalamon nga batan-on, gipadako sa pagkamatinud-anon! / Sa kaisog sa mga martir gipahiya ninyo ang mga hulga sa mga tirano; / nahimong mga tigpanalipod sa balaod / ug mga kauban sa inyong amahan, O mga balaan, / malipayon kamo nga nag-antos uban sa inyong Diosnong-maalamon nga inahan. / Busa, pagkahuman ninyo mapalit ang tinuod nga langitnong kinabuhi pinaagi sa kamatayon , / nagalipay kamo sa walay katapusan, mga Makabeo, nga lig-on sa espiritu. / Mangaliya kamo sa atubangan ni Kristo among Dios / alang sa kapasaylo sa mga sala / alang sa mga nagpasidungog sa inyong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Ang Imong Krus, O Ginoo, balaan: / kay gikan niini nagagikan ang mga pag-ayo / alang sa mga nagpuyo sa kahuyang sa sala; / pinaagi niini kami mipanaug sa atubangan Nimo, / kaluy-i kami!
Irmos: 'Si Kristo mao ang akong kusog, / Dios ug Ginoo', / – ang balaang Simbahan nag-awit uban ang pag-uyon, / nagpahayag gikan sa putli nga hunahuna, / naglipay sa Ginoo.
Hinaut nga ang tibuok kalibutan pagapaputlan sa kalipay, / hinaut nga ang mga kahoy sa mga kakahoyan sa oak malipay: / karong adlawa ang pagkadiyosnon / napadayag pinaagi sa labing balaan nga Krus, / nga nagdan-ag hangtod sa katapusan sa kalibutan.
Gipadayag Nimo ang Imong kaugalingon sa kalibutan—ang instrumento sa kamatayon— / ingon usa ka magahatag-kinabuhi, magadala og kadaogan, / usa ka dili mapildi nga armas, / O Labawng Himayaong Krus! / Hatagi og kahayag ang among mga kasingkasing!
Ikaw ang Banal nga Kadaugan, / ikaw ang katumanan sa among kaluwasan, / ikaw ang tabang sa mga matinud-anon sa ilang pakigbisog / ug ang Banal nga Halad! / O Labing Balaan nga Krus, / pagasantifica ang mga nagadayeg kanimo!
Maglipay ang langit ug ang tibuok kalibutan; / ang mga nag-antos sa pag-antos, ang mga martir, ang mga Apostoles, ug ang mga kalag sa mga matarong / karon maglipay ug maghimaya, / sa pagtan-aw sa Kahoy nga nagluwas sa tanan, / nga nagahigda sa atubangan nato sa tunga, / ang Kahoy nga nagahatag kinabuhi, / ug nagabalaan sa mga matinud-anon pinaagi sa grasya.**
Theotokion: Tinud-anay nga gipadayag Ka nga Inahan sa Dios, / tinud-anay nga ikaw ang nanganak sa Anak sa Labawng Labaw, / O Birhen Inahan Maria, nga nag-unat sa Iyang mga kamot sa Krus, / ug nagtawag sa kalibutan ngadto Kaniya.
Laing kanon. Irmos: Ikaw, ang Pulong, nga nagtinguha nga mahimong unod / gikan sa landong nga bukid—ang bugtong Inahan sa Dios— / nakita ka sa propeta pinaagi sa panan-aw nga gipasiugda sa Dios / ug gidayeg niya ang Imong gahum uban sa kahadlok.
Ang Balaod, sama sa gibuhat ni Moises kaniadto, / gisulat sa mga tabla sa inyong hunahuna, O mga bulahan, / wala ninyo kini supaki hangtod sa inyong kamatayon, / kondili naningkamot kamo nga matinud-anon sa pag-uyon niini.
Naghalad og matarong nga mga halad ngadto sa Dios / ug masigasig nga nagsunod sa dalan sa kinabuhi nga gipamana ni Moises, / ang mga magdala sa pag-antos ni Cristo wala magtagad / sa matag mando sa tirano.
Sama sa bato nga mosukol sa kusog nga balod, / ingon usab ang mga martir nga Maccabean / mitugot sa daghang pag-antos / uban sa maisugong espiritu / hangtod sa kamatayon.
Trinitariano: O Walay Katapusang Trinidad, / gisaad-on nga Usa! / Kauban sa trono nga Pagkahiusa, / gidayeg nga Trinidad! / Pinaagi sa pag-ampo sa mga martir, luwasa kami, / nga nag-awit sa Iyang pagdayeg, gikan sa kasakit ug kalamidad.
Theotokos: 'Maglipay ka!' paminawa gikan kanamo, / Balaang Inahan sa Dios! / Maglipay ka, Ikaw nga naghatag og kalipay sa kalibutan! / Maglipay ka, bugtong manalipod sa katawhan, / bulahan ug putli nga Inahan sa Dios!
Katavasia: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong probidensya, / nasabtan ko ang Imong mga buhat, / ug gidayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Irmos: Pinaagi sa Imong banal nga kahayag, O Maayo, / pasiga sa gugma ang mga kalag / nga sukad sa kaagahon naningkamot paingon Kanimo – ako nag-ampo – / aron mailhan Ka nila, ang Pulong sa Dios, ang tinuod nga Dios, / nga nagtawag kanila gikan sa kangitngit sa sala / paingon Kanimo.
Dawata nato nga malipayon ang labing bulahan nga Krus, / sa diha nga kini ipresentar alang sa pagsimba sa mga simbahan ug mga lungsod, / ug simbaa nato kini, / aron madawat nato ang pagpasaylo sa atong mga sala.
Karon ang malimbungon nga bitin, ang prinsipe sa kangitngit, gipatay, / dili makasukol sa kahayag / diin nagdan-ag ang Krus nga nagahatag kinabuhi, / ang balaan nga sceptro sa Diyosnong Hari.
Sama sa labing hayag nga bitoon, / ug sama sa bililhon nga perlas, / ug sama sa adlaw nga nagdan-ag, / ang Krus sa Ginoo, nga among gihalokan, / naghayag sa tanang tumoy sa kalibutan.
Magsinggit kamo sa kalipay, O mga nasud, / mag-awit ug maglipay kamo, O mga katawhan, / ug pasalamati ang Dios, nga naghatag kanato sa Krus—usa ka dili matuyok nga basihanan: / karon, samtang kini gipadala, / kita, ang mga matinud-anon, naglipay kita tanan, / nag-ani sa mga panalangin pinaagi niini.**
Theotokos: Kay nasayud kami nga Ikaw mao ang sinugdanan sa kaluwasan, / kami, ang mga matinud-anon, nagtawag kanimo nga bulahan, O Ikaw nga Putli: / kay ikaw man ang nanganak sa unod sa Iyang daan pa nga Anaa, / nga gipako sa Krus sumala sa Iyang kaugalingong kabubut-on.
Laing kanon. Irmos: Pagkahuman nimo gipapahawa ang kangitngit sa kawalay-hibalo / ug gipahayag ang katapusan sa kalibutan sa kahibalo sa Dios, / hayaga ako, O Ginoo, sa kabuntagon sa Imong gugma alang sa katawhan.
Tungod kay wala kamo makasala batok sa balaod sa Amahan, / kamo nga mga balaan nga martir, / si Kristo mismo ang nagkorona kaninyo sa mga korona sa pagkamatarong.
Sa pagpakita nila nga kapariho ni Eleazar sa kinaadman, ang mga bulahan nga batan-on gidala uban kaniya ngadto kang Kristo ingon usa ka espirituhanong halad nga gisunog.
O mga Balaan nga nagluwas sa kalibutan / gikan sa matag matang sa limbong! / Luwasa kami, O Ginoo, pinaagi sa ilang pag-ampo, / kay maloloy-on Ka.
Theotokos: Ikaw nga nagpakita uban sa labing hataas nga dungog sa mga Kerubin, / O labing himayaong Birhen! / Pag-ampo sa Imong Anak alang sa kaluwasan sa mga kalag / sa mga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Katavasia: O tulo ka beses nga bulahan nga Kahoy, / diin gipako si Kristo, Hari ug Ginoo, / pinaagi kanimo nahulog ang maninilaw, nga migamit sa kahoy, / siya mismo nadakpan sa Dios, / nga gipako kanimo sa unod, / nagahatag kalinaw sa among mga kalag!
Irmos: Sa pagtan-aw nako sa dagat sa kinabuhi / nga nag-alon sa mga tukso, / ako, nga nangitag dalangpanan sa Imong malinawon nga pantalan, misinggit kanimo: / 'Likayi ang akong kinabuhi gikan sa kadaut, / O Ikaw nga Labing Maloloy-on!'
Sama sa usa ka balaang sudlanan, sama sa usa ka masidlak nga suga, karong adlawa, sa mga simbahan, sa mga santuwaryo ug sa mga siyudad, sa pagtan-aw nato sa Krus nga nagahigda sa atubangan nato, mag-awit kita mahitungod Niya nga nagapahimaya niini.
Ang kamatayon gipatay, / ug ang pagkadaut gilaglag, / ug ang mga puwersa sa demonyo nanglayas, / sa pagtan-aw karong adlawa sa madaugon ug makahadlok nga Krus ni Kristo nga nagahimutang sa atubangan nato, / ug wala silay kaisog nga hikapon kini.
Nag-awit kami kanimo, O Dios, Hari ug Ginoo, / kay gihatag Nimo kanamo ang Krus ingon usa ka pader nga dili mabali: / karon gikahungan namo kini uban sa kalipay / ug nakalikay sa makalilisang nga mga kasakit.
Theotokos: Pinaagi sa pagtilaw nga nahitabo sa Eden, / ang atong katigulangan nga babaye nadisturbo sa hilo sa bitin; / apan ang Birhen, nga nanganak sa Prinsipe sa Kinabuhi, / gihatagan ang kalibutan og pagkawalay-kadaut ug pagkabanhaw.
Laing kanon. Irmos: Hatagi ako og masidlak nga bado, O Kristo among Dios, nga nagsul-ob sa kahayag sama sa bado, O Labing Maloloy-on.
Gisul-oban ninyo ang bisti sa pagkamartir, O mga balaan, / gihimong makulay kini / pinaagi sa mga pag-antos sa inyong pag-antos.
Naghandum nga makig-uban kang Kristo, kamong labing himayaong mga martir, / naglakaw kamo sa dalan sa pag-antos / uban sa dili matuyok nga determinasyon.
Gisunod ninyo ang Balaod nga gihatag kaninyo ni Moises, / kamo, O mga balaan, nag-antos sa matarong, / ug gipahiya ninyo ang tirano nga si Antiochus.
Theotokos: Ikaw nga nag-inusara, pinaagi sa Pulong, / mipanganak sa Pulong sa unod! / Luwasa, among hangyo, ang among mga kalag / gikan sa mga bitag sa kaaway.
Katavasia: Sa tiyan sa halimaw sa dagat, / gipakalat ni Jonas ang iyang mga bukton sa porma sa krus, / nga klarong nagtagna sa makaluwas nga Pag-antos; / ug pagkahuman nga migawas gikan didto pagkahuman sa tulo ka adlaw, / nagtagna siya sa supernatural nga Pagkabanhaw / ni Kristo nga Dios, nga gilansang sa unod / ug, pinaagi sa Iyang pagkabanhaw sa ikatulo ka adlaw, gipahayag ang kalibutan.
Gipataas sa Krus sumala sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / Ihatag ang Iyang kaluoy sa bag-ong katawhan nga nagdala sa Iyang ngalan, / O Kristo Dios; / lipaya ang Iyang matinud-anong katawhan pinaagi sa Iyang gahum, / ug hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat sa Iyang tabang, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Ikos: Gitaas ka sa ikatulong langit sa paraiso / ug nadungog ang dili masukod ug banal nga mga pulong, / nga dili masukod sa mga pinulongan sa tawo, – / unsa man ang iyang gisulat ngadto sa mga taga-Galacia, / sama sa inyong nabasa ug nahibal-an, mga mahigugma sa Kasulatan? / 'Dili ko magpasigarbo,' ingon niya, 'gawas sa Krus sa Ginoo, / diin, pag-antos Niya, gipatay Niya ang mga kahuyang.' / Busa kita tanan magpabilin nga hugot niini, / ang Krus sa Ginoo, ingon atong garbo; / kay alang kanato kini nga Kahoy sa Kaluwasan mao ang / armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaugan.
Irmos: Ang Anghel gihimo nga mabasa sa hamog ang hurno / alang sa mga matinud-anong batan-on, / ug ang sugo sa Dios, nga nagpasunog sa mga Caldeo, / nagpahimo sa magpapasakit sa pagsinggit: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
Kita, mga matinud-anon, magluhod sa atubangan sa Kahoy sa Kaluwasan—ang Labing Balaan nga Krus, / nga ginaserbisyohan sa tanang panon sa mga anghel, / samtang atong makita kini nga nagahigda sa atubangan nato, / nga nagahatag kanato og pagkabalaan ug kinabuhi.
Ang Labing Balaan nga Krus / ni Kristo, ang Magahatag sa Kinabuhi, / napadayag nga mananaog, / nagpalayas sa tanang puwersa sa mga demonyo gikan sa kahitas-an, / ug nagpabagsak sa garbo sa mga barbaro, / ug nagpadayag sa atong Hari nga mananaog.
Samtang nagahulog ako sa atubangan Nimo sama sa atubangan sa buhing binuhat, nagasinggit ako: 'Akong Labing Balaan nga Krus! Hatagi ako og kahayag / sa akong kalag, ug akong hunahuna, ug akong pandungog, ug akong mga ngabil, / ug akong dila, ug akong gininhawa, ug akong mga mata, / nga magiya kanako sa mga dalan sa Gingharian ni Cristo!'
Nag-awit kami, ug nagdayeg, / ug nagsimba, ug naghimaya / sa Imong gahum, O Kristo, / kay Ikawoo gitagaan kami, ang Imong mga sulugoon, sa Balaang Krus, / – usa ka dili mahurot nga kalipay, / ug magbalantay sa among mga kalag ug mga lawas.**
Theotokion: Ang hurno wala gilamon ang tulo ka batan-on, / nga nagtagna sa ilang pagkahimugso gikan Kanimo: / kay ang Balaang Kalayo wala gilamon Ikaw, / nga nagpuyo sulod Kanimo, ug nagtudlo sa tanan sa pagkanta: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Laing kanon. Irmos: Ikaw nga sa sinugdanan nagtukod sa kalibutan / ug nagtukod sa mga langit pinaagi sa Imong pulong! / Bulahan Ka sa walay katapusan, O Ginoo, / Dios sa among mga amahan.
Pagkahuman ninyo sa pag-antos sa mga pag-antos nga angay sa mga martir, / wala kamo natul-og sa mga hulga sa mga tirano, / nga nagasinggit kang Kristo: / 'Bulahan ang Dios sa among mga amahan!'
Pagkahuman nimo nga matinud-anon nga nag-antos sa imong mga pag-antos, / napildi nimo ang mabangis nga mga limbong sa imong mga kaaway, / nga nagasinggit kang Kristo: / 'Bulahan ang Dios sa atong mga amahan!'
Theotokos: Siya nga nagpuyo sa sabakan sa Birhen / ug pinaagi kaniya gibag-o si Adan / bulahan – ang Dios sa atong mga amahan!
Katavasia: Ang buang nga sugo sa dautang tirano, / nga nagbahô sa mga hulga ug panamastamas nga makalilisang sa Dios, / nagpahilabut sa mga nasud; / apan ang tulo ka batan-on wala mahadlok / sa mabangis nga kasuko o sa nagdilaab nga kalayo; / apan, samtang naa sa kalayo, / diin mihuyop ang hangin nga nagdala og hamog, nag-awit sila: / 'O labing dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, Bulahan Ka!'
Irmos: Mangha, O langit, / ug pasagdi nga makurog ang mga patukod sa yuta; / kay tan-awa, Siya nga nagpuyo sa kahitas-an / gibilang sa mga patay / ug natulog sa usa ka masipit nga lubnganan; / panalangini Siya, O mga batan-on, / awita ang Iyang mga pagdayeg, O mga pari, / ug itas Siya, O katawhan, hangtod sa kahangturan.
Sa kaniadto nga nagtagna sa Imong Krus, / gibutang ni Jacob ang iyang mga kamot sa iyang mga apo sa lain nga han-ay, / ug gipanalanginan sila, / nga nagtudlo sa pagpadayag sa grasya sa tanang nasud. / Mga batan-on, panalangini Siya, / mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg, / katawhan, itas Siya sa kahangturan.
O Ikaw nga Dili Masulti ang Pag-abot, O Kristo, / ug ang Imong dili masukod nga mga panalangin! / Ikaw nahimong tawo, gipako sa krus ug namatay, / ug Ikaw nagluwas sa katawhan gikan sa sumpa, / human gihatagan ug pagkawalay-kadaut ang tulo ka beses nga gipanalanginan nga Kahoy. / Mao kini ang Krus, nga gihimaya hangtod sa kahangturan!
Ang Labing Balaan nga Krus—diyosnong kadaugan, / tinubdan sa kinabuhi, manlupig sa sayop— / pasidunggan nato kini karong adlawa. / Ang Labing-Labing Balaan nga Krus sa Ginoo— / manlupig sa mga demonyo ug manalagsa sa mga barbaro, / magahatag og kadaugan sa mga hari / ug ilang magbabantay.
Theotokos: Sa pagtan-aw kang Kristo nga gipako sa Krus, / gilubong sa Iyang dili malata nga kilid sa usa ka bangga, / nakadawat og mga hampak sa ulo gamit ang usa ka tubo, / ug natilawan ang apug, ang Birhen misinggit: / 'Asa na ang imong kaanyag, O matahum nga Pulong, / Ikaw nga labaw pa nga gipadayeg kaysa mga anak sa tawo?'
Laing kanon. Irmos: Ang Walay Sinugdan – ang Hari sa Himaya, / kinsa ginapanalanginan sa mga langitnong puersa / ug sa atubangan kinsa nagkurog ang han-ay sa mga anghel, / awita Siya, mga pari, / ug kamo, katawhan, itas Siya hangtod sa kahangturan.
Nahimong mga mananamba sa Kamatuoran / ug matinud-anong magbalantay sa Balaod, / kamo, labing angay dayegong mga martir, / awita ang Kristo hangtod sa kahangturan.
Ang bunga nga pito ka pilo, / nga tinuod nga miturok gikan sa balaan nga gamot, / ang pito ka Makabeo, mga martir sa Ginoo, / atong dunggon sila sa angay nga pagdayeg.
Mga madasigon alang sa Balaod, / mga martir nga usa ang hunahuna, / ang pito ka Maccabee uban sa ilang inahan, / pasidunggan nato sila sa angay nga paagi.
Trinitariano: Trinidad, Dili Mabahin nga Pagkahiusa! / Gidayeg ko Kamo, Usa sa Pagkadiyosnon, / ug ginaawit ko ang Kahalangdon sa Inyong bugtong Pagka-Ginoo / sa tulo ka Persona!
Theotokos: Niining katapusang mga adlaw, / ang Dios nga nahimong unod gikan sa Birhen alang kanato, / O mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!
Katavasia: Pagpanalangin, mga batan-on, / sa Dios Amahan, ang Magbubuhat, / nga kapariho sa ihap sa Trinidad; / awita ang Pulong nga nanaug / ug gibuhat nga hamog ang kalayo; / ug itas ang Labing Balaan nga Espiritu, / nga nagahatag kinabuhi sa tanan, hangtod sa kahangturan!
Irmos: Dili mahimo sa tawo nga makakita sa Dios, / Kinsa ang mga puersa sa mga anghel dili gani makasugakod sa pagtan-aw; / apan pinaagi Kanimo, O Labing Balaan, / ang nagkatawang Pulong nahimong makita sa mga mortal. / Naghimaya Kaniya, / kami, kauban sa langitnong mga puersa, / nagadayeg Kanimo.
Namatang kita pinaagi sa pagsuway, / nga nagpamatuod nga kita mga manalapas sa sugo sa Dios, / diin ang kamatayon miabot sa katawhan. / Apan ang pagkawalay kamatayon misibog gikan sa madaugong Krus ni Cristo, / nga atong gihalokan karong adlawa.
Tan-awa, ang Labing Balaan nga Kahoy napakita / ingon usa ka lig-on nga paglaum alang sa mga matinud-anon, / ug kaluwasan gikan sa sumpa. / Siya, ang kalipay sa katawhan, nagahigda sa atubangan nato, / nagpadayag sa prinsipal sa kangitngit. / Sinasimba Siya, O mga matinud-anon, uban sa kalipay.
Ang sinugdanan sa panalangin / ug ang kumpirmasyon sa mga Kristohanon, / ug usa ka pader, ug lig-on nga depensa, / ug kaluwasan gikan sa sumpa nagpakita kanato / – ang gihandom nga Kahoy, ang dili mapildi nga armas! / Hatagi kami og kahayag ug balaani kami, / nga nagasimba kanimo.
Theotokos: Templo ug ganghaan sa pagkabalaan, trono sa Dios, / panganod ug labing hayag nga sulo, / ug arka sa grasya, Ikaw nga Bug-os nga Balaan! / Tabuni ug panalipdi kadtong matinahuron nga nagsimba / sa balaan nga hulagway / sa Imong bugtong Anak!
Laing kanon. Irmos: Gidayeg ka namo, Inahan sa Dios, / ug gihimaya ka namo, Birhen nga Inahan sa Dios, / ingon nga Ikaw ang nanganak sa Manluluwas sa among mga kalag.
Napamatud-an gyud ninyo nga kamo mao ang / bahandi sa langitnong mga gasa, / ug dili ikuha nga bahandi, / O gidayeg nga mga martir!
Matinud-anon nga mga manalipod / sa atubangan sa Magbubuhat sa tanang butang! / Mangaliya kamo alang sa malinawon nga kinabuhi / alang sa among mga kalag.
Pinaagi sa langitnong kadasig / ug sa kainit sa espiritu, / panalipdi ang mga nagpasidungog sa imong handumanan / aron dili sila kan-on sa dautan.
Himno sa Trinidad: Sinasimba nato ang Amahan / uban sa Anak ug sa Espiritu Santo, / nga nagasinggit uban sa mga Anghel: / 'Gloria sa Dios sa kahitas-an!'
Theotokos: Malipay ka, balaan nga pultahan, / nga nabukas sa usa ka hingpit nga maalamon nga Dios, / – Siya nga gihulmanan sa labing balaan nga Espiritu sa Iyang landong!
Katavasia: Ikaw, O Inahan sa Dios, mao ang misteryosong paraiso, / nga nagpamunga kang Kristo nga walay kasakit, / Pinaagi Kaniya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gitindog, / ginasimba namo kini ug ginadayeg ka namo.
Mga mag-awit kita sa katingalahang mga Makabeo: / Eleazar, ang mga batan-on, ug si Solomon: / kay ilang gipakunhod ang garbo / sa bitin, ang prinsipe sa dautan, / ug tungod sa ilang pag-alagad sa Balaod / gikoronahan sila sa himaya.
Ug karon, ngadto sa Krus: Ang Krus – magbabantay sa tibuok uniberso, / Ang Krus – kaanyag sa Simbahan, / Ang Krus – gahum sa mga hari, / Ang Krus – kusog sa mga matinud-anon; / Ang Krus – himaya sa mga Anghel / ug kapildihan sa mga demonyo.
Ang balaan nga Krus nag-andam sa dalan paingon sa langit / alang sa tanan nga mosimba niini uban sa pagtuo, nga walay pagduha-duha. / Ug uban sa koro sa mga dili-mortal nga Gahum, / Siya nga gipako niini naghiusa / sa mga nag-awit mahitungod Niya uban sa gugma.
Sa pagsimba sa Balaang Krus uban sa pagtuo, Ato siyang awitan, ang Ginoo nga gipako niini, Sumala sa Iyang sugo, Naglimpyo sa atong mga ngabil ug sa atong mga kalag; Ug pasiga kita sa espirituhanong kahayag niini, Samtang ato Siyang gidayeg.
Gihimo niyang tam-is ang kapait sa karaang panahon, / gipagawas ni Moises ang Israel, / pinaagi sa paghulagway sa hulagway sa Krus; / ug kita, ang tanang matinud-anon, / pinaagi sa misteryoso ug banal nga paghulagway niini sa atong mga kasingkasing, / kanunay nga maluwas pinaagi sa gahum niini.
Ang mapailubon nga inahan, / nagtawag sa iyang mga anak ngadto sa mga buhat nga bayani, misinggit: / 'Sundan ninyo ang mga bakas sa uban ni Abraham, / aron makigbahin kamo sa halad ni Isaac!' / Sila, sa baylo, gipaabut ang iyang pagtulun-an, / gipadasig sa iyang tambag, / uban sa panag-awhag sa usag usa sa pagtan-aw sa ilang mga pag-antos. / Pinaagi sa ilang mga pag-ampo, O Dios, kalooy-i kami!
Tono 4: Ang pito ka pinili nga haligi, / gipanghimo gikan sa usa ka bato sa kinaadman, / gipadayag nga ang Balaod usa ka dili matuyok nga kuta. / Tungod kanila, Manluluwas, palihug / panalipdi ang among mga kalag sa kalinaw.
Tono 5: Mga magbabantay sa Balaod ug mga anak ni Solomon, / samtang nag-antos sa ilang pagkamartir, mitawag sila kang Antiochus: / 'Kami, O Antiochus, nagbarug nga lig-on alang sa Balaod sa among mga amahan, / ug ni kalayo, ni espada, / ni mga hayop, ni mga latigo / dili kami makabulag niini; / apan kami mamatay uban sa among tigulang nga inahan / ug sa among amahan nga magtutudlo, / aron kami mabuhi ug malipay uban kanila / hangtod sa kahangturan!'
Kahimayaan, Tono 4: Tan-awa nato, O mga matinud-anon, ang pakig-away batok sa mga Maccabeo / ug ang ilang kaisog: / kay ang tirano nga hari, nga nakapailawom sa tanang nasud, / napildi mismo sa usa ka tigulang / ug pito ka batan-on ug usa ka babaye. / Busa, pinaagi sa ilang mga pag-ampo, O Dios, / kaluy-i kami!
Ug karon, ngadto sa Krus, Tono 4: O Ginoo, imong gitabangan si David nga mahinay-on / sa pagdaug sa langyaw nga manlulupig; / ug tabangi ang among matinud-anong hari sa gubat, / ug pinaagi sa armas sa Krus, pabungkaga ang among mga kaaway; / ipakita kanamo, O Maloloy-on, ang Imong karaang kaluoy, / ug aron sa tinuod silang makahibalo nga Ikaw mao ang Dios, / ug nga kita, nga nagsalig Kanimo, magadaug, / pinaagi sa kanunay nga pag-ampo sa Imong labing putli nga Inahan / alang sa paghatag sa Imong dakong kaluoy kanamo.
Ug atong awiton sa hinay nga tingog ang dakong doxolohiya.
Ang pari, nga nagsul-ob sa bug-os niyang kasul-oban, miduol sa Balaang Lamisa uban sa insinsero, gisundan sa usa ka diakono nga nagbitbit ug kandila, ug giinsinsero ang Balaang Lamisa ug ang Balaang Krus. Unya gibutang niya kini, kauban ang patung, sa iyang ulo ug migawas sa santuwaryo pinaagi sa amihanang pultahan, gisundan sa duha ka pari ug usa ka diakono nga nagbitbit sa insinsero. Pag-abot niya sa Harianong Pultahan, motindog siya sa atubangan niini, nagpaabot sa pagtapos sa Trisagion. Unya iyang ipahayag: 'Kaalam!' Magbarog kita uban ang pagrespeto!' Ug ang koro mo-awit sa troparion: 'Ligtas, O Ginoo, ang Imong katawhan': tulo ka beses, samtang ang pari nagpadayon, nagbitbit sa Balaang Krus sa iyang ulo, paingon sa gidekorasyong analos sa atubangan sa Hariang Pultahan ug ibutang ang Balaang Krus niini. Unya siya moparuko tulo ka beses sa atubangan sa Balaang Krus, nag-awit sa hinay nga tingog: Nag-uyub-uyub kami sa atubangan sa Imong Krus, O Ginoo, / ug ginadayeg namo ang Imong balaan nga Pagkabanhaw. Ug ang duha ka koro nag-awit niini tulo ka beses, sa kusog nga tingog. Ug ang tanan mihagkò sa Balaang Krus, ug miyub-uyub pag-usab, samtang nag-awit sa mga stichera sa samang tono.
Umari, mga matinud-anon, / atong simbahon ang kahoy nga nagahatag kinabuhi, / diin si Kristo, ang Hari sa Himaya, / malipayong gipahaba ang Iyang mga bukton / ug gibangon kita ngadto sa atong unang kalipay, / kita nga gikawatan sa kaaway sa atong kalipay, / gihimong mga pinalayas gikan sa Dios. / Umari, mga matinud-anon, simbahon nato ang Kahoy, / pinaagi niini giisip kitang takus / nga mapukan ang ulo sa mga dili makita nga kaaway. / Umari, tanang tribo sa mga nasud, / pasidunggan nato ang Krus sa Ginoo pinaagi sa mga himno. / Malipayon ka, O Krus, hingpit nga pagluwas sa nahulog nga si Adan! / Ang atong labing matinud-anong mga hari nagapasigarbo kanimo, / kay pinaagi sa imong gahum / ilang gamhanan nga napailalom ang katawhang Ismaelita. / Karon, samtang gikahoy-koy ka namo uban ang pagrespeto, / kami nga mga Kristohanon naghimaya / sa Dios, nga gipako kanimo, nga nagasinggit: / 'O Ginoo, nga gipako niini, kaluy-i kami, / ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan!'
Boses 5: Tanan nga binuhat, sa pagkakita Kaniya nga hubad ug nagbitay sa Krus, / Ikaw, ang Magbubuhat ug Manlalang sa tanang butang, / napuno sa kahadlok ug naghilak: / ang adlaw nangitngit sa iyang kahayag, / ug ang yuta nangurog, / ug ang mga bato nabungkag, / ug ang hayag nga tabing sa templo nabahin, / ang mga patay mibangon gikan sa ilang mga lubnganan, / ug ang mga langitnong puersa napuno sa kahadlok, nagasinggit: / 'O katingalahan! Ang Hukom gihukman, / ug nag-antos sa Iyang kaugalingong kabubut-on / alang sa kaluwasan sa kalibutan ug sa pagbag-o niini!'*
Tono 8: Niining adlawa, ang Maghuhari sa binuhat ug Ginoo sa himaya / gipako sa Krus / ug gituslob sa kilid; / ang Kalipay sa Simbahan mitilaw og apug ug suka; / usa ka korona sa mga tunok gibutang / sa Iyang ulo nga nagtabon sa kalangitan sa mga panganod; / ilang gisul-oban Siya og bisti sa pang-insulto / ug gipukpok ang nawong sa Usa nga gihulma gikan sa yuta / sa kamot sa Usa nga naghulma sa tawo sa Iyang kaugalingong kamot; / ilang gilata ang Iyang likod / sa Usa nga nagsul-ob sa kalangitan sa mga panganod; / Nadawat Niya ang laway ug mga samad, / mga insulto ug mga hampak / ug gisagubang Niya ang tanan alang kanako, ang gikondena, / akong Manuluwas ug Dios, / aron Siya makaluwas sa kalibutan gikan sa sayop, ingon nga Maloloy-on.
Gloria, ug karon, ang samang tingog: Niining adlawa, Siya nga sa kinaiyahan dili mapalapitan / nahimong mapalapitan kanako / ug nag-antos sa pag-antos / Siya nga nagluwas kanako gikan sa mga kahuyang; / Siya nga nagahatag og kahayag sa mga buta / gipasipala sa mga ngabil nga walay balaod / ug nagtanyag sa Iyang likod sa mga samad alang sa mga bihag. / Sa pagtan-aw Niya sa Krus, / ang putli nga Birhen ug Inahan misinggit sa kasakit: / 'Lagmit na gayud kanako, Anak ko, ngano man nga imong gibuhat kini? / Ikaw nga namulak sa katahum nga milabaw sa tanang tawo, / nagpakita nga walay kinabuhi ug walay bili, / nga walay porma ni katahum. / Ka-ulaw nako, akong Kahayag, / dili nako ikatugot nga makita Ka nga daw natulog, / nabahin-bahin ako sa sulod, ug usa ka makalilisang nga espada misaksak sa akong kasingkasing. / Gidaugdaug nako ang Imong mga pag-antos, / gisaulog nako ang Imong kaluoy; / O mapailubon nga Ginoo, himaya kanimo!'
Unya ang ektenia: 'Kaluy-i kami, O Dios'; ug among ginahimo ang pag-ampo sa buntag: Diakono: 'Kaalam'. Unya ang pari mopahayag sa pagtapos, ug ginabasa ang Unang Oras. Sa niini, ginakanta ang troparion sa Krus, ang 'Gloria sa mga Balaan', ug ang 'Karon ug Kanunay' sa Theotokos. Human sa 'Amahan Namong', ginabasa ang kondakion sa Krus ug ang katapusang pagtapos.
Nag-awit kita sa mga himno nga ikonograpiko; ang 'Bulahan' gikan sa Canon sa Balaang Krus, Oda 3 sa tono 4, ug alang sa mga santo, Oda 6 sa tono 4.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon, / pagahatagi og kadaogan ang mga Ortodoksong Kristohanon batok sa mga barbaro / ug panalipdi ang Imong katawhan pinaagi sa Imong Krus.
Pinaagi sa mga pag-antos sa mga balaan, / nga ilang gisagubang alang Kanimo, / mapalumo Ka, O Ginoo, / ug tambala ang tanang among mga sakit; / nag-ampo kami Kanimo, O Mahigugma sa katawhan.
Pito ka haligi sa kinaadman sa Dios / ug pito ka hayag nga suga sa langitnong kahayag, / ang maalamon nga mga Macabeo, ang labing dagko sa mga martir sa atubangan sa mga martir! / Pag-ampo uban kanila sa Dios sa tibuok kalibutan / alang sa kaluwasan sa mga nagpasidungog kaninyo.
Gitindog sa Krus sa Imong kaugalingong kabubut-on, / hatagi og kaluoy ang bag-ong katawhan nga nagbitbit sa Imong ngalan, O Kristo Dios; / lipaya ang Imong matinud-anong katawhan pinaagi sa Imong gahum, / hatagi sila og kadaogan batok sa ilang mga kaaway, / – aron sila makadawat og tabang gikan Kanimo, / ang armas sa kalinaw, ang dili mapildi nga timaan sa kadaogan.
Ligtasi, O Ginoo, ang Imong katawhan / ug panalangini ang Imong panulondon.
Bersikulo: Kanimo, Ginoo, ako nagasinggit: O Dios ko, ayaw paghilom, ayaw ko pagpasipala. Salmo 27:9, 1a
Sa mga balaan nga naa sa Iyang yuta, katingalahang gipadayag sa Ginoo ang tanan Niyang tinguha taliwala kanila. Salmo 15:3
Mga igsoon, ang mensahe sa Krus kabuang alang sa mga nagalaglag, apan alang kanato nga ginaluwas, kini ang gahum sa Dios. Kay nasulat: 'Laglagon ko ang kinaadman sa mga maalamon, ug ang pagsabot sa mga maalamon akong ibaliwala.' Asa man ang maalamon? Asa na ang eskriba? Asa na ang magtatagana sa karong panahona? Dili ba gihimo sa Dios ang kinaadman ning kalibutan nga kabuang? Kay tungod kay, sa kinaadman sa Dios, ang kalibutan pinaagi sa kaugalingong kinaadman wala makaila sa Dios, ang Dios nahimutang nga malipay sa pagluwas sa mga motuo pinaagi sa kabuang sa mensahe. Kay ang mga Hudiyo nangayo og mga timailhan, ug ang mga Gresyo nangita og kinaadman, apan kami nagwali kang Kristo nga gipako sa krus: usa ka pakapaka sa mga Hudiyo ug kabuang sa mga Gresyo; apan alang sa mga gitawag, mga Hudiyo ug mga Gresyo, si Kristo mao ang gahum sa Dios ug ang kinaadman sa Dios.
1 Cor 1:18–24
Mga igsoon, pinaagi sa pagtuo ang tanang mga balaan nakadaog sa mga gingharian, nakapahamtang og hustisya, nakab-ot ang mga saad, napugngan ang mga baba sa mga leon, napalong ang gahum sa kalayo, nakalikay sa hait sa espada, napalig-on sa ilang kahuyang, nahimong gamhanan sa pakig-away, ug napalayas ang mga langyaw nga hukbo. Aduna'y mga babaye nga nadawat ang ilang mga patay nga gibanhaw. Ang uban gipaka-antos, nagdumili sa pagdawat og kagawasan, aron makab-ot nila ang mas maayong pagkabanhaw. Ang uban pa misagubang sa mga insulto ug pagpanakit, ingon man sa mga kadena ug pagkabilanggo; gipangbato sila, gipikas sa lagari, ug gipailalom sa lain-laing pag-antos; namatay sila, gipatay sa espada; naglibot-libot sila nga nagsul-ob og panit sa karnero ug panit sa kanding, nag-antos sa kakulang, kalisod, ug kasakit: kadtong ang kalibutan dili takus kanila naglibot-libot sa mga disyerto ug kabukiran, sa mga langob ug sa mga lungag sa yuta. Ug silang tanan, samtang nakadawat sa ilang pagpamatuod pinaagi sa pagtuo, wala makasulod sa panulondon sa gisaaran, kay ang Dios nag-andam pa ug mas maayo alang kanato, aron sila dili hingpiton gawas kanato. Busa, tungod kay napalibotan kita sa ingon kadaghang panganod sa mga saksi, itaktak nato ang tanang kabug-aton ug ang sala nga sayon ra kaayo makasamok kanato, ug mudagan kita nga may paglahutay sa lumba nga anaa sa atubangan nato, samtang atong gitutok ang atong panan-aw kang Jesus, ang tigpasiugda ug tigkompleto sa atong pagtuo.
Hebreohanon 11:33–12:2
Bersikulo: Hinumdumi ang imong katawhan, nga imong nakuha sukad pa sa sinugdan.
Bersikulo: Apan ang Dios, among Hari sukad pa sa wala pa ang mga kapanahonan, naghimo ug kaluwasan sa taliwala sa yuta. Salmo 73:2a, 12
Salmot: Ang mga matarong misinggit, ug ang Ginoo midungog kanila; Giluwasan Niya sila gikan sa tanang ilang mga kasakit.
Salmo 33:18
Niadtong panahona ang mga punong pari ug ang mga tigulang mitigom sa usa ka konseho batok kang Jesus aron patyon siya. Miadto sila kang Pilato, nagasinggit, 'Ipako siya sa krus, ipako siya sa krus!' Miingon si Pilato kanila, 'Kuhaa ninyo siya ug ipako sa krus, kay wala ko'y nakitang sala kaniya.' Mitubag ang mga Hudiyo kaniya, 'Aduna kami'y Balaod, ug sumala sa among Balaod kinahanglan Siya mamatay, tungod kay gihimong Anak sa Dios ang Iyang kaugalingon.' Sa pagkadungog ni Pilato niining mga pulong, labi pa gayud siyang nahadlok, ug mibalik sa praetorium ug miingon kang Jesus, 'Diin ka gikan?' Apan wala Siya motubag kaniya. Miingon kaniya si Pilato, 'Dili ka ba mosulti kanako? Wala ba ka kahibalo nga aduna koy gahum sa paglansang kanimo sa krus, ug aduna koy gahum sa pagpagawas kanimo?' Mitubag si Jesus, 'Walay gahum ikaw batok kanako kon wala kini gihatag kanimo gikan sa langit.' Busa, sa dihang nadungog ni Pilato kining mga pulong, gidala niya si Jesus ug gipahimutang sa lingkoranan sa paghukom sa usa ka dapit nga gitawag og 'The Stone Pavement', o sa Hebreo, Gabbatha. Biyernes na sa wala pa ang Paskwa, mga alas sais sa hapon. Ug miingon siya sa mga Hudiyo, 'Ani-a ang inyong Haring!' Apan mitingog sila, 'Kuhaa siya, kuhaa siya, ipako sa krus!' Miingon si Pilato kanila, 'Ipako ba nako sa krus ang inyong Haring?' Mitubag ang mga punoang pari, 'Wala kami'y hari gawas kang Cesar.' Unya gihatag niya siya kanila aron ipako sa krus. Busa gidala nila si Jesus. Gidala niya ang iyang kaugalingong krus, ug migawas siya paingon sa dapit nga gitawag nga The Skull, nga sa Hebreo gitawag og Golgotha, diin siya gipako sa krus, ug uban kaniya ang duha pa, usa sa matag kilid; ug si Jesus naa sa tunga. Nagsulat usab si Pilato og pahibalo ug gipapilit kini sa krus. Nagaingon kini: 'Si Jesus nga taga-Nazaret, Hari sa mga Hudiyo.' Daghan sa mga Hudiyo ang nakabasa niining sinulat, kay ang dapit diin gipako si Jesus duol sa siyudad, ug kini gisulat sa Hebreo, Griyego, ug Latin. Nagtindog tupad sa krus ni Jesus ang iyang inahan, ang igsoon sa iyang inahan, si Maria nga anak ni Clopas, ug si Maria Magdalena. Sa dihang nakita ni Jesus ang iyang inahan ug ang disipulo nga iyang gihigugma nga nagtindog duol, miingon siya sa iyang inahan, 'Babaye, ania ang imong anak.' Unya miingon siya sa disipulo, 'Aniya ang imong inahan.' Ug sukad niadto, gidala siya sa disipulo ngadto sa iyang kaugalingong panimalay. Pagkahuman niini, sa dihang nahibalo si Jesus nga nahuman na ang tanan, miyuko siya sa iyang ulo ug gipagawas ang iyang espiritu. Karon, tungod kay Adlaw sa Pag-andam man kini, ang mga Hudiyo, aron ang mga lawas dili magpabilin sa krus sa Adlaw sa Sabado—kay dakung Adlaw man kana nga Sabado—nangayo kang Pilato nga bungkagon ang ilang mga bitiis ug kuhaon sila. Busa miabot ang mga sundalo ug gibungkag nila ang mga bitiis sa unang tawo ug sa usa pa nga gipako uban kaniya. Apan sa dihang miabot sila kang Jesus, ug nakita nila nga patay na Siya , wala nila nabali ang Iyang mga bukong-bukong; apan usa sa mga sundalo misaksak sa Iyang kilid gamit ang bangga, ug diha-diha dayon migawas ang dugo ug tubig. Ang nakakita niini nagpamatuod, ug tinuod ang iyang pagpamatuod.
Mateo 27:1–2; Juan 19:6b–11a, 13–20, 25–28a, 30b–35a
Miingon ang Ginoo sa Iyang mga disipulo: 'Ang bisan kinsa nga moangkon kanako sa atubangan sa mga tawo, ako usab moangkon kaniya sa atubangan sa akong Amahan nga naa sa langit; apan ang bisan kinsa nga ikalimod ako sa atubangan sa mga tawo, ako usab ikalimod siya sa atubangan sa akong Amahan nga naa sa langit. Ayaw ninyo paghunahuna nga mianhi ako aron magdala og kalinaw sa yuta; Wala ko moanhi aron magdala og kalinaw, kondili espada. Kay miabot ako aron ipahimutang ang anak nga lalaki batok sa iyang amahan, ang anak nga babaye batok sa iyang inahan, ug ang manugang nga babaye batok sa iyang biyenan. Ang mga kaaway sa tawo mao ang mga tawo sa iyang kaugalingong panimalay.' Ug nahitabo nga sa dihang nahuman ni Jesus ang pagtudlo sa Iyang napulo ug duha ka mga disipulo, mibiya Siya gikan didto aron magtudlo ug magwali sa ilang mga lungsod.
Mat 10:32–36; 11:1
Ang kahayag sa Imong nawong misidlak kanamo, Oh Ginoo.
Maglipay kamo nga mga matarong sa Ginoo; ang pagdayeg angay sa mga matul-id. Aleluya. (3) Salmo 4:7b; 32:1
Ang Ginoo mao ang akong kahayag ug akong Manluluwas: kinsa pa man akong ikahadlok?
Bersikulo: Ang Ginoo mao ang magbabantay sa akong kinabuhi: kinsa pa man akong kahadlukan?
Salmo 26:1a, 1b
Mga igsoon, ang nagasantos ug ang mga ginasantos, gikan silang tanan sa Usa; busa dili Siya mahuya sa pagtawag kanila nga mga igsoon, nga nag-ingon: 'Ipahibalo ko ang Imong ngalan sa akong mga igsoon; sa taliwala sa katilingban, awitan ko ang Imong pagdayeg.' Ug usab: 'Ibutang ko ang akong pagsalig kaniya.' Ug usab: 'Ani-a ako, ug ang mga anak nga gihatag sa Dios kanako.' Ug tungod kay ang mga anak mga kabahin sa unod ug dugo, Siya usab miapil sa ilang kinaiyahan, aron pinaagi sa kamatayon iyang kuhaon ang gahum sa usa nga naggunit sa gahum sa kamatayon—mao ang yawa—ug luwason ang mga tawo nga tungod sa kahadlok sa kamatayon nahimong ulipon sa tibuok nilang kinabuhi. Kay dili gayud Niya gikuha ang kinaiyahan sa mga anghel, kondili ang binhi ni Abraham. Busa, kinahanglan nga siya mahimong susama sa iyang mga igsoon sa tanang aspeto, aron siya mahimong usa ka maloloy-on ug matinud-anong Labawng Pari sa pag-alagad sa Dios, aron maghimo og halad-pagtubos sa mga sala sa katawhan. Kay tungod kay siya mismo nakasinati og pag-antos sa dihang gitintal siya, kaya niya nga motabang sa mga gitintal.
Hebreohanon 2:11–18
Bersikulo: Ang akong kasingkasing nagbubo og maayong pulong.
Bersikulo: Ipahibalo ko sa Hari ang akong mga buhat. Salmo 44:2a
Niadtong panahona, miadto si Jesus sa Jerusalem. Aduna sa Jerusalem, tupad sa Pultahan sa mga Karnero, usa ka paliguan nga gitawag og Bethesda sa Hebreo, nga adunay lima ka tabon nga portiko. Didto naghigda ang daghang mga masakiton: ang mga bulag, ang mga pilay, ug ang mga paralitiko, nga nagpaabot sa pag-uyog sa tubig. Kay usahay-usahay, usa ka anghel sa Ginoo ang moanha sa dulaan ug mag-uyog sa tubig; ug ang unang tawo nga mosulod sa dulaan pagkahuman nga nauyog ang tubig, mamaayo bisan unsa pa ang iyang sakit.
Juan 5:1–4
6 Agosto
Kinsa misulti kang Moises kaniadto / sa Bukid Sinai pinaagi sa mga hulagway, / nga nag-ingon: 'Ako ang Dios nga naglungtad sa walay katapusan', / Siya mismo napasidlak niining adlawa sa Bukid Tabor, / nagpadayag sa atong orihinal nga hulagway, nga nagdan-ag sa mga sinag sa kahayag. / Busa, O Kristo, gidayeg ko ang Imong gahum. (2)
Gidala Nimo sa kilid ang Imong mga disipulo, O Kristo: si Pedro, si Santiago ug si Juan, / sumala sa Imong kaugalingong kabubut-on gidala Nimo sila sa bukid, / nagpadayag og katingalahang milagro / ug, gikan sa layo, nagpamatuod sa dili masabar, walay katapusang himaya / sa Imong banal nga pag-abot.
Sa usa ka higayon, napuno sa kahadlok sa Imong, O Kristo, dili masabtan nga pag-abot, / ang mga Apostoles, / nangahulog nga nagluhod sa yuta, / nangahibulong sa Imong gahum nga gikan sa Diyos, / sa dihang Ikaw, O Maayo, misidlak nga mas hayag pa sa adlaw / sa Imong dili masukod nga gahum.
Ang kangitngit sa Balaod napulihan / sa hayag nga panganod sa Pagbag-o sa Imahen: / sa sulod niini, si Moises ug si Elias, / nga gihatagan sa labing masidlak nga himaya, mitawag kang Dios: / 'Ikaw ang among Dios, Hari sa mga kapanahonan!'
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw
Niining adlawa, si Kristo sa Bukid Tabor, / pagkahuman giusab ang ngitngit nga kinaiya ni Adan / ug gipahimaya kini, gihimong banal.
Bersikulo: Imoha ang mga langit, / ug Imoha ang yuta. Salmo 88:12a
Gipahimakas sa kahayag sa Imong mga birtud, nagasinggit kami, / sa pagtan-aw sa balaan nga bukid / sa diyosnong Pagbag-o sa Ginoo.
Bersikulo: Tabor ug Hermon / malipay sa Imong ngalan. Salmo 88:13b
Ang adlaw, nga nagpasiga sa kalibutan, milubog pag-usab; / apan si Kristo, nga misidlak sa himaya sa bukid, / nagpasiga sa kalibutan.
Sa Bukid Tabor, nakita ni Moises ug Elias / ang Dios, nga nahimong tawo gikan sa Birhen nga Dalaga / alang sa kaluwasan sa mga mortal.
Ikaw napadayag sa bukid, O Kristo among Dios, / nagpadayag sa Imong himaya sa Imong mga disipulo, / kutob sa ilang makaya nga masabtan. / Nganong ang Imong walay katapusang kahayag mosidlak usab kanamo nga mga makasasala, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios; / O Managhatag sa kahayag, himaya kanimo!
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
Sa atubangan sa Imong Krus, O Ginoo, / ang bukid gihimo nga susama sa langit / ug usa ka panganod mipakat sama sa usa ka tolda. / Sa dihang Ikaw napadayag / ug nakadawat og pagpamatuod gikan sa Amahan, / si Pedro didto uban nila Santiago ug Juan, / kay sila unta mag-uban Kanimo / bisan pa sa takna sa Imong paghatud ngadto sa kamatayon, / aron, sa pagkakita nila sa Imong katingalahang mga buhat, / dili sila mahadlok sa Imong mga pag-antos, / nga Imong gitugotan nga among pasidunggan dinhi sa kalibutan / pinaagi sa Imong dakong kaluoy. (2)
Sa atubangan sa Imong Krus, O Ginoo, / pagkahuman Nimo pagdala sa Imong mga disipulo sa usa ka hataas nga bukid, / gipadayag Nimo ang Imong himaya sa ilang atubangan, / gipahayag sila sa mga sinag sa Imong gahum, / nga nagtinguha sa pagpakita, pinaagi sa Imong gugma ug gahum alang sa katawhan, / sa kahayag sa Pagkabanhaw; / ug ipagani Nimo kanamo, O Dios, dinhi sa kalibutan, / ingon nga Maloloy-on ug Mahigugma sa Katawhan. (2)
Ang bukid, kaniadto natabonan sa kangitngit ug aso, / karon gihatagan og dungog ug balaan, / diin mitindog ang Imong mga tiil, O Ginoo; / kay ang misteryo nga natago sukad pa sa karaang mga panahon / sa katapusan gipadayag / sa Imong makahingangha nga Pagbag-o sa Porma / kang Pedro, Juan, ug Santiago. / Dili nila makaya ang kahayag sa Imong nawong / o ang himaya sa Imong mga bisti, / gipanaog nila ang ilang mga nawong sa yuta, / ug, napuno sa katingala, nangahibulongan, / sa pagkakita nila kang Moises ug Elias nga nakig-istorya Kanimo / mahitungod sa mga butang nga mahitabo Kanimo. / Ug usa ka tingog gikan sa Amahan mitestigo, nga nagaingon: / 'Mao kini ang akong pinalanggang Anak, / nga ako nalipay kaayo; paminawa Siya, / kay magahatag Siya og dakong kaluoy sa kalibutan!' (2)
Gitranspigurar sa hataas nga bukid / sa atubangan sa Imong mga pangunang disipulo, / Nangdan-ag Ka sa himaya, Manluluwas, / nga nagpakita nga kadtong mangdan-ag sa kahitas-an sa hiyas / mahimong takus sa langitnong himaya. / Si Moises ug Elias, nga nakig-istorya kang Cristo, / nagpadayag nga Siya nagahari sa mga buhi ug sa mga patay, / ug mao ang Dios nga misulti kaniadto pinaagi sa Balaod ug sa mga propeta, / nga ang tingog sa Amahan usab nagpamatuod / gikan sa hayag nga panganod, nga nagaingon: / 'Paminawa Siya nga, pinaagi sa Krus, midaug sa impyerno / ug nagahatag sa mga patay og kinabuhi nga walay katapusan!' (2)
Sa pagtan-aw Nimo sa Iyang Pagkabanhaw, Kristo among Dios, gidala Nimo kaniadto ang tulo sa Iyang mga disipulo—si Pedro, Santiago ug Juan—sa Iyang pagsaka sa Bukid Tabor. Ug sa Iyang Pagbag-o-porma, O Manluluwas, ang Bukid Tabor nababad sa kahayag. / Ang Imong mga disipulo, O Pulong, / nangahulog nga nag-uyog, natandog sa yuta, / dili nila ikakaya nga tan-awon ang hulagway nga labaw pa sa abot sa mata sa tawo. / Ang mga anghel nag-alagad Kanimo uban sa kahadlok ug pag-uyog, / ang langit nangurog, ang yuta natandog, / sa pagkakita sa Himaya sa Ginoo dinhi sa yuta.
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista.
Miingon ang Ginoo kang Moises: 'Apaingon ka kanako sa bukid ug pagtindog didto; ug ihatag ko kanimo ang mga lapida nga bato, ug ang Balaod, ug ang mga sugo nga akong gisulat isip balaod para kanila.' Ug si Moises ug si Josue, ang iyang katabang, mibangon ug misaka sa bukid sa Dios; ug miingon sila sa mga tigulang: 'Pabilin kamo dinhi sa kalinaw hangtud nga mobalik kami kaninyo; ug ania, kuyog ninyo sila ni Aaron ug Hur; kon adunay bisan unsang panaglalis, paduha sila kanila.' Ug misaka si Moises sa bukid, ug gitabonan sa panganod ang bukid, ug ang himaya sa Dios mibaba sa Bukid Sinai. Gitabonan kini sa panganod sulod sa unom ka adlaw, ug sa ikapitong adlaw gitawag sa Ginoo si Moises gikan sa sulod sa panganod. Ang hitsura sa himaya sa Ginoo sama sa kalayo nga naglaglag sa tumoy sa bukid sa panan-aw sa mga Israelinhon. Misulod si Moises sa tunga sa panganod ug misaka sa bukid; ug nagpabilin siya didto sa bukid sulod sa kap-atan ka adlaw ug kap-atan ka gabii.
Exodo 24:12–18
Niadtong mga adlaw, ang Ginoo nakigsulti kang Moises atubangan sa atubangan, sama sa usa ka tawo nga nakigsulti sa iyang amigo; ug siya mogawas paingon sa kampo, samtang ang iyang sulugoon, si Josue nga anak ni Nun, usa ka batan-ong lalaki, wala mobiya sa tolda. Ug miingon si Moises sa Ginoo, 'Tan-awa, miingon Ka kanako, "Ipahawa kining katawhan"; apan wala Ka magpahibalo kanako kinsa ang imong ipadala uban kanako; apan miingon Ka kanako, "Kaila ko kanimo labaw pa sa bisan kinsa, ug nakakaplag ka og pabor sa akong panan-aw." Karon, kon nakakaplag ko og pabor sa imong panan-aw, ipakita ka kanako, aron makita tika atubangan-atubangan, ug aron makakaplag ko og pabor sa imong panan-aw; ug aron masayran ko nga kining [dakong] katawhan mao gayud ang imong katawhan.'
Ug miingon ang Ginoo kaniya, 'Ako mismo ang mouna kanimo ug magahatag kanimo og pahulay.' Apan mitubag siya, 'Kung dili Ka mismo ang mouban kanamo, ayaw ko pagkuha gikan dinhi. Ug giunsa man pagkahibalo sa sigurado nga kita—ako ug ang Imong katawhan—nakadawat og pabor sa Imong panan-aw, gawas kon Ka mouban kanamo? Unya ako ug ang imong katawhan pagahimong himayaon labaw sa tanang katawhan sa nawong sa yuta.' Miingon ang Ginoo kang Moises, 'Tumanon ko kanimo kining pulonga nga imong gisulti, kay nakakaplag ka og pabor sa akong panan-aw, ug nailhan tika labaw sa bisan kinsa.' Ug miingon si Moises, 'Ipakita kanako ang imong himaya.' Ug Miingon Siya, 'Moagi Ako sa atubangan nimo sa akong himaya ug ipahibalo ang ngalan nga "Ginoo" sa atubangan nimo; ug magpakita Ako og kaluoy sa kinsa Ako magpakita og kaluoy, ug magpakita Ako og kalooy sa kinsa Ako magpakita og kalooy.' Ug Miingon Siya, 'Dili nimo makita ang akong nawong, kay walay bisan kinsa nga makakita sa akong nawong ug mabuhi.' Ug miingon ang Ginoo: 'Ania ang usa ka dapit duol Kanako; baroga dinhi sa bato. Sa diha nga moagi ang akong himaya, ibutang tika sa usa ka lungag sa bato ug tabonan tika sa akong kamot hangtud makalabay ako; unya kuhaon ko ang akong kamot, ug makita nimo ang akong likod, apan ang akong nawong dili nimo makita.'
Busa si Moises mibangon sa pagsubang sa adlaw ug misaka sa Bukid Sinai sayo sa buntag, sumala sa gisugo kaniya sa Ginoo. Ug ang Ginoo nanaug sa usa ka panganod ug mitindog didto uban kaniya (Moises), ug gitawag niya ang ngalan sa Ginoo. Ug ang Ginoo mitabok sa atubangan niya ug nagpahayag: 'Ang Ginoo, usa ka Dios nga maloloy-on ug malumo, hinay sa kasuko, daghan sa matinud-anong gugma, ug matinud-anon!' Ug si Moises dali nga mihapa sa yuta ug misimba sa Ginoo.
Exodo 33:11–23; 34:4–6, 8
Niadtong mga adlaw, miadto si Elias sa Beersheba, nga naa sa yuta sa Juda, ug iyang gibyaan ang iyang sulugoon didto. Siya mismo misulod sa kamingawan sa usa ka adlaw nga biyahe, ug miabot ug mipungko sa ilawom sa usa ka kahoy nga juniper. Nihigda siya ug natulog didto sa ilawom sa kahoy. Ug ania, adunay usa ka tawo nga mihikap kaniya ug miingon kaniya, 'Bangon, kaon ug inom!' Mitutok si Elias, ug didto sa iyang ulo, aduna'y usa ka tinapay nga espelta ug usa ka sudlanan nga tubig. Mitindog siya, mikaon ug miminom; unya mihigda pag-usab ug natulog.
Unya mibalik pag-usab ang Anghel sa Ginoo sa ikaduhang higayon, gitandog siya, ug miingon, 'Bangon ka, kaon ug inom ka, kay taas pa kaayo ang imong pagbiyahe.' Busa mibangon siya, mikaon ug miinom; ug pinaagi sa pagkaon nga kana, nakabaskog siya aron makalakaw og upat ka pulo ka adlaw ug upat ka pulo ka gabii paingon sa Bukid Horeb. Didto misulod siya sa usa ka langob ug nagpuyo didto. Ug tan-awa, ang pulong sa Ginoo miabot kaniya, ug ang Ginoo miingon kaniya, 'Gawas ka ug pagtindog sa bukid sa atubangan sa Ginoo; ug tan-awa, ang Ginoo molabay; ug usa ka dakong kusgan nga hangin, nga mibungkag sa mga bukid ug nagbungkag sa mga bato sa atubangan sa Ginoo, apan ang Ginoo wala sa hangin; ug pagkahuman sa hangin usa ka linog, apan ang Ginoo wala sa linog; (ug pagkahuman sa linog, kalayo; apan ang Ginoo wala sa kalayo); ug pagkahuman sa kalayo, ang tingog sa hinay nga hangin, ug didto anaa ang Ginoo.'
Ug nahitabo nga sa pagkadungog ni Elias niini, gitabonan niya ang iyang nawong sa iyang kapa, ug migawas ug mitindog sa atubangan sa langob. Ug miingon ang Ginoo kaniya, 'Lakaw, ug balika sa dalan nga imong gisagdan; ug sa pag-abot nimo sa dalan paingon sa kamingawan sa Damasco, pahiran nimo og lana si Eliseo, anak ni Saphat, nga mahimong propeta sa imong dapit.'
3 Mga Hari 19:3–9, 11–13, 15–16
Gipahimakas Nimo ang tibuok uniberso sa Imong kahayag, / Ikaw, O Maayo, mibag-o sa Imong dagway sa hataas nga bukid, / gipadayag Nimo ang Imong gahum sa Imong mga disipulo, / kay Ikaw nagaluwas sa kalibutan gikan sa sala. / Busa nagatuaw kami kanimo: / 'O Maloloy-on nga Ginoo, luwasa ang among mga kalag!'
Kristo nga Dios, nga napasidlak sa himaya sa Bukid Tabor, / ug nagpadayag sa Imong mga disipulo sa himaya sa Imong Pagka-Diosnon, / pasidlaka usab kami sa kahayag sa Imong kahibalo / ug giya kami sa dalan sa Imong mga sugo, / ingon sa Maayo ug Mahigugma sa Katawhan!
Si Kristo, ang Kahayag nga naglungtad sa wala pa ang adlaw, / samtang nagpuyo sa unod dinhi sa yuta / ug nahuman na, sa wala pa ang Krus, ang tanan nga may kalabotan sa Imong makapahinganghang plano, / ingon nga angay sa Dios, / karong adlawa sa Bukid Tabor / misteryosong gipadayag ang hulagway sa Trinidad, / pinaagi sa tulo ka labing hingpit sa Imong mga disipulo, / Si Pedro, Santiago ug Juan, nga gidala Niya didto uban Niya ra. / Ug, sa pagpanago sa bahin sa unod nga Iyang gisul-ob, / Siya mibag-o sa Iyang dagway sa atubangan nila, / nagpadayag sa pagkahingpit sa Iyang orihinal nga kaanyag, / bisan dili pa sa hingpit nga kahimayaan niini, / sa samang higayon nagpasalig kanila, apan nagpugong usab, / aron dili sila mawadan sa panan-aw ug kinabuhi, / ug sa sukod lamang nga ilang masabtan / ug makaya sa ilang pisikal nga mga mata. / Ug gidala Niya ang labing bantugan sa mga propeta, si Moises ug si Elias, / ingon mga saksi sa Iyang Pagkadiyosnon, / ug nga Siya mao ang tinuod nga Kahayag sa kina-iya sa Amahan, / nga nagahari sa mga buhi ug sa mga patay. / Busa usa ka panganod, sama sa tolda, mitabon kanila, / ug ang tingog sa Amahan mitunog gikan sa ibabaw / gikan sa panganod, nagpamatuod ug nagpahayag sa makahulog nga tingog: / 'Mao kini ang akong Anak nga akong gihimo, dili sumala sa mga balaod sa kalibutan, / gikan sa sabakan sa wala pa mosidlak ang bitoon sa kabuntagon, / akong pinalanggang Anak, / nga akong gipadala aron luwason / kadtong nabunyagan sa ngalan sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, / ug nga nag-angkon uban sa pagtuo / nga ang nag-inusarang awtoridad sa Pagkadiyos dili mabahin; / paminawa Siya!' / Ug Ikaw mismo, Kristo Dios, Mahigugma sa Katawhan, / pasiga kami sa Kahayag sa Imong dili masuod nga himaya / ug himoa kami nga takus nga mga manununod / sa Imong walay katapusang Gingharian, O Pinakabendisyonado!
Gloria, Tono 5: Umari, mosaka kita sa bukid sa Ginoo / ug sa balay sa atong Dios / ug tan-awa ang himaya sa Iyang Pagbag-o-porma, / ang himaya sama sa Bugtong Anak sa Amahan; / dawata nato ang Kahayag uban sa kahayag / ug, gipataas sa espiritu, / mag-awit kita sa Pagkahiusa sa Tulo ka Persona hangtod sa kahangturan.
Ug karon, sa samang tono: Gikan kanimo, O Kristo, / isip Awtor ug Tumanon sa Balaod ug sa mga Propeta, / si Moises, ang nakakita sa Dios, ug si Elias, / nga misaka sa langit nga walay samad sa usa ka nagdilaab nga karwahe, / nagpamatuod, sa dihang nakakita Simo sa panganod sa Imong Pagbag-o sa Hulagway. / Hatagi usab kami, Ginoo, og bahin sa Iyang kahayag uban kanila, / aron kami makadayeg kanimo hangtod sa kahangturan.
Siya nga sa karaang panahon misulti / kang Moises sa Bukid Sinai pinaagi sa mga panan-awon, / nga miingon, 'Ako ang Kanunay nga Anaa', / niining adlawa, sa dihang napasidlak Siya sa atubangan sa Iyang mga disipulo sa Bukid Tabor, / gipadayag Niya ang orihinal nga katahum sa hulagway sa Dios / sa tawo nga kinaiyahan nga Iyang gisul-ob / ug, sa pagtudlo kang Moises ug Elias ingon mga saksi sa ingon nga grasya, / gihimo Niya silang mga kaambit sa kalipay, / nga nagtagna sa pagtuman sa Imong ministeryo pinaagi sa Krus / ug sa makaluwas nga Pagkabanhaw.
Bersikulo: Imoha ang mga langit, / ug Imoha usab ang yuta. Salmo 88:12a
Sa pagtan-aw sa Espiritu sa umaabot / sa Imong Bugtong Anak / sa unod ngadto sa katawhan, / si David, Amahan sa Dios-Tawo, nagtawag sa tanang binuhat gikan sa kahiladman aron maglipay / ug mosinggit nga propetiko: / 'Ang Bukid Tabor ug ang Bukid Hermon maglipay sa Imong ngalan.' / Kay, sa pag-asdang Nimo niining bukid uban sa Imong mga disipulo, / Ikaw, O Manluluwas, gibag-o ang ngitngit nga kinaiyahan ni Adan, / ug gibuhat Nimo kini nga masidlak pag-usab, / ug gibag-o kini ngadto sa himaya ug kahayag sa Imong Pagkadiyosnon. / Busa nagtawag kami kanimo: / 'Manlalang sa tanang butang, O Ginoo, himaya kanimo!'
Bersikulo: Ang Bukid Tabor ug ang Bukid Hermon / malipay sa Iyang ngalan. Salmo 88:13b
Ang dili mapugngan nga pagbubo sa Imong kahayag / ug ang Imong dili masudlan nga Pagkadiyosnon, Si Kristo nga walay sinugdanan, / sa dihang ilang nakita ang Pagbag-o sa bukid, / ang napiling mga Apostoles nabag-o sa langitnong kalipay / ug, gisidlak sa hayag nga panganod, / nadungog nila ang tingog sa Amahan, / nga nagpamatuod sa misteryo sa Imong Inkarnasyon, / nga Ikaw usa ra bisan sa Inkarnasyon, / ang Bugtong Anak ug Manluluwas sa kalibutan.
Gloria, ug karon, Tono 6: Kang Pedro, ug Juan, ug Santiago, / inyong napili nga mga disipulo, O Ginoo, / karong adlawa gipadayag Nimo sa Bukid Tabor / ang himaya sa imong pagka-diyosnon: / kay ilang nakita ang imong mga bisti nga nagdan-ag sama sa kahayag, / ug ang imong nawong mas hayag pa kaysa adlaw; / ug, dili nila makaya ang pagtan-aw sa Imong dili masukod nga kahayag, / nahugno sila sa yuta, hingpit nga dili makatan-aw. / Ug nakadungog sila ug tingog , nga nagpamatuod gikan sa kahitas-an: / 'Mao kini ang akong minahal nga Anak, / nga miabut sa kalibutan aron luwason ang katawhan!'
Ikaw napadayag sa bukid, Kristo among Dios, / gipadayag ang Imong himaya sa Imong mga disipulo, / kutob sa ilang makaya nga masabtan. / Pasiga usab sa among mga sala ang Imong walay katapusang kahayag, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios; / O Maghahatag sa kahayag, himaya kanimo! (3)
Ikaw napadayag sa bukid, O Kristo among Dios, / nagpadayag sa Imong himaya sa Imong mga disipulo, / kutob sa ilang makasabot. / Pasiga usab sa among mga sala ang Imong walay katapusang kahayag, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios; / O Maghahatag sa Kahayag, himaya kanimo! (3)
Gipadayag Nimo sa mga tawo ang pagbag-o / sa hulagway sa Imong himaya / sa Iyang ikaduhang pag-abot nga makalilisang, / sa Bukid sa Tabor Ikaw napadayag sa himaya, O Manluluwas. / Si Elias ug si Moises nakig-istorya didto uban Kanimo; / Gitawag Nimo ang tulo sa Imong mga disipulo didto uban Kanimo, / ug sila, sa pagkakita sa Imong himaya, O Ginoo, / nabighani sa Imong kahayag. / Ikaw nga nagpasiga kanila kaniadto sa Imong Kahayag, / pasiga usab ang among mga kalag!
Gloria, ug karon: balik-balikon nato ang sama.
Sa Bukid Tabor Ikaw napadayag, O Hesus, / ug usa ka hayag nga panganod, nga mipahimutang sama sa tolda, / gitabonan ang mga Apostoles sa Imong himaya— / busa ilang gitutok sa yuta ang ilang mga mata, / dili nila ikaya ang kahayag / sa dili masuod nga himaya sa Imong nawong, / O Walay Sinugdan nga Manluluwas, Kristo among Dios. Ikaw nga nagpasiga kanila kaniadto sa Imong Kahayag, pasiga usab ang among mga kalag!
Gloria, ug karon: among balik-balikon ang sama.
Gidayeg ka namo, Kristo, Maghahatag sa kinabuhi, ug gihatagan namo og dungog ang himayaong pagbag-o sa Imong labing putli nga unod.
1 Koro: Dako ang Ginoo, ug labing takus sa pagdayeg, sa siyudad sa atong Dios, sa Iyang balaan nga bukid. 2 Ang Ginoo modawat sa malumo, apan nagapataas sa mapainubsanon. 1 Kinsa ang mosaka sa bukid sa Ginoo, ug kinsa ang motindog sa Iyang balaan nga dapit? 2 O Ginoo, kinsa ang makapuyo sa imong puloy-anan? 1 O kinsa ang makapuyo sa imong balaan nga bukid? 2 Padala ang imong kahayag ug ang imong kamatuoran. 1 Nagdan-ag ka nga katingalahan gikan sa mga bukid sa kahangturan. 2 Imong gitukod ang uniberso ug ang tanan nga nagpuno niini. 1 Ang Bukid Tabor ug ang Bukid Hermon malipay sa imong ngalan. 2 O Ginoo, sila maglakaw sa kahayag sa imong nawong. 1 Ug malipay sila sa imong ngalan sa tibuok adlaw. 2 Ug hinaut nga ang kahayag sa Ginoo nga atong Dios magpabilin kanato karon ug hangtod sa kahangturan.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 47:2; 146:6; 23:3; 14:1; 42:3a; 75:5; 88:12b; 88:13b; 88:16b–17; 89:17a; 88:30a
Kinsa misaka sa bukid uban sa Imong mga disipulo / ug misidlak sa himaya sa Amahan! / Si Elias ug si Moises nagtindog sa Imong atubangan, / kay ang Balaod ug ang mga Propeta nag-alagad Kanimo, sama sa ilang pag-alagad sa Dios; / ug, sa pagpahayag sa Imong kinaiyanhong pagka- Anak, / gitawag Ka sa Amahan nga Iyang Anak. / Gidayeg namo Siya uban Kanimo ug sa Espiritu!
Sama sa kilat, natago ilawom sa Imong unod nga tawo, O Kristo, / ug ang Imong pagkahimaya nga diosnon / Iyang gipadayag, O Maninabangon, sa balaan nga bukid, / nga misidlak sa atubangan sa mga disipulo nga uban Nimo; / ug sila, sa pagkahibalo nga dili nila makaya ang Imong himaya, misinggit: / 'Balaan Ka, kay bisan dili masudlan, / Nahimong makita Ka sa kalibutan sa unod, / O Ikaw nga Usa ug Bugtong Mahigugma sa Katawhan!'*
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Ikaw nga nagdumot sa Siyon, mapahiya ka sa atubangan sa Ginoo: / kay ikaw malaglag, / sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang tanang kalag gipabuhi sa Espiritu Santo / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ang Bukid Tabor ug ang Bukid Hermon / malipay sa Imong ngalan. Bersikulo: Ang langit Imo, ug ang yuta Imo.
Salmo 88:13b, 12a
Ikaduhang Prokeimenon: Tanan nga nagaginhawa / pagdayeg sa Ginoo. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kalangitan sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong panahona, gidala ni Jesus si Pedro, si Juan, ug si Santiago uban kaniya ug misaka sa bukid aron mag-ampo. Samtang nag-ampo siya, nabag-o ang dagway sa iyang nawong, ug ang iyang mga bisti nahimong hayag kaayong puti. Tan-awa, duha ka lalaki ang nakig-istorya kaniya—si Moises ug si Elias. Nagpakita sila sa himaya, ug naghisgot sila sa iyang pagbiya nga iyang tumanon sa Herusalem. Apan si Pedro ug ang uban niya gikapoy kaayo sa katulogon; apan sa pagmata nila, ilang nakita ang iyang himaya ug ang duha ka lalaki nga nagbarug uban kaniya. Ug nahitabo nga sa ilang pagbulag kaniya, miingon si Pedro kang Jesus, 'Rabboni, maayo kaayo nga naa kami dinhi! Maghimo kami ug tulo ka tolda: usa para kanimo, usa para kang Moises, ug usa para kang Elias'—nga wala siya kahibalo unsa ang iyang gisulti. Ug samtang nagasulti pa siya, miabot ang usa ka panganod ug gitabonan sila; ug nahadlok sila sa pagsulod nila sa panganod. Ug usa ka tingog ang miabut gikan sa panganod, nga nagaingon, 'Mao kini ang akong pinalanggang Anak; paminawa siya!' Ug sa dihang nakasulti na ang tingog, si Jesus na lamang ang ilang nakita nga nag-inusara. Ug naghilom sila, ug wala nila gisulti bisan kinsa niadtong mga adlaw ang bisan unsa sa ilang nakita.
Lucas 9:28–36
Gloria, Tono 2: Niining adlawa natuman ang tanang kalipay: / Si Kristo napasidlak sa atubangan sa Iyang mga disipulo!
Ug karon: atong balikon ang sama.
Sa bahín nga pagpadayag sa kahayag sa Imong pagka-Diyosnon / ngadto sa mga misaka sa bukid uban Kanimo, / Ikaw, O Manluluwas, gibuhat sila / nga masigasig alang sa Imong walay katapusang himaya. / Busa misinggit sila sa katingala: / 'Maayo kaayo para namo nga ania kami dinhi!' / Kauban nila, kami usab nag-awit mahitungod Kanimo, Kristo nga Gi-transfigura nga Manluluwas, / hangtod sa kahangturan.*
Ang una – ni San Cosmas sa Maium, tono 4, ug ang ikaduha – ni San Juan sa Damasco, tono 8; ang mga irmos sa duha ka kanon gikanta og duha ka beses, samtang ang mga tropario gikanta sa tono 12.
Kanon 1. Irmos: Ang mga panon sa mga Israelita, / pagtabok nila, nga wala mabasa ang ilang mga tiil, / sa Dagat Pula ug sa kalawoman niini, / ug sa pagtan-aw nila sa mga nagsakay sa karwahe sa kaaway / nga nalunod niini, / nag-awit sila sa kalipay: / 'Mag-awit kita sa atong Dios; kay Siya gipadayeg!'
Samtang nagmantala sa mga pulong sa kinabuhi ug sa pagtulon-an sa Gingharian sa Dios / ngadto sa Iyang mga higala, miingon si Cristo: / 'Makahibalo kamo sa Amahan diha kanako, / sa diha nga mosidlak ako sa dili masuod nga kahayag, / nga nag-awit uban sa kalipay: / "Mag-awit kita sa atong Dios; kay Siya gipadayeg!"'
Kamo, akong mga higala ug mga disipulo, madaug ang gahum sa mga pagano, / ug katingalahang itas pinaagi sa ilang bahandi; / kay mapuno kamo sa himaya, / sa diha nga akoa pagpakita, nga mas hayag pa kay sa adlaw, / nag-awit uban sa kalipay: / 'Mag-awit kita sa atong Dios, kay Siya gipahimaya!'
Niining adlawa, si Kristo, sa Bukid sa Tabor, / bisan pa dili pa hingpit nga gipadayag, / gipadayag Niya sa Iyang mga disipulo, sumala sa Iyang saad, / ang hulagway sa kahayag sa Dios; / ug sila, napuno sa kahayag nga nagbitbit sa langitnong himaya, / malipayon nga nag-awit: / 'Mga awit ta sa atong Dios, kay Siya gipahimaya!'
Kantiko 2. Irmos: Pagkahuman nilang nilabang ang mga tubig sama sa uga nga yuta, / ug nakalingkawas sa pagkadaut sa Ehipto, / ang mga Israelita misinggit: / 'Mga-awit kita sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Si Moises, kaniadto, sa propetikal nga paagi / pagkakita sa himaya sa Ginoo sa dagat / sa panganod ug sa haligi sa kalayo, misinggit: / 'Magtugtog kita alang sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Sa pagtan-aw niya sa Dili Makita gikan sa luyo sa bato, / sama sa ilawom sa belo sa usa ka gi-diyos nga lawas, / si Moises, ang nakakita sa Dios, misinggit: / 'Magtugtog kita alang sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Nakita ka ni Moises / sa Bukid sa Balaod / ug sa Bukid Tabor: / sa karaang panahon sa kangitngit, / apan karon sa dili masudlan nga kahayag sa Pagkadiyosnon.
Kanon 1. Irmos: Ang pana sa gamhanan nanghuyang, / ug ang maluya gisul-oban sa kusog; / busa ang akong kasingkasing napalig-on / sa Ginoo.
Gisul-oban Nimo ang tibuok ni Adan, O Kristo, / Gipa-bag-o Nimo ang kinaiyahan nga kaniadto nangitngit, / gipahayag ug gihimong balaan / pinaagi sa pagbag-o sa Imong nawong.
Si Kristo, nga kaniadto nagdala sa Israel sa kamingawan / pinaagi sa haligi sa kalayo ug panganod, / karong adlawa sa Bukid Tabor / misidlak sa dili masukod nga kahayag.
Kanon 2. Irmos: Magbubuhat sa langitnong kalapad, O Ginoo, / ug Magtutukod sa Simbahan, / patukoda ako sa gugma alang Kanimo, / katumanan sa tanang tinguha, kumpirmasyon sa mga matinud-anon, / ang bugtong Mahigugma sa katawhan.
Ang himaya nga kaniadto nagtabon sa Tabernakulo / ug gipadayag kang Moises, imong alagad, / nahimong hulagway sa imong Pagbag-ong Porma, / nga misidlak sa dili masukod nga paagi / sa Bukid Tabor, O Ginoo.
Uban Kanimo, O Labing Halangdon nga Bugtong Anak nga Pulong, / ang pangulo sa mga Apostoles misaka sa Bukid Tabor, / ug si Moises ug si Elias nagpakita nga mag-uban, / ingon mga sulugoon sa Dios, ang Usa nga nagahigugma sa katawhan.
Bilang hingpit nga Dios, / Nimo gihimo ang hingpit nga tawo, / gipahiusa sa Imong Pagkatawo / ang hingpit nga Pagka-Dios ug pagkatawo, / nga nakita ni Moises ug Elias / sa duha ka kinaiya sa Bukid Tabor.
Sa Bukid Tabor, Ikaw, O Dios, napadayag sa imong himaya, / taliwala sa maalamon nga Elias ug Moises, / kauban nila Santiago, Pedro ug Juan. / Ug si Pedro, nga uban Kanimo, misinggit Kanimo: / 'Maayo nga maghimo kita og tulo ka tolda dinhi: / usa para kang Moises, usa para kang Elias, / ug usa para Kanimo, Ginoong Kristo!' / Ikaw nga misidlak kanila niadto sa Imong Kahayag, / pasiga ang among mga kalag!
Gloria, ug karon: balik nato kini.
Kanon 1. Irmos: Nadungog ko ang Imong himayaong pagdumala, Kristo Dios, / – nga Ikaw natawo gikan sa Birhen, / aron luwason gikan sa sayop kadtong nagasinggit: / 'Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!'
Sama sa imong pag-ukit sa sinulat nga Balaod / sa Bukid sa Sinai, Kristo among Dios, / nagpakita Ka, kauban ang panganod, / ug kalayo, ug kangitngit, ug alimpulos: / himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Aron kumpirmahon ang Imong himayaong pagdumala, Kristo among Dios, Ikaw, nga naglungtad sa wala pa ang mga kapanahonan, ug nga Ikaw mismo misaka sa usa ka panganod, misidlak sa dili masukod nga paagi sa Bukid Tabor.
Nagtindog didto, ingon mga sulugoon nga nakig-istorya / Kanimo, Ginoong Kristo, / mao kadtong imong kauban sa aso sa kalayo, / ug sa kangitngit, ug sa pinakalumo nga huyop sa hangin; / himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Sa Imong kamatayon sa Krus / gipahayag sa mga anaa sa Bukid Tabor: / si Moises, nga kaniadto nakakita Kanimo, O Kristo, / sa kalayo ug sa palumpong, / ug si Elias, nga gidala sa karwahe sa kalayo.
Kanon 2. Irmos: Gikan sa Imong unod misidlak ang mga kilidlak sa Pagkadiyosnon; / busa ang mga pinili sa mga propeta ug mga apostoles / misinggit sa kanta: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Ikaw, O Ginoo, nga wala'y kadaut napreserbar / ang palumpong nga gisunog sa kalayo, / gipadayag ang Imong unod, nga nagdan-ag sa langitnong kahayag, / kang Moises, nga misinggit: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Ang makita nga adlaw natago / sa mga sinag sa Imong Pagkadiyosnon, / sa dihang nakita ka nga napasidlak / sa Bukid Tabor, O akong Hesus; / himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Ang dili-materyal nga kalayo, / nga wala gisunog ang lawas, makita, / sa dihang Ikaw nagpakita, O Ginoo, / kang Moises, sa mga Apostoles, / ug kang Elias, / Usa nga adunay duha ka kinaiya, / sa duha ka hingpit nga kinaiya.
Kanon 1. Irmos: Ikaw nga nagbulag sa unang kagubot gikan sa kahayag, / aron ang tanang binuhat makadayeg kanimo, O Kristo, ang Magbubuhat, sa kahayag, / igiya ang among agi sa imong kahayag.
Ang mga kapanahonan miyuko sa Iyang atubangan; / kay ang kahayag ug ang sinag nga nagalihok sa kahitas-an / dayon gipagawas sa adlaw, sa dihang Ikaw, O Kristo, / mipahimulos sa pag-usab sa Iyang lawasnong porma.
'Tan-awa ang Manluluwas,' miingon si Moises ug Elias / sa dulom sa mga tinun-an sa balaan nga Bukid Tabor, / 'si Kristo, nga kaniadto pa namo gipahayag / ingon tinuod nga Dios!'
Ang Imong dili mausab nga kinaiya, / nga naghiusa sa imong pagkamortal, / nagpadayag sa kahayag nga kinaiya sa dili-materyal nga Pagkadiyosnon, / misidlak sa dili masukod nga paagi sa atubangan sa mga Apostoles.
Sa pagtan-aw kanimo, O Kristo, ang walay katapusang kahayag, / nga nagdan-ag sa himaya sa Amahan, / misinggit kanimo ang mga disipulo: / 'Ipahimutang ang among mga agianan sa imong kahayag!'
Kanon 2. Irmos: Ngano man gipahawa Mo ako / gikan sa Imong atubangan, O Dili Mapalong nga Kahayag, / ug ngano man gilibotan ko sa langyaw nga kangitngit, ako nga maluya? / Apan ibalik ako sa kahayag sa Imong mga sugo / ug giya sa akong mga agianan, ako naghangyo Kanimo.
Walay maalamon nga dila / makapahayag sa kadako sa Imong himaya; / kay Ikaw, nga nagkupot sa kinabuhi sa Imong mga kamot / ug nagahari sa kamatayon, / gipakita si Moises ug si Elias sa Bukid Tabor / ingon mga saksi sa Imong pagka-Diyosnon.
Ikaw, Kristo, nga sa dili makita nga mga kamot gimugna ang tawo / sa Imong kaugalingong hulagway, / karon gipadayag Nimo niining binuhat / ang Imong archetypal nga katahum, / dili na ingon hulagway, kondili ingon Ikaw mismo sa kinaiyahan, / nga mao ang Dios ug tawo.
Sa paghiusa Nimo sa duha ka kinaiya sa Imong kaugalingon nga walay kalibog, gipakita Nimo kanamo sa Bukid Tabor ang nagdilaab nga uling sa Pagkadiyosnon, nga naglaglag sa mga sala apan nagpasiga sa mga kalag, ug pinaagi niini nabigla Nimo si Moises ug si Elias ug ang mga pangulo sa mga disipulo.
Kanon 1. Irmos: Sa akong kaguol / Nangaliya ko sa Ginoo, / ug ang Dios sa akong kaluwasan mitubag kanako.
Nagdan-ag sa Bukid Tabor / sa kahayag nga mas hayag pa kaysa sinag sa adlaw, / gipahayag kita ni Kristo.
Sa pagsaka Nimo sa Bukid Tabor, / Gihimulag Nimo ang Imong dagway, O Kristo, / ug, gipapas ang tanang limbong, / gipadan-ag Nimo kami sa Imong kahayag.
Sa Imoha, O Kristo, ang himayaong mga Apostoles / nakaila sa Dios sa Bukid Tabor / ug, sa katingala, mihapa sa ilang mga tuhod.
Kanon 2. Irmos: Kaluy-i ako, Manluluwas, – / kay daghan ang akong mga sala, – / ug luwasa ako gikan sa kalawom sa dautan, ako naghangyo Kanimo; / kay mitawag ako Kanimo, – ug paminawa ako, / O Dios sa akong kaluwasan!
Unsa ka dako ug makapahadlok / ang panan-awon nga gipadayag niining adlawa! / Gikan sa langit, matuor-tuo, ug gikan sa yuta, dili makita, / ang dili matupngan nga Adlaw sa Pagkamatarong / misidlak sa Bukid Tabor.
'Ang nagkawala nga landong sa Balaod milabay na, / ug ang kamatuoran klaro nang mipadayag—si Kristo!' – / miingon si Moises sa Bukid Tabor, / human niya makita ang Imong Pagkadiyosnon.
Ang haligi sa kalayo – nga nagpasabot sa pagbag-o sa dagway ni Cristo, / ug ang panganod – nga nagpasabot sa grasya sa Espiritu, / nga mibaba sa Bukid Tabor, / klaro kaayo nga napadayag kang Moises.
Sa bukid Ikaw napasidlak, / ug kutob sa ikasustento sa Imong mga disipulo, / ilang nakita ang Imong himaya, O Kristo Dios, / aron sa dihang makita Ka nilang gipako sa krus, / masabtan nila nga boluntaryo ang Imong pag-antos / ug ipahayag sa kalibutan / nga Ikaw gayud ang kahayag sa Amahan.
Ikos: Pagmata, kamo nga tapulan, / ayaw magpabilin hangtod sa kahangturan nga nagpalunod sa ubos! / Mga hunahuna nga nagapaubos sa akong kalag ngadto sa yuta, bangon / ug mosaka sa kahitas-an sa Banal nga pagsaka! / Dali-a nato si Pedro ug ang mga anak ni Zebedeo / ug, uban kanila, makaabot sa Bukid Tabor, / aron nato makita uban kanila ang himaya sa atong Dios ug madungog ang tingog / nga ilang nadungog gikan sa kahitas-an / ug gipahayag mahitungod sa Kahayag sa Amahan.
Kanon 1. Irmos: Ang mga anak ni Abraham sa Babilonia / kaniadto gipaten-aw ang kalayo sa pugon, / samtang nag-awit sa ilang mga himno: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Gipahayag sa kahayag sa dili masukod nga himaya, / sa Bukid Tabor ang mga Apostoles / misinggit kang Kristo: / 'O Dios sa among mga amahan, gipanalanginan Ka!'
Naglipay sa alimpulos sa Imong banal nga tingog, / ug sa panganod nga nagbitbit og hamog, ug sa Imong kahayag, O Kristo, / ang mga Apostoles nag-awit: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Sa dihang nakakita kanimo si Pedro sa Bukid Tabor / nga nagdan-ag sa dili masuod nga kahayag, O Kristo, / misinggit siya: / 'Diyos sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Nagpuyo uban kang Kristo, ang Prinsipe sa Kinabuhi, / ang mga anak ni Zebedeo misinggit, / sa dihang Iyang gipagawas ang kahayag gikan sa Iyang nawong: / 'O Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Kanon 2. Irmos: Ang mga batan-ong Hudiyo sa hurno / mapangahas nga gitunlob ang mga kalayo, / ug gihimo ang kalayo nga hamog, nga nagasinggit: / 'Bulahan Ikaw, O Ginoong Dios, hangtod sa kahangturan!'
Karon usa ka dili matupngan nga panan-aw ang napadayag sa mga Apostoles, – ang Pagkadiyosnon sa unod, nagdan-ag sa Bukid Tabor, / ug sila misinggit: / 'Bulahan Ka, O Ginoong Dios, hangtod sa kahangturan!'
Napuno sa kahingawa, ang mga Apostoles / nangahibulong sa himaya sa Langitnong Gingharian / sa Bukid Tabor, nga nagasinggit: / 'Bulahan Ikaw, O Ginoong Dios, hangtod sa kahangturan!'
Karon nadungog na ang wala pa madungog: / kay ang Anak, nga natawo gikan sa Birhen nga walay amahan, / himayaong gipamatud-an sa tingog sa Amahan, / ingon nga Dios, ug Siya mismo—usa ka tawo, hangtod sa kahangturan.
Dili tungod sa pag-ampon nga nahimong Anak Siya, / kondili sukad pa sa una pinaagi sa kinaiyahan mao ang / pinalanggang Anak sa Labawng Labaw, / Ikaw, nga wala mag-usab, nakig-uban kanamo, samtang among gisigaw: / 'Bulahan Ka, O Dios, hangtod sa kahangturan!'
Kanon 1. Irmos: Ang mga batan-on sa Babilonia, / nagdilaab sa banal nga kadasig, / maisugong gisupak ang hulga sa manlutos ug ang mga kalayo / ug, gilabay sa tunga-tunga sa kalayo ug gipabasa sa tubig, nag-awit: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanan nga binuhat sa Ginoo!'
Siya nga nagpadayon sa tanang butang pinaagi sa Iyang pulong / misaka sa Bukid Tabor uban sa Iyang labing putli nga mga tiil, / ug didto ang Iyang nawong misidlak nga mas hayag pa kaysa kasidlak sa adlaw, / ug Iyang giinspirar ang Iyang napiling mga ministro sa Balaod ug sa grasya / sa pag-awit: / 'Dayegon ang Ginoo, kamong tanang binuhatan sa Ginoo!'
Ang dili masabar ug walay katapusan nga Kahayag, ang Danaw sa Amahan, / nga nagpakita sa dili masukod nga himaya / sa Bukid Tabor, / naglipay sa binuhat, gihimong dios ang mga tawo nga nag-awit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhat sa Ginoo!'
Si Moises ug Elias, nga nagpakita uban sa balaan nga pagrespeto / sa Bukid Tabor, / nga klarong nakakita sa hulagway sa Balaang Hipostasi – / si Kristo, nga nagdan-ag sa himaya sa Amahan, nag-awit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, tanang binuhatan sa Ginoo!'
Sa usa ka panahon, sa kangitngit, / ang nawong ni Moises gipahimaya sa Banal nga Tingog; / apan si Kristo gisul-oban, sama sa usa ka bisti, sa kahayag ug himaya, / kay Siya, ang Magbubuhat sa kahayag mismo, / nagahatag kahayag sa mga nag-awit: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan nga buhat sa Ginoo!'
Ang mga disipulo, sa ilang pagtan-aw kang Kristo sa Bukid Tabor / nga gilibotan sa usa ka hayag nga panganod, / ug sa ilang pagyuko sa yuta, nga napasidlak ang ilang hunahuna, / nag-awit bahin Kaniya uban sa Amahan ug sa Espiritu: / 'Pagpanalangin sa Ginoo, kamong tanan nga buhat sa Ginoo!'
Kantiko 2. Irmos: Pito ka beses ang Chaldeanong magmamando / gipainit ang hurno / sa iyang kasuko batok sa mga nagpasidungog sa Dios; / apan sa dihang nakita niya silang naluwas sa mas labaw nga gahum, / misinggit siya sa Magbubuhat ug Manluluwas: / 'O mga batan-on, panalangina Siya; O mga pari, awita ang Iyang mga pagdayeg; / O katawhan, itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Ang Imong mga disipulo, O Ginoo, / pagkadungog nila sa pagpamatuod gikan sa Amahan, / ug tungod kay dili nila makaya nga tan-awon ang kahayag sa Imong nawong, / kay dili kini ikasustiner sa panan-aw sa tawo, / nahulog sila sa yuta, nga nag-awit uban ang katingala: / 'Mga pari, panalangina Siya; / katawhan, dayeg-a si Cristo hangtod sa kahangturan!'
Ikaw sa imong kinaiyahan mao ang labing himayaong Hari sa mga hari, / ug Ginoo sa tanan nga nagahari, / ang bulahan nga Ginoo nga nagpuyo sa dili masudlan nga kahayag, – / Kanimo, O Kristo, nga nagahari sa langit / ug nagahari sa yuta, / ug nga nag-angkon sa gingharian sa ilawom sa yuta, / ang mga Apostoles mipadayag gikan sa yuta, / samtang si Elias nga Tisbita
Ingon nga Siya nga nagahari sa langit / ug nagahari sa yuta, / ug kinsa adunay gahum sa ilawom sa yuta, / Kanimo, Kristo, ang mga Apostoles mitungha gikan sa yuta, / samtang si Elias nga Tisbita mitungha nga daw gikan sa langit, / ug si Moises gikan sa taliwala sa mga patay, nag-awit sa usa ka tingog: / 'O katawhan, itas ang Kristo hangtod sa kahangturan!'
Gibilin nila ang kabalaka nga bunga sa katamaran, / ang mga pinili gikan sa mga Apostoles mibiya sa yuta, / sa dihang gisunod nila Ikaw, Mahigugma sa Katawhan, / ngadto sa labing hataas nga kinabuhi nga makalupyo ug makalangit; / busa, sa dihang giisip silang takus sa Imong Pagpadayag, nag-awit sila: / 'Mga tawo, dayeg-a si Kristo hangtod sa kahangturan!'
Sa ika-siyam nga ode, dili nato awitan ang 'Ang Labing Dako nga Dungog sa mga Kerubin', bisan pa sa Domingo, kondili awitan nato ang pagbalik-balik sa pista:
Itas, O akong kalag, / ang Ginoo nga napasidlak sa Bukid Tabor.
Ug ang irmos: 'Ang Imong Pagkahimugso:' Unya ang ikaduhang tingog nag-awit sa parehas nga pagbalik-awit ug irmos. Ug alang sa ikaduhang kanon, nag-awit kita sa parehas nga pagbalik-awit.
Kanon 1. Irmos: Ang pagkahimugso gikan kanimo napadayag nga walay sala: / Ang Dios migikan sa imong sabakan, nagpakaaron-ingnon sa unod, / Siya nga nagpakita sa yuta / ug nagpuyo taliwala sa mga tawo; / busa, O Inahan sa Dios, / kami tanan nagpasidungog kanimo.
Ang mga disipulo nga napuno sa kahadlok ug katingala, kalit nga gipahayag sa usa ka katingalahang pagbaha sa kahayag, nagtan-aw sa usag usa, ug, napuno sa katingala ug nagluhod sa yuta, nagsimba Kanimo, Ginoo sa tibuok kalibutan.
Gikan sa panganod misidlak ang usa ka dalugdogon / nga balaang tingog, nga nagpamatuod sa milagro; / kay ang Amahan sa mga suga misinggit ngadto sa mga Apostoles: / 'Mao kini ang akong pinalanggang Anak, / paminawa Siya!'
Sa pagtan-aw niining talagsaon ug katingalahang panan-awon, / pagkahibalo sa tingog sa Amahan sa Bukid Tabor, / misinggit ang mga sulugoon sa Pulong: / 'Tan-awa, ang among Manluluwas / mao ang hulagway sa Orihinal!'
Ang Hulagway sa Kadtong Anaa, sa tanang butang sama Niya, / ang dili mausab nga Selyo, ang Dili Mabag-o, / ang Anak, ang Pulong, ang Kaalam ug ang Gahum, / ang Tuong Kamot, ang gahum sa Labaw nga Labing Kataas-taasan! / Nag-awit kami kanimo uban sa Amahan ug sa Espiritu.
Kanon 2. Irmos: Mangurog ang tanan sa balita / sa dili masukod nga pag-anaog sa Dios, / kung giunsa sa Labawng Ginoo, pinaagi sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / ang pagpaubos hangtod sa Pagkatawo, / nga nahimong tawo gikan sa sabakan sa usa ka birhen; / busa kami, mga matinud-anon, / ginadayeg ang Labing Balaan nga Inahan sa Dios.
Aron klarong ipadayag / ang Iyang ikaduhang dili masukod nga pag-abot, / sa dihang Ikaw, O Labawng Dios, / magpakita nga nagtindog taliwala sa mga dios, / Ikaw misidlak nga dili masukod sa Bukid Tabor / sa atubangan sa mga Apostoles ug ni Moises uban ni Elias; / busa kami tanan nagpasidungog Kanimo, O Kristo.
Umari kanako ug motuo, O mga nasud! / Sa pagsaka sa balaan, langitnong bukid, / magbarog kita sa espirituhanong paagi sa siyudad sa buhing Dios, / ug hunahunaon nato sa atong hunahuna / ang dili-materyal nga Pagkadiyos sa Amahan ug sa Espiritu, / nga nagdan-ag sa Bugtong Anak.
Gidani Mo ako paingon Kanimo pinaagi sa gugma, O Kristo, / ug gibag-o Mo ako sa usa ka diyosnong pangandoy alang Kanimo. / Apan pagasunoga ang akong mga sala sa Imong dili-materyal nga kalayo / ug hatagi ako aron mapuno sa kalipay sa Kanimo, / aron sa akong kalipay, mapasidunggan ko / ang Imong duha ka pag-abot, O Maayo.
Pulong, walay-kausaban nga Kahayag / sa wala'y sinugdan nga Amahan! / Sa Imong kahayag, nga gipadayag karon sa Bukid Tabor, / among nakita ang kahayag sa Amahan, ang kahayag sa Anak ug sa Espiritu, / ang kahayag nga naggiya sa tanang binuhat. (3)
Sa atubangan sa Imong balaan nga Krus ug sa Imong Pag-antos, / pagkahuman Nimo pagkuha sa mga pinili Nimo gikan sa Imong mga balaan nga disipulo, / misaka Ka, O Ginoo, sa Bukid Tabor, / nga nagtinguha nga ipakita kanila ang Imong himaya. / Ug sila, sa pagtan-aw kanimo nga napasidlak / ug mas hayag pa kay sa adlaw, / mihapa sila, namangha sa imong gahum, nga nagasinggit: / 'Ikaw ang walay katapusan nga Kahayag, Kristo, / ug ang sinag sa Amahan, / bisan pa pinaagi sa imong kaugalingong kabubut-on / nahimong makita ka sa unod, O Dili Mausab!' (2)
Ang Dios-Pulong, nga naglungtad sa wala pa ang tanang kapanahonan, / nagsul-ob sa kahayag sama sa usa ka bisti, / napadayag sa atubangan sa Imong mga disipulo, / Ikaw, ang Pulong, misidlak nga mas hayag pa kaysa adlaw. / Si Moises ug si Elias mitungha sa Iyang atubangan, / nagpahayag Kanimo nga Ginoo sa mga patay ug buhi, / ug naghimaya sa Iyang dili masukod nga pagdumala ug kalooy, / ug sa Iyang dakong pagpahiubos, / nga pinaagi niini giluwas Nimo ang kalibutan, / nga nagalaglag sa iyang mga sala.
Ikaw, nga natawo gikan sa panganod sa Birhen, / ug nahimong unod, / ug napasidlak sa Bukid Tabor, O Ginoo, / ug napalibotan sa usa ka hayag nga panganod, / ang tingog sa Amahan, sa atubangan sa Imong mga disipulo, / hayag nga gipadayag Ikaw nga Pinalanggang Anak, / nga pareho sa Iyang pagka-Dios ug naglingkod sa samang trono uban Niya. / Busa si Pedro, napuno sa katingala, / mitubag nga wala magmatngon sa iyang gisulti: / 'Maayo kaayo nga ania kita, / O Labing Maloloy-on nga Manunabang!'
Gidala ni Kristo si Pedro, Santiago ug Juan / sa usa ka hataas nga bukid nga sila ra, / ug nabag-o Siya sa atubangan nila, / ug ang Iyang nawong misidlak sama sa adlaw, / samtang ang Iyang mga bisti nahimong puti sama sa kahayag; / ug mitungha si Moises ug si Elias, nga nakig-istorya Kaniya, / ug usa ka hayag nga panganod ang mitabon kanila, / ug ania, usa ka tingog gikan sa panganod, nga miingon: / 'Mao kini ang akong pinalanggang Anak, / nga ako nalipay kaayo. / Paminawa Siya!'
Ang Dako nga Doxolohiya.
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, nga gipadayag sa himaya sa Bukid Tabor sa atubangan sa Iyang mga balaan nga disipulo ug mga Apostoles, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang Labing Balaan nga Inahan, sa mga balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, ug sa tanang mga santo, magkalooy kanato ug magluwas kanato, ingon nga Maayo ug Mahigugma sa Katawhan.
Bersikulo 1: Magsinggit sa kalipay ngadto sa Ginoo, / ang tibuok kalibutan. Salmo 65:1B
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Pag-awit og kalipay sa Ginoo, tanang kalibutan, / awita ang Iyang ngalan, hatagi Siya og himaya uban sa pagdayeg! Salmo 65:1b–2
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 3: Ang tingog sa Imong dalugdog nag-uyog sa tibuok langit; ang Imong kilat nagpasiga sa uniberso; ang yuta nangurog ug nagkurog. Salmo 76:19
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 4: Ginasul-oban ka sa himaya ug kahimayaan, / giputosan nimo ang imong kaugalingon sa kahayag sama sa usa ka bisti.
Salmo 103:1b–2a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 1: O mga bukid sa Siyon, amihanang bakilid, – / ang siyudad sa dakong Hari. Salmo 47:3b
Luwas-a kami, Oh Anak sa Dios, nga napadayag sa kahimayaan sa bukid, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Bersikulo 2: Ug gidala Niya sila sa utlanan sa Iyang balaan nga puloy-anan, / ngadto sa bukid nga nakuha sa Iyang tuo nga kamot.
Salba kami, O Anak sa Dios, nga napadayag sa bukid, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, nga napadayag sa kahimayaan sa bukid, samtang nag-awit kami kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Bukid sa Siyon, nga iyang gihigugma. / Ug gitukod Niya ang Iyang santuwaryo didto, sama sa usa ka unicorn.
Salba kami, O Anak sa Dios, nga napadayag sa bukid, samtang nag-awit kami kanimo: Alleluia.Bersikulo 3: Ang Bukid sa Siyon, nga Iyang gihigugma. / Ug gitukod Niya ang Iyang santuaryo didto, sama sa usa ka
Luhaa kami, O Anak sa Dios, nga napadayag sa bukid, nga among gina-awit: Aleluya.
Bersikulo 4: Naga-sidlak ka nga katingalahan / gikan sa mga bukid nga walay katapusan. Salmo 75:5
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, nga napadayag sa bukid, kang kinsa kami nag-awit: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Ang mga nagalaum sa Ginoo / sama sa Bukid sa Siyon: dili gyud sila matandog. Salmo 124:1a
Ikaw napadayag sa bukid, Kristo among Dios, / gipadayag ang Imong himaya sa Imong mga disipulo, / kutob sa ilang makaya nga masabtan. / Nganong ang Imong walay katapusang kahayag mosidlak usab kanamo nga mga makasasala, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios; / O Maghahatag sa kahayag, himaya kanimo!
Bersikulo 2: Ang mga bukid naglibot niini, / ug ang Ginoo naglibot sa Iyang katawhan gikan karon hangtod sa kahangturan. Salmo 124:2
Troparion: Ikaw napadayag sa imong himaya sa bukid:
Stik 3: O Ginoo, kinsa ang magpuyo sa Imong tabernakulo, / o kinsa ang magpuyo sa Imong balaan nga bukid? Salmo 14:1
Troparion: Ikaw napadayag sa kahimayaan sa bukid:
Bersikulo 4: Kinsa ang mosaka sa bukid sa Ginoo, / o kinsa ang motindog sa Iyang balaan nga dapit? Salmo 23:3
Troparion: Ikaw napadayag sa imong himaya sa bukid:
Ginoo, ipadala ang Imong kahayag ug ang Imong kamatuoran – kini nagiya kanako ug gidala ko ngadto sa Imong balaang bukid. Salmo 42:3a
Ikaw napadayag sa bukid, Kristo among Dios, / gipadayag Mo ang Imong himaya sa Imong mga disipulo, / kutob sa ilang makaya nga masabtan. / Hinaut nga ang Imong walay katapusang kahayag mosidlak usab kanamo nga mga makasasala, / pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios; / O Maghahatag sa kahayag, himaya kanimo!
Sa bukid Ikaw napadayag, / ug kutob sa ilang pagsabot, / ilang nakita ang Imong himaya, O Kristo nga Dios, / aron sa dihang makita Ka nilang gipako sa krus, / masabtan nila nga boluntaryo ang Imong pag-antos / ug ipahayag sa kalibutan / nga Ikaw gayud ang kahayag sa Amahan.
Ang Balaang Trinidad.
Matinahum kaayo ang Imong mga buhat, O Ginoo; / Gihimo Nimo ang tanang butang uban sa kinaadman.
Bersikulo: Pagpanalangini sa Ginoo, O akong kalag! O Ginoo, akong Dios, Ikaw gipahitas-on kaayo.
Salmo 103:24, 1
Mga igsoon, paningkamoti pag-ayo nga kumpirmahon ang inyong pagtawag ug pagpili: kay pinaagi niini, dili kamo matumba, ug busa pagahatagan kamo og daghang pagsulod sa walay katapusang Gingharian sa atong Ginoo ug Manluluwas nga si Jesu-Kristo. Busa, dili ko mapul-an sa paghinumdom kaninyo niining mga butanga, bisan pa kaila na kamo niini ug nakatukod na kamo sa kamatuoran; apan giisip ko nga matarong, samtang anaa pa ko niining akong payag, nga pahimangnoan kamo pinaagi sa paghinumdom, nga nahibalo nga kining akong payag sa dili madugay ibalibad na, sama sa gipahayag kanako sa atong Ginoo nga si Jesu-Kristo. Busa paninguhaon ko nga masiguro nga, bisan pa sa akong pagpanaw, kanunay ninyo kining mga butanga hinumduman. Kay gipahayag namo kaninyo ang gahum ug pag-abot sa atong Ginoong Jesu-Cristo, dili pinaagi sa pagsunod sa maalamon nga gihimong mga mito, kondili tungod kay kami mismo nakakita sa Iyang himaya. Kay nadawat Niya ang dungog ug himaya gikan sa Dios Amahan, sa dihang miabot kaniya ang usa ka tingog gikan sa himaya nga kahimayaan, nga miingon, 'Mao kini ang akong minahal nga Anak, nga ako nalipay gayud!' Ug kami mismo nakadungog niining tingog nga gikan sa langit samtang kami kuyog Niya sa balaan nga bukid. Anaa usab kami sa napamatud-an nga pulong sa mga propeta; maayo nga inyong tagdon kini, sama sa suga nga nagdan-ag sa ngitngit, hangtod mosidlak ang adlaw ug motungha ang bitoon sa kabuntagon sa inyong mga kasingkasing.
2 Pedro 1:10–19
Bersikulo: Amo ang langit, ug Amo ang yuta.
Bersikulo: Bulahan ang mga tawo nga nakahibalo sa pag-awit sa pakig-away; O Ginoo, sila maglakaw sa kahayag sa imong nawong.
Salmo 88:12a, 16
Niadtong panahona, gidala ni Jesus si Pedro, si Santiago ug si Juan, ang igsoon niini, ug gipataas sila sa usa ka hataas nga bukid, layo sa uban. Ug Siya nabag-o sa atubangan nila: ang Iyang nawong misidlak sama sa adlaw, ug ang Iyang mga bisti nahimong puti sama sa kahayag. Ug ania karon, si Moises ug si Elias mitungha kanila, nag-istorya uban Niya. Unya si Pedro miingon kang Jesus, 'Ginoo, maayo kaayo nga ania kami dinhi! Kung buot Ka, buhaton namo dinhi ang tulo ka payag: usa para Kanimo, usa para kang Moises, ug usa para kang Elias.' Samtang nagasulti pa siya, usa ka hayag nga panganod ang mitabon kanila, ug usa ka tingog ang migikan sa panganod, nga miingon: 'Mao kini ang akong pinalanggang Anak, nga akong nalipay; paminawa siya!' Sa pagkadungog niini sa mga disipulo, nanghapa sila sa ilang nawong ug nahadlok kaayo. Apan miduol si Jesus ug gihikap sila, ug miingon, 'Tindog kamo; ayaw kamo kahadlok.' Apan sa pag-alsa nila sa ilang mga mata, wala na silay nakita gawas kang Jesus nga nag-inusara. Ug samtang nagpaubos sila gikan sa bukid, gisugo sila ni Jesus, nga miingon, 'Ayaw kamo pagsulti sa bisan kinsa bahin niining panan-awon hangtod nga ang Anak sa Tawo mabanhaw gikan sa mga patay.'
Mateo 17:1–9
Dayega, O akong kalag, / ang Ginoo nga napasidlak sa Bukid Tabor.
Irmos, Tono 4: Ang pagkahimugso gikan Kanimo walay sala: / Ang Dios migawas gikan sa Imong sabakan, nagpakatawo, / Siya nga nagpakita sa yuta / ug nagpuyo taliwala sa mga tawo; / busa, O Inahan sa Dios, / kami tanan nagpasidungog Kanimo.
Ug hangtod sa Komunyon.
Ginoo, maglakaw kami sa kahayag sa imong nawong, / ug malipay sa imong ngalan hangtod sa kahangturan. Aleluya. (3) Salmo 88:16b–17
O Dios, among Manluluwas, nga mipili sa pagngalan sa Iyang Bugtong Anak, among Ginoo, Dios, ug Manluluwas nga si Jesu-Kristo, sumala sa baging ubas, ug pinaagi Niya gihatag kanamo ang bunga sa pagkawalay kamatayon! Bendisyoni karon kini nga bunga sa baging, ug himoa kami, imong mga sulugoon nga makatagamtam niini, nga makigbahin sa Tinuod nga Baging; panalipdi ang among kinabuhi sa kaluwasan, ug hatagi kami sa kalinaw kanunay, ug palamuti ang among kinabuhi sa Imong walay katapusan ug dili mausab nga mga gasa, pinaagi sa pag-ampo sa among Labing Balaan nga Ginoo, ang Inahan sa Dios ug Kanunay nga Birhen nga si Maria, ug sa tanan Nimong mga balaan nga nakapahimuot Kanimo sukad pa sa una. Kay Ikaw mao ang Maayo ug Mapinanggaon nga Dios, ug kanimo namo itugyan ang himaya, sa Walay Sinugdan nga Amahan, uban sa Iyang Bugtong Anak ug sa Iyang Labing Balaan, Maayo ug Magahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug hangtod sa kahangturan. Amen.
Ginoo, panalangini kining bag-ong bunga sa ubas, nga sa maayong panahon, pinaagi sa paborableng kahimtang sa hangin ug ulan, napahinog subay sa Imong maayong kabubut-on hangtod karon, aron kini ug ang katas niini magamit kanamo nga mokaon niini, ug ingon usa ka kalipay, ug ingon usa ka halad nga gidala kanimo alang sa pagpasaylo sa among mga sala, kauban sa gikonsagran ug Balaang Lawas sa imong Kristo, nga uban kanimo gipanalanginan, ug uban sa imong Labing Balaan, Maayo ug Magahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug kanunay ug hangtod sa kahangturan sa mga kapanahonan. Amen.
Ginoo, among Dios, nga nagmando nga ang mga nagtuo Kanimo makatagamtam sa Imong mga binuhat, panalangini Kini nga mga bunga sa Ibumang pulong; nag-ampo kami Kanimo, pinaagi sa kalooy ug gugma sa katawhan sa Iyang Bugtong Anak, nga Ika-panalanginan, kauban ang Iyang Labing Balaan, Maayo ug Magahatag-kinabuhi nga Espiritu, karon ug sa kanunay hangtod sa kadayonan sa mga kapanahonan. Amen.
Ginoo, among Dios, nga nagmando sa tanan nga maghalad Kanimo sa ilang kaugalingong kabubut-on, ug nagahatag sa Imong walay katapusang panalangin ingon nga ganti niini! Sama sa imong maluloyong pagdawat sa halad sa balo sumala sa iyang makaya, dawata usab karon gikan sa imong alagad (ngalan) ang gihalad kanimo, ug unta kini mahimong takus nga matipig sa bahandi sa imong walay katapusang mga panalangin; ug ipagani nga siya mismo makadawat og daghan gikan kanimo sa mga panalangin sa kalibutan, kauban ang tanan nga mapuslanon kaniya. Kay bulahan ang Imong Ngalan ug gipadayeg ang Imong Gingharian, sa Amahan ug sa Anak ug sa Espiritu Santo, karon ug sa kanunay, hangtod sa kahangturan sa mga kahangturan. Amen.
Sa di-mortal nga pahulay sa Inahan sa Dios / Nagalipay ang langitnong panon: / ug Siya, sa Iyang pagpanaw, / nag-angkon sa Iyang puwesto sa walay katapusang mga puloy-anan / ug, sa pag-agi ngadto sa langitnong kalipay, / misulod sa pagka-Diyosnong kalipay / ug sa walay katapusang kalinaw. (2)
Gitinguha ang mas halangdong kinabuhi, Gibyaan Nimo kining kalibutanong kinabuhi, O Inahan sa Dios, Birhen, ang bulak sa pagkabirhen, nga nanganak kang Kristo, ang kinabuhi sa tanan; ug ang katiguman sa mga Apostoles mitindog uban sa pagrespeto sa Imong balaan nga paglubong, O Nobya sa Dios.
Pinaagi sa imong mga himno sa lubong ug sa musika sa imong lubnganan, nabalaan ang hangin sa imong pag-alsa, O Inahan sa Dios, Higugma sa Katawhan. Usa ka katingalahang milagro, O Theotokos, nga wala mailhi ang bana! Busa kami, ang mga matinud-anon, nagasimba kanimo uban sa debosyon, O Theotokos, nga wala makasinati og kaminyoon.
Umari, pagasaulogon nato ang unibersal nga Pagkatulog / sa Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / kay niining adlawa ang mga Anghel nagalipay / sa balaan nga pag-agi sa Inahan sa Dios / ug nagatawag kanato, mga tawo sa yuta, ngadto sa kombite, / nga nagasinggit sa walay hunong nga tingog: / 'Malipayon ka, ikaw nga mibiya sa yuta / ug nagpuyo sa langitnong mga puloy-anan! / Malipayon ka, ikaw nga nagtigom / sa koro sa mga disipulo / sama sa usa ka gaan nga panganod! / Malipayon ka, among paglaum ug among panalipod, / kay kami, ang Kristohanong kaliwatan, / walay hunong nga nagtawag kanimo nga bulahan!
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Hukbo sa mga disipulo ug mga banal nga apostoles! / Tigum kamo aron ipahulay / ang lawas nga midawat sa Dios / gikan sa nag-inusarang Inahan sa Dios.
Stich: Bangon, O Ginoo, ug mosulod ka sa imong kapahulayan, / Ikaw ug ang kaban sa imong pagkabalaan. Salmo 131:8
Ikaw nga misidlak gikan Niya sa dili masukod nga paagi, / ingon nga angay sa Anak, dawata / ang hingpit nga putli nga espiritu sa Inahan sa Dios / sa Imong kaugalingong mga kamot, O Ginoo!*
Antifona: Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon / ug dili niya kini balibaran. Salmo 131:11a
Sa dihang Ikaw, O Birhen, miuban Niya nga natawo gikan Kanimo, / ang mga Apostoles nagtigom sa mga panganod / aron ipahulay ang Imong lawas.
Gloria, ug karon: O mga ganghaan sa langit, itas ninyo ang inyong mga ulo, / sa pagtan-aw sa Pultahan sa Labaw nga Labing Kataas-taasan, / nga nagagikan sa himaya / ngadto sa Iyang Anak ug Dios.
Sa pagkahimugso ni Kristo gipreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen / ug pagkahuman sa kamatayon wala Nimo biyaan ang kalibutan, O Inahan sa Dios: / Misulod Ka sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi, / ug pinaagi sa Imong mga pag-ampo galuwas Nimo ang among mga kalag gikan sa kamatayon.
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
O katingalahang milagro! / Ang Tinubdan sa kinabuhi gibutang sa lubnganan / ug ang lubnganan nahimong hagdanan paingon sa langit; / lipaya, Gethsemane, / balaang panulondon sa Inahan sa Dios! / Mosinggit kita, O mga matinud-anon, / uban kang Gabriel nga atong pangulo: / 'Malipayon ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo, / nagahatag sa dakong kaluoy sa kalibutan pinaagi kanimo!' (3)
Katingalahan ang Imong mga misteryo, O Putli! / Nagpakita Ka nga sama sa Trono sa Labawng Ginoo, O Ginoong Ginikanan, / ug niining adlawa milatas Ka gikan sa yuta paingon sa langit. / Matahum ang Imong himaya, / nagdan-ag sa kahayag sa grasya sa Dios. / O mga Birhen, mosaka kamo sa kahitas-an / uban sa Inahan sa Hari. / O Puno sa Grasya, lipay, kay ang Ginoo uban kanimo, / nagahatag ug dakong kaluoy sa kalibutan pinaagi kanimo. (3)
Ang mga Gahum ug Trono, ang mga Prinsipalidad ug mga Dominyon, / ang mga Gahum ug mga Kerubin, ug ang makahadlok nga mga Serapim / naghimaya sa Imong Pagkatulog. / Ang mga natawo sa yuta nagalipay, / nagdan-ag sa Imong langitnong himaya; / ang mga hari nagluhod uban sa mga Arkanghel ug mga Anghel ug nag-awit: / 'O Punô sa Grasya, lipaya, kay ang Ginoo uban kanimo, / nagahatag ug dakong kaluoy sa kalibutan pinaagi kanimo!' (2)
Gloria, ug karon: (Tono 1) Sa sugo sa Banal nga Gahum, / ang mga Diosnong Apostoles gikan sa tanang kanto, / gipataas sa panganod, / (Tono 5) pag-abot nila sa Imong labing putli ug nagahatag-kinabuhi nga Lawas, / gisud-ong kini uban sa dakong kadasig; / (Tono 2) ug ang labing halangdon sa mga langitnong Gahum, / nga miabot uban sa ilang Ginoo, / (Tono 6) gi-eskort ang Diosnong ug hingpit nga putli nga Lawas, / nga napuno sa kahadlok ug katingala; / ug sila mitabok ibabaw sa kalibutan, / ug sa dili makita misinggit sa ilang labing hataas nga han-ay: / 'Tan-awa, ang Reyna sa tanan miabot na, ang Birhen sa Dios; / (Tono 3) itas ang mga ganghaan ug dawata Siya sa ibabaw sa kalibutan, / kining Inahan sa Kanunay nga Naglungtad nga Kahayag; / (Tono 7) kay pinaagi Niya natuman ang kaluwasan / sa tanang henerasyon sa mga mortal; / dili kami makatan-aw Niya, / ni mahatag Niya ang dungog nga angay Niya, / (Tono 4) kay ang Iyang kahusayan labaw pa sa tanang hunahuna!' / (Tono 8) Busa, Ikaw nga Labing Balaan nga Inahan sa Dios, / nga nagpuyo kanunay uban sa Hari nga nagahatag kinabuhi ug sa Imong Anak, / mag-ampo nga walay hunong alang sa pagpanalipod ug kaluwasan / sa Imong bag-ong katawhan / gikan sa matag pag-atake sa kaaway; / kay nakapangitag kami og dalangpan sa Imong panalipod, / (Tono 1) ug ginadayeg ka namo nga may himaya hangtod sa kahangturan!
Pagsulod. Ang Prokeimenon sa adlaw ug ang tulo ka pagbasa sa pista.
Mibiya si Jacob sa Balon sa Panata ug miadto sa Haran; miabot siya sa usa ka dapit ug natulog didto, kay nangalub na ang adlaw. Gikuha niya ang usa sa mga bato sa maong dapit ug gibutang kini ilawom sa iyang ulo, ug natulog siya sa maong dapit. Ug nakakita siya sa usa ka damgo: tan-awa, usa ka hagdanan ang gitukod sa yuta, ug ang tumoy niini nakaabot sa langit; ug ang mga anghel sa Dios nagsaka ug nanaog niini. Ang Ginoo nagtindog sa ibabaw niini, ug miingon: 'Ako ang Dios ni Abraham, ang imong amahan, ug ang Dios ni Isaac; ayaw kahadlok. Ang yuta nga imong gina-higdaan, ihatag ko kini kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug ang imong mga kaliwatan daghan sama sa balas sa dagat; ug sila maglapad paingon sa kasadpan ug sa habagatan, paingon sa amihanan ug sa sidlakan; ug ang tanang katawhan sa yuta pagapanalanginan pinaagi kanimo ug sa imong mga kaliwatan; ug tan-awa, Aniay ako kanimo, ug panalipdan tika bisan asa ka paingon; ug ibalik tika niining yuta, kay dili tika biyaan hangtud mahuman nako ang akong gisaad kanimo.' Ug namata si Jacob gikan sa iyang pagkatulog ug miingon, 'Anaa ang Ginoo niining dapita, ug wala ko kini masayri!' Ug nahadlok siya, ug miingon, 'Ka-katingalahan niining dapita! Dili kini lain kondili balay sa Dios, ug kini mao ang ganghaan sa langit!'
Genesis 28:10–17
Mao kini ang giingon sa Ginoo: 'Sugod sa ikawalong adlaw, maghalad ang mga pari sa inyong mga halad-sunog ug sa inyong mga halad-kalinaw sa halaran; ug dawaton ko kamo uban sa pabor,' ingon sa Ginoo (Adonai). Ug gidala ko niya pabalik sa gawasnong ganghaan sa santuaryo nga nagtubang sa sidlakan, ug kini sirado. Ug miingon ang Ginoo kanako, 'Kini nga mga ganghaan magpabilin nga sirado; dili kini ablihan, ug walay bisan kinsa nga mosulod niini, kay ang Ginoo, ang Dios sa Israel, mosulod niini, ug magpabilin kini nga sirado. Busa ang prinsipe—moupo siya didto aron mokaon og pan sa atubangan sa Ginoo; mosulod siya pinaagi sa beranda niining mga ganghaan, ug pinaagi usab sa samang dalan siya mogawas.' Gidala niya ako unya sa dalan paingon sa ganghaan sa santuaryo, sa amihanan nga daplin atbang sa templo, ug mitan-aw ako: ug ania karon, ang balay sa Ginoo napuno sa himaya.
Ezekiel 43:27; 44:1–4
Ang kinaadman nagtukod ug usa ka balay alang sa iyang kaugalingon ug nagtindog ug pito ka haligi; gipatay niya ang iyang mga halad ug gihalo ang iyang bino sa iyang kopa, ug giandam ang iyang salo-salo; gipadala niya ang iyang mga sulugoon, nagawag sa kusog nga pahibalo sa kopa: 'Kinsa man ang walay pagsabot, padulong kanako!' Ug sa mga walay pagsabot miingon siya: 'Umari, tilawi ang akong pan ug imna ang bino nga akong gihalo para kaninyo; biyaa ang kabuang, ug mabuhi kamo, ug pangitaa ang pagsabot, aron mabuhi kamo ug makab-ot ang kinaadman sa kahibalo.' Ang magtudlo sa daotan makadala ug kaulaw sa iyang kaugalingon, ug ang mosaway sa mga daotan makadala usab ug kaulaw sa iyang kaugalingon. Ayaw pagsaway sa daotan, basi makadumot sila kanimo; pagsaway sa maalamon, ug higugmaon ka niya; hatagi ang maalamon ug rason, ug mas maalamon pa siya; pakig-istorya sa matarong, ug maminaw siya. Ang sinugdanan sa kinaadman mao ang kahadlok sa Ginoo, ug ang tambag sa mga balaan mao ang pagsabot; ang pag-ila sa Balaod mao ang timailhan sa maayong hunahuna: kay pinaagi niini mabuhi ka og dugay, ug madugangan pa ang imong mga katuigan.
Ang kinaadman nag-andam sa iyang panimalay; ang kabuang nag-andam sa iyang mga panimalay usab. Ang kinaadman misaka sa iyang balay, uban sa iyang mga palamuti, ug ang kabuang misaka usab sa iyang balay, uban sa iyang mga
Angay ra gayud nga ang mga saksi sa Pulong ug ang Iyang mga ministro / makasaksi sa pagpanaw sa Iyang Inahan sumala sa unod, / kay kini mao ang katapusang misteryo nga natuman kaniya; / aron dili lang nila masaksihan ang pag-alsa sa Manluluwas gikan sa yuta, / kondili magpamatuod usab sa pagpanaw sa Kadtong nag-amuma kaniya. / Busa, gidala gikan sa tanang dapit pinaagi sa gahum sa Diyos, / miabot sila sa Siyon / ug giuban ang Labing Halangdon sa mga Kerubin samtang siya misaka sa langit. / Kita usab, uban kanila, nagasimba kaniya, / samtang siya nag-ampo alang sa among mga kalag.
Labing hataas sa mga langit, ug labing himayaon sa mga Kerubin, ug milabaw sa tanang binuhat sa dungog, nga nahimong puloy-anan sa labing putli sa walay katapusang Pag-anaa, niining adlawa iyang gisumite ang Iyang labing balaan nga kalag sa mga kamot sa Anak, ug uban Niya napuno sa kalipay ang tanan, ug dako nga kaluoy ang gihatag kanato.
Ang Labing Balaan nga Nobya / ug Inahan sa Maayong Kabubut-on sa Amahan, / nga gitakda nga mahimong mismong puloy-anan sa Dios / pinaagi sa Iyang panaghiusa, nga wala'y sagol sa kinaiyahan sa tawo, / karong adlawa iyang gisumite ang iyang labing putli nga kalag sa Magbubuhat ug Dios, / nga gidawat uban sa dungog nga angay sa Dios sa mga Walay-Lawas nga Gahum, / ug ang tinuod nga Inahan sa Kinabuhi gidala ngadto sa kinabuhi, / ang sulo sa dili maabot nga Kahayag, / ang kaluwasan sa mga matinud-anon ug paglaum sa atong mga kalag.
Umari, kamong tanan nga mga tumoy sa kalibutan, / atong dayegon ang balaan nga pagpanaw sa Inahan sa Dios, / kay sa kamot sa Anak Iya gipasa ang Iyang walay-salikway nga kalag; / busa, pinaagi sa Iyang balaan nga pahulay, nabuhi pag-usab ang kalibutan, / nagselebrar nga malipayon uban sa mga salmo, himno, ug espirituhanong mga kanta / kauban ang mga dili-mabahinbahin ug ang mga Apostoles!
Umari, kamo nga mga mahigugmaon sa mga pista, / umari, ug maghimo kita og koro, / umari, koronahan nato ang Simbahan sa mga himno / sa pagpahulay sa Kaban sa Dios; / kay karong adlawa ang langit nag-abli sa iyang mga bukton, / nagdawat kaniya nga nanganak sa Dili Masabtan alang sa tibuok kalibutan, / ug ang yuta, nga naghatag sa Tinubdan sa Kinabuhi, / gipahimutang sa panalangin ug himaya. / Ang mga anghel naghimo og koro uban sa mga Apostoles, / nagtutok nga puno sa kahingawa kang Iya nga nag-agi gikan sa kinabuhi ngadto sa kinabuhi, / Iya nga nanganak sa Prinsipe sa Kinabuhi. / Mopakumbaba kita tanan sa atubangan Niya, nga nag-ampo: / 'Ayaw kalimti, O Ginoo, ang Imong labing suod nga pagkahigala / kanamo nga nagselebrar uban sa pagtuo / sa Imong labing balaan nga Pagkatulog!'
Ug karon, sa samang tono: Kantaa, O katawhan, ang Inahan sa atong Dios, kantaa, / kay niining adlawa Iyang gisumite ang Iyang hingpit nga masidlak nga kalag / sa labing putli nga mga kamot Niadtong Natawo gikan Niya nga walay binhi, / Kaniya nga Iyang gipangamuyo nga walay hunong / nga hatagan og kalinaw ang uniberso / ug dakong kaluoy.
Ani, mag-awit kita, O katawhan, / sa labing balaan ug putli nga Birhen, / gikan kaniya ang nagkatawang Pulong sa Amahan / mipadayag sa dili masukod nga paagi; / mag-awit kita, nga nagasinggit ug nagapahayag: / 'Bulahan ka sa mga kababayen-an; / bulahan ang sabakan nga nanganak kang Cristo!' / Gidumala namo ang among kalag sa Iyang balaan nga mga kamot, / mangaliya ka, O Labing Putli, / alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Bersikulo: Bangon, O Ginoo, ug mosulod ka sa imong kapahulayan, ikaw ug ang arka sa imong pagkabalaan. Salmo 131:8
Niining adlawa, atong awiton ang kanta ni David / kang Kristo nga atong Dios: / 'Ang mga birhen dad-on sa Hari sa iyang pagsunod,' miingon siya, / 'dad-on sila sa kalipay ug pagdayeg'. / Kay Siya nga gikan sa kaliwatan ni David, / pinaagi kaniya kita gihimong diosnon, / gidala sa himaya ug dili masukod / sa mga kamot sa iyang Anak ug Ginoo. / Samtang nag-awit kita kaniya isip Inahan sa Dios, / nagasinggit kita ug nagapahayag: / 'Luwasa kami nga nag-angkon kanimo nga Inahan sa Dios gikan sa tanang dautan / ug luwasa ang among mga kalag gikan sa kasakit!'
Bersikulo: Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon / ug dili niya kini balibaran. Salmo 131:11a
Ang imong labing balaan nga Pagkatulog, / O labing balaan ug putli nga Birhen, / gihimaya sa kadaghanan sa mga anghel sa langit / ug kanamo, ang katawhan, dinhi sa yuta, / kay ikaw nahimong Inahan sa Magbubuhat sa tanang butang, si Kristo among Dios. / Ayaw hunong, among hangyo kanimo, sa pag-ampo alang kanamo, / kami nga nagbutang sa among paglaum kanimo pagkahuman sa Dios, / O labing gidayeg nga Inahan sa Dios, nga wala mailhi ang kaminyoon!
Gloria, ug karon, sa samang tono: Sa dihang mibulag Ka, O Birhen nga Inahan sa Dios, / ngadto Kaniya nga Natawo Gikan Kanimo sa dili masukod nga paagi, / si Santiago, igsoon sa Dios ug ang unang hierarkiya, anaa didto, / ingon man usab si Pedro, ang labing dungog nga ulo ug tuktok sa mga teologo; / ug ang tibuok langitnong panon sa mga Apostoles, / gipadayag ang langitnong misteryo sa labing hayag, / nag-awit sa langitnong ug makapahingangha nga misteryo / sa pagtukod sa panimalay ni Cristo nga Dios. / Ug, pagkahuman sa paglubong sa Imong lawas nga nagahatag kinabuhi ug midawat sa Dios, / naglipay sila, O Ikaw nga Pinadayeg sa Tanan; / samtang gikan sa kahitas-an ang labing balaan ug pangunang mga Gahum Anghel, nga natingala sa katingalahan, / miyukbo ug nagpahayag sa usag usa: / 'Itaas ninyo ang inyong mga ganghaan ug dawata / ang Nagaanak sa Magbubuhat sa langit ug yuta; / mag-awit kita og mga pagdayeg sa balaan ug balaan nga lawas, / nga naglangkob para kanato sa Dili Makita ug atong Ginoo!' / Busa, samtang gisaulog namo ang imong handumanan, / nagatuaw kami kanimo, O Pinadayegon sa Tanan: / 'Itaas ang sungay sa mga Kristohanon / ug luwasa ang among mga kalag!'
Sa pagkahimugso ni Kristo, napreserbar Nimo ang Imong pagka-birhen / ug wala Nimo biyai ang kalibutan pagkahuman sa Imong kamatayon, O Inahan sa Dios: / Misulod Ka sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi, / ug pinaagi sa Imong mga pag-ampo, galuwas Nimo ang among mga kalag gikan sa kamatayon. (3)
Sa pagkahimugso ni Kristo gipreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen / ug wala Nimo biyaan ang kalibutan pagkahuman sa Imong kamatayon, O Inahan sa Dios: / Misulod Ka sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi, / ug pinaagi sa Imong mga pag-ampo galuwas Nimo ang among mga kalag gikan sa kamatayon. (3)
Ang labing dungog nga tigum sa mga maalamon nga Apostoles / milagrosong natigum aron ilubong uban sa dungog / ang Imong labing putli nga lawas, O labing gidayeg nga Inahan sa Dios; / uban kanila misanaw ang kadaghanan sa mga Anghel, / matinahuron nga nagadayeg sa Imong pagpanaw, / nga among gisaulog uban sa pagtuo.
Gloria, ug karon: balik nato ang sama.
Sa pagkahimugso ni Kristo gikan kanimo / ang pagpanamkon walay binhi, / sa imong Pagkatulog / – kamatayon nga walay pagkadaut; / usa ka milagro nga gisumpay sa usa ka milagro / aron mamahimong doble nga milagro, O Inahan sa Dios. / Kay giunsa man nga, wala ka mailhi sa bisan kinsa nga lalaki, / ginapakaon nimo ang Bata, samtang nagpabilin kang putli? / Ug giunsa man nga Ikaw, Inahan sa Dios, / nag-aakma sa yugo sa kamatayon, apan nagapahumot sa baho sa kinabuhi? / Busa, kauban sa Anghel, nagasinggit kami kanimo: / 'Malipay ka, Punô sa Grasya!'
Gloria, ug karon: among balik-balikon kini.
Gidayeg ka namo, O walay mantsa nga Inahan sa Kristo among Dios, ug ginahimaya namo ang Imong Pagkatulog.
1 Koro: Magsinggit sa kalipay sa Ginoo, kaming tibuok kalibutan. 2 Awita ang pagdayeg sa Iyang ngalan. 1 Ipahibalo sa atubangan sa Hari—ang Ginoo. 2 Dayega Siya, dayega ang Iyang ngalan. 1 Sa siyudad sa Ginoo sa mga panon, sa siyudad sa atong Dios. 2 Malinawon ang Iyang puloy-anan, ug ang Iyang puy-anan naa sa Siyon. 1 Mga himayaon nga butang ang gisulti mahitungod kanimo, O siyudad sa Dios. 2 Ang Dios nagtukod niini hangtod sa kahangturan. 1 Ang Labaw nga Labaw Balaan nagbalaan sa Iyang puloy-anan. 2 Ang pagkabalaan ug himaya anaa sa Iyang balaan nga puloy-anan. 1 Maga-awit ako ug magtugtog sa akong himaya. 2 Kuhaon ko ang kopa sa kaluwasan ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. 1 Matulog ako sa kalinaw ug matulog dayon. 2 Balik, O akong kalag, sa imong kapahulayan, kay ang Ginoo nagpakita kanimo og dakong kaayo. 1 Ang matarong nga Ginoo nagputol sa mga liog sa mga daotan. 2 Bangon, O Ginoo, mosulod ka sa imong kapahulayan, ikaw ug ang kaban sa imong pagkabalaan. 1 Ang pagkabalaan angay sa imong balay, O Ginoo, hangtod sa kahangturan. 2 Buhaton ko nga hinumduman ang imong ngalan sa tanang kaliwatan.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 65:2a; 65:2b; 97:6b; 99:4c; 47:9b; 75:3; 86:3; 47:9d; 45:5; 95:6b; 107:2b; 115:4; 4:9a; 114:7; 128:4; 131:8; 92:5b; 44:18a
Ipahibalo, O David, unsang pista ang atong gisaulog karon? / – Kini alang sa dungog Niya nga akong gidayeg, ingon niya, sa Basahon sa mga Salmo, / isip Anak nga Babaye – ang Birhen sa Dios ug ang Dalaga: / Si Cristo, nga natawo gikan Niya nga walay binhi, / gidala Siya ngadto sa langitnong mga puloy-anan / / Busa nagalipay ang mga inahan ug mga anak nga babaye, / ingon man usab ang mga nobya ni Cristo, nga nagasinggit: / 'Maglipay ka, Ikaw nga mibiyahe paingon sa langitnong Gingharian!'
Gloria, ug karon: balik-balik nato kini.
Sukad pagkabatan-on ko / daghang mga pagbati ang nakig-away kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mapahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Balaang Espiritu / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / gipakahanaw sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Ako magahimo sa Imong ngalan nga hinumduman / sa tanang kaliwatan ug kapanahonan. Bersikulo: Paminawa, O Anak nga Babaye, tan-awa, ug ituyok ang Imong dalunggan. Salmo 44:18a, 11a
Ikaduhang Prokeimenon: Pasidunggi ang Ginoo sa tanang nagaginhawa. Bersikulo: Dayeg sa Dios sa Iyang mga balaan; dayeg Siya sa kahitas-an sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong mga adlaw, si Maria mibiyahe ug dali-dali paingon sa kabukiran, ngadto sa usa ka lungsod sa Juda, misulod sa balay ni Zacarias ug gipangumusta si Elizabeth. Ug nahitabo nga sa pagdungog ni Elizabeth sa pangumusta ni Maria, misayaw ang bata sa iyang tiyan; ug napuno si Elizabeth sa Espiritu Santo, ug misinggit siya sa kusog nga tingog, ug miingon: 'Bulahan ka taliwala sa mga babaye, ug bulahan ang bunga sa imong tiyan! Ug ngano kaha nga gihatag kini kanako, nga moanhi pa kanako ang Inahan sa akong Ginoo? Kay tan-awa, sa diha nga nakaabot pa lang sa akong dalunggan ang tingog sa imong pangumusta, misayaw sa kalipay ang bata sa akong tiyan; ug bulahan siya nga mituo nga matuman ang gisulti kaniya sa Ginoo.' Ug miingon si Maria, 'Ang akong kalag nagpasidungog sa Ginoo, ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios nga akong Manluluwas; kay gitutokan Niya ang pagka-ubos sa Iyang sulugoon; kay tan-awa, sukad karon ang tanang kaliwatan pagatawgon ko nga bulahan; kay ang Gamhanan nagbuhat kanako ug daghang katingalahan, ug balaan ang Iyang ngalan.' Nagpabilin si Maria uban kaniya sulod sa mga tulo ka bulan, unya mibalik siya sa iyang panimalay.
Lucas 1:39–49, 56
Sa dihang ang pagbalhin sa Imong labing putli nga lawas gipreparar, / unya ang mga Apostoles, nga naglibot sa lubnganan, / nagtutok kanimo uban sa kahadlok, / ug ang uban, nga naglantaw pag-ayo sa lawas, / napuno sa katingala, / samtang si Pedro misinggit kanimo uban sa mga luha: / 'O Birhen, klaro nakong makita Ka nga naghigda sa Imong likod, / Kinabuhi sa tanan, ug natingala ako / sa Iya nga diin nagpuyo ang Kalipay sa umaabot nga kinabuhi!' / Apan, O Labing Balaan, pag-ampo pag-ayo sa Imong Anak ug Dios / alang sa pagpanalipod sa Imong siyudad nga walay kadaut.
Ang una – ni San Cosmas sa Maium, tono 1, ug ang ikaduha – ni San Juan sa Damascus, tono 4; ang mga irmos sa duha ka canon gikanta og duha ka beses, ug ang tanang troparia gikanta sa tono 12. Katavasia: ang matag koro mokuanta sa ilang kaugalingong irmos.
Kanon 1. Irmos: Gidumala sa langitnong himaya / balaan ug himayaon, O Birhen, ang imong pista / nagtigum sa tanang matinud-anon sa kalipay, / aron, ginamuno ni Maria uban sa mga sayaw ug tamborin, / makanta sila sa imong Bugtong Anak, / kay Gihimaya Siya sa kahimayaan.
Usa ka panon sa mga dili-mortal nga langitnong binuhat / naglibut sa Imong banal nga lawas sa Siyon; / ug usa ka kadaghanan sa mga Apostoles, / nga kalit nga nagtigum gikan sa mga tumoy sa yuta, / kalit nga nagpakita sa Imong atubangan, O Inahan sa Dios; / uban kanila, O Purong, / kami usab naghimaya sa Imong balaan nga handumanan.
Nakaangkon ka sa dungog sa kadaugan batok sa kinaiyahan, O Imaculada, pinaagi sa pagdala sa Dios sa imong sabakan; apan, sa pag-alig sa imong Magbubuhat ug sa imong Anak, supernatural nga misumite ka sa mga balaod sa kinaiyahan; busa, bisan sa kamatayon, nabanhaw ka pag-usab ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan uban sa imong Anak.
Kanon 2. Irmos: Ako magbukas sa akong baba, / ug kini mapuno sa Espiritu; / ug ako mosulti sa Reyna ug Inahan, / ug ako motungha nga masidlak sa kalipay, / ug ako malipayong moawit sa Iyang Pagkatulog.
O mga birhen, / kauban ni Maria nga Mananagna / karon pag-awit og himno sa lubong, / kay ang Birhen ug nag-inusarang Inahan sa Dios / nag-agi ngadto sa Iyang langitnong puloy-anan.
Sumala sa Imong kaangayan, O Pinakabalaan, / sama sa usa ka buhing langit, / gidawat Ka sa langitnong, diyosnong mga puloy-anan, / ug, nga masidlak nga gidayandayan sama sa usa ka putli nga nobya, / Nagpakita Ka sa atubangan sa Hari ug Dios.
Kanon 1. Irmos: Magbubuhat ug naglangkob sa tanan / Kaalam ug Gahum sa Dios, / lig-ona ang Simbahan nga lig-on ug dili matandog, O Kristo, / kay Ikaw ra ang balaan, / nagapahulay sa taliwala sa mga balaan.
Gikilala Ka, O Imaculada, nga usa ka mortal nga babaye, / apan sa supernatural nga paagi Inahan sa Dios, / ang himayaong mga Apostoles / gihikap Ka sa nagkurog nga mga kamot, Ikaw nga misidlak sa himaya, / samtang nagtan-aw Kanimo ingon tabernakulo nga midawat sa Dios.
Ang hambog nga mga kamot sa mga mapangahas nadakpan, / ug naputol, / sa hustisya sa Dios, nga, alang sa himaya sa Pagkadiyosnon, / gipanalipdan ang dungog sa Buhing Arka, / diin ang Pulong nahimong unod.
Kanon 2. Irmos: O Inahan sa Dios, / ikaw usa ka buhi ug daghang tuburan / alang sa imong mga mag-aawit sa himno nga nag-andam niining espirituhanong handumanan; / lig-ona sila, / ug sa imong banal nga paghinumdom / hatagi sila sa mga korona sa himaya.
Gikan sa mortal nga sabakan, O Balaan, / Miabot Ka sa katapusan nga angay sa Imong kinaiyahan; / Apan sa pag-anak sa tinuod nga Kinabuhi, / Misulod Ka sa diyosnong ug hipostatiko nga Kinabuhi.
Usa ka kadaghanan sa mga teologo gikan sa katapusan sa kalibutan, / ug gikan sa kahitas-an—usa ka kadaghanan sa mga Anghel / midali paingon sa Siyon sa sugo sa Makagagahum, / aron mag-alagad nga takus / sa Imong paglubong, O Ginoong Ginang.
Kami, tanang henerasyon, nagatawag Kanimo nga bulahan, / O Birhen nga Inahan sa Dios, / kay ang among walay kinutuban nga Dios, si Cristo, / malipayong nagpuyo sulod Kanimo. / Bulahan usab kami, nga adunay Ikaw ingon among panalipod, / kay Ikaw manamapamungot alang kanamo adlaw ug gabii, / ug ang mga sceptro sa gingharian napalig-on pinaagi sa Imong mga pag-ampo. / Busa, samtang nag-awit kami, nagasinggit kami kanimo: / 'Maglipay ka, O Punô sa Grasya, ang Ginoo uban kanimo!'
Kanon 1. Irmos: Ang mga pulong ug mga bugtong sa mga propeta / nagpadayag sa Imong Inkarnasyon gikan sa Birhen, O Kristo: / 'Ang kahayag sa Imong kilat / mosidlak aron pasigaon ang mga Hentil, / ug ang kalawoman magpahayag kanimo uban sa kalipay: / Himaya sa Imong Gahum, O Manliligaw sa Katawhan!'
Tan-awa, O mga nasud, ug katingala, / kay ang balaan ug labing himayaong Bukid sa Dios / misaka pa sa kahitas-an kaysa sa langitnong kabukiran; / ang Kalibutanong Langit natukod / ibabaw sa dili malaglag ug langitnong yuta.
Ang Imong kamatayon, O Putli, nahimong agianan / ngadto sa walay katapusan ug mas maayong kinabuhi, / nga nagdala Kanimo, O Walay Sala, gikan sa panahong kinabuhi / ngadto sa tinuod nga pagka-divino ug dili mausab, / aron Ikaw makamatngon sa Imong Anak ug Ginoo / sa kalipay.
Ang mga ganghaan sa langit nabuksan, / ug ang mga Anghel mitugtog, / ug gidawat ni Kristo ang bahandi / sa pagka-birhen sa Iyang Inahan; / ang mga Kerubin miyukbo sa Iyang atubangan uban sa kalipay, / samtang ang mga Serapim naghimaya Kanimo, naglipay.
Kanon 2. Irmos: Sa paghunahuna sa dili masusi nga tinguha sa Dios / mahitungod sa Imong, O Labawng Kataas-taasan, Inkarnasyon gikan sa Birhen, / ang propeta Habakuk misinggit: / 'Gloria sa Imong gahum, O Ginoo!'
Katingalahan nga makita / ang buhing Langit sa Hari sa tanan / nga nag-agi sa kalawmon sa yuta. / Ka katingalahan sa Imong mga buhat! / Himaya sa Imong gahum, O Ginoo!
Kung bisan ang Iyang dili masabtan nga Bunga, / Siya nga pinaagi kaniya gimugna ang mga langit, / misugot sa paglubong isip usa ka mortal, / unsaon pa kaha nga ang Naga-anak nga walay bana / makalikay sa paglubong?
Sa Imong paglabay, Inahan sa Dios, / ang mga anghel, uban sa kahadlok ug kalipay, / gitabonan ang Imong labing balaan nga lawas—nga dako ug naglangkob sa Dios— / sa ilang labing balaan nga mga pako.
Kanon 1. Irmos: Ipahibalo ko ang banal ug dili masukod nga kaanyag / sa Imong mga pagkahingpit, O Kristo; / kay Ikaw, nga misidlak gikan sa walay katapusang himaya / ingon usa ka pareho nga walay katapusan ug hipostatiko nga kahayag, / pagkahuman nga nahimong tawo gikan sa sabakan sa usa ka birhen, misidlak ka sama sa adlaw / sa ibabaw sa mga nagpuyo sa kangitngit ug landong.
Ang panon sa mga Apostoles, daw gibuhat sa panganod, / gitigom gikan sa katapusan sa yuta paingon sa Siyon / aron mosilbi Kanimo, O Birhen, nga mao kana nga panganod nga kahayag, / diin misaka ang Labawng Dios, sama sa adlaw sa pagkamatarong, / ibabaw sa mga anaa sa kangitngit ug landong.
Mas kusog pa kaysa sa mga trumpeta, ang mga dila nga giinspirar sa Diyos / sa mga teologo misinggit ngadto sa Inahan sa Diyos, / samtang nag-awit og himno sa lubong pinaagi sa Espiritu: / 'Malipay ka, dili malaglag nga Tinubdan / sa nagahatag-kinabuhi ug makaluwas / nga Inkarnasyon sa Diyos alang sa tanan!'
Kanon 2. Irmos: Ang tibuok kalibutan nangahibulong / sa Imong balaan nga Pagkatulog: / kay Ikaw, O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / milatas gikan sa yuta paingon sa walay katapusang puloy-anan / ug sa kinabuhi nga walay katapusan, / nagahatag og kaluwasan / sa tanan nga nag-awit sa Imong mga pagdayeg.
Pasagdi nga modagundong karon ang mga trumpeta sa mga teologo, / ug pasagdi nga ang maalamon nga mga dila sa tawo / karon magpahayag sa pagdayeg; / pasagdi nga modagundong ang hangin, nga nagdan-ag sa walay kinutuban nga kahayag, / pasagdi nga ang mga Anghel mag-awit / sa Pagkatulog sa Labing Buluhaton nga Birhen.
Angay gayud kanimo, O Birhen, pinili nga sudlanan, / nga katingalahan ang tanan sa mga awit sa imong dungog sa imong pagpanaw, / nga hingpit nga balaanon alang sa Dios, / nga giinspirar sa Dios alang sa tanan, / ug tinuod nga mahimong ug magpakita ingon ana, / O labawng himayaong Inahan sa Dios.
Kanon 1. Irmos: Ang kalayo sa sulod sa balyena nga gikan sa kalawoman sa dagat / usa ka pahibalo sa imong tulo ka adlaw nga paglubong, / nga si Jonas mao ang maghuhubad, / kay napreserbar nga walay samad, / sama sa wala pa siya gilunok, misinggit siya: / 'Maghalad ako kanimo og halad uban sa tingog sa pagdayeg, O Ginoo!'
Ang Hari sa tanan, O Dios, nagpadayag sa sobrenatural kanimo, kay sama sa Iyang pagpreserba kanimo pinaagi sa Birhen sa imong pagkahimugso, ingon usab gipreserba Niya ang imong lawas nga dili malata sa lubnganan ug, sa samang higayon, gipahimaya kini pinaagi sa balaang Pagbag-o sa Porma, nga naghatag og dungog kanimo isip Anak sa Inahan.
Ikaw, O Birhen, ingon sa tinuod nga masidlak nga sulo sa dili-materyal nga Kalayo, bulawanong insenso sa banal nga Kulis, sudlanan sa manna ug tungkod, tabla nga gisulat sa Diyos, ang Banal nga Kaban, ug lamisa sa Pan sa Kinabuhi, gipanalanginan sa Imong Anak sa Labing Balaan nga Puloy-anan.
Kanon 2. Irmos: Samtang gisaulog nato kining banal ug gipasidunggan sa tibuok kalibutan nga pista sa Inahan sa Dios, umari kamo, mga maalam sa Dios, sugdi nato ang pagdayeg, nagpasidungga sa Dios nga natawo gikan kaniya.
Gikan Kanimo misidlak ang Kinabuhi, / nga wala mabungkag ang panumpa sa pagkabirhen. / Unsaon man kaha nga ang Imong labing putli ug nagahatag-kinabuhi nga lawas / nakigbahin sa pagsulay sa kamatayon?
Nahimong templo sa Kinabuhi, / Nakaangkon Ka sa kinabuhi nga walay katapusan, / Kay pinaagi sa kamatayon misulod Ka sa kinabuhi, / Ingon nga Siya nga nanganak sa hipostatiko nga Kinabuhi.
Ni ang lubnganan ni ang kamatayon makapugong sa / Kaniya nga kanunay magbantay nga Inahan sa Dios sa pag-ampo / ni sa Iyang dili matandog nga paglaum sa pagpakitambag. / Kay Siya nga nagpuyo sa Iyang kanunay nga birhen nga sabakan / gidala Siya, isip Inahan sa Kinabuhi, ngadto sa kinabuhi.
Ikos: Bantayi ang akong mga hunahuna, akong Manluluwas, / kay nagasugakod ko sa pag-awit mahitungod sa Pader sa Kalinaw, / ang Imong labing putli nga Inahan; / hatagi ko og kusog sa tore sa mga pulong, / ug lig-ona ako sa mga palasyo sa hunahuna, / kay Ikaw nagpahayag / nga Ika-tuman ang mga hangyo sa mga nangayo uban sa pagtuo; / Ihatag kanako, busa, usa ka dila, / panultihon ug pagsabot nga walay sala, / kay ang matag gasa sa kahayag gikan Kanimo, O Maghahatag sa Kahayag, / nga nagpuyo sa kanunay nga birhen nga sabakan.
Kanon 1. Irmos: Ang balaan nga gugma, / misukol sa walay hiya nga kasuko ug kalayo, / gipalong ang mga kalayo, / ug nagkatawa sa nawong sa kasuko, / mitubag pinaagi sa balaan nga giinspirar, makatarunganong tulo ka kwerdas nga lira sa mga matarong / sa mga instrumento sa musika taliwala sa kalayo: / 'Labing gidayeg nga Dios sa among mga amahan ug amo, / bulahan Ikaw!'
Ang mga tabla nga gimugna sa Dios, / gisulat sa Espiritu Santo, / gipikas ni Moises sa iyang kasuko; / apan ang iyang Ginoo, nga nagpanalipod sa Iyang Inahan nga walay samad, / karon nagpuy-anan Niya sa langitnong mga puloy-anan. / Naglipay uban Niya, mag-awit kita kang Kristo: / 'Labing gidayeg nga Dios sa among mga amahan ug amo, / bulahan Ikaw!'
Sa mga simbal sa putli nga mga ngabil / ug sa musikang lira sa kasingkasing, / sa melodiyosong trumpeta sa halangdong pagpanumdom / niining hinungdanon, napiling adlaw / sa Pagkatulog sa Birhen ug sa Putli, / sa mainitong pagpalakpak sa among mga kamot, mag-awit kita: / 'Labawng gipadayeg nga Dios sa among mga amahan ug amo, / bulahan Ikaw!'
Ang mga tawo nga maalamon sa Dios nagtigum, / kay ang puloy-anan sa himaya sa Dios / nagalihok gikan sa Siyon paingon sa langitnong puloy-anan, / diin ang putli nga tingog sa mga nagselebrar, / ang tingog sa dili masukod nga kalipay, / ug kadtong malipayon nga nag-awit kang Cristo: / 'O Dios nga labing gidayeg sa among mga amahan ug amo, / bulahan Ikaw!'
Kanon 2. Irmos: Ang mga maalamon sa Dios wala magpasidungog / sa mga binuhat labaw pa sa Magbubuhat, / apan, sa pagdaug nila nga maisugon batok sa kalayo nga naghulga kanila, / sila malipayon nga nag-awit: / 'Ikaw ang labing dayegon nga Ginoo ug Dios sa among mga amahan, / bulahan Ikaw!'
Mga batan-on ug mga dalaga, mga tigulang ug mga prinsipe, ug mga hari uban sa mga hukom, mag-awit kamo, sa pagpasidungog sa handumanan sa Birhen ug Inahan sa Dios: 'Ginoo ug Dios sa among mga amahan, bulahan Ka!'
Tugoti nga ang langitnong kabukiran magpatunog sa trumpeta sa Espiritu, / maglipay ang mga bungtod, / ug magsaulog ang mga banal nga Apostoles: / Ang Reyna nagpadulong sa Anak, / aron maghari Uban Niya hangtod sa kahangturan.
Ang labing balaan nga pagpanaw / sa Imong diyosnon ug dili malaglag nga Inahan / naghiusa sa labawng mga puwersa sa langitnong mga Gahum / sa panag-uyon nga kalipay uban sa mga anaa sa yuta nga nag-awit kanimo: / 'O Dios, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Ang gamhanang Anghel sa Dios / nagpakita sa mga batan-on og kalayo / nga nagbasa sa mga matarong, apan nagasunog sa mga dautan; / ug gihimo ang Inahan sa Dios nga bukal nga nagahatag kinabuhi, / nga nagbubo sa pagkaguba—kamatayon—apan kinabuhi sa mga nag-awit: / 'Kami nga naluwas mag-awit sa Usa ka Magbubuhat, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Daghang mga teologo / sa Siyon ang misunod sa Arka sa Balaan, / nga nagasigaw niining mga pulong: / 'Asa ka paingon karon, Puloy-anan sa buhing Dios? / Ayaw hunong sa pagtan-aw sa mga nag-awit uban sa pagtuo: / Mag-awit kami sa Usa ka Magbubuhat, kay naluwas kami, / ug pagadayegon Siya hangtod sa kahangturan!'
Sa imong pagbiya, nga nag-alsa sa imong mga kamot, O Labing Balaan, / ang mga kamot nga pisikal nga nakakapul-ong sa Dios, / Ikaw, isip usa ka Inahan, mitug-an nga way pagduha-duha sa Kaniya nga natawo: / 'Ipanalipod hangtod sa kahangturan kadtong imong gisalig kanako, nga nagtawag Kanimo: / 'Mag-awit kita sa Usa ka Magbubuhat, kay naluwas kita, / ug himua Siya nga halangdon hangtod sa kahangturan!'
Kanon 2. Irmos: Ang Anak sa Inahan sa Dios nagluwas sa mga matinud-anong batan-on sa hurno: / kaniadto ingon usa ka timaan, karon ingon usa ka kamatuoran; / Gidapit Niya ang tibuok uniberso nga mag-awit kanimo. / Mag-awit sa Ginoo, O mga binuhat, / ug himoa Siya nga halangdon hangtod sa kahangturan!
Ang imong handumanan, O Balaang Birhen, / gihimaya sa mga Prinsipalidad, ingon man sa mga Gahum ug mga Kusog, / sa mga Anghel, sa mga Arkanghel, sa mga Trono, sa mga Dominyon, / sa mga Kerubin ug sa makahadlok nga mga Serapim, / ug kami, ang katawhan, nag-awit / ug nagpasidungog Kanimo hangtod sa kahangturan!
O Labing Balaan nga Inahan sa Dios, diin ang Labing Balaan nga Espiritu nagpuyo sa usa ka katingalahang paagi / sulod sa imong putli nga sabakan sa Inkarnasyon, / pagkahuman Nimo madawat ang Iyang kaugalingong Labing Balaan nga Espiritu, / Iyang gipahulay kini sa Iyang kaugalingon ingon usa ka Anak nga nagatuman sa Iyang katungdanan; / busa nag-awit kami sa imong mga pagdayeg, O Birhen, / ug gipasidunggan ka hangtod sa kahangturan.
O katingalahan nga dili masabtan / Kanunay nga Birhen ug Inahan sa Dios! / Kay Siya, sa pagsulod Niya sa lubnganan, / gipadayag kini nga usa ka paraiso! / Karon nga nagtindog kami sa atubangan niini, malipayon kaming nag-awit: / 'Dayegon ang Ginoo, kaming tanan nga binuhat, / ug itas Siya hangtod sa kahangturan!'
Dili nato ginaawit ang ika-siyam nga oda, 'Ang labing hataas nga dungog sa mga Kerubin:', bisan pa sa Domingo, apan ginaawit nato ang mga pagbalik-balik sa pista:
Kami, tanang henerasyon, naghimaya kanimo, / ang nag-inusarang Inahan sa Dios.
O: Ang mga anghel, sa pagkakita sa Pagkatulog sa Labing Balaan, nangahibulong / sa paagi nga ang Birhen misaka gikan sa yuta paingon sa langit.
Ug ang irmos: 'Napildi ang mga balaod sa kinaiyahan:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga balik-balik ug irmos. Ug sa matag troparion, ila kining awhitan kaisa.
Kanon 1. Irmos: Napildi ang mga balaod sa kinaiyahan / kanimo, O putli nga Birhen: / sa pagpanganak, napreserbar ang pagkabirhen / ug ang kamatayon gipikasikas sa kinabuhi; / pagkahuman sa pagpanganak, Birhen; ug pagkahuman sa kamatayon, buhi, / luwasa kanunay, O Inahan sa Dios, ang Imong panulondon!
Natingala ang mga anghel, / sa pagtan-aw nila sa ilang Ginoo sa Siyon / samtang gidawat Niya ang kalag sa usa ka babaye sa Iyang mga bukton; / kay gitawag Niya ang Labing Balaan nga nanganak, / sumala sa angay sa Anak: / 'Umari, O Balaan, / paghimayaon uban sa Anak ug sa Dios!'
Ang mga Apostoles nag-andam sa paglubong / sa Imong lawas, nga midawat sa Dios, / samtang nagtutok niini uban ang kahingawa / ug misinggit sa kusog nga tingog: / 'Samtang Ikaw mopaingon sa langitnong palasyo ngadto sa Anak, / luwasa kanunay, O Inahan sa Dios, ang Imong panulondon!'
Unya ang unang koro mo-awit sa balik-balik nga bahin sa ikaduhang kanon:
O akong kalag, dayeg-a / ang balaan nga pag-agi sa Inahan sa Dios gikan sa yuta paingon sa langit.
Ug ang irmos: 'Maglipay ang tanan nga natawo sa yuta:' Unya ang ikaduhang koro mo-awit sa parehas nga pagbalik-aw ug irmos. Ug sa matag troparion, ila kining awhitan sa parehas nga pagbalik-aw kaisa.
Kanon 2. Irmos: Maglipay ang tanang kalag nga natawo sa yuta / nga napasiga sa Espiritu; / maglipay usab ang kinaiyahan sa mga dili-lawasnong hunahuna, / nga nagpasidungog sa balaan nga pag-agi sa Inahan sa Dios, / ug magtuaw sila: / 'Maglipay ka, O Labawng Bulahan, / putli nga Inahan sa Dios, Kanunay nga Birhen!
Ani, maglipay kita sa Siyon, / ang balaan ug mabungahong bukid sa buhing Dios, / samtang nagtutok sa Inahan sa Dios; / kay si Cristo iyang ginabalhin Siya, isip Iyang Inahan, / ngadto sa usa ka labi pang maayo ug labing balaan nga puloy-anan, / sa Labing Balaan sa mga Balaan.
Umari, mga matinud-anon, / duola nato ang lubnganan sa Inahan sa Dios / ug yakapa kini, hikapa kini nga matinud-anon sa atong kasingkasing, / atong mga ngabil, atong mga mata, atong mga agtang, / ug kuhaa nato ang daghang gasa sa pagtambal / gikan sa dili mahurot nga bukal nga nagasabwag.
Dawat-a gikan kanamo kining awit sa lubong, / Inahan sa buhing Dios, / ug pag-ambit-a kami sa Imong hayag ug banal nga grasya, / paghatag og kadaogan sa Hari, kalinaw sa mga tawo nga mahigugma kang Kristo, / ug sa mga nag-awit—pagpasaylo sa mga sala / ug kaluwasan sa kalag.
Unya ang duha ka koro mag-uban sa pagkanta sa refren sa unang kanon ug sa irmos: 'Napildi ang mga balaod sa kinaiyahan:' ug sa refren ug irmos sa ikaduhang kanon: 'Ang matag usa nga natawo sa yuta:' ug pagyuko.
Mga Apostoles, nga nagtigom dinhi gikan sa katapusan sa kalibutan, / lubonga ang Akong lawas sa baryo sa Gethsemane, / ug Ikaw, Akong Anak ug Akong Dios, / dawata ang Akong espiritu! (3)
Ang mga langit naglipay sa Imong himayaong Pagkatulog, / ang mga anghel malipayon, / ug ang tibuok kalibutan naglipay, / nga nag-awit og himno sa lubong alang Kanimo, / Inahan sa Kadtong nagahari sa tanan, / ang Labing Balaan nga Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / nga nagluwas sa katawhan / gikan sa silot sa atong unang mga ginikanan! (2)
Gikan sa mga tumoy sa kalibutan / ang mga pinili sa mga Apostoles nagtigom, / pinaagi sa sugo sa Gahum sa Dios / alang sa Imong paglubong, / ug sa ilang pagtan-aw Kanimo samtang misaka Gikan sa yuta paingon sa kahitas-an, / misinggit sila Kanimo sa kalipay uban sa tingog ni Gabriel: / 'Malipayon ka, O Tagbitbit sa tibuok Pagkadios! / Malipay ka, ikaw ra gayud nga, pinaagi sa pag-anak kang Kristo, / naghiusa sa kalibutanong sa langitnong!
Tungod kay gidala Nimo ang Kinabuhi sa Imong sabakan, / misulod Ka sa kinabuhi nga walay katapusan / sa Imong balaan nga pahulay, / samtang giuban Ka sa mga Anghel nga nagbitbit og bangkaw, / ang mga Prinsipalidad ug mga Gahum, / ang mga Apostoles, ang mga propeta ug ang tanang binuhat, / samtang ang Imong Anak, sa Iyang dili madunot nga mga kamot, / gidawat ang Imong walay-daot nga kalag, / O Birhen nga Inahan, Nobya sa Dios.
Gloria, ug karon, tono 6: Sa Imong di-mortal nga pag-agi, O Theotokos, Inahan sa Kinabuhi, ang panon sa mga Apostoles misaka sa kahanginan ug gipundok ang mga nagkalat sa tibuok kalibutan sa usa ka dapit sa atubangan sa Imong labing putli nga lawas; / ug sila, human kini nga matinahuron nga gipahulay, / samtang gisaba ang pagtawag ni Gabriel, misinggit: / 'Malipay ka, O Grasya nga Birhen, / Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon, ang Ginoo uban kanimo!' / Pag-ampo uban kanila ngadto Niya, ingon nga Imong Anak ug among Dios, / alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Ang Dako nga Doxolohiya.
Si Kristo, ang atong tinuod nga Dios, pinaagi sa pag-ampo sa Iyang labing putli nga Inahan, sa balaan, himayaon ug gidayeg nga mga Apostoles, sa balaan ug matarong nga mga ginikanan sa bunyag nga sila Joaquin ug Ana, ug sa tanang mga balaan, magmaloloy-on kanato ug magluwas kanato, kay Siya maayo ug mahigugmaon sa katawhan.
Nag-awit kita sa mga simbolikong himno; ang 'Bulahan': ang ikatulong ode sa unang canon sa ika-upat nga tono, ug ang ika-unom nga ode sa ikaduhang canon sa ika-upat nga tono. Kung gusto sa rektor, aawiton nato ang mga antifona sa pista.
Bersikulo 1: Magsinggit sa kalipay ngadto sa Ginoo, / ang tibuok kalibutan. Salmo 65:2a
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 2: Himayaa Siya, / dayega ang Iyang ngalan. Salmo 99:4b
Pinaagi sa pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 3: Sa siyudad sa Ginoo sa mga hukbo, / sa siyudad sa atong Dios. Salmo 47:9b
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Bersikulo 4: Ang Iyang puloy-anan anaa sa kalinaw, ug ang Iyang puy-anan anaa sa Siyon. Salmo 75:3
Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, / luwasa kami.
Gloria, ug karon: Pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, O Manluluwas, luwasa kami.
Bersikulo 1: Gihigugma sa Ginoo ang mga ganghaan sa Siyon / labaw pa sa tanang puloy-anan ni Jacob. Salmo 86:2
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: / Aleluya.
Bersikulo 2: Mga himayaong butang ang gisulti bahin Kanimo, / O Siyudad sa Dios. Salmo 86:3
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 3: Ang Dios nagtukod / niini hangtod sa kahangturan. Salmo 47:9g
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Bersikulo 4: Ang Labaw Ka Labaw / gipahimakas ang Iyang puloy-anan. Salmo 45:5
Ligtasi kami, O Anak sa Dios, / katingalahan taliwala sa mga balaan nga nag-awit kanimo: Aleluya.
Gloria, ug karon: Ang Bugtong Anak:
Bersikulo 1: Andam na ang akong kasingkasing, O Dios, / andam na ang akong kasingkasing. Salmo 107:2a
Sa pagkahimugso ni Kristo gipreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen / ug pagkahuman sa kamatayon sa kalibutan wala Nimo kini biyaan, O Inahan sa Dios: / Misulod Ka sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi, / ug pinaagi sa Imong mga pag-ampo giluwas Nimo ang among mga kalag gikan sa kamatayon.
Bersikulo 2: Unsaon nako pagbayad sa Ginoo / sa tanan niyang gibuhat para kanako? Salmo 115:3
Troparion: Sa pagkahimugso ni Cristo, Gipreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen:
Bersikulo 3: Kuhaon ko ang kopa sa kaluwasan / ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. Salmo 115:4
Troparion: Sa pagkahimugso ni Kristo, napreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen:
Ani, magsimba kita ug mouko sa atubangan ni Cristo.
Luwas-a kami, O Anak sa Dios, / pinaagi sa mga pag-ampo sa Inahan sa Dios, / nga nag-awit kanimo: Alleluia.
Sa pagkahimugso ni Cristo gipreserbar Nimo ang Imong pagkabirhen / ug pagkahuman sa kamatayon sa kalibutan wala Mo kami biyai, O Inahan sa Dios: / Misulod Ka sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi, / ug pinaagi sa Imong mga pag-ampo galuwas Mo ang among mga kalag gikan sa kamatayon.
Ang Inahan sa Dios, nga wala gyud hunong sa pag-ampo, / ug sa Iyang pag-ampo makita ang dili matuyaw nga paglaum, / wala mapugngan sa lubnganan o sa kamatayon. / Kay Siya nga nagpuyo sa Iyang kanunay nga birhen nga sabakan / gidala Siya sa kinabuhi isip Inahan sa Kinabuhi.
Ang Trisagion.
Ang akong kalag nagpadako sa Ginoo / ug ang akong espiritu nagalipay sa Dios, akong Manluluwas.
Bersikulo: Kay gitan-aw Niya uban sa pabor ang pagka-mapainubsanon sa Iyang sulugoon; kay sukad karon ang tanang kaliwatan motawag kanako nga bulahan. Lucas 1:46–48
Mga igsoon, kamo mag-usa sa hunahuna sama sa pagka-usa ni Cristo Jesus: nga bisan pa siya anaa sa porma sa Dios, wala niya giisip nga kinahanglan dakpon ang pagkapareho sa Dios, kondili gipakubo ang Iyang kaugalingon, gikuha ang porma sa usa ka sulugoon, gihimo sa pagka-tawo ug nagpakita nga sama sa tawo. Gipakumbaba Niya ang Iyang kaugalingon, pinaagi sa pagmasunuron hangtod sa kamatayon—bisan pa kamatayon sa krus. Busa gipataas siya sa Dios ug gihatagan siya sa ngalan nga labaw sa tanang ngalan, aron sa ngalan ni Jesus mokiling ang matag tuhod, sa langit, sa yuta, ug sa ilawom sa yuta, ug ang matag dila mag-angkon nga si Jesu-Cristo mao ang Ginoo, alang sa himaya sa Dios Amahan.
Fil 2:5–11
Bersikulo: Bangon, O Ginoo, mosulod ka sa imong kapahulayan, ikaw ug ang kaban sa imong pagkabalaan.
Bersikulo: Ang Ginoo mitug-an kang David sa pagkamatinud-anon, ug dili niya kini balibaran. Salmo 131:8, 11a
Niadtong panahona, misulod si Jesus sa usa ka baryo. Ug usa ka babaye nga ginganlan og Marta madawat kaniya sa iyang balay. Aduna siya'y igsoon nga babaye nga ginganlan og Maria, nga naglingkod sa tiilan sa Ginoo ug nagpaminaw sa Iyang pagtudlo. Apan si Marta nabalaka tungod sa daghang pag-andam sa pagkaon, ug miduol siya kaniya ug miingon: 'Ginoo, wala ba Ka magtagad nga gibyaan ko sa akong igsoon nga ako ra ang nag-alagad? Sugoa siya nga motabang kanako.' Apan mitubag si Jesus, 'Martha, Martha, nabalaka ka ug gubot sa daghang butang, apan usa ra ka butang ang gikinahanglan: gipili ni Maria ang mas maayong bahin, nga dili kuhaon gikan kaniya.' Karon samtang siya nagasulti, usa ka babaye gikan sa katawhan ang mitas-a sa tingog ug miingon kaniya, 'Bulahan ang sabakan nga nagdala kanimo, ug ang mga suso nga nagapasuso kanimo!' Apan siya miingon, 'Tinood, bulahan ang mga nakadungog sa pulong sa Dios ug nagatuman niini!'
Lucas 10:38–42; 11:27–28
Ang mga anghel, sa pagtan-aw sa Pagkatulog sa Labing Balaan, namangha / kung giunsa sa Birhen pagsaka gikan sa yuta paingon sa langit.
Irmos, Tono 1: Ang mga balaod sa kinaiyahan napildi / kanimo, O putli nga Birhen: / sa pagpanganak, napreserbar ang pagkabirhen / ug ang kamatayon gipangasawahan sa kinabuhi; / pagkahuman sa pagpanganak, Birhen gihapon; ug pagkahuman sa kamatayon, buhi, / luwasa kanunay, O Inahan sa Dios, ang Imong panulondon!
Ug hangtod sa Komunyon.
Kuhaon ko ang kopa sa kaluwasan ug tawgon ko ang ngalan sa Ginoo. Aleluya. (3) Salmo 115:4
Si Juan nga Unang Mibunyag ug Bunyag ni Cristo, / kita tanan, O mga matinud-anon, sa usa ka tingog, / pasidunggan siya uban sa angay nga pagrespeto: / kay siya, nga usa ka propeta, nagtagna sa umaabot, / ingon usa ka ministro ug matinud-anong kauban / sa dili masukod nga mga misteryo sa mga milagro ni Cristo. (2)
Si Herodes nga buang giputol nga walay kalooy ang imong ulo, nga nagpadayag sa iyang labing dautan nga kinaiya; apan si Kristo, nga tulo ka beses gipanalanginan, naghimo kanimo, isip ang Maminyo, nga ulo sa Simbahan, ang Ginoo, Magbubuhat sa tanan ug Manuluwas.
Si Herodes nga walay balaod nagmando, / human sa walay pagduha-duha nga pagputol sa imong ulo, O labing bulahan, / nga kini dad-on sa plato ngadto kang dautang Herodias. / O, unsa ka makalilisang nga katingalahan ug katingalahang sugilanon! / Bisan pa niana, ang Simbahan ni Kristo malipayong / nagselebrar sa imong pag-antos.
Gloria, Tono 8:* Unang Mibulalag sa Manluluwas! / Bisan pa nga gipatay ka ni Herodes, / ikaw nga nagmantala sa kamatuoran, / apan ang masidlak nga suga sa imong mga ngabil / misidlak sa kahayag sa pagtuo, nagtawag sa mga nagpuyo sa Hades. / Busa, pag-ampo / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios, sa samang tono:*O Ginoo, dawata ang mga paghangyo sa Imong mga sulugoon, ug luwasa kami gikan sa tanang kalisdanan ug kasubo.
'Sidlak sa kalipay:' ug ang prokeimenon sa adlaw.
Pinakadakong natawo sa mga babaye / ikaw ang nagpakita, O bulahan, / isip siya nga nagbunyag sa Ginoo sa tanan, / si Juan nga Propeta, / ang Manunubay ug Magsusulti.
Bersikulo: Bililhon sa panan-aw sa Ginoo / ang kamatayon sa Iyang mga balaan. Salmo 115:6
Sa dihang si Herodias / nakakita kang Herodes nga walay balaod, / nga nabihag sa kalangayan ug pakighilawas, / iyang gipukaw siya aron patyon siya.
Bersikulo: Ang matarong / hinumduman hangtod sa kahangturan. Salmo 111:6b
Nagselebrar kita uban sa gugma / sa balaan nga handumanan / sa diyosnong Juan nga Manunubig, / samtang nag-awit sa pagdayeg sa Labing Balaan nga Trinidad.
Ang Bugtong Paglaum sa mga Kristohanon ug among Manag-ampo! / Kauban sa Munaong Mambabawon, ipangamuyo sa Imong Anak, O Balaan, / alang sa Imong mga sulugoon.
Ang handumanan sa mga matarong gipasidunggan sa pagdayeg, / apan alang kanimo, Unang Mibulgar, igo na ang pagpamatuod sa Ginoo, / kay ikaw gayud ang labing himayaon sa mga propeta, / nga giisip nga takus sa pagbunyag sa Iyang gipahibalo sa mga tubig. / Busa, human ka malipayong nag-antos alang sa kamatuoran, / imong gipahayag ang Maayong Balita bisan pa sa mga anaa sa Hades mahitungod sa Dios, nga nagpakita sa unod, / nga nagkuha sa sala sa kalibutan / ug nagahatag kanato og dakong kaluoy.
Ug karon, O Inahan sa Dios, ang maong tingog nagpahayag: 'Ang tanang butang labaw sa pagsabot, ang tanang butang labing himaya mao ang Imong mga misteryo, O Inahan sa Dios: gipamatud-an sa pagkabalaan ug pagkahimong birhen, gipadayag Ka nga tinuod nga Inahan nga nanganak sa tinuod nga Dios. Pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa among mga kalag.'
Usab ang litanya ug ang pagpauli.
Gina-awit nato ang Antifona 1 sa 1st Kathisma: 'Bulahan ang tawo:'
Sa adlaw sa natawo sa labing walay hiya nga si Herodes / natuman ang mga pulong sa panata / nga gihatag sa naggasa nga puta: / kay ang giputol nga ulo sa Munauna / gidala sa platito ingon putahe sa atubangan sa mga naglingkod sa salo-salo. / O makalilisang nga salo-salo, / puno sa krimen ug pagdala-dala og dugo! / Apan gidayeg ug gihalad nato ang Pagbabtismo, ingon nga labing dako sa tanang natawo sa mga babaye, / sumala sa angay. (Duha ka beses)
Ang disipulo sa dautang yawa misayaw / ug gidawat ang imong ulo, O Pangunang Mibunyag, ingon nga iyang ganti. / O pista, puno sa dugo! / O, unta wala ka nagpanumpa, O walay balaod nga Herodes, kaliwatan sa bakak! / Apan bisan pa kon nakapanumpa ka, / dili unta nimo matuman ang imong panumpa: / kay mas maayo pa unta ang pagbakak aron maluwas ang imong kinabuhi, / kaysa buhaton ang imong gisaaran ug putlon ang ulo sa Munauna. / Apan among gihatagan og dungog ug gidayeg ang Maminyo, ingon nga labing bantogan sa tanang natawo sa babaye, / sumala sa angay. (Duha ka beses)
Dili unta angay, Oh Herodes, / nga imong gisilotan og kamatayon / ang manaway sa pakighilawas / tungod sa satanikong kahakog / ug sa kasakit sa buang nga kahakog sa mga babaye. / Dili unta angay nga imong gihatag ang iyang labing balaan nga ulo / alang sa usa ka panumpa sa imong walay-balaod nga asawa / isip baylo sa usa ka sayaw, tungod sa imong kaugalingong kawalay-kamatud-an. / O, giunsa nimo pag-atubang sa pagbuhat sa ingon nga pagpatay! / Ug giunsa kaha nga wala masunog ang malibog nga mananayaw, / samtang gidala siya sa usa ka bandeha taliwala sa salo-salo? / Apan among gihalad ang dungog ug pagdayeg sa Binunyag, ingon nga labing bantogan sa tanang natawo sa babaye, / sumala sa angay. (Duha ka beses)
Pag-usab si Herodias naglagot, / pag-usab siya nabalaka. / O, malimbongon nga sayaw ug malimbongon nga ilimnon! / Ang ulo sa Mangauna giputol, ug si Herodes nabalaka. / Pinaagi sa pag-ampo, O Ginoo, sa Imong Mangauna, / hatagi og kalinaw ang among mga kalag. (Duha ka beses)
Gloria, sa samang tono: Sa anibersaryo sa pagkatawo sa labing walay hiya nga si Herodes:
Ug karon, O Inahan sa Dios: Kinsa ang dili maghimaya kanimo, O Labing Balaan nga Birhen? / Kinsa ang dili mag-awit sa imong pagkahimugso isip birhen? / Kay ang Bugtong Anak, nga misidlak gikan sa Amahan sa wala pa ang tanang panahon, / Siya mismo ang natawo gikan kanimo, O Putli, nga nahimong unod sa dili masukod nga paagi. / Siya Diyos sa kinaiyahan, / ug alang kanato nahimong tawo sa kinaiyahan; / Dili Siya nabahin sa duha ka persona, / kondili mailhan Siya sa duha ka kinaiyahan nga dili magubot. / Pag-ampo Siya, O Balaan, O Pinakabendisyonan, / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Pagsulod. Prokeimenon sa adlaw. Ug ang mga pagbasa para sa pista.
Ingon niini ang giingon sa Ginoo: 'Pahupaya, pahupaya ang akong katawhan,' ingon sa Dios. O mga pari! Pakig-istorya kamo sa malumo nga paagi kang Jerusalem; pahupaya siya, kay ang iyang pagpaubos nahuman na: ang iyang sala napapas na, kay nakadawat siya gikan sa kamot sa Ginoo sa doble alang sa iyang mga kalapasan. Usa ka tingog sa nagasinggit sa kamingawan: ' : "Andama ang dalan sa Ginoo; patul-id ang iyang mga agianan!" [Ang matag walog mapuno, ang matag bukid ug bungtod mapantay; ang baliko patul-id, ug ang magubot nga mga dalan mapahapsay; ug makita sa tanang unod ang kaluwasan sa Dios.]
Mosaka ka sa hataas nga bukid, ikaw nga nagdala og maayong balita sa Siyon! Ipasaka pag-ayo ang imong tingog, ikaw nga nagdala og maayong balita sa Jerusalem! Itaas ang imong tingog, ayaw kahadlok: Ako ang Ginoong Dios, ako ang Dios sa Israel, ug dili ko sila biyaan, kondili magbukas ko og mga suba sa kabukiran ug mga tinubdan sa mga kapatagan; akong himoon nga pastulan ang kamingawan ug himoon nga tinubdan sa tubig ang uga nga yuta.
Maglipay kamo, langit, sa ibabaw, ug mag-ulan kamo, mga panganod, og pagkamatarong; magbunga ang yuta og kaluoy, ug mag-usbong uban niini ang pagkamatarong. Ipahibalo ang usa ka mensahe sa kalipay, ug pasagdi nga madungog kini hangtod sa katapusan sa yuta. Ipahibalo nga gipalit sa Ginoo ang iyang sulugoon nga si Jacob; ug kon sila mauhaw sa kamingawan, siya magahatag kanila ug tubig gikan sa bato.
Maglipay ka, O walay anak nga babaye; pagsinggit ug kusog, ikaw nga wala mag-anak; kay ang mga anak sa biyuda labaw pa sa mga anak sa minyo nga babaye!
Isa 40:1–3, 9; 41:17–18; 45:8; 48:20–21; 54:1
Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Labaw sa Tanan: 'Tan-awa, magpadala ako sa akong anghel sa atubangan nimo, nga mag-andam sa imong dalan sa atubangan nimo, ug ang Ginoo nga inyong gipangita moabot sa iyang templo. Ug kinsa ang makasugakod sa adlaw sa iyang pag-abot? [O kinsa ang makabarog sa diha nga siya magpakita?] Kay siya moanha sama sa kalayo sa pugon, ug sama sa dayami sa maniniray. Siya molingkod ingon usa ka magpapino ug maglilimpyo sa pilak ug bulawan. Ug Moanha Siya kanato aron paghukman, ug mahimong usa ka paspas nga saksi batok sa dautan, ug batok sa mga mananapaw, ug batok sa mga nagpanumpa sa bakak sa Iyang ngalan (ug batok sa mga nagpugong sa suhol sa mag-oobra, ug batok sa mga nagpanglutos sa balo ug nagbubo sa ulila, ug batok sa mga nagbaliko sa hustisya alang sa langyaw) ug sa mga wala magkahadlok kaniya, ingon sa Ginoo nga Makagagahum. Kay ako ang Ginoo nga imong Dios, ug dili ako mausab; apan kamo, Oh mga anak ni Jacob, ang miliko gikan sa mga balaod ug wala magbantay niini. Busa, mobalik kamo kanako, ug mobalik usab ako kaninyo, ingon sa Ginoo nga Makagagahum. Ug ang tanang nasud magtawag kaninyo nga bulahan, ug inyong maila nga ako ang Ginoo, nga nagbantay sa matarong ug sa dautan, sa adlaw nga akong itakda aron kuhaon ang mga nagahigugma kanako. Busa, tun-a ug hinumdumi ang balaod ni Moises, akong alagad, nga akong gisugo kaniya sa Horeb alang sa tibuok Israel—ang mga lagda ug mga hukom. Tan-awa, akong ipadala kaninyo si Elias nga Tishbita sa dili pa moabot ang dakung ug himayaong adlaw sa Ginoo—siya nga mobalik sa mga kasingkasing sa mga amahan ngadto sa ilang mga anak ug sa kasingkasing sa mga tawo ngadto sa ilang silingan, basi sa akong pag-abot, akong laglagon ang yuta sa hingpit nga pagkalaglag,' ingon sa Ginoo nga Labaw sa Tanan, ang Balaang Dios sa Israel.
Mal 3:1–3, 5–7, 12, 18, 17; 4:4–6
Ang mga matarong, bisan pa og mamatay sila sayo, magapahulay sa kalinaw. Sa diha nga mamatay ang mga matarong, sila ang magahukom sa mga dautan nga buhi; kay makita nila ang katapusan sa matarong ug dili nila masabtan ang ilang gipangplano batok kaniya. Kay ang Ginoo ibutang sa kalawomon ang daotan sa hilom ug iyuyog sila gikan sa ilang mga basihanan; sila maluya sa kasakit hangtod sa katapusan, ug ang ilang handumanan malaglag; kay masabtan nila ang ilang mga sala uban sa kahadlok, ug ang ilang mga dautang buhat ipadayag sa ilang atubangan. Unya ang matarong motindog nga may dakong kaisog atubangan sa mga nagpugos kaniya ug sa mga nagdumili sa iyang mga paningkamot. Sa diha nga makita nila kini, sila dakong mahadlok ug mangahibulong sa iyang katingalahang kaluwasan. Kay, sa ilang paghinulsol, mag-istorya sila sa ilang kaugalingon, ug mag-agol sa ilang kasakit, ug moingon: 'Mao kini ang kaniadto among giyamakan ug gihimong biro sa among pagdumot. Mga buang kami, among giisip ang iyang kinabuhi nga kabuang ug ang iyang kamatayon nga dili dungog! Unsaon kaha nga napasulod siya sa han-ay sa mga anak sa Dios, ug ang bahin niya kauban sa mga balaan? Busa, nangilagta kami sa dalan sa kamatuoran, ug ang kahayag sa pagkamatarung wala misidlak kanamo, ni misubang ang adlaw alang kanamo. Nabusog kami sa mga dalan sa pagsalikway sa balaod ug pagkaguba, ug naglakaw kami sa mga agianan nga dili matabok, samtang wala namo mailhi ang mga dalan sa Ginoo.'
Kabalaan 4:7, 16–17, 19–20; 5:1–7
Unsaon namo pagtawag kanimo, O Propeta? / Usa ka anghel, usa ka Apostol, o usa ka martir? / Usa ka anghel, kay nagpuyo ka sama sa usa nga walay unod; / Usa ka Apostol, kay nagtudlo ka sa mga nasud; / Usa ka martir, kay naputol ang imong ulo alang kang Kristo. / Pag-ampo Kaniya nga maluoy Siya sa among mga kalag.
Gisaulog nato ang giputol nga ulo sa Munauna: / kaniadto kini nagdagayday og dugo sa usa ka bandeha, / apan karon, sa katapusan sa kalibutan, / kini nagahatag og tambal.
Niining adlawa, ang daotan ug mamumuno nga inahan, / nga nanganak sa iyang walay-ulaw nga anak nga babaye gikan sa usa ka dili matarung nga panag-uban, / gipahimutang siya batok sa labing dako sa tanang mga propeta, nga gipili sa Dios, / ug malimbungon siyang gigamit sa usa ka mamumuno nga pakana: / kay sa dihang ang labing makalilisang nga si Herodes / nag-andam og usa ka salo-salo sa adlaw sa iyang dili matarong nga pagkatawo, / iyang gihagit siya, uban sa usa ka panumpa, aron hangyoon / ang balaan nga ulo sa manunugana sa Dios, nga nagbuhat og mga milagro; / ug kini gipatuman sa buang, / gihatag kini ingon nga ganti alang sa usa ka sayaw sa panagtigom, tungod sa iyang panumpa. / Apan ang ministro sa misteryo sa pag-abot ni Kristo wala mohunong / bisan pa human sa iyang kamatayon sa pagpadayag sa ilang walay-Dios nga panaghiusa sa kaulaw; / ug busa, sa pagpanaway kanila, misinggit siya ug miingon: / 'Dili angay kaninyo nga makighilawas / sa asawa sa inyong igsoon nga si Felipe!' / O adlawng natawhan nga mipatay sa propeta, / ug pista nga nalumos sa dugo! / Apan kita, uban sa matinud-anong hunahuna sa Pagputol sa Ulo sa Munaong Magsusulti, / nagsul-ob og puti, magsaulog, / malipayon sama sa usa ka dakong adlaw, / ug mangayo Kaniya sa pagpakalma sa Balaang Trinidad / aron Iya kitang luwason gikan sa dili mahimayaong mga tinguha / ug luwason ang atong mga kalag.
Si Herodes nagpahigayon og maluoy nga selebrasyon sa iyang adlawng natawhan / ug usa ka labing walay hiya nga salo-salo. / Kay naglingaw-lingaw siya sa maluoy nga kahilayan sa mga babaye / ug gipalihok sa usa ka dili matinud-anong tinguha kanila, / giputol niya ang ulo sa Mangauna, / apan wala niya patihima ang propetikanhong dila / nga misaway sa iyang kabuang. / Nagbubo siya og walay sala nga dugo, / sa paningkamot nga matabonan ang iyang dautang sala, / apan bisan kini napakyas sa pagpahunong sa tingog / nga nagmantala sa paghinulsol sa tanan. / Nakahimo siya og pagpatay samtang naglingaw-lingaw, / apan atong saadya uban sa gugma / ang bulahan nga pagkamartir ni Juan nga Maminar. / Kay siya ang unang miabot sa Hades, / aron ipahayag sa mga nagpuyo sa kangitngit ug landong sa kamatayon / ang kinabuhi sa Kahayag nga misidlak gikan sa kahitas-an, si Cristo nga among Dios, / ang Usa, ang Labing Maloloy-on.*
Atong dayegon, O katawhan, ang Propeta, ang Martir, ug ang nagbunyag sa Manluluwas: / kay siya, nga usa ka Anghel sa unod, / gipadayag si Herodes, / gisaway siya tungod sa pagbuhat sa labing dautan nga buhat sa pakighilawas. / Ug tungod niadtong walay-balaod nga sayaw, / ang balaan nga ulo giputol / gikan kaniya nga nagpahayag sa mga anaa sa Hades sa pagkabanhaw gikan sa mga patay, / ug siya nag-ampo nga matinud-anon sa Ginoo / alang sa kaluwasan sa atong mga kalag.*
Ang Propeta, ang Martir, ug ang Maminyo sa Manluluwas, / umari, katawhan, atong dayegon siya: / kay sa iyang paglayas gikan sa kalibutan, nagpuyo siya sa kamingawan, / nagpanginabuhi sa pulot-pukyutan ug mga tipaklong, / ug gisaway ang hari nga nagbuhat sa kawalay-balaod; / samtang gipakalma ang atong kaulaw, nagpahayag: / 'Maghinulsol kamo, kay duol na ang Gingharian sa Langit!'*
Gloria, Tono 5, ni Juan nga Monghe: Sa pagpaningkamot nga makalikay / sa paghukom sa iyang dautang binuhatan, si Herodes / gihatag ang imong ulo, O Pangunahan, / sa iyang dautang asawa sa iyang pagka-usab-usab, / kay wala masabti sa malisud nga tawo / nga iyang gipailawom ang iyang kaugalingon sa kaulaw / sa pagtugot nga kini dad-on sa bandeha. / Apan isip aktibo nga magtutudlo sa pagkahinlo / ug maluwasong giya sa paghinulsol, / mangaliya ka, Bunyagero ni Cristo, / aron maluwas kami gikan sa dili dungganan nga mga tinguha.
Ug karon, sa samang tono: Kantaa, O katawhan, sa Inahan sa atong Dios, kantaa, / kay niining adlawa iyang gisumite ang iyang hingpit nga masidlak nga kalag / sa labing putli nga mga kamot sa Iyang naporma gikan kaniya nga walay binhi, / kang kinsa siya nag-ampo nga walay hunong / aron ihatag ang kalinaw sa uniberso / ug dakong kaluoy.
Si Juan nga Maminaral sa Paghinulsol, / pinaagi sa pagputol sa imong ulo / gipahimakas nimo ang yuta, / kay gipadayag nimo ang balaod sa Dios sa mga matinud-anon / ug gilaglag nimo ang kadautan. / Ingon usa ka nagatindog sa atubangan sa trono ni Cristo, ang Hari sa Langit, / hangyoa Siya nga kaluy-an ang among mga kalag.
Stich: Ang mga matarong mamulak sama sa palma, / ug motubo sama sa sedro sa Libano.
Salmo 91:13
Tungod sa Balaod sa Ginoo, / giputol nila ang imong ulo, / O labing balaan nga Juan! / Gisaway nimo ang dautang hari, nga nakabuhat og dautan, / uban sa walay-sala nga kaisog. / Busa ang mga panon sa mga anghel natingala kanimo, / ug ang mga koro sa mga Apostoles ug mga martir naghimaya kanimo. / Gidayeg usab namo ang imong tinuig nga paghinumdom, O labawng himayaon, / naghimaya sa Balaang Trinidad, / nga nagkorona kanimo, O bulahan nga Pangunang Mibulgar.
Bersikulo: Maglipay sa Ginoo ang mga matarong, / ug ipasalig nila ang ilang pagsalig kaniya.
Salmo 63:11
Propeta nga natawo gikan sa usa ka propeta / ug nahimong labing dako sa tanang mga propeta, / gipahinungod gikan pa sa sabakan sa iyang inahan alang sa pag-alagad sa Ginoo, / niining adlawa giputol ang ulo sa usa ka hari nga walay balaod, / ug human niyang klarong gisaway ang dalaga nga nagsayaw nga walay pagkaulaw / sa wala pa ug pagkahuman giputol ang iyang ulo, / iyang gipakaulaw ang panon sa sala. / Busa nag-awit kita: 'Juan nga Maminar, / ingon usa nga adunay kaisog, / pag-ampo pag-ayo alang sa among mga kalag!'
Gloria, Tono 8: Munauna sa Manluluwas! Gisawayan nimo ang hari, / nga nagdani kaniya nga dili magbuhat sa dautan. / Busa ang kapritso sa iyang walay-balaod nga asawa / nagpahinungdan kang Herodes nga putlon ang imong ulo; / apan tungod niini, gikan sa pagsidlak sa adlaw hangtod sa pagsalop niini, / ginadayeg ang imong ngalan. / Ikaw nga adunay kaisog sa atubangan sa Ginoo, / pag-ampo nga matinud-anon alang sa kaluwasan sa among mga kalag!
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: O Birhen nga wala mailhi sa kaminyoon, / nga nagdalit sa Dios sa unod sa dili masukod nga paagi, / – Inahan sa Labawng Dios! / Paminawa ang mga paghangyo sa Imong mga sulugoon, O Labawng Putli, / nga nagahatag sa tanang paghinlo gikan sa mga sala; / karon, nga gidawat na Nimo ang among mga pag-ampo, / hangyoa alang sa kaluwasan sa among tanan.
Sa pagpanalangin sa pan, ang troparion sa Mibabawi duha ka beses ug ang 'O Birhen Inahan sa Dios:' usa ka beses, gisundan sa pagbasa.
Ang handumanan sa mga matarong gipasidunggan sa pagdayeg, / apan alang kanimo, Unang Mibulalag, igo na ang pagpamatuod sa Ginoo, / kay ikaw gayud ang labing himayaon sa mga propeta, / nga giisip nga takus sa pagbunyag sa Iya nga gipangpanagna sa mga tubig. / Busa, human ka malipayong nag-antos alang sa kamatuoran, / imong gipahayag ang Maayong Balita bisan sa mga anaa sa Hades mahitungod sa Dios, nga nagpakita sa unod, / nga nagkuha sa sala sa kalibutan / ug naghatag kanato og dakong kaluoy.
Ang handumanan sa mga matarong gipasidunggan sa pagdayeg, / apan alang kanimo, Unang Mibulalag, igo na ang pagpamatuod sa Ginoo, / kay ikaw gayud ang labing himayaon sa mga propeta, / tungod kay ikaw gihimong takus sa pagbunyag sa Kadtong ipahayag sa mga tubig. / Busa, sa malipayon nga pag-antos alang sa kamatuoran, / imong gipahayag ang Maayong Balita bisan pa sa mga anaa sa Hades mahitungod sa Dios, nga nagpakita sa unod, / nga nagkuha sa sala sa kalibutan / ug nagahatag ug dakong kaluoy kanato.
Gloria, ug karon, O Inahan sa Dios, sa samang tono: Ang tanan labaw sa pagsabot, ang tanan labing himayaon / mao ang Imong mga misteryo, O Inahan sa Dios: / giselyohan sa pagkabalaan ug pagpreserbar sa Imong pagkabirhen, / Ikaw gipadayag nga tinuod nga Inahan, nga nanganak sa tinuod nga Dios. / Pag-ampo Kaniya alang sa kaluwasan sa among mga kalag.
Ang tunga-tungang tali sa balaod ug grasya / kita, mga matinud-anon, nga nagtigom, magdayeg sa usa ka tingog: / kay gipahayag niya kanato ang paghinulsol, / ug, pagkahuman niya nga mapangahas ug hayag nga gisaway si Herodes, / gipaka-utol ang iyang ulo; / ug karon, nga nagpuyo uban sa mga Anghel, / siya nag-ampo sa atubangan ni Kristo alang sa atong kaluwasan.
Samtang gisaulog nato karong adlawa ang imong himayaong handumanan, / among gihangyo ikaw, O Pangunang Mibunyag, / nga mapakabanaon nga hangyoon ang Manluluwas ug Ginoo / aron Iya nga ikahatag ang pasaylo sa mga sala sa tanan.*
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang mainitong Manag-ampo alang sa mga nag-antos, / among Tabang, ug among pakig-uli sa Dios, / pinaagi kaniya kita giluwas gikan sa pagkaguba, / kami, ang mga matinud-anon, naghimaya sa Inahan sa Dios.*
Ang propeta nga mitungha kanato gikan sa sabakan sa iyang inahan, / ug ang kahayag sa uniberso nga natawo sa baog, / atong malipayong dayegon sa kanta ang Mambabunyag ni Cristo / ug ang madaugong asketiko, si Juan nga Munaong Magsusulti: / kay siya nag-ampo sa atubangan sa Ginoo / alang sa kaluoy sa atong mga kalag.
Karon ang Mambabunyag sa Manluluwas napakita kanato / ug nagapahimuot sa hunahuna ug paghunahuna sa mga matinud-anon, / ang kaanyag sa kamingawan ug ang selyo sa mga propeta: / busa nahimo siyang Manugna sa Kristo / ug usa ka saksi sa Iyang pag-abot, nga layo sa bakak. / Busa kita, uban sa espirituhanong mga awit, / sumala kang Juan, magtuaw: / 'Propeta ug magbalita sa Kamatuoran, / ampingi ang atong kaluwasan!'*
Ug karon, O Inahan sa Dios: Ang tanang panon sa mga anghel nabighani, O Imaculada, / sa makapahinganghang misteryo sa imong pagpanamkon: / giunsa Siya nga nagkupot sa tanang butang sa usa ka lihok / gipilo sa imong mga bukton ingon usa ka tawo, / ang Walay Katapusan nagsugod ug gipakaon sa gatas / Siya nga nagpakaon sa tanan nga nagaginhawa pinaagi sa Iyang dili masukod nga kaayo? / Ug ginadayeg ka nila, ingon tinuod nga Inahan sa Dios, / uban sa mga pagdayeg.
Gidayeg ka namo, / Juan, ang Maminyo sa Manluluwas, / ug gihatagan namo og dungog / ang balaan nga pagputol sa imong ulo.
1 Koros: Bulahan ang tawo nga nahadlok sa Ginoo. 2 Higugmaon niya ang Iyang mga sugo sa tibuok niyang kasingkasing. 1 Himaya ug bahandi anaa sa iyang balay. 2 Ug ang iyang pagkamatarong magpabilin hangtod sa kahangturan. 1 Ang matarong nga tawo hinumduman hangtod sa kahangturan. 2 Ang matarong nga tawo mamulak sama sa palma; motubo siya sama sa sedro sa Libano. 1 Maglipay ang matarong sa Ginoo ug ibutang nila ang ilang pagsalig kaniya. 2 Tan-awa, dili ko pugngan ang akong mga ngabil, Ginoo. 1 Ikaw nakahibalo sa akong pagkamatarong ug sa akong kamatuoran. 2 Ug ang akong dila magpahibalo sa imong pagkamatarong, sa imong pagdayeg sa tibuok adlaw. 1 Misidlak ang kahayag sa mga matarong, ug kalipay sa mga matinud-anon sa kasingkasing. 2 Pagapanalanginan ang kaliwatan sa matarong. 1 Gikoronahan Mo siya sa himaya ug dungog. 2 Kay ginapanalanginan Mo ang matarong, O Ginoo. 1 Gitalipdan Mo kami sa panagang sa Imong pabor. 2 Pinaagi kaniya ang Mosubang nga Adlaw mibisita kanato gikan sa kahitas-an. 1 Aron pasigaon ang mga naglingkod sa kangitngit ug sa landong sa kamatayon. 2 Aron giyaon ang among mga tiil sa dalan sa kalinaw.
Gloria, ug karon: Aleluya (3).
Salmo 111:1; 111:1a; 111:3b; 111:6b; 91:13; 63:11a; 39:10b; 34:28; 96:11; 111:2b; 8:6b; 5:13a; 5:13b. Lucas 1:78; 1:79a; 1:79b
Manguna, Bawtista ug Mananambag sa Manuluwas sa tanan, / pagkahuman niyang gisaway si Herodes tungod sa iyang pagka-balaod-wala uban ni Herodias, / namatay siya, giputol ang ulo, O mga matinud-anon, / aron siya makapahayag nga walay kahadlok sa Maayong Balita bisan pa sa mga anaa sa Hades, / nga ang Dios mouna paingon didto aron daogon ang kamatayon.*
Gloria, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ang Pulong sa Amahan mibaba sa yuta, / ug ang maningnag nga Anghel nagpahibalo sa Inahan sa Dios: / 'Maglipay ka, O Bulahan, / nga ikaw ra ang nakapreserbar sa palasyo sa pagkabirhen, / nga gidawat sa imong sabakan ang Walay Katapusan nga Dios ug Ginoo, / aron Siya, isip Dios, / maluwas ang kaliwatan sa tawo gikan sa sayop!'*
Sukad pa sa akong pagkabatan-on / daghang mga pagbati ang nakig-away batok kanako; / apan panalipdi / ug luwasa ako, O akong Manluluwas.
Kamo nga nagdumot sa Siyon, mahiya kamo sa atubangan sa Ginoo: kay kamo malunaw sama sa hilamon sa kalayo.
Gloria, ug karon: Ang matag kalag gipabuhi sa Balaang Espiritu / ug gipataas pinaagi sa paghinlo, / ug gipailawom sa balaan nga misteryo / sa Trinidad.
Bililhon sa panan-aw sa Ginoo / ang kamatayon sa Iyang mga balaan. Bersikulo: Unsaon ko pagbayad sa Ginoo sa tanan nga Iyang gibuhat para kanako? Salmo 115:6, 3
Ikaduhang Prokeimenon: Tanan nga nagaginhawa / pagdayeg sa Ginoo. Bersikulo: Dayega ang Dios sa Iyang mga balaan; dayega Siya sa kahitas-an sa Iyang gahum. Salmo 150:6, 1
Niadtong panahona, nadungog ni Herodes nga tetrarka ang mga balita mahitungod kang Jesus. Ug miingon siya sa iyang mga sulugoon, 'Kini si Juan nga magbunyag; nabanhaw siya gikan sa mga patay, ug busa nagalihok ang mga katingalahang gahum kaniya.' Kay gidakpan ni Herodes si Juan, gipangapos siya sa kadena ug gibutang sa prisohan tungod kang Herodias, asawa sa iyang igsoon nga si Felipe; kay gisultihan siya ni Juan, 'Dili matarong nga imo siyang gipanag-iya.' Ug gusto siya patyon, apan nahadlok siya sa mga tawo, kay giisip siya nila nga usa ka propeta. Apan sa adlaw sa natawhan ni Herodes, misayaw ang anak nga babaye ni Herodias sa atubangan sa mga bisita ug nakapahimuot kang Herodes; busa nagsaad siya kaniya pinaagi sa panumpa nga ihatag ang bisan unsa nga iyang hangyoon. Gidasig sa iyang inahan, miingon siya, 'Ihatag dayon kanako dinhi ang ulo ni Juan nga Maminaral sa plato.' Nasubo ang hari, apan tungod sa iyang panumpa ug sa mga bisita nga naglingkod uban kaniya, gisugo niya nga ihatag kini. Gipadala niya ug gipaputol ang ulo ni Juan sa prisohan; ug ang ulo niini gidala sa bandeha ug gihatag sa dalaga, ug gidala niya kini sa iyang inahan. Miabot ang iyang mga disipulo, gikuha ang iyang lawas ug gilubong kini; unya miadto sila ug gisultihan si Jesus. Pagkadungog niini ni Jesus, misakay siya sa usa ka bangka ug nilarga paingon sa usa ka hilom nga dapit aron mag-inusara; apan ang mga kadaghanan, pagkahibalo nila niini, misunod kaniya sa paglakaw gikan sa mga lungsod.
Mateo 14:1–13
Usa ka disipulo sa dautang yawa misayaw / ug gidala ang imong ulo, O Unang Mibabalaod, ingon nga iyang ganti. / O, usa ka handum nga nalumos sa dugo! / O, unta wala ka nagpanumpa, Herodes nga walay balaod, kaliwatan sa bakak! / Apan bisan pa kon nakapanumpa ka, / dili nimo untang natuman ang imong panumpa: / kay mas maayo pa unta nga magbakak ug maluwas ang imong kinabuhi, / kaysa buhaton ang imong gisaaran ug putlon ang ulo sa Mangauna. / Apan among gihalad og dungog ug pagdayeg ang Maminyo, ingon nga labing dako sa tanang natawo sa babaye, / sumala sa angay.
Irmos: Naglakaw sa ibabaw sa tubig sama sa uga nga yuta, / ug nakalingkawas sa kadaut sa Ehipto, / ang Israelita misinggit: / 'Mga mag-awit kita sa atong Manluluwas ug atong Dios!'
Mag-awit kami mahitungod sa balaan nga Unang Mibulalag, / ang Propeta Niya Nga dili masukod nga / gipanganak sa sabakan sa usa ka birhen, / nga mitungha gikan sa sabakan sa usa ka baog.
Milabaw ka sa mga utlanan sa kinaiyahan, / gisunod nimo ang mga balaod sa pagkamatarong, / gisaway nimo ang dili matarong nga panag-uban, / wala ka matul-og sa kawalay hiya sa hari.
Gipakaon sa gatas sa Balaod, / gipasiugda nimo ang sugo mahitungod sa matarong nga panaghiusa / ingon nga selyo sa Balaod, / imong gisupak ang makauwaw nga pagpakalunod sa kahilayan.
Alang sa Inahan sa Dios: Ang mga puwersa sa mga anghel ug mga mortal / nagdayeg kanimo nga walay hunong, O Inahan nga wala mailhi ang kaminyoon: / kay gidala nimo ang ilang Magbubuhat ingon usa ka Bata / sa imong mga bukton.
Irmos: Kang Kristo, nga gilabay ang tiraniya ni Paraon sa dagat / ug gidala ang Israel sa uga nga yuta, / mag-awit kita, / kay Siya gipadayeg hangtod sa kahangturan.
O matahum nga Kordero sa kamingawan, / ang bunga ni Zacarias ug ang usa nga misidlak gikan kang Elizabet sa labaw pa sa tanang paglaum, / nagmando sa mga matinud-anon daan / nga seryosong saulogon ang Iyang balaan nga handumanan.
O madugong adlawng natawhan! / O makalilisang nga kombiyerto! / Kay gisagol ni Herodes ang kalasingan sa pagpatay, / ug ang iyang salo-salo napuno sa mapait nga pagdugo.
Mga mag-awit kita, O mga matinud-anon, mahitungod sa Maminyo, / nga misaway sa kalapasan ni Herodes / ug nakasinati sa pagputol sa iyang ulo, / ingon usa nga gipatay tungod sa kaisog alang sa Dios.
Theotokos: Ang Walay Kinutuban—ang Dios nga Pulong, / nga hingpit nga nagpuyo sa sulod Nimo, / Ikaw ang nanganak Niya, O Balaan nga Inahan sa Dios, / sa duha ka kinaiyahan—isip usa ka tinuod nga Anak, / nga nahimong unod gikan Nimo sa dili masukod nga paagi.
Katavasia: Pinaagi sa paghimo sa tanda sa Krus, si Moises / gibahin ang Dagat Pula pinaagi sa iyang tungkod / alang sa Israel samtang sila naglakaw sa tiil, / ug sa usa ka hampak lang / gibalik paghiusa ang maong dagat / aron malunod ang mga karwahe ni Paraon, / busa nagpakita og dili mapildi nga armas; / busa mag-awit kita kang Kristo nga atong Dios: / kay Siya gipadayeg na.
Kanon 1. Irmos: Magbubuhat sa langitnong kalapaan, O Ginoo, / ug Magtutukod sa Simbahan, / lig-ona ako sa akong gugma kanimo, / katumanan sa tanang tinguha, kumpirmasyon sa mga matinud-anon, / ang usa ug bugtong Hinigugma sa katawhan.
Ingon usa ka ministro sa karaang / ug bag-ong mga sugo sa Ebanghelyo, / ikaw, O Pangunang Mibulgar, mitindog, / gisaway nimo ang walay balaod nga gapos sa tirano, / ug malipayon nga gidawat ang usa ka himayaong kamatayon.
Ang dalaga, gipukaw sa iyang inahan nga dautan, / miingon kang Herodes, nga nawala ang huna-huna tungod sa kalasingan: / 'Ihatag kanako ang ulo ni Juan sa usa ka bandeha, / aron mahatag nako kini nga gipangandoy nga gasa sa akong inahan!'
Ang walay hiya nga tirano, nga dili makasustiner sa pagsaway / sa imong dila nga nagdala sa Dios, O himayaong Pangunong Mibulalag, / gihatagan ang dalaga, isip baylo sa iyang sayaw sa pagkababae, / sa imong katingalahang, balaan, nag-antos nga ulo.
Alang sa Inahan sa Dios: Sa pag-anhi Nimo sa unod sa Birhen, O Ginoo, / nagpakita Ka sa katawhan sumala sa angay nilang makita Ka, / ug gipadayag Mo Siya nga tinuod nga Inahan sa Dios / ug tabang sa mga matinud-anon, O Ikaw nga nahigugma sa katawhan.
Kanon 2. Irmos: Walay balaan sama sa Ginoo, / ug walay matarong sama sa among Dios, / nga ang tanang binuhat nag-awit kaniya: / 'Walay matarong gawas kanimo, O Ginoo!'
'Walay bisan kinsa nga mas dako pa kay Juan / sa tanan nga natawo gikan sa mga babaye,' miingon ang Kristo—ang Kamatuoran: / kay siya, usa ka binuhat, nakaila sa Magbubuhat sa sabakan, / ug gipahayag kini sa iyang inahan pinaagi sa iyang tingog.
Una, mitudlo ka sa Kordero gamit ang imong tudlo, / unya sa imong dila gisaway nimo si Herodes, / ug ikatulo – pinaagi sa imong ulo, gikan sa sudlanan nga hinimo sa tawo / gibubo nimo kanamo ang mga milagro.
Midalit ang imong pagkahimugso, O Bunyag sa Kristo, / ug ang imong kinabuhi walay sala, / ug ang imong pagpakita sa atubangan sa Ginoo aron magwali usa ka dungog, / ug ang imong pagtudlo kaniya katingalahan, / ang imong kamatayon balaan ug ang imong lubong malungtaron.
Theotokos: Ingon nga Dios, imong gipakumbaba ang Imong kaugalingon, O Bugtong Anak, aron maluwas ang mga imong gimugna. Tungod kanila nahimo Kang tawo, nga ninkarna gikan sa Birhen, ug pagkahuman nga imong gibag-o ang tibuok nakong kinaiyahan, gidala Mo ako ngadto sa Imong Amahan.
Katavasia: Ang tungkod gikuha isip simbolo sa sakramento: / kay pinaagi sa pagtubo niini gipasabot ang pari; / ug alang sa Simbahan, kaniadto walay bunga, ang kahoy sa Krus karon namulak / alang sa iyang kusog ug kumpirmasyon.
Gikan sa walay bunga, nga misidlak pinaagi sa paghukom sa Dios / ug gipikas ang mga gapos sa dila sa imong amahan, / imong gipadayag ang Adlaw, nga nagahatag kahayag sa bitoon sa kabuntagon, / ug gipahayag sa katawhan sa kamingawan ang Magbubuhat, / ang Kordero nga nagakuha sa mga sala sa kalibutan. / Busa gisaway nimo nga may kaisog ang hari / ug tungod niini giputol nila ang imong himayaong ulo, kanunayng hinumduman. / Juan, hingpit nga gidayeg, mangaliya ka sa atubangan ni Cristo among Dios / aron ipagawasa sa mga sala / kadtong nagselebrar sa imong balaan nga handumanan uban sa gugma.
Kahimaya, ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios: Ikaw, nga usa ka Birhen ug ang nag-inusara sa mga babaye / nga nanganak sa Dios sa unod nga walay binhi, / kami tanan, ang mga tribo sa katawhan, nagtawag kanimo nga bulahan: / kay ang Kalayo sa Pagkadiosnong nagpuyo sa sulod Nimo, / ug Ikaw, isip usa ka Bata, gipakaon sa gatas ang Magbubuhat ug Ginoo. / Busa, ang panon sa mga anghel ug kami, ang katawhan, / takus nga naghimaya sa Imong labing balaan nga pag-anak / ug sa usa ka tingog nag-awit kanimo: / 'Pag-ampo kang Kristo nga Dios aron ikahatag ang pagpasaylo sa mga sala / sa mga nagasimba uban sa pagtuo sa Iyang labing balaan nga pagkahimugso gikan kanimo!'
Kanon 1. Irmos: Ikaw ang akong kuta, O Ginoo, / Ikaw ang akong kusog, / Ikaw ang akong Dios, Ikaw ang akong kalipay, / nga wala mobiya sa sabakan sa Amahan / apan mibisita kanamo sa among pagka-imol. / Busa, uban sa propeta Habakkuk, nagatuaw ako kanimo: / 'Gloria sa Imong gahum, O Mahigugma sa katawhan!'
Mapahamtang og silot sa balaod, / nalunod sa maluoy nga mga kalipay, / dili makasustiner sa hugot nga pagsaway / o sa kaisog sa mga matinud-anon, / iyang gipanghigot ug gipriso ang usa / nga bisan pa sa wala pa siya mamatay, / nakig-usa sa dili-mortal nga langitnong mga koro.
Gipahirapan sa makaguba-sa-kalag nga pagkalasing / ug sa walay pagpugong nga kahiligon, ang malisud nga tawo / nadani sa kasaba sa nagsayaw nga mga tiil / ug nahimong mamamatay sa propeta. / Kay nagsugod siya sa pagkalasing—ang inahan sa pagpakalas— / ug mibunga og makalilisang nga kawalay balaod.
Sa tinuod, ang Banal nga Tingog napadayag kanimo / nga hingpit nga layo sa bakak: / kay ikaw napadayag nga labaw sa tanang mga propeta, / nga gihatagan og propesiya sukad pa sa sabakan, / samtang naa pa sa dili hingpit nga lawas, / ug sa unod nakakita ug nabunyagan / ang Pulong sa Dios nga imong gipanghimatuud.
Alang sa Inahan sa Dios: Ikaw ang garbo sa mga matinud-anon, / nga wala mailhi ang kaminyoon; Ikaw ang Manalipod, Ikaw ang dalangpanan sa mga Kristohanon, ilang pader ug ilang dalangpanan: kay sa Imong Anak, ' ', nagadala Ka og mga paghangyo, O Labing Balaan, ug galuwas Ka sa kalisdanan kadtong nakaila Kanimo uban sa pagtuo ug gugma, O Balaan nga Inahan sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Ikaw, ang Pulong, nga nagtinguha nga mahimong unod / gikan sa landong nga bukid—ang bugtong Inahan sa Dios— / nakita ka sa propeta pinaagi sa panan-aw nga gipakayag sa Dios / ug gidayeg niya ang Imong gahum uban sa kahadlok.
Gipadayag Nimo kanamo ang Gingharian ni Kristo, / gipakita sa mga tawo ang mga dalan sa paghinulsol, / ug gisaway si Herodes nga nagbuhat og kalapasan, / O dakong magtutudlo, Juan nga Maalamon.
Dili makasabar sa pagsaway, si Herodes, napuno sa kasuko, selos ug dautang buot; ug naghulat siya sa takna hangtod sa adlaw sa imong pagkatawo, sa dihang giputol niya ang imong ulo, O Bawtista, ang tig-una ni Cristo.
Maglipay ka, Oh Bautista, ug pasagdi nga malipay ang imong espiritu: / kay bisan didto, sa pagpanaway nimo kang Herodes nga walay Dios, / nagwali ka sa mga kalag sa Hades, nagpahayag: / 'Ang atong kaluwasan hapit na!'
Ang kalibutan namangha sa imong kinabuhi, Juan, / ang langit nagpahayag sa imong dili-husto nga pagpatay, / ug ang Simbahan nagpahayag sa imong daghang mga hiyas / sa iyang mga himno.
Theotokos: Gikan sa Inahan—ang Walay Sala nga Birhen, / Gipreserba Nimo ang Iyang pagkabalaan pagkahuman sa pagpanganak, / Ikaw, nga midawat sa akong kinaiyahan sa hingpit, / nga wala mag-ambit sa sala.
Katavasia: Nadungog ko, O Ginoo, / ang misteryo sa Imong probidensya, / Nasabtan ko ang Imong mga buhat, / ug gidayeg ko ang Imong Pagkadiyosnon.
Kanon 1. Irmos: Ngano man gipahawa Mo ako / gikan sa Imong atubangan, O Dili Mapalong nga Kahayag, / ug ngano man gilibotan ko sa langyaw nga kangitngit, kawawaa? / Apan ibalik ako sa kahayag sa Imong mga sugo / ug itultol ang akong mga agianan, ako naghangyo Kanimo.
Sa pagpangumbinsi sa iyang inahan, / ingon nga ganti sa iyang malas nga sayaw, / ang labing malupit nga anak sa usa ka mabangis nga leona nangayo / sa ulo sa Munaong Magsusulti ug Haraldo, / kinsa girespeto gani sa tanang mga hayop sa kamingawan.
O, ang Imong mga paghukom, dili namo masabtan / ug dili masukod, O Gugma sa Katawhan! / Kay bisan pa siya nga, gikan pa sa sabakan sa iyang inahan, / mao ang sudlanan sa Espiritu Santo, / ug gipadako sa pagkamakabubut-on ug pagkabalaan, / gipapas sa sayaw sa usa ka malibog nga dalaga.
Angay ug natural / alang sa usa ka tawo nga nahigugma sa kahilawotan / nga idugang sa iyang pagkalasing sa adlaw sa iyang pagkahimugso / ang pagpatay sa usa ka propeta, / ug ilawom sa makalilipay nga kahimut-an / ang baso nga napuno sa balaang dugo sa propeta.
Alang sa Inahan sa Dios: Tungod kay aduna Ka'y pagkamahigugmaong kaisog / ngadto sa Imong Anak, O Ikaw nga Bug-os nga Balaan, / ayaw kami paglabayi sa Imong pag-amuma, among hangyo; / kay kami, mga Kristohanon, nagtudlo Kanimo ug Kanimo ra / ngadto sa Ginoo ingon usa ka paborableng halad-panumbalik.
Kanon 2. Irmos: Gihanaw ka sa kahayag sa katapusan sa kalibutan / pinaagi sa kahibalo sa Dios human sa gabii sa pagkawalay-hibalo, / hanawa ako, O Ginoo, sa kabuntagon sa Imong gugma alang sa katawhan.
Usa ka karnero sa disyerto ug bahandi sa uniberso – ang Munauna / nag-andam alang kanato og usa ka espirituhanong ponsia karong adlawa.
Ikaw, Juan, gisaway si Herodes—ulipon sa mga kalipayan ug manalapas sa balaod— / ug si Herodias, iyang malupit nga hinigugma.
Si Herodias nagsayaw, samtang si Juan giputlan sa kamot ug gihatag aron patyon. / O kalasingan ni Herodes! / O kabuang sa iyang kalag!
Theotokos: Malipay ka, Banal nga Bukid, / diin gikan ang Bato nga gipanghimo nga walay kamot, Labing Putli, / sa dihang ang Dios ug ang Pulong misul-ob og unod, Labing Walay Sala.
Katavasia: O tulo ka beses nga bulahan nga Kahoy, / diin gipako si Kristo, Hari ug Ginoo, / pinaagi kanimo napukan ang manlimbong, / siya mismo nadakpan sa Dios, / nga gipako kanimo sa unod, / nagahatag kalinaw sa among mga kalag!
Kanon 1. Irmos: Maloloy-i ako, Manluluwas, – / kay daghan ang akong mga sala, – / ug luwasa ako gikan sa kalalum sa kadautan, ako naghangyo Kanimo; / kay mitawag ako Kanimo, – ug maminaw Ka kanako, / O Dios sa akong kaluwasan!
Samtang nag-antos alang sa mga sugo sa Balaod, O bulahan, / imong gisaway ang nakahimo sa dautan: / kay dili ka usa ka kawayan, / nga gipaling sa kusog sa masuko nga hangin.
Ang imong ulo, / diin nitulo ang mga tulo sa halad nga dugo, / gihalad isip ganti sa imong mga buhat nga matarong, / ug pagkahuman sa imong kamatayon, imong gisaway si Herodes, / ingon usa nga nakadaut sa iyang kinaiyahan.
Naglibot-libot sa mga kamingawan, / nagsul-ob og bisti nga buhok sa kamelyo, / nagpuyo ka didto sama sa usa ka masidlak nga palasyo, / ug nagsul-ob ka og sinina nga buhok sama sa usa ka maharlikang bisti, / human nimo mapildi ang imong mga pagbati.
Alang sa Inahan sa Dios: Aron maluwas kami gikan sa grabeng mga sala / pinaagi sa Imong pag-ampo, O Balaan nga Inahan sa Dios, / ug aron makab-ot namo, O Labaw nga Balaan, ang langitnong kahayag / gikan sa Anak sa Dios, nga walay pagsulti nga nahimong tawo pinaagi Kanimo!
Kanon 2. Irmos: Ingon nga imong giluwas ang propeta / gikan sa kinahiladman nga kalawoman, Kristo among Dios, / ingon usab, luwasa ako gikan sa akong mga sala, O Mahigugma sa Katawhan, / ug giyaa ang akong kinabuhi, ako naghangyo Kanimo!
Gisaulog namo ang balaan ug gidayeg nga / pagputol sa imong ulo, Unang Mibulalag kang Kristo, / gidayeg namo ang imong kanunayng madayegon / ug unibersal nga handumanan, O labing bulahan.
O malain nga salo-salo! / O pait nga adlawng natawhan! / O kalangawan sa maluoy, walay balaod nga Herodes! / Siya nga nagpabilin sa pagkawalay balaod ug napadayag / nagplano sa pagpatay sa propeta.
Pagkahuman sa iyang dautang sayaw sa taliwala sa salo-salo, / ang batan-ong babayeng Ehipsiyana nangayo sa ulo / sa babaye nga misaway sa iyang inahan / ug sa paborita ni Herodes.
Ang Theotokos: Siya nga karon Anak sa Birhen / kaniadto gipadayag nga Anak sa Amahan, / nga nailhan nga dili lahi sa Makita: / kay nagpabilin Siya nga usa / ug hingpit sa duha ka kinaiya.
Katavasia: Sulod sa tiyan sa halimaw sa dagat, gipalapad ni Jonas ang iyang mga bukton sa porma sa krus, nga klaro nga nagtagna sa makaluwas nga pag-antos; ug pagkahuman nga migawas siya gikan didto pagkahuman sa tulo ka adlaw, nagtagna siya sa supernatural nga pagkabanhaw ni Kristo nga Dios, nga gipako sa krus sa unod ug, pinaagi sa Iyang pagkabanhaw sa ikatulong adlaw, gipahayag ang kalibutan.
Ang himayaong pagputol sa ulo sa Pangunang Mibunyag nahitabo sumala sa usa ka balaang plano, aron ipahayag niya ang pag-abot sa Manluluwas bisan pa sa mga nagpuyo sa Hades. Maghilak si Herodias, siya nga nangita niining walay-balaod nga pagpatay: kay wala niya gihigugma ang balaod sa Dios, ni ang kinabuhi nga walay katapusan, kondili ang limbongon ug malangaynon.
Ikos: Ang adlawng natawhan ni Herodes nagpadayag sa tanan niyang dautang binuhatan, / sa dihang, taliwala sa mga nagpista sa karangyaan, / ang ulo sa nagpuasa gipresentar ingon usa ka putahe. / Ang kasubo misagol sa kalipay, / ug ang mapait nga paghilak misagol sa katawa, / kay, nagbitbit sa putahe nga adunay ulo sa Maminaral, / ang dalaga, sumala sa iyang giingon, misulod sa atubangan nila tanan. / Ug daw natandog sa samad, gikuptan sa paghilak / ang tanan nga nagapanihapon uban sa hari niadtong panahona: / kay wala kini maghatag ug kalipay kanila, / ni bisan kang Herodes mismo. / Kay giingon: siya nasubo, / bisan dili sa tinuod nga kasubo, / kondili sa peke ug malipong nga kasubo.
Kanon 1. Irmos: Ang kalayo sa Babilonia kaniadto napahiya / sa pag-anhi sa Dios; / busa ang mga batan-on sa hurno, uban sa malipayong mga lakang / nagsayaw sama sa usa ka parang, nag-awit: / 'Bulahan Ka, Dios sa among mga amahan!'
Gisangkapan sa maluoy nga tinguha / ug sa walay kinutuban nga kalasing, / nabungkag ka, walay balaod nga Herodes, / tungod kay gisulong nimo ang dili matandog nga kuta sa pagpugong sa kaugalingon / ug ang dili mabali nga kuta sa pagkamatinahuron / – ang Munauna sa Kristo.
Wala siya mihilakaw paatras, ni napahiya, ni namatig-aw sa kahadlok, nga natudloan sa yawa, nga walay bayad nga gipresentar sa bandeha ang imong balaan nga ulo, Unang Mibulalag, tungod kay gitugotan niya ang pagpangumbinsi sa iyang inahan nga limbongon ang iyang hunahuna.
Sama sa suga nga nagdan-ag ka, / ug gipadala ka ingon usa ka Anghel; / ingon usa ka Propeta gipahayag nimo ang Kordero sa Dios – si Cristo nga napakita; / ingon usa ka martir, giputol sa espada ang imong ulo, / aron imo Siyang daan ipahibalo / bisan pa sa mga patay sa Hades.
Theotokos: Tungod kay pinaagi sa pagkahimugso ni Cristo gikan kanimo, / nakaluwas kami gikan sa paghukom sa karaang pagkahulog, / walay hunong namong ginadayeg ka, O Birhen Inahan, / nga nahimong hinungdan sa among kagawasan, / kauban ang imong Anak, nga Iyang gihatag ang Iyang kaugalingon ingon bayad-luwas alang kanamo.
Kanon 2. Irmos: Ikaw nga sa sinugdanan nagtukod sa kalibutan / ug nagtukod sa mga langit pinaagi sa Imong pulong! / Bulahan ka sa walay katapusan, O Ginoo, / Dios sa among mga amahan.
Sa pagwali sa Balaod sa Dios, si Juan / wala mahadlok sa dautang Herodes, / apan gisaway siya tungod sa iyang pagka-walay-balaod: / kay sa sulod niya nagdilaab ang kalayo sa kaisog / batok sa iyang sala.
O Ulo, nga klaro ang paghimo og balaod / ug nagpahibalo kang Herodes gikan sa yuta: / 'Dili angay kanimo, nga nagbuhat sa dautan, / ang pagsul-ob sa purpura, ang bisti sa usa ka tirano!'
Gisangkapan sa mga galamiton sa kahugawan, ang dautang Herodes / gipadayon ang iyang pagka-dautan uban sa panumpa, / naghimo og usa ka pista diin nagbuang-buang sa pag-inom, / samtang ang uban nakig-away uban kaniya.
Theotokos: Ang Walay Lawas gihulma nga dili mausab; / ang Walay Katapusan napadayag sa panahon, / nga gikan sa Birhen, ang Magbubuhat sa tanan; / nagpabilin nga wala mausab, sama sa Iyang pagkaanaa, / ug nahimong wala pa Iyang pagkaanaa.
Katavasia: Ang buang nga sugo sa dautang tirano, / nga baho sa hulga ug panamastamas nga makalilisang sa Dios, / naglubong sa mga nasud sa kagubot; / apan ang tulo ka batan-on wala mahadlok / sa mabangis nga kasuko o sa nagdilaab nga kalayo, / apan, samtang naa sa kalayo, / diin mihuyop ang hangin nga nagdala og hamog, nag-awit sila: / 'Labaw sa tanan nga angay dayegon nga Dios sa among mga amahan ug amo, bulahan Ka!'
Kanon 1. Irmos: Pito ka beses ang hurno / gisiga sa Chaldean nga magmamando / sa kalagot batok sa mga nagpasidungog sa Dios; / apan sa pagkakita kanila nga naluwas sa mas labaw nga gahum, / misinggit siya sa Magbubuhat ug Manluluwas: / 'Panalangini sila, O mga batan-on; awiti sila, O mga pari; / dayeg-a sila, O katawhan, hangtod sa kahangturan!'
Si Juan, nga miuna sa Imong pagkahimugso / ug sa Imong balaan nga pag-antos, / nakaplagan ang iyang kaugalingon sa labing lawom nga mga dapit pinaagi sa espada / isip usa ka propeta ug magbalita sa Imong pag-abot didto, / nagasinggit sama sa tingog sa Pulong: / 'O mga patay, dayega ang Maghahatag sa Kinabuhi, / O mga bulag, dayega ang Maghahatag sa Kahayag, / O mga bihag, dayega si Kristo nga Manluluwas (sa walay katapusan)!'
Gisugyot ang pagkahimugso sa birhen, nga natawo gikan sa usa ka baog nga babaye, / karon ikaw nahimong mananambag sa boluntaryong pagkrusipisyon / sa Magbubuhat sa tanang butang, / human nimo giputol ang ulo sa mga anaa sa Hades, nagasinggit: / 'O kamatayon, dayega ang Maghahatag sa Kinabuhi, / O kangitngit, dayega ang Maghahatag sa Kahayag, / O mga bihag, dayega si Kristo ang Manluluwas (sa walay katapusan)!'
Sa dihang naputol ang imong ulo gikan sa imong lawas, Unang Mibulalag, / ang kalag nga nagdumala sa imong unod nabulag gikan niini; / apan ang Pagka-Diyosnon sa unod ni Emmanuwel / wala mabulag sa dihang gidawat Niya ang kamatayon / (ug) ang bukog sa Dios ug sa Ginoo wala mabali. / Busa gidayeg nato Siya hangtod sa kahangturan.
Alang sa Inahan sa Dios: Labing Buluhaton nga Inahan sa Ginoo, / pinaagi sa Imong maloloy-on nga pag-ampo, O Birhen, / tambala ang mga samad ug paltos sa akong kalag / ug itindog ang nahulog. / Ligtasi ako, O Labing Putli, luwasa ako: / kay Ikaw ang akong Manalipod ug akong tabang, / Ikaw nga Balaan ug Bulahan, hangtod sa kahangturan!
Kanon 2. Irmos: Sa balaan nga bukid diin Siya gipahimaya, / ug sa kalayo sa palumpong sa tunok kang Moises, / nagpadayag sa misteryo sa Kanunay nga Birhen – / awita ang Ginoo ug itas Siya hangtod sa kahangturan.
Siya nga nagpahibalo sa pag-abot ni Kristo / nagpahibalo sa mga anaa sa Hades, nagtawag kanila sa pagtuo, / nga ang Ginoo sa himaya moanha kanila / aron tapuson ang ilang mga pag-antos, / Kinsa nato gidayeg hangtod sa kahangturan.
Gipahamtang ka ni Herodes, Juan, ikaduhang Elias, sa bilanggoan, ug pagkahuman nga gipanghigot ka sa puthaw nga kadena, gipatay ka, matinud-anong magtutudlo sa paghinulsol ug sa Gingharian.
O pista nga puno sa dugo! / O mga pinggan nga gisagol sa pagpatay! / O salo-salo nga puno sa kawalay pulos! / O ang kawalay-pagkatawo ug pagdugo sa walay balaod nga Herodes!
Theotokos: Ikaw hingpit sa kahitas-an, O Pulong, ug hingpit sa kahilabnan, / sa kalawmon sa Langitnong Amahan ug sa Imong Inahan; / hingpit nga Dios ug hingpit nga Tawo sa kinaiyahan, / usa sa Hipostasi ug duha sa kinaiyahan, O Maloloy-on.
Katavasia: Pagpanalangin, O mga batan-on, / sa Dios Amahan, ang Magbubuhat, / nga pantay sa ihap sa Trinidad; / kantaa ang Pulong nga nanaug / ug gibag-o ang kalayo ngadto sa hamog; / ug pasidunggi ang Labing Balaan nga Espiritu, / nga nagahatag kinabuhi sa tanan, hangtod sa kahangturan!
Kanon 1. Irmos: Mangurog ang tanan sa balita / sa dili masukod nga pag-anaog sa Dios, / giunsa sa Labaw nga Labaw, pinaagi sa Iyang kaugalingong kabubut-on, / ang pagpaubos hangtod sa Pagkatawo, / nahimong tawo gikan sa sabakan sa usa ka birhen; / busa kami, mga matinud-anon, / ginadayeg ang Labing Balaan nga Inahan sa Dios.
Ang dautang panon nangurog / ug ang ilang pangulo, ang yawa, / sa imong teolohikal nga maalamon nga dila, O Propeta, / nga nagpahayag kang Kristo, / ug uban sa tabang sa malibog nga dalaga ni Herodes / naningkamot nga putlon ang imong ulo; / apan kami, ang mga matinud-anon, ginadayeg ka.
Ang bangin—ang napahiubos nga kinaiyahan—gipasidunggan, / ug ang mapainubos nga bungtod—ang garbo sa kamatayon— / kay ang tingog sa nagasinggit nagpahayag / sa mga dapit nga walay kahayag, sa mga puloy-anan sa impyerno: / 'Itaas ninyo ang inyong mga ulo, kay sa dili madugay / ang gamhanang Hari mosulod pinaagi niini!'
Nagkurog ang mga tinguha sa mga mortal / ug ang mga demonyo nangikyas sa kahadlok, / sa landong sa grasya nga gihatag kanimo sa Dios. / Apan luwasa ang imong panon gikan niining duha ka pagsulay, / O Unang Mibulalagad sa Ginoo, / nga among gidayeg nga walay puas uban sa pagtuo.
Theotokos: Pagpakusog, ug pag-uswag, ug paghari, O Anak sa Inahan sa Dios, / pagpailawom sa mga Ismaelita nga misukol kanato sa gubat, / paghatag sa Ortodoksong hari og kadaogan batok sa langyaw nga mga kaaway / pinaagi sa pag-ampo sa Iyang nagbata Kanimo, ang Pulong sa Dios.
Kanon 2. Irmos: Ang Pagkahimugso ni Kristo gikan sa Kanunay nga Birhen, / kaniadto gipadayag sa Magtutukod sa Balaod sa bukid / sa kalayo ug sa palumpong nga tinik, / alang sa kaluwasan nato, mga matinud-anon, / gidayeg nato kini sa walay hunong nga mga awit.
Pag-usab si Jezebel naglihok batok kang Elias, / pag-usab ang babayeng Ehipsiyo nangita kang Jose, / – ang Propeta ug siya nga nagbunyag sa Manluluwas, / karon mitungha ang dautang Herodias.
Sa dihang giputol ang imong ulo, Juan, / sa sugo ni Herodes, / gipadala ka ngadto sa mga kalag nga nagpuyo sa Hades / aron ipahayag ang Moabot ug aron luwason / ang tanang matinud-anon nga namatay sa wala pa ni Adan.
Sangang-siga sa Kahayag ug tingog sa Pulong, / magtutudlo sa Karnero sa Dios, / karnero sa kamingawan, Juan, halangdong martir sa Ginoo, / ampoa alang sa kaluwasan sa mga nag-awit sa imong mga pagdayeg.
Theotokos: Ikaw, O Inahan sa Dios, usa ka misteryosong paraiso, / nga nagbunga kang Cristo nga walay kasakit, / Pinaagi Niya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, ingon nga
Katavasia: Ikaw, O Inahan sa Dios, mao ang misteryosong paraiso, / nga nagpanganak kang Kristo nga walay kasakit, / pinaagi Kaniya ang kahoy sa Krus nga nagahatag kinabuhi / gitamnan sa yuta; / busa karon, samtang kini gitaas, / samtang nagasimba kami niini, among ginadayeg Ikaw.
Gikoronahan nato ang Munauna sa grasya, / gipahayag nga labing dako sa mga propeta / ug gipili nga labaw pa sa mga Apostoles, / uban sa mga himno sa pagdayeg: / kay giputol nila ang iyang ulo tungod sa Balaod sa Ginoo.
Gloria: Kanimo, magtatanum sa pagkabalaan, / nga nagbunyag sa Manluluwas, / giputol ni Herodes nga malimbungon ug daotan ang imong ulo, / apan dili gyud niya mapugngan / ang pagsaway sa imong dila.
Ug karon, O Inahan sa Dios: nga gipapas ang sumpa nga nagpabayat sa kalibutan / pinaagi sa Imong pagkahimugso nga gikan sa Dios, O Balaan, / luwasa ang kawan nga nag-ampo Kanimo uban sa pagtuo / gikan sa tanang kalisdanan / pinaagi sa Imong pag-ampo, O Birhen.
O katingalahang milagro! / Ang balaan nga ulo, gipasidunggan sa mga Anghel, / gidala sa usa ka puta, usa ka malibog nga dalaga; / siya nga mitaho sa buhat nga supak sa balaod / gidala kini sa inahan nga mananapaw. / O Imong dili masukod nga pagkamapailubon, Mahigugma sa katawhan! / Pinaagi niini, O Kristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa Usa nga labing maloloy-on. (Duha ka beses)
O ang kawalay pagbati ni Herodes! / Siya nga nagpasipala sa Dios pinaagi sa paglapas sa Balaod, / hipokritikong nagpakaaron-ingnon nga mosunod sa iyang panumpa / ug nagdugang og pagpatay sa pakighilawas, / samtang nagpakaaron-ingnon nga masubo. / O Imong dili masukod nga kalooy, O Ginoo! / Pinaagi niini, O Kristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa Usa nga puno sa kalooy.
O labawng katingalahan sa hunahuna! / Ang selyo sa mga propeta, ang anghel sa yuta / napamatud-an nga ganti alang sa malaw-ay nga sayaw; / usa ka dila nga maalam sa teolohiya gipadala daan / bisan pa sa mga nagpuyo sa Hades isip mensahero ni Cristo. / O, Imong dili masukod nga pagdumala, O Ginoo! / Pinaagi niini, O Cristo, luwasa ang among mga kalag, / ingon sa Usa nga labing maloloy-on.
Gloria, Tono 6: Pag-usab si Herodias naglagot, / pag-usab siya nabalaka. / O, malimbongon nga sayaw ug malimbongon nga ilimnon! / Ang ulo sa Munauna giputol, ug si Herodes nabalaka. / Pinaagi sa pag-ampo, O Ginoo, sa Imong Munauna, / hatagi og kalinaw ang among mga kalag.
Ug karon, ngadto sa Inahan sa Dios, sa samang tono: O Inahan sa Dios, Ikaw mao ang Tinuod nga Ubasan, / nga nagpamunga alang kanato sa Bunga sa Kinabuhi; / among nagahangyo Kanimo: mangaliya, O Ginoong Reyna, / uban sa mga Apostoles ug sa tanang mga balaan / alang sa kaluoy sa among mga kalag.
Ang Dakong Doxolohiya. Human sa Trisagion, ang tropario sa Pangunang Magsusulti, 'Gloria', ug karon: 'Ang tanan labaw sa pagsabot:' ang Ektenia ug ang pagpauli. Ug ang balaan nga lana gihatag sa mga igsoon gikan sa lampara sa atubangan sa ikon sa Balaang Pangunang Magsusulti. Ug ang Unang Oras, diin gikanta ang tropario ug kondakio sa Pangunang Magsusulti. Ug ang katapusang pagpauli.
Ang mga Beatitud: gikan sa unang kanon, Oda 3 sa tono 4, ug gikan sa ikaduha, Oda 6 sa tono 4.
Ang handumanan sa mga matarong gipasidunggan sa mga pagdayeg, / apan alang kanimo, O Unang Mibabawi, igo na ang pagpamatuod sa Ginoo, / kay ikaw gayud ang labing himayaon sa mga propeta, / nga giisip nga takus sa pagbunyag sa Kadtong gipahayag sa mga tubig. / Busa, sa malipayong pag-antos alang sa kamatuoran, / imong gipahayag ang Maayong Balita bisan pa sa mga anaa sa Hades mahitungod sa Dios, / nga nagpakita sa unod, / nga nagakuha sa sala sa kalibutan / ug nagahatag kanato og dakong kaluoy.
Ang himayaong pagputol sa ulo sa Mangauna / nahitabo sumala sa usa ka balaang plano, / aron siya makapahayag sa pag-abot sa Manluluwas / bisan pa sa mga anaa sa Hades. / Maghilak si Herodias, / siya nga nangita niining walay balaod nga pagpatay: / kay wala niya gihigugma ang balaod sa Dios, ni ang kinabuhi nga walay katapusan, / kondili ang limbongon ug panandaliang butang.
Maglipay ang mga matarong sa Ginoo, / ug ipasalig nila ang ilang pagsalig kaniya.
Bersikulo: Paminawa, O Dios, ang akong tingog sa dihang nag-ampo ako kanimo. Salmo 63:11a, 2a
Niadtong mga adlaw, samtang hapit na mahuman ni Juan ang iyang ministeryo, miingon siya: 'Kinsa man akong giisip nga ako? Dili ako ang Iyang gipasabot; apan ania, moabot pa ang Iyang gipasabot nga mas ulahi kanako, nga ang sandalyas niya dili ko gani takos nga ablihan.' Mga igsoon, mga anak sa pamilya ni Abraham ug kamo nga nagahadlok sa Dios: kaninyo gipadala ang pulong niining kaluwasan. Kay ang mga nagpuyo sa Jerusalem ug ang ilang mga pangulo, sa dili nila pag-ila kaniya, natuman nila ang mga pulong sa mga propeta nga gibasa matag Sabado pinaagi sa paghukom kaniya. Ug sa wala sila makakaplag ug bisan unsang sala kaniya nga angay sa kamatayon, gipangayo nila kang Pilato nga patyon siya. Sa diha nga natuman na nila ang tanan nga gisulat mahitungod kaniya, gikuha nila siya sa krus ug gibutang siya sa lubnganan. Apan gibanhaw Siya sa Dios gikan sa mga patay. Nagpakita Siya sulod sa daghang adlaw sa mga tawo nga kuyog Niya gikan sa Galilea paingon sa Jerusalem, ug karon sila ang mga saksi Niya sa katawhan. Ug among gipahayag kaninyo nga ang saad nga gihatag sa mga amahan, gituman sa Dios alang kanato, ang ilang mga anak, pinaagi sa pagbanhaw kang Jesus gikan sa mga patay.
Buhat 13:25–32
Sangay: Ang matarong mosidlak sama sa palma; motubo siya sama sa sedro sa Libano.
Bersikulo: Ang mga gitanum sa balay sa Ginoo mamulak sa mga patyo sa atong Dios. Salmo 91:13, 14
Niadtong panahona nadungog ni Haring Herodes ang mga balita bahin kang Jesus – kay naila na ang iyang ngalan – ug miingon siya, 'Si Juan nga Maminyo mao ang nabanhaw gikan sa mga patay, ug mao kana nga ang mga gahum nanaglihok kaniya.' Ang uban miingon, 'Si Elias kini.' Ang uban pa miingon, 'Usa kini ka propeta, sama sa usa sa karaang mga propeta.' Apan sa pagkadungog ni Herodes niini, miingon siya, 'Si Juan, nga akong gipaputol sa ulo; nabanhaw siya gikan sa mga patay.' Kay kining Herodes, nga nagpadala og mga tawo aron dakpon si Juan, gipangaposan siya ug gibilanggo tungod kang Herodias, asawa sa iyang igsoon nga si Felipe, kay gipangasawahan man siya niya. Kay si Juan miingon kang Herodes, 'Dili matarong para kanimo nga imong gipanag-iya ang asawa sa imong igsoon.' Si Herodias, bisan pa niana, nagbinuang batok kaniya ug gusto siya patyon, apan wala niya kini mahimo. Kay nahadlok si Herodes kang Juan, tungod kay nahibalo siya nga usa siya ka matarong ug balaan nga tawo, ug giprotektahan niya siya; ug sa pagpaminaw kaniya, daghan siya nabuhat ug malipayon siyang mituman kaniya. Miabot ang usa ka angay nga adlaw sa dihang si Herodes, sa okasyon sa iyang adlawng natawhan, naghimo og usa ka salo-salo para sa iyang mga halangdon, ang mga kumander sa usa ka libo, ug ang mga pangulo sa Galilea. Unya misulod ang anak nga babaye ni Herodias ug misayaw; ug nalipay si Herodes ug ang iyang mga bisita. Miingon ang hari sa dalaga, 'Pangayo kanako bisan unsa ang imong gusto, ug ihatag ko kini kanimo.' Ug nanumpa siya kaniya, 'Bisan unsa ang imong pangayoon, ihatag ko kanimo—bisan pa ang katunga sa akong gingharian!' Busa migawas siya ug nangutana sa iyang mother , 'Unsa man akong hangyoon?' Mitubag ang iyang inahan, 'Ang ulo ni Juan nga Maminaral!' Ug dali siyang mibalik sa hari ug nangayo kaniya, nga miingon, 'Gusto nako nga ihatag nimo kanako karon dayon ang ulo ni Juan nga Maminaral nga gibutang sa bandeha!' Lalum kaayo ang kasubo sa hari, apan dili niya gusto siyang balibaran, tungod sa iyang panumpa ug sa mga nangaon uban kaniya. Dayon, nagpadala siya og usa ka guwardiya ug gisugo nga dad-on ang ulo ni Juan. Miadto ang guwardiya, giputol ang ulo ni Juan sa bilanggoan, gidala ang ulo niini sa usa ka bandeha, ug gihatag sa dalaga; ug ang dalaga gihatag kini sa iyang inahan. Pagkadungog niini sa iyang mga disipulo, miadto sila, gikuha ang iyang lawas, ug gibutang kini sa usa ka lubnganan. Unya ang mga apostoles mitigom sa palibot ni Jesus ug gisultihan siya sa tanan—ang ilang gibuhat ug ang ilang gitudlo.
Marcos 6:14–30
Ang mga matarong hinumduman hangtod sa kahangturan; dili sila mahadlok sa bakak nga pasangil. Aleluya. (3) Salmo 111:6b–7a
Sa panyapon, adunay kahupayan alang sa mga igsoon, apan walay keso, itlog o isda. Mokaon kita kaduha sa usa ka adlaw, bisan pa sa Miyerkules o Biyernes.
Ipahibalo nga kung kini nga pista mahulog sa Domingo, kini gisundan sa mga serbisyo sa Domingo sa Vespers, Matins, ug sa Banal nga Liturhiya.